Μια μικρού μήκους ταινία κάνει έναν αναπάντεχο συνδυασμό, παρατηρώντας διάφορα, συνήθως αντιπαθή όντα, υπό τους ήχους ηλεκτρονικής μουσικής.

Ένας άγνωστος μέχρι σήμερα δεινόσαυρος, που ζούσε πριν από 70 εκατομμύρια χρόνια, έμοιαζε με αρπακτικό πουλί, έτρωγε ψάρια και συμπεριφερόταν σαν σύγχρονος ερωδιός, ανακαλύφθηκε στη νότια Παταγονία. Το εύρημα περιγράφεται σε άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Vertebrate Paleontology».

Το νέο είδος που ονομάστηκε «Kank australis», ταυτοποιήθηκε με βάση την ανακάλυψη απολιθωμένων οστών του, όπως δόντια, σπόνδυλοι και οστά των δακτύλων των ποδιών. Οι αυχενικοί σπόνδυλοι παραπέμπουν σε σύγχρονα πτηνά με σύνθετες κινήσεις του λαιμού, όπως οι ερωδιοί. Αυτό υποδηλώνει ότι οι συγκεκριμένοι δεινόσαυροι μπορεί να ψάρευαν το φαγητό τους.

Μάλιστα, τα απολιθώματα του «Kank australis» βρέθηκαν δίπλα σε απολιθωμένα ψάρια, κάτι που ενισχύει περαιτέρω αυτή την υπόθεση. Επίσης, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι συγκεκριμένοι δεινόσαυροι πιθανότατα κυνηγούσαν και άλλα μικρότερα ζώα του οικοσυστήματος, όπως βατράχους, σαύρες, χελώνες και μικρά θηλαστικά.

Ο «Kank australis» ανήκει στην οικογένεια των θηριόποδων δεινοσαύρων μικρού έως μεσαίου μεγέθους «unenlagiidae», των οποίων μέλη έχουν ανακαλυφθεί από αποθέσεις της Ύστερης Κρητιδικής Περιόδου στη νότια Αμερική, την Ανταρκτική, την Αυστραλία και τη Μαδαγασκάρη. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ενήλικοι δεινόσαυροι του είδους πιθανότατα έφταναν σε μήκος περίπου τα 2,5-3 μέτρα.

Οι «Kank australis» ζούσαν σε ένα τοπίο με ελικοειδείς ποταμούς και ρυάκια με εποχιακές λίμνες, όπου κατοικούσαν υδρόβια φυτά, όπως νούφαρα, και ζώα, όπως ψάρια, έντομα και μαλάκια. Με βάση την ανάλυση αρχαίων δειγμάτων εδάφους και απολιθωμένων φυτικών υπολειμμάτων, πριν από 70 εκατομμύρια χρόνια το κλίμα ήταν εύκρατο και υγρό, με εποχιακές βροχοπτώσεις.

Τα απολιθώματα ήρθαν στο φως σε αγρόκτημα στη Σάντα Κρουζ της Αργεντινής. Εκεί διεξάγονται ανασκαφές πεδίου από το 2018 αποκαλύπτοντας μεγάλη ποικιλία απολιθωμένων ζώων και φυτών. Τα πρώτα τμήματα του Kank βρέθηκαν εκείνη τη χρονιά αλλά ήταν πολύ αποσπασματικά για να αναγνωριστούν ως είδος. «Κλειδί» αποτέλεσε η ανακάλυψη ενός αυχενικού σπονδύλου το 2024.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα νέες ανασκαφές με στόχο να βρεθούν περισσότερα απολιθώματα του «Kank australis», ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τη βιολογία του είδους.

Η εμβληματική τραγουδίστρια ήταν ιδιαίτερα υπερήφανη για τη σιλουέτα της και απολάμβανε να φορά μαγιό που την τόνιζαν, έχοντας καταφέρει να χάσει τριάντα κιλά τρία χρόνια νωρίτερα.

Η Μαρία Κάλλας είχε καταγραφεί στο φακό το 1957, στη λίμνη Γκάρντα της βόρειας Ιταλίας. Η εμβληματική τραγουδίστρια ήταν ιδιαίτερα υπερήφανη για τη σιλουέτα της και απολάμβανε να φορά μαγιό που την τόνιζαν, έχοντας καταφέρει να χάσει τριάντα κιλά τρία χρόνια νωρίτερα.

Ήταν μια βιτριολική, κακοποιητική κριτική για μια παράσταση της «Αΐντα» που εστίαζε όχι στο χάρισμα της τραγουδίστριας αλλά στο βάρος της που την πίεσε ψυχολογικά και την έκανε να ακολουθήσει αυστηρότατη δίαιτα αλλά και να υποβληθεί σε αμφιλεγόμενες θεραπείες προκειμένου να αποκτήσει μια σιλουέτα σαν αυτή του πρότυπου της που ήταν η Όντρει Χέπμπορν.

 1080px" pinger-seen="true" style="box-sizing: border-box; vertical-align: middle; height: auto; max-width: 100%;">

Το 1957 ήταν βέβαια η χρονιά που η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση. Η πρώτη επαφή έγινε στη Βενετία το 1957, μέσω της περιβόητης socialite Έλσα Μάξγουελ, έπειτα από αίτημα του Ωνάση. Κατόπιν άρχισε η πολιορκία, με τον Ωνάση να στέλνει στη ντίβα μπουκέτα με τριαντάφυλλα μετά από κάθε εμφάνιση της, υπογράφοντας πάντα στην κάρτα «Ο Άλλος Έλληνας». Ήταν το ξεκίνημα ενός έρωτα που άφησε εποχή. 

Πηγή: Grace

Το εμβληματικό ροζ gown της Marilyn Monroe ετοιμάζεται να επιστρέψει στο κοινό, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά την αλήθεια του.

Στον κόσμο του Hollywood, ελάχιστα κοστούμια έχουν αποκτήσει τη μυθολογία του ροζ φορέματος που φόρεσε η Marilyn Monroe στη σκηνή του “Diamonds Are a Girl’s Best Friend” στην ταινία Gentlemen Prefer Blondes.

Ένα look που καθόρισε την αισθητική μιας ολόκληρης εποχής, ενέπνευσε τη Madonna και επανερμηνεύτηκε μέχρι και από τον Ryan Gosling δεκαετίες αργότερα. Ωστόσο, καθώς το θρυλικό φόρεμα ετοιμάζεται να εκτεθεί ξανά στο Academy Museum of Motion Pictures, η πραγματική του ιστορία αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη.

Αυτό που το κοινό θυμάται ως ένα αψεγάδιαστο σύμβολο glamour, στην πραγματικότητα είναι ένα ένδυμα γεμάτο αντιφάσεις. Από κοντά, το φόρεμα δεν είναι απλώς ροζ. Κρύβει μια έντονη μαύρη εσωτερική δομή, σχεδιασμένη για να δημιουργεί κίνηση και ένταση, ενώ ο χαρακτηριστικός φιόγκος δεν είναι μια απλή διακοσμητική λεπτομέρεια, αλλά αποτέλεσμα πολύπλοκης ραφής και αρχιτεκτονικής σκέψης.

Το ίδιο το ύφασμα φέρει ακόμα σημάδια από τα γυρίσματα: λεκέδες, φθορές και επεμβάσεις της τελευταίας στιγμής.