Ο Ποντίφικας είναι πιο δημοφιλής από τον πρόεδρο Τραμπ — και λειτουργεί ως μεθοδικός πολιτικός παράγοντας

Είναι η πρώτη φορά από την εποχή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη που ένας πολιτικός ηγέτης αντιπαρατίθεται τόσο ανοιχτά με τον Πάπα όσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Όπως ο Πάπας Πίος Ζ΄, που τελικά κράτησε την θέση του περισσότερο από τον Γάλλο αυτοκράτορα, έτσι και ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ αποδεικνύεται ένας δύσκολος αντίπαλος για τον πρόεδρο.

Ο ήπιων τόνων Ποντίφικας από το Σικάγο αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη δοκιμασία της παποσύνης του με την σύγκρουση με τον Τραμπ σχετικά με τον πόλεμο με το Ιράν — όμως δεν υποχωρεί. Μέχρι στιγμής, είναι ο Τραμπ —και όχι ο Λέων— που δέχεται κριτική από τους Ρωμαιοκαθολικούς στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού για τη δημόσια αντιπαράθεσή τους.

Ο Τραμπ κατηγόρησε τον Λέοντα ότι υπηρετεί την Αριστερά και ανάρτησε στο Truth Social μια εικόνα δημιουργημένη με τεχνητή νοημοσύνη που τον έδειχνε να φορά ενδύματα σαν του Χριστού και να διαθέτει θεραπευτικές δυνάμεις — κάτι που προσέβαλε τη θρησκευτική δεξιά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα διέγραψε την ανάρτηση.

Εν τω μεταξύ, ο Λέων δήλωσε ότι δεν φοβάται τον Τραμπ και ότι θα συνεχίσει να μιλά δημόσια εναντίον του πολέμου στο Ιράν.

Η σημαντική διαφορά του Λέοντα από τον Φραγκίσκο

Μία από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Τραμπ στις σχέσεις του με τον Λέοντα είναι ότι ο Πάπας δεν λειτουργεί όπως ο προκάτοχός του, ο Πάπας Φραγκίσκος, που έπαιρνε τον ρόλο του πρωταγωνιστή. Αυτό, σύμφωνα με τον διευθυντή του think tank γεωπολιτικής με έδρα τη Ρώμη Appia Institute, Φραντσέσκο Σίσι, καθιστά πιο δύσκολο να αγνοηθεί ή να απομονωθεί (ως στόχος) ο σημερινός Ποντίφικας. Ο Φραγκίσκος ήταν γνωστός για τις προκλητικές του δηλώσεις, αλλά μερικές φορές αποξένωνε ομάδες εντός της Εκκλησίας — συμπεριλαμβανομένων των Αμερικανών επισκόπων.

Ο Λέων, αντίθετα, οικοδομεί εδώ και καιρό μια ευρεία βάση υποστήριξης εντός της Εκκλησίας ανά τον κόσμο για την πορεία που ακολουθεί, η οποία συνδυάζει την υπεράσπιση της ειρήνης και του διαλόγου με μια ισχυρότερη έμφαση στα παραδοσιακά καθολικά δόγματα.

«Αυτός ο τύπος είναι συστηματικός και μεθοδικός, δρα στο παρασκήνιο, και όταν μιλά, αυτό είναι το τελευταίο βήμα», είπε ο Σίσι. «Ο Φραγκίσκος ήταν ένας ροκ σταρ, αλλά ο Λέων είναι ο μαέστρος μιας ορχήστρας».

Το εντεινόμενο χάος στην παγκόσμια πολιτική αποτελεί ευκαιρία για την Καθολική Εκκλησία να αποκαταστήσει τη θέση της ως ηθική αυθεντία, η οποία έχει πληγεί τις τελευταίες δεκαετίες από τα μακροχρόνια σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης από κληρικούς, υποστηρίζουν ορισμένοι παρατηρητές του Βατικανού.

Για τον Λέοντα, «αυτό είναι απλώς μια τεράστια ευλογία», δήλωσε ο Σίσι. «Είναι θαυμάσιο για την Εκκλησία σε όλο τον κόσμο ότι αυτός είναι αυτός που μπορεί να ορθώσει ανάστημα απέναντι στον Τραμπ».

Ο Λέων είναι επίσης σημαντικά πιο δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Τραμπ, έχοντας καθαρή θετική αξιολόγηση 34 ποσοστιαίων μονάδων μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, σε σύγκριση με καθαρή αρνητική αξιολόγηση 12 ποσοστιαίων μονάδων για τον πρόεδρο, σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για το NBC News τον Μάρτιο.

Ο Τραμπ και οι Καθολικοί

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τέιλορ Ρότζερς δήλωσε ότι ο Τραμπ έχει εφαρμόσει πολιτικές που υποστηρίζουν οι Καθολικοί, επεκτείνοντας τα θρησκευτικά δικαιώματα, απονέμοντας χάρη σε ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων και βάζοντας περιορισμούς σε ιατρικές θεραπείες που σχετίζονται με τη μετάβαση φύλου για ανηλίκους.

«Δεν υπήρξε ποτέ καλύτερος πρόεδρος για τους Καθολικούς Αμερικανούς από τον πρόεδρο Τραμπ», δήλωσε η Ρότζερς.

Η δημόσια αντιπαράθεση ήρθε ύστερα από μήνες εντάσεων μεταξύ μιας αμερικανικής κυβέρνησης που μερικές φορές παρουσιάζει τον πόλεμο με το Ιράν ως έργο Θεού και ενός Αμερικανού Πάπα που επιδιώκει να αποκαταστήσει την ηθική αυθεντία της Καθολικής Εκκλησίας σε έναν κόσμο που μαστίζεται από πολέμους. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πιο προβεβλημένων Αμερικανών στον κόσμο ξεκίνησε με αφορμή τη σκληρή μεταναστευτική πολιτική του Τραμπ. Φέτος κλιμακώθηκε λόγω της αυξανόμενης χρήσης στρατιωτικής ισχύος από τον πρόεδρο — από τη Βενεζουέλα έως το Ιράν.

Οι κίνδυνοι της κόντρας για τον Τραμπ

Μια παρατεταμένη διαμάχη μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Βατικανού ενέχει κινδύνους και για τις δύο πλευρές. Ωστόσο, σύμφωνα με αναλυτές της αμερικανικής πολιτικής και της θρησκείας, μεγαλύτερο είναι το ρίσκο για τον Τραμπ.

Η επίθεση στον Πάπα αποξενώνει τους καθολικούς ψηφοφόρους, οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη νίκη του στις εκλογές του 2024, δήλωσε ο αιδεσιμότατος Ρόμπερτ Σίρικο, καθολικός ιερέας και συνιδρυτής του Ινστιτούτου Άκτον για τη Μελέτη της Θρησκείας και της Ελευθερίας στο Γκραντ Ράπιντς του Μίσιγκαν.

«Έχει φέρει μερικούς από τους ισχυρότερους υποστηρικτές του σε πολύ δύσκολη θέση», είπε ο Σίρικο, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως συντηρητικός.

Ο Ράιαν Μπερτζ, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις και πρώην βαπτιστής πάστορας, δήλωσε: «Βλέπεις πολλούς ανθρώπους που ψήφισαν τον Τραμπ να αντιδρούν λιγότερο θετικά τις τελευταίες ημέρες, ρωτώντας: «Γιατί τα βάζεις με τον Πάπα μας;»».

Χάνει υποστήριξη ο Τραμπ

Οι Καθολικοί, που αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο των ψηφοφόρων, παλαιότερα μοιράζονταν σχεδόν ισομερώς στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, αλλά περίπου το 56% από αυτούς υποστήριξε τον Τραμπ στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, είπε ο Μπερτζ, ενώ το 42% υποστήριξε τη Δημοκρατική υποψήφια για την προεδρία Καμάλα Χάρις.

Εκατομμύρια καθολικοί ψηφοφόροι εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον Τραμπ, αλλά το επίπεδο της υποστήριξης έχει μειωθεί τους τελευταίους μήνες. Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για το Fox News τον Μάρτιο έδειξε ότι το 52% των Καθολικών αποδοκιμάζει όσα έχει πετύχει ο Τραμπ.

Βεβαίως, ορισμένοι συντηρητικοί Καθολικοί παραμένουν πιστοί στον Τραμπ. Ο Ρόμπερτ «Μπομπ» Ουνανούε, πρώην διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Goya Foods, ο οποίος έχει μιλήσει ανοιχτά για την καθολική του πίστη και υποστηρίζει ένθερμα τον πρόεδρο, δήλωσε ότι ο Τραμπ έχει ιστορικό «διάσωσης της ζωής και προστασίας της σε όλο τον κόσμο» και ότι υπερασπίστηκε Ιρανούς διαδηλωτές που σκοτώθηκαν από την κυβέρνησή τους.

«Αν ο πρόεδρος Τραμπ δεν είχε παρέμβει, η αιματοχυσία θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη», έγραψε ο Ουνανούε σε ηλεκτρονικό μήνυμα. «Ως ηγέτης του ελεύθερου κόσμου, είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει το θάρρος να σταθεί και να προστατεύσει και να εκτιμήσει τη ζωή».

Από την ICE μέχρι το Ιράν

Οι επιδρομές σε μετανάστες από την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών (ICE), οι οποίες έχουν επηρεάσει ιδιαίτερα Λατινοαμερικανούς καθολικούς, αποτελούν μία ακόμη πηγή δυσαρέσκειας. Ο Λέων και οι Αμερικανοί επίσκοποι έχουν επικρίνει την καταστολή από την ICE ως καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κάτι που ο Λευκός Οίκος αρνείται.

Η οργάνωση CatholicVote, η οποία βοήθησε στην κινητοποίηση υποστήριξης για τον Τραμπ το 2024, προειδοποίησε τον Φεβρουάριο ότι η «εκτεταμένη δυσπιστία» απέναντι στην ICE μεταξύ των Καθολικών θα μπορούσε να κοστίσει στους Ρεπουμπλικανούς στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Ο Τραμπ, ωστόσο, δεν υποχωρεί. Την Τρίτη επανέλαβε την κριτική του προς τον Πάπα, λέγοντας στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera ότι ο Λέων «δεν θα έπρεπε να μιλά για τον πόλεμο, γιατί δεν έχει ιδέα τι συμβαίνει» με το Ιράν.

Ο ρόλος του Βανς

Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, καθολικός ο ίδιος, ο οποίος έχει εκφράσει ευγενικά την διαφωνία του με το Βατικανό για ζητήματα μετανάστευσης και εξωτερικής πολιτικής, υιοθέτησε τη Δευτέρα μια λιγότερο συγκρουσιακή στάση από τον Τραμπ, λέγοντας στο Fox News ότι περιστασιακές διαφωνίες είναι φυσιολογικές. Παρ’ όλα αυτά, πρόσθεσε ότι ο πάπας θα πρέπει να περιορίζεται στον βασικό του ρόλο.

«Σίγουρα πιστεύω ότι σε κάποιες περιπτώσεις θα ήταν καλύτερο το Βατικανό να περιορίζεται σε ζητήματα ηθικής και σε όσα συμβαίνουν μέσα στην Καθολική Εκκλησία και να αφήσει τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να καθορίζει τη δημόσια πολιτική», δήλωσε ο Βανς.

Ωστόσο, οι Καθολικοί επισημαίνουν ότι η πίστη τους επηρεάζει τη δημόσια πολιτική — από το ζήτημα των αμβλώσεων μέχρι τη φτώχεια και από τον πόλεμο έως την ειρήνη — και ότι αυτά τα ζητήματα μπορούν να είναι άβολα για όλα τα πολιτικά κόμματα.

«Πώς μπορεί κανείς να ζήσει το Ευαγγέλιο στον πραγματικό κόσμο;» αναρωτήθηκε ο καρδινάλιος Μίκαελ Τσέρνι, ανώτερος αξιωματούχος του Βατικανού, σε πρόσφατη συνέντευξη. «Αυτό είναι αναπόφευκτα πολιτικό. Ο ρόλος της ιεραρχίας της Εκκλησίας είναι να διαμορφώνει τη συνείδηση των ανθρώπων όσο το δυνατόν περισσότερο σύμφωνα με το Ευαγγέλιο. Όταν είναι απαραίτητο, πρέπει να λέμε την αλήθεια στην εξουσία».

Πηγή: The Wall Street Journal

Τι αναφέρουν τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα «περί του αποκαλυφθέντος κομμουνιστικού δικτύου κατασκοπείας» το 1954 - Η «αποτυχία Μπελογιάννη» και η «οργάνωση των πρακτόρων» από τον καπετάν Γιώτη

Το 1954 ο Χαρίλαος Φλωράκης επιστρέφει παράνομα στην Ελλάδα για να συμβάλει στην ανασυγκρότηση των οργανώσεων του ΚΚΕ και συλλαμβάνεται. Είχε προηγηθεί η σύλληψη (1950) και η εκτέλεση (1952) του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, ο οποίος είχε σταλεί από την ηγεσία του κόμματος για τον ίδιο σκοπό, καθώς ο παράνομος μηχανισμός του ΚΚΕ είχε υποστεί σοβαρά πλήγματα από την Ασφάλεια.

Οι απεγνωσμένες προσπάθειες του Νίκου Πλουμπίδη προκειμένου να σωθεί ο Μπελογιάννης (ανοιχτή επιστολή με την οποία δήλωνε ότι θα παραδινόταν στις Αρχές καθώς εκείνος ήταν ο επικεφαλής του παράνομου κομματικού δικτύου) απέβησαν άκαρπες (συνελήφθη λίγους μήνες μετά την εκτέλεση του «ανθρώπου με το γαρίφαλο» και εκτελέστηκε το 1954 αποκηρυγμένος από τον Νίκο Ζαχαριάδη ως «πράκτορας»).

Οι αναφορές για «μεγάλη επιτυχία»

Η σύλληψη του Φλωράκη κρίθηκε ως μεγάλη επιτυχία για το μετεμφυλιακό κράτος. Μεγαλύτερη μάλιστα από εκείνη της σύλληψης του Μπελογιάννη, ο οποίος θεωρούσαν ότι ήταν χαμηλότερου βεληνεκούς από τον Φλωράκη – ο πρώτος ήταν ταγματάρχης του ΔΣΕ ενώ ο δεύτερος υποστράτηγος.

Μάλιστα υπογραμμιζόταν ότι η δημόσια ανακοίνωση της σύλληψης «ενδείκνυται να γίνη υπό του Πρωθυπουργού στρατάρχου κ. Παπάγου εις μιαν πρεσκονφεράνς προς τούτο ειδικώς οργανωμένην κατά την οποίαν θα προβληθή εις το εσωτερικόν και εξωτερικόν η εθνική και διεθνής σημασία της μεγάλης αυτής επιτυχίας της Ελληνικής Κυβερνήσεως και θα υπογραμμισθή η σθεναρά και άγρυπνος στάσις της εις τον αγώνα της εναντίον των υπούλων, υπονομευτικών και κρυφών ενεργειών των Κρατών του σιδηρού Παραπετάσματος (…)».

Ο καπετάν Γιώτης και οι άλλοι

Οπως αναφέρεται στο έγγραφο «η πρώτη απόπειρα αναδιοργανώσεως γενομένη διά της ομάδος του Μπελογιάννη απέτυχε», όμως «η ηγεσία του Διεθνούς και Ελληνικού Κομμουνισμού μετά την οικτράν αποτυχίαν της ομάδος Μπελογιάννη δεν παρητήθη των προσπαθειών της».

Αντιθέτως, «επύκνωσεν τας παρανόμους αποστολάς πρακτόρων και κατασκόπων του Διεθνούς Κομμουνισμού οι οποίοι εξεπαιδεύθησαν εις στρατιωτικήν και πολιτικήν Ακαδημίαν της Μόσχας και εις άλλας στρατιωτικάς σχολάς της Ρωσίας και των δορυφόρων της και δια’ αυτών προέβη εις την εκ των άνω στελέχωσιν:

1) Του εν Αθήναις κλιμακίου του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ διορίσας ως γραμματέα τούτου τον Χαρίλαον Φλωράκην ή καπετάν Γιώτην, ο οποίος ειδικώς εξεπαιδεύθη εις την στρατιωτικήν και πολιτικήν Ακαδημίαν της Μόσχας.

2) Της ΚΟ Αθηνών επί κεφαλής της οποίας ετοποθέτησε τον Γρηγόριον Λιόλιον ή καπετάν Γιόλην ειδικώς εκπαιδευθέντα εις στρατιωτικήν πολιτικήν και κατασκοπευτικήν σχολήν της Τσεχοσλοβακίας.

3) Της ΚΟ Πειραιώς επί κεφαλής της οποίας ετοποθέτησεν τους συμορίτας Κυριάκον Τσακύρην και Σταύρον Καρράν, ειδικώς εκπαιδευθέντας εις σχολάς του σιδηρού Παραπετάσματος».

Η σύλληψη του Φλωράκη (και 87 ακόμα κομμουνιστών) κρατήθηκε για πάνω από έναν μήνα κρυφή και δημοσιοποιήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου 1954 από τον Παπάγο, σύμφωνα με τις συστάσεις της ΚΥΠ

Το «κομμουνιστικό δίκτυο κατασκοπείας»

Η σύλληψη του Φλωράκη (και 87 ακόμα κομμουνιστών) κρατήθηκε για πάνω από έναν μήνα κρυφή και δημοσιοποιήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου 1954 από τον Παπάγο, σύμφωνα με τις συστάσεις της ΚΥΠ. Σε άλλο απόρρητο έγγραφο «περί του αποκαλυφθέντος κομμουνιστικού δικτύου», η υπηρεσία προωθεί αρμοδίως αναλυτικό σημείωμα με τις πληροφορίες για το «κομμουνιστικό δίκτυο κατασκοπείας».

«Μετά την στρατιωτικήν συντριβήν της κομμουνιστικής επαναστάσεως να καταλάβη βιαίως την εξουσίαν κατά την περίοδον του 1946-1949, η ηγεσία του ΚΚΕ με τα υπολείμματα του συμμοριοπολέμου διέφυγεν προς τας χώρας του Παραπετάσματος όπου έκτοτε καταβάλλει προσπαθείας αναδιοργανώσεως των δυνάμεών της εν Ελλάδι» αναφέρουν οι ΚΥΠατζίδες σημειώνοντας πως «ένα από τα προβλήματα τα οποία αντιμετώπισεν το ΚΚΕ εις την προσπάθειάν του ταύτην ήτο η δημιουργία ικανών και αφοσιωμένων στελεχών εις τα οποία θα ηδύνατο να εμπιστευθή την αναδιοργάνωσιν του παράνομου μηχανισμού του εις το εσωτερικόν της χώρας και την εγκαθίδρυσιν των δικτύων πληροφοριών και κατασκοπείας».

Η δίκη της Αθήνας και η Γυάρος

Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του Ζαχαριάδη στην 7η Ολομέλεια του 1950 «ήρχισεν η εκπαίδευσις στελεχών του ΚΚΕ εις διαφόρους σχολάς των χωρών του παραπετάσματος, πολλά των οποίων μετά την επιτυχή αποφοίτησίν των εκ τούτων, προωθήθηκαν κρυφίως εις την Ελλάδα με σαφείς εντολές την διενέργειαν κατασκοπείας εις βάρος της χώρας και την αναδιοργάνωσιν των παρανόμων οργανώσεων του ΚΚΕ». Στο πλαίσιο αυτό η πρώτη αποστολή «ήτο υπό τον ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΝ ο οποίος απέτυχε να οργανώση ένα πλήρες δίκτυον κατασκοπείας». «Μετά την αποτυχίαν της ομάδος ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ εις την εκπλήρωσιν της κατασκοπευτικής της αποστολής, η εις το παραπέτασμα ευρισκομένη ηγεσία του ΚΚΕ απέστειλε ετέραν ομάδα με την αυτήν αποστολήν», όμως «αι αρχαί Ασφαλείας ενήμεροι των προθέσεων της ηγεσίας του ΚΚΕ επέτυχαν εκ νέου τελευταίως την εξουδετέρωσιν και της δευτέρας ταύτης προσπαθείας του ΚΚΕ και του Διεθνούς κομμουνισμού διά της συλλήψεως σοβαρών στελεχών της ομάδος ταύτης» με πρώτο και καλύτερο τον Φλωράκη για τον οποίο αναφέρονται τα εξής:

«Χαρίλαος ΦΛΩΡΑΚΗΣ (ψευδώνυμον ΓΙΩΤΗΣ), παλαιόν και φανατικόν στέλεχος του ΚΚΕ ο οποίος κατά την διάρκειαν του συμμοριοπολέμου ήτο διοικητής Μεραρχίας συμμοριτών με τον βαθμόν του “Υποστρατήγου”. Ούτος θεωρείται ως ειδικός εις τα ζητήματα της κατασκοπείας και των πληροφοριών και κατά το 1944 ήτο εις στενωτάτην επαφήν με την Σοβιετικήν Στρατιωτικήν Αποστολήν εν Ελλάδι, υπό τον Συν/ρχην ΠΟΠΩΦ και τον Αντ/ρχην ΤΣΕΡΝΙΤΣΕΦ. Κατά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο τελευταίος ούτος ετοποθετήθη ως επιτετραμμένος της Σοβιετικής Πρεσβείας εις τας Αθήνας και παρέμεινεν εις την θέσιν του ταύτην μέχρι της αποκαταστάσεως των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδος και της Σοβ. Ενώσεως, προ 2 περίπου ετών. Μετά την συντριβήν του συμμοριοπολέμου, ο ΦΛΩΡΑΚΗΣ διέφυγεν εις το Παραπέτασμα όπου απήλαυε της πλήρους εμπιστοσύνης του Διεθνούς και ελληνικού κομμουνισμού. Κατόπιν τούτου ούτος επελέγη όπως φοιτήση επί δυο έτη εις την Στρατιωτικήν Ακαδημίαν της Μόσχας “ΦΡΟΥΤΖΕ” εκ της οποίας μετά την επιτυχή αποφσίτησίν του, εστάλη εις Ελλάδα επί κεφαλής του παρανόμου κλιμακίου ίνα αντικαταστήση τον ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ εις την αναδιοργάνωσιν του κατασκοπευτικού δικτύου του εργαζομένου επ’ ωφελεία του Διεθνούς κομμουνισμού. Ο ΦΛΩΡΑΚΗΣ εισήλθεν εις την Ελλάδα διά της Βουλγαρίας κατά τας αρχάς του 1954 και εσυνοδεύθη μέχρι των ελληνικών συνόρων από Βουλγάρους Αξ/κούς της υπηρεσίας Πληροφοριών».

Συνελήφθη στις 27.7.1954. «Κατά την σύλληψήν του έφερε μεθ’ εαυτού πλαστόν δελτίον ταυτότητος υπό τα στοιχεία ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Γρηγόριος του Ιωάννου». Θα περάσει από διάφορες δίκες. Θα μείνει στην ιστορία η μεγάλη «δίκη της Αθήνας», το 1960, όπου θα καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για κατασκοπεία.

Θα μείνει στη φυλακή ως το 1966. Από την αποφυλάκισή του «ως επαγγελματοποιημένον κομματικόν στέλεχος του ΚΚΕ ανέπτυξεν έντονον κομμουνιστικήν δραστηριότητα», ενώ «τnv 21.4.67 συλληφθείς εξετοπίσθη επί έν έτος εις νήσον Γυάρον, δυνάμει της υπ’ αριθ. 3/71 αποφάσεως ΕΔΑΝ Αττικής, παραταθείσης της εκτοπίσεώς τους διαδοχικώς έως την 18.12.1971, ότε αφέθη ελεύθερος» και «ακολούθως εντάχθη εις τον παράνομον μηχανισμό του ΚΚΕ παρά του οποίου εφυγαδεύθη εις την αλλοδαπήν», όπου και αναδείχθηκε σε Α’ γραμματέα του ΚΚΕ το 1972.

Πηγή: Το Βήμα

Στα ύψη κινούνται οι τιμές στα σφολιατοειδή, με τυρόπιτες, σπανακόπιτες και μπουγάτσες να ξεπερνούν πλέον τα 3 ευρώ στα περισσότερα αρτοποιεία και καφέ. Οι αυξήσεις στις πρώτες ύλες και στο ενεργειακό κόστος έχουν εκτοξεύσει το τελικό κόστος για τους καταναλωτές.

Αναλυτικά οι τιμές

Η πρασόπιτα φτάνει τα 5,50 ευρώ, ενώ η μπουγάτσα με κρέμα ή τυρί κοστίζει 3,90 ευρώ. Αντίστοιχα, η μπουγάτσα με σπανάκι και η μπουγάτσα με κιμά διατίθενται προς 3,50 ευρώ.

Η λουκανικόπιτα πωλείται στα 3,75 ευρώ, η ζαμπονοτυρόπιτα στα 3,90 ευρώ, ενώ η σπανακόπιτα κυμαίνεται γύρω στα 3,50 ευρώ. Η χωριάτικη σπανακόπιτα φτάνει τα 3,60 ευρώ, επιβεβαιώνοντας τη γενική τάση ανόδου στις τιμές των σφολιατοειδών.

Οι επαγγελματίες του κλάδου αναφέρουν πως «όλα έχουν ακριβύνει», από τα τυριά και τα λαχανικά μέχρι τα λιπαρά και το αλεύρι. Παράλληλα, οι καταναλωτές δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στο αυξημένο κόστος, καθώς ακόμη και ένα απλό σνακ έχει γίνει πλέον πολυτέλεια.

Η συνεχιζόμενη άνοδος των τιμών στα σφολιατοειδή αναδεικνύει το πρόβλημα της ακρίβειας στην καθημερινότητα, με πολλούς να αναζητούν φθηνότερες εναλλακτικές ή να περιορίζουν τις αγορές τους.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Οι αποκαλύψεις για τον «άριστο» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Μακάριο Λάζαρίδη, δεν έχουν τελειωμό αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με την υπόθεση Λαζαρτίδη που έχει προκαλέσει πολιτικό σεισμό.

Σημειώνεται στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ:

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας ethnos.gr, αμέσως μετά την παραίτηση του Μ. Λαζαρίδη από τη θέση ειδικού συμβούλου στη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, τον Ιούνιο του 2013, για την οποία προφανώς δεν διέθετε τα απαραίτητα τυπικά προσόντα, προσελήφθη στην ίδια θέση η σύζυγός του, Αθανασία Κοτσαύτη.

Ρουσφέτια, σκάνδαλα, οικογενειοκρατία, αυτός είναι ο κ. Μητσοτάκης και το επιτελείο των εκλεκτών του. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να διώξει επιτέλους τον Μακάριο Λαζαρίδη ο Κυρ. Μητσοτάκης;

Για να μην ψάχνουμε κ. Λαζαρίδη… Πόσες και ποιες απατεωνιές έχετε κάνει ακόμα;

Στο μεταξύ, σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση έχει προκαλέσει η τοποθέτηση του Μακάριου Λαζαρίδη στη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του πρόσφατου ανασχηματισμού. Η αντιπολίτευση κλιμακώνει τις επιθέσεις της, ζητώντας την αποπομπή του από την κυβέρνηση, με επίκεντρο το πτυχίο του και τις συνθήκες ανάληψης καθηκόντων του ως Ειδικού Επιστήμονα στο υπουργείο Παιδείας το 2007. Η υπόθεση αποκτά έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά ενόψει και της προ ημερησίας συζήτησης των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή.

Η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι το πτυχίο και η επαγγελματική διαδρομή του κ. Λαζαρίδη δεν απαντούν στα ερωτήματα για τη νομιμότητα του διορισμού του, κάνοντας λόγο για ζήτημα θεσμικής τάξης και πολιτικής αξιοπιστίας. Από την πλευρά της, η κυβέρνηση απορρίπτει τις αιτιάσεις, κάνοντας λόγο για προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων.

Οι αντιδράσεις των κομμάτων

Κατά την αντιπολίτευση, ο νυν υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, ως απόφοιτος ιδιωτικής σχολής, δεν διέθετε το 2007 τα απαιτούμενα προσόντα που προέβλεπε ο νόμος 2190/1994 για τη θέση του Ειδικού Επιστήμονα, καθώς απαιτούνταν πτυχίο ΑΕΙ, μεταπτυχιακός ή διδακτορικός τίτλος. Το ζήτημα αυτό αποτελεί τον πυρήνα των επιχειρημάτων της αντιπολίτευσης, που επιμένει πως δεν πρόκειται για λεπτομέρεια βιογραφικού αλλά για θέμα ουσίας.

Το ΠΑΣΟΚ υιοθετεί υψηλούς τόνους, σημειώνοντας ότι «ο κ. Λαζαρίδης ομολόγησε εκ νέου ότι δεν είχε τις τυπικές προϋποθέσεις», ενώ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα». Το κόμμα επανήλθε με νέα ανακοίνωση, ζητώντας εξηγήσεις και για τη «δεύτερη πρόσληψη Λαζαρίδη το 2013 ως ΠΕ».

Ανάλογα αιχμηρή είναι και η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, που κάνει λόγο για «αριστεία στα ψέματα και στην εξαπάτηση», συνδέοντας την υπόθεση με το κυβερνητικό αφήγημα περί αξιοκρατίας. Από την πλευρά του, το ΚΚΕ σχολίασε σκωπτικά πως ο Μακάριος Λαζαρίδης «ως μέλος της Εξεταστικής πήρε “πτυχίο” στη συγκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ».

Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε και η Νέα Αριστερά. Ο γραμματέας του κόμματος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ζήτησε «άμεση αποπομπή του προκλητικού και ψεύτη Μακάριου Λαζαρίδη από την κυβέρνηση». Η Ελληνική Λύση υποστήριξε ότι ήταν η πρώτη που ανέδειξε την υπόθεση, τονίζοντας πως «στην υπόθεση Λαζαρίδη μόνοι μας φωνάζαμε επί έναν ολόκληρο χρόνο».