Εμπιστευτικό έγγραφο που περιήλθε πρόσφατα στην κατοχή του Economist, αποκαλύπτει πως η Μόσχα πρότεινε στο Ιράν την παροχή drones που δεν μπορούν να παρεμποδιστούν ηλεκτρονικά, καθώς και εκπαίδευση για τη χρήση τους εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο και πιθανώς σε άλλες περιοχές

Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στον πόλεμο εναντίον του Ιράν για πολλούς λόγους και ένας από τους σημαντικότερους φαίνεται να είναι η αποτελεσματικότητα των ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Σύμφωνα με εμπιστευτικό έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Economist, η Ρωσία φέρεται να πρότεινε στο Ιράν την παροχή drones που δεν μπορούν να παρεμποδιστούν ηλεκτρονικά, καθώς και εκπαίδευση για τη χρήση τους εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο και πιθανώς σε άλλες περιοχές. Μέχρι πρόσφατα, γράφει ο Εconomist, ήταν κοινή πεποίθηση ότι το Κρεμλίνο περιοριζόταν κυρίως στην παροχή πληροφοριών που βοηθούσαν το Ιράν να στοχεύει αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή.

Το συγκεκριμένο έγγραφο, όμως, αποτελεί την πρώτη σαφή ένδειξη ότι η Μόσχα ενδέχεται να εξετάζει και την αποστολή προηγμένων οπλικών συστημάτων σε σημαντικές ποσότητες, ικανών να προκαλέσουν σοβαρές απώλειες τόσο στις ΗΠΑ όσο και στους συμμάχους τους. Το σχέδιο, όπως περιγράφεται στο έγγραφο, περιλαμβάνει την αποστολή 5.000 drones μικρής εμβέλειας με οπτική ίνα – τα οποία είναι παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο στην Ουκρανία – καθώς και άγνωστου αριθμού drones μεγαλύτερης εμβέλειας τα οποία καθοδηγούνται μέσω δορυφόρου. Προβλέπεται, ταυτόχρονα, η εκπαίδευση ιρανών χειριστών για την αξιοποίηση αυτών των συστημάτων.

Το σχέδιο αυτό, σύμφωνα με τον Economist, αποτυπώνεται σε μια δεκασέλιδη πρόταση της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Ρωσίας (GRU), η οποία περιλαμβάνει διαγράμματα και χάρτες, μεταξύ των οποίων και απεικονίσεις νησιών κοντά στις ιρανικές ακτές. Αν και το έγγραφο δεν φέρει ημερομηνία, εκτιμάται ότι συντάχθηκε κατά τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης, όταν υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να διατάξει χερσαία επιχείρηση κατά του Ιράν, ενδεχομένως για την κατάληψη στρατηγικών σημείων όπως το νησί Χαργκ, ένα πολύ σημαντικό κέντρο εξαγωγής πετρελαίου.

Δεν υπάρχουν, ωστόσο, αποδείξεις ότι το σχέδιο υλοποιήθηκε ή ότι τα drones παραδόθηκαν τελικά στο Ιράν. Πηγές πληροφοριών από την περιοχή, στις οποίες ο Economist έδειξε το σχέδιο, το θεωρούν ρεαλιστικό, αν και δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν την αυθεντικότητά του. Ο ειδικός σε θέματα ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών Χρίστο Γκρόζεφ επισήμανε ότι το περιεχόμενο της πρότασης συνάδει με άλλες ενδείξεις ότι η GRU επιδιώκει να ενισχύσει τη ρωσική υποστήριξη προς το Ιράν στον πόλεμό του με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Ηδη, σημειώνει ο Economist, υπάρχουν ενδείξεις ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Στα τέλη Μαρτίου, δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών ανέφεραν ότι η Ρωσία ετοιμαζόταν να στείλει στο Ιράν βελτιωμένες εκδόσεις drones τύπου Shahed, τα οποία είχε αρχικά προμηθευτεί από το Ιράν το 2022. Οι νέες αυτές εκδόσεις διαθέτουν καλύτερες δυνατότητες αποφυγής και μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα, χωρίς όμως να αλλάζουν ριζικά την ισορροπία δυνάμεων. Αντίθετα, τα drones με οπτική ίνα θεωρούνται ιδιαίτερα καινοτόμα. Στον πόλεμο της Ουκρανίας έχουν δημιουργήσει εκτεταμένες «γκρίζες ζώνες», όπου κάθε κίνηση οχημάτων ή στρατιωτών μπορεί να στοχοποιηθεί με ακρίβεια.

Σε αντίθεση με τα συμβατικά drones που βασίζονται σε ραδιοσήματα και μπορούν να δεχτούν παρεμβολές, αυτά καθοδηγούνται μέσω καλωδίου που ξετυλίγεται κατά την πτήση τους, καθιστώντας τα σχεδόν απρόσβλητα από ηλεκτρονικά αντίμετρα. Παρόμοια συστήματα, γράφει ο Economist, έχουν ήδη εμφανιστεί και στον Λίβανο, όπου χρησιμοποιούνται από τη Χεζμπολάχ για επιθέσεις κατά ισραηλινών δυνάμεων. Ισραηλινοί αξιωματούχοι επιβεβαιώνουν ότι τα drones αυτά προέρχονται από το Ιράν και τους Φρουρούς της Επανάστασης, χωρίς όμως να διευκρινίζουν αν η τεχνολογία έχει ρωσική προέλευση. Το δεύτερο σκέλος του σχεδίου αφορά drones μεγάλης εμβέλειας με δορυφορική καθοδήγηση και χρήση του συστήματος Starlink.

Η Ρωσία έχει ήδη αξιοποιήσει τέτοια μέσα στην Ουκρανία για τον εντοπισμό και την αποφυγή ή καταστροφή αντιαεροπορικών συστημάτων. Πριν από λίγους μήνες, ο Ελον Μασκ περιόρισε τη χρήση του Starlink από τις ρωσικές δυνάμεις, επιτρέποντας πρόσβαση μόνο σε εγκεκριμένους χρήστες. Το ρωσικό σχέδιο υπονοεί ότι τα drones αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στη Μέση Ανατολή, όπου δεν ισχύουν οι ίδιοι περιορισμοί, έστω και προσωρινά. Το τρίτο στοιχείο της πρότασης αφορά την εκπαίδευση προσωπικού, σύμφωνα με τον Economist. Προτείνεται η στρατολόγηση χειριστών ανάμεσα στους περίπου 10.000 ιρανούς φοιτητές που φοιτούν σε ρωσικά πανεπιστήμια, καθώς και από άλλες κοινότητες, όπως Τατζίκοι ή μέλη της αλαουιτικής μειονότητας στη Συρία.

Οι υποψήφιοι, γράφει ο Economist, προτείνεται να περνούν από διαδικασίες ελέγχου για να διασφαλιστεί η αφοσίωσή τους. Στο έγγραφο, σημειώνει ο Economist, φαίνεται ότι το κύριο σενάριο που απασχολούσε τους συντάκτες του ήταν μια πιθανή αμερικανική αποβατική επιχείρηση, είτε για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ είτε για την κατάληψη στρατηγικών στόχων. Τα αμερικανικά αποβατικά σκάφη θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτα σε επιθέσεις drones λόγω της χαμηλής ταχύτητάς τους. Ενα από τα διαγράμματα παρουσιάζει πώς ομάδες drones θα μπορούσαν να εκτοξευθούν ταυτόχρονα από κρυφές θέσεις, πλήττοντας έναν αποβατικό στόλο. Παρότι σήμερα ένα τέτοιο σενάριο φαίνεται λιγότερο πιθανό, στις αρχές του πολέμου αποτελούσε σοβαρή ανησυχία.

Το έγγραφο επισημαίνει, ανάμεσα στα άλλα, ότι η Ρωσία, ήδη βαθιά εμπλεκόμενη στον πόλεμο στην Ουκρανία, διαθέτει περιορισμένους πόρους για να στηρίξει το Ιράν. Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι μια τέτοια εμπλοκή ενέχει πολιτικούς και στρατιωτικούς κινδύνους. Η παροχή περιορισμένης βοήθειας θα μπορούσε να περιπλέξει σημαντικά τις αμερικανικές επιχειρήσεις, χωρίς να εκθέσει άμεσα τη Ρωσία. Το σχέδιο υπογραμμίζει ότι μια τέτοια στρατηγική θα μπορούσε να διατηρήσει τη ρωσική εμπλοκή αφανή, αποφεύγοντας μια ανοιχτή σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Εξόριστος και αυτός εδώ και μερικά χρόνια, άλλος ένας στον μακρύ κατάλογο των Ιρανών καλλιτεχνών που δημιουργούν στη φιλόξενη αγκαλιά της κινηματογραφικής Ευρώπης, ο Ασγκάρ Φαραντί, αν και (πονηρά και διπλωματικά για πολλούς) λιγότερο συγκρουσιακός από τους Παναχί και Ρασούλοφ, επιχειρεί το ντεμπούτο του εκτός φαρσί, με τις γαλλόφωνες «Παράλληλες Ιστορίες», που αντλούν έμπνευση από το έκτο κεφάλαιο του «Δεκαλόγου» του σπουδαίου Κριστόφ Κισλόφσκι, τη «Μικρή ιστορία για τον έρωτα» όπως είχε μεταφερθεί στα ελληνικά.

Υπερθεματίζοντας στην εντολή «ου μοιχεύσεις», ο Πολωνός σκηνοθέτης είχε συνδυάσει τα μοτίβα του έρωτα και της ηδονοβλεψίας με ήρωα τον Τόμεκ που παρακολουθούσε την ιδιωτική ζωή της Μάγδας από την απέναντι πολυκατοικία με τηλεσκόπιο. Στο «Parallel Tales», η νευρική Ιζαμπέλ Iπέρ αλλοιώνει την πεζή καθημερινότητα δυο αδελφών (Πιερ Νινέ και Βενσάν Κασέλ) κα μιας νέας γυναίκας (Βιρζινί Εφιρά) που εργάζονται σε ένα στούντιο ηχοληψίας απέναντι από το παρισινό διαμέρισμά της για να συγγράψει ένα δράμα αντάξιο της φήμης της αλλά και της προβληματικής οικογενειακής παρακαταθήκης που κουβαλά με απογοήτευση όλη της τη ζωή.

Στον χώρο που παρατηρεί με το τηλεσκόπιο της παιδικής της ηλικίας, η μητέρα της είχε κάποτε μετακομίσει με τον εραστή της και ο αγαπημένος πατέρας της δεν άντεξε τον χωρισμό. Με την παραίνεση της μοναδικής, εγκύου ανιψιάς της, που θέλει να την ξεσπιτώσει για να πουλήσει το διαμέρισμα και να λάβει το μερίδιο, προσλαμβάνει έναν ήσυχο Σαμαρείτη, έναν νέο και άπορο που τη βοηθά να συμμαζέψει αλλά και να οργανώσει το χάος της.

Οι «Παράλληλες Ιστορίες» δεν είναι μια ταινία για τον φόβο και την ενοχή, το έγκλημα και την τιμωρία, βασικά για το αίσθημα του θείου στις μικρές ζωές μας, αλλά για κάτι πιο αδιευκρίνιστο και πολύπλοκο που ο Ιρανός σκηνοθέτης προετοιμάζει ίσως πιο αργά απ' ό,τι αντέχει η ταινία του.

Το βάρος της αφήγησης μετατοπίζεται στους «απέναντι»: ενώ αυτό που περιγράφει το επικείμενο μυθιστόρημα είναι μια προβολή autofiction με γερή δόση φαντασίας, το ψέμα κάπως ποτίζει την πραγματικότητα σε μια βιβλική τροπή των περιστάσεων.

Κι ενώ κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται, μια ιδέα, όσο παράλογη κι αν ακούγεται, μπορεί να γεννήσει μια νέα πραγματικότητα. Η πυροδότηση των απωθημένων επιθυμιών και των ανενεργών ενστίκτων ενδιαφέρει τον Φαραντί, ευτυχώς όχι με τη θρησκευτική προσέγγιση του Κισλόφσκι.

Οι «Παράλληλες Ιστορίες» δεν είναι μια ταινία για τον φόβο και την ενοχή, το έγκλημα και την τιμωρία, βασικά για το αίσθημα του θείου στις μικρές ζωές μας, αλλά για κάτι πιο αδιευκρίνιστο και πολύπλοκο που ο Ιρανός σκηνοθέτης προετοιμάζει ίσως πιο αργά απ' ό,τι αντέχει η ταινία του, μπλέκοντας όχι μία αλλά δυο εκδοχές των ηρώων που περιγράφονται στο μυθιστόρημα. Το «μπέρδεμα» απαιτεί υπομονή, γιατί όταν η Βιρζινί Εφιρά ισορροπεί στους ρόλους που της αποδίδει ο Φαραντί, ξεκαθαρίζει και το ψυχολογικό τοπίο της λειτουργίας της μέσα στην ταινία.

«Όσο γράφουμε, θυμόμαστε και υπάρχουμε», λέει η Ιπέρ και υιοθετεί ως ρητό ο βοηθός της (ο βραβευμένος με Σεζάρ, Αντάμ Μπεσά), και αυτό είναι το αντίδοτο για το frustration που μας φέρνει η επίγνωση της θνητότητας – η κύρια διαφορά μας από τα ζώα!

Το σενάριο, πάντα μεγάλο ατού στη φιλμογραφία του Φαραντί, και το μοτέρ που του χάρισε ένα αξιόπιστο όνομα, δυο Όσκαρ και πολλές διεθνείς διακρίσεις μέχρι σήμερα, είναι περίτεχνο, ενίοτε εκρηκτικό, συχνά δαιδαλώδες και λίγο φλύαρο με λίγα λόγια – ένα οξύμωρο που μεταφράζεται σε δραματουργική αμηχανία. Μοιάζει σαν να κατασκευάστηκε για τη μετάβαση του Φαραντί σε έναν νέο κύκλο ταινιών, σε διαφορετική γλώσσα και άλλη κουλτούρα, με ασφαλή υλικά και πολλή επεξεργασία στη δομή και στις στροφές της πλοκής.

Όπως είναι αναμενόμενο, ο διακριτικός χειρισμός και η δουλειά πίσω από τα κίνητρα των χαρακτήρων αποκαλύπτουν την ικανότητα του Φαραντί στην παρατήρηση, τις επιπτώσεις και τα διλήμματα που προκύπτουν από τις αντιφάσεις και τις αδυναμίες. Ίσως δεν είχε την επείγουσα ανάγκη να γυρίσει τις «Παράλληλες Ιστορίες», αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα τον ζημιώσει το αποτέλεσμα – αντίθετα, μπορεί να αποζημιώσει θεατές που αναζητούν σοφιστικέ ψυχολογικό δράμα.

Στην ουρά με τις χώρες που έχουν το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε αγοραστική δύναμη η Ελλάδα. Το ανησυχητικό όμως δεν είναι μόνο το χαμηλό νούμερο, αλλά η απόκλιση.

Η διαπίστωση πως η Ελλάδα «ξύνει τον πάτο» της ευρωπαϊκής κατάταξης στην αγοραστική δύναμη δεν αποτελεί πλέον μια απλή στατιστική καταγραφή, αλλά ένα ηχηρό σήμα κινδύνου για τη δομή της οικονομίας.

«Μαραθώνιος» αποδεικνύεται για την Ελλάδα η προσπάθεια σύγκλισης των μισθών με την Ευρωπαϊκή Ένωση

Το γεγονός ότι ένας Έλληνας πολίτης μπορεί να αγοράσει μόλις το 68% των αγαθών που καταναλώνει ο μέσος Ευρωπαίος, την ίδια στιγμή που χώρες της Ανατολικής Ευρώπης μας προσπερνούν με ταχύτητα, αναδεικνύει το βαθύ χάσμα.

Το πραγματικά ανησυχητικό, ωστόσο, δεν είναι μόνο η χαμηλή αφετηρία, αλλά η επίμονη απόκλιση. Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομήθηκε πάνω στην υπόσχεση της σύγκλισης, η Ελλάδα φαίνεται να εγκλωβίζεται σε μια τροχιά «φτωχοποίησης» σε σχέση με τους εταίρους της.

Η ψαλίδα δεν κλείνει· αντίθετα, οι υψηλοί έμμεσοι φόροι, το δυσβάσταχτο κόστος ενέργειας και η στεγαστική κρίση λειτουργούν ως «πολλαπλασιαστές φτώχειας». Όταν οι τιμές στα ράφια είναι ευρωπαϊκές αλλά το διαθέσιμο εισόδημα παραμένει καθηλωμένο, η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια οικονομία δύο ταχυτήτων: μια ελκυστική βιτρίνα για τους ξένους επισκέπτες και μια εξαιρετικά ακριβή παγίδα για τους μόνιμους κατοίκους της.

Η κατάταξη της Ελλάδας στην τελευταία θέση της Ευρώπης, αποτελεί την απόλυτη διάψευση του αφηγήματος περί «οικονομικού θαύματος» και ισχυρής ανάπτυξης.

Οι χώρες που μας ξεπέρασαν σε αγοραστική δύναμη

Το Κατά Κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς δείκτες για να συγκρίνουμε το πραγματικό βιοτικό επίπεδο μεταξύ διαφορετικών χωρών. Το 2025, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ διαφοροποιείται σημαντικά σε όλη την Ευρώπη. Με τον μέσο όρο της ΕΕ να ορίζεται στο 100,  η Ελλάδα, το 2025, μαζί με τη Βουλγαρία, φιγουράρουν στις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης με 68.

Αυτό σημαίνει ότι, αφού ληφθούν υπόψη οι διαφορές τιμών, ο μέσος κάτοικος της ΕΕ μπορεί να αγοράσει 100 μονάδες ενός κοινού καλαθιού αγαθών και υπηρεσιών ενώ στη Βουλγαρία και την Ελλάδα μπορεί να αγοράσει 68 μονάδες.

Το ανησυχητικό είναι ενώ χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (όπως η Ρουμανία ή η Πολωνία), που κάποτε ήταν πολύ φτωχότερες, έχουν καταφέρει να πλησιάσουν ή και να ξεπεράσουν το 78-81% του μέσου όρου, η Ελλάδα παρουσιάζει μια στασιμότητα ή πολύ αργή άνοδο.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία έχουν μακράν το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, κατά 139% και 137% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αντίθετα, στη Βουλγαρία και την Ελλάδα βρίσκεται 32% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Η Γερμανία προηγείται των «τεσσάρων μεγάλων» στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ

Μεταξύ των «τεσσάρων μεγάλων» οικονομιών της ΕΕ, η Γερμανία έχει το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ, στο 115% του μέσου όρου της ΕΕ. Είναι η μόνη χώρα πάνω από το επίπεδο του 100%. Η Γαλλία βρίσκεται κοντά στον μέσο όρο της ΕΕ, στο 98%, ακολουθεί η Ιταλία με 96%, ενώ η Ισπανία καταγράφει το χαμηλότερο επίπεδο, στο 92% του μέσου όρου της ΕΕ.

Σε όρους ευρώ προσαρμοσμένων σε ΜΑΔ, το μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ της ΕΕ διαμορφώθηκε περίπου στις 41.600 ευρώ το 2025, σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία. Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, κυμαίνεται από 28.300 ευρώ στη Βουλγαρία έως 99.300 ευρώ στο Λουξεμβούργο. Πέρα από το Λουξεμβούργο και την Ιρλανδία, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ στην Ολλανδία (55.600 ευρώ) και τη Δανία (52.800 ευρώ).

Στη Γερμανία ανέρχεται σε 47.900 ευρώ, ενώ στη Γαλλία είναι 40.700 ευρώ. Σε δέκα χώρες της ΕΕ, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ είναι κάτω από τις 35.000 ευρώ. Στην Ελλάδα είναι στα 28.500 ευρώ.

Η Ρωσία δεν θα εμπλακεί σε καμία απόπειρα τριγωνισμού από τις ΗΠΑ που θα φέρει τη Μόσχα και το Πεκίνο αντιμέτωπα, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών.

ΝΕΟ ΔΕΛΧΙ, 15 Μαΐου. /TASS/. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δοκίμασε την πολιτική ευαισθησία της ΕΕ προτείνοντας τον πρώην Γερμανό καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ ως υποψήφιο για διαπραγματευτή με τη Μόσχα από τους Ευρωπαίους, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου μετά από υπουργική σύνοδο των BRICS στην πρωτεύουσα της Ινδίας, Νέο Δελχί.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Γερμανία ηγείται για άλλη μια φορά του κινήματος υποστήριξης του ναζισμού στην Ευρώπη, με τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι να έχει διοριστεί ηγέτης του.

Το TASS συγκέντρωσε τις βασικές δηλώσεις του επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών.

Δυτική παρέμβαση στις υποθέσεις τρίτων χωρών

Η κατάσταση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκη: «Δώσαμε ιδιαίτερη προσοχή στις καταστάσεις κρίσης στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων των Στενών του Ορμούζ, του Ιράν, του Λιβάνου, των παλαιστινιακών εδαφών, όπου ακόμη και οι προοπτικές για ένα παλαιστινιακό κράτος εξαλείφονται κατά παράβαση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στη Λιβύη, την Υεμένη και τη Συρία. Αυτές οι συγκρούσεις δημιουργούν ένα πλέγμα αντιφάσεων που καθιστά την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική ολοένα και πιο περίπλοκη».

Σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας

Η Ρωσία δεν θα παρασυρθεί σε καμία απόπειρα τριγωνισμού από τις ΗΠΑ να φέρουν τη Μόσχα και το Πεκίνο αντιμέτωπες: «Πιστεύω ότι ο [πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ] Χένρι Κίσινγκερ κάποτε υποστήριξε ότι οι δεσμοί της Ουάσιγκτον τόσο με το Πεκίνο όσο και με τη Μόσχα θα πρέπει να είναι ισχυρότεροι από τους δεσμούς μεταξύ του ίδιου του Πεκίνου και της Μόσχας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι αποικιακές δυνάμεις ακολουθούν εδώ και καιρό αυτή τη στρατηγική του «διαίρει και βασίλευε», η οποία επιβιώνει μέχρι σήμερα στη δυτική πολιτική. Αλλά δεν λειτουργούμε έτσι, δεν λειτουργεί έτσι η Κίνα».

Η Μόσχα δεν παρεμβαίνει στις εμπορικές σχέσεις μεταξύ τρίτων χωρών, δεν ζητά από τους Κινέζους να μας συμβουλεύονται για τα σχέδιά τους για σχέσεις με άλλες χώρες, ούτε η Κίνα υποβάλλει τέτοια «ακατάλληλα αιτήματα».

Η Ρωσία δεν έχει τίποτα εναντίον της επίτευξης συμφωνιών μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας για τον ενεργειακό εφοδιασμό του Πεκίνου: «Εάν οι συμφωνίες που έχουν επιτευχθεί ή θα επιτευχθούν μεταξύ Πεκίνου και Ουάσινγκτον είναι προς το συμφέρον των Κινέζων φίλων μας, θα είμαστε μόνο χαρούμενοι».

Η συμμετοχή της Ευρώπης στην ουκρανική σύγκρουση

Η Γερμανία ηγείται για άλλη μια φορά του κινήματος υποστήριξης του ναζισμού στην Ευρώπη, με τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι να έχει διοριστεί ως ηγέτης του: «Υπό την αιγίδα του, ας πούμε, υλοποιείται μια νέα ένωση Ευρωπαίων, με τη Γερμανία να διαδραματίζει ηγετικό και προληπτικό ρόλο. Όλα αυτά είναι πολύ ανησυχητικά και θυμίζουν ιστορία».

«Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δοκίμασε τους Ευρωπαίους ως προς την πολιτική τους ωριμότητα και ευαισθησία» προτείνοντας τον Σρέντερ ως διαπραγματευτή της ΕΕ.

Η Μόσχα είναι έτοιμη να συνομιλήσει με την Ευρώπη, αλλά δεν θα ξεκινήσει η ίδια διάλογο: «Δεν ζητάμε να συμμετάσχει η Ευρώπη στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Η απάντηση του Προέδρου Πούτιν θα πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με την προθυμία μας [να οικοδομήσουμε διάλογο], αλλά ποτέ δεν θα παρακαλέσουμε ούτε θα κυνηγήσουμε κανέναν».

Οι Ευρωπαίοι προκάλεσαν μεγάλη αναστάτωση μετά τις δηλώσεις του Πούτιν σχετικά με τους υποψηφίους για διαπραγματευτή με τη Μόσχα από την ΕΕ: «Κοιτάξτε τι αναστάτωση έκαναν».

«Οι Ευρωπαίοι έχουν κακό ιστορικό όσον αφορά την ικανότητά τους να συνάπτουν συμφωνίες».

Ουκρανικός οικισμός

Στο Νέο Δελχί, οι εταίροι των BRICS ενημερώθηκαν λεπτομερώς για την τρέχουσα κατάσταση στην Ουκρανία: «Ενημέρωσα τους εταίρους μας με επαρκή λεπτομέρεια, στις σημερινές και τις χθεσινές συναντήσεις, για τις αξιολογήσεις μας για την τρέχουσα φάση της κατάστασης γύρω από την Ουκρανία, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των ζητημάτων της ατζέντας των BRICS, λαμβάνοντας υπόψη τη μεταρρύθμιση του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης».

Ο σεβασμός των δικαιωμάτων των ρωσόφωνων πολιτών από το καθεστώς του Κιέβου δεν μπορεί να αποτελέσει προϋπόθεση για την επίλυση της σύγκρουσης, καθώς είναι καθήκον του: «Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει προϋπόθεση για μια διευθέτηση. Αυτό πρέπει να γίνει χωρίς αμοιβαίες παραχωρήσεις απλώς και μόνο επειδή είναι καθήκον της Ουκρανίας τόσο βάσει του Χάρτη του ΟΗΕ όσο και βάσει του δικού της Συντάγματος, το οποίο κανείς δεν έχει ακυρώσει και το οποίο είναι το έγγραφο όπου τα δικαιώματα των ρωσόφωνων και άλλων εθνικών μειονοτήτων κατοχυρώνονται και εγγυώνται από το κράτος».

Οι συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Αλάσκα οδήγησαν σε σαφή αμοιβαία κατανόηση μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον: «Πάντα λέγαμε ότι έχουμε σαφείς αντιλήψεις μετά τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στο Άνκορατζ της Αλάσκας».

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διατηρούν αμοιβαίο σεβασμό στις διμερείς σχέσεις: «Το πνεύμα των σχέσεων μεταξύ των προέδρων της Ρωσίας και των ΗΠΑ είναι πάντα αυτό της φιλίας, της συναδελφικότητας και του αμοιβαίου σεβασμού».

Οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στη σύνοδο κορυφής Ρωσίας-ΗΠΑ στο Άνκορατζ της Αλάσκας πρέπει να επιβεβαιωθούν, «καλύτερα νωρίτερα παρά αργότερα».

Σύγκρουση γύρω από το Ιράν

Το ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών για το Ιράν σήμερα συνοψίζεται σε ένα πράγμα - το πετρέλαιο: «Ακριβώς όπως εφηύραν την αφήγηση για το εμπόριο ναρκωτικών για να απαγάγουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας, και στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι δεν επρόκειτο καθόλου για το εμπόριο ναρκωτικών, αλλά για το πετρέλαιο της Βενεζουέλας που οι ΗΠΑ είχαν βάλει στο μάτι. Και τώρα με το Ιράν, όλα συνοψίζονται στο πετρέλαιο που διέρχεται από το Στενό του Ορμούζ».

Το κύριο καθήκον όσον αφορά την κατάσταση γύρω από το Ιράν αυτή τη στιγμή είναι να σταματήσει ο πόλεμος και να επιτευχθεί μια σταθερή διευθέτηση: «Φυσικά, το πιο σημαντικό τώρα είναι να σταματήσουμε τον τρέχοντα πόλεμο, να μετατρέψουμε την επισφαλώς τηρούμενη κατάπαυση του πυρός σε μια τελική συμφωνία για την παύση των εχθροπραξιών. Αλλά μακροπρόθεσμα, πρέπει να σκεφτούμε, φυσικά, κάποιο είδος σταθεροποιητικής περιφερειακής δομής, κάποιο είδος περιφερειακής διαδικασίας».

Η Ινδία θα μπορούσε να διαδραματίσει τον ρόλο του μεσολαβητή στην ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ του Ιράν και των αραβικών μοναρχιών: «Γιατί να μην προσφέρει τις καλές της υπηρεσίες ως νυν πρόεδρος των BRICS και να προσκαλέσει το Ιράν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να αρχίσουν να συνομιλούν και να αποτρέψουν την εχθρότητα».

Οι BRICS συνεργάζονται με τις δυτικές χώρες

Κανείς στις χώρες BRICS δεν σκοπεύει να απομονωθεί από τη Δύση: «Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα ότι κανείς δεν προσπαθεί να απομονωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο, από την παγκόσμια μειονότητα».

Οι χώρες BRICS θα αντιταχθούν στις προσπάθειες της Δύσης να κατευθύνει την ατζέντα στην G20 προς «σκανδαλώδη θέματα»: «Οι προσπάθειες να κατευθύνεται η συζήτηση προς ορισμένα σκανδαλώδη θέματα, γύρω από προβλήματα που δημιούργησε η ίδια η Δύση ως αποτέλεσμα της επιθετικής πολιτικής της, δεν θα υποστηριχθούν από τις χώρες BRICS».

Πολλές χώρες δείχνουν ενδιαφέρον να ενταχθούν στις BRICS: «Υπάρχει ενδιαφέρον, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι οι BRICS είναι ένα πρωτότυπο της μελλοντικής πολυπολικής παγκόσμιας τάξης».

Οι BRICS θα απόσχουν προς το παρόν από την επέκταση των μελών τους: «Επιπλέον, σε αυτό το στάδιο, δεν βιαζόμαστε να αυξήσουμε τον αριθμό των μελών τους, καθώς οι BRICS διπλασίασαν το μέγεθός τους πριν από μερικά χρόνια. Χρειαζόμαστε χρόνο για να προσαρμοστούμε στην εργασία σε αυτή τη σημαντικά διευρυμένη μορφή».

Σχέσεις με την Ινδία

Η Ρωσία και η Ινδία έχουν δεσμευτεί να αυξήσουν τις προμήθειες ρωσικών υδρογονανθράκων και λιπασμάτων: «Έχουμε μια κοινή δέσμευση για την αύξηση των προμηθειών ρωσικών υδρογονανθράκων και λιπασμάτων».

«Μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει ποτέ διαταραχές ή προβλήματα και δεν προβλέπω να αναδυθούν».

Η στρατιωτικοτεχνική συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Ινδίας βρίσκεται παραδοσιακά σε καλό επίπεδο και οι χώρες έχουν επίσης «καλά σχέδια» στον τομέα της εξερεύνησης του διαστήματος.

Η Ρωσία και η Ινδία εδώ και καιρό απομακρύνονται από τη χρήση του δολαρίου στο διμερές εμπόριο και στρέφονται προς τα εθνικά νομίσματα και τα νομίσματα άλλων χωρών που δεν καταχρώνται τη θέση τους στο παγκόσμιο νομισματικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Η Μόσχα ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι σε επίσημη επίσκεψη αργότερα φέτος: «[Ο Ινδός] πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι επιβεβαίωσε χθες ότι θα πραγματοποιήσει μια επίσκεψη επιστροφής στη Ρωσία φέτος. Θα προετοιμαστούμε και για αυτή τη σύνοδο κορυφής».

Η κατάσταση γύρω από την Αρμενία

Η Ρωσία και η Αρμενία έχουν επί του παρόντος στενές, αλλά περίπλοκες, σχέσεις, δεδομένων των προσπαθειών της Δύσης να «υποτάξει» το Ερεβάν: «Έχουμε σχέσεις με την Αρμενία. Αυτές οι σχέσεις είναι στενές, συμμαχικές, αλλά ταυτόχρονα περίπλοκες, δεδομένου του πώς η Δύση προσπαθεί να υποτάξει την Αρμενία, όπως ακριβώς και ορισμένα άλλα μέλη της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών, και να διαταράξει τους αμοιβαία επωφελείς οικονομικούς, εμπορικούς και επενδυτικούς δεσμούς της Αρμενίας με τους εταίρους της στην ΚΑΚ και την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση».

Οι χώρες μέλη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (EAEU) θα έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν ζητήματα που σχετίζονται με τις προσπάθειες προσέλκυσης της Αρμενίας στην «τροχιά» της Δύσης στη σύνοδο κορυφής της ένωσης τον Μάιο: «Τώρα, νομίζω, θα υπάρξει η βέλτιστη ευκαιρία να συζητήσουμε τα αναδυόμενα προβλήματα».

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν θα απουσιάζει από τη σύνοδο κορυφής της EAEU: «Αυτό θα ήταν, φυσικά, ατυχές, επειδή πρόκειται για μια καλή ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση».