Αιχμηρή ανάρτησή του κόμματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και με αναφορές στο Predator, στις απευθείας αναθέσεις και στην υπόθεση διάθεσης προσωπικών δεδομένων μαθητών σε ιδιωτική εταιρία.

Στον υπουργό Οικονομικών και πρόεδρο του Eurogroup Κυριάκο Πιερρακάκη απάντησε η ΕΛΑΣ, με αιχμηρή ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και με αναφορές στο Predator, στις απευθείας αναθέσεις και στην υπόθεση διάθεσης προσωπικών δεδομένων μαθητών σε ιδιωτική εταιρία.

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Το αεροπλάνο που διασχίζει τον Ατλαντικό είναι ό,τι συγγενέστερο σε χρονομηχανή. Απογειώνεσαι από την Αθήνα στις δέκα το πρωί και προσγειώνεσαι στη Βοστώνη στις δύο το μεσημέρι. Ταξίδευες όμως επί εννέα ώρες. Λείπουν πέντε ώρες. Πού πήγαν; Εννοια σου, θα τις ξαναβρείς στον γυρισμό. Τότε ο χρόνος σου θα διασταλεί. Και αν δεν επέστρεφες από την Αμερική; Θα είχες κερδίσει – ή χάσει – οριστικά εκείνο το πεντάωρο; Κι άμα πετούσες αενάως πίσω από τον ήλιο; Η μέρα σου δεν θα τελείωνε ποτέ; Θα γινόσουν σαν τον Μικρό Πρίγκιπα, που απολαμβάνει τα ηλιοβασιλέματα μετακινώντας απλώς το σκαμνί του πάνω στον μικροσκοπικό πλανήτη του;

Προς το παρόν δεν με απασχολεί τόσο ο χρόνος όσο ο ύπνος. Το περιβόητο τζετ λαγκ, που ξεκουρδίζει το βιολογικό ρολόι σου, το κάνει να λιώνει όπως τα ρολόγια του Νταλί. Η συμβουλή που είχα ακολουθήσει τις προηγούμενες φορές ήταν να μείνω άγρυπνος τόσο κατά την πτήση όσο και φτάνοντας, να κρατήσω πάση θυσία τα βλέφαρά μου ανοιχτά μέχρι να πέσει η νύχτα, ώστε να προσαρμοστώ στην τοπική ώρα.

Τώρα την πάτησα. Αποκοιμήθηκα στο αεροπλάνο, σε στάση εμβρυακή, στην καρέκλα της τουριστικής. Είχα προηγουμένως τρυπώσει στην πρώτη θέση, είχα μπανίσει εκείνους που πληρώνουν τα διπλά για να φωλιάσουν σε ένα κρεβατάκι σχήματος όστρακου, δεν αποκλείω σε περίπτωση αναγκαστικής προσθαλάσσωσης το κρεβατάκι τους να μεταμορφώνεται σε βάρκα και να πλέει στον ωκεανό… Τρεις ώρες «τούφες» – ροχαλητό και άγιος ο Θεός – ματαίως να με σκουντάει ο γιός μου – Αθήνα – Βοστώνη. Και άλλες δύο Βοστώνη – Σικάγο. Αποτέλεσμα; Οταν βγήκα στον καθαρό αμερικάνικο αέρα να μην ξέρω πού πατώ και πού βρίσκομαι. «Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποια χρονιά…».

Από τη Δευτέρα ταλαιπωρούμαι από λονγκ τζετ λαγκ. Ανοιξα προ ολίγου το αριστερό μου μάτι, κοίταξα δειλά το ξυπνητήρι στο κομοδίνο, ο φόβος μου επιβεβαιώθηκε. Έδειχνε 04:36. Οι ουρανοξύστες λούζονταν στο φεγγαρόφως. Η άσφαλτος, έντεκα ορόφους κάτω, άδεια εντελώς. Ιδανική στιγμή για να φουντάρεις – κάτι ξέρει το ξενοδοχείο και έχει τα παράθυρα τριπλοκλειδωμένα. Τι κάνεις όρθιος στα άγρια χαράματα άμα δεν σε καλεί το μεροκάματο; Οι ντόπιοι φορούν φόρμες και πηγαίνουν για τζόγκινγκ στις όχθες της λίμνης. Ή σπεύδουν σε κάποιο διανυκτερεύον γυμναστήριο, κοστούμι σε τσάντα, ντουζ στα κοινόχρηστα λουτρά, βουρ έπειτα στη δουλειά. Οι ντόπιοι όμως πλαγιάζουν με τις κότες, δύσκολο να βρεις εστιατόριο να σερβίρει μετά τις εννιάμισι. Εγώ κοιμάμαι με ώρα Ελλάδας και ξυπνάω με ώρα Αμερικής. Αποτέλεσμα; Να νυστάζω διαρκώς. Να μην μπορώ να συμπληρώσω πάνω από πεντάωρο.

Δεν καταρρέω, δεν έχω βγει ακόμα νοκάουτ. Κουβεντιάζω με ανθρώπους, ρωτάω για την πολιτική κατάσταση, τον διχασμό της κοινωνίας ανάμεσα σε δικαιωματιστές και τραμπικούς, τις εξωφρενικές της αντιφάσεις, το αλκοόλ να απαγορεύεται αυστηρά στους κάτω των εικοσιένα, οι πόλεις όμως να ευωδιάζουν – ή να ζέχνουν – μπάφο, αφότου νομιμοποιήθηκε του δίνουν και καταλαβαίνει. Νιώθω απλώς να παρεμβάλλεται ανάμεσα σε εμένα και στον κόσμο μια μεμβράνη. Βλέπω, ακούω, αντιδρώ στα ερεθίσματα με χαρακτηριστική καθυστέρηση. Μαστιγώνω κάθε τόσο το νευρικό μου σύστημα κατεβάζοντας εσπρέσο. Και το κρασί, σε λελογισμένες δόσεις, έχει διεγερτικό αποτέλεσμα. Πήγα μόλις στο μπάνιο, έριξα νερό στη μούρη μου, κοιτάχτηκα στον καθρέφτη, περίμενα να έχουν φτάσει οι μαύροι κύκλοι από τα μάτια μέχρι το σαγόνι. Έδειχνα παραδόξως φρεσκότατος. Τα φαινόμενα απατούν.

Στη θέση μου θα ενδίδατε στο υπνωτικό; Εδώ τα φάρμακα πουλιούνται στα σουπερμάρκετ, διαφημίζονται αβέρτα στην τηλεόραση, θραύση κάνουν κάτι χάπια για τον διαβήτη, τα καταπίνουν – λέει – για να αδυνατίσουν.

Δεν αγαπώ τα χημικά σκευάσματα. Θα υπνοβατώ στις λεωφόρους, θα μπαινοβγαίνω σε μουσεία και βιβλιοπωλεία, θα τρωγοπίνω με γνωστούς και φίλους, ώσπου να μείνω από μπαταρία. Σε ένα τραπέζι, σε ένα παγκάκι, σε ένα γρασίδι. «Γλυκά θα κοιμηθούμε σαν παιδάκια…» που λέει και ο Καρυωτάκης.-

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας τόνισε ότι κανείς δεν το αμφισβητεί πλέον αυτό.

ΜΟΣΧΑ, 29 Μαΐου. /TASS/. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμπλέκονται άμεσα στον πόλεμο κατά της Ρωσίας – η Ουκρανία είναι απλώς ένας πληρεξούσιος, δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

«Οι ευρωπαϊκές χώρες συμμετέχουν άμεσα στον πόλεμο κατά της Ρωσίας και κανείς δεν το αμφισβητεί πλέον. Πράγματι, χρησιμοποιούν τους Μπαντεριστές ως πληρεξούσιους, αλλά τι διαφορά κάνει για εμάς;» έγραψε ο πολιτικός στον εθνικό αγγελιοφόρο της Ρωσίας Max.

«Τα ευρωπαϊκά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα εξαρτήματά τους και άλλα όπλα - για να μην αναφέρουμε τις πληροφορίες - αποτελούν μέρος των καθημερινών επιθέσεων στη χώρα μας. Αυτό που κάνουν οδηγεί σε ζημιές σε σπίτια και σε θύματα αμάχων», τόνισε ο Μεντβέντεφ.

«Η ευθύνη για όλα αυτά, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατικής επίθεσης στο Σταρόμπελσκ, βαρύνει άθλιους όπως η Ούρσουλα [φον ντερ Λάιεν], ο Μερτς, ο Μακρόν, ο Στάρμερ και άλλα καθάρματα», πρόσθεσε.

Για πολλοστή φορά διαψεύστηκαν οι οπαδοί της θεωρίας Σοκ και Δέος

Πριν από έναν χρόνο, ΗΠΑ και Ισραήλ ετοίμαζαν τα χειρουργικά πλήγματα που θα οδηγούσαν στην ανατροπή του καθεστώτος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ανοίγοντας τον δρόμο για την απόσχιση περιοχών όπου πλειοψηφούσαν τοπικές εθνότητες.

Ταυτόχρονα, ο γιος του σάχη μάς θύμιζε την ύπαρξή του και δήλωνε έτοιμος να επιστρέψει στο Ιράν.

Εναν χρόνο μετά, ο Τραμπ φαίνεται να έχει προσγειωθεί στην πραγματικότητα καθώς διαπραγματεύεται την εξομάλυνση των σχέσεων των ΗΠΑ με το Ιράν με μια ατζέντα προτεραιοτήτων που παραπέμπει στη δίχρονη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης Ομπάμα με την Ισλαμική Δημοκρατία στην περίοδο 2013-15.

Η αναγκαστική προσγείωση του Τραμπ στην πραγματικότητα δικαίωσε την πολιτική Ομπάμα η οποία ήταν μονόδρομος.

Το σενάριο ξένης στρατιωτικής εισβολής που θα πυροδοτούσε καθεστωτική ανατροπή και αποσχιστικές εξεγέρσεις δοκιμάστηκε χωρίς αποτέλεσμα στη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ την περίοδο 1980-88, με την κοινωνία αλλά και τις ηγεσίες των Κούρδων, Αζέρων και Αράβων να στηρίζουν το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Το κύμα διαδηλώσεων και η αιματηρή καταστολή που ακολούθησε στις αρχές του χρόνου ερμηνεύθηκαν, κυρίως από τον Νετανιάχου, ως επιβεβαίωση της αποδυνάμωσης της Τεχεράνης στον πόλεμο των 12 ημερών τον περασμένο Ιούνιο.

Στις δύο πολεμικές συγκρούσεις των ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν επιβεβαιώθηκαν για πολλοστή φορά όσοι πίστευαν ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν δεν μπορούν να εξαλειφθούν με χειρουργικά πλήγματα.

Για πολλοστή φορά διαψεύστηκαν οι οπαδοί της θεωρίας Σοκ και Δέος που πίστευαν ότι τα πλήγματα σε μη στρατιωτικούς στόχους πυροδοτούν αντικαθεστωτικές εξεγέρσεις.

Αντίθετα, συσπειρώνουν την κοινωνία με την κυβέρνηση καθώς μεταφέρουν στα μετόπισθεν τη μαχητική διάθεση της πρώτης γραμμής.

Μόνον ο τερματισμός του πολέμου, η άρση των κυρώσεων και η επιστροφή της χώρας στην παγκοσμιοποίηση μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για καθεστωτική αλλαγή στην Τεχεράνη προς την κατεύθυνση εκδημοκρατισμού.

Σε ό,τι αφορά τη διάσπαση της ενότητας της χώρας με πολιορκητικό κριό τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς πρόκειται για μια επιλογή η οποία μπορεί να οδηγήσει, πρώτον, σε ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο περιφερειακής αποσταθεροποίησης και δεύτερον, σε ένα ευρύ μέτωπο δυσαρεστημένων.

Το Ιράν είναι μια χώρα με τέσσερις χιλιάδες χρόνια Ιστορίας και κρατικής ενότητας και δεν είναι συγκρίσιμο με το Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη που υπήρξαν τεχνητά κράτη τα οποία προέκυψαν από τη διανομή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά το 1918 ανάμεσα στις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Το 1916 δύο διπλωμάτες, ο Βρετανός Σάικς και ο Γάλλος Πικό, χάραξαν τα σύνορα της Μέσης Ανατολής την οποία δεν είχαν ποτέ επισκεφθεί. Εκατόν δέκα χρόνια μετά, τα σύνορα που χάραξαν οι δύο διπλωμάτες έχουν στην πράξη ακυρωθεί.

Πηγή: efsyn