Η 250ή επέτειος της Αμερικής έφτασε εν μέσω αυξανόμενων αμφιβολιών για τη δημοκρατία, την ευημερία και την εθνική ενότητα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μόλις τίμησαν μια σημαντική επέτειο, 250 χρόνια από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους από τη Μεγάλη Βρετανία και, θεωρητικά, αυτή θα έπρεπε να είναι μια στιγμή εθνικής υπερηφάνειας με την πάροδο ενός ακόμη ιστορικού ορόσημου, έναν ακόμη λόγο για σημαίες, πυροτεχνήματα και ομιλίες για το πεπρωμένο.

Αλλά η διάθεση δεν είναι ιδιαίτερα εορταστική.

Δύο εβδομάδες πριν από την επέτειο, το Reuters δημοσίευσε μια δημοσκόπηση που κατέγραψε το βάθος της αμερικανικής ανησυχίας - και τα νούμερα ήταν ζοφερά. Περισσότεροι από τα δύο τρίτα (70%) των Αμερικανών δεν θεωρούν πλέον τη χώρα τους το σπουδαιότερο έθνος στη Γη, ενώ το 64% πιστεύει ότι η αμερικανική δημοκρατία κινδυνεύει. Και το 38% δεν πιστεύει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβιώσουν για άλλα 250 χρόνια ως ενιαία χώρα.

Οι απαντήσεις διχάστηκαν έντονα ανάλογα με τα κομματικά όρια, με τους Ρεπουμπλικάνους να εξακολουθούν να προσκολλώνται πιο έντονα στην ιδέα της εξαιρετικής χώρας ευημερίας και θεϊκής εύνοιας. Μεταξύ των Δημοκρατικών, το κλίμα είναι πολύ πιο σκοτεινό και η απαισιοδοξία έχει γίνει σχεδόν μια κοσμοθεωρία, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες φτάνουν στην 250ή επέτειό τους εν μέσω μιας βαθιάς κρίσης πίστης.

Κατά κάποιο τρόπο, αυτό μοιάζει με την κρίση που βίωσε η σοβιετική κοινωνία τα τελευταία χρόνια της ΕΣΣΔ. Φυσικά, η Αμερική δεν είχε ποτέ επίσημη κρατική ιδεολογία με τη σοβιετική έννοια και κανείς στην Ουάσιγκτον δεν υποσχέθηκε να οικοδομήσει τον κομμουνισμό με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αλλά οι ΗΠΑ είχαν το δικό τους συνεκτικό όραμα για το μέλλον, το οποίο ονόμασαν Αμερικανικό Όνειρο.

Αυτό το όνειρο υποσχόταν ευημερία μέσω σκληρής δουλειάς και ελευθερίας. Δούλεψε σκληρά, παίξε σύμφωνα με τους κανόνες, ανάλαβε την ευθύνη για τον εαυτό σου και η ζωή θα βελτιωθεί, τα παιδιά σου θα ζήσουν καλύτερα από ό,τι εσύ και η χώρα σου θα παραμείνει ένα πρότυπο για τον κόσμο, αλλά στον 21ο αιώνα, αυτή η υπόσχεση άρχισε να καταρρέει.

Οι πρώτες σοβαρές ρωγμές εμφανίστηκαν στους millennials, τη γενιά που γεννήθηκε μεταξύ 1981 και 1996. Οι γονείς τους πλούτισαν, αγόρασαν σπίτια, δημιούργησαν αποταμιεύσεις και ταξίδεψαν στο εξωτερικό, αλλά κληρονόμησαν φοιτητικό χρέος, απρόσιτη στέγαση, ασταθή εργασία και το παράξενο συναίσθημα ότι όσο σκληρά κι αν τρέξουν, η γραμμή τερματισμού συνεχίζει να απομακρύνεται.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία Αμερικανοί τούς έλεγαν ότι η απάντηση ήταν απλώς να εργαστούν όσο σκληρά έκαναν, αλλά οι νεότεροι Αμερικανοί μπορούσαν να δουν τους αριθμούς και πώς με συγκρίσιμη προσπάθεια, οι προηγούμενες γενιές κατέληξαν πολύ πλουσιότερες. 

Έτσι, η παλιά φόρμουλα δεν λειτουργούσε πλέον και αυτό υπονόμευε την ιδέα της εργασίας ως απόλυτης αρετής. Αν η σκληρή δουλειά δεν εγγυάται πλέον μια αξιοπρεπή ζωή, τότε τι απομένει; Η ελευθερία;

Οι Αμερικανοί είναι τυπικά ελεύθεροι, καθώς εκλέγουν προέδρους και βουλευτές. Ωστόσο, το Κογκρέσο είναι γεμάτο με ηλικιωμένους πολιτικούς που φαίνονται αποφασισμένοι να μην αλλάξουν τίποτα και που συχνά εγκαταλείπουν τη δημόσια ζωή μόνο όταν η φύση τελικά παρέμβει. Οι πρόεδροι μιλούν όμορφα στις προεκλογικές τους εκστρατείες, αλλά μόλις μπουν στον Λευκό Οίκο, συνήθως ακολουθούν την ίδια παλιά πορεία, έτσι ενώ τα πρόσωπα αλλάζουν, η μηχανή παραμένει και η ελευθερία αρχίζει επίσης να φαίνεται κούφια.

Για τους νεότερους Αμερικανούς, το Αμερικανικό Όνειρο γίνεται αυτό που έγινε το λαμπρό κομμουνιστικό μέλλον για τους ύστερους σοβιετικούς πολίτες ως επίσημη υπόσχεση που επαναλαμβάνεται τόσο συχνά που σχεδόν κανείς δεν την πιστεύει πια. Μόλις μια κοινωνία χάσει το όραμά της για το μέλλον, ακολουθεί αποπροσανατολισμός και σχεδόν όλοι μπορούν να νιώσουν ότι το σύστημα δεν λειτουργεί σωστά. Αλλά τι πρέπει να το αντικαταστήσει και πού πρέπει να πάει η χώρα;

Λοιπόν, η αμερικανική κοινωνία έχει αναπτύξει δύο εντελώς διαφορετικές απαντήσεις. Η συντηρητική δεξιά πιστεύει ότι η Αμερική μπορεί να σωθεί με την επιστροφή στον πραγματισμό με μια πιο ελεύθερη αγορά, υποστήριξη στους μεγάλους επιχειρηματίες, αδίστακτη αποτελεσματικότητα στις δημόσιες δαπάνες και μια εξωτερική πολιτική λιγότερο περιορισμένη από παλιά ιδεολογικά κηρύγματα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπό αυτή την άποψη, η Αμερική πρέπει να σταματήσει να προσπαθεί να κάνει κήρυγμα στον κόσμο και να αρχίσει να φροντίζει τον εαυτό της.

Η προοδευτική αριστερά πιστεύει το αντίθετο, ότι οι πυλώνες της φιλελεύθερης δημοκρατίας δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν, αλλά ότι η οικονομία χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση. Ο εθνικός πλούτος, λένε, πρέπει να κατανεμηθεί πιο δίκαια και οι μεγάλες επιχειρήσεις, ειδικά στον τομέα της τεχνολογίας, αντιμετωπίζονται με βαθιά καχυποψία. Οι νέοι κακοί είναι οι «φεουδάρχες της τεχνολογίας», δισεκατομμυριούχοι των οποίων η δύναμη φαίνεται να ανταγωνίζεται αυτή του ίδιου του κράτους.

Και τα δύο στρατόπεδα συμφωνούν σε ένα πράγμα, ότι η τρέχουσα τάξη πραγμάτων έχει εξαντληθεί, αλλά απλώς διαφωνούν για το τι πρέπει να ακολουθήσει.

Ο Ντόναλντ Τραμπ υποτίθεται ότι θα δοκίμαζε την απάντηση της δεξιάς στην πράξη και οι υποστηρικτές του περίμεναν μια επανάσταση σε ρήξη με την παλιά ελίτ, έναν νέο οικονομικό εθνικισμό, μια κυβέρνηση που θα σταματούσε να ζητά συγγνώμη και θα άρχιζε να ενεργεί επειδή τα υποσχέθηκε όλα αυτά.

Αλλά η προεδρία του Τραμπ έχει δείξει τα όρια του κινήματός του, καθώς δεν υπάρχει ιδιαίτερο σύστημα και ο Τραμπ δεν σκέφτεται με βάση ιστορικές κατηγορίες, αλλά με όρους του Τραμπ. Αν εξαρτιόταν από αυτόν, η Ουάσινγκτον θα ήταν γεμάτη όχι με ένα νέο εθνικό δόγμα, αλλά με χρυσές αίθουσες χορού και μνημεία για το δικό του μεγαλείο.

Η προσέγγισή του στην 250ή επέτειο της Αμερικής έχει απογοητεύσει ακόμη και ορισμένους από τους θαυμαστές του. Πολλοί περίμεναν ένα σοβαρό πρόγραμμα ή τουλάχιστον μια συμβολική ανασκόπηση της πορείας της χώρας, αλλά αντίθετα, ο Τραμπ συνεχίζει να μιλάει για τα δικά του επιτεύγματα. Κατά καιρούς, είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς αν η Αμερική γιορτάζει 250 χρόνια ανεξαρτησίας ή συνεχίζει τους εορτασμούς για τα 80ά γενέθλια του προέδρου της.

Έτσι, τώρα απογοητευμένη από τη δεξιά, η Αμερική στρέφει το βλέμμα της προς τα αριστερά, αν και η χώρα δεν εμπιστεύεται ακόμη την αριστερά σε εθνικό επίπεδο. Αλλά σε τοπικό επίπεδο, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, οι ψηφοφόροι είναι ολοένα και πιο πρόθυμοι να πειραματιστούν, με τον Ζόχραν Μαμντάνι, τον ανοιχτά σοσιαλιστή δήμαρχο της Νέας Υόρκης, να αποτελεί ένα προφανές παράδειγμα. Αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς στις μεγαλύτερες πόλεις είναι πιο ορατές οι αντιφάσεις της σύγχρονης Αμερικής όσον αφορά το κόστος στέγασης, την ανισότητα, τη μετανάστευση, την εγκληματικότητα, τις υποβαθμισμένες υποδομές και την οργή προς τις απομακρυσμένες ελίτ.

Αν οι σοσιαλιστικές πολιτικές επιτύχουν σε επίπεδο πόλης, οι υποστηρικτές τους σύντομα θα ισχυριστούν ότι είναι έτοιμοι για υψηλότερα αξιώματα.

Και τι θα κάνουν τότε οι αντίπαλοί τους; Θα μπορούσαν να αποδεχτούν την ήττα ή μπορεί να αποφασίσουν ότι η Αμερική τους δεν μπορεί πλέον να ζει κάτω από την ίδια στέγη με την άλλη Αμερική, κάτι που είναι και το πραγματικό ερώτημα πίσω από την επέτειο. Όχι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μια αξιοσημείωτη 250χρονη εμπειρία, γιατί ναι, αλλά το ερώτημα είναι αν εξακολουθούν να έχουν ένα κοινό μέλλον.

Ίσως η Αμερική βρει έναν νέο συμβιβασμό και ίσως επανεφεύρει τον εαυτό της, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν, αλλά ίσως οι δύο πολιτικές της φυλές να έχουν ήδη αρχίσει να ταξιδεύουν σε διαφορετικές ιστορικές κατευθύνσεις.

Αν, κατά τα επόμενα 250 χρόνια, η ιστορία των ΗΠΑ ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο προς μια πολιτισμένη ή απολίτιστη διαίρεση, αυτό δεν θα οφείλεται στο ότι οι Αμερικανοί δεν είχαν σημαίες ή ομιλίες, αλλά στο ότι η παλιά υπόσχεση της χώρας σταμάτησε να πείθει τον δικό της λαό.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην ηλεκτρονική εφημερίδα  Gazeta.ru  και μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα του RT.

Πηγή: RT

Σε σύνοδο κορυφής στην Άγκυρα την περασμένη εβδομάδα εγκρίθηκε ένα πακέτο βοήθειας 70 δισεκατομμυρίων ευρώ για το Κίεβο.

Η Σλοβακία δεν ήταν το μόνο κράτος του ΝΑΤΟ που αρνήθηκε να συμμετάσχει στο τελευταίο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας του μπλοκ προς την Ουκρανία, δήλωσε ο πρόεδρος της χώρας, Πέτερ Πελεγκρίνι.

Κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής στην Άγκυρα της Τουρκίας την περασμένη εβδομάδα, τα μέλη του ΝΑΤΟ δεσμεύτηκαν να παράσχουν στο Κίεβο 70 δισεκατομμύρια ευρώ (80 δισεκατομμύρια δολάρια) σε στρατιωτικό εξοπλισμό, εκπαίδευση και άλλη βοήθεια φέτος και να διατηρήσουν τουλάχιστον το ίδιο επίπεδο οικονομικής υποστήριξης το 2027.

Σε συνέντευξή του στον ραδιοτηλεοπτικό φορέα TA3 την Κυριακή, ο Πελεγκρίνι απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι η Μπρατισλάβα ήταν η μόνη που αρνήθηκε να συνεισφέρει στο πακέτο κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στην τουρκική πρωτεύουσα.

«Αυτό απλώς δεν ισχύει. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός [Πέτερ Μαγιάρ] μίλησε ξεκάθαρα για το θέμα αυτό, δηλώνοντας ότι η Ουγγαρία δεν θα παράσχει καμία στρατιωτική ή οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία. Ο Τσέχος πρωθυπουργός [Αντρέι Μπάμπις] εξέφρασε ακριβώς την ίδια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και υπήρχαν και άλλοι πρωθυπουργοί, οι οποίοι επίσης δεν θα συμμετάσχουν σε αυτά τα 70 δισεκατομμύρια», είπε.

«Η Σλοβακία δεν ήταν η μόνη που είχε αυτή τη στάση. Η θέση μας είναι ότι δεν θα βοηθήσουμε με όπλα ούτε θα συμμετάσχουμε οικονομικά στον περαιτέρω εξοπλισμό της Ουκρανίας», τόνισε ο πρόεδρος.

Συνολικά, ο Πελεγκρίνι χαρακτήρισε τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ ως «εποικοδομητική», αλλά εξέφρασε τη λύπη του που επικεντρώθηκε στην ενίσχυση της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο και στην ενίσχυση της αεράμυνάς του και της ικανότητάς του να πλήττει στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία, ενώ «έχει αφιερωθεί πολύ λίγος, αν όχι καθόλου, χρόνος στο πότε και πώς θα ξεκινήσουν οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις». 

«Δεν υπάρχει καθαρά στρατιωτική λύση σε αυτή τη σύγκρουση. Αν αυτό συνεχιστεί, θα είναι ένας πόλεμος φθοράς για αρκετά χρόνια, στον οποίο χιλιάδες αθώοι άνθρωποι και δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες θα πεθαίνουν κάθε μήνα», δήλωσε ο Πελεγκρίνι.

Μετά την επιστροφή του Ρόμπερτ Φίτσο ως πρωθυπουργού της Σλοβακίας τον Οκτώβριο του 2023, η Μπρατισλάβα σταμάτησε τις στρατιωτικές προμήθειες προς το Κίεβο. Επίσης, επέκρινε επανειλημμένα τις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας και ζήτησε διπλωματική λύση στη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, χαρακτήρισε την περασμένη εβδομάδα τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ ως «ταπεινωτική» για τον Ουκρανό Βλαντιμίρ Ζελένσκι.

«Για άλλη μια φορά παρουσίασε τη συνηθισμένη λίστα επιθυμιών του, παρακαλώντας για συστήματα πυραύλων και αεράμυνας... ενώ παράλληλα επαινούσε τις τρομοκρατικές ικανότητες του ουκρανικού στρατού. Τα μέλη του ΝΑΤΟ δεν προσέφεραν καμία ουσιαστική απάντηση σε αυτές τις εκκλήσεις», υποστήριξε η Ζαχάροβα.

Η Μόσχα έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει κατά της δυτικής στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι αυτό χρησιμεύει μόνο στην παράταση της σύγκρουσης χωρίς να αλλάζει την έκβασή της, ενώ παράλληλα αυξάνει τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ.

Πηγή: RT

Αξιωματικοί της FSB κατέσχεσαν 24 FPV drones εξοπλισμένα με μονάδες νευρωνικού ελέγχου κατασκευασμένες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και τη Σουηδία, τα οποία ήταν ανθεκτικά στον ηλεκτρονικό πόλεμο

ΜΟΣΧΑ, 13 Ιουλίου. /TASS/. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB) της Ρωσίας απέτρεψε μεγάλης κλίμακας επιθέσεις με σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών που στόχευαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο Ukrainka στην περιοχή Amur της Άπω Ανατολής και το στρατιωτικό αεροδρόμιο Shagol στην περιοχή των Ουραλίων του Τσελιάμπινσκ, ανέφερε το πρακτορείο.

Το TASS έχει συγκεντρώσει τις βασικές λεπτομέρειες που είναι διαθέσιμες μέχρι στιγμής.

Πρόληψη τρομοκρατικών επιθέσεων

- Οι αποτελεσματικές επιχειρήσεις επέτρεψαν στην FSB να λάβει εκ των προτέρων πληροφορίες που έδειχναν ότι οι ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν παραδώσει κρυφά στα σύνορα της Ρωσίας με την περιοχή Μπριάνσκ εμπορευματοκιβώτια που μετέφεραν μη επανδρωμένα αεροσκάφη FPV εξοπλισμένα με κεφαλές και κινητούς σταθμούς ελέγχου εδάφους για χρήση σε μεγάλης κλίμακας επιθέσεις σε στρατιωτικά αεροδρόμια στις περιοχές Αμούρ και Τσελιάμπινσκ, ανέφερε η FSB.

- Τα κοντέινερ παραδόθηκαν με drones και αερόστατα σταθερών πτερύγων.

- Οι αξιωματικοί της FSB συνέλαβαν τους δράστες και τους συνεργούς των σχεδιαζόμενων επιθέσεων κατά τη διάρκεια επιχειρησιακών και πολεμικών επιχειρήσεων, ανέφερε η υπηρεσία.

- Η FSB τόνισε ότι «κάθε παράνομη πράξη παρακολουθούνταν στενά και καταγράφονταν από τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών».

- Το τμήμα ερευνών της FSB έλαβε τις σχετικές διαδικαστικές αποφάσεις σχετικά με τον χαρακτηρισμό των εγκλημάτων.

- Οι ματαιωμένες επιθέσεις με σμήνος μη επανδρωμένων αεροσκαφών στις περιοχές Αμούρ και Τσελιάμπινσκ ήταν μέρος μιας εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας σειράς ανατρεπτικών και τρομοκρατικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που σχεδίαζαν οι ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες ματαιώθηκαν μέσω μιας σειράς επιχειρησιακών μέτρων, μέτρων έρευνας, αντικατασκοπείας και μέτρων συλλογής πληροφοριών.

- Σύμφωνα με προηγούμενες αναφορές, απόπειρες δολοφονίας δύο ανώτερων αξιωματούχων του Υπουργείου Άμυνας, οι οποίες υποτίθεται ότι έγιναν με τη χρήση drones, ματαιώθηκαν στην Περιφέρεια της Μόσχας, ενώ μια επίθεση με σμήνος drones στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Rostov-Tsentralny ματαιώθηκε στη νότια πόλη Rostov-on-Don της Ρωσίας.

Κατάσχεση από drone

- Οι αξιωματικοί της FSB κατέσχεσαν 24 FPV drones εξοπλισμένα με μονάδες νευρωνικού ελέγχου κατασκευασμένες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και τη Σουηδία, τα οποία ήταν ανθεκτικά στον ηλεκτρονικό πόλεμο. Σύμφωνα με την FSB, κάθε drone έφερε μια κεφαλή που περιείχε περισσότερο από ένα κιλό εκρηκτικών.

- Κατασχέθηκαν επίσης δύο κινητοί επίγειοι σταθμοί ελέγχου μη επανδρωμένων αεροσκαφών που λειτουργούσαν μέσω δορυφορικών, κινητών, Wi-Fi και ραδιοεπικοινωνιακών καναλιών, «εξοπλισμένοι με συσκευές αυτοκαταστροφής που μεταφέρουν 250 γραμμάρια εκρηκτικών ο καθένας», καθώς και μέσα επικοινωνίας που χρησιμοποιούσαν οι ύποπτοι και οι συνεργοί τους για να διατηρούν επαφή με τους Ουκρανούς χειριστές τους.

- Η FSB δημοσίευσε ένα βίντεο που δείχνει τα απενεργοποιημένα FPV drones που το Κίεβο είχε σχεδιάσει να εκτοξεύσει εναντίον στρατιωτικών αεροδρομίων στις περιοχές Τσελιάμπινσκ και Αμούρ.

- Δέκα τέτοια drones εξουδετερώθηκαν στην περιοχή Τσελιάμπινσκ, ανέφερε στο βίντεο ένας εμπειρογνώμονας της FSB.

- Το βίντεο δείχνει τρία FPV drones υψηλής εκρηκτικότητας, τέσσερα FPV drones εξοπλισμένα με εκρηκτικά διαμορφωμένους διεισδυτές και τρία drones εξοπλισμένα με εκρηκτικά διαμορφωμένους διεισδυτές και εμπρηστικά μέσα.

- Ήταν επίσης εξοπλισμένα με συστήματα ενίσχυσης ραδιοσημάτων και, πιθανώς, με συσκευές αναμετάδοσης.

- Το σύστημα επικοινωνίας πιθανώς αποτελούνταν από έναν ακροδέκτη ελέγχου, κεραίες και έναν προσαρμογέα ρεύματος.

- Η κεραία εντολών αποτελούνταν από δύο μονάδες προσαρμογέα, κιτ προπέλας και ένα καλώδιο σύνδεσης.

- Τα drones ήταν επίσης γεμάτα με μπάλες θραυσμάτων στα πλάγια και εκρηκτικά στο κέντρο.

Ο κ. Δημητριάδης υποστήριξε ότι πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν έγινε τόση φασαρία με τις υποκλοπές. Οι διώξεις στην Πολωνία, οι έρευνες που αρχίζουν στην Ουγγαρία, η στάση των ΗΠΑ τον διαψεύδουν...

Στα «Εγκλήματα της οδού Μοργκ» ο Έντγκαρ Άλε Πόε, γράφει: «Μην πιστέψετε όμως πως πρόκειται να αποκαλύψω κάποιο μυστήριο ή να γράψω ένα μυθιστόρημα…». Στα εγκλήματα των υποκλοπών, στην Ελλάδα η ιστορία γράφεται ακόμα. Ίσως κάποιος, κάποτε, να γράψει κι ένα μυθιστόρημα που θα είναι εμπνευσμένο απ΄όσα συνέβησαν στη χώρα επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη και επί γενικότερης επίβλεψης του ανιψιού του Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος και οδηγήθηκε σε παραίτηση -αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης που στην τελευταία του συνέντευξη φάνηκε λάτρης των βιβλίων και της ανάγνωσης, ενδεχομένως να πρέπει να ανακαλύψει τη γοητεία -και συγγραφική δεινότητα- του Λεονάρντο Σάσα, από το Ρακαλμούτο της Σικελίας, αν δεν το έχει κάνει ήδη.

Μιλάμε για τον δημοσιογράφο και συγγραφέα που κατέγραψε λεπτομερώς στη Σικελία την έννοια του παρακράτους, τη διαφθορά στο δημόσιο βίο, τη σχέση της Μαφίας με την πολιτική εξουσία. Ο τίτλος ενός εκ των βιβλίων του: «Στον καθένα αυτό που του αξίζει» λέει πολλά για το ύφος και τη θεματολογία του συγγραφέα.

Βεβαιότητα

«Μπενχουρική» αποδείχθηκε η συνέντευξη του κ. Δημητριάδη αφού κράτησε σχεδόν 3 ώρες. Ανάμεσα σε πολλά «δεδομένα» έκανε μεγάλη εντύπωση η βεβαιότητα που έβγαλε ο κ. Δημητριάδης ότι οι υποκλοπές στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση απ΄ότι σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Λέει χαρακτηριστικά ότι «πουθενά δεν έγινε η φασαρία που έγινε εδώ πέρα». Έχει άραγε δίκιο ως προς αυτή του τη βεβαιότητα;

Άγνοια ή απαξίωση;

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν παραθέτοντας όλη την απάντηση που έδωσε ο κ. Δημητριάδης στη σχετική ερώτηση. Είπε λοιπόν ότι «υπήρξε θέμα υποκλοπών Predator, παύλα Pegasus, σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Πουθενά δεν έπεσε η κυβέρνηση. Απλά για να το βάλουμε σε ένα σωστό context… Και πουθενά δεν έγινε η φασαρία που έγινε εδώ πέρα. Πουθενά… Χωρίς να μειώνω τη σοβαρότητά του. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Αλλά να τα βάζουμε σε μια σωστή διάσταση. Σε όλες τις χώρες, σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης υπήρξε το ίδιο ζήτημα».

Ο κ. Δημητριάδης δείχνει να αγνοεί ή να να επιλέγει να υποβιβάζει το γεγονός ότι η δράση των συγκεκριμένων κατασκοπευτικών λογισμικών και ειδικά του Pegasus ανάγκασε την Ε.Ε. να δημιουργήσει την επιτροπή PEGA (από το Pegasus πήρε το όνομά της), η οποία και ξεκίνησε έρευνες έκτοτε προκειμένου να διαπιστώσει μεταξύ άλλων και την εμπλοκή κρατικών υπηρεσιών των χωρών-μελών στις υποκλοπές.

Τα πορίσματα της PEGA συμπεριλήφθηκαν στις εκθέσεις για το κράτος Δικαίου στις συγκεκριμένες χώρες, με σαφείς αναφορές για τη χρήση των λογισμικών παρακολούθησης. Αυτό ωστόσο ήταν το λιγότερο. Ας δούμε τι συνέβη στα κράτη που αποδεδειγμένα υπήρξε χρήση τέτοιων λογισμικών.

Διώξεις στην Πολωνία

Ας πάμε λίγο στην Πολωνία, μιας και μιλάμε για το Pegasus. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ο κ. Δημητριάδης γνωρίζει τον κ. Πιοτρ Πογκονόφσκι. Ήταν ο αντίστοιχος Κοντολέων της ΕΥΠ της Πολωνίας, διορισμένος από την ακροδεξιά κυβέρνηση του κόμματος PiS. Επί των ημερών του ξέσπασε το σκάνδαλο με το Pegasus.

Αποδείχθηκε ότι παρακολουθήθηκαν αρχηγοί της αντιπολίτευσης, δικηγόροι, εισαγγελείς και δημοσιογράφοι. Οι παρακολουθήσεις έγιναν ενώ διεξάγονταν εκλογικές αναμετρήσεις. Αποκαλύφθηκε επίσης ότι το Pegasus αγοράστηκε με χρήματα από τα κρατικά ταμεία. Στις εκλογές του 2023 το PiS έχασε την εξουσία και η κυβέρνηση Τουσκ συγκρότησε εξεταστική επιτροπή για το θέμα. Ο κ. Πογκονόφσκι συνελήφθη από τις πολωνικές αρχές επειδή αρνήθηκε να καταθέσει, επικαλούμενος το απόρρητο… Σας θυμίζει κάτι η ιστορία ως προς την επίκληση του απόρρητου;

Αυτή τη στιγμή στην Πολωνία έχουν ασκηθεί διώξεις κατά υψηλόβαθμων στελεχών του κράτους που συμμετείχαν στις παρακολουθήσεις, όπως επίσης και στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης της χώρας, Ζμπίγκνιεφ Ζιόμπρο, τόσο για την αγορά του Pegasus με χρήματα ειδικού ταμείου όσο και για κατάχρηση εξουσίας. Η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη.

Κάν’το όπως ο Όρμπαν

Στην Ουγγαρία η ακροδεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν αγόρασε και χρησιμοποίησε το Pegasus κατά δημοσιογράφων, δικαστών, ακόμα και πολιτικών της αντιπάλων. Τη χρήση του παραδέχθηκε δημόσια ο Λάγιος Κόσα, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής Άμυνας της χώρας. Η ουγγρική Αρχή Προστασίας Δεδομένων (NAIH) διερεύνησε την υπόθεση, αλλά κατέληξε ότι δεν διαπίστωσε παράνομη χρήση του Pegasus στις περιπτώσεις που εξέτασε. Το πόρισμα επικρίθηκε έντονα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως ανεπαρκές και χωρίς πραγματικό ανεξάρτητο έλεγχο.

Όπως και στην περίπτωση της Πολωνίας, έτσι κι εδώ έπρεπε να υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης προκειμένου να αρχίσει η έρευνα. Στην Ουγγαρία η νέα κυβέρνηση έχει εξαγγείλει τη σύσταση έξι εξεταστικών επιτροπών για να ερευνήσουν καταγγελίες διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας της προηγούμενης κυβέρνησης. Οι έρευνες αφορούν κυρίως: διαφθορά, κατάχρηση δημόσιου χρήματος, λειτουργία κρατικών θεσμών, μυστικές υπηρεσίες και μηχανισμούς εξουσίας.

Ταύτιση Δημητριάδη με Όρμπαν

Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι στη συνέντευξή του ο κ. Δημητριάδης φαίνεται να ταυτίζεται με την πολιτική του Όρμπαν σε ό,τι αφορά στη χρήση λογισμικών παρακολούθησης από το κράτος. Λέει λοιπόν σε άλλο σημείο της συνέντευξής του: «Κοιτάξτε. Αυτό το ζήτημα κάποια στιγμή, είτε λέγεται Predator είτε Pegasus, είτε τα λοιπά, θα πρέπει να νομοθετηθεί. Μία ή άλλη. Διότι αυτή τη στιγμή η τεχνολογία προχωράει. Όταν οι υπηρεσίες, να πούμε ένα παράδειγμα εδώ πέρα, ψάχνουν τους τρομοκράτες. Έτσι δεν είναι; Και παίρνει μια άδεια από τον εισαγγελέα για μία νόμιμη επισύνδεση… Αυτή τη στιγμή μπορεί να ακούσει μόνο την κανονική γραμμή. Έχετε ακούσει εσείς κανέναν εγκληματία να μιλάει στην κανονική γραμμή; Αρα αυτό νομοτελειακά θα πρέπει να το αντιμετωπίσουν οι νομοθέτες».

Ο κ. Δημητριάδης φαίνεται να γνωρίζει καλά αυτά τα ζητήματα. Τώρα δεν ξέρουμε αν τον έχει βοηθήσει σε αυτά ο επίσης πρωτόδικα καταδικασμένος κουμπάρος του Γιάννης Λαβράνος, ωστόσο ήταν έτοιμος να συζητήσει επί του θέματος της ασφάλειας πριν λίγο καιρό σε συνέδριο που έγινε στην Αθήνα, υπό την αιγίδα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Πιο συγκεκριμένα ήταν προσκεκλημένος στο Athens Defence Summit και επρόκειτο να βρεθεί στο ίδιο πάνελ με τον κ. Εχούντ Ολμέρτ, πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ και «επίσημο» προωθητή της εταιρείας Intellexa στον κόσμο. Ουδείς γνωρίζει με ποια ιδιότητα κλήθηκε να μιλήσει ο κ. Δημητριάδης, καθώς όπως λέει και ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση πλέον με την πολιτική και την εξουσία και ιδιωτεύει ως δικηγόρος.

Εκτός και αν ήθελε να συνεισφέρει με γνώσεις που απέκτησε διαβάζοντας βιβλία κατασκοπείας, κυβερνοσφάλειας κλπ. Τελικά η συμμετοχή του ακυρώθηκε…

Η περίπτωση της Ισπανίας

Στη χώρα της Ιβηρικής σημειώθηκαν δύο σκάνδαλα, το λεγόμενο Καταλάν-γκέιτ, επειδή εμπλέκονταν πολιτικοί της Καταλονίας και ένα δεύτερο όπου διαπιστώθηκε παραβίαση του κινητού του ίδιου του Πέδρο Σάντσεθ και υπουργών του με Pegasus. Στην πρώτη περίπτωση υπήρξε εμπλοκή της ισπανικής ΕΥΠ όπου επισήμως ακολουθήθηκε το ίδιο αφήγημα με τη χώρα μας.

Με απλά λόγια η ισπανική ΕΥΠ ανέφερε ότι οι παρακολουθήσεις των πολιτικών ήταν νόμιμες και μετά από έγκριση του εισαγγελέα. Παρ’ όλα αυτά οδηγήθηκε σε παραίτηση η επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών, Παθ Εστέμπαν.

Το 2025 και το 2026 ισπανικά δικαστήρια διέταξαν την επανεκκίνηση ορισμένων υποθέσεων, κρίνοντας ότι υπάρχουν ενδείξεις πιθανών αδικημάτων και ζητώντας ακόμη και αποχαρακτηρισμό εγγράφων ή πληροφορίες από την κρατική υπηρεσία πληροφοριών. Προφανώς εκεί η Δικαιοσύνη κάνει έρευνα, δεν κλείνει άρον, άρον και εντελώς πρόχειρα τις υποθέσεις. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι στην περίπτωση του Pegasus όπου η Ισπανία ζήτησε τη συνδρομή της κυβέρνησης του Ισραήλ για την έρευνα στην οποία εμπλέκεται η ισραηλινή εταιρεία του Pegasus, NSO. Η άρνηση της κυβέρνησης του Ισραήλ να συνεργαστεί έχει προς το παρόν «παγώσει» την υπόθεση.

Η ιστορία παρακολούθησης του Ισπανού πρωθυπουργού έχει συμβάλει στο να υπάρχει ένα κλίμα ψυχρότητας με την κυβέρνηση του Ισραήλ. Στην Ελλάδα βέβαια δεν έχουμε τέτοια προβλήματα καθώς ουδείς από την κυβέρνηση της ΝΔ θεώρησε σωστό και αναγκαίο να ψάξει για λογαριασμό ποιανού λειτουργούσαν οι 4 ιδιώτες και η ισραηλινή εταιρεία Intellexa του λογισμικού Predator… Για ποιους λόγους δηλαδή παρακολουθούνταν υπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων, εισαγγελείς, δημοσιογράφοι κλπ.

Κυρώσεις από τις ΗΠΑ

Τέλος, αυτό που αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο η NSO (εταιρεία του Pegasus), όσο και η Intellexa (Predator) βρίσκονται σε καθεστώς απαγορεύσεων από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Οι κυρώσεις βασίστηκαν σε εκτελεστικό διάταγμα που αφορά όσους χρησιμοποιούν ή διακινούν λογισμικά κυβερνοπαρακολούθησης κατά τρόπο που απειλεί την ασφάλεια ή τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι εταιρείες και τα πρόσωπα που κυρώθηκαν αποκλείστηκαν από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και δεσμεύθηκαν τυχόν περιουσιακά στοιχεία τους στις ΗΠΑ, ενώ πρόσωπα που σχετίζονται με τις εν λόγω εταιρείες χαρακτηρίστηκαν ως ανεπιθύμητα στις ΗΠΑ.

Νέα έρευνα στην Κύπρο

Δημοσιεύματα από την Κύπρο ανάφεραν πριν λίγες μέρες, ότι η υπόθεση «υποκλοπές» θα ανοίξει και πάλι. Υπενθυμίζεται ότι ο Ταλ Ντίλιαν και η Intellexa δραστηριοποιήθηκαν για ένα χρονικό διάστημα στην Κύπρο πριν έρθουν στην Ελλάδα. Ήταν η υπόθεση που έμεινε γνωστή ως το «μαύρο βαν». Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα η Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς στην Κύπρο εξετάζει καταγγελίες για τη δραστηριότητα της εταιρείας WiSpear Systems του Ταλ Ντίλιαν, ενώ επανέρχονται ερωτήματα για τις σχέσεις εταιρειών του Ντίλιαν και του επίσης συνεργάτη του επιχειρηματία Αβραάμ Σαχάκ Άβνι με κυπριακά πρόσωπα της πολιτικής σκηνής.

Υπενθυμίζεται ότι η Κύπρος αποτέλεσε παράδειγμα για την Ελλάδα. Η Δικαιοσύνη δεν ερεύνησε σε βάθος την υπόθεση, επιβλήθηκαν κάποια χρηματικά πρόστιμα και εν συνεχεία οι ισραηλινοί της Intellexa μετακόμισαν στην Αθήνα…

Κούρασαν όντως οι υποκλοπές;

Σε άλλο σημείο ο κ. Δημητριάδης αναρωτιέται πότε θα τελειώσει το θέμα των υποκλοπών… «έρχεται μία εμμονή συγκεκριμένων πολιτικών, η οποία είναι τελείως κόντρα στο δικό τους το συμφέρον. Και αναρωτιέμαι εγώ, με τη σειρά μου, γιατί το κάνουν; Επίσης, πόσοι τόνοι μελάνης έχουν χυθεί γι’ αυτό το θέμα, από το 2022 που είμαστε ώς το 2026; Έχει μια βαρύτητα το θέμα; Βεβαίως και την έχει. Έχει τέτοια βαρύτητα; Δηλαδή δεν έχει γίνει τίποτα άλλο από όλα αυτά τα χρόνια στις πολιτικές εξελίξεις, να ασχοληθούμε; Και μας έχει μείνει αυτό, ξανά και ξανά, ξανά;…».

Όλες οι περιπτώσεις που αναφέραμε πιο πάνω έχουν κρατήσει χρόνια. Μάλιστα στην Ουγγαρία και στην Πολωνία οι παρακολουθήσεις άρχισαν πριν αποκαλυφθεί το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα. Κι όμως, όπως αποδεικνύεται η Δικαιοσύνη των χωρών αυτών συνεχίζει να ασχολείται με το θέμα, διεξάγοντας έρευνες, ασκώντας διώξεις ακόμα και κατά πολιτικών προσώπων, ενώ στην Ισπανία υπάρχουν υποθέσεις που ξανανοίγουν – κι ας είχαν μπει στο αρχείο.

Καταρρέει το αφήγημα του κ. Δημητριάδη

Τούτων δοθέντων όλη η επιχειρηματολογία του κ. Δημητριάδη επί του θέματος των υποκλοπών και αντίκτυπου στη δημόσια ζωή άλλων ευρωπαϊκών χωρών, μάλλον δεν ευσταθεί και τόσο. Το κερασάκι που καταρρίπτει εντελώς τους ισχυρισμούς του κ. Δημητριάδη είναι οι δημοσκοπήσεις.

Για παράδειγμα στη δημοσκόπηση του περασμένου Μαΐου για τη Metron Analysis to 80% των ερωτηθέντων έβλεπε συγκάλυψη σε ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη και υποκλοπές. Συνολικά οι δημοσκοπήσεις δεν επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό ότι οι υποκλοπές ήταν μια υπόθεση που «δεν απασχόλησε» την ελληνική κοινωνία. Αντίθετα, δείχνουν ότι: υπήρχε ευρεία αντίληψη πως πρόκειται για σοβαρό ζήτημα δημοκρατίας και υπήρξε σημαντική φθορά στην εικόνα της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο θέμα.

Πηγή: in