Η Patti Smith παρουσίασε μια συναυλία βαθιά ανθρώπινη και πολιτική, γεμάτη ποίηση, συγκίνηση και διαχρονικούς ύμνους όπως τα «Because the Night» και «People Have the Power».

Υπάρχουν οι συναυλίες όπως αυτές, για παράδειγμα, των Metallica που είναι χάρμα ιδέσθαι, υπάρχουν και οι συναυλίες sweetheart όπως αυτή που έδωσε η Patti Smith, το βράδυ της Παρασκευής 15ης Μαΐου, στο Δημοτικό Θέατρο Θέατρο Λυκαβηττού.

Πενήντα ένα χρόνια μετά το εμβληματικό της άλμπουμ «Horses» -θα τα κλείσει για την ακρίβεια στις 10 Νοεμβρίου- η αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, ποιήτρια, εικαστικός, ακτιβίστρια με το κουαρτέτο της, στο κατάμεστο θέατρο – sold out η συναυλία – παρήγαγε κατ΄αρχάς Πολιτισμό.

Φωτό: Αφροδίτη Ζαγγανά

Με βάση τα τραγούδια παρουσίασε ουσιαστικά τον κόσμο της, το σύμπαν της, μίλησε για την ελευθερία, ατομική και ομαδική, υπερτόνισε ότι οι άνθρωποι έχουν την δύναμη στα χέρια τους «People have the power», ένωσε τη φωνή της όταν οι θεατές φώναξαν «Free Palestine».

Με την σκηνή, στο κέντρο του θεάτρου, στον κυκλικό χώρο της ορχήστρας -εκεί που κάποτε στεκόταν ο χορός της αρχαίας τραγωδίας- ουσιαστικά και πρακτικά μετατόπισε την μουσική στην καρδιά του χώρο, χωρίς να υπάρχουν «σύνορα» μεταξύ αυτής (και των μουσικών της) και του κοινού.

Φωτό: Αφροδίτη Ζαγγανά

Εμφανίστηκε ως ηρωίδα μοντέρνας τραγωδίας όπου η μουσική υπηρετούσε τον λόγο και ο λόγος την μουσική. Δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίστηκε η Patti Smith ενώπιον του ελληνικού κοινού και από αυτό που φάνηκε δεν θα είναι ούτε και η τελευταία. Αυτή της Παρασκευής ήταν περισσότερο ζεστή και ανθρώπινη, κάτι που φάνηκε από το πρώτο κιόλας τραγούδι της το «Dancing Barefoot». Οι θεατές δεν ήθελαν και πολύ για να εκδηλώσουν την αγάπη του προς το πρόσωπό της. Από κει και πέρα ό,τι εξελίχθηκε ήταν οικογενειακή υπόθεση.

Ροκ, ποίηση και πολιτική

Ροκ και ποίηση βάδισαν χέρι -χέρι το βράδυ της Παρασκευής με όχημα τραγούδια όπως είναι τα «Ghost Dance», «Space Monkey» και το «Revenge» ή η διασκευή στο «Crystal Ship» των Doors. Κάθε τραγούδι έδινε όλο και περισσότερο ώθηση στο κοινό έδινε όλο και περισσότερο ώθηση στην Patti Smith και τους μουσικούς της  -μεταξύ αυτών ήταν και ο γιός της Jackson Smith.

Φωτό: Αφροδίτη Ζαγγανά

Το εμβληματικό «Because the Night» σε συνεργασία με τον Bruce Springsteen ή το «People Have the Power» που έγραψε μαζί με τον σύζυγο της, Fred Sonic Smith, συνεχίζουν να παραμένουν ύμνοι και να τσιγκλούν το κοινό. Όπως άλλωστε συνέβη προς το τέλος της συναυλίας, όταν πολλοί ήταν εκείνοι που άφησαν την θέση τους, έφθασαν κάτω από την σκηνή, σπάζοντας τα μέχρι τότε σύνορα, φέρνοντας το ροκ στη φυσιολογική του θέση.

Συγκινητική ήταν και η ερμηνεία του «Isn’t It a Pity» του George Harrison, με τα φωνητικά του Tony Shanahan να δίνουν μελαγχολικό τόνο στην βραδιά. Καταιγιστικό η διασκευή στο «Gloria» των Them, δεν άφησε κανέναν θεατή ασυγκίνητο, πολύ περισσότερο δε στο σημείο που τραγούδησε «Jesus died for somebody’s sins, but not mine».

Η setlist της βραδιάς :

Dancing Barefoot

Ghost Dance

Space Monkey

Revenge

The Crystal Ship –  διασκευή Doors

Break It Up

Fireflies

Pissing in a River

Isn’t It a Pity (George Harrison, διασκευή / φωνητικά  Tony Shanahan)

Beneath the Southern Cross

Peaceable Kingdom / People Have the Power

Because the Night

Gloria  (Them διασκευή)

People Have the Power

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξέδωσε ανακοίνωση και η επικεφαλής της Λάουρα Κοβέσι απέστειλε σχετικές επιστολές στον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη - Τι υποστηρίζουν νομικές πηγές.

νέα νομοθετική ρύθμιση, για να επισπεύδονται οι ποινικές διαδικασίες, όταν εμπλέκονται ποινικά, πολιτικά πρόσωπα κρίνεται ως σωστή από νομικούς και δικαστικούς, ωστόσο έχει προκαλέσει την αντίδραση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στο πεδίο που σχετίζεται με τη δράση της στην Ελλάδα σε σχέση με τις έρευνες της που αφορούν βουλευτές.

Ήδη η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξέδωσε ανακοίνωση και η επικεφαλής της Λάουρα Κοβέσι απέστειλε σχετικές επιστολές στον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη.

Τι προκάλεσε τη νέα τριβή στις σχέσεις της κυβέρνησης και της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας από τη ρύθμιση για ταχύτερη διαδικασία εκκαθάρισης των ποινικών εμπλοκών των πολιτικών;

Η ανάθεση ανακριτικών καθηκόντων σε εφέτη ανακριτή σύμφωνα με την κυρία Κοβέσι μπορεί να διαταράσσει τις αρμοδιότητες των Ελλήνων εισαγγελικών λειτουργών που υπηρετούν στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, γεγονός που οδήγησε την κυβέρνηση σε νομοτεχνική βελτίωση της νέας ρύθμισης.

Ωστόσο από τη νέα τριβή μεταξύ της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και του υπουργείου Δικαιοσύνης εκείνο που επισημαίνεται από νομικές πηγές, είναι το γεγονός ότι υπάρχει δυσπιστία στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από το γεγονός, ότι το ποινικό μας σύστημα διαθέτει ακόμα -αν δεν αναθεωρηθεί το σύνταγμα- προστατευτικές διατάξεις για τα πολιτικά πρόσωπα.

Σε κάθε περίπτωση οι σχέσεις Κοβέσι και ελληνικής κυβέρνησης αναμένεται και πάλι να δοκιμαστούν μόλις καθαρογραφεί η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου που ανανέωσε τη θητεία τριών Ελλήνων εισαγγελέων που υπηρετούν στο κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη χώρα μας μόνον για δύο χρόνια, ενώ η Λάουρα Κοβέσι είχε προβεί σε ανανέωση πενταετίας.

Άλλωστε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μετά την απόφαση περί διετούς ανανέωσης του Αρείου Πάγου, την αρμοδιότητα του οποίου επί του θέματος έχει ήδη δεχθεί, διατήρησε επιφυλάξεις περιμένοντας το κείμενο της απόφασης για να αντιδράσει.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου αναμένεται να είναι έτοιμη ενδεχομένως την επόμενη εβδομάδα.

Η Πενέλοπε Κρουζ λάμπει στην queer επική ταινία των Los Javis για τον Γκαρθία Λόρκα, «La bola negra» (Η Μαύρη Μπάλα), κερδίζοντας 16λεπτο χειροκρότημα στις Κάννες.

Η ταινία «The Black Ball» (La Bola Negra, Η Μαύρη Μπάλα) των Χαβιέ Αμπρόσι και Χαβιέ Κάλβο, ένα queer έπος που καλύπτει 85 χρόνια ισπανικής ιστορίας και είναι εμπνευσμένο από ένα ημιτελές απόσπασμα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, έκανε πρεμιέρα στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών την Πέμπτη, αποσπώντας 16λεπτη επευφημία ορθίων.

Η πρεμιέρα σηματοδοτεί το ντεμπούτο στο διαγωνιστικό τμήμα των Καννών για το κινηματογραφικό δίδυμο γνωστό συλλογικά ως Los Javis, το οποίο έχει αποκτήσει ένθερμο διεθνές κοινό με τις σειρές «Veneno» και «La Mesías».

Το δίδυμο δήλωσε σε μια ομιλία γεμάτη συγκίνηση, ενώ το χειροκρότημα συνεχιζόταν:

«Πριν από ενενήντα χρόνια, ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα δολοφονήθηκε από τον φασισμό επειδή ήταν ομοφυλόφιλος. Οπότε, σε όλους όσους πιστεύουν ότι θα κάνουμε πίσω στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, έχουμε άσχημα νέα.

»Γιατί είμαστε εδώ για να μείνουμε. Σας ευχαριστούμε, λοιπόν. Φεστιβάλ των Καννών, σε ευχαριστούμε. Ζήτω οι Κάννες. Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία. Είθε όλοι μας να γνωρίζουμε πραγματικά ότι βρισκόμαστε στον ίδιο αγώνα».

Οι σκηνοθέτες Χαβιέ Κάλβο και Χαβιέ Αμπρόσι, καθώς και οι ηθοποιοί Πενέλοπε Κρουζ, Λόλα Ντουένας, Κάρλος Γκονζάλες, Μίλο Κουίφες, Γκιταρίκα ντε λα Φουέντε και Μιγκέλ Μπερναρντό ποζάρουν στο κόκκινο χαλί για την προβολή της ταινίας «La bola negra» (Η Μαύρη Μπάλα), που συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα του 79ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, στις 21 Μαΐου 2026. REUTERS/Gonzalo Fuentes

Τρεις γενιές gay ανδρών

Η ταινία «The Black Ball» ανατρέχει στις αλληλένδετες ζωές τριών ομοφυλόφιλων ανδρών σε τρεις εποχές –το 1932, το 1937 και το 2017– συνυφαίνοντας ιστορίες επιθυμίας, απώλειας και όσων μια γενιά κληροδοτεί στην επόμενη.

Ο τίτλος της ταινίας παραπέμπει σε μια μορφή κοινωνικής απόρριψης: η άρνηση εισόδου ενός νεαρού ομοφυλόφιλου άνδρα σε ένα κλαμπ της Γρανάδας.

Η Γκλεν Γκλόουζ εμφανίζεται σε ρόλο δεύτερου πλάνου μαζί με τον Guitarricadelafuente –τον αγαπημένο Ισπανό τραγουδοποιό, που κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο– τον Μιγκέλ Μπερναντέου, τον Κάρλος Γκονζάλες, τον Μίλο Κουίφες και τη Λόλα Ντουένας, ενώ η Πενέλοπε Κρουζ έχει μια εκτεταμένη cameo εμφάνιση.

«Πριν από ενενήντα χρόνια, ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα δολοφονήθηκε από τον φασισμό επειδή ήταν ομοφυλόφιλος. Οπότε, σε όλους όσους πιστεύουν ότι θα κάνουμε πίσω στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, έχουμε άσχημα νέα. Γιατί είμαστε εδώ για να μείνουμε»

Οι Αμπρόσι και Κάλβο συνέγραψαν το σενάριο μαζί με τον θεατρικό συγγραφέα Αλμπέρτο Κονεχέρο, αντλώντας έμπνευση από τις τέσσερις σωζόμενες σελίδες ενός ημιτελούς μυθιστορήματος του Γκαρθία Λόρκα –το οποίο γράφτηκε πριν ο ποιητής δολοφονηθεί από τις δυνάμεις των Εθνικιστών το 1936– καθώς και από το θεατρικό έργο του Κονεχέρο  «La piedra oscura».

Η ταινία γυρίστηκε σε διάστημα 12 εβδομάδων στην Καστίλη και Λεόν, την Κανταβρία, την Ανδαλουσία και τη Μαδρίτη, με επιπλέον γυρίσματα στην Ελλάδα.

Βασικά μέλη του συνεργείου της ταινίας «La Mesías» επέστρεψαν για την παραγωγή, συμπεριλαμβανομένου του διευθυντή φωτογραφίας Γκρις Τζορντάνα και του συνθέτη Ραούλ Ρίφρι.

Η ταινία «The Black Ball» είναι επίσης η πρώτη ταινία που παράγεται από την Suma Content Films, το νέο κινηματογραφικό τμήμα της εταιρείας παραγωγής των Los Javis.

Η ταινία «The Black Ball» ανατρέχει στις αλληλένδετες ζωές τριών ομοφυλόφιλων ανδρών σε τρεις εποχές –το 1932, το 1937 και το 2017– συνυφαίνοντας ιστορίες επιθυμίας, απώλειας και όσων μια γενιά κληροδοτεί στην επόμενη

«The Black Ball» (La Bola Negra, Η Μαύρη Μπάλα)

Οι Αμπρόσι και Κάλβο συγκαταλέγονται στις πιο συναρπαστικές φωνές της ισπανικής κινηματογραφικής σκηνής από την πρώτη τους ταινία μεγάλου μήκους, το «Holy Camp!».

Έκαναν το διεθνές τους ντεμπούτο με το «Veneno», τη σειρά τους για το HBO Max που αφορά την Ισπανίδα τρανς ακτιβίστρια και καλλιτέχνιδα, Κριστίνα Όρτιζ, και εδραίωσαν περαιτέρω τη φήμη τους με το «La Mesías», το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Σαν Σεμπαστιάν, έγινε η πρώτη ισπανική σειρά στο Sundance, κέρδισε βραβεία στο γαλλικό Series Mania και σάρωσε στα ισπανικά βραβεία Feroz και Forqué.

Το «The Black Ball» είναι η πρώτη τους ταινία μεγάλου μήκους στην επίσημη επιλογή των Καννών και διεκδικεί τόσο το Χρυσό Φοίνικα όσο και το Queer Palm.

Το «The Black Ball» είναι συμπαραγωγή των Movistar Plus+, Suma Content Films, El Deseo των Pedro και Agustín Almodóvar και Le Pacte, ενώ τις διεθνείς πωλήσεις αναλαμβάνει η Goodfellas.

*Με στοιχεία από variety.com | Αρχική Φωτό: Η Πενέλοπε Κρουζ ποζάρει στο κόκκινο χαλί κατά την άφιξη των καλεσμένων στην προβολή της ταινίας «La bola negra» (Η Μαύρη Μπάλα), που συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα του 79ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, στις 21 Μαΐου 2026. REUTERS/Gonzalo Fuentes

Οι υποκλοπές παραμένουν σκιά στη δημοκρατία μας. Και ο τρόπος που το χειρίζεται η Νέα Δημοκρατία και οι παρατρεχάμενοι απλώς κάνει τα πράγματα χειρότερα

Κάποιες φορές χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα. Η υπόθεση με τις υποκλοπές δεν είναι απλώς ένα ατόπημα μιας κυβέρνησης. Ούτε μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια λογική «περασμένα, ξεχασμένα».

Είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κυβερνητικής θεσμικής παραβατικότητας στην Ευρώπη.

Γιατί πολύ απλά αφορά το γεγονός ότι το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή ο προσωπικός πολιτικός μηχανισμός του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, φέρεται να συντόνισε μέσω της ΕΥΠ, της οποίας είχε τον άμεσο έλεγχο, και αργότερα μέσω παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, που προμήθευσε εταιρεία τα στελέχη της οποίας είχαν σχέσεις με κυβερνητικά στελέχη, συμπεριλαμβανομένου του γενικού γραμματέα (και ανιψιού) του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη, τη συστηματική παρακολούθησε υπουργών, ανώτατων αξιωματικών, δικαστικών, πολιτικών, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων, με σκοπό να ελέγχει τις κινήσεις τους, συμπεριλαμβανομένης της προσπάθειας να μαζεύει στοιχεία για τους «κρατάει».

Και αφορά, τέλος, το γεγονός ότι η ηγεσία της Δικαιοσύνης όχι μόνο δεν προσπάθησε να διαλευκάνει αυτή την υπόθεση και να αναδείξει το πρόβλημα, όχι μόνο κατ’ επανάληψη αρχειοθέτησε την υπόθεση, αλλά και αρνείται να εξηγήσει επί της ουσίας γιατί δεν προσπαθεί να την ερευνήσει, παρότι και το Μονομελές Πρωτοδικείο που δίκασε και καταδίκασε πρωτόδικα τους ιδιώτες εμπλεκόμενους κατάφερε να αποκαλύψει σημαντικές πλευρές της και να υποδείξει προς τα πού έπρεπε να στραφεί η έρευνα.

Αυτό δείχνει πόσο σημαντικό είναι το θέμα και πόσο προκλητική η συνεχιζόμενη άρνηση διερεύνησης. Κάτι που φάνηκε και στην παρουσία του σημερινού επικεφαλής της ΕΥΠ, κ. Θεμιστοκλή Δεμίρη, στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής όπου προκλητικά αρνήθηκε να δώσει εξηγήσει στο γιατί παρακολουθήθηκε από την ΕΥΠ για λόγους εθνικής ασφάλειας ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Και εδώ δεν μπορεί παρά να σταθεί κανείς στη στάση του Προέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη. Γιατί ενώ δεν έχει κάνει κάποια παρέμβαση υπέρ του κράτους δικαίου σε σχέση με τις υποκλοπές και έχει ακολουθήσει πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα, εντούτοις όταν από τη μεριά του ΠΑΣΟΚ (και άλλων κομμάτων) έγινε ενημέρωση στους δημοσιογράφους για την απαράδεκτη στάση του κ. Δεμίρη και την άρνησή του να απαντήσει στα ερωτήματα των βουλευτών, το μόνο που είχε να δηλώσει ήταν ότι θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε όσους υποτίθεται ότι παραβίασαν τον απόρρητο χαρακτήρα της συνεδρίασης, παραβλέποντας βέβαια να πει ότι το απόρρητο αφορά την προστασία απόρρητων πληροφοριών που είναι σημαντικές για την εθνική ασφάλεια και καθόλου δεν καλύπτει την ενημέρωση για την άρνηση κρατικών αξιωματούχων να απαντήσουν σε εύλογες ερωτήσεις βουλευτών, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Την ίδια ώρα είχαμε και την άρνηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Κωνσταντίνου Τζαβέλλα να προσέλθει στη Βουλή επικαλούμενος προηγούμενη απόφαση του Αρείου Πάγου που έκρινε ότι το να προσκαλούνται στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής εκπρόσωποι της δικαστικής εξουσίας παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών.

Χωρίς να θέλω να μπω στην νομική ουσία του ζητήματος – αν και αξίζει να σημειωθεί ότι και η σχετική πρόβλεψη του Κανονισμού της Βουλής δεν έγινε από ανθρώπους που αγνοούν τη διάκριση των εξουσιών – δεν μπορώ παρά να σταθώ στο γεγονός ότι ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός της χώρας, που σίγουρα δεν συντονίστηκε με το «κοινό περί δικαίου αίσθημα» όταν αρχειοθέτησε ξανά την υπόθεση των υποκλοπών, θα μπορούσε προσερχόμενος στη Βουλή να εξηγήσει αυτή την επιλογή και με αυτόν τον τρόπο να αποκαταστήσει το κύρος της Δικαιοσύνης που έχει πληγεί σοβαρά το τελευταίο διάστημα.

Με μια τέτοια στάση αυτό που μένει στο τέλος είναι η αίσθηση μιας κυβέρνησης που «πιστώνεται» παρακολουθήσεις ακόμη και δικαστικών και έχοντας τον τελικό λόγο στην επιλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης, απλώς την χειραγωγεί, εξασφαλίζοντας ότι όσες και όσοι αναλαμβάνουν αυτήν την ηγεσία την κρίσιμη στιγμή θα της προσφέρουν ασυλία.

Σε τελική ανάλυση, καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι ανεξάρτητη δικαιοσύνη δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη δικαιοσύνη.

Όλα αυτά δείχνουν ότι το πρόβλημα παραμένει μεγάλο και η χώρα αντιμέτωπη με μια κρίση που αφορά τον πυρήνα της λειτουργίας των θεσμών, με ευθύνη της κυβέρνησης και του τρόπου που αντιμετωπίζει την κυβερνητική εξουσία ως τρόπαιο και αποκλειστικό προνόμιο που δεν έχει καμιά διάθεση να το μοιραστεί, ούτε και να το παραχωρήσει εύκολα. Γι’ αυτό το λόγο και «φροντίζει» σε κάθε καμπή απλώς να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Όμως, δεν θα πρέπει να ξεχνάει ότι η αναπόφευκτη έξοδός από την εξουσία στις επόμενες εκλογές, όποτε και εάν γίνουν, θα σημαίνει ότι αυτά τα ερωτήματα επιτέλους θα απαντηθούν και οι ευθύνες θα αποδοθούν.

Πηγή: in