Σύμφωνα με το Bloomberg, εάν το σχέδιο υλοποιηθεί, αυτή θα είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ θα αναπτύξουν υπερηχητικούς πυραύλους.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 30 Απριλίου. /TASS/. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ζήτησε την ανάπτυξη των υπερηχητικών πυραύλων Dark Eagle στη Μέση Ανατολή για πιθανή χρήση τους εναντίον του Ιράν, ανέφερε το Bloomberg , επικαλούμενο πηγές.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, εάν εγκριθεί το αίτημα αυτό, αυτή θα είναι η πρώτη φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναπτύξουν υπερηχητικούς πυραύλους. Η Κεντρική Διοίκηση δικαιολόγησε το αίτημά της δηλώνοντας ότι το Ιράν είχε μετακινήσει τους εκτοξευτές πυραύλων του πέρα ​​από την εμβέλεια του Πυραύλου Precision Strike, ενός βαλλιστικού πυραύλου με εμβέλεια άνω των 300 μιλίων (περίπου 482 χιλιομέτρων), ανέφερε η πηγή του πρακτορείου. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη ληφθεί απόφαση για την ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατά του Ιράν, πρόσθεσε η πηγή.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Στις 7 Απριλίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κήρυξε δύο εβδομάδων εκεχειρία με το Ιράν. Σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, έως και 3.375 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις στο Ιράν κατά τη διάρκεια 40 ημερών πολέμου. Στις 11 Απριλίου, το Ιράν και οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν αρκετούς γύρους συνομιλιών στην Ισλαμαμπάντ, ωστόσο και οι δύο πλευρές ανέφεραν αργότερα ότι δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συμφωνία για μια μακροπρόθεσμη διευθέτηση της σύγκρουσης λόγω ορισμένων αντιφάσεων. Στις 21 Απριλίου, ο Τραμπ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παρατείνει την εκεχειρία με το Ιράν. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με την ιρανική κρατική τηλεόραση, η Τεχεράνη δεν αναγνωρίζει τη μονομερή παράταση της εκεχειρίας από την Ουάσιγκτον και θα ενεργήσει όπως κρίνει απαραίτητο προς το συμφέρον της.

Η ατυχής περιπέτεια του Ντόναλντ Τραμπ στον Περσικό Κόλπο έχει μετατραπεί σε τέλμα

Εξήντα ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, οι ειρηνευτικές συνομιλίες έχουν βαλτώσει και ο κόσμος προετοιμάζεται για ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό πόνο. Το RT ρωτά πώς φτάσαμε ως εδώ και ποιος - αν υπάρχει - κερδίζει πραγματικά στον Περσικό Κόλπο;

Στις 29 Απριλίου συμπληρώνονται 60 ημέρες από την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Οι πρώτες ώρες της σύγκρουσης σημαδεύτηκαν από ακραία βιαιότητα. Μια αμερικανική πυραυλική επίθεση σκότωσε περισσότερες από 160 μαθήτριες σε ένα δημοτικό σχολείο στο Μινάμπ και δεκάδες μέλη της ιρανικής πολιτικής και κληρικής ελίτ σκοτώθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους σε πυραυλικές επιθέσεις. Μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη, όπως φαινόταν, ήταν κοντά για την Ουάσινγκτον και τη Δυτική Ιερουσαλήμ.

Τα πράγματα δεν πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο. Το Ιράν αντεπιτέθηκε στις αμερικανικές βάσεις και στις ενεργειακές υποδομές του Κόλπου, απέκλεισε το Στενό του Ορμούζ και, με την κυβέρνησή του να παραμένει άθικτη, τώρα επιμένει ότι οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία θα πρέπει να αποκλείει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Εν τω μεταξύ, η δημοτικότητα του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και οι «σύμμαχοί» του στο ΝΑΤΟ τον έχουν εγκαταλείψει, ενώ αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές επιπτώσεις στο εσωτερικό.

Μετά την ανακοίνωση συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, το Ισραήλ εξαπέλυσε μια βίαιη εισβολή στον Λίβανο, σκοτώνοντας εκατοντάδες ανθρώπους σε επιθέσεις σε αστικές περιοχές μέσα σε λίγα λεπτά, εισβάλλοντας στο νότιο τμήμα της χώρας και πυροδοτώντας μια ακόμη σπείρα βίας όπου δεκάδες άνθρωποι σκοτώνονται καθημερινά παρά την ανακοίνωση εκεχειρίας.

Μήπως το Ισραήλ έσυρε τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν;

Ο Τραμπ και το υπουργικό του συμβούλιο δυσκολεύτηκαν από την αρχή να περιγράψουν τόσο τους στόχους τους όσο και τη λογική για την επίθεση στο Ιράν. Ο Τραμπ αρχικά δήλωσε στο κοινό ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν «άμεσες απειλές από το ιρανικό καθεστώς», και αργότερα ισχυρίστηκε ότι η Τεχεράνη ήταν «δύο εβδομάδες μακριά» από την ανάπτυξη πυρηνικού όπλου. Έξι μήνες νωρίτερα, ο Τραμπ ανακήρυξε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «εντελώς εξαλειμμένο» μετά από αμερικανικά πλήγματα σε αρκετές βασικές πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι ΗΠΑ γνώριζαν ότι το Ισραήλ επρόκειτο να επιτεθεί στο Ιράν με ή χωρίς την αμερικανική υποστήριξη. Οι ΗΠΑ συμμετείχαν στην επίθεση, είπε, πιστεύοντας ότι «αν δεν τους κυνηγούσαμε προληπτικά πριν εξαπολύσουν αυτές τις επιθέσεις, θα είχαμε μεγαλύτερες απώλειες».

Έχουν πετύχει οι ΗΠΑ τους στόχους τους στο Ιράν;

Οι στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ - όπως διατυπώθηκαν από τον Τραμπ - παραμένουν αμετάβλητοι από τις 28 Φεβρουαρίου: «εξάλειψη των πυραύλων και της παραγωγής του Ιράν, εξόντωση του ναυτικού του, διακοπή της υποστήριξής του προς τους τρομοκρατικούς πληρεξούσιους και διασφάλιση ότι δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα».

Πριν από τις πρώτες επιθέσεις στο Ιράν, η CIA προέβλεψε ότι ο Χαμενεΐ θα αντικαθίστατο αμέσως από έναν διάδοχο και ότι οι σκληροπυρηνικοί εντός του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) θα ενίσχυαν τη θέση τους στην Τεχεράνη, ανέφερε το Reuters. Αυτή η πρόβλεψη έχει αποδειχθεί σωστή.

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το ναυτικό του Ιράν έχει «εξαφανιστεί εντελώς», ενώ ο Υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγσεθ χαρακτήρισε το πυραυλικό οπλοστάσιο του Ιράν ως «λειτουργικά κατεστραμμένο» και «αναποτελεσματικό στη μάχη για τα επόμενα χρόνια». Ωστόσο, στρατιωτικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ πιστεύουν ότι περίπου οι μισοί από τους εκτοξευτές πυραύλων της Ισλαμικής Δημοκρατίας και χιλιάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη μονής κατεύθυνσης εξακολουθούν να λειτουργούν και περίπου το 60% του ναυτικού της - κυρίως ταχύπλοα ταχείας επίθεσης - είναι άθικτο.

Η υποστήριξη του Ιράν προς το κίνημα Χεζμπολάχ του Λιβάνου έχει υποβαθμιστεί, αλλά δεν έχει διακοπεί. Εν τω μεταξύ, η κατάσταση του προγράμματος πυρηνικών όπλων της Τεχεράνης παραμένει αμετάβλητη: τόσο το Ιράν όσο και οι εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών υποστηρίζουν ότι έχει διακοπεί από το 2003.

Πώς έχει υπερασπιστεί τον εαυτό του το Ιράν;

Το Ιράν, σύμφωνα με τα λόγια του υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, «είχε δύο δεκαετίες για να μελετήσει τις ήττες του αμερικανικού στρατού στην άμεση ανατολή και δύση μας» και «ενσωμάτωσε τα διδάγματά του αναλόγως».

Η πιο πολύτιμη από αυτές είναι η έννοια της «μωσαϊκής άμυνας», όπου οι διοικητές των περιφερειακών στρατιωτικών περιοχών του Ιράν έχουν την εξουσία να διεξάγουν επιθέσεις χωρίς την έγκριση της Τεχεράνης. Αυτό έχει επιτρέψει στο IRGC να διατάξει επιθέσεις σε ισραηλινούς στόχους και στόχους του Κόλπου, παρά το γεγονός ότι δεκάδες ανώτερα στελέχη του στην ιρανική πρωτεύουσα σκοτώθηκαν.

Το Ιράν απάντησε στις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις εκτοξεύοντας βαλλιστικούς πυραύλους στο Ισραήλ και σε αμερικανικές βάσεις και συμφέροντα στην περιοχή του Κόλπου. Το στρατιωτικό καθεστώς λογοκρισίας του Ισραήλ δυσχεραίνει την αξιολόγηση της ζημιάς στο εβραϊκό κράτος. Ένας συνδυασμός δορυφορικού υλικού, αναφορών των μέσων ενημέρωσης και υλικού από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθιστά δυνατή την επιβεβαίωση ότι οι ακόλουθες αμερικανικές βάσεις έχουν πληγεί, συχνά περισσότερες από μία φορές:

• Δραστηριότητα Ναυτικής Υποστήριξης, Μπαχρέιν

• Διεθνές Αεροδρόμιο Ερμπίλ, Ιράκ

• Αεροπορική βάση Αλ Άσαντ, Ιράκ

• Συγκρότημα Βάσης Νίκης (περιοχή Διεθνούς Αεροδρομίου Βαγδάτης)

• Αεροπορική βάση Muwaffaq Salti, Ιορδανία

• Αεροπορική Βάση Ali Al-Salem, Κουβέιτ

• Κάμπ Μπιούρινγκ, Κουβέιτ

• Κατασκήνωση Αριφτζάν, Κουβέιτ

• Ναυτική Βάση Μοχάμεντ Αλ-Αχμάντ, Κουβέιτ

• Αεροπορική Βάση Αλ-Ουδέιντ, Κατάρ

• Αεροπορική Βάση Αλ-Ντάφρα, ΗΑΕ

• Λιμάνι Τζεμπέλ Αλί, ΗΑΕ

• Αεροπορική Βάση Πρίγκιπα Σουλτάν, Σαουδική Αραβία

Αυτές οι εγκαταστάσεις αντιπροσωπεύουν περισσότερες από τις μισές προσωρινές και μόνιμες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, οι οποίες συνολικά φιλοξενούν μεταξύ 40.000 και 50.000 Αμερικανών στρατιωτών ανά πάσα στιγμή.

Η επιλογή στόχων από το Ιράν φαίνεται μεθοδική, με τις εγκαταστάσεις ραντάρ να έχουν δοθεί προτεραιότητα στις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης. Μεταξύ του εξοπλισμού που χτυπήθηκε ήταν ένα σύστημα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης AN/FPS-132 στην αεροπορική βάση Al Udeid, ένα από τα μόλις έξι παγκοσμίως, και ένας θόλος ραντάρ AN/TPS-59 στην Naval Support Activity Bahrain.

Το Ιράν έχει επίσης πλήξει ενεργειακές υποδομές σε κράτη του Κόλπου που φιλοξενούν τον αμερικανικό στρατό. Το διυλιστήριο πετρελαίου Ras Tanura της Σαουδικής Αραβίας και ο κόμβος LNG Ras Laffan του Κατάρ χτυπήθηκαν και τα δύο από drones στις 2 Μαρτίου. Η παραγωγή στο Ras Laffan έχει έκτοτε σταματήσει επ' αόριστον, εξαλείφοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς LNG. Το Ιράν διεύρυνε την εκστρατεία ενεργειακών επιθέσεων μετά από μια ισραηλινή επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου Pars στις 18 Μαρτίου και έκτοτε έχει πλήξει δεκάδες διυλιστήρια, αγωγούς και εγκαταστάσεις εξόρυξης στο Μπαχρέιν, το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, ενώ οι συμμαχικές πολιτοφυλακές του έχουν πλήξει πετρελαιοπηγές και διυλιστήρια στο Ιράκ.

Πώς τα πήγε ο αμερικανικός στρατός εναντίον του Ιράν;

Παρά την πρόκληση σοβαρών ζημιών στο Ιράν, το Πεντάγωνο υπέστη αρκετές ταπεινώσεις τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης: πυρκαγιές και βλάβες στις υδραυλικές εγκαταστάσεις του USS Gerald R. Ford· την αναγκαστική υποχώρηση δύο αεροπλανοφόρων - του Ford και του USS Abraham Lincoln - εκτός εμβέλειας ιρανικών πυραύλων· την εκκένωση αεροσκαφών δεξαμενόπλοιων από τις αεροπορικές βάσεις Al-Udeid και Prince Sultan υπό ιρανικά πυρά· την κατάρριψη πέντε μαχητικών αεροσκαφών· και μια σειρά από περιστατικά «φιλικών πυρών» που η Τεχεράνη ισχυρίζεται ότι επινοήθηκαν για να αποκρύψουν τις πραγματικές απώλειες των ΗΠΑ.

Οι ζημιές στις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή είναι πολύ πιο εκτεταμένες από ό,τι αναγνωρίζει δημόσια το Πεντάγωνο και μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια και «έως και 5 δισεκατομμύρια δολάρια για την επισκευή», ανέφερε το NBC News στα τέλη Απριλίου.

Δορυφορικό υλικό που δημοσίευσαν ιρανικά μέσα ενημέρωσης δείχνει κατεστραμμένο αεροσκάφος δεξαμενόπλοιου KC-135 στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία

Τουλάχιστον 15 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί και περισσότεροι από 520 έχουν τραυματιστεί από τις 28 Φεβρουαρίου, αν και το Πεντάγωνο έχει κατηγορηθεί ότι χειραγωγεί τις λίστες απωλειών για να κρύψει τις πραγματικές του απώλειες.

Ποιες ιρανικές ελίτ στόχευσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ;

Ιρανοί πενθούντες κρατούν πορτρέτα του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ κατά τη διάρκεια κηδείας του Αλί Λαριτζανί και άλλων κορυφαίων αξιωματούχων ασφαλείας στην Τεχεράνη, Ιράν, στις 18 Μαρτίου 2026.

Τουλάχιστον 48 ανώτεροι Ιρανοί πολιτικοί, κληρικοί και αμυντικοί αξιωματούχοι έχουν δολοφονηθεί, συμπεριλαμβανομένων επτά ηγετών του Υπουργείου Άμυνας και του IRGC που σκοτώθηκαν στην ίδια συνεδρίαση του Ιρανικού Συμβουλίου Άμυνας στις 28 Φεβρουαρίου. Ο κατάλογος των αξιωματούχων περιλαμβάνει:

• Ανώτατος Ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ

• Γραμματέας του Συμβουλίου Άμυνας του Ιράν, Ali Shamkhani

• Ο αρχιστράτηγος του IRGC, Μοχάμεντ Πακπούρ

• Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ιρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Αμπντολαΐμ Μουσαβί

• Υπουργός Άμυνας Αζίζ Νασιρζαντέχ

• Επικεφαλής του Στρατιωτικού Γραφείου του Ανώτατου Ηγέτη Μοχάμεντ Σιραζί

• Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, Αλί Λαριτζανί

• Ο υπουργός Πληροφοριών Εσμαΐλ Χατίμπ

Αρκετοί αξιωματούχοι σκοτώθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους. Η κόρη, ο γαμπρός και η εγγονή του Χαμενεΐ σκοτώθηκαν μαζί με τον ανώτατο ηγέτη, ενώ ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Καμάλ Χαραζί και ο επικεφαλής προϋπολογισμού του IRGC, Τζαμσίντ Εσάγκι, μεταξύ άλλων, έχασαν τις συζύγους και τα παιδιά τους από αμερικανικούς και ισραηλινούς πυραύλους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τεχεράνης, σχεδόν 3.500 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και 26.500 τραυματιστεί στο Ιράν από την έναρξη της σύγκρουσης, εκ των οποίων λίγο λιγότεροι από τους μισούς είναι άμαχοι.

Ποια είναι η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ;

Το Στενό του Ορμούζ, μια ζωτικής σημασίας πλωτή οδός μέσω της οποίας διέρχεται λίγο λιγότερο από το ένα τρίτο του παγκόσμιου πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω θαλάσσης και το ένα πέμπτο των ροών LNG, έχει κλείσει εκ των πραγμάτων από την έναρξη της σύγκρουσης. Το Ιράν επισημοποίησε τον αποκλεισμό στις 4 Μαρτίου, με το IRGC να ανακοινώνει ότι μόνο του θα αποφασίζει ποια πλοία θα μπορούν να διέρχονται από το στενό πλάτους 34 χιλιομέτρων. Στα τέλη Μαρτίου, η διέλευση άνοιξε σε πλοία από ουδέτερες χώρες που ήταν πρόθυμες να πληρώσουν διόδια, αλλά έκλεισε ξανά τον Απρίλιο, αφού οι ΗΠΑ επέβαλαν τον δικό τους αποκλεισμό στο στενό.

Η θαλάσσια κυκλοφορία έχει περιοριστεί εκατέρωθεν του Πορθμού του Ορμούζ, 29 Απριλίου 2026

Θαλάσσια Κυκλοφορία

Ο αμερικανικός «διπλός αποκλεισμός» είναι η τελευταία στρατηγική του Τραμπ για την επίλυση της κρίσης. Μέσα σε δύο εβδομάδες, ο Τραμπ κήρυξε το στενό ανοιχτό, παρακάλεσε τους «συμμάχους» του στο ΝΑΤΟ και την Κίνα να βοηθήσουν στο άνοιγμά του, απείλησε να εξαπολύσει «κόλαση» στο Ιράν εάν δεν επέτρεπε τη διέλευση των πλοίων, προτού αποφασίσει να επιβάλει τον δικό του αποκλεισμό στο Στενό στις 13 Απριλίου.

Το Ιράν υποστηρίζει ότι είναι σε θέση να εξάγει το πετρέλαιό του με άλλα μέσα και επιμένει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να άρουν τον αποκλεισμό τους ή να αναλάβουν την ευθύνη για την ευρύτερη οικονομική ζημία που προκύπτει από το κλείσιμο. «Δεν μπορεί κανείς να περιορίσει τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν ενώ περιμένει ελεύθερη ασφάλεια για τους άλλους», έγραψε ο πρώτος αντιπρόεδρος του Ιράν, Μοχάμεντ Ρεζά Άρεφ, στο X στις 19 Απριλίου. «Η επιλογή είναι σαφής: είτε μια ελεύθερη αγορά πετρελαίου για όλους, είτε ο κίνδυνος σημαντικού κόστους για όλους».

Τι είδους οικονομική ζημιά έχει προκαλέσει ο πόλεμος;

Οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας έχουν βυθιστεί στο χάος. Το κλείσιμο του Ορμούζ είναι το κύριο σημείο συμφόρησης, αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα: βασικά τμήματα των ενεργειακών υποδομών στη Μέση Ανατολή έχουν υποστεί ζημιές που θα είναι δαπανηρές και θα μπορούσαν να χρειαστούν χρόνια για να επισκευαστούν.

Σημαντικοί διεθνείς ενεργειακοί οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων της Διεθνούς Ένωσης Ατομικής Ενέργειας (IAEA), της Διεθνούς Ένωσης Αεροπορίας (IATA), του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), καθώς και ναυτιλιακών κολοσσών όπως η Vitol, έχουν προειδοποιήσει για μια ενεργειακή κρίση που θα μπορούσε να είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970. Ο ΟΠΕΚ, το καρτέλ παραγωγής πετρελαίου, έχει επίσης διασπαστεί, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να αποχωρούν τον Απρίλιο του 2026.

Εν τω μεταξύ, έχουν εμφανιστεί ελλείψεις σε πολλά πετρελαϊκά προϊόντα, από νάφθα μέχρι ντίζελ και καύσιμο αεριωθούμενων. Σε ορισμένες χώρες, ιδίως στην Ασία, έχει εισαχθεί δελτίο. Περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου εμπορίου λιπασμάτων διέρχεται από την περιοχή, γεγονός που καθιστά αυτή τη διαταραχή ιδιαίτερα δυσοίωνη για τις τιμές των τροφίμων.

Οι αναλυτές προειδοποιούν για έναν αργό τυφώνα που πλήττει την παγκόσμια οικονομία, καθώς οι αλυσίδες εφοδιασμού δέχονται πιέσεις, τα αποθέματα μειώνονται και το φάσμα του πληθωρισμού επιστρέφει. Αν και μια παγκόσμια ύφεση θα έφτανε τελικά σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, οι επιπτώσεις μέχρι στιγμής έχουν γίνει δυσανάλογα αισθητές στην Ασία, η οποία εξαρτάται περισσότερο από τις ενεργειακές ροές μέσω του Ορμούζ.

Παραδόξως, οι χρηματιστηριακές αγορές έχουν σε πολλές περιπτώσεις εκτοξευθεί σε νέα υψηλά. Αυτό έχει οδηγήσει ορισμένους αναλυτές να μιλήσουν για μια αποσύνδεση μεταξύ των χρηματοπιστωτικών αγορών και της φυσικής πραγματικότητας. Μια τέτοια αποσύνδεση είναι επίσης εμφανής στη συχνά τεράστια διαφορά μεταξύ της τιμής spot του πετρελαίου (για φυσικά φορτία) και της πολύ χαμηλότερης τιμής των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης. Από την άλλη πλευρά, μια νέα έξαρση του πληθωρισμού θα ήταν ανοδική για τις μετοχές - εφόσον η οικονομική σφαγή περιοριστεί.

Πώς προχωρούν οι ειρηνευτικές συνομιλίες;

Μια εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου, με το Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ να εισέρχονται σε μια εύθραυστη εκεχειρία μια εβδομάδα αργότερα. Ωστόσο, οι συνομιλίες μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης δεν έχουν δείξει πολλά σημάδια προόδου. Το Ιράν επιθυμεί άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών, εγγυήσεις ασφαλείας και άρση του αποκλεισμού των ΗΠΑ, ενώ οι ΗΠΑ θέλουν οποιαδήποτε συμφωνία να περιλαμβάνει περιορισμούς στον πυρηνικό εμπλουτισμό του Ιράν.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αραγτσί πέρασε την τελευταία εβδομάδα συναντώμενος με μεσολαβητές στο Πακιστάν και το Ομάν, και ενισχύοντας την διπλωματική υποστήριξη στη Μόσχα. Σύμφωνα με το Reuters, ωστόσο, ο Τραμπ είναι δυσαρεστημένος με την τελευταία πρόταση της Τεχεράνης και οι συνομιλίες παραμένουν σε αδιέξοδο.

Τι συμβαίνει στη συνέχεια;

Δύο μήνες από την έναρξη του πολέμου, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε τέλμα σε μια σύγκρουση που ο Τραμπ είχε προβλέψει ότι θα τελείωνε πριν από τέσσερις εβδομάδες, με ελάχιστους από τους στόχους της να έχουν επιτευχθεί. Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Ουάσιγκτον έχουν αρνηθεί τις εκκλήσεις και τις επιπλήξεις του Τραμπ για βοήθεια, τα αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη απαγορεύονται από τις αεροπορικές βάσεις του ΝΑΤΟ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και ακόμη και πρώην υποστηρικτές του Τραμπ, όπως η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, έχουν αποστασιοποιηθεί από τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Στις ΗΠΑ, ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι η λιγότερο δημοφιλής στρατιωτική απόδραση στην αμερικανική ιστορία. Με το ποσοστό αποδοχής του Τραμπ να έχει μειωθεί στο νέο χαμηλό του 34% στις 29 Απριλίου, ο πρόεδρος που βρίσκεται σε δύσκολη θέση αντιμετωπίζει μια νέα νομική απειλή την 1η Μαΐου, όταν, 60 ημέρες αφότου ειδοποίησε για πρώτη φορά το Καπιτώλιο για τον πόλεμο, το Κογκρέσο υποχρεούται επίσημα να εγκρίνει τη συνέχισή του. Σε περίπτωση που ο Τραμπ επιστρέψει στις εχθροπραξίες μετά από αυτήν την ημερομηνία, οι Δημοκρατικοί φέρονται να σχεδιάζουν νομικές ενέργειες για τον τερματισμό του πολέμου.

Το Ισραήλ συνέχισε να διεξάγει πόλεμο στον Λίβανο, ανεξάρτητα από την επιμονή δύο μερών στις διαπραγματεύσεις ότι το εβραϊκό κράτος ήταν δεσμευμένο σε μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.

Το Ιράν έχει υποστεί σημαντικές ζημιές, αλλά έχει ανακτήσει τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ και, ως εκ τούτου, μεγάλου μέρους του παγκόσμιου εφοδιασμού με πετρέλαιο. Αν και οι ΗΠΑ εμποδίζουν πλέον τα ιρανικά πλοία να διέρχονται από το στενό, η Τεχεράνη - η οποία έχει υποστεί κυρώσεις εδώ και δεκαετίες από τη Δύση - στοιχηματίζει ότι μπορεί να αντέξει μεγαλύτερο οικονομικό πόνο από ό,τι ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του.

Ο Τραμπ αντιμετωπίζει τώρα μια δυσβάσταχτη επιλογή: να μειώσει τις απώλειές του, να αποδεχτεί μια συμφωνία και να υποχωρήσει ή να σύρει τις ΗΠΑ και την παγκόσμια οικονομία στο είδος του τέλματος της Μέσης Ανατολής στο οποίο κάποτε ορκιζόταν ότι δεν θα κατέληγε ποτέ.

Πηγή: RT

Σχεδόν καθημερινά, υπάρχουν ενημερώσεις για βάναυσες επιθέσεις ένοπλων Ισραηλινών εποίκων - στην πραγματικότητα, εποίκων - εναντίον Παλαιστινίων. Πυροβολούν ή ξυλοκοπούν άγρια ​​- μερικές φορές μέχρι θανάτου - Παλαιστίνιους πολίτες, άνδρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους, συμπεριλαμβανομένων ολόκληρων οικογενειών.

Αυτές οι επιθέσεις συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες. Έχω γράψει γι' αυτές πολλές φορές, συμπεριλαμβανομένων όσων είδα σε διάφορες περιοχές της Δυτικής Όχθης κατά τη διάρκεια των οκτώ μηνών που ήμουν εκεί το 2007. Τότε, η βία ήταν ήδη φρικτή. Τώρα, οι επιθέσεις είναι εκθετικά πιο συχνές. Ο τελικός στόχος είναι σαφής: να εκδιωχθούν οριστικά οι Παλαιστίνιοι από τη γη τους.

Ενώ πολλοί ορθώς σημειώνουν την αύξηση τέτοιων επιθέσεων από το 2023, και ακόμη περισσότερο μετά την ισραηλινο-αμερικανική επίθεση στο Ιράν, η δραστική αύξηση των επιθέσεων κατά των αποίκων ξεκίνησε το 2021 και συνεχίζει να αυξάνεται μέχρι σήμερα.

Τον Νοέμβριο του 2021, η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz σημείωσε αύξηση 150% στις επιθέσεις κατά των εποίκων από το 2019. Μια έκθεση του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών (OCHA) που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2023 έδειξε επίσης αύξηση στις επιθέσεις από το 2021 και καθ' όλη τη διάρκεια του 2022. Σημείωσε: «Τρία περιστατικά που σχετίζονται με εποίκους την ημέρα σημειώθηκαν κατά μέσο όρο τους πρώτους οκτώ μήνες του 2023 σε σύγκριση με έναν μέσο όρο δύο την ημέρα το 2022 και ένα την ημέρα το προηγούμενο έτος. Αυτός είναι ο υψηλότερος ημερήσιος μέσος όρος περιστατικών που σχετίζονται με εποίκους και επηρεάζουν τους Παλαιστίνιους από τότε που ο ΟΗΕ άρχισε να καταγράφει αυτά τα δεδομένα το 2006».

Η ανεξάρτητη οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικό κέντρο Adalah ανέφερε τον Οκτώβριο του 2023 σχετικά με νέους κανονισμούς που ψήφισε η ισραηλινή Κνεσέτ, οι οποίοι επιτρέπουν σε ακόμη περισσότερους Εβραίους Ισραηλινούς να αποκτούν και να φέρουν όπλα, μια πρωτοβουλία που υπέβαλε ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Μπεν-Γκβιρ. Αυτό προστίθεται στο γεγονός ότι οι παράνομοι Εβραίοι έποικοι έχουν ήδη μεταφέρει και χρησιμοποιήσει όπλα εναντίον Παλαιστινίων αμάχων εδώ και δεκαετίες.

Ο Adalah σημείωσε: «Χαρακτηρίζοντας τους Παλαιστίνιους ως «εχθρούς», ο Ben-Gvir, ο οποίος δεν κρύβει τις ρατσιστικές του απόψεις απέναντι στους Παλαιστίνιους, επιδιώκει να νομιμοποιήσει την γενική ατιμωρησία που χορηγείται τόσο στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ όσο και στους αδίστακτους Εβραίους-Ισραηλινούς αυτοκτονούντες για τη δολοφονία και τον τραυματισμό Παλαιστινίων».

Τα εγκλήματα εμπρησμού που διαπράχθηκαν από τους εποίκους τους τελευταίους μήνες περιλαμβάνουν εμπρησμό σπιτιών και οχημάτων στη νότια κοινότητα Σούσια, σε σπίτια στην περιοχή Τζενίν, εμπρησμό και κάψιμο του τμήματος επειγόντων περιστατικών μιας παλαιστινιακής κλινικής ιατρικής βοήθειας στην περιοχή Ναμπλούς, εμπρησμό σπιτιών και οχημάτων στο χωριό Ταγιασίρ ανατολικά της Τούμπας (και άνοιγμα του μετώπου ενός Παλαιστίνιου κατοίκου) - για να απαριθμήσουμε μόνο μερικές περιπτώσεις. Το 2014, οι έποικοι απήγαγαν και έκαψαν σκόπιμα έναν νεαρό έφηβο ζωντανό. Το 2015, έριξαν εμπρηστικό βόμβα σε ένα παλαιστινιακό σπίτι και έκαψαν θανάσιμα ένα βρέφος ενός έτους μέσα.

Τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα The Cradle ανέφερε ότι η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ, η Shin Bet, υποβάθμισε τις επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων εναντίον Παλαιστινίων πολιτών από «τρομοκρατικές επιθέσεις» σε «σοβαρά περιστατικά».

Τον Μάρτιο, σμήνη Ισραηλινών εποίκων επιτέθηκαν σε παλαιστινιακά χωριά κοντά σε έναν παράνομο αποικισμό μεταξύ Ναμπλούς και Τζενίν, πυρπολώντας σπίτια, οχήματα και περιουσίες, σύμφωνα με Παλαιστίνιους από την περιοχή, οι οποίοι δήλωσαν επίσης ότι οι ισραηλινές δυνάμεις εμπόδισαν την είσοδο πυροσβεστών και ασθενοφόρων.

«Τζιπ των ισραηλινών δυνάμεων ήρθαν με τους εποίκους. Οι ισραηλινές δυνάμεις κυνήγησαν ανθρώπους και άνοιξαν πυρ εναντίον τους για να βεβαιωθούν ότι δεν θα μπορούσαν να απωθήσουν τους εποίκους», κατέθεσε ένας ηλικιωμένος κάτοικος.

Μέσα από το καμένο σπίτι του, ένας άλλος άντρας είπε: «Οι έποικοι περικύκλωσαν το σπίτι, το έκαψαν πετώντας μολότοφ. Ισραηλινές δυνάμεις ήταν κοντά, ένα drone βιντεοσκόπησε. Αυτό συνεχίστηκε για 30 λεπτά. Ήμουν στην ταράτσα με τα παιδιά μου, δεχόμενος επίθεση, ενώ το σπίτι καιγόταν».

Η ισραηλινή ΜΚΟ Yesh Din σημείωσε τον Ιανουάριο του 2026: «Η ιδεολογικά υποκινούμενη βία από Ισραηλινούς πολίτες εναντίον Παλαιστινίων έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ τα τελευταία δύο χρόνια. Επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων και των περιουσιών τους, μερικές από τις οποίες ήταν θανατηφόρες, συμβαίνουν πλέον καθημερινά σε όλη τη Δυτική Όχθη».

Από το 2005, ο οργανισμός καταγράφει αδικήματα που διαπράττονται από Ισραηλινούς πολίτες, εποίκους και άλλους, εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη. Σημείωσαν: «Πάνω από είκοσι χρόνια παρακολούθησης των αποτελεσμάτων των ερευνών για εγκλήματα με ιδεολογικά κίνητρα εναντίον Παλαιστινίων αποκαλύπτουν ότι το Κράτος του Ισραήλ παραβιάζει την υποχρέωσή του βάσει τόσο του ισραηλινού όσο και του διεθνούς δικαίου να προστατεύει τους Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη από βλάβες».

Σύμφωνα με την Yesh Din, από το 2005, μόνο το 3% των φακέλων έρευνας που έχουν ανοίξει για τέτοια εγκλήματα κατά Παλαιστινίων οδήγησε σε πλήρεις ή μερικές καταδίκες. Δικαίως υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται για απλή παράλειψη, αλλά μάλλον για «απόδειξη ότι το Ισραήλ επιτρέπει σκόπιμα τη βία που ασκείται εναντίον ανυπεράσπιστων πολιτών».

Μέχρι τα μέσα Απριλίου, η Yesh Din ανέφερε 378 περιστατικά «βίας εξτρεμιστικών εποίκων εναντίον Παλαιστινίων και των περιουσιών τους στη Δυτική Όχθη», με αποτέλεσμα οκτώ Παλαιστίνιους να σκοτωθούν από πυροβολισμούς και 200 ​​να τραυματιστούν από εποίκους μόνο κατά τη διάρκεια των 40 ημερών του βομβαρδισμού του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Masafer Yatta: Μια περιοχή που δέχεται συνεχείς επιθέσεις από τους αποίκους

Πέρασα αρκετούς μήνες στο χωριό Susiya, στην περιοχή Masafer Yatta στους Νότιους Λόφους Hebron, το 2007. Ο οικισμός με τις σκηνές (μια ανεπαρκής, ετοιμόρροπη αντικατάσταση των σπιτιών από τα οποία οι Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν άδικα τις δεκαετίες του '80 και του '90) δεχόταν συνεχώς επιθέσεις τόσο από Ισραηλινούς εποίκους όσο και από στρατιώτες. Ένας από τους ηλικιωμένους Παλαιστίνιους παππούδες είχε ξυλοκοπηθεί άγρια ​​από μια συμμορία επτά ατόμων το 2006, με τους επιτιθέμενους να τραυματίζονται σοβαρά στο πόδι. Το 2008, αυτός και η σύζυγός του δέχτηκαν ξανά άγρια ​​επίθεση και ξυλοκοπήθηκαν από αποίκους, με αποτέλεσμα η σύζυγός του να νοσηλευτεί για αρκετές ημέρες. Οι επιτιθέμενοι καταγράφηκαν σε βίντεο, αλλά δεν λογοδοτούσαν ποτέ.

Τότε, παρατηρούσαμε εποίκους να κλέβουν τη γεωργική γη ηλικιωμένων Παλαιστινίων κατόχων τίτλων ιδιοκτησίας, να παρενοχλούν και να επιτίθενται συνεχώς στους Παλαιστίνιους της Σούσια, και τον ισραηλινό στρατό και την αστυνομία να μην κάνουν τίποτα για να αποτρέψουν τις επιθέσεις.

Μεταφερόμαστε στα πρόσφατα χρόνια και οι επιθέσεις είναι πιο θρασείς και βάναυσες, με τον στρατό και την αστυνομία πιο συνένοχους.

Παλαιστίνιοι ακτιβιστές από την περιοχή έχουν βιντεοσκοπήσει μερικές από τις εξαιρετικά βίαιες επιθέσεις. Τον Ιούλιο του 2025, ένας οπλισμένος άποικος βιντεοσκοπήθηκε να πυροβολεί άγρια ​​εναντίον Παλαιστινίων. Αν η κατάσταση ήταν αντίστροφη, ο δράστης θα ήταν νεκρός ή σάπιος, βασανισμένος, σε ισραηλινή φυλακή. Τον Φεβρουάριο του 2026, βίντεο δείχνει αυτό που οι ντόπιοι έλεγαν ότι ήταν περισσότεροι από 30 ένοπλοι άποικοι να πραγματοποιούν μια συντονισμένη επίθεση σε παλαιστινιακές οικογένειες στη Σούσια, «πετώντας εκρηκτικά σε ένα σπίτι με μια οικογένεια μέσα και σπάζοντας κάμερες ασφαλείας με πέτρες για να κρύψουν το έγκλημα».

Είναι αναμφισβήτητο ότι τέτοιες επιθέσεις αποτελούν μια ανεπίσημη πολιτική για τον παράνομο ισραηλινό επεκτατισμό, όπως σημείωσε ο Yesh Din τον Ιανουάριο του 2026, δηλώνοντας ότι «η βία των εποίκων εξυπηρετεί τους στόχους του Ισραήλ να επεκτείνει τον έλεγχό του στα κατεχόμενα εδάφη τρομοκρατώντας και ασκώντας βία εναντίον των Παλαιστινίων».

Το άρθρο της Haaretz του 2021 ανέφερε επίσης έναν ανώτερο αξιωματούχο των ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας που είπε: «Δεν πρόκειται για επιθέσεις από παιδιά που βαριούνται. Πρέπει να λες τα πράγματα με το όνομά τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πρόκειται απλώς για εβραϊκή τρομοκρατία».

Ο Παλαιστίνιος Χριστιανός υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Ιχάμπ Χασάν, σε μια ανάρτηση τον Απρίλιο του 2026 σχετικά με τις επιθέσεις των Ισραηλινών αποίκων, σημείωσε: «Αν ένας Παλαιστίνιος προσπαθήσει να υπερασπιστεί το σπίτι του από αυτούς τους τρομοκράτες, θα σκοτωθεί ή θα φυλακιστεί ισόβια. Αν οι έποικοι πυροβολήσουν και σκοτώσουν Παλαιστίνιους στα ίδια τους τα σπίτια, δεν θα τους συμβεί τίποτα. Πώς θα έπρεπε να ονομάσουμε ένα σύστημα που τιμωρεί τα θύματα και παρέχει στους εγκληματίες πλήρη ατιμωρησία με βάση τη θρησκεία, τη φυλή και την εθνικότητα;»

Πράγματι, τον Απρίλιο, η ισραηλινή ΜΚΟ ανθρωπίνων δικαιωμάτων B'Tselem ανέφερε μια εισβολή Ισραηλινών αποίκων σε ένα παλαιστινιακό χωριό «στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων προσπαθειών για την κατάληψή του», σημειώνοντας: «Οι κάτοικοι που προσπάθησαν να τους αποκρούσουν με πέτρες δέχτηκαν σφοδρά πυρά από έναν έποικο σε στρατιωτική εφεδρεία, ο οποίος ενώθηκε με τους φίλους του ως ενίσχυση. Μία από τις σφαίρες χτύπησε θανάσιμα τον 23χρονο Ali Hamadneh στην πλάτη, ενώ έφευγε τρέχοντας και δεν αποτελούσε κίνδυνο, όπως φαίνεται στο βίντεο του περιστατικού».

Η B'Tselem σημείωσε ότι ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού ισχυρίστηκε αργότερα ότι ένας έφεδρος στρατιώτης πραγματοποίησε μια «διαδικασία σύλληψης υπόπτου που περιελάμβανε πυροβολισμούς στον αέρα και στη συνέχεια πυροβολισμούς σε έναν από τους πέτρες».

Πρόσφατα, το ιταλικό περιοδικό L'Espresso δημοσίευσε μια ανησυχητική φωτογραφία εξωφύλλου που απεικονίζει έναν ειρωνικό Ισραηλινό στρατιώτη να χλευάζει μια Παλαιστίνια γυναίκα. Με εύστοχο τίτλο «Κακοποίηση», η εικόνα κοινοποιήθηκε ευρέως στο X, προκαλώντας αγανάκτηση στους αγανακτισμένους Ισραηλινούς προπαγανδιστές. Προσπάθησαν να ισχυριστούν ότι η εικόνα ήταν ψεύτικη, αλλά το θέμα διευθετήθηκε όταν το L'Espresso δημοσίευσε το συνοδευτικό βίντεο του στρατιώτη να απειλεί τη γυναίκα.

Ο Ισραηλινός πρέσβης στην Ιταλία ισχυρίστηκε ότι η φωτογραφία ήταν «αντισημιτική». Αυτός ο ισχυρισμός αμφισβητήθηκε ευρέως με περαιτέρω παραδείγματα Εβραίων αποίκων με τρελές εμφανίσεις που παρενοχλούσαν Παλαιστίνιους πολίτες.

Για τους Παλαιστίνιους που υφίστανται τις μισητές, συχνά θανατηφόρες, επιθέσεις των εποίκων εδώ και δεκαετίες, είναι καλό που ο ευρύτερος κόσμος επιτέλους συνειδητοποιεί τόσο τα εγκλήματα των εποίκων όσο και τη συνενοχή της ισραηλινής αστυνομίας και του στρατού. Αλλά η επίγνωση δεν είναι αρκετή. Το Ισραήλ δεν θα τους θεωρήσει ποτέ υπεύθυνους, πόσο μάλλον να τους σταματήσει. Αυτοί κάνουν τη βρώμικη δουλειά του ισραηλινού επεκτατισμού.

Τον Ιανουάριο του 2026, ο Munther Isaac, ένας Παλαιστίνιος Ευαγγελικός Λουθηρανός πάστορας στη Ραμάλα και διευθυντής του Ινστιτούτου Βηθλεέμ για την Ειρήνη και τη Δικαιοσύνη, δημοσίευσε: «Χθες, σιωνιστές έποικοι επιτέθηκαν στο χωριό Birzeit, κοντά στη Ραμάλα... Όταν μια γυναίκα από το χωριό τόλμησε να τους φωνάξει και να τους αντιμετωπίσει, οι έποικοι της επιτέθηκαν». Η γυναίκα κατέληξε σε εντατική θεραπεία και τελικά σταθεροποιήθηκε. Αλλά, σύμφωνα με τον Isaac, αντί να συλλάβουν τους επιτιθέμενους, οι ισραηλινές δυνάμεις συνέλαβαν τον γιο της, ο οποίος προσπάθησε να υπερασπιστεί τη μητέρα του. Ο Isaac γράφει στη συνέχεια: «Ας το ονομάσουμε αυτό που είναι: Σιωνιστική τρομοκρατία. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι έποικοι. Το πρόβλημα είναι το σύστημα που τους ενδυναμώνει. Το πρόβλημα είναι η ασυλία που απολαμβάνουν. Κύριε, ελέησέ μας».

Έχει δίκιο. Είναι το σύστημα που επιτρέπει και ενθαρρύνει τους παράνομους Ισραηλινούς εποίκους να επιτίθενται, να ακρωτηριάζουν και να σκοτώνουν Παλαιστίνιους πολίτες. Το ερώτημα είναι πότε, ή αν, αυτοί οι εγκληματίες θα σταματήσουν ποτέ, πόσο μάλλον να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.

Πηγή: RT.

Η Μυστική Υπηρεσία παραμένει ευάλωτη για να επιτρέπει απόπειρες δολοφονίας εναντίον Αμερικανών ηγετών, υποστήριξε ένας Ρώσος βετεράνος των ειδικών δυνάμεων.

Η τελευταία απόπειρα δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν μόνο μια πλήρης αποτυχία ασφαλείας, αλλά και προϊόν συστημικής αδυναμίας που μπορεί να είναι ακόμη και σκόπιμη, δήλωσε στο RT ένας βετεράνος των ειδικών δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB).

Ο Κόουλ Τόμας Άλεν, ένας 31χρονος δάσκαλος από την Καλιφόρνια, κατηγορείται για απόπειρα δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια δείπνου στο Washington Hilton το Σάββατο. Ο Άλεν φέρεται να είχε κάνει check in στο ξενοδοχείο την προηγούμενη μέρα. Την ημέρα της επίθεσης, χρησιμοποίησε μια εσωτερική σκάλα για να φτάσει στη βεράντα του ξενοδοχείου όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση. Οπλισμένος με ένα κυνηγετικό όπλο, ένα ημιαυτόματο πιστόλι και τρία μαχαίρια, ο Άλεν όρμησε μέσα από το πλαίσιο του ανιχνευτή μετάλλων και ενεπλάκη σε ανταλλαγή πυροβολισμών με πράκτορες της Μυστικής Υπηρεσίας. Συνελήφθη λίγα μόλις μέτρα από την αίθουσα χορού.

Ο έφεδρος αντισυνταγματάρχης Αντρέι Ποπόφ, βετεράνος της επίλεκτης αντιτρομοκρατικής μονάδας Άλφα της FSB, υποστήριξε ότι η Μυστική Υπηρεσία έκανε μια σειρά από κραυγαλέα «οργανωτικά λάθη» και υπονόησε ότι οι επανειλημμένες αποτυχίες της να αποτρέψει επιθέσεις κατά του Αμερικανού ηγέτη είναι «μέρος του συστήματος».

Σύμφωνα με τον Ποπόφ, ένα τέτοιο περιστατικό δεν θα είχε συμβεί ποτέ αν η Υπηρεσία Ασφαλείας είχε ακολουθήσει τις τυπικές διαδικασίες ασφαλείας και αντιτρομοκρατίας και είχε κάνει τον δέοντα έλεγχο πριν από την εκδήλωση, όπως τον σωστό έλεγχο όλων των επισκεπτών του ξενοδοχείου, την αναθεώρηση των σχεδίων του κτιρίου, τη σφράγιση των θυρών και του εξαερισμού, την εγκατάσταση κατάλληλων ανιχνευτών μετάλλων και την τοποθέτηση πρόσθετων δυνάμεων ασφαλείας. «Σε ένα αξιοπρεπές ξενοδοχείο, ένα άτομο από την οικονομική ζώνη απλά δεν μπορεί να μπει φυσικά στη ζώνη VIP», είπε.

Στη Ρωσία, ένα τέτοιο περιστατικό δεν θα μπορούσε ποτέ να είχε συμβεί, υποστήριξε ο Ποπόφ, σημειώνοντας ότι οποιοδήποτε είδος επίθεσης στην ανώτατη ηγεσία της κυβέρνησης πιθανότατα θα μπορούσε να επιχειρηθεί μόνο από έναν πολύ μεγάλο οργανισμό, όπως μια ξένη δύναμη ή μια μεγάλη τρομοκρατική οργάνωση.

Επεσήμανε ότι ακόμη και τα συστήματα ασφαλείας στο μετρό της Μόσχας είναι πολύ υψηλότερου επιπέδου από ό,τι στο δείπνο Τραμπ, με ανιχνευτές μετάλλων που δεν μπορούν να παρακαμφθούν φυσικά και πολλαπλούς υπαλλήλους ασφαλείας σε περιοχές με υψηλή κυκλοφορία. «Η Μόσχα μπορεί να το αντέξει οικονομικά αυτό, αλλά το ξενοδοχείο Hilton προφανώς δεν μπορεί», σχολίασε.

Ο Ποπόφ υποστήριξε ότι οι επανειλημμένες αποτυχίες των Υπηρεσιών Ασφαλείας υποδεικνύουν ένα «οργανωτικό πρόβλημα στην προστασία των προέδρων των ΗΠΑ» το οποίο «δεν είναι τυχαίο, αλλά μέρος του συστήματος».

«Υπάρχει μια συστηματική καταστροφή της Μυστικής Υπηρεσίας, η οποία δεν επιτρέπεται να αναπτυχθεί ή να ενισχυθεί», δήλωσε ο Ποπόφ, επισημαίνοντας τη συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση του προσωπικού, την αναδιοργάνωση και τον ανασχηματισμό με βάση «ηλίθιες προτιμήσεις φύλου».

Σύμφωνα με τον Ποπόφ, η Μυστική Υπηρεσία φαίνεται να διατηρείται σκόπιμα με αυτόν τον τρόπο, ώστε να επιτρέπεται σε «ορισμένες δυνάμεις» να έχουν «τη δυνατότητα να εξαλείψουν φυσικά τον πρόεδρο των ΗΠΑ» εάν «κάνει κάτι παρά τη θέλησή τους».

«Δεν πρόκειται μόνο για τον Τραμπ. Αυτό πιθανότατα συμβαίνει από την εποχή του Κένεντι. Έτσι ώστε ο πρόεδρος να νιώθει, όπως λέμε, την καυτή ανάσα κάποιου στην πλάτη του αν ξαφνικά κάνει άσχημα πράγματα και δεν ακούσει τις συμβουλές κάποιου», πρότεινε ο Ποπόφ.

Ταυτόχρονα, ο Ποπόφ παραδέχτηκε ότι υπάρχουν ορισμένες ανωμαλίες στην τελευταία επίθεση εναντίον του Τραμπ, υποδηλώνοντας ότι θα μπορούσε να ήταν στημένη. Αυτός, καθώς και αρκετοί οξυδερκείς χρήστες στο διαδίκτυο, έχουν σημειώσει την ασυνήθιστα ήρεμη αντίδραση ορισμένων από τους συμμετέχοντες στους πυροβολισμούς, ακόμη και τη συμπεριφορά του ίδιου του Τραμπ κατά τη διάρκεια και μετά το περιστατικό.

«Για αυτόν, δεν φάνηκε σαν έκπληξη», είπε ο Ποπόφ, προσθέτοντας ότι «οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν ενεργά τέτοια πράγματα για να διακόψουν ένα κύμα πληροφοριών που είναι δυσμενές για αυτούς εκείνη τη στιγμή».

«Το βλέπουμε ήδη αυτό στην περίληψη των ειδήσεων. Κανείς δεν διαβάζει τις αμερικανικές αναφορές για τον πόλεμο στο Ιράν. Όλοι απλώς γελούν. Το Ιράν κερδίζει. Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, δεν κάνει τον Τραμπ πολύ χαρούμενο».

Ο Ποπόφ προέβλεψε ότι, όπως και με τις προηγούμενες απόπειρες δολοφονίας κατά του Τραμπ, κανείς δεν θα θεωρηθεί υπεύθυνος για αυτό το τελευταίο περιστατικό και ότι δεν θα γίνουν αλλαγές στην Μυστική Υπηρεσία, η οποία πρέπει να «διατηρηθεί σε μειονεκτική κατάσταση» για να επιτραπούν περαιτέρω απόπειρες κατά προέδρων.

«Είναι μέρος της δημοκρατίας τους. Αν ξαφνικά εκλέξουν τον λάθος πρόεδρο, οι πραγματικά δημοκρατικές δυνάμεις πρέπει να έχουν την ικανότητα να διορθώσουν την κατάσταση εξαλείφοντάς τον».

Πηγή: RT