ενημέρωση 11:45, 17 September, 2026

ΗΠΑ - Η κατάρριψη των δύο μαχητικών από το Ιράν δοκιμάζει το αφήγημα της αμερικανικής αεροπορικής κυριαρχίας

Ο αντιδημοφιλής για τον αμερικανικό λαό πόλεμος στο Ιράν έχει εισέλθει σε μια νέα, πιο προβληματική φάση μετά την κατάρριψη των δύο μαχητικών αεροσκαφών των ΗΠΑ και τον έναν πιλότο ακόμα να αγνοείται

Ανατρέπονται οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης Τραμπ περί απόλυτης κυριαρχίας στον εναέριο χώρο του Ιράν, μετά τις δύο καταρρίψεις μαχητικών αεροσκαφών των ΗΠΑ, με το έναν πιλότο να έχει διασωθεί και τον άλλον να παραμένει αγνοούμενος.

 καταρρίψεις των δύο μαχητικών αεροσκαφών υπογραμμίζουν τους κινδύνους του ασύμμετρου πολέμου

Την ώρα που ο πόλεμος αντιμετωπίζεται από τον αμερικανικό λαό με σκεπτικισμό, συμπεριλαμβανομένων πολλών Ρεπουμπλικανών, τα γεγονότα αυτά έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά από ισχυρισμούς της κυβέρνησης που αποδεικνύονται υπερβολικοί, με αποτέλεσμα ο πόλεμος αυτός να έχει εισέλθει σε μια νέα, πιο προβληματική φάση.

Υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν είναι γνωστά. Αν και οι πληροφορίες θέλουν τον έναν από αυτούς να έχει διασωθεί και να λαμβάνει ιατρική περίθαλψη, η τύχη του άλλου παραμένει άγνωστη.

Ακολούθησε η είδηση ότι το Ιράν χτύπησε ένα δεύτερο αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος την Παρασκευή. Ο πιλότος κατάφερε να οδηγήσει το αεροσκάφος έξω από το Ιράν προτού εκτιναχθεί και στη συνέχεια διασώθηκε, όπως δήλωσε αξιωματούχος των ΗΠΑ στο CNN.

Πλήγμα στους ισχυρισμούς Τραμπ παρά τις περιορισμένες απώλειες

Οι καταρρίψεις των μαχητικών δεν σημαίνουν ότι το Ιράν βρίσκεται ξαφνικά σε θέση σχεδόν ισότιμη από στρατιωτική άποψη, αναφέρει το αμερικανικό μέσο. Μέχρι στιγμής οι αμερικανικές απώλειες είναι περιορισμένες, ενώ δεν έχουν αναφερθεί θάνατοι τις τελευταίες τρεις εβδομάδες.

Ωστόσο, σε μια σύγκρουση όπου η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί το κύριο πλεονέκτημα των ΗΠΑ, οι καταρρίψεις δύο αμερικανικών μαχητικών υπογραμμίζουν τους κινδύνους του ασύμμετρου πολέμου, το κόστος του οποίου ο αμερικανικός λαός δεν φαίνεται διατεθειμένος να πληρώσει.

Καταρρίπτουν επίσης τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης Τραμπ σχετικά με την απόλυτη κυριαρχία της στον εναέριο χώρο του Ιράν, καθώς και την εικόνα αδιαπέραστης ισχύος που προσπάθησε να δημιουργήσει τον τελευταίο μήνα. Τέτοιοι ισχυρισμοί είχαν ήδη διαψευσθεί σε αρκετές περιπτώσεις.

Τελικά η Τεχεράνη μπορεί να αντιδράσει…

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ έχουν υπονοήσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ διαθέτουν ένα είδος ελεύθερης πρόσβασης πάνω από το Ιράν, με την Τεχεράνη να είναι ανίκανη να αντιδράσει.

«Από χθες το βράδυ, και μέχρι να ολοκληρωθεί σε λίγες ημέρες, σε λιγότερο από μια εβδομάδα, οι δύο ισχυρότερες αεροπορικές δυνάμεις στον κόσμο θα έχουν τον πλήρη έλεγχο του ιρανικού εναέριου χώρου», είχε δηλώσει ο υπουργός σε ενημέρωση που πραγματοποιήθηκε έναν μήνα νωρίτερα, στις 4 Μαρτίου. Τον χαρακτήρισε «αδιαμφισβήτητο εναέριο χώρο» τονίζοντας ότι «το Ιράν δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό».

Ο Τραμπ έχει επίσης προβάλει επιδεικτικά αυτή την αεροπορική κυριαρχία τις τελευταίες δύο εβδομάδες. «Έχουμε κυριολεκτικά αεροπλάνα που πετούν πάνω από την Τεχεράνη και άλλες περιοχές της χώρας τους και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό», δήλωσε στις 24 Μαρτίου. Επίσης είπε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιτεθούν εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και στο Ιράν «δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό».

Εδώ και εβδομάδες ο Τραμπ λέει ότι το Ιράν δεν έχει «ναυτικό», «στρατό», «αεροπορία» και «αντιαεροπορικά συστήματα». Σε ομιλία του στον Λευκό Οίκο την Τετάρτη το βράδυ, είπε ότι θα μπορούσε να χτυπήσει τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ιράν, επαναλαμβάνοντας τη φράση «και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό». «Δεν έχουν αντιπυραυλικό εξοπλισμό. Το ραντάρ τους έχει καταστραφεί 100%. Είμαστε ασταμάτητοι ως στρατιωτική δύναμη», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ένας πόλεμος που δεν «πουλάει»

Η αμερικανική κυβέρνηση έχει επισημάνει κατά καιρούς ότι θα υπάρξουν αντιξοότητες, συμπεριλαμβανομένων και απωλειών ανθρώπινων ζωών. Και ο Χέγκσεθ, στην ίδια ενημέρωση της 4ης Μαρτίου, αναγνώρισε ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου «μερικά drones καταφέρνουν να περάσουν ή συμβαίνουν τραγικά γεγονότα».

Ωστόσο, οι ισχυρισμοί σχετικά με τη στρατιωτική της υπεροχή στους αιθέρες ήταν απόλυτοι, με φράσεις όπως «πλήρης έλεγχος» και «αδιαμφισβήτητος εναέριος χώρος», παρουσιάζοντας μάλιστα το Ιράν ως μια χώρα που δεν διαθέτει καν τον απαραίτητο οπλισμό για να αντιδράσει. Και αυτό είναι απλώς το πιο πρόσφατο παράδειγμα του Τραμπ και των συνεργατών του που προφανώς υπερβάλλουν τις στρατιωτικές επιτυχίες.

Μετά τις επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τον περασμένο Ιούνιο, ο Τραμπ επανειλημμένα δήλωσε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας είχε «εξαλειφθεί», σε αντίθεση με όσα έδειξε μια πρώτη εκτίμηση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Και όπως ήταν αναμενόμενο, μόλις εννέα μήνες αργότερα, η κυβέρνηση ξαφνικά χαρακτήρισε και πάλι το Ιράν ως επικείμενη πυρηνική απειλή.

Λίγο μετά την έναρξη του πολέμου, ο Τραμπ κατηγόρησε ψευδώς το Ιράν για μια επίθεση σε δημοτικό σχολείο, για την οποία αργότερα μάθαμε ότι πιθανότατα είχε διαπραχθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με μια προκαταρκτική έρευνα και άλλα στοιχεία.

Και μόλις πριν από μια μέρα, το αμερικανικό μέσο ανέφερε ότι οι ισχυρισμοί του Τραμπ σχετικά με την καταστροφή των εκτοξευτών πυραύλων του Ιράν ήταν σε μεγάλο βαθμό υπερβολικοί και ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης διατηρεί ακόμα περίπου το ήμισυ των δυνατοτήτων του.

Το πολιτικό πρόβλημα με όλα αυτά είναι ότι η στρατιωτική επιτυχία των ΗΠΑ υποτίθεται ότι είναι το κύριο πλεονέκτημα της κυβέρνησης, με τους Αμερικανούς από την άλλη να μην έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στην αποστολή. Πιστεύουν ότι δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς. Ο κατάλογος των τεσσάρων στόχων αλλάζει συνεχώς και ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο οικονομικός πεσιμισμός που προκύπτει από το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και την επακόλουθη αύξηση των τιμών της βενζίνης. Με λίγα λόγια, οι Αμερικανοί δεν πιστεύουν ότι ο πόλεμος αξίζει το κόστος.

Ο Χέγκσεθ υποστηρίζει ότι τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης δεν έδωσαν τη δέουσα σημασία στη στρατιωτική επιτυχία της εκστρατείας. «Αυτό είναι που παραβλέπουν τα fake news», είπε στην ενημέρωση της 4ης Μαρτίου. «Έχουμε αναλάβει τον έλεγχο του εναέριου χώρου και των θαλάσσιων οδών του Ιράν χωρίς να έχουμε στρατεύματα επί του εδάφους». Ωστόσο, έναν μήνα αργότερα, η πιο κρίσιμη θαλάσσια οδός παραμένει μια πολύ σημαντική εξαίρεση, ενώ ο έλεγχος του εναέριου χώρου του Ιράν και η κατάρρευση του προγράμματος εκτόξευσης πυραύλων του δεν φαίνονται τόσο ολοκληρωτικοί όσο διαφημίζονται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η χαμένη τιμή της ελληνικής κεντροδεξιάς

Οι βαριές κουβέντες του Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή υπογράμμισαν το ρήγμα που έχει προκαλέσει στον «λαό της δεξιάς και της κεντροδεξιάς» η πρακτική της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη

Δεν είμαι μικρό επίτευγμα για μια κυβέρνηση να μπορεί να «υπερηφανευτεί» ότι έχει μάλλον τα περισσότερα υπόδικα ή ποινικά ελεγχόμενα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πολιτικά στελέχη (υπουργούς, βουλευτές, κ.λπ.). Από τις υποκλοπές και τα Τέμπη μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την κατάρτιση ο κατάλογος είναι μακρύς και δεν φαίνεται να έχει κλείσει καθώς όλα δείχνουν ότι θα προστεθούν και άλλες υποθέσεις.

Μόνο που όλα αυτά δεν είναι απλώς βέλη στη φαρέτρα της αντιπολίτευσης που τα εξαπολύει με καταιγιστικό ρυθμό. Αποτελούν και ένα πραγματικό συνειδησιακό βάρος για το εκλογικό σώμα της Νέας Δημοκρατίας, τον «λαό της κεντροδεξιάς» στη χώρα μας.

Γιατί θα ήταν υπερβολική και άδικη γενίκευση να πούμε ότι στο σύνολό του ο κόσμος αυτός είναι απλώς κάποιοι που με κυνισμό λένε «καλά έκαναν» κάθε φορά που ένα κυβερνητικό στέλεχος κατηγορείται.

Ούτε ταυτίζεται αυτός ο κόσμος με φιγούρες τύπου «Φραπέ», ούτε με τους «ιδιώτες» που έκαναν υποκλοπές (και αυτούς από το Μέγαρο Μαξίμου που τους έβαλαν να τις κάνουν), ούτε με όλους αυτούς που «έκαναν δουλίτσες» με την κυβέρνηση και τον μηχανισμό της. Όχι γιατί δεν υπάρχουν αυτοί (και μάλιστα είναι κυβερνητικότεροι της κυβέρνησης), αλλά γιατί δεν είναι αυτός ο μεγάλος κόσμος της κεντροδεξιάς στη χώρα (όπως δεν ήταν ο μεγάλος όγκος της δεξιάς δωσίλογοι, ταγματασφαλίτες ή χουντικοί ακόμη και εάν όλοι αυτοί συχνά έδωσαν τον τόνο).

Η κεντροδεξιά στη χώρα μας, ιδίως όπως τη διαμόρφωσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά τη Μεταπολίτευση ήταν πάντα μια μεγάλη λαϊκή παράταξη. Συντηρητική κατά βάση, και με κουλτούρα «νοικοκυραίου», συχνά και μια πιο αυταρχική τάση, όμως δεν την αποτελούσαν πρωτίστως ούτε ακροδεξιοί ούτε λαμόγια.

Μάλιστα, ήταν – και είναι μια παράταξη – που ο κόσμος της, οι ψηφοφόροι της υπερηφανεύονται ότι είναι με το κράτος, την ευταξία, τους θεσμούς και παραδοσιακές αξίες, όπως η εντιμότητα και η ακεραιότητα.

Άλλωστε, οι ηγέτες και οι πολιτικοί που τη διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό σε αυτή τη βάση κινήθηκαν. Γιατί σε τελική ανάλυση κατανοούσαν ότι μια παράταξη πρέπει να φροντίζει πάντα ώστε οι άνθρωποι που την ψηφίζουν να μην ντρέπονται για αυτήν.

Ας μην ξεχνάμε ότι έπρεπε να απαντήσουν και στο – πραγματικό – ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, που μπορούσε να προβάλει μια ιστορία αγώνων και θυσιών.

Αυτή ακριβώς τη βασική ταυτοτική αναφορά της κεντροδεξιάς στην εντιμότητα και την ακεραιότητα έρχεται να κλονίσει, σχεδόν ανεπανόρθωτα, το ύφος και ήθος διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, με το συνδυασμό ανάμεσα στα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, την απροθυμία των πολιτικών στελεχών να αναλάβουν την ευθύνη, την αντιμετώπιση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ως διαρκούς απαλλακτικού βουλεύματος, την αλαζονεία ότι για κάποιο λόγο αυτή η κυβέρνηση δικαιούται καθολικής ασυλίας.

Έτσι λοιπόν όταν ο Αντώνης Σαμαράς μιλά για «εκατοντάδες χιλιάδες αγνούς Νεοδημοκράτες, που ντρέπονται για το σημερινό κατάντημα», δεν το κάνει από διάθεση υπερβολής, ούτε για να προβάλει την προσωπική πικρία για τη διαγραφή του. Αποτυπώνει ένα υπαρκτό συναίσθημα πολλών συμπολιτών μας, ιστορικά αναφερόμενων στην κεντροδεξιά παράταξη, που σήμερα βλέπουν τη «Νέα Δημοκρατία να γίνεται συνώνυμη της διαφθοράς» για να χρησιμοποιήσω άλλη μια φράση από την πολύ σημαντική παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή.

Και με αυτό τον τρόπο υπογραμμίζεται ένα πραγματικό ρήγμα στην ίδια την εκλογική βάση του κυβερνώντος κόμματος, το οποίο μπορεί ακόμη να μην καταγράφεται δημοσκοπικά στην – αναγκαστικά… – μαγική εικόνα ερευνών -καθώς δεν περιλαμβάνουν τις επιλογές με τις οποίες όντως θα βρεθούν αντιμέτωποι οι πολίτες πίσω από το παραβάν όταν έρθει η ώρα της κάλπης-, όμως την κρίσιμη στιγμή, όταν θα έχει διαμορφωθεί νέο τοπίο πολιτικό, θα αποτελέσει καταλυτικό παράγοντα αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών.

Γιατί όταν στην πολιτική κυριαρχεί η αλαζονεία, αυτή που εύκολα θρέφει κάθε λογής μορφές ανηθικότητας και κυνισμού, τότε δεν χάνεται απλώς το μέτρο, αλλά και η επίγνωση του τι σημαίνει σχέση εκπροσώπησης και λογοδοσίας στο εκλογικό σώμα. Και αυτό οι ψηφοφόροι ποτέ δεν το συγχωρούν. Και τότε έρχεται η απότομη προσγείωση.

Πηγή: in

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ιράν - «Επιχειρησιακή και στρατηγική αποτυχία των ΗΠΑ αποκαλύπτει η αποπομπή των στρατηγών»

Η απομάκρυνση κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών των ΗΠΑ εν μέσω μιας πολεμικής σύγκρουσης θα πρέπει να αναλυθεί στο πλαίσιο μιας επιχειρησιακής και στρατηγικής αποτυχίας.

Οι διαδοχικές αποπομπές ανώτερων στρατιωτικών διοικητών των ΗΠΑ εν μέσω της σύγκρουσης με το Ιράν δεν συνιστούν απλώς μια διοικητική αλλαγή (στη φωτογραφία αρχείου του Reuters/Jonathan Ernst, επάνω, ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ).

Αντίθετα, είναι ένα σημάδι λανθασμένου υπολογισμού, επιδείνωσης των εσωτερικών ρήξεων και μιας προσπάθειας επαναπροσδιορισμού της ισορροπίας δυνάμεων εντός της πολιτικοστρατιωτικής δομής της Ουάσιγκτον.

«Τέτοιες δαπανηρές αλλαγές εν μέσω μιας κρίσης υποδηλώνουν σαφώς βαθιά δυσαρέσκεια για την απόδοση και την αδυναμία επίτευξης στόχων»

Ο αποπεμφθείς αρχηγός του στρατού των ΗΠΑ, Ράντι Τζορτζ (φωτογραφία του Reuters)

Η σαρωτική απομάκρυνση κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών των ΗΠΑ από τον υπουργό Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ – η οποία φέρεται να πραγματοποιήθηκε απευθείας υπό τις εντολές του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ – ιδίως η απομάκρυνση προσωπικοτήτων όπως ο στρατηγός Ντέιβιντ Χόντνε και ο υποστράτηγος Γουίλιαμ Γκριν Τζούνιορ, θα πρέπει να αναλυθεί στο πλαίσιο μιας επιχειρησιακής και στρατηγικής αποτυχίας και όχι ως ένας απλός διοικητικός ή πολιτικός ανασχηματισμός.

Σε στρατιωτικό επίπεδο, τέτοιες δαπανηρές αλλαγές εν μέσω μιας κρίσης υποδηλώνουν σαφώς βαθιά δυσαρέσκεια για την απόδοση και την αδυναμία επίτευξης στόχων.

Η πραγματικότητα είναι ότι σε καμία επαγγελματική δομή οι ανώτεροι διοικητές δεν απομακρύνονται στην κορύφωση της σύγκρουσης ή της έντασης, εκτός εάν τα αποτελέσματα της απόδοσής τους υπολείπονται σοβαρά των προσδοκιών ή η «προδοσία» τους θεωρείται βέβαιη, αναφέρει σε ανάλυσή του το nournews.ir, το οποίο θεωρείται ευρέως ότι συνδέεται στενά με το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (SNSC) του Ιράν.

Αυτές οι απομακρύνσεις ουσιαστικά επιχειρούν να εξαλείψουν την απουσία αποτελέσματος από την οπτική γωνία των πολιτικών υπευθύνων λήψης αποφάσεων. Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ωστόσο, υποδεικνύουν την ανωτερότητα ενός αντιπάλου στον σχεδιασμό, την εκτέλεση και τη διοίκηση.

Ακριβώς εδώ η έννοια της «αποτυχίας» ξεπερνά το τακτικό επίπεδο και φτάνει στον στρατηγικό τομέα.

Επιπλέον, τέτοιες ενέργειες μπορούν να ερμηνευθούν ως μια προσπάθεια ανακατασκευής της εγχώριας αφήγησης – μιας αφήγησης που επιδιώκει να αποδώσει τις αποτυχίες σε άτομα και όχι στη δομή λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ.

Ενώ αυτό μπορεί να εξυπηρετεί μια βραχυπρόθεσμη προπαγανδιστική λειτουργία, μακροπρόθεσμα εμποδίζει την πραγματική διόρθωση των στρατηγικών λαθών και αυξάνει την πιθανότητα επανάληψής τους.

Σύγκρουση στρατηγικών

Μια βασική παράμετρος στην ανάλυση αυτής της εξέλιξης είναι η σύγκριση μεταξύ των μοντέλων διοίκησης. Αυτό που εκτυλίχθηκε δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική αντιπαράθεση, αλλά μια σύγκρουση μεταξύ δύο τύπων στρατηγικής σκέψης: από τη μία πλευρά, διοικητές που ενεργούν με τόλμη, ευελιξία και προθυμία να επωμιστούν το κόστος· από την άλλη, μια δομή που πλήττεται από λανθασμένους υπολογισμούς.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απομάκρυνση αμερικανών διοικητών μπορεί να θεωρηθεί ως συνέπεια της αδυναμίας αντιμετώπισης ενός πιο αποτελεσματικού μοντέλου διοίκησης.

Αυτό γίνεται ιδιαίτερα έντονο δεδομένου ότι οι διοικητές των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων, παρά το γεγονός ότι υπέστησαν βαρύ κόστος -συμπεριλαμβανομένης της θυσίας της ζωής τους – μπόρεσαν να υλοποιήσουν τη στρατηγική τους μέσω της παροχής υλικών και λογισμικών δυνατοτήτων, καθώς και καινοτόμων τακτικών, ακόμη και μετά τον μαρτυρικό θάνατο.

Με άλλα λόγια, αυτές οι αποπομπές δεν αποτελούν απλώς ένα εσωτερικό μέτρο, αλλά μια αντανάκλαση της αποτυχίας στο επίπεδο της στρατηγικής αντιπαράθεσης, οι επιπτώσεις της οποίας έχουν πλέον επεκταθεί στο ίδιο το Πεντάγωνο.

Συντρίμμια του μαχητικού αεροσκάφους των ΗΠΑ, σύμφωνα με ιρανικές πηγές, που καταρρίφθηκε στο Ιράν (σύνθεση φωτογραφιών Iran State Media/USAF/twz.com)

Αυτή η αντιπαράθεση κατέδειξε επίσης ότι η απλή υπεροχή του υλικού δεν εγγυάται τη νίκη. Αντίθετα, το στοιχείο της «διοικητικής σκέψης» παίζει πιο αποφασιστικό ρόλο.

Αυτό μπορεί, στο μέλλον, να οδηγήσει σε επανεκτίμηση των στρατιωτικών δογμάτων των ΗΠΑ και σε μεγαλύτερη εστίαση στον ασύμμετρο και γνωστικό πόλεμο.

Ταυτόχρονα, η αποτυχία της στρατιωτικής σκέψης των ΗΠΑ στην αντιμετώπιση του δόγματος του Ιράν υποδηλώνει ότι τα μοντέλα που βασίζονται στην εγχώρια γνώση, τεχνολογία και διαχείριση μπορούν να ξεπεράσουν τις εισαγόμενες προσεγγίσεις.

Ρήξεις και πολιτική ευθύνη

Αυτές οι καρατομήσεις δεν μπορούν να αναλυθούν χωρίς να ληφθούν υπόψη οι εσωτερικές διαφωνίες. Προηγούμενες αναφορές αποκάλυπταν ότι ορισμένοι ανώτεροι διοικητές, συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, είχαν αντιταχθεί στην είσοδο σε μια νέα σύγκρουση και ότι αυτή η αντίθεση είχε διαρρεύσει ακόμη και πέρα από τον Λευκό Οίκο.

Η απομάκρυνση αυτών των ατόμων μπορεί επομένως να θεωρηθεί ως μια μορφή πολιτικού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών και μια προσπάθεια άσκησης μεγαλύτερου ελέγχου επί της στρατιωτικής δομής.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ σε ένα μοντέλο «μετατόπισης ευθυνών» είναι αξιοσημείωτος. Με βάση αυτό το μοντέλο, οι στρατηγικές αποτυχίες αποδίδονται σε άτομα αντί να προκαλούν επανεκτίμηση σημαντικών αποφάσεων.

Η απόλυση διοικητών, επομένως, χρησιμεύει ως μια προσπάθεια εκτροπής της δημόσιας πίεσης και προστασίας της κορυφής της εξουσίας από το πολιτικό κόστος.

Ταυτόχρονα, αυτή η κίνηση στέλνει ένα προειδοποιητικό σήμα σε άλλους διοικητές: η αντίθεση στις πολιτικές αποφάσεις – ακόμα και αν βασίζεται σε ανάλυση ειδικών – θα έχει σημαντικό συνέπειες.

Μακροπρόθεσμα, αυτό υπονομεύει την επαγγελματική ανεξαρτησία του στρατού και τον υποβιβάζει σε ένα απλό μέσο που εξυπηρετεί πολιτικούς στόχους. Μπορεί επίσης να εμβαθύνει την έλλειψη εμπιστοσύνης σε διαφορετικά επίπεδα διακυβέρνησης.

Σοβαρές επιπτώσεις

Αυτή η εξέλιξη θα πρέπει να θεωρηθεί ως «στρατηγικός σεισμός» εντός της στρατιωτικής δομής των ΗΠΑ. Σε στρατιωτικό επίπεδο, η ξαφνική απομάκρυνση ανώτερων διοικητών διαταράσσει την αλυσίδα διοίκησης και μειώνει την αποτελεσματικότητα της λήψης αποφάσεων – ένα ζήτημα που, υπό ευαίσθητες συνθήκες, μπορεί να οδηγήσει σε δαπανηρά λάθη.

Σε επίπεδο ασφάλειας, αυτές οι εξελίξεις στέλνουν ένα σαφές μήνυμα μειωμένης συνοχής και αυξημένης ευπάθειας στους αντιπάλους. Οι ανταγωνιστικοί παράγοντες μπορεί να ερμηνεύσουν αυτήν την κατάσταση ως ευκαιρία για εντατικοποίηση της πίεσης ή μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων. Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ μπορεί να αρχίσουν να αμφισβητούν τη σταθερότητα και την αξιοπιστία της χώρας.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο, αυτές οι αποπομπές θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν την έναρξη αλλαγών στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Η μειωμένη αποτροπή, η αυξημένη τόλμη μεταξύ των αντιπάλων, ακόμη και ο επαναπροσδιορισμός των συμμαχιών συγκαταλέγονται στις πιθανές συνέπειες.

Με άλλα λόγια, αυτό που φαίνεται επιφανειακά ως μια διοικητική αλλαγή μπορεί, στην πραγματικότητα, να σηματοδοτήσει μια σταδιακή μεταμόρφωση στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Αυτές οι εξελίξεις θα μπορούσαν επίσης να επηρεάσουν τις παγκόσμιες αγορές, τις περιφερειακές αποφάσεις ασφάλειας και τη μελλοντική πορεία των συγκρούσεων.

ΟΠΕΚΕΠΕ - «Σε έφτιαξα αλλά μου χρωστάς γιατί έκανα τον κόσμο τούμπα» - Συνομιλίες φωτιά για Σκρέκα

Η Εισαγγελία καταλογίζει στον βουλευτή την ιδιότητα του ηθικού αυτουργού στην πράξη της κακουργηματικής απιστίας που φέρεται να τέλεσε η διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Καταπέλτης είναι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά του μέχρι πρότινος γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας, Κώστα Σκρέκα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η δικογραφία περιγράφει με λεπτομέρειες που βασίζονται σε καταγεγραμμένες συνομιλίες και μηνύματα έναν μηχανισμό συστηματικής παράκαμψης των ελεγκτικών δικλίδων του Οργανισμού.

 

Η έρευνα αποδίδει στον βουλευτή το στοιχείο του δόλου, καθώς οι παρεμβάσεις που εξετάζονται εμφανίζονται ως ενέργειες με γνώση του αποτελέσματος και σαφή στόχο την ανατροπή αρνητικών ελέγχων. Οι εισαγγελικές αρχές αποδίδουν πολιτική ευθύνη με συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία αλλοίωσης των δεδομένων δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς συντονισμό και συνειδητή εμπλοκή.

O  Κ. Σκρέκας, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στους 11 γαλάζιους βουλευτές των οποίων έχει ζητηθεί η άρση ασυλίας, σύμφωνα με τη δικογραφία φέρεται να παρενέβη για «τακτοποίηση» παραγωγού βάμβακος, η αίτηση του οποίου για την «Ειδική Ενίσχυση Βάμβακος» έτους 2020 είχε αρχικά απορριφθεί από το σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ λόγω «έλλειψης σπόρων».

Σύμφωνα με νόμιμα καταγεγραμμένες συνομιλίες, ο βουλευτής φέρεται να άσκησε πιέσεις στον τότε Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Δημήτριο Μελά, προκειμένου να εγκριθεί η πληρωμή του συγκεκριμένου παραγωγού. Όπως αναφέρεται στη δικογραφία στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, ο Κ. Σκρέκας απέστειλε γραπτό μήνυμα στον Πρόεδρο του Οργανισμού με το περιεχόμενο: «ΔΗΜΗΤΡΗ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΓΙΑ Β.». Παρότι υπηρεσιακοί παράγοντες ενημέρωσαν ότι ο φάκελος είχε οριστικοποιηθεί και δεν επιδέχονταν διορθώσεις, το αίτημα «ξεκλειδώθηκε» παράτυπα στο πληροφοριακό σύστημα κατ' εντολή της διοίκησης ενώ για να καταστεί ο παραγωγός επιλέξιμος, πραγματοποιήθηκε αναδρομική τροποποίηση των στοιχείων του. Εμφανίστηκε ψευδώς στο σύστημα η ύπαρξη «συγκαλλιέργειας» με άλλη ποικιλία (FIONA), ώστε να «ταιριάξουν» λογιστικά οι ποσότητες των σπόρων και να ξεπεραστεί ο έλεγχος πυκνότητας σποράς.

Σημειώνεται πως σύμφωνα με τη δικογραφία και τις συνομιλίες που υπάρχουν μέσα σε αυτή, ο βουλευτής ενημερώνεται ότι αυτό που ζητά είναι παράτυπο ωστόσο επιμένει να εξυπηρετηθεί. Από την πλευρά του ο κ. Μέλας φέρεται να λέει ότι θα παρακάμψει το ηλεκτρονικό σύστημα και θα το «κάνει χεράτα».

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «Την 20.09. 2021 Ο Κωνσταντίνος Σκρέκας αποστέλει γραπτό μήνυμα προς τον τότε πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτριο Μελά λέγοντας του: "ΔΗΜΗΤΡΗ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΓΙΑ Β.". Την ίδια μέρα ο Δημήτρης Μελάς καλεί τον διευθυντή του τμήματος άμεσων πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ και τον ρωτά τι να πει στον Σκρέκα για την περίπτωση του Β. Ο διευθυντής του τμήματος άμεσων πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ του απαντά πως ο Β. φαινόταν να έχει έλλειψη σπόρων και ότι μπορεί να πει στον βουλευτή ότι έχουν δοθεί τα στοιχεία στον φορέα πιστοποίησης ο οποίος τους ελέγχει και έχουν σταλεί ήδη στην κοινότητα και δεν μπορούν να γίνουν διορθώσεις πλέον. Ωστόσο την επόμενη μέρα σε τηλεφωνική επικοινωνία πάλι μεταξύ του Δημήτρη Μελά και του διευθυντή του τμήματος άμεσων πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ ο δεύτερος ενημερώνει τον πρώτο πως το αίτημα του Β. ξεκλειδώθηκε και πως θα πρέπει τώρα ο Σ. (προϊστάμενος Π. Δ. Θεσσαλίας Στερεάς Ελλάδας του ΟΠΕΚΕΠΕ) να κάνει τις διορθώσεις και πως αν του χτυπήσει οποιοδήποτε κλείδωμα όταν θα κάνει την οριστικοποίηση να το στείλει στον ίδιο ο οποίος θα το προωθήσει στην Κ. (υπάλληλο της εταιρίας NEUROPUBLIC) ώστε να το ξεκλειδώσει και αυτό. Εν συνεχεία στην συνομιλία μεταξύ του Δημητρίου Μελά και του τότε γενικού διευθυντή του ΟΠΕΚΕΠΕ που έλαβε χώρα την ίδια μέρα, ο πρώτος ενημερώνει τον δεύτερο ότι "έφτιαξε του Σκρέκα". Όπως χαρακτηριστικά του λέει "θα το έτρωγα... Γιατί το 'κανα και με πίεση... Αλλά ο Σκρέκας θα μας φανεί χρήσιμος στο άλλο θέμα". Και συνεχίζει ο Δημήτρης Μελάς λέγοντας στον συνομιλητή του: "Και τώρα εγώ επειδή με έχει πάρει να σκεφτείς ο Σκρέκας με πήρε από την σύνοδο υπουργών να μου πει για αυτόν...". Τέλος δύο ημέρες μετά συνομιλούν οι Δημήτρης Μελάς και Κωνσταντίνος Σκρέκας με τον πρώτο να λέει στον βουλευτή: "Ε πρώτον σε έφτιαξα αλλά μου χρωστάς γιατί έκανα τον κόσμο τούμπα". Επιβεβαιώνουν ότι αναφέρονται στον Β. και του λέει χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Μελάς "ναι ρε αφού πήγα και το έβαλα φορετά τώρα εντάξει έγινε ολόκληρο τέτοιο". Ο βουλευτής τον ρωτάει πότε θα το δει ο παραγωγός και ο Μελάς του απαντά πως θα το δει στην πληρωμή. Επίσης ο Δημήτρης Μελάς ενημερώνει τον βουλευτή ότι έχει προωθήσει το μήνυμα του συμβούλου στον διευθυντή της Λάρισας στον ΟΠΕΚΕΠΕ ο οποίος θα πρέπει να κάνει τις αλλαγές που θέλουν εφόσον ο σύμβουλος ξεκλειδώσει το σύστημα κατόπιν εντολής που δόθηκε από τον ίδιο τον Δημήτρη Μελά. Χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Μελάς λέει στον βουλευτή: "Αλλά έπρεπε να γίνει εντελώς παρελκυστικά" και ο βουλευτής του απαντάει "χεράτα κατάλαβα"».

Σύμφωνα με τη δικογραφία «ο παραγωγός Β. είχε αρχικά απορριφθεί από το μηχανογραφικό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ κατά τον υπολογισμό της ειδικής ενίσχυσης βάμβακος για το έτος 2020. Η αιτία την οποία ο διευθυντής άμεσων ενισχύσεων περιέγραψε συνοπτικά στον πρόεδρο του Οργανισμού Δημήτριο Μελά ως "έλλειψη σπόρων" συνίστατο τεχνητά στην ανεπάρκεια της δηλωθείσας ποσότητας πιστοποιημένου σπόρου σε σχέση με την καλλιεργούμενη έκταση με αποτέλεσμα να μην καλύπτεται η ελάχιστη απαιτούμενη πυκνότητα σποράς ανά στρέμμα για τις δηλωθείσες ποικιλίες. Σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο η χορήγηση της ειδικής ενίσχυσης προϋποθέτει την χρήση ελάχιστης ποσότητας πιστοποιημένου σπόρου και την απόδειξη αυτής μέσω τιμολογίων, η ανεπάρκεια των κιλών καθιστούσε τα αγροτεμάχια μη επιλέξιμα. Εν προκειμένω τα στοιχεία πληρωμών είχαν οριστικοποιηθεί και αποσταλεί στον φορέα πιστοποίησης (γεγονός που καθιστούσε κάθε αλλαγή παράτυπη), ο πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, κατόπιν πιέσεων του βουλευτή Κωνσταντίνου Σκρέκα έδωσε εντολή για την άρση των δικλίδων ασφαλείας. Συγκεκριμένα δόθηκε η εντολή να ξεκλειδωθεί το αίτημα του παραγωγού παρακάμπτοντας τους κωδικούς λάθους 317 (« Δεν επιτρέπεται μεταβολή της αίτησης») και 706 («δεν επιτρέπεται μεταβολή αιτήσεις με πρωτόκολλο») καθώς και τον κωδικό 703 («δεν επιτρέπεται προσθήκη αιτήματος για καθεστώς που έχει πληρωθεί»). Η πλέον επιβαρυντική ενέργεια την οποία ο πρόεδρος Δημήτρης Μελάς ομολόγησε ως "φορετή" («το έβαλα φορετά») και "παρελκυστική" αποτυπώνεται ψηφιακά στην υποβολή ψεύδους διοικητικής πράξης την 23.09.2021 από τον προϊστάμενο Π. Δ. Θεσσαλίας Στερεάς Ελλάδας του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μέσω αυτής της "χεράτης" καταχώρησης τροποποιήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα των αγροτεμαχίων 7 και 14. Συγκεκριμένα εμφανίστηκε ψευδώς ότι πραγματοποιήθηκε "συγκαλλιέργεια" προσθέτοντας τεχνητά την ποικιλία FIONA (για την οποία υπήρχε αχρησιμοποίητο τιμολόγιο 40 kg) και μειώνοντας αντίστοιχα την έκταση των ποικιλιών ELSA και CELIA. Με τον τρόπο αυτό "μοίρασαν" λογιστικά τις διαθέσιμες ποσότητες σπόρου (200 kg) στη νέα (ψευδή) κατανομή ποικιλιών ξεγελώντας τον αλγόριθμο της πυκνότητας σποράς. Η ενέργεια αυτή συνιστά δημιουργία τεχνητών συνθηκών κατά παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 1306/2013 καθώς εμφάνισε ψευδώς τον παραγωγό ως επιλέξιμο μέσω παραποίησης της πραγματικής καλλιεργητικής εικόνας».

Η Εισαγγελία καταλογίζει στον βουλευτή την ιδιότητα του ηθικού αυτουργού στην πράξη της κακουργηματικής απιστίας που φέρεται να τέλεσε η διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, κρίνοντας ότι ενήργησε με σκοπό το παράνομο περιουσιακό όφελος στον παραγωγό και πολιτικό όφελος στον ίδιο, ενώ εκτιμά ότι η παρέμβαση αυτή προκάλεσε βέβαιη και οριστική ζημία στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύψους 87.780,55 ευρώ (για το διάστημα 2019-2024), καθώς η παράνομη «τακτοποίηση» συγκάλυψε τη διαχρονική μη συμμόρφωση του παραγωγού και απέτρεψε την ανάκτηση ποσών.

«Στην Αθήνα 20.09. 2021 ο Κωσταντίνος Σκρέκας βουλευτής Τρικάλων από το 2012 μέχρι και σήμερα ενεργώντας από κοινού κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο με τον παραγωγό Β. προκάλεσαν σε άλλον την απόφαση να τελέσει την άδικη πράξη της απιστίας την οποία διέπραξε. Συγκεκριμένα ο παραγωγός γνωρίζοντας ότι η αίτηση του για λήψη ειδικής ενίσχυσης βάμβακος (έτους 2020) είχε νομίμως απορριφθεί από το μηχανογραφικό σύστημα λόγω «έλλειψης σπόρων» (Ανεπάρκεια ποσότητας πιστοποιημένου σπόρου ανά στρέμμα για της δηλωθείσες ποικιλίες ELSA και CELIA) ζήτησε την παρέμβαση του βουλευτή Κωνσταντίνου Σκρέκα. Ο τελευταίος ενεργώντας για λογαριασμό και προς όφελος του πρώτου απέστειλε αρχικά γραπτό μήνυμα στον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτριο Μελά με το περιεχόμενο «ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΓΙΑ Β.» και ακολούθως μέσω συνεχών οχλήσεων και εκμεταλλευόμενος την πολιτική του επιρροή πραγματοποίησε τις ως άνω αναφερόμενες τηλεφωνικές κλήσεις προκαλώντας στον αρμόδιο υπάλληλο του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτριο Μελά(φυσικό αυτουργό) με πειθώ φορτικότητα προτροπές και παραινέσεις την απόφαση να τελέσει την αξιόποινη πράξη της απιστίας την οποία εκείνος φαίνεται ότι διέπραξε από κοινού με τους διευθυντή άμεσων ενισχύσεων, γενικό διευθυντή του ΟΠΕΚΕΠΕ και προϊστάμενο Π. Δ. Θεσσαλίας Στερεάς Ελλάδας (...) Έχοντας προσωπική επικοινωνία μαζί του επηρεάζοντας την βούληση του προς την κατεύθυνση τέλεσης της επίμαχης αξιόποινης πράξεως τελώντας σε γνώση και αποδεχόμενος την τέλεση αυτής. Αποτέλεσμα της ως άνω πράξης που πραγμάτωσαν από κοινού ο Κωνσταντίνος Σκρέκας και ο Β. ήταν να εγκρίνει ΟΠΕΚΕΠΕ την πληρωμή της ενίσχυσης στον τελευταίο προκαλώντας βέβαιη και οριστική ζημιά εις βάρος του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ζημιά αυτή ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 87.780,55 € (για τα έτη 2019 – 2024) διότι η παράνομη παρέμβαση του 2021 λειτούργησε ως μηχανισμός συγκάλυψης που αφενός «νομιμοποίησε» την καταβολή ολόκληρης της ενίσχυσης του 2021 (άρνηση πλεονεκτήματος λόγω τεχνητών συνθηκών) και αφετέρου απέτρεψε την ανάκτηση των παρελθόντων ετών και εξασφάλισε την ροή των μελλοντικών πληρωμών», αναφέρει χαρακτηριστικά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και προσθέτει σχετικά με τον δόλο:

«Ειδικότερα αναφορικά με την έκταση του δόλου των φερόμενων ως ηθικών αυτουργών (βουλευτή Κωνσταντίνου Σκρέκα και παραγωγού Β.) ως προς το ύψος της προκληθείσας ζημιάς επισημαίνεται ότι η προκληθείσα από αυτούς απόφαση στον φυσικό αυτουργό Δημήτριο Μελά για την τέλεση της απιστίας δεν περιοριζόταν στενά στην εκταμίευση της επιδότησης του έτους 2021 αλλά κατέλαβε το σύνολο της περιουσιακής βλάβης που προκλήθηκε από την τακτοποίηση της παρατυπίας.

Εν προκειμένω η ως άνω αναφερόμενοι ως ηθικοί αυτουργοί ζητώντας επιτακτικά την «άρση των εμποδίων» και την «τακτοποίηση» του παραγωγού στο σύστημα (Γνωρίζοντας την έλλειψη σπόρων και τη μη επιλεξιμότητα) δεν απέβλεπαν απλώς στην είσπραξη ενός μεμονωμένου ποσού για την χρονιά εκείνη αλλά στην πλήρη νομιμοφάνεια του παραγωγού έναντι του ΟΠΕΚΕΠΕ. Γνώριζαν ότι η «φορετή» παρέμβαση του 2021 ήταν αναγκαία συνθήκη όχι μόνο για να πληρωθεί το τρέχον έτος αλλά και για: α) Να αποτραπεί η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών των προηγούμενων ετών (2019 – 2020) τα οποία θα αναζητούνταν υποχρεωτικά εάν ο έλεγχος του 2021 κατέληγε σε απόρριψη και β) να εξασφαλιστεί η ροή των πληρωμών για τα επόμενα έτη (2022 – 2024) καθώς και η επιτυχής «τακτοποίηση» του 2021 εδραίωσε ψευδώς την εικόνα του «συμμορφούμενου» παραγωγού στο σύστημα.

Συνεπώς η πρόκληση της απόφασης για την παραβίαση των ελεγκτικών μηχανισμών δεν απέκλειε αλλά αντιθέτως περιλάμβανε στον δόλο των φερόμενων ως ηθικών αυτουργών (ως αναγκαίο και επιδιωκόμενο αποτέλεσμα) την διασφάλιση του συνόλου των παράνομων ενισχύσεων της περιόδου ύψους 87.780,55 € καθώς η παρέμβαση που προκάλεσαν αποτέλεσε την γενεσιουργό αιτία τόσο της θετικής ζημιάς (πληρωμή) όσο και της αποθετικής ζημιάς (μη ανάκτηση) του οργανισμού. Ο βουλευτής Κωνσταντίνος Σκρέκας δρώντας από κοινού με τον ως άνω ωφελούμενο παραγωγό φέρεται ότι ενήργησε με τον απαιτούμενο διπλό δόλο καθόσον : α) (δόλος πρόκλησης): Με τις συνεχείς οχλήσεις και την άσκηση επιρροής προκάλεσε ηθελημένα στον (φυσικό αυτουργό) Δημήτρη Μελά την απόφαση να παρέμβει στο σύστημα και Β (δόλος τέλεσης): γνώριζε καλώς ότι η ενέργεια αυτή συνιστούσε παράβαση των κανόνων επιμελούς διαχείρισης αφού είχε ενημερωθεί για την νομική απαγόρευση (έλλειψη σπόρων) και αποδεχόταν ότι η πράξη αυτή θα προκαλούσε βέβαιη ζημιά στην περιουσία του ΟΠΕΚΕΠΕ ισόποση με την παράνομη πληρωμή που εν τέλει επιτεύχθηκε».

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0