Το σχέδιο του Ντούτσε πέτυχε σε μεγάλο βαθμό. Η κατάκτηση του τροπαίου ενίσχυσε σημαντικά τη φασιστική προπαγάνδα Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 δημιούργησε ένα πρότυπο αξιοποίησης του αθλητισμού για πολιτικούς σκοπούς. Εκτός από το επίσημο τρόπαιο, απονεμήθηκε στην Ιταλία και ένα ειδικό κύπελλο που είχε αθλοθετήσει ο Μουσολίνι.

H χρησιμοποίηση του ποδοσφαίρου ως εργαλείου προπαγάνδας από ολοκληρωτικά καθεστώτα ξεκίνησε κατά την ταραγμένη περίοδο του Μεσοπολέμου, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934, που πραγματοποιήθηκε στην Ιταλία υπό τη φασιστική δικτατορία του Μουσολίνι.

Ο Μπενίτο Μουσολίνι, γνωστός ως «Ντούτσε» (Il Duce, ο ηγέτης) ήταν από τους πρώτους πολλούς πολιτικούς ηγέτες που αντιλήφθηκε τη δύναμη της επιρροής του ποδοσφαίρου στον λαό. Γι’ αυτό επιδίωξε με κάθε τρόπο ν’ αναλάβει η Ιταλία τη διοργάνωση του 2ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, θεωρώντας το ως χρυσή ευκαιρία για την προώθηση του φασιστικού ιδεώδους του. Για να πετύχει αυτόν τον στόχο, το καθεστώς διέθεσε το πολύ μεγάλο ποσό των 3,5 εκατομμυρίων λιρών. Παράλληλα, ο ίδιος ο Μουσολίνι φρόντισε να πολιτικοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τη διοργάνωση και να ελέγξει όλη την εικόνα της. Αυτό οδήγησε τον πρόεδρο της FIFA, Ζιλ Ριμέ, να δηλώσει: «Εχω την εντύπωση ότι δεν ήταν η FIFA που οργάνωσε πραγματικά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά ο Μουσολίνι».

Το σχέδιο του Ντούτσε πέτυχε σε μεγάλο βαθμό. Η κατάκτηση του τρόπαιου από την πολύ δυνατή Εθνική Ομάδα της Ιταλίας –παρότι αμφισβητήθηκε λόγω ευνοϊκής διαιτησίας και φημών για παρασκηνιακές συμφωνίες– ενίσχυσε σημαντικά τη φασιστική προπαγάνδα και συνέβαλε στην προβολή της χώρας ως ισχυρής πολιτικής δύναμης, έτοιμης να αποκτήσει ηγετικό ρόλο στη διεθνή πολιτική σκηνή.

Έτσι, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 δημιούργησε ένα πρότυπο αξιοποίησης του αθλητισμού για πολιτικούς σκοπούς, το οποίο ακολούθησαν και άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ο πρώτος που φαίνεται πως «γοητεύτηκε» από την επιτυχία του Μουσολίνι ήταν ο Χίτλερ. Δύο χρόνια αργότερα, η ναζιστική Γερμανία διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου ακολουθώντας την ίδια λογική: ότι η αθλητική δόξα, πραγματική ή κατασκευασμένη, μπορούσε να ενισχύσει την εικόνα ενός καθεστώτος και να το κάνει να φαίνεται ισχυρό και ανίκητο!

Βάσει του σχεδίου του Μουσολίνι, η Ιταλία ξεκίνησε τις προσπάθειες για την ανάληψη της διοργάνωσης από το 1930.

Υποψηφιότητα είχαν επίσης θέσει η Σουηδία, η Αυστρία και η Ισπανία. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη βρισκόταν σε βαθιά οικονομική ύφεση, η Ιταλία επένδυσε σημαντικά ποσά για τη δημιουργία υψηλής ποιότητας αθλητικών εγκαταστάσεων, ενώ διέθετε άρτιο μεταφορικό σύστημα. Ομως το πιο ισχυρό της «χαρτί» ήταν η κρατική εγγύηση ότι θα επιδοτούσε κατά 70% τα έξοδα μετακίνησης των υπόλοιπων εθνικών ομάδων.

Σταδιακά, οι άλλες χώρες αποσύρθηκαν από τη διεκδίκηση, με τελευταία τη Σουηδία. Ετσι, στις 9 Οκτωβρίου 1932 ανακοινώθηκε από τη FIFA ότι η διοργάνωση ανατέθηκε στην Ιταλία. Ο πρόεδρος της ιταλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας προδιέγραψε την πορεία λέγοντας: «Δεν μπορώ να το κάνω εγώ, αλλά η Ιταλία πρέπει να κερδίσει το Μουντιάλ. Είναι διαταγή!».

 

Η Ελλάδα αντίπαλος της Ιταλίας

Στο Μουντιάλ δήλωσαν συμμετοχή 32 εθνικές ομάδες. Από αυτές, οι 16 θα προκρίνονταν στην τελική φάση που θα διεξαγόταν στα γήπεδα της Ιταλίας. Η κλήρωση των προκριματικών αγώνων ευνόησε την Ιταλία, καθώς της έφερε ως αντίπαλο την τότε ασθενέστερη ομάδα των Βαλκανίων, την Εθνική Ελλάδας. Ο πρώτος αγώνας, ο οποίος τελικά ήταν και ο μοναδικός, ορίστηκε να διεξαχθεί στις 25 Μαρτίου 1934, στο γήπεδο Σαν Σίρο του Μιλάνου. Η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν μεγάλη. Η ήττα της ελληνικής ομάδας θεωρείτο βέβαιη και οι προσδοκίες περιορίζονταν σε μια «αξιοπρεπή ήττα».

Ίσως λόγω του περιορισμένου ενδιαφέροντος για τον αγώνα είτε για άλλους λόγους, η εθνική ομάδα συγκροτήθηκε μόλις πέντε μέρες πριν από την αναχώρησή της. Χωρίς να έχουν κάνει ούτε μια προπόνηση μαζί, οι διεθνείς ταξίδεψαν με πλοίο από τον Πειραιά στο Μπρίντιζι και ακολούθως με τρένο στο Μιλάνο. Μετά από ταξίδι δύο ημερών η αποστολή έφτασε στο Μιλάνο, όπου οι Έλληνες διεθνείς αντιμετώπισαν την ιταλική ομάδα και στάθηκαν αρκετά καλά, αν και ηττήθηκαν με 4-0.

Με την επιστροφή, οι ποδοσφαιριστές περιέγραψαν μια διαιτητική «σφαγή». Διαιτητής ήταν ο Ελβετός Ρενέ Μαρσέ, ο οποίος αργότερα προκάλεσε και την οργή των Ισπανών για την εύνοια που έδειξε στους Ιταλούς. Οι δε επόπτες γραμμών (λάινσμαν) ήταν Ιταλοί! Οι Έλληνες διαμαρτυρήθηκαν για την κατακύρωση του πρώτου γκολ των Ιταλών, καθώς και για την ανοχή που υπήρξε στο σκληρό παιχνίδι. «Ο λάινσμαν κατά την επιτυχία του [πρώτου] τέρματος εσημείωσεν οφσάιντ τους Ιταλούς κυνηγούς, γεγονός το οποίον διέφυγε την προσοχή του Ελβετού διαιτητού Μερσέ. Οι Έλληνες διεμαρτυρήθησαν με εξαιρετικήν επιμονήν δια την αδικίαν αυτήν και ο διαιτητής εκάλεσε τον λάινσμαν όστις παραδόξως εδήλωσεν ότι το τέρμα επετεύχθη κανονικώς…» (εφημερίδα «Μακεδονία», φ. 29/3/1934). «(…) δια το πρώτον τέρμα των Ιταλών η ομάς διεμαρτυρήθη, διότι επετεύχθη καθαρότατα από θέσιν οφσάιντ. Οι λάινσμαν μάλιστα το εσημείωσαν. Μετά όμως τη διαμαρτυρία μας την ηρνήθησαν. Ήσαν βλέπετε Ιταλοί» (εφημερίδα «Ελληνική», φ. 29/3/1934).

Το παράδοξο, όμως, είναι ότι ο αγώνας ρεβάνς δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η εφημερίδα «Αθλητικά Χρονικά» (φ. 16/3/1934) έκανε λόγο για «σκάνδαλο», γράφοντας ότι η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αποδέχτηκε τη μη διεξαγωγή της ρεβάνς, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα 50.000 ιταλικές λιρέτες. Αντίστοιχα, η εφημερίδα «Βραδυνή» (φ. 14/3/1934) έγραψε ότι θα δίνονταν στην Ελληνική Ομοσπονδία 500.000 δραχμές σε λιρέτες, χωρίς να διευκρινίζεται ο λόγος.

Προφανώς οι Ιταλοί δεν ανησυχούσαν για μια πιθανή ήττα από την Ελλάδα. Ίσως να επιδίωκαν να αποφύγουν το κοπιαστικό ταξίδι που απαιτείτο, και να μην αγωνιστούν στα «ξερά» ελληνικά γήπεδα. Το βέβαιο είναι ότι η ρεβάνς δεν πραγματοποιήθηκε, ενώ λέγεται ότι με τα χρήματα αυτά, που παραμένει αδιευκρίνιστο γιατί δόθηκαν, αγοράστηκε το πρώτο κτίριο της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Φωτογραφία της ελληνικής εθνικής ομάδας από προηγούμενο αγώνα από αυτόν με την Ιταλία, από την εφημερίδα «Αθλητικά Χρονικά» (φ. 28/3/1934)

Οι προετοιμασίες της διοργάνωσης

Στην Ιταλία, πάντως, οι προετοιμασίες για τη διοργάνωση του Μουντιάλ είχαν ήδη ξεκινήσει. Από αθλητικής πλευράς, το πρώτο μέτρο ήταν η «ιταλοποίηση» Νοτιαμερικανών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι αποτέλεσαν τη σπονδυλική στήλη της εθνικής ομάδας. Πρόκειται για τους λεγόμενους Oriundi (ιθαγενείς), ποδοσφαιριστές με υπηκοότητα Αργεντινής αλλά με ιταλική καταγωγή. Οι συγκεκριμένοι είχαν αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Αργεντινής και, σύμφωνα με τους κανονισμούς της FIFA, δεν θα μπορούσαν να αγωνιστούν με την εθνική Ιταλίας, αλλά τελικά αγωνίστηκαν…

Για τη διοργάνωση το ιταλικό φασιστικό καθεστώς δεν άφησε τίποτα στην τύχη. Το πρόσωπο του Μουσολίνι ήταν παντού.

Περίπου 100.000 αφίσες, 300.000 κάρτες και ένα εκατομμύριο γραμματόσημα τυπώθηκαν προωθώντας υλικό που ταύτιζε την Ιταλία με τον φασισμό. Μάλιστα στον εναρκτήριο αγώνα στο Τορίνο, ο «Ντούτσε» στάθηκε στην ουρά ενός εκδοτηρίου για να πάρει εισιτήριο. Στη συνέχεια, φυσικά, παρακολούθησε τον αγώνα δίπλα στη βασιλική οικογένεια.

Σε αυτόν τον αγώνα η Ιταλία επικράτησε εύκολα της αδύναμης ομάδας των ΗΠΑ, με 7-1. Όμως στους επόμενους αγώνες άρχισαν να ακούγονται «ψίθυροι» για τη διαιτησία, κυρίως για την ανοχή στο σκληρό, συχνά στα όρια του αντιαθλητικού, παιχνίδι των Ιταλών. Επόμενος αντίπαλος της Ιταλίας ήταν η Ισπανία, σε έναν αγώνα που χαρακτηρίστηκε από τον Μουσολίνι ως «μάχη της Φλωρεντίας». Το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο, 1-1. Την επόμενη μέρα, σύμφωνα με τους κανονισμούς της εποχής, διεξήχθη επαναληπτικός αγώνας. Ωστόσο, λόγω τραυματισμών απουσίαζαν τρεις Ιταλοί και επτά Ισπανοί ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων ο Ισπανός τερματοφύλακας Ρικάρντο Ζαμόρα, ένας από τους κορυφαίους παίχτες της εποχής, ο οποίος είχε αποχωρήσει υποβασταζόμενος από το γήπεδο στον πρώτο αγώνα, μετά από χτύπημα στο κεφάλι. Ο δεύτερος αγώνας έληξε 1-0 υπέρ των Ιταλών, αλλά οι Ισπανοί έλεγαν ότι «μας έκλεψαν και στους δύο αγώνες επειδή ήμασταν καλύτεροι από τους Ιταλούς, φυσικά, και αν δεν ήταν οι κομματικές αποφάσεις της διαιτησίας, θα είχαμε αποκλείσει την Ιταλία».

Ακολούθησε στον ημιτελικό ο αγώνας με την Αυστρία, γνωστή τότε ως «ομάδα θαύμα» (Wunderteam). Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 11 Φεβρουαρίου 1934, η Αυστρία είχε νικήσει την Ιταλία με 4-2 σε αγώνα στο Τορίνο. Όμως αυτή τη φορά, οι Ιταλοί με «σφιχτή» άμυνα κατάφεραν να περιορίσουν τους τεχνίτες αντιπάλους τους και να επικρατήσουν με 1-0.

Στον μεγάλο τελικό της 10ης Ιουνίου 1934 βρέθηκαν αντίπαλοι στο «Εθνικό Στάδιο του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος» (το σημερινό Φλαμίνιο, έδρα της Λάτσιο), στη Ρώμη, η «δυναμική» Ιταλία και η «φινετσάτη» Τσεχοσλοβακία. Για τον Μουσολίνι, ο αγώνας απέκτησε και πολιτική διάσταση, καθώς εκείνη την ημέρα η Τσεχοσλοβακία ανακοίνωσε επίσημα τη συμμαχία της με τη Σοβιετική Ένωση. Το σύμφωνο αυτό θεωρήθηκε αντιφασιστική κίνηση και στον αγώνα δόθηκε διάσταση συμβολικής αντιπαράθεσης δύο πολιτικών φιλοσοφιών. Έτσι στο γήπεδο, μαζί με τον Ντούτσε, παρευρέθηκαν και πολλοί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του φασιστικού κόμματος.

Περίπου 65.000 θεατές παρακολούθησαν τον τελικό και πανηγύρισαν τη νίκη της Ιταλίας με 2-1. Το αποτέλεσμα σκίασαν φήμες ότι ο Μουσολίνι είχε συναντηθεί προσωπικά με διαιτητές πριν από τους αγώνες της Ιταλίας. Παράλληλα, ο Σουηδός διαιτητής Ιβάν Εκλιντ, ο οποίος διαιτήτευσε στον τελικό, κατηγορήθηκε ότι ευνόησε τους γηπεδούχους.

Τσεχοσλοβάκοι παίκτες και αξιωματούχοι διαμαρτυρήθηκαν ότι τα κραυγαλέα φάουλ των Ιταλών έμειναν ατιμώρητα και ότι δεν δόθηκαν δύο καθαρά πέναλτι.

Ακολούθησε η τελετή απονομής, όπου ακούστηκε ο φασιστικός ύμνος Giovinezza. Εκτός από το επίσημο τρόπαιο Ζιλ Ριμέ απονεμήθηκε στην Ιταλία και ένα ειδικό κύπελλο, το οποίο είχε αθλοθετήσει ο Μουσολίνι και ήταν έξι φορές μεγαλύτερο από το επίσημο τρόπαιο του Μουντιάλ.

Τέσσερις ημέρες μετά τον τελικό, στις 14 Ιουνίου 1934, ο Μουσολίνι συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Χίτλερ στη Βενετία. Η συνάντηση αυτή θεωρείται η αρχή της δημιουργίας του Αξονα και προμήνυε τις εξελίξεις που οδήγησαν στον καταστροφικό, αιματηρό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εικόνα ενός άνδρα με εσώρουχα, δεμένους με τα μάτια και δεμένους σε σιδερένια ράβδο έχει κοινοποιηθεί ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η φωτογραφία ενός Ισραηλινού στρατιώτη που απεικονίζει έναν Παλαιστίνιο από τη Γάζα γυμνό μέχρι τα εσώρουχά του, με δεμένα μάτια και δεμένο με το πρόσωπο προς τα κάτω σε μια σιδερένια ράβδο, επιβεβαιώνει εκτενείς αναφορές για βασανιστήρια Παλαιστινίων υπό κράτηση από τους Ισραηλινούς και η ίδια μπορεί να συνιστά έγκλημα πολέμου, δήλωσαν ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η εικόνα κοινοποιήθηκε σε έναν προσωπικό λογαριασμό κοινωνικής δικτύωσης, ο οποίος πλέον έχει διαγραφεί, με τη λεζάντα στα εβραϊκά «καλημέρα». Έγινε ευρύτερα γνωστό από έναν Παλαιστίνιο συγγραφέα και ακτιβιστή που είναι γνωστός ως Tamer .

Η φωτογραφία «επιβεβαιώνει αυτό που έχουν αποκαλύψει χιλιάδες μαρτυρίες Παλαιστινίων κρατουμένων και αυτό που εμείς και άλλες οργανώσεις αναφέρουμε εδώ και σχεδόν τρία χρόνια», πρόσθεσε. «Τα ισραηλινά κέντρα κράτησης είναι στρατόπεδα βασανιστηρίων για Παλαιστίνιους».

Ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα της φωτογραφίας. «Το περιστατικό δεν συνάδει με τις αξίες και τους κανονισμούς των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων», δήλωσε εκπρόσωπος, προσθέτοντας ότι διεξάγεται έρευνα.

Η κράτηση και η φωτογράφιση του άνδρα ημίγυμνου παραβίαζε επίσης το διεθνές δίκαιο, δήλωσε η Σάρι Μπάσι, εκτελεστική διευθύντρια της Δημόσιας Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων στο Ισραήλ. «Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την ασφάλεια για την κράτηση ενός κρατούμενου με τα εσώρουχά του», είπε. «Η αναγκαστική γύμνια ακολουθούμενη από τη λήψη και κοινοποίηση σεξουαλικοποιημένων εικόνων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελεί μορφή σεξουαλικής βίας και επίσης έγκλημα πολέμου».

Αφού η φωτογραφία κοινοποιήθηκε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τουλάχιστον δύο μητέρες ισχυρίστηκαν ότι ο δεμένος άνδρας ήταν γιος τους, υπογραμμίζοντας το οδυνηρό κενό των παλαιστινιακών οικογενειών που αναζητούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα που αγνοούνται από την κράτησή τους από τις ισραηλινές δυνάμεις, πρόσθεσε ο Μπάσι.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που Ισραηλινοί στρατιώτες δημοσιεύουν ταπεινωτικές φωτογραφίες Παλαιστινίων κρατουμένων, στερώντας παράλληλα από τις οικογένειες πληροφορίες ή την πρόσβαση σε αυτές. Έχει γίνει ένας γκροτέσκατος και παράνομος τρόπος για τις οικογένειες να λαμβάνουν πληροφορίες για τα αγαπημένα τους πρόσωπα».

Η Τζουντέ αλ-Γκούλ έκλαψε την πρώτη φορά που είδε τη φωτογραφία, αμέσως σίγουρη ότι ήταν ο γιος της, Αμίν, ο οποίος αγνοείται από τη σύλληψή του τον Νοέμβριο του 2023, όταν προσπαθούσε να ταξιδέψει από τη νότια Γάζα προς τα βόρεια. «Είναι αυτός, τα μαλλιά και το πηγούνι του. Είναι ο γιος μου. Η καρδιά μιας μητέρας μπορεί να αναγνωρίσει τον γιο της. Αγκάλιασα το κινητό τηλέφωνο και άρχισα να κλαίω», είπε. «Είναι ο γιος μου, η ψυχή μου, η ζωή μου».

Ο ισραηλινός στρατός αρνήθηκε να σχολιάσει εάν ο κρατούμενος είχε ταυτοποιηθεί ή είχε λάβει ιατρική υποστήριξη, καθώς και εάν είχε ειδοποιηθεί η οικογένειά του στη Γάζα.

Για επτά μήνες στην αρχή του πολέμου, ο ισραηλινός στρατός αρνήθηκε να παράσχει βασικές πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των ανθρώπων που κρατούνταν στη Γάζα, εφαρμόζοντας στην ουσία μια πολιτική αναγκαστικής εξαφάνισης.

Από τον Μάιο του 2024, το Ισραήλ παρείχε μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για ερωτήσεις σχετικά με Παλαιστίνιους από τη Γάζα, αλλά αυτό παρείχε μόνο μια μερική, περιορισμένη βελτίωση. Οι ισραηλινές αρχές είχαν αρνηθεί ότι κρατούσαν εκατοντάδες αγνοούμενους Παλαιστίνιους, των οποίων η σύλληψη επιβεβαιώθηκε από καταθέσεις μαρτύρων, δήλωσε φέτος η ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων HaMoked.

Πηγή: Guardian

Η ανάπτυξη της παραγωγής πιθανότατα θα αντιμετωπίσει σχεδόν αδύνατες τεχνολογικές προκλήσεις και προκλήσεις ασφαλείας, υποστηρίζουν πολλοί ειδικοί.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στον Βλαντιμίρ Ζελένσκι ότι οι ΗΠΑ είναι πρόθυμες να χορηγήσουν στην Ουκρανία άδεια για την παραγωγή αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot - ενός από τα λίγα όπλα στο οπλοστάσιο του Κιέβου από ξένες πηγές, ικανό να καταρρίψει υπερσύγχρονους ρωσικούς πυραύλους.

«Θα τους δώσουμε το δικαίωμα να κατασκευάσουν Patriots», είπε ο Τραμπ, καθισμένος δίπλα στον Ζελένσκι στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα της Τουρκίας, την Τετάρτη. «Με αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί να παραπονιέται ότι δεν του δίνουμε αρκετά. Είπα, "Φτιάξτε τα μόνοι σας"», πρόσθεσε ο Τραμπ. Χαρακτήρισε το εγχείρημα περίπλοκο, αλλά εξέφρασε την ελπίδα ότι το Κίεβο θα το λύσει γρήγορα.

Ενώ ήταν σημαντική στα χαρτιά, η δέσμευση προκάλεσε μεγάλο σκεπτικισμό μεταξύ των αναλυτών άμυνας, οι οποίοι επεσήμαναν πολλά τεχνικά, νομικά και εμπόδια ασφαλείας, ενώ την απέρριψαν ως μια κυρίως συμβολική χειρονομία ή ακόμα και ως πολιτική παγίδα για τον Ζελένσκι.

Να γιατί μια προσφορά άδειας χρήσης Patriot φαίνεται να είναι αβάσιμη.

Ποιες ρυθμιστικές εγκρίσεις απαιτεί η άδεια;

Κατά την ανακοίνωση της προσφοράς, ο Τραμπ παραδέχτηκε ότι δεν είχε ακόμη συζητήσει το σχέδιο με την Lockheed Martin ή την RTX - τις δύο κύριες εταιρείες που κατασκευάζουν στην πραγματικότητα το σύστημα Patriot. Οι αμυντικές εταιρείες δεν έχουν σχολιάσει ούτε αυτές το θέμα.

Ωστόσο, ακόμη και αν οι εταιρείες ήταν ολόψυχα πρόθυμες να βοηθήσουν στην τήρηση της δέσμευσης του Τραμπ, οποιαδήποτε μεταφορά τεχνολογίας παραγωγής Patriot εμπίπτει στους αυστηρούς νόμους ελέγχου των εξαγωγών των ΗΠΑ και στην εποπτεία του Κογκρέσου. Το Πεντάγωνο, το Υπουργείο Εξωτερικών και η Ουκρανία θα πρέπει επίσης να συμφωνήσουν για το τι ακριβώς θα επιτρέπεται να κατασκευάσει το Κίεβο, πού και υπό τι είδους εποπτεία.

Οι κανονισμοί αμυντικής ασφάλειας των ΗΠΑ απαιτούν περαιτέρω από κάθε ξένη εγκατάσταση που χειρίζεται απόρρητη τεχνολογία πυραύλων να διαθέτει ελεγμένο προσωπικό και ασφαλή συστήματα χειρισμού πληροφοριών πριν καν ξεκινήσει η παραγωγή. Η Ουκρανία θα πρέπει στη συνέχεια να δοκιμάσει νέες γραμμές και να εκπαιδεύσει τεχνικά πληρώματα από την αρχή - βήματα που συνήθως παρατείνουν τη διαδικασία σε χρόνια, όχι μήνες.

Σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό Responsible Statecraft, η επιχείρηση αδειοδότησης «θα δημιουργούσε σημαντικούς κινδύνους για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, διευκολύνοντας τους ανταγωνιστές να αποκτήσουν πρόσβαση σε ευαίσθητες πληροφορίες».

Ποιες άλλες χώρες έχουν άδειες Patriot;

Από όλους τους συμμάχους και εταίρους των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο, μόνο δύο - η Γερμανία και η Ιαπωνία - έχουν άδεια παραγωγής πυραύλων Patriot, και το παράδειγμά τους χρησιμεύει ως προειδοποιητική ιστορία για τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η Ουκρανία.

Η Ιαπωνία, μια χώρα με υψηλή τεχνολογική εξειδίκευση, έλαβε την άδεια το 2005 και χρειάστηκαν τρία χρόνια για να δοκιμάσει τους αναχαιτιστές PAC-3, οι οποίοι παράγονται σε συνεργασία μεταξύ των Mitsubishi Heavy Industries, Raytheon και Lockheed Martin. Η Ιαπωνία κατασκευάζει σήμερα περίπου 30 πυραύλους ετησίως - μια ποσότητα που θεωρείται ευρέως εντελώς ανεπαρκής για να ανταποκριθεί στα πρότυπα ενός πολέμου πλήρους κλίμακας - και δεν διαθέτει δικό της πλήρη κύκλο παραγωγής.

Το παράδειγμα της Γερμανίας είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικό: οι ΗΠΑ χορήγησαν στο Βερολίνο την άδεια Patriot το 2022 μετά την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, δεν έχει ακόμη κατασκευάσει ούτε έναν πύραυλο, ενώ η κατασκευή του εργοστασίου ξεκίνησε μόλις στα τέλη του 2024.

Ποια βιομηχανικά προβλήματα αντιμετωπίζει η παραγωγή των Patriot;

Ακόμα κι αν όλα τα νομικά και πολιτικά εμπόδια ξεπεράζονταν εν μία νυκτί, η οργάνωση της παραγωγής είναι απίστευτα δύσκολη. Σε μια ανάρτηση στο Facebook, ο Ουκρανός ειδικός σε θέματα άμυνας και οικονομολόγος Όλεγκ Μπελίνσκι δήλωσε ότι οποιαδήποτε σχέδια για έναρξη της παραγωγής μέσα σε λίγους μήνες «προσκρούουν στους νόμους της φυσικής και των μαθηματικών».

Ενώ μια άδεια μπορεί να υπογραφεί σε μια μέρα, η κατασκευή ενός εργοστασίου και η προμήθεια όλου του εξοπλισμού θα απαιτούσε τουλάχιστον πέντε χρόνια, δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις και ενσωμάτωση στην αλυσίδα εφοδιασμού του στρατού των ΗΠΑ, η οποία βασίζεται σε εκατοντάδες εργολάβους, είπε.

Το πιο δύσκολο μέρος του πυραύλου, σύμφωνα με τον Belinsky, δεν είναι τα ηλεκτρονικά του, αλλά ο κινητήρας στερεού καυσίμου. Δεκάδες εξαρτήματα πρέπει να αναμειχθούν σε ακριβείς αναλογίες, στη συνέχεια να υποβληθούν σε επεξεργασία κενού για την αφαίρεση μικροσκοπικών φυσαλίδων αέρα, πριν ενσωματωθούν για εβδομάδες υπό αυστηρό έλεγχο θερμοκρασίας και υγρασίας. Το τελικό γόμωμα στη συνέχεια υποβάλλεται σε ακτινογραφία για να εντοπιστούν οι μικρότερες εσωτερικές ρωγμές.

Ακόμα και αν μία παράμετρος είναι λανθασμένη, ο πύραυλος διαλύεται, επειδή ακόμη και μια μικροσκοπική ρωγμή μπορεί να κάνει το καύσιμο να καίγεται πολύ γρήγορα και να προκαλέσει έκρηξη του κινητήρα κατά την εκτόξευση. Η παραγωγή εξαρτημάτων αρκετά καθαρών ώστε να πληρούν αυτό το πρότυπο απαιτεί μια ολόκληρη χημική βιομηχανία που η Ουκρανία δεν διαθέτει σήμερα, δήλωσε ο Μπελίνσκι.

Ο Ρώσος στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Βασίλι Νταντίκιν επανέλαβε την εκτίμηση, λέγοντας στο news.ru ότι η Ουκρανία δεν διαθέτει τους απαραίτητους πόρους για την παραγωγή και ότι η μόνη βιώσιμη επιλογή είναι η δημιουργία εγκαταστάσεων παραγωγής στο εξωτερικό.

Ενώ σημείωσε τη δυσκολία δημιουργίας κινητήρων στερεών καυσίμων, το Bloomberg επεσήμανε επίσης τις προκλήσεις που συνδέονται με την κατασκευή μικρών κινητήρων διεύθυνσης, οι οποίοι επιτρέπουν στον αναχαιτιστή Patriot να ελίσσεται αποτελεσματικά στην αραιή ανώτερη ατμόσφαιρα.

«Η παραγωγή περιορίζεται ήδη από τα υπάρχοντα σημεία συμφόρησης στην αλυσίδα εφοδιασμού», δήλωσε στο Bloomberg η Kelly Grieco, ανώτερη συνεργάτιδα στο Stimson Center. «Ακόμα κι αν η Ουκρανία κατασκευάσει ένα εργοστάσιο παραγωγής, πρέπει να δημιουργήσει και πάλι το δίκτυο προμηθευτών. Αυτή είναι μια σημαντική πρόκληση για την αμυντική βιομηχανική βάση».

Είναι η άδεια Patriot ένα πολιτικό τέχνασμα του Τραμπ;

Η πρόταση του προέδρου των ΗΠΑ - ο οποίος διστάζει να χρηματοδοτήσει την Ουκρανία - προς τον Ζελένσκι μοιάζει με μια «σκληρή προσφορά» που «φαίνεται ενδιαφέρουσα, αλλά είναι λιγότερο ενδιαφέρουσα από ό,τι φαίνεται», δήλωσε στο CNN Portugal ο Τιάγκο Αντρέ Λόπες, επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Λουσιάδα.

Υποστήριξε ότι ο πραγματικός σκοπός του Τραμπ ήταν να μεταθέσει την ευθύνη στο Κίεβο: εάν η Ουκρανία δεν καταφέρει να κατασκευάσει πυραύλους παρά το γεγονός ότι κατέχει την άδεια, η Ουάσινγκτον μπορεί να πει ότι το έλλειμμα των Patriot είναι λάθος του Κιέβου, όχι δικό της.

«Σε έξι μήνες ή σε ένα χρόνο, όταν οι Ουκρανοί πουν ότι δεν έχουν Patriot, ο Τραμπ θα απαντήσει: "Όχι, σας έδωσα την άδεια· γιατί δεν τους παράγετε;" είπε ο Λόπες.

Ο Agostinho Costa, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας στο CNN Portugal, σημείωσε επίσης ότι η προσφορά δεν προμηνύει σε καμία περίπτωση αλλαγή στη στάση της κυβέρνησης Τραμπ σχετικά με την ουκρανική σύγκρουση: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση πληρώνει, οι ΗΠΑ προμηθεύουν, η Ουκρανία εκτελεί».

Πώς θα αντιδράσει η Ρωσία σε μια άδεια Patriot;

Δυτικοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες υποστήριξαν ομόφωνα ότι ακόμη και αν η Ουκρανία κατάφερνε με κάποιο τρόπο να ανταπεξέλθει σε όλες τις τεχνολογικές προκλήσεις, οποιαδήποτε εγκατάσταση Patriot σε ουκρανικό έδαφος θα γινόταν στόχος ύψιστης προτεραιότητας για ρωσικές επιθέσεις από τη στιγμή που θα ξεκινούσε. Η Ρωσία έχει συστηματικά στοχεύσει αμυντικές εγκαταστάσεις της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένου ενός εργοστασίου που παράγει στοιχεία των πυραύλων κρουζ Flamingo.

«Αν το έκανα εγώ, θα έβαζα τους Ουκρανούς να κατασκευάσουν το εργοστάσιο στην Πολωνία», δήλωσε στο Bloomberg ο William Alberque, ανώτερος συνεργάτης στο Pacific Forum. «Διαφορετικά, θα είναι ένας πρωταρχικός στόχος. Δεν θα μπορέσουν ποτέ να το κατασκευάσουν».

Ο Τζορτζ Μπίμπε, διευθυντής του προγράμματος μεγάλης στρατηγικής στο Ινστιτούτο Quincy για Υπεύθυνη Πολιτική, δήλωσε στην εφημερίδα The Guardian ότι η Ρωσία θα επιτεθεί στην εγκατάσταση «μόλις τεθεί ο πρώτος θεμέλιος λίθος», αναγκάζοντας το Κίεβο να εκτρέψει τις υπάρχουσες πυροβολαρχίες για να φυλάξει την τοποθεσία. Προειδοποίησε επίσης ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η χορήγηση άδειας στην Ουκρανία «είναι πολύ πιθανό να εκθέσει την τεχνολογία Patriot στη συλλογή ρωσικών πληροφοριών».

Σχολιάζοντας την ανακοίνωση του Τραμπ, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι οι ρωσικές αρχές «γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να γίνει», τονίζοντας ότι η Μόσχα θα κάνει «ό,τι χρειαστεί» για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.

Συμπέρασμα

Η παραγωγή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία αντιμετωπίζει μια σειρά από προκλήσεις, μερικές απλώς δύσκολες ενώ άλλες σχεδόν ανυπέρβλητες. Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ουκρανοί αξιωματούχοι έχουν μέχρι στιγμής παραμείνει σιωπηλοί σχετικά με το πώς σχεδιάζουν να τις αντιμετωπίσουν.

Κανένας κατασκευαστής δεν έχει ενημερωθεί, κανένα νομικό πλαίσιο δεν έχει συνταχθεί, καμία τοποθεσία δεν έχει επιλεγεί. Ειδικοί από όλο το φάσμα συμφωνούν ότι η ιδέα δεν θα κάνει τίποτα για να καλύψει τις άμεσες ανάγκες της Ουκρανίας και πιθανότατα θα βυθιστεί υπό το βάρος των τεχνολογικών προκλήσεων και των προκλήσεων ασφαλείας.

Πηγή: RT

Η Μαρία Ζαχάροβα απέρριψε την έκκληση Γερμανού διπλωμάτη προς τη Ρωσία να τερματίσει την ουκρανική σύγκρουση για να επιλύσει το πρόβλημα των ελλείψεων καυσίμων.

Η Γερμανία θα πρέπει να σταματήσει τον πόλεμο που διεξάγει εναντίον της Ρωσίας εξοπλίζοντας την Ουκρανία αντί να παροτρύνει τη Μόσχα να τερματίσει τη σύγκρουση, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα. Απαντώντας σε σχόλια υπαλλήλου της γερμανικής πρεσβείας σχετικά με τις ελλείψεις καυσίμων στη Ρωσία που προκλήθηκαν από τις ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε πολιτικές ενεργειακές υποδομές.

Τη Δευτέρα, η Λένα Χιλερμάιερ, δεύτερη γραμματέας της γερμανικής πρεσβείας στη Μόσχα, δημοσίευσε ένα βίντεο στο κανάλι Telegram της αποστολής, το οποίο γυρίστηκε κοντά σε ένα βενζινάδικο της Μόσχας. Μιλώντας στα ρωσικά, ισχυρίστηκε ότι αξιωματούχοι στο Κρεμλίνο «συζητούν τρόπους για να ξεπεραστούν τα τρέχοντα ελλείμματα καυσίμων», με «περιορισμούς πωλήσεων, εισαγωγές από το εξωτερικό [και] την ενίσχυση της αεράμυνας» να φέρονται να είναι μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται.

«Έχουμε μια πολύ πιο εύκολη ιδέα - να σταματήσουμε τον επιθετικό πόλεμο κατά της Ουκρανίας », πρόσθεσε ο διπλωμάτης.

Απαντώντας στο κανάλι της στο Telegram την Πέμπτη, η Ζαχάροβα δήλωσε ότι η Μόσχα συμφώνησε με την πρόταση του Γερμανού διπλωμάτη, αλλά με μια σημαντική επιφύλαξη.

«Είναι καιρός το Βερολίνο να θέσει τέλος στον επιθετικό πόλεμο [που διεξάγει εναντίον της Ρωσίας] μέσω του καθεστώτος του Κιέβου », έγραψε.

«Προς το παρόν, οι ανήσυχοι Γερμανοί διπλωμάτες θα πρέπει να συμβουλεύονται να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπου μπορούν επίσης να μάθουν πώς τελείωσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και ποιοι είναι οι Μπαντερίτες [οπαδοί του Ουκρανού εθνικιστή Στέπαν Μπαντέρα] », κατέληξε η Ζαχάροβα.

Η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας σε ρωσικό έδαφος τους τελευταίους μήνες, στοχεύοντας διυλιστήρια πετρελαίου, σταθμούς συμπίεσης φυσικού αερίου και βυτιοφόρα καυσίμων. Οι επιθέσεις έχουν διαταράξει την εφοδιαστική αλυσίδα και έχουν συμβάλει σε τοπικές ελλείψεις καυσίμων, ιδίως στην Κριμαία.

Μιλώντας την Τετάρτη, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι «είναι απολύτως σαφές ότι ο αντίπαλος επιδιώκει να βλάψει την οικονομία μας, αλλά πάνω απ' όλα να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα άγχους στην κοινωνία».

«Αυτός ο στόχος είναι αδύνατο να επιτευχθεί», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «το ενεργειακό σύστημα της Ρωσίας έχει ένα από τα υψηλότερα περιθώρια ανθεκτικότητας στον κόσμο». Ο Πούτιν προέτρεψε επίσης τους αξιωματούχους να συνεργαστούν στενότερα με τις ενεργειακές εταιρείες για την εξάλειψη των τοπικών ελλείψεων καυσίμων.

Η Μόσχα έχει κατηγορήσει το Κίεβο ότι πραγματοποιεί «τρομοκρατικές επιθέσεις» και έχει υποσχεθεί συστηματικά αντίποινα εναντίον στρατιωτικών υποδομών σε όλη την Ουκρανία.

Πηγή: RT