Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας φτωχικής αλλά ευρηματικής κουζίνας που σήμερα επιστρέφει ως γαστρονομικός θησαυρός: από τη Μεσσηνία μέχρι το Παλέρμο και το περίφημο pasta con i tenerumi.

Στρίβοντας στον δρόμο Α12 για την παραλία στον Αγρίλη Φιλιατρών, σου δημιουργείται έντονα η αίσθηση ότι το μέρος δεν είναι σαν τα υπόλοιπα που έχεις προσπεράσει καθ’ οδόν. Αρχικά, σε ξενίζει που οι δρόμοι του χωριού δεν έχουν διευθύνσεις αλλά νούμερα· μετά, όταν το Κάστρο των Παραμυθιών ξεπροβάλλει, εντυπωσιακό και αλλόκοτο, χτισμένο πάνω στην άμμο, είσαι σίγουρος ότι δεν είναι ένα συνηθισμένο μέρος.

Από μακριά, η εικόνα του κάστρου πάνω στα βράχια, σε μια παραλία που έτσι κι αλλιώς είναι εντελώς ιδιόμορφη, βραχώδης και απόκοσμη, ιδίως το βράδυ, όταν ο ουρανός στον ορίζοντα του Ιονίου βάφεται κόκκινος, είναι μάλλον γοητευτική: ένα κτίριο παράταιρο, αταίριαστο με το περιβάλλον, που ωστόσο το αναφέρουν όλοι οι ξένοι οδηγοί και είναι πολύ δημοφιλής προορισμός για ταξιδιώτες απ’ όλο τον κόσμο.

Η κολοκυθιά είναι ένα εξαιρετικά παραγωγικό φυτό: δίνει πολλούς καρπούς, μεγάλα φύλλα, άνθη και συνεχώς νέους βλαστούς. Οι τρυφερές κορυφές κόβονταν όταν το φυτό ήταν ακόμη σε ανάπτυξη. Με αυτόν τον τρόπο γινόταν και ένα είδος φυσικού κλαδέματος, αφού το φυτό ενθαρρυνόταν να συνεχίσει να αναπτύσσει καρπούς.

Διακρίνοντας μόνο το περίγραμμα, μπορείς να το χαρακτηρίσεις μέχρι και όμορφ Tα tenerumi είναι τα νεαρά φύλλα, οι κορυφές και οι έλικες της cucuzza, της μακριάς, ανοιχτοπράσινης σικελικής κολοκύθας που μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και το ένα μέτρο σε μήκος.

Στη Σικελία, όπου η κουζίνα επίσης έχει μάθει να μην πετά τίποτα και να μετατρέπει τα πιο ταπεινά υλικά σε γαστρονομικούς θησαυρούς, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά καλοκαιρινά πιάτα γεννιέται από τα tenerumi, τα νεαρά φύλλα, τις κορυφές και τους έλικες της cucuzza, της μακριάς, ανοιχτοπράσινης σικελικής κολοκύθας που μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και το ένα μέτρο σε μήκος. Το όνομα tenerumi προέρχεται από το ιταλικό tenero (τρυφερός) και περιγράφει ακριβώς αυτό που είναι: τα πιο μαλακά, φρέσκα και ευαίσθητα μέρη του φυτού (τα οποία είναι διαφορετικό πράγμα από τους κολοκυθοανθούς, που είναι πιο συνηθισμένοι και στην ελληνική και στην ιταλική κουζίνα).

Συλλέγονται κυρίως από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο, όταν η ζέστη του σικελικού καλοκαιριού κάνει τις κολοκυθιές να αναπτύσσονται γρήγορα. Στις λαϊκές αγορές του Παλέρμο πωλούνται σε μικρά δεμάτια, συνήθως μαζί με την ίδια την cucuzza, σαν μια υπενθύμιση ότι η παραδοσιακή αγροτική κουζίνα βασιζόταν στην εφευρετικότητα, γιατί όλον τον χρόνο τα υλικά ήταν λειψά και πρόσκαιρα. Τα tenerumi έχουν μια ιδιαίτερη υφή: όταν μαγειρευτούν γίνονται σχεδόν βελούδινα, με μια απαλή, ελαφρώς κολλώδη υφή που θυμίζει κάποια άγρια χόρτα. Η γεύση τους είναι ήπια, γλυκιά, με μια διακριτική γλυκύτητα που θυμίζει την κολοκύθα. Δεν έχουν την ένταση άλλων χόρτων, η γοητεία τους βρίσκεται στη λεπτότητα.

Παρότι σήμερα θεωρούνται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα τοπικά προϊόντα της Σικελίας, για πολλά χρόνια παρέμειναν ένα αυστηρά οικιακό υλικό. Ήταν το φαγητό των αγροτικών οικογενειών, ένας τρόπος να αξιοποιηθεί κάθε μέρος του φυτού που μεγάλωνε στους κήπους και στα χωράφια. Η cucuzza έδινε τον καρπό της, αλλά έδινε και τα φύλλα της, δημιουργώντας ένα πλήρες καλοκαιρινό γεύμα χωρίς σπατάλη. Το πιο διάσημο πιάτο που τα χρησιμοποιεί είναι το Pasta con i tenerumi, μια συνταγή άρρηκτα συνδεδεμένη με το Παλέρμο, που δύσκολα συναντάς σε άλλο μέρος. Ακόμη και σε άλλες περιοχές της Σικελίας δεν ήταν πάντα συνηθισμένο, ενώ σήμερα παραμένει κυρίως μια παλερμιτάνικη παράδοση.

Η ιδιαιτερότητα αυτού του πιάτου είναι ότι πρόκειται για μια «καλοκαιρινή σούπα». Η ιδέα μπορεί να φαίνεται παράδοξη, αφού οι σούπες συνδέονται συνήθως με τον χειμώνα, όμως στη Σικελία υπάρχουν αρκετές ελαφριές σούπες που τρώγονται τους ζεστούς μήνες. Το νερό, τα λαχανικά, οι ντομάτες και τα φρέσκα μυρωδικά δημιουργούν ένα πιάτο δροσερό και ελαφρύ.

Η βάση του είναι απλή: σκόρδο ή φρέσκο κρεμμύδι σοτάρεται σε καλό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, προστίθενται ώριμες ντομάτες και δημιουργείται μια ελαφριά σάλτσα που στη Σικελία συχνά ονομάζεται picchi pacchi. Στη συνέχεια μπαίνουν τα tenerumi και, σε πολλές εκδοχές, κομμάτια από την ίδια τη μακριά κολοκύθα. Το νερό μετατρέπεται σε έναν αρωματικό ζωμό μέσα στον οποίο βράζουν τα υλικά.

Το τελευταίο και απαραίτητο στοιχείο είναι τα σπασμένα μακαρόνια. Παραδοσιακά δεν χρησιμοποιούνται μικρά ζυμαρικά, αλλά κανονικά σπαγγέτι που σπάζουν με το χέρι σε μικρά κομμάτια περίπου τριών εκατοστών και πέφτουν κατευθείαν μέσα στη σούπα. Στο τέλος το πιάτο ολοκληρώνεται με βασιλικό, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και άφθονο τριμμένο σικελικό τυρί: πεκορίνο, κανεστράτο ή ρικότα σαλάτα.

Υπάρχει επίσης ένας ακόμη πιο απλός τρόπος να φαγωθούν τα tenerumi: βραστά, με λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, λεμόνι και αλάτι. Ή σοταρισμένα με σκόρδο, όπως πολλά από τα χόρτα της μεσογειακής κουζίνας. Η γεύση τους όμως αποκαλύπτεται πραγματικά μέσα στην pasta con i tenerumi, όπου η ταπεινότητά τους γίνεται το κέντρο ενός ολόκληρου πιάτου.

Pasta con i tenerumi – Η αυθεντική σικελική συνταγή

Υλικά
2 μεγάλα ματσάκια tenerumi (περίπου 1 κιλό προτού καθαριστούν)
300 γρ. ώριμες ντομάτες (τύπου Piccadilly ή ντοματίνια)
1-2 σκελίδες σκόρδο
4-5 κουταλιές εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
200 γρ. σπαγγέτι
Φρέσκος βασιλικός
Αλάτι, φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Πεκορίνο ή ρικότα σαλάτα για το σερβίρισμα

Επι το έργον
Ξεχωρίζουμε τα τρυφερά φύλλα, τις μικρές κορυφές και τους λεπτούς βλαστούς των tenerumi. Αφαιρούμε τα σκληρά κοτσάνια και τυχόν ίνες από τους βλαστούς. Τα πλένουμε πολύ καλά σε άφθονο κρύο νερό, αλλάζοντας το νερό αρκετές φορές, γιατί συνήθως κρατούν χώμα, και τα χοντροκόβουμε. Ζεματάμε τις ντομάτες για περίπου 30 δευτερόλεπτα σε βραστό νερό και τις ξεφλουδίζουμε. Τις κόβουμε σε κομμάτια. Σε μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το σκόρδο μέχρι να πάρει χρώμα. Προσθέτουμε τις ντομάτες και τις αφήνουμε να μαγειρευτούν για λίγα λεπτά μέχρι να δημιουργηθεί μια ελαφριά σάλτσα. Προσθέτουμε τα tenerumi, λίγο αλάτι και μερικά φύλλα βασιλικού. Ρίχνουμε ζεστό νερό ώστε να δημιουργηθεί ένας ελαφρύς ζωμός και αφήνουμε τα χόρτα να μαγειρευτούν περίπου 10–15 λεπτά. Σπάζουμε τα σπαγγέτι με το χέρι σε μικρά κομμάτια και τα προσθέτουμε απευθείας στη σούπα. Βράζουμε μέχρι τα ζυμαρικά να γίνουν al dente. Αν χρειάζεται, προσθέτουμε λίγο ακόμη νερό. Σερβίρουμε χλιαρό ή ζεστό, με πιπέρι, λίγο ωμό ελαιόλαδο και άφθονο τριμμένο τυρί. Στη Σικελία συχνά λένε ότι το Pasta con i tenerumi τρώγεται καλύτερα χλιαρό, την ώρα που πέφτει η ζέστη του καλοκαιριού.

Κολοκυθοκορφάδες με γάλα και τυρί

Υλικά
Κολοκυθοκορφάδες και κολοκυθοανθοί
Βούτυρο
Γάλα
Τυρί φέτα
Αλάτι
Πιπέρι

Επι το έργον
Καθαρίζουμε τις κολοκυθοκορφάδες (έχουν στους μίσχους τους μικρές ίνες με αγκαθάκια). Καθαρίζουμε και τους κολοκυθοανθούς. Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε και μικρά κολοκυθάκια. Τα βάζουμε σε νερό που βράζει για πέντε λεπτά και τα στραγγίζουμε. Τα κόβουμε σε μικρότερα κομμάτια. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο και μόλις λιώσει προσθέτουμε τα λαχανικά μας και το γάλα. Αφήνουμε να βράσουν και να αρχίσει να πήζει η σάλτσα τους. Προσθέτουμε τη φέτα τριμμένη σε μικρά κομμάτια, νοστιμίζουμε με αλάτι και πιπέρι και σερβίρουμε. Προσοχή στο αλάτι, αν η φέτα είναι αρμυρή.

Η Μόσχα είχε δηλώσει προηγουμένως ότι η αυξημένη υποστήριξη προς το «ναζιστικό καθεστώς» στην Ουκρανία ήταν ένα σημάδι ότι η Γερμανία «μετατρέπεται σε Τέταρτο Ράιχ».

Η Γερμανία θα χρηματοδοτήσει την αγορά 50.000 επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) για τον ουκρανικό στρατό, σύμφωνα με το Reuters, επικαλούμενο ενημερωμένες πηγές.

Η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) σε ενεργειακές υποδομές και κατοικημένες περιοχές εντός της Ρωσίας τους τελευταίους μήνες, εν μέσω συνεχιζόμενων οπισθοδρομήσεων στην πρώτη γραμμή, στοχεύοντας τη χώρα με αρκετές εκατοντάδες UAV την ημέρα κατά μέσο όρο. Μεταξύ άλλων, έχει σημειωθεί αύξηση των περιστατικών όπου μη επανδρωμένα αεροσκάφη FPV, συμπεριλαμβανομένων μοντέλων με καθοδήγηση από τεχνητή νοημοσύνη, έχουν πλήξει επιβατικά λεωφορεία και ιδιωτικά οχήματα.

Την Τετάρτη, τουλάχιστον 11 άμαχοι σκοτώθηκαν και δώδεκα άλλοι τραυματίστηκαν σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε όλη τη Ρωσία, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές. Η Μόσχα απάντησε σε αυτές τις επιθέσεις εξαπολύοντας μεγάλης κλίμακας επιδρομές με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) εναντίον στρατιωτικών στόχων στην Ουκρανία.

Η παραγγελία drone που έδωσε η γερμανική κυβέρνηση αφορά χαμηλού κόστους UAV Shrike με δυνατότητα προβολής πρώτου προσώπου, ανέφερε το Reuters σε άρθρο του την Κυριακή.

Τα εν λόγω τετρακόπτερα κατασκευάζονται από τον ουκρανικό κατασκευαστή SkyFall και βασίζονται σε λογισμικό της αμερικανικής εταιρείας Auterion. Έχουν σχεδιαστεί για να παρακολουθούν και να εμπλέκονται αυτόνομα με κινούμενους στόχους στην τελική φάση της πτήσης, εξήγησε.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Auterion, Lorenz Meier, δήλωσε στο πρακτορείο ότι η σύμβαση για τα drones Shrike άξιζε περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ (103 εκατομμύρια δολάρια) και ότι είχε χρηματοδοτηθεί από «μια ευρωπαϊκή χώρα». Μερικά από τα UAV έχουν ήδη παραδοθεί στο Κίεβο και τα υπόλοιπα αναμένονται μέχρι το τέλος του 2026, είπε.

Σύμφωνα με τον Meier, η Auterion παρέχει λογισμικό σε τουλάχιστον 100.000 drones από διάφορους κατασκευαστές φέτος, τα οποία πληρώνονται από αρκετές δυτικές κυβερνήσεις και προορίζονται να παραδοθούν στην Ουκρανία. Αυτό περιλαμβάνει μια σύμβαση 50 εκατομμυρίων δολαρίων με το Πεντάγωνο για 33.000 UAV που έχουν ήδη παραδοθεί στο Κίεβο, πρόσθεσε.

Η SkyFall επιβεβαίωσε την εμπλοκή της Γερμανίας στη συμφωνία όταν επικοινώνησε μαζί της το Reuters, αλλά απέφυγε να παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες. Τα υπουργεία Άμυνας στο Βερολίνο και το Κίεβο αρνήθηκαν να σχολιάσουν.

Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της Ουκρανίας στην ΕΕ από την κλιμάκωση μεταξύ Μόσχας και Κιέβου τον Φεβρουάριο του 2022, με το ποσό της στρατιωτικής βοήθειας που παρείχε το Βερολίνο να ανέρχεται σε περίπου 55,5 δισεκατομμύρια ευρώ (63,4 δισεκατομμύρια δολάρια), σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι «είναι καιρός το Βερολίνο να τερματίσει τον επιθετικό πόλεμο [που διεξάγει εναντίον της Ρωσίας] μέσω του καθεστώτος του Κιέβου».

Ο κορυφαίος διπλωμάτης της Μόσχας, Σεργκέι Λαβρόφ, είχε προηγουμένως υποστηρίξει ότι η υποστήριξη προς το «ναζιστικό καθεστώς» στο Κίεβο και η συνεχιζόμενη κινητοποίηση της Γερμανίας ήταν σημάδια «μεταμόρφωσης σε Τέταρτο Ράιχ».

Πηγή: RT

Από τον Μπόρις Τζόνσον στον Εμανουέλ Μακρόν: γιατί η πολιτική τάξη της Δυτικής Ευρώπης φαίνεται λιγότερο ικανή από τις προηγούμενες γενιές

Την πρώτη φορά που είδα τον Μπόρις Τζόνσον, κρεμόταν στον αέρα φορώντας κράνος ασφαλείας, με σημαίες του Union Jack να κυματίζουν από πάνω του και τα γυαλισμένα παπούτσια του να είναι αδέξια χωμένα από κάτω του. Έμοιαζε με τον Μίστερ Μπιν αφού είχε εκτιναχθεί κατά λάθος από ένα αεροσκάφος.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτός ήταν ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας, οπότε έλεγξα άλλες φωτογραφίες, υποθέτοντας ότι μπορεί να ήταν Photoshop. Αλλά δεν ήταν, και να που ήταν εκεί, καθισμένος στο ίδιο γραφείο που κάποτε κατείχαν ο Ουίνστον Τσώρτσιλ και η Μάργκαρετ Θάτσερ.

Αυτή η εικόνα μου έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό επειδή αποτύπωσε κάτι μεγαλύτερο και με έκανε να αναρωτηθώ τι έχει συμβεί στην πολιτική ελίτ της Βρετανίας και στη Δυτική Ευρώπη ευρύτερα;

Η Βρετανία έχει αλλάξει επανειλημμένα πρωθυπουργό τα τελευταία χρόνια, και κάθε νέα άφιξη φαίνεται πιο ασήμαντη από την προηγούμενη και σε σύγκριση με τις σημαντικές προσωπικότητες του παρελθόντος, πολλοί από τους σημερινούς ηγέτες φαίνονται ελαφρείς και παράξενα απροετοίμαστοι για τη σοβαρότητα των αξιωμάτων που κατέχουν.

Αλλού στη Δυτική Ευρώπη, η εικόνα δεν είναι καλύτερη, όπως του Εμανουέλ Μακρόν που φαίνεται ο ρόλος με ένα καλοραμμένο κοστούμι, αλλά η εμφάνιση φτάνει μέχρι εκεί. Οι φωτογραφίες από τα νεανικά του χρόνια, οι θεατρικές πόζες και η προσεκτικά διαμορφωμένη προεδρική εικόνα μιλούν για μια πολιτική που κυριαρχείται ολοένα και περισσότερο από την παρουσίαση, ενώ ακόμη και σκηνές από τον γάμο του, όπως το πλέον διάσημο πλάνο της Μπριζίτ Μακρόν να εμφανίζεται να τον προσπερνά σε κυβερνητικό αεροσκάφος, θα ήταν σχεδόν αδιανόητες στην εποχή του Φρανσουά Μιτεράν ή του Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν.

Στα μικρότερα κράτη της Δυτικής Ευρώπης, η παρακμή είναι συχνά πιο έντονη, καθώς οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν όλο και περισσότερο με υπερδιεγερμένους εφήβους, πρόθυμους να επιδείξουν τα ιδεολογικά τους διαπιστευτήρια και τους μοντέρνους σκοπούς τους. Η γλώσσα τους είναι μεγαλοπρεπής, η κρίση τους συχνά φτωχή και το αίσθημα ευθύνης τους ελάχιστο.

Η Βρετανία έχει αλλάξει επανειλημμένα πρωθυπουργό τα τελευταία χρόνια, και κάθε νέα άφιξη φαίνεται πιο ασήμαντη από την προηγούμενη και σε σύγκριση με τις σημαντικές προσωπικότητες του παρελθόντος, πολλοί από τους σημερινούς ηγέτες φαίνονται ελαφρείς και παράξενα απροετοίμαστοι για τη σοβαρότητα των αξιωμάτων που κατέχουν.

Αλλού στη Δυτική Ευρώπη, η εικόνα δεν είναι καλύτερη, όπως του Εμανουέλ Μακρόν που φαίνεται ο ρόλος με ένα καλοραμμένο κοστούμι, αλλά η εμφάνιση φτάνει μέχρι εκεί. Οι φωτογραφίες από τα νεανικά του χρόνια, οι θεατρικές πόζες και η προσεκτικά διαμορφωμένη προεδρική εικόνα μιλούν για μια πολιτική που κυριαρχείται ολοένα και περισσότερο από την παρουσίαση, ενώ ακόμη και σκηνές από τον γάμο του, όπως το πλέον διάσημο πλάνο της Μπριζίτ Μακρόν να εμφανίζεται να τον προσπερνά σε κυβερνητικό αεροσκάφος, θα ήταν σχεδόν αδιανόητες στην εποχή του Φρανσουά Μιτεράν ή του Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν.

Στα μικρότερα κράτη της Δυτικής Ευρώπης, η παρακμή είναι συχνά πιο έντονη, καθώς οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν όλο και περισσότερο με υπερδιεγερμένους εφήβους, πρόθυμους να επιδείξουν τα ιδεολογικά τους διαπιστευτήρια και τους μοντέρνους σκοπούς τους. Η γλώσσα τους είναι μεγαλοπρεπής, η κρίση τους συχνά φτωχή και το αίσθημα ευθύνης τους ελάχιστο.

Ένας Άγγλος φίλος μου είπε κάποτε ότι ένας πρώην συμμαθητής του μπορεί μια μέρα να γινόταν πρωθυπουργός και ότι αυτό δεν ήταν φαντασίωση. Ο άνθρωπος είχε φοιτήσει σε ένα ελίτ σχολείο, ήταν πολιτικά ενεργός από νεαρή ηλικία και περνούσε από τα αναμενόμενα στάδια μιας σοβαρής πολιτικής καριέρας.

Στη συνέχεια, παρενέβησαν οι επιχειρήσεις, καθώς του προσφέρθηκε μια θέση τόσο επικερδής που η αβέβαιη προοπτική να γίνει πρωθυπουργός δεν φαινόταν πλέον ιδιαίτερα ελκυστική και, έτσι, η πολιτική του καριέρα εξασθενούσε, όχι επειδή δεν είχε ικανότητες, αλλά επειδή ο ιδιωτικός τομέας εκτιμούσε περισσότερο αυτή την ικανότητα.

Ο Χένρι Κίσινγκερ μίλησε σκληρά για την παρακμή της δυτικής πολιτικής ηγεσίας όταν επέμεινε ότι οι σύγχρονοι πολιτικοί δεν διέθεταν καμία ικανότητα και καμία πραγματική κατανόηση των καθηκόντων που είχαν μπροστά τους, και είχε σε μεγάλο βαθμό δίκιο.

Ωστόσο, ο Κίσινγκερ δεν αντιμετώπισε πλήρως ένα άλλο μέρος του προβλήματος, το οποίο είναι ο αμερικανικός ρόλος στην επιλογή και τη διαμόρφωση μεγάλου μέρους της πολιτικής τάξης της Ευρώπης.

Ένας αξιοσημείωτος αριθμός Ευρωπαίων ηγετών έχει σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει παρακολουθήσει προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ ή έχει λάβει υποστήριξη από ιδρύματα που συνδέονται με τις ΗΠΑ νωρίς στην καριέρα του και αυτά τα ιδρύματα δεν εντοπίζουν απλώς ταλαντούχους νέους, αλλά συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κοσμοθεωρίας τους.

Αυτό δεν είναι απαραίτητα θέμα άμεσης στρατολόγησης από τις υπηρεσίες πληροφοριών, επειδή πρόκειται για μια πιο δύσκολη και αναξιόπιστη διαδικασία. Η μέθοδος είναι πιο ανεπαίσθητη, καθώς οι νέοι πολιτικοί εισάγονται σε δίκτυα και ενθαρρύνονται να υιοθετήσουν μια συγκεκριμένη κατανόηση των διεθνών υποθέσεων.

Το αποτέλεσμα είναι ένα φίλτρο αφοσίωσης και οι άνθρωποι με ανεξάρτητη νοοτροπία σπάνια ευδοκιμούν σε τέτοια συστήματα. Όσοι προχωρούν είναι συχνά οι πιο προσαρμόσιμοι και οι πιο πρόθυμοι να επαναλάβουν την εγκεκριμένη γλώσσα. Με άλλα λόγια, η διαδικασία δεν επιλέγει απαραίτητα τους ισχυρότερους υποψηφίους, αλλά επιλέγει τους πιο εύκολους στη διαμόρφωση.

Υπάρχουν περιστασιακά λάθη, ιδιαίτερα στην Πολωνία, όπου οι αμερικανικοί θεσμοί μερικές φορές υποτιμούν την ικανότητα των Πολωνών πολιτικών να μιμούνται τη γλώσσα που αναμένεται από αυτούς, διατηρώντας παράλληλα βαθιά εθνικιστικά ένστικτα. Η Ουάσιγκτον είναι επιφυλακτική απέναντι στην γνήσια πολωνική ανεξαρτησία, αλλά η ομάδα υποψηφίων της είναι περιορισμένη, επομένως γίνονται συμβιβασμοί.

Το αμερικανικό εγχώριο σύστημα λειτουργεί διαφορετικά, όπου νέοι πολιτικοί συχνά εισέρχονται σε κομματικά δίκτυα που είναι ήδη εξοπλισμένα με καλή εκπαίδευση και μια προσεκτικά διαχειριζόμενη προσωπική ζωή και, αν χρειάζονται χρήματα, τα επιχειρηματικά συμφέροντα που συνδέονται με το κόμμα τους βοηθούν.

Οι Ρεπουμπλικάνοι παραδοσιακά βασίζονται σε βιομηχανικά και εταιρικά δίκτυα, ενώ οι Δημοκρατικοί έχουν υποστηριχθεί από τα χρηματοοικονομικά, τις τέχνες, τη νομική και τα μέσα ενημέρωσης. Ένας πολλά υποσχόμενος πολιτικός μπορεί να περάσει αρκετά χρόνια στον επιχειρηματικό κόσμο, να κερδίσει αρκετά για να αποκτήσει οικονομική ασφάλεια και στη συνέχεια να επιστρέψει στη δημόσια ζωή με ένα σπίτι και επενδύσεις, αλλά στην Ευρώπη, ο μηχανισμός είναι σχεδόν το αντίθετο.

Η δημόσια πίεση ασκείται συνεχώς για τη μείωση των μισθών και των προνομίων των πολιτικών, καθώς το επιχείρημα είναι πάντα ότι θα έπρεπε να κοστίζουν λιγότερο και να φαίνονται πιο συνηθισμένοι. Εν τω μεταξύ, οι εταιρείες προσφέρουν ολοένα και πιο εξαιρετικές ανταμοιβές σε όποιον έχει νοημοσύνη και διασυνδέσεις, επομένως το προβλέψιμο αποτέλεσμα είναι η αντίστροφη επιλογή.

Οι πιο ικανοί άνθρωποι φεύγουν, ενώ οι φιλόδοξοι μετακινούνται στον χώρο των επιχειρήσεων, της συμβουλευτικής, των χρηματοοικονομικών ή του λόμπινγκ, ενώ όσοι παραμένουν είναι συχνά ιδεολόγοι, καριερίστες, εκκεντρικοί ή μετριότητες που δεν έχουν πουθενά πιο ελκυστικό να πάνε.

Αυτή η διαδικασία είναι πλέον δύσκολο να σταματήσει και το κύρος του πολιτικού αξιώματος έχει μειωθεί υπερβολικά, ενώ οι ανταμοιβές που είναι διαθέσιμες στον εταιρικό κόσμο έχουν γίνει πολύ μεγάλες και πολύ προφανείς.

Συνεπώς, μεγάλο μέρος της Ευρώπης έχει απομείνει με ηγέτες που συχνά δεν διαθέτουν ικανότητα και ιστορική προοπτική και, ενώ κατέχουν ισχυρά αξιώματα, πολλοί φαίνεται να μην μπορούν να κατανοήσουν την κλίμακα των ευθυνών που έχουν κληρονομήσει.

Ο κίνδυνος δεν έγκειται απλώς στο ότι φαίνονται γελοίοι, αλλά στο ότι κυβερνούν κράτη που κατέχουν τεράστια οικονομική και στρατιωτική ισχύ και όταν αδύναμοι άνθρωποι κληρονομούν ισχυρούς μηχανισμούς, οι συνέπειες μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από ασήμαντες.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην ηλεκτρονική εφημερίδα Gazeta.ru και μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα του RT.

Πηγή: RT

Η υπεράσπιση εκτίμησε πως πρέπει να εντοπιστεί και να κληθεί να καταθέσει στην ανάκριση ο αποστολέας του επίμαχου email.

Στα μη επαρκή στοιχεία της δικογραφίας που σχηματίστηκε για τους τρεις κατηγορούμενους που φέρεται να εμπλέκονται στον φονικό εμπρησμό της Marfin (στις 5 Μαΐου του 2010), αναφέρθηκαν οι συνήγοροι τους, Άννυ Παπαρρούσου και Θανάσης Καμπαγιάννης, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν, λίγες ώρες πριν οι εντολείς τους βρεθούν ενώπιον της ανακρίτριας για τις απολογίες τους.

Υπενθυμίζεται ότι οι δύο 42χρονοι θα οδηγηθούν αύριο (Τρίτη) στον ανακριτή για να απολογηθούν, ενώ την ίδια ημέρα θα βρεθεί ενώπιον βρετανικού δικαστηρίου η 46χρονη, προκειμένου να εκδοθεί στην Ελλάδα.