Το timing της κλιμάκωσης του Ισραήλ με τη Χεζμπολάχ είχε, κατά πολλούς αναλυτές, ως σκοπό την αποτροπή μιας συμφωνίας της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη

Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε ξανά «στοχευμένα» χτυπήματα στο Ιράν, το Ισραήλ κλιμακώνει τα επιθέσεις στον Λίβανο.

Στα πρωτοσέλιδα κυριαρχεί η συζήτηση για τα Στενά του Ορμούζ και τα πυρηνικά της Τεχεράνης.

Μικρή σημασία αποδίδεται στον πόλεμο με τον Λίβανο, παρότι αποτελεί σημαντικό κομμάτι του μεγαλύτερου παζλ της κρίσης στην περιοχή. Με τα σημερινά δεδομένα, χωρίς ουσιαστική εκεχειρία στον Λίβανο δεν μπορεί να υπάρξει λύση στον πόλεμο με το Ιράν.

Η «Μπλε γραμμή» μεταξύ Ισραήλ – Λιβάνου

Η σχέση μεταξύ των δύο αυτών κρατών έχει υπάρξει δύσκολη από την απαρχή της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ. Οι δύο χώρες δεν έχουν καν επίσημα συμφωνημένα σύνορα. Τις χωρίζει η «Μπλε Γραμμή», μια προσωρινή γραμμή οριοθέτησης 120 χιλιομέτρων που καθορίστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 2000.

Ο ρόλος της PLO

Η κατάσταση έγινε πιο πολύπλοκη τη δεκαετία του 1970, όταν η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) εκδιώχθηκε από την Ιορδανία και μετέφερε το αρχηγείο της στον νότιο Λίβανο, απ’ όπου διεξήγαγε επιθέσεις στο Ισραήλ. Το 1982 το Ισραήλ εξαπέλυσε μεγάλη επίθεση στον Λίβανο και κατάφερε να εκτοπίσει την ηγεσία της PLO, η οποία βρήκε καταφύγιο στην Τυνησία.

Η δημιουργία της Χεζμπολάχ

Τα γεγονότα αυτά, όμως, οδήγησαν στη δημιουργία της Χεζμπολάχ, από σιίτες κληρικούς με τη βοήθεια των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, ως απάντηση στην ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο. Η οργάνωση εμφανίστηκε επίσημα το 1985 με το όνομα «Χεζμπολάχ», δηλαδή Κόμμα του Θεού. Το ιδρυτικό μανιφέστο της διακηρύττει πίστη στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και έχει ως στόχο την εκδίωξη των Δυτικών δυνάμεων.

Από τότε ξεκίνησε ένας ανταρτοπόλεμος ανάμεσα στη Χεζμπολάχ και το Ισραήλ, ενίοτε και πόλεμοι μερικών ημερών ή εβδομάδων.

Για το Ισραήλ, η παρουσία της Χεζμπολάχ στον Λίβανο αποτελεί διαχρονικά υπαρξιακή απειλή. Μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023, η Χεζμπολάχ ξεκίνησε επιθέσεις με ρουκέτες στο βόρειο Ισραήλ ως μέτωπο στήριξης για τη Γάζα. Ακολούθησε χερσαία εισβολή του Ισραήλ στον νότιο Λίβανο, η οποία οδήγησε σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στα τέλη Νοεμβρίου του 2024.

Με τον πόλεμο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου απέναντι στο Ιράν, καθώς και επειδή σκότωσαν τον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, η Χεζμπολάχ ξεκίνησε ξανά μαζικές επιθέσεις στο βόρειο Ισραήλ, στις οποίες το Ισραήλ απάντησε με χερσαία εισβολή.

Έκτοτε ακολούθησαν έντονες διπλωματικές προσπάθειες μεταξύ του Ισραήλ και της κυβέρνησης του Λιβάνου για να επιλυθεί αυτή η σύγκρουση. Μια προσωρινή εκεχειρία επετεύχθη στις 16 Απριλίου, χωρίς να τηρηθεί από καμία πλευρά.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα περίπλοκη διότι, εκτός των άλλων, η κυβέρνηση του Λιβάνου δεν μπορεί να ελέγξει τη Χεζμπολάχ.

Λίβανος, η πιο πολυμορφική χώρα της Μέσης Ανατολής

Ο μικρός Λίβανος, των περίπου 5,8 εκατ. κατοίκων και με μέγεθος όσο η Κρήτη, είναι θρησκευτικά η πιο πολυμορφική χώρα της Μέσης Ανατολής, αναγνωρίζοντας επίσημα 18 χριστιανικές και μουσουλμανικές κοινότητες (δόγματα). Οι μεγαλύτερες θρησκευτικές ομάδες είναι οι μουσουλμάνοι (70%), εκ των οποίων οι περισσότεροι σιίτες, και οι χριστιανοί (περίπου 30%), εκ των οποίων 16% μαρωνίτες και 7% ελληνορθόδοξοι.

Προκειμένου να κρατηθούν οι ισορροπίες μεταξύ όλων αυτών των ομάδων, ο Λίβανος τηρεί ένα ιδιότυπο σύστημα διακυβέρνησης, που βασίζεται στο Εθνικό Σύμφωνο του 1943 και στη μετέπειτα Συμφωνία του Ταΐφ το 1989, και κατά το οποίο οι τρεις ανώτατες πολιτικές θέσεις μοιράζονται υποχρεωτικά βάσει θρησκείας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να είναι μαρωνίτης χριστιανός, ο Πρωθυπουργός σουνίτης και ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου σιίτης. Παράλληλα, οι 128 έδρες του Κοινοβουλίου είναι μοιρασμένες 50% στους Χριστιανούς και 50% στους Μουσουλμάνους και στους Δρούζους.

Για να μην διαταραχθούν οι λεπτές πολιτικές ισορροπίες, από το 1932 δεν έχει γίνει επίσημη απογραφή και οι εκτιμήσεις πληθυσμού βασίζονται σε σύγχρονες ανεξάρτητες μελέτες.

Μετά το τέλος του λιβανέζικου εμφυλίου πολέμου, το 1990, η Χεζμπολάχ εντάχθηκε στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Από το 1992 έχει έναν σημαντικό αριθμό βουλευτών στο κοινοβούλιο και από το 2005 συμμετέχει ενεργά σε κυβερνητικούς συνασπισμούς. Παράλληλα έχει αναπτύξει στις σιιτικές περιοχές ένα δικό της κοινωνικό δίκτυο, όπως νοσοκομεία, σχολεία και κοινωνικές υπηρεσίες.

Το πιο ακανθώδες ζήτημα είναι ότι αποτελεί τη μόνη λιβανέζικη οργάνωση που δεν αφοπλίστηκε μετά τον εμφύλιο πόλεμο και διατηρεί τον στρατό της, παράλληλα με τον επίσημο Λιβανέζικο στρατό. Ο στρατός της Χεζμπολάχ αναγνωρίζεται ευρέως ως ο πιο βαριά οπλισμένος μη κρατικός παράγοντας στον κόσμο.

Ενώ η οργάνωση συνεχίζει να έχει σημαντική υποστήριξη από τους σιίτες, οι υπόλοιπες ομάδες, όπως οι χριστιανοί και οι σουνίτες μουσουλμάνοι, την κατηγορούν ότι σέρνει τη χώρα σε καταστροφικούς πολέμους.

Η απόφαση της Χεζμπολάχ να εμπλακεί στον τελευταίο πόλεμο έχει βαρύ τίμημα για τον πολύπαθο Λίβανο. Τους τελευταίους τρεις μήνες, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου, περισσότεροι από 3.185 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και πάνω από 1,2 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί. Η οικονομία βρίσκεται σε δραματική κατάσταση και κινδυνεύει να αποσταθεροποιηθεί πλήρως. Υπολογίζεται ότι 44% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας. Επίσης, οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν καταλάβει σημαντικό μέρος του νοτίου Λιβάνου.

Διπλωματικό αδιέξοδο

Το τελευταίο διάστημα διεξάγονται, με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, οι πρώτες απευθείας διπλωματικές συνομιλίες ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου εδώ και πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του Λιβάνου είναι ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο, αλλά το μείζον πρόβλημα παραμένει. Πώς μπορεί να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ χωρίς να βυθιστεί ο Λίβανος σε έναν νέο εμφύλιο; Η λιβανέζικη κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει την οργάνωση ούτε στρατιωτικά, ούτε πολιτικά.

Το Ισραήλ έχει επιλέξει να αντιμετωπίζει τη σύγκρουση με τον Λίβανο ξεχωριστά από το Ιράν. Ο πρωθυπουργός Μπένιαμιν Νετανιάχου έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι παρά τις διπλωματικές προσπάθειες που διεξάγονται, θα συνεχίσει την κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή της Χεζμπολάχ.

Η στάση της Τεχεράνης

Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, έχει επανειλημμένα τονίσει ότι οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ θα πρέπει να εμπεριέχει και την κατάπαυση του πυρός με τον Λίβανο. Είναι προφανές ότι οι θέσεις των δύο κρατών είναι εκ διαμέτρου αντίθετες.

Τις προηγούμενες μέρες υπήρξαν ανακοινώσεις για μια πιθανή καταρχήν συμφωνία μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά που επιβεβαιώθηκε και από την κρατική τηλεόραση του Ιράν.

Το Ισραήλ επιχειρεί να αποτρέψει μια συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν

Ταυτόχρονα, οι δύο ακροδεξιοί σύμμαχοι του Νετανιάχου, ο Ιταμάρ Μπεν- Γκβιρ και ο Μπεζαλέλ Σμότριτς, με ανακοινώσεις τους υποστήριξαν να ενταθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά τις Χεζμπολάχ. Μετά από λίγο ακολούθησαν αντίστοιχες δηλώσεις του Νετανιάχου. Οι επιθέσεις αυξάνονται.

Θολές οι ελπίδες για ειρήνευση

Για πολλούς αναλυτές, ο χρονισμός της κλιμάκωσης είχε ως σκοπό την αποτροπή μιας συμφωνίας των ΗΠΑ με το Ιράν. Σε κάθε περίπτωση, και το Ισραήλ και η Χεζμπολάχ δύσκολα θα κάνουν πίσω. Συνυπολογίζοντας και τη θέση του Ιράν για εκεχειρία στον Λίβανο ως προϋπόθεση για μια ευρύτερη συμφωνία, οι ελπίδες για ειρήνευση στην περιοχή θολώνουν περισσότερο.

Το διάσημο πείραμα με τα «σκυλιά του Παφλόφ» επαναλήφθηκε σε κουνούπια. Τα ευρήματα είναι δυσοίωνα.

Σαν τους σκύλους και τις γάτες που πετάγονται από τη θέση τους όταν ακούν να ανοίγει τη σακούλα με την τροφή, τα κουνούπια μπορούν να μάθουν να συνδέουν τη μυρωδιά ενός ευρέως χρησιμοποιούμενου απωθητικού με ένα ζουμερό γεύμα, αποκαλύπτει ένα δυσοίωνο πείραμα. Τα κουνούπια της μελέτης προτιμούσαν μάλιστα να τσιμπούν το ψεκασμένο μέρος του δέρματος.

Οι ερευνητές τόνισαν πάντως ο κόσμος δεν πρέπει να σταματήσει να χρησιμοποιεί εντομοαπωθητικά με την ουσία DEET (δεν πρέπει να συγχέεται με το διαβόητο εντομοκτόνο DDT), η οποία είναι αποτελεσματική στην πρόληψη μιας γκάμας ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια, μια απειλή που επιδεινώνεται λόγω κλιματικής αλλαγής.

Το καλύτερο είναι να εφαρμόζουμε το εντομοαπωθητικό στο δέρμα σε μικρές, συχνές δόσεις, συνέστησε ο Κλεμάν Βινοζέ του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου της Βιρτζίνια, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στο Journal of Experimental Biology.

«Είναι ένα ενδεχόμενο που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη για το πώς τα εντομοαπωθητικά χρησιμοποιούνται στον πραγματικό κόσμο».

Παραμένει άγνωστο αν το φαινόμενο αφορά και άλλα εντομοαπωθητικά όπως η ικαριδίνη. Το DEET, το οποίο αναπτύχθηκε για λογαριασμό του αμερικανικού στρατού και έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο του Βιετνάμ, θεωρείται το χρυσό στάνταρτ και χρησιμοποιείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την πρόληψη ασθενειών όπως η ελονοσία, επισήμανε ο Βινοζέ στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Το κουνούπι της μελέτης, Aedes aegypti, έχει εξαφανιστεί από την Ελλάδα αλλά θα μπορούσε να επιστρέψει (US CDC)

Κουνούπια του Παφλόφ

Το μελέτη πραγματοποιήθηκε σε κουνούπια του είδους Aedes aegypti, το οποίο μεταδίδει δάγκειο πυρετό, κίτρινο πυρετό και άλλες ασθένειες που προσβάλλουν εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο.

Οι ερευνητές υπέβαλαν τα έντομα σε ένα πείραμα κλασικής εξαρτημένης μάθησης, μια μορφή εκπαίδευσης που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από τον νευρολόγο Ιβάν Παβλόφ, για παράδειγμα μαθαίνοντας σε σκύλους να συνδέουν τον ήχο ενός κουδουνιού με το φαγητό.

Τα κουνούπια περιορίστηκαν πίσω ένα υφασμάτινο πλέγμα και αφέθηκαν να τσιμπήσουν έναν σάκο με ζεστό αίμα προβάτου (μιαμ). Όταν απελευθερωνόταν στον χώρο DEET, τα έντομα απομακρύνονταν όπως ήταν αναμενόμενο.

Κουνούπι της μελέτης τρέφεται από έναν σάκο με αίμα (Romina Barrozo)

Στην επόμενη δοκιμή, οι ερευνητές άφησαν τα κουνούπια να πίνουν αίμα για 20 δευτερόλεπτα, ψεκάζοντας λίγο DEET μόνο τα τελευταία δέκα δευτερόλεπτα του γεύματος. Η διαδικασία αυτή επαναλήφθηκε ακόμα τρεις φορές.

Και πράγματι, τα κουνούπια έμαθαν να συνδέουν την απωθητική μυρωδιά με την απόλαυση του φαγητού: όταν εκτέθηκαν σε DEET, το 60% προσπάθησε να τσιμπήσει το ύφασμα παρόλο που δεν υπήρχε αίμα.

Σε μια τελευταία δοκιμή, ένας ερευνητής προσέφερε στα παράσιτα τα δύο χέρια του, από τα οποία το ένα είχε ψεκαστεί: τα εκπαιδευμένα κουνούπια προτιμούσαν αυτό το χέρι από το άλλο, σε αντίθεση με τα μη εκπαιδευμένα.

Το πείραμα υποδεικνύει ότι ακόμα και μια απωθητική οσμή μπορεί να κάνει λειτουργήσει ως σινιάλο για την παρουσία ανθρώπων.

«Η συνήθης υπόθεση ήταν ότι τα εντομοαπωθητικά λειτουργούν λόγω της χημείας τους, ότι το SSET απλά μυρίζει άσχημα στα κουνούπια και να κάνει να φεύγουν, ή ότι η χημεία τους τα εμποδίζει να μας μυρίσουν» είπε ο Βινοζέ.

«Αυτό που δείξαμε όμως είναι ότι ο εγκέφαλος του κουνουπιού μπορεί να αλλάξει την απόκρισή του βάσει των εμπειριών. Αυτό, πιστεύω, αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον μηχανισμό».

Τα ευρήματα έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενες ανακαλύψεις της ομάδας του Βινοζέ, όπως ότι τα κουνούπια θυμούνται και αποφεύγουν όσους προσπαθούν να τα χτυπήσουν, ότι χρησιμοποιούν ταυτόχρονα την όραση και την όσφρησή τους για να ακολουθούν τα θύματά τους, ή ότι έλκονται από ορισμένα σαπούνια σώματος και αποφεύγουν άλλα.

«Τα κουνούπια είναι εντυπωσιακά ικανά στην επεξεργασία πληροφοριών από το περιβάλλον τους», δήλωσε ο Βινοζέ. «Αυτό που προσπαθούμε να κατανοήσουμε δεν είναι μόνο πώς μας ανιχνεύουν, αλλά και πώς ο εγκέφαλός τους ερμηνεύει αυτά τα ερεθίσματα και τα μετατρέπει σε συμπεριφορά».

Όπως επισήμανε, η κατανόηση της συμπεριφοράς των κουνουπιών αποκτά μεγαλύτερη σημασία καθώς η κλιματική αλλαγή επιτρέπει σε επικίνδυνα είδη να επεκταθούν.

Tο κουνούπι Aedes aegypti είχε εξαφανιστεί από την Ευρώπη τον 20ό αιώνα αλλά εδραιώθηκε στην Κύπρο το 2022 και απειλεί τώρα να εξαπλωθεί βόρεια.

Ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την ίδρυση της ΕΛΑΣ και «σαν (αν)έτοιμοι από καιρό» διάφοροι αντί να βγουν να απαντήσουν σοβαρά και πολιτικά απλώς έδειξαν την αμηχανία και τον φόβο τους

Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε το πρώτο βήμα. Έκανε την πρώτη μεγάλη και μαζική συγκέντρωση, διάβασε την πολιτική διακήρυξη και ανακοίνωσε το όνομα: Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ).

Έκανε σαφές αυτό που θέλει να πετύχει: μια συμπόρευση του κόσμου της Αριστεράς, της Οικολογίας και της Σοσιαλδημοκρατίας, ανοιχτή και πλατιά, αλλά και με σαφή επίγνωση ότι στην κοινωνία, όπως και στην πολιτική -παρά τις επιφανειακές για αλλότριους σκοπούς προσεγγίσεις- υπάρχουν σαφείς διαχωριστικές γραμμές.

Και φάνηκε ότι έχει, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, ένα υπολογίσιμο ακροατήριο. Γιατί όπως και να το δει κανείς, 15.000 άνθρωποι σε μια πολιτική συγκέντρωση δεν είναι μικρό πράγμα. Ιδίως σε καιρούς αποστράτευσης και εξατομίκευσης σαν τους τωρινούς.

Στην πραγματικότητα, η πολύ μεγαλύτερη της αναμενόμενης μαζικότητα της συγκέντρωσης και το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα, απλώς επέτεινε την αμηχανία των υπόλοιπων δυνάμεων, που είχαν επενδύσει σε μικρότερη συμμετοχή και σε ένα θολό «κεντρώο» πολιτικό στίγμα.

Και η καλύτερη ένδειξη αυτής της αμηχανίας, είναι ότι σαν να τους συντόνιζε ένα μαγικό χέρι, βγήκαν διάφοροι για να απαντήσουν, κατά βάση εκτοξεύοντας ασύστολα «ψεκασμένες» ανακρίβειες για τον νέο πολιτικό σχηματισμό.

Βγαίνουν διάφοροι άλλοι κονδυλοφόροι και αρχίζουν να μιλούν για Rebranding και τη διαβόητη γαλλική εταιρεία που υποτίθεται ότι θα το αναλάμβανε, παρότι αυτή η ιστορία έχει διαψευστεί κατ’ επανάληψη.

Βγαίνει ακόμη και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ένας άνθρωπος που έχει δεχτεί άδικες επιθέσεις –απέναντι στις οποίες θεώρησα ότι όφειλα να τον υπερασπιστώ και το έπραξα– και θα έπρεπε να δείχνει διαφορετική ευαισθησία σε τέτοια ζητήματα και αρχίζει ούτε λίγο ούτε πολύ να λέει ότι είναι οι ολιγάρχες αυτοί που «σπρώχνουν» τον Τσίπρα.

Από κοντά και όλη η γκρίνια για τις δημοσκοπήσεις, με διάφορους να υπαινίσσονται ότι οι δημοσκόποι «σπρώχνουν» τεχνητά τον Τσίπρα.

Και το πρόβλημα δεν είναι ότι τα λένε όλα αυτά – που αναπαράγονται και από άλλους σε διάφορες παραλλαγές. Το πρόβλημα είναι ότι λένε μόνο αυτά. Καμιά προσπάθεια για πολιτική αντιπαράθεση επί της ουσίας και στη βάση πολιτικών προγραμμάτων και θέσεων, καμιά προσπάθεια να εντοπιστούν αδυναμίες και ανοιχτά ερωτήματα σε σχέση με τις πολιτικές θέσεις του Τσίπρα. Μόνο ψεκασμένες κι ανυπόστατες κατηγορίες.

Και παρότι δεν θα έπρεπε καν να τα συζητάμε όλα αυτά, εάν είχαμε ένα δράμι σοβαρότητας και συναίσθηση της ευθύνης να προστατεύσουμε την πολιτική ζωή από την τοξικότητα και τη λάσπη, για λόγους αποκατάστασης της αλήθειας και προστασίας της κοινής λογικής θα παραθέσω κάποια στοιχεία ρεπορτάζ.

Καταρχάς όσοι αναρωτιούνται «που τα βρήκε τα λεφτά», θα έπρεπε να είχαν έρθει στη συγκέντρωση. Γιατί τότε θα καταλάβαιναν ότι πουθενά δεν τα βρήκε τα λεφτά, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν αυτά τα λεφτά, που ισχυρίζονται ότι δαπανήθηκαν. Εάν υπήρχαν «μαύρα ταμεία», «χορηγοί» και τα «λεφτά» που ψάχνει ο Άδωνις, τότε γιατί δεν πλήρωσαν να πάρουν μια καλύτερη μικροφωνική, ώστε ο κόσμος στο Θησείο να μπορεί να ακούσει; Γιατί ακριβώς επειδή δεν είχαν λεφτά, ίσως να μην είχαν προβλέψει και τόσο μεγάλη προσέλευση, πήραν μια μικροφωνική που δεν έφτανε για όλες και όλους που έφτασαν εκεί.

Όσο για το διαβόητο rebranding και τους Γάλλους είναι γνωστό ότι ποτέ δεν προχώρησε αυτή η συνεργασία, για την ακρίβεια ποτέ δεν εξετάστηκε αυτό το ενδεχόμενο, γιατί πολύ απλά ποτέ δεν θέλησε κάτι τέτοιο ο Αλέξης Τσίπρας. Γνωρίζουν όλοι αυτοί οι ευφάνταστοι σεναριογράφοι πολύ καλά ότι η διαβόητη φωτογραφία τον εμφανίζει απλώς να διαβάζει την προσφορά που του έκαναν οι Γάλλοι.

Όπως επίσης είναι σαφές ότι «χορηγοί» δεν υπάρχουν. Γιατί παρότι ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται σε όλη την κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρηματικότητας, έχει επίμονα και σωστά αρνηθεί οποιαδήποτε «ενίσχυση» και «χορηγία», ακόμη και μικρή, ακριβώς γιατί δεν επιθυμεί οποιαδήποτε εξάρτηση.

Και εδώ αξίζει να σημειωθεί και κάτι πολύ απλό και εύκολο: ο Αλέξης Τσίπρας καταθέτει πόθεν έσχες εδώ και πολλά χρόνια, ας κοιτάξει κάποιος όλες τις δηλώσεις του και ας ελέγξει εάν έχει καθ’ οιονδήποτε τρόπο πλουτίσει όλα αυτά τα χρόνια.

Και καλό είναι ορισμένοι να θυμηθούν το πάθημά τους όταν επέμεναν σε συκοφαντίες και ψέματα για την περιουσιακή του κατάσταση και δήθεν «δώρα» που δέχθηκε, βρισκόμενοι στο τέλος αντιμέτωποι με τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις, που απλώς ο Τσίπρας επέλεξε να μην εκτελεστούν.

Αντίστοιχα, ο Νίκος Ανδρουλάκης, άνθρωπος που έχει βρεθεί στο στόχαστρο «συστημάτων», αντί να ανακαλύπτει «διαπλοκή» πίσω από τον Τσίπρα, ας αναλογιστεί καλύτερα τις απολύτως σωστές τοποθετήσεις του για την πληγή που ανοίγουν στην πολιτική και στη Δημοκρατία η λασπολογία και οι ενορχηστρωμένες προσπάθειες «πολιτικής δολοφονίας» και «δολοφονία χαρακτήρα», και ας μείνει συνεπής στη δέσμευσή του για προγραμματική και πολιτική αντιπαράθεση αναβαθμίζοντας το επίπεδο της πολιτικής.

Και βέβαια σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις, καλό είναι διάφοροι να θυμούνται ότι οι δημοσκοπήσεις δεν είναι κάλπη. Ούτε κάποιος αποφασίζει να ψηφίσει με βάση τις τάσεις που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις. Αυτό που κάνουν είναι ακριβώς να αποτυπώνουν τη «φωτογραφία της στιγμής», δεν λειτουργούν σαν κρυστάλλινη σφαίρα που λέει το μέλλον. Αντί λοιπόν να παραπονιούνται για στημένες δημοσκοπήσεις, ας αναλογιστούν γιατί οι υπαρκτές τάσεις, όπως προκύπτουν και από τις δημοσκοπήσεις που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας, δείχνουν ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα να έχει απήχηση σε ανθρώπους από ένα πολύ ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό φάσμα.

Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης να αποσαφηνίσω ότι όλα αυτά δεν τα γράφω επειδή πιστεύω ότι δεν πρέπει να ασκηθεί κριτική στον Αλέξη Τσίπρα.

Το ακριβώς αντίθετο: πρέπει να επιστρέψει η πραγματική πολιτική αντιπαράθεση επί προγραμματικών θέσεων και ιδεολογικών πλαισίων και να αποφύγουμε την κατρακύλα στην ψέκα και στη συκοφαντία.

Γιατί στην πραγματικότητα τώρα είναι που θα κριθεί και ο Τσίπρας: για το εάν και πώς οι γενικές αρχές της διακήρυξης θα εξειδικευτούν σε εφικτό κυβερνητικό πρόγραμμα, για τους ανθρώπους που θα βγάλει μπροστά και το εάν θα πείθουν ότι μπορούν να αποτελέσουν κυβερνητική ομάδα, για το εάν μπορεί να ξεπεράσει τα εμπόδια που οποιαδήποτε προσπάθεια για προοδευτικές τομές θα συναντήσει.

Όμως, την ίδια στιγμή δεν μπορώ παρά να υπογραμμίσω ότι όλη αυτή η σπασμωδική αντίδραση δείχνει αμηχανία και φόβο. Και αυτό γιατί ο Τσίπρας κατάφερε να ανατρέψει την εικόνα στην οποία είχαν επενδύσει. Προδίδεται από τις αντιδράσεις ότι υπολόγιζαν αφενός ότι η συγκέντρωση δεν θα ήταν μαζική, άρα θα μπορούσαν εύκολα να μιλήσουν για one man show, για προσωπαγές κόμμα, για σχηματισμό χωρίς απήχηση, αφετέρου ότι η διακήρυξη θα ήταν μια κεντρώα «σούπα» οπότε θα μπορούσαν να μιλούν για «δεύτερη κωλοτούμπα» και για rebranding σε πιο συντηρητική κατεύθυνση.

Και ο Τσίπρας τους διέψευσε. Από τη μια γιατί η πολυπληθής συγκέντρωση έδειξε ότι υπάρχει ένα πραγματικό ρεύμα μέσα στην κοινωνία και πολλοί άνθρωποι -με δεκάδες χιλιάδες να σπεύδουν να υπογράψουν ηλεκτρονικά τη διακήρυξη μόλις ενεργοποιήθηκε το myelas-, που θέλουν να βάλουν πλάτη και να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτό το εγχείρημα. Άρα και απήχηση είχε η πρώτη εμφάνιση και καταδεικνύεται ότι ο δυνάμει «μηχανισμός» οι εθελοντές για να «τρέξουν» την εκλογική μάχη θα βρεθούν εύκολα.

Από την άλλη, γιατί φάνηκε ότι «δεν έβαλε μυαλό». Ωρίμασε, έγινε πιο ρεαλιστής, αλλά δεν συμβιβάστηκε. Και μπορεί η ομιλία του να είχε φραστικές μεγαλοστομίες ως προς το ιδεολογικό στίγμα, εντούτοις είναι σαφές ότι μια ριζοσπαστική αριστερή τοποθέτηση θα αποτελέσει τη βάση αυτής της πλατιάς συμμαχίας. Εξίσου σαφές κατέστη ότι απευθύνεται σε όλη την κοινωνία, αλλά πρωτίστως στον κόσμο της εργασίας, σε όλες και όλους εκείνους που στηρίζονται στον δικό τους μόχθο για να τα βγάλουν πέρα. Εξού και τόνισε ότι χρειάζεται να αλλάξει ο πραγματικός κοινωνικός συσχετισμός και όχι απλώς ο εκλογικός, να αναβαθμιστεί ο κόσμος της εργασίας, να κατανοήσει ο κόσμος της επιχειρηματικότητας ότι πλέον υπάρχουν κανόνες και ένας από αυτούς είναι ότι σημαντικό μέρος του παραγόμενου πλούτου πρέπει να καταλήγει στους πολλούς, ώστε να μειώνεται η ανισότητα και να ενισχύεται η κοινωνική συνοχή. Σαφές και εντός του ιδεολογικού πλαισίου του και το στίγμα για την εξωτερική πολιτική, τονίζοντας ότι θα πατάει στο εθνικό συμφέρον και στην ασφάλεια της χώρας και όχι στην εμμονή της τωρινής κυβέρνησης να «είναι με τη σωστή πλευρά της ιστορίας».

Ξέρω ότι διάφοροι, απελπισμένοι όπως είναι με την κατάσταση στη χώρα, θα ήθελαν έναν λόγο πολύ πιο ριζοσπαστικό. Όμως, ας μη γελιόμαστε, αυτό που περιέγραψε είναι αυτή τη στιγμή η μόνη εφικτή στρατηγική για να αλλάξουν τα πράγματα και να επιστρέψει ξανά η αυτοπεποίθηση στη μεσαία τάξη και στα λαϊκά στρώματα που είναι η αναγκαία συνθήκη για να μπορούμε έστω να συζητάμε για βαθύτερους μετασχηματισμούς. Γιατί εάν δεν νιώσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ότι μπορούν μέσα από την πολιτική και μέσα από την ψήφο να αλλάξουν τα πράγματα για τη ζωή τους, έστω και στο επίπεδο του να απαλλαγούν από μια συνειδητά αντιλαϊκή κυβέρνηση και να υπάρξουν κάποια πραγματικά βήματα που θα διορθώνουν την κατάσταση, τότε όλα τα «μεγάλα λόγια» και τα «επαναστατικά προγράμματα» δεν θα αποτελούν μόνο σχέδια επί χάρτου, αλλά και επί της ουσίας υπεκφυγές.

Και είναι ακριβώς επειδή ο Τσίπρας «δεν έβαλε μυαλό» που έχουμε όλη αυτή την αντίδραση και την καταφυγή στην ψέκα. Γιατί μπορεί να βγαίνουν διάφοροι και να λένε «χαιρόμαστε, είναι ο αντίπαλος που θέλουμε», θέλοντας να περάσουν το στίγμα ότι «δεν τραβάει», αλλά στην πραγματικότητα είναι ο αντίπαλος που φοβούνται, ακριβώς επειδή έχει μεγάλη απήχηση, ενδεικτική η ταχεία αύξηση των ηλεκτρονικών υπογραφών μέρα με τη μέρα στην ιδρυτική διακήρυξη, και άρα μπορεί να διαμορφώσει δυναμική που να οδηγήσει στην πολιτική αλλαγή και επομένως, όπως υπογράμμισε και ο Τσίπρας, στην αλλαγή πολιτικής. Αυτό ακριβώς που διάφορα «συστήματα» δεν θέλουν να συμβεί…

ΥΓ Και μια και ο λόγος για άδικες -ενίοτε για αλλότριους σκοπούς- στοχοποιήσεις, είδα με μεγάλο ενδιαφέρον ότι το Μορφωτικό Ίδρυμα διοργανώνει ημερίδα για τις αγωγές τύπου SLAPP. Θεωρώ πολύ καλή την πρωτοβουλία. Όμως, θα ήταν πραγματικά χρήσιμο να είχαν προσκληθεί και όσοι υπέστησαν και υφίστανται τέτοιες αγωγές. Μιλώ εκ πείρας, γιατί εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να έχω μερικές δεκάδες αγωγές σε βάρος μου για τη δημοσιογραφική δουλειά μου, περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο συνάδελφο. Κάτι που εκτός των άλλων δείχνει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Πηγή: in

Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θέτουν κρίσιμα ερωτήματα για το αν και γιατί έχει αστυνομική συνοδεία με 10 ΕΚΑΜΙΤΕΣ ο Γρηγόρης Δημητριάδης. Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του Βαγγέλη Μαρινάκη στο zougla.gr έπειτα από το επεισόδιο στο Τ Center.

Συγκεκριμένα και σοβαρά ερωτήματα που χρήζουν απάντησης καταθέτουν προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη δέκα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. αναφορικά με την αστυνομική φύλαξη του πρωθυπουργικού ανιψιού, Γρηγόρη Δημητριάδη, την οποία καταγγέλεται ότι συμμετέχουν 10 ΕΚΑΜίτες, δηλαδή προσωπικό ειδικών υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας. Δεδομένου ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης δεν κατέχει σήμερα κανένα δημόσιο αξίωμα και είναι απλός πολίτης που απλώς δηλώνει «εθελοντής» της ΝΔ, «ιδιότητα» που έχουν πολλοί άνθρωποι και ψηφοφόροι του κόμματος, ο υπουργός καλείται να δώσει εξηγήσεις και διευκρινίσεις. Εάν όντως έχει παρασχεθεί τον Δημητριάδη η φύλαξη αυτή για ποιο λόγο έγινε; Τι και ποιος κίνδυνος δικαιολογεί τα συγκεκριμένα μέτρα προστασίας; Με ποια διοικητική ή υπηρεσιακή απόφαση και βάσει ποιου θεσμικού πλαισίου εγκρίθηκε η συγκεκριμένη φύλαξη, στερώντας πολύτιμο δυναμικό από την Αστυνομία;

Υπάρχουν δε και φωτογραφικά ντοκουμέντα από το χώρο του γηπέδου που επιβεβαιώνουν το γεγονός και κάνουν τα ερωτήματα επιτακτικά.

Ο κ. Δημητριάδης και η «φρουρά» του

Εύλογα δε γεννιέται η απορία εάν ένας άνθρωπος χωρίς δημόσο αξίωμα και με μόνη διαφοροποίηση από τον απλό πολίτη ότι είναι ανιψιός του πρωθυπουργού, φυλάσσεται από 10 ΕΚΑΜΙΤΕΣ οι κρατικοί αξιωματούχοι πόσους φύλακες έχουν; Γιατί αν σκεφτεί κανείς αναλογικά, υπουργοί με κρίσιμα χαρτοφυλάκια ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να έχει στρατό να τον προστατεύει.

Η ερώτηση στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη για το προσωπικό ασφαλείας του Γρηγόρη Δημητριάδη έγινε με πρωτοβουλία της βουλευτίνας Επικρατείας του κόμματος, Έλενας Ακρίτα και βασίζεται στις δηλώσεις του προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλη Μαρινάκη σε ενημερωτική ιστοσελίδα, μετά το επεισόδιο που έλαβε χώρα στις εξέδρες του T Center, λίγο πριν το τελικό της Ευρωλίγκας.

«Από 10 Εκαμίτες…»

Όπως αναφέρεται στην ερώτηση: «Ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός Ευάγγελος Μαρινάκης σε δηλώσεις του στην ιστοσελίδα Zougla.gr σχετικά με περιστατικό λεκτικής και φυσικής αντιπαράθεσης με τον πρώην Γενικό Γραμματέα του Πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη στο ΟΑΚΑ στις 24/5, ανέφερε ότι ο κ. Δημητριάδης “συνοδεύεται από 10 ΕΚΑΜίτες”….

…Δεδομένου ότι ο κ. Δημητριάδης δεν κατέχει σήμερα δημόσιο ή θεσμικό αξίωμα, γεννάται ευλόγως ζήτημα σχετικά με την ύπαρξη, την έκταση και την αιτιολόγηση τυχόν αστυνομικής προστασίας που του παρέχεται. Ιδίως εφόσον αυτή περιλαμβάνει προσωπικό ειδικών υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός :

Επιβεβαιώνει ότι παρέχεται αστυνομική φύλαξη ή συνοδεία στον κ. Γρηγόρη Δημητριάδη από στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας; Αν ναι α) Ποιος είναι ο αριθμός των αστυνομικών που έχουν διατεθεί και από ποιες υπηρεσίες προέρχονται; β) Συμμετέχουν ή όχι στελέχη ειδικών μονάδων, συμπεριλαμβανομένων των ΕΚΑΜ, στα μέτρα ασφαλείας που του παρέχονται;

Αν ναι α) Υφίσταται εισήγηση ή αξιολόγηση κινδύνου που να δικαιολογεί τα συγκεκριμένα μέτρα προστασίας; β) Με ποια διοικητική ή υπηρεσιακή απόφαση και βάσει ποιου θεσμικού πλαισίου εγκρίθηκε η συγκεκριμένη φύλαξη; γ) Ποια η χρονική διάρκεια ισχύος των μέτρων αυτών;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ακρίτα Έλενα

Mπάρκας Κωνσταντίνος

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ρένα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Ψυχογιός Γεώργιος

Τι είχε αποκαλύψει το in

Αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο Νοέμβριο, το in είχε αποκαλύψει πως αστυνομικοί φρουρούσαν το δικηγορικό γραφείο του Γρηγόρη Δημητριάδη, το οποίο είχε ανοίξει στα Ιωάννινα, εις βάρος βεβαίως της αστυνόμευσης της πόλης. Ειδικότερα, στο ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου είχε παρουσιαστεί το έγγραφο της Αστυνομικής διεύθυνσης της περιοχής, σύμφωνα με το οποίο δεκάδες αστυνομικοί καλούνταν να φυλάξουν το γραφείο ενός ιδιώτη, που τυγχάνει να είναι ανιψιός του πρωθυπουργού.

Το ζήτημα τέθηκε και στη συζήτηση για την ΕΥΠ στη Βουλή χθες, Πέμπτη, με το γεγονός της φύλαξης του Γρηγόρη Δημητριάδη να προκαλεί οργή σε όλο το πολιτικό φάσμα. Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε και ο Δημήτρης Νατσιός της Νίκης, ο οποίος έθεσε ευθέως το ζήτημα της προστασίας σε επίπεδο προσωπικού ασφαλείας από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. «Από πότε του έχει δοθεί προσωπικό ασφαλείας; Πόσα είναι τα μέλη; και πόσα από αυτά ανήκουν στην ΕΚΑΜ;», αναρωτήθηκε με νόημα και πρόσθεσε: «Ο λαός παρακολουθεί αποσβολωμένος την ώρα που οι πολίτες φοβούνται να κυκλοφορήσουν και όπου συμμορίες λυμαίνονται ολόκληρες περιοχές. Το κράτος προστατεύει ανθρώπους του συστήματος εξουσίας. Το επιτελικό κράτος προστατεύει τον πολίτη ή τους πρωταγωνιστές των υποκλοπών και το σύστημα Μητσοτάκη;».

Πηγή: in