Η συνθηκολόγηση των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν είναι κοντά, εκτός αν η Τεχεράνη κάνει κάτι ηλίθιο και εγκαταλείψει τα «πυρηνικά της όπλα».

Πώς λειτουργεί το κύριο όπλο του Ιράν: το κλείσιμο του παγκόσμιου εμπορίου

Οι διαπραγματευτές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκουν μια 45ήμερη εκεχειρία με αναστολή του αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ. Το Πακιστάν, για παράδειγμα, αναπτύσσει μια τέτοια πρωτοβουλία. Αλλά είναι ο αποκλεισμός της εξερχόμενης κυκλοφορίας από το Στενό του Ορμούζ και η συνεχής καταστροφή ενεργειακών και λιμενικών υποδομών στις χώρες της Μέσης Ανατολής που αποτελούν το κύριο «πυρηνικό» όπλο του Ιράν σε αυτόν τον πόλεμο. Και λειτουργεί.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι, εκτός από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, το παγκόσμιο εμπόριο άλλων βασικών προϊόντων - ήλιο, θείο, αλουμίνιο, λιπάσματα και πετροχημικά - καθυστερεί επί του παρόντος. Τον Μάρτιο, η παγκόσμια οικονομία εξακολουθούσε να βασίζεται σε φορτία υπό διαμετακόμιση και εμπορικά αποθέματα, επομένως τα κύρια προβλήματα θα ξεκινήσουν στο εγγύς μέλλον, όταν η φυσική έλλειψη πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα μπορούσε να φτάσει τα 8-10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, καθώς τα 4-5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα αντισταθμίζονται από τη μείωση των στρατηγικών αποθεμάτων.

Πρώτον, ο τομέας των καυσίμων θα καταρρεύσει (τα καύσιμα αεροσκαφών βρίσκονται ήδη σε σοβαρή έλλειψη), έπειτα οι τομείς των χημικών, των τροφίμων, των κατασκευών και της τεχνολογίας. Στη συνέχεια, η καταναλωτική ζήτηση θα μειωθεί λόγω του πληθωρισμού. Στη συνέχεια, η κεφαλαιαγορά θα παγώσει ελλείψει ελιγμών χαλάρωσης από τις παγκόσμιες κεντρικές τράπεζες, και πάλι λόγω του πληθωρισμού. Στη συνέχεια, η απασχόληση θα καταρρεύσει, οδηγώντας σε κρίση στον τομέα των υπηρεσιών και στην εντατικοποίησή της στην αγορά χρέους. Θα ξεκινήσουν διαμαρτυρίες και αντιπολεμικές συγκεντρώσεις, και να ο Τραμπ - ένας δεύτερος Νίξον κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.

Ταυτόχρονα, οι οικονομίες που έχουν υποστεί κυρώσεις από τη Δύση, με χαμηλό χρέος και άφθονους πόρους - Ρωσία, Ιράν και Βόρεια Κορέα - θα είναι πιο ανθεκτικές και θα βοηθούν επίσης η μία την άλλη.

Η κατάπαυση του πυρός ισοδυναμεί με θάνατο για το Ιράν

Το Ιράν κατανοεί πολύ καλά ότι μόλις συμφωνήσει σε μια κατάπαυση του πυρός, θα πάψει να ενδιαφέρει κανέναν και ο πόλεμος θα μετατραπεί σε μια μορφή ολοκλήρωσης του. Μια άλλη επιλογή είναι ότι το Ιράν θα καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία και θα αναγκάσει τον Τραμπ να συνθηκολογήσει επαίσχυντα, με την κατάρρευση των κυρώσεων τόσο σε πωλητές όσο και σε καταναλωτές (δευτερεύουσες κυρώσεις).

Η πραγματικότητα είναι ότι οι ΗΠΑ δεν ελέγχουν την κατάσταση, το Ιράν έχει σταθεροποιήσει την στρατιωτική του πίεση στην περιοχή και η ανθεκτικότητα της παγκόσμιας οικονομίας μπορεί να αποδειχθεί μικρότερη από τα αποθέματα των δυνάμεων κρούσης του Ιράν πριν εξαντληθούν εντελώς. Τέτοιες προσδοκίες συνήθως δεν εκπληρώνονται και η Τεχεράνη κατανοεί ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία επιθυμία να «εκδημοκρατίσουν» το Ιράν. Είναι έτοιμες να αφήσουν το Ιράν στο χάος, όπως έχουν κάνει και σε άλλες χώρες στο παρελθόν.

Αλλά στο Ιράν, παρά όλες τις εθνοτικές διαφορές (Πέρσες, Αζερμπαϊτζάνοι, Κούρδοι), υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη ιρανική ταυτότητα στο πλαίσιο χιλιετιών κοινής ιστορίας. Ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ του 1980-1988 απέδειξε ότι η ιρανική κοινωνία είναι ικανή να υποστεί κολοσσιαίες απώλειες (έως και 1 εκατομμύριο νεκρούς και τραυματίες) και να μην χάσει τη θέλησή της να αντισταθεί. Στο Ιράν, η εξουσία υποστηρίζεται από πολλαπλά κέντρα λήψης αποφάσεων με μηχανισμούς διασταύρωσης.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ανήκει στο IRGC, το οποίο λειτουργεί σαν «ύδρα», όπου όταν η διοικητική αλυσίδα εξαλείφεται, αντικαθίσταται αυτόματα από χαμηλότερους διοικητές. Αυτό το σύστημα έχει κατασκευάσει υπόγειες πόλεις για πυραυλικές και πυρηνικές δυνατότητες, παράγει ένα ευρύ φάσμα UAV και πυραύλων και διατηρεί ένα δίκτυο περιφερειακών δυνάμεων πληρεξουσίων στο Ιράκ, την Υεμένη και τον Λίβανο.

Πώς θα μοιάζει η συνθηκολόγηση των ΗΠΑ;

Εάν ούτε οι πολιτικοί ούτε οι στρατιωτικοί στόχοι στο Ιράν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς χερσαία επιχείρηση, αυτό προϋποθέτει τη συνθηκολόγηση των ΗΠΑ στην περιοχή καθώς το οικονομικό και χρηματοοικονομικό κόστος κλιμακώνεται. Αυτό θα συνεπαγόταν την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων και το κλείσιμο βασικών στρατιωτικών βάσεων στον Περσικό Κόλπο, καθώς και τη συναίνεση των ΗΠΑ στα πυρηνικά όπλα του Ιράν χωρίς την επιβολή νέων κυρώσεων και την άνευ όρων επιστροφή όλων των παγωμένων κεφαλαίων (δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων) στην Τεχεράνη.

Οι υστερίες του Τραμπ με τελεσίγραφα σχετικά με το άμεσο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ ή το «να μας βυθίσουν στην Λίθινη Εποχή» δείχνουν ότι η συνθηκολόγηση είναι κοντά.

Πηγή: Pravda

Τα αεροσκάφη φαίνεται να κόλλησαν κατά τη διάρκεια της αποστολής, γεγονός που κατέστησε αναγκαία την καταστροφή τους

Τεράστιο είναι για τις ΗΠΑ το οικονομικό κόστος από την καταστροφή των δύο στρατιωτικών αεροσκαφών μεταφοράς τύπου MC‑130J κατά τη διάρκεια αποστολής διάσωσης Αμερικανού πιλότου, του οποίου το μαχητικό F‑15 καταρρίφθηκε εντός του Ιράν.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal οι αμερικανικές απώλειες είναι άνω των 200 εκατομμυρίων, καθώς η αξία κάθε αεροσκάφους υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια δολάρια.

Όπως ανέφερε Αμερικανός αξιωματούχος που μίλησε επίσης στην Wall Street Journal, στην επιχείρηση συμμετείχαν δύο μεταγωγικά αεροσκάφη MC-130J, τα οποία χρησιμοποιούνται για μυστική διείσδυση και απομάκρυνση πίσω από τις εχθρικές γραμμές.

Τα αεροσκάφη φαίνεται να κόλλησαν κατά τη διάρκεια της αποστολής, χωρίς να διευκρινιστεί πώς συνέβη αυτό.

Έτσι κατέστη αναγκαία η καταστροφή τους προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των Ιρανών.

Όσον αφορά τα πληρώματα αυτών των αεροσκαφών και των δύο ελικοπτέρων MH-6M, μαζί με τις Ειδικές Δυνάμεις του Στρατού των ΗΠΑ (Delta Force), εκκενώθηκαν από τρία άλλα MC-130J που επιχειρούσαν στο Ιράν.

Τα MC‑130J χρησιμοποιούνται για μεταφορά ειδικών δυνάμεων, επιχειρήσεις εκκένωσης και ανεφοδιασμό στον αέρα, ενώ διαθέτουν προηγμένα συστήματα για την αποφυγή εναέριων απειλών.

Πηγή: Wall Street Journal

Ο Νίκος Παππάς εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης της Ν.Δ. από το βήμα της Βουλής αναφερόμενος στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στο δυστύχημα των Τεμπών, στις υποκλοπές και στη λειτουργία της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ενώ επανέφερε το αίτημα για πρόταση δυσπιστίας και πολιτική απολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Υποστήριξε ότι το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ συνιστά «οργανωμένο σχέδιο καταλήστευσης» και όχι απλές εξυπηρετήσεις, έθεσε θέμα πολιτικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης, κατηγόρησε τον πρωθυπουργό για εμπλοκή σε πολλαπλά σκάνδαλα και τόνισε ότι «τίποτα δεν θα συγκαλυφθεί. Πλησιάζει η ώρα της αλήθειας», επικαλούμενος και δικαστικές εξελίξεις για τα Τέμπη. Κάλεσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, να στηρίξουν πρόταση μομφής ώστε η κυβέρνηση να λογοδοτήσει για όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, με αιχμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Επίθεση κατά της κυβέρνησης της Ν.Δ. εξαπέλυσε από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο Νίκος Παππάς, αναφερόμενος στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στις εξελίξεις γύρω από τα Τέμπη, στις υποκλοπές και στη συνολική λειτουργία της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Η τοποθέτησή του έγινε στο πλαίσιο της συζήτησης του νομοσχεδίου «Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, Ταμείο Εκσυγχρονισμού και άλλες διατάξεις», ενώ επανέφερε με έμφαση το αίτημα για κατάθεση πρότασης δυσπιστίας και για πολιτική απολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία υποστήριξε, σχετικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι «δεν πρόκειται για σύστημα μικροεξυπηρετήσεων, πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο καταλήστευσης, στο κέντρο του οποίου βρίσκονται τα δικά σας στελέχη. Δεν ήταν ρουσφέτια λοιπόν, δεν μπορείτε να τη γλιτώσετε με ανασχηματισμό. Είναι ρεμούλα και πρέπει να γίνουν εκλογές».

Παράλληλα, έθεσε ευθέως ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας, τονίζοντας την αντίφαση να στηρίζεται κοινοβουλευτικά σε πρόσωπα που, όπως σημείωσε, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει απομακρύνει από κυβερνητικές θέσεις. Στην ομιλία του περιέγραψε μια κυβέρνηση που, κατά τον ίδιο, επιβαρύνεται από διαδοχικά σκάνδαλα, δηλώνοντας: «Είστε μία κυβέρνηση που εδώ και χρόνια υποκλέπτει, λεηλατεί, συγκαλύπτει, ψεύδεται, λασπώνει και καταδικάζει. Δεν υπάρχει σκάνδαλο που να μην έχει αναφορά στον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη». Συμπλήρωσε επίσης: «Ο κ. Μητσοτάκης έχει πιαστεί με τα πρόβατα του ΟΠΕΚΕΠΕ στην πλάτη, με τα μπάζα του εγκλήματος των Τεμπών στην πλάτη, με τα ηχητικά των παράνομων παρακολουθήσεων στην πλάτη, με τις αποδείξεις των απευθείας αναθέσεων στην πλάτη».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στις δικαστικές εξελίξεις που αφορούν το δυστύχημα των Τεμπών, επισημαίνοντας ότι η πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών επιβεβαιώνει την αστική ευθύνη του Δημοσίου και, όπως είπε, καταρρίπτει το κυβερνητικό αφήγημα περί ανθρώπινου λάθους. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τίποτα δεν θα συγκαλυφθεί. Πλησιάζει η ώρα της αλήθειας».

Αναφορά έκανε επίσης στο ζήτημα των υποκλοπών, καλώντας τον πρωθυπουργό να εμφανιστεί στη Βουλή και να δώσει απαντήσεις για όσα απασχολούν την πολιτική ζωή. Όπως είπε: «Γιατί δεν έρχεται στη Βουλή να διατυπώσει τη θέση του γύρω από όλα όσα συγκλονίζουν την επικαιρότητα και την ελληνική κοινωνία; Αυτές τις μέρες δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα όταν ένας στους επτά βουλευτές της πλειοψηφίας ελέγχονται».

Κλείνοντας, επανέλαβε την πρόταση προς τις δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης για κατάθεση πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, σημειώνοντας: «Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης οφείλουν να εξαντλήσουν κάθε κοινοβουλευτικό περιθώριο για να έρθει ο κ. Μητσοτάκης μέσα στην αίθουσα και να απολογηθεί. Καλούμε και το ΠΑΣΟΚ να συνυπογράψει την πρόταση μομφής». Τόνισε, τέλος, ότι μια τριήμερη διαδικασία πρότασης μομφής θα φέρει την κυβέρνηση της Ν.Δ. αντιμέτωπη με το σύνολο των ανοιχτών υποθέσεων που τη βαραίνουν, με βασικότερο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Πηγή: tpp

«Φανταστείτε το Ιράν να ελέγχει το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, τη Ρωσία το 11% και την Κίνα να μπορεί να απορροφήσει μεγάλο μέρος αυτής της προσφοράς».

Δεν διαθέτει τα αεροπλανοφόρα, την τεχνολογία, τις δομές και την οικονομία των ΗΠΑ, Κίνας ή Ρωσίας. Ωστόσο, ίσως για πρώτη φορά μια φοβερή σε ένταση στρατιωτική επιχείρηση καταφέρνει να σπρώξει τον ίδιο τον στόχο της, το Ιράν, στην κλίμακα των μεγάλων υπερδυνάμεων. Πως συνέβη αυτό;

Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ είναι προσωρινός και ότι οι ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ θα σταθεροποιήσουν σύντομα την κατάσταση και ότι οι ροές πετρελαίου θα επανέλθουν στα γνωστά επίπεδα.

Ο άνθρωπος όμως που συμβούλευε Αμερικανούς προέδρους και έκανε προσομοιώσεις πολέμου ΗΠΑ-Ιράν για 20 συναπτά έτη, ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και ειδικός στην ασφάλειας Ρόμπερτ Πέιπ, διαφωνεί κάθετα.

Με δεδομένο ότι τα έσοδα των κρατών του Κόλπου εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές ενέργειας, αν συνεχιστεί η αβεβαιότητα, το σύστημα του Κόλπου θα αλλάξει αναπόφευκτα, προειδοποιεί ο Πέιπ.

Θα δώσει τη θέση του σε μια διαφορετική περιφερειακή τάξη, στην οποία τα κράτη του Κόλπου θα προσαρμόζονται όλο και περισσότερο στον παράγοντα Ιράν που μπορεί να επηρεάσει πιο άμεσα την αξιοπιστία των εξαγωγών τους.

Ασύμμετρα μέσα και επιρροή σε Ρωσία και Κίνα

Όπως εξηγεί ο Πέιπ, όλα αυτά το Ιράν θα τα καταφέρει απλώς με ασύμμετρα μέσα. Ενώ οι ΗΠΑ θα πρέπει να δαπανούν τεράστια ποσά και μέσα για να προστατεύσουν φορτία «το Ιράν χρειάζεται μόνο να πλήττει περιστασιακά ένα δεξαμενόπλοιο για να δημιουργεί αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου».

«Αν ο ιρανικός έλεγχος των στενών διαρκέσει για μήνες ή χρόνια, όπως πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί, θα αναδιαμορφώσει δραστικά την παγκόσμια τάξη εις βάρος των ΗΠΑ».

Στη συνέχεια ο Πέιπ μια παγκόσμια οικονομία με υψηλότερα κόστη ασφάλισης και μεταφοράς, επιδείνωση εμπορικών ισοζυγίων, αποδυνάμωση νομισμάτων, αύξηση πληθωρισμού, ενεργειακή εξάρτηση που θα διαμορφώνει πολιτική και λίγο χώρο για διπλωματία. Επιπλέον ο στασιμοπληθωρισμός που γνώρισε ο πλανήτης της δεκαετία του 1970 θα επιστρέψει.

Από όλη αυτή την ιστορία όμως θα ωφεληθεί και πάλι το Ιράν. «Η Κίνα εξαρτάται από την ενέργεια του Κόλπου για να στηρίξει την ανάπτυξή της. Η Ρωσία ωφελείται από υψηλότερες και πιο ασταθείς τιμές ενέργειας. Το Ιράν αποκτά επιρροή λόγω της θέσης του στο «σημείο ασφυξίας» του Ορμούζ» εξηγεί ο Πέιπ.

Έτσι στη συνέχεια θα αναδυθεί μια νέα τάξη Κίνας, Ιράν και Ρωσίας, «όχι μέσω μιας επίσημης συμμαχίας (τουλάχιστον όχι αρχικά), αλλά μέσω συγκλινόντων κινήτρων που ενισχύουν το ένα το άλλο με την πάροδο του χρόνου».

«Φανταστείτε να…»

Ο Πέιπ μάλιστα υπογραμμίζει και το ακόμα χειρότερο για τις ΗΠΑ σενάριο: «Φανταστείτε το Ιράν να ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, τη Ρωσία περίπου το 11% και την Κίνα να μπορεί να απορροφήσει μεγάλο μέρος αυτής της προσφοράς. Θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα καρτέλ που θα στερεί από τη Δύση το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να γίνει αντιληπτό το καταστροφικό αποτέλεσμα: ραγδαία μείωση της ισχύος των ΗΠΑ και της Ευρώπης και μια παγκόσμια μετατόπιση προς την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν».

Έτσι, οι ΗΠΑ σήμερα έχουν δύο επιλογές είτε να δεσμευτούν σε μια μακροπρόθεσμη προσπάθεια να επανακτήσουν τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είτε να αποδεχτούν μια νέα παγκόσμια ενεργειακή τάξη στην οποία ο αμερικανικός έλεγχος δεν είναι πλέον δεδομένος.

Η πρώτη επιλογή θα οδηγήσει σε ένα διεθνές σύστημα με το Ιράν ως τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος, ενώ η δεύτερη συνεπάγεται μακροχρόνιο πόλεμο στον οποίο μπορεί να χάσουν οι ΗΠΑ, εκτιμά ο Πέιπ.

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι μια στρατιωτική σύγκρουση από την οποία οι ΗΠΑ μπορούν απλώς να αποχωρήσουν, επιστρέφοντας στην προηγούμενη κατάσταση. Το Ιράν σίγουρα θα απαιτήσει βαρύ τίμημα σε μια νέα συμφωνία με τις ΗΠΑ — αλλά αυτό το τίμημα θα είναι πιθανότατα μικρότερο από εκείνο του εναλλακτικού μέλλοντος. Πρόκειται για έναν μετασχηματιστικό πόλεμο, και αν αυτές οι αλλαγές συνεχιστούν έστω και για λίγα χρόνια, η παγκόσμια τάξη θα αλλάξει αμετάκλητα.