Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων αρχίζουν να αποκαθιστούν τη σχέση τους με την πραγματικότητα, ο Τσίπρας έχει δυναμική πρέπει όμως να δώσει εγγυήσεις οτι μπορεί να φέρει την πολιτική αλλαγή

Ετοιμη η απάντηση!

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης δεχόμενος ένα μπαράζ ερωτήσεων στο briefing από τους δημοσιογράφους για τις κυριακάτικες αποκαλύψεις του «Βήματος» σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών και τα χαρτιά που διαθέτει ο κ. Ταλ Ντίλιαν, μεταξύ των άλλων … ασαφών απαντήσεων, έδωσε και μία … σαφή απάντηση. Είπε συγκεκριμένα ότι «η δικαιοσύνη είναι η μόνη αρμόδια να αποφανθεί επί της υπόθεσης»! Κρατήστε την αυτή την φράση – και να είστε βέβαιοι ότι με αυτό τον τρόπο θα αρνηθεί και ο πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής κ. Ιωάννης Μπούγας την κλήση του κ. Ντίλιαν και του ανιψιού κ. Γρηγόρη Δημητριάδη! Αφού βεβαίως, προηγουμένως, έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια των καθυστερήσεων που διαθέτει. Εκτός κι αν συμβεί το … μοιραίο! Κι ο κ. Ντίλιαν και το περιβάλλον του εκτός από πληροφορίες αρχίζει να μοιράζει χαρτιά και emails….

Η κυρία Καρυστιανού κι οι ψηφοφόροι της

Εν τω μεταξύ άρχισε το νέο «κύμα» των δημοσκοπήσεων, του Ιουνίου αυτή τη φορά – και ίσως είναι και οι τελευταίες μέχρι το τέλος του Αυγούστου, που θα αρχίσει να βγαίνει η φθινοπωρινή «παρτίδα», που θα είναι και η πιο κρίσιμη. Το νέο «κύμα» το άνοιξε χθες η Alco για λογαριασμό του Alpha. Να σας υπενθυμίσω ότι η Alco δίνει μόνο πρόθεση ψήφου, δεν κάνει αναγωγή και δεν δίνει εκτίμηση ψήφου. Ελαφρά βελτίωση της Νέας Δημοκρατίας – βγήκε λίγο πάνω από το 23%, με σταθερά στη δεύτερη θέση την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) του κ. Αλέξη Τσίπρα και 14,2%. Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να κερδίζει την τρίτη θέση, αλλά με 10,3% από την κυρία Μαρία Καρυστιανού, η οποία «κάθεται» στο 8,1%. Στο σημείο αυτό θέλω να επισημάνω μία επιφύλαξη σχετικά με το ποσοστό της κυρίας Καρυστιανού Δεδομένου ότι ορισμένες από τις «δεξαμενές» από τις οποίες αντλεί δυνάμεις, δεν είναι και τόσο … εκδηλωτικές, υπάρχει ενδεχόμενο να διαθέτει και ένα ποσοστό «κρυφής ψήφου», το οποίο βρίσκεται κάτω από τα ραντάρ των ερευνών κοινής γνώμης. Σας υπενθυμίζω την περίπτωση της Νίκης στις εκλογές του 2023. Και πλέον ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων της Νίκης έχει μετακινηθεί στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία, μέσα από υπόγεια κανάλια – όπως πχ είναι τα δίκτυα των μοναστηριών. Δεν αμφισβητώ το ποσοστό της Alco, απλώς καταγράφω μία επιφύλαξη.

Κι έρχεται πόλωση

Λογικά μιλώντας, πάντως, το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού δείχνει να υποχωρεί σε επιρροή – σε σύγκριση με τις έρευνες του προηγούμενου μήνα. Σε ένα βαθμό είναι μία λογική εξέλιξη. Δεν έχει εμφανίσει κάποια ομάδα στελεχών – υπάρχουν αποσπασματικές αναφορές – δεν υπάρχει κάποια διακήρυξη ή προγραμματικό πλαίσιο, απλώς υπάρχει μία πολιτική ρητορική και φυσικά δεν διαθέτει έναν οργανωτικό κορμό, τώρα το περιβάλλον της κινείται σε μία τέτοια κατεύθυνση. Όμως υπάρχει και μία άλλη παράμετρος, που είναι ουσιαστική. Το 18% όσων την επιλέγουν στην δημοσκόπηση της Alco, προέρχεται από την κεντροαριστερά, ενώ το 35% είναι δεξιοί και κεντροδεξιοί και το 16% κεντρώοι και το 25% προέρχεται από την «καθαρή διαμαρτυρία». Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα δεν είναι μόνο πλεονέκτημα, μπορεί σε ορισμένες συνθήκες να μετατραπεί και σε μειονέκτημα. Πχ σε συνθήκες μεγάλης πόλωσης, οι οποίες βεβαίως και θα επικρατήσουν στις επικείμενες εκλογές – και με την συμμετοχή ενός νέου κόμματος στα δεξιά, του κ. Αντώνη Σαμαρά – ο κίνδυνος της δημοσκοπικής συρρίκνωσης είναι εμφανής!

Τραβάει τον δρόμο του

Από την άλλη πλευρά ο πρώην πρωθυπουργός κ. Τσίπρας δεν πολιτεύεται πλέον με τον τρόπο της τελευταίας δεκαπενταετίας. Εχει αλλάξει πολλά πράγματα. Κι αυτό ξενίζει – κι όχι μόνο, αλλά δημιουργεί και εντάσεις και παρεξηγήσεις, τις οποίες ο ίδιος επιμένει να αγνοεί. Δείχνει να ακολουθεί την προτροπή του Δάντη Αλιγκιέρι – «τράβα τον δρόμο σου κι άσε τον κόσμο να λέει» από την «Θεία Κωμωδία» – που αγαπούσε ιδιαίτερα ο Μαρξ!

Υπάρχει δυναμική

Κατά τα άλλα φαίνεται ότι σιγουρεύει – όσο αυτό είναι δυνατόν – τη δεύτερη θέση και μάλιστα στην πρόθεση ψήφου η διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία είναι μονοψήφια. Και παράλληλα έχει αρχίσει τις δημόσιες εκδηλώσεις με διαφορετικό τρόπο από τα συνηθισμένα – όπως επί παραδείγματι χθες στη Νίκαια με κεντρικό σύνθημα «Τώρα Μιλάμε». Η αναφορά του μάλιστα χθες πως «αν σε λίγες ώρες καταφέραμε να γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε κυβέρνηση με τη ψήφο του λαού, όποτε κι αν στηθούν αυτές οι κάλπες», είναι προφανές ότι έχει επενδύσει πολλά στην αναπτυσσόμενη δυναμική του νέου πολιτικού εγχειρήματος….

Χαρμολύπη

Βέβαια η χθεσινή δημοσκόπηση έχει προκαλέσει – όπως αναμενόταν – χαρμολύπη στην Χαριλάου Τρικούπη. Ενώ η «κατοχύρωση» της τρίτης θέσης και η αποσόβηση του κινδύνου από την κυρία Καρυστιανού, πρόσφερε ανακούφιση – αλλά εσείς κρατήστε την επιφύλαξη που σας προανέφερα – δηλαδή γλύτωσαν τα χειρότερα. Η επιβεβαίωση της απόστασης από την ΕΛΑΣ, δεν είναι καθόλου, μα καθόλου ευχάριστο γεγονός. Να σκεφτείτε σε τι είδους … «τραγωδία» βιώνει ο πρόεδρος του κόμματος κ. Νίκος Ανδρουλάκης, που αναγκάστηκε να … αφήσει να περάσει την πόρτα της Χαριλάου Τρικούπη ο  κ. Χρήστος Πρωτόπαπας, που ως «δεξί χέρι» του κ. Χάρη Δούκα, έχει αναλάβει την Α΄ Αθήνας, δηλαδή την περιοχή του Δήμου Αθηναίων. Θέλει έτσι να καταστήσει τον κ. Δούκα συνυπεύθυνο για το εκλογικό αποτέλεσμα. Παίρνει τα μέτρα του από τώρα για την βραδιά των εκλογών….

Πηγή: in

Μπροστά στο φόβο του νέου κόμματος του Αντώνη Σαμαρά και των διαρροών ψηφοφόρων στα δεξιά της ΝΔ, ο Κυρ. Μητσοτάκης ολοκληρώνει την αναδίπλωσή του σε σχέση με το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Η επικρότηση του κοψίματος της αφίσας του Athens Pride από το Μετρό και η στάση του νυν πρωθυπουργού απέναντι στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ που διαχρονικά υπαγορεύεται από τις μικροκομματικές σκοπιμότητες της εκάστοτε συγκυρίας.

Πριν από δυόμιση χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφιζε το νόμο του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και σήμερα όχι μόνο έχει σιωπηρά βγάλει εντελώς τη ρύθμιση αυτή από το κάδρο όσων θεωρεί επιτεύγματά της, αλλά έχει φτάσει, όπως μόλις χθες είδαμε, να επικροτεί πλέον την απόφαση της ΣΤΑΣΥ να κόψει την αφίσα του Athens Pride από τους σταθμούς του Μετρό, μετά από 10 ολόκληρα χρόνια παρουσίας της εκεί.

Η αναδίπλωση αυτή θα φαινόταν παράδοξη αν συνολικά η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ από την ημέρα που έγινε αρχηγός της ΝΔ μέχρι σήμερα, δεν επιβεβαίωνε ότι πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ζητήματα στα οποία ο νυν πρωθυπουργός πορεύεται, κρατώντας σταθερή μόνο την ευκολία του να αλλάζει στάση ανάλογα με τις μικροκομματικές σκοπιμότητες της εκάστοτε συγκυρίας.

Ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών

Ο Κυρ. Μητσοτάκης αποφάσισε να φέρει το νόμο για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, στην αρχή της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του, σε μια συγκυρία που επιχειρούσε να εμφανιστεί «προοδευτικός», θεωρώντας ότι έτσι θα μπορέσει να διεμβολίσει την προοδευτική αντιπολίτευση. Ειδικά σε μία συγκυρία που απέναντί του στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είχε τον Στέφανο Κασσελάκη, του οποίου η σχέση με την Αριστερά περιοριζόταν μόνο στο ζήτημα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ.

Η αναδίπλωση

Έκτοτε μεσολάβησε το κακό αποτέλεσμα για τη ΝΔ στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου 2024, αλλά και η επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, με τον Κυρ. Μητσοτάκη να σπεύδει μόλις δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του νέου Αμερικανού Προέδρου να ευθυγραμμιστεί με τον τραμπισμό και να πραγματοποιεί μία μεγαλοπρεπή αναδίπλωση στο θέμα των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ.

Από την ψήφιση, δηλαδή, του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, να περάσει πλέον στη δήλωση ότι «υπάρχουν δύο φύλα, το αρσενικό και το θηλυκό. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, αυτό υπαγορεύει η βιολογία» και μάλιστα να τα βάλει και αυτός τότε με τη «woke ατζέντα», κάνοντας λόγο για «ακραίες θέσεις του ρεύματος woke (wokism) στις ΗΠΑ» που «είχαν ως αποτέλεσμα το εκκρεμές να ταλαντεύεται προς την αντίθετη κατεύθυνση» και λέγοντας ότι «αυτές οι ακραίες θέσεις, οι οποίες είναι, πιστεύω, ευρέως διαδεδομένες στις φιλελεύθερες πανεπιστημιουπόλεις των κορυφαίων αμερικανικών πανεπιστημίων, δεν έχουν εμφανιστεί στην Ευρώπη» (22.1.2025).

Επικρότηση

Η αναδίπλωση αυτή του μεγάρου Μαξίμου ολοκληρώνεται τώρα, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να χαρακτηρίζει «σωστή απόφαση από τη ΣΤΑΣΥ» την απόρριψη της αίτησης του Athens Pride για τη φετινή ανάρτηση της αφίσας του στους σταθμούς του Μετρό, μετά από 10 χρόνια παρουσίας της εκεί.

Και να επιχειρεί να το δικαιολογήσει, υποστηρίζοντας ότι «θα καταλάμβανε έναν συγκεκριμένο χώρο στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς δωρεάν, άρα έμμεσα θα επιβάρυνε τον κρατικό Προϋπολογισμό. Και θεωρώ πολύ σωστά ότι βασικά σε αυτό τον χώρο, αντί της συγκεκριμένης διαφήμισης, είναι πολύ καλύτερο να υπάρχει μια διαφήμιση, η οποία θα οδηγήσει σε έσοδα για τον κρατικό Προϋπολογισμό».

Και με τον νέο γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ Κωνσταντίνο Κυρανάκη να χαρακτηρίζει το Pride «κοινωνικό event» (καθιστώντας σαφές ότι δεν το αντιμετωπίζει ως αγώνα διεκδίκησης της ορατότητας και της ισότητας), λέγοντας συγκεκριμένα (ΕΡΤ): «Είναι κάτι υποχρεωτικό; Πρέπει οπωσδήποτε να διαφημίζεται και να επιβάλλεται ένα πρότυπο, ας πούμε, ενός κοινωνικού event; Για ποιο λόγο είναι υποχρεωτικό;».

Τι έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης

Έλα όμως, που κάποτε (στις 11.6.2023) ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος (την περίοδο που επιχειρούσε να εμφανιστεί ως «προοδευτικός») όχι μόνο δεν αποκαλούσε το Pride «κοινωνικό event», αλλά, με αφορμή την πραγματοποίηση του Athens Pride έβγαζε και βίντεο στο Tik Tok, για να απευθυνθεί «στους γονείς ως πατέρας», λέγοντας: «Κάντε το αυτονόητο, αγαπήστε και στηρίξτε τα παιδιά σας» και διαφήμιζε την «ολοκληρωμένη στρατηγική για την ισότητα» της κυβέρνησης και τις «4 δράσεις» της, τις οποίες ο ίδιος θεωρούσε «από τις πιο σημαντικές», μιλώντας, μεταξύ άλλων, για «απαγόρευση των θεραπειών μεταστροφής» (με το σχετικό νόμο βέβαια να καταγγέλλεται ως λειψός) γιατί «υπήρχαν οικογένειες που πήγαιναν σε δήθεν ειδικούς για να προσπαθήσουν να κάνουν το παιδί τους στρέιτ» και για «επιδότηση θέσεων εργασίας για τα διεμφυλικά άτομα» (τότε ακόμα ο πρωθυπουργός δεν είχε ανακαλύψει ότι υπάρχουν μόνο «δύο φύλα»).

Η προϊστορία του πρωθυπουργού

Αλλά βέβαια για τη σταθερότητα των θέσεων του Κυρ. Μητσοτάκη απέναντι στο ζήτημα των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ, αρκεί να ανατρέξει κανείς στην προϊστορία του, η οποία λέει το εξής:

Το 2015 ως απλός βουλευτής ο ίδιος, υπερψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά όταν έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακολούθησε τη στάση της άρνησης απέναντι στην ικανοποίηση των αιτημάτων των ΛΟΑΤΚΙ. Το 2017 καταψήφισε τη νομική αναγνώριση της ταυτότητα φύλου (φτάνοντας μάλιστα να επικαλεστεί και την περιβόητη ιστορία με τον «εξωγήινο στον Υμηττό»), ενώ καταψήφισε ακόμα και τη ρύθμιση για την αναδοχή (2018).

Τώρα και παρότι, ο ίδιος ο νυν πρωθυπουργός είναι που έχει φέρει τη ρύθμιση για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, επιχειρεί πάλι να επιστρέψει στην παλιά του στάση απέναντι στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, τρέμοντας, εν όψει των επικείμενων εθνικών εκλογών, τη διαρροή ψηφοφόρων στα δεξιά της ΝΔ και κυρίως βέβαια την προαναγγελθείσα δημιουργία του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά.

Η ΝΔ προηγείται στις εκλογές, αλλά με έναν τρόπο που δείχνει ότι δεν μπορεί να κερδίσει τις επόμενες.

Με τις δημοσκοπήσεις να αποτυπώνουν μια πιο πραγματική εικόνα της πολιτικής σκηνής, καθώς πια περιλαμβάνουν την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα και την Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού, έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς τις αντιμετωπίζει το φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα.

Και αυτό που παρατηρούμε είναι η εμμονή στην προβολή της πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας. Γεγονός, που παρουσιάζεται ως εγγύηση της εκλογικής νίκης. Βεβαίως αυτό που τεχνηέντως δεν αναφέρουν είναι ότι στη χώρα μας τις εκλογές δεν τις κερδίζει το κόμμα που είναι απλώς πρώτο, αλλά το κόμμα που κατορθώνει να συγκεντρώσει αρκετές ψήφους, ώστε να μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Ιστορικά τις εκλογές τις κέρδιζε το κόμμα που μπορούσε να διαμορφώσει γύρω του όχι απλώς μια αριθμητική πλειοψηφία, έστω και σχετική, αλλά πάνω από όλα μια ισχυρή κοινωνική συμμαχία. Γι’ αυτό κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές του 2015 – και τις δύο – γιατί εκπροσωπούσε τη συμμαχία των κοινωνικών στρωμάτων που δεν άντεχαν μέσα στα μνημόνια. Γι’ αυτό κέρδισε τις εκλογές η ΝΔ το 2019, γιατί εκπροσώπησε όλους εκείνους που ήθελαν την «κανονικότητα».

Το κυριότερο είναι ότι η δημοσκοπική πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας αντιστοιχεί σε ποσοστά που στην πραγματικότητα παραπέμπουν σε ήττα. Προφανώς και μέχρι τις εκλογές η ΝΔ θα ανεβάσει τη συσπείρωσή της. Όμως, έχει σημαντικές διαρροές προς διάφορες κατευθύνσεις. Πράγμα που σημαίνει ότι η ΝΔ θα παραμείνει πολύ μακριά από οποιοδήποτε ποσοστό που εγγυάται αυτοδύναμη διακυβέρνηση. Είναι μάλιστα πολύ πιθανό να βρεθεί μακριά από οποιοδήποτε ποσοστό που θα επιτρέπει να κυβερνήσει η ΝΔ εάν βρει κάποιον «πρόθυμο» σύμμαχο.

Αυτό δεν έχει να κάνει απλώς με τα αριθμητικά δεδομένα, αλλά και με κάτι βαθύτερο. Η συσπείρωση της ΝΔ σήμερα δεν αφορά την πιο πλατιά και πιο ισχυρή κοινωνική συμμαχία. Το ακριβώς αντίθετο. Η ΝΔ σήμερα συσπειρώνει κατά βάση κοινωνικά στρώματα που έχουν ευνοηθεί από την κυβερνητική πολιτική. Μόνο που αυτά είναι μειοψηφικά στην ελληνική κοινωνία. Αντιθέτως, εάν υπάρχει μια πλειοψηφική δυναμική, αυτή αφορά το αίτημα της πολιτικής αλλαγής και μιας ριζικής αλλαγής πολιτικών.

Αυτό σημαίνει πως ό,τι και να κάνει η ΝΔ, θα εξακολουθήσει να έχει απέναντί της την πλειοψηφία της κοινωνίας που αναζητά μια εναλλακτική λύση.

Η ιστορία δείχνει ακόμη πως όταν υπάρχει ένα ισχυρό κοινωνικό αίτημα, μια ισχυρή και πλειοψηφική κοινωνική δυναμική, αυτή δεν μπορεί να μείνει για πολύ καιρό χωρίς πολιτική εκπροσώπηση. Όπως η φύση μισεί το κενό, έτσι και στην πολιτική αργά ή γρήγορα οι πολίτες αντιλαμβάνονται ποια είναι εκείνη η πρόταση που πραγματικά εκπροσωπεί το ώριμο αίτημα σε κάθε δοσμένη ιστορική στιγμή.

Και είναι αυτή ακριβώς η πολιτική εκπροσώπηση ενός ιστορικά ώριμου αιτήματος πολιτικής αλλαγής που αυτή τη στιγμή βήμα βήμα διαμορφώνεται, κυρίως, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, μέσα από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Προφανώς δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση, ιδίως όταν η κοινωνία επιθυμεί μεν την αλλαγή αλλά ταυτόχρονα δεν εμπιστεύεται τα κόμματα εξουσίας ή ανθρώπους που συμμετείχαν στην κυβερνητική διαχείριση. Αλλά, ήδη αποτυπώνεται δυναμική και αυτό είναι σημαντικό.

Σε κάθε περίπτωση, η ΝΔ αντικειμενικά βαδίζει προς την αναμέτρηση με το γεγονός ότι η εκλογική της δυναμική εγγυάται μόνο ήττα. Και την ίδια ώρα βλέπουμε όλες τις αντιφάσεις αλλά και την ελπίδα από το ενδεχόμενο να υπάρξει εκπροσώπηση του αιτήματος αλλαγής. Γιατί κάποια θέματα δεν κρίνονται από το εκλογικό μάρκετινγκ, αλλά από αυτό που πραγματικά αποζητά η κοινωνία.

Πηγή: in

Σύμφωνα με τον Σεργκέι Λαβρόφ, η Ρωσία εκτιμά τις διπλωματικές προσπάθειες της Τουρκίας στην Ουκρανία, αλλά τονίζει «ότι οποιαδήποτε βιώσιμη, μακροπρόθεσμη και αξιόπιστη διευθέτηση απαιτεί την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της κρίσης».

ΜΟΣΧΑ, 16 Ιουνίου. /TASS/. Οι ευρωπαϊκές χώρες συζητούν ενεργά την ανάγκη αποκατάστασης της «παλαιάς στρατιωτικής ισχύος» της Γερμανίας, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου μετά τις συνομιλίες με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν.

Ο Λαβρόφ είπε επίσης ότι ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι δεν ασχολείται με την κανονική διπλωματία και αντίθετα «παίζει με το κοινό».

Το TASS συγκέντρωσε τα βασικά συμπεράσματα από τις δηλώσεις του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών.

Ουκρανικός οικισμός

Η Ρωσία εκτιμά τις διπλωματικές προσπάθειες της Τουρκίας στην Ουκρανία, αλλά τονίζει «ότι οποιαδήποτε βιώσιμη, μακροπρόθεσμη και αξιόπιστη διευθέτηση απαιτεί την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της κρίσης».

Ο Ζελένσκι δεν ασκεί την κανονική διπλωματία και αντίθετα «προσποιείται το κοινό».

Η αναβίωση του ναζισμού στη Δύση

Η Δύση προσπαθεί να επαναβεβαιώσει τον ρόλο της ως ηγεμόνας που λαμβάνει αποφάσεις για όλους, και ο Λαβρόφ είπε ότι, σε αυτό το πλαίσιο, η αναβίωση του ναζισμού έχει γίνει ολοένα και πιο επίκαιρη.

Οι ευρωπαϊκές χώρες συζητούν ενεργά την ανάγκη αποκατάστασης της «πρώην στρατιωτικής ισχύος» της Γερμανίας.

Η Ευρώπη επικροτεί τις προσπάθειες του καθεστώτος του Κιέβου να αποκαταστήσει τον ναζισμό, λέει ο Λαβρόφ, και συνεχίζει να δηλώνει ότι ο Ζελένσκι υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αξίες.

Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, «οι ναζιστικές τάσεις γίνονται ιδιαίτερα έντονες επειδή το καθεστώς Ζελένσκι ακολουθεί ανοιχτά μια πολιτική αποκατάστασης των Ναζί εγκληματιών πολέμου και της ναζιστικής ιδεολογίας χωρίς δισταγμό ή συγκάλυψη. Η Ευρώπη απαντά σε αυτές τις συγκεκριμένες και εξωφρενικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της αναταφής των συνεργατών που καταδικάστηκαν από το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, χειροκροτώντας και δηλώνοντας ότι ο Ζελένσκι υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αξίες».

Τα διπλά μέτρα και σταθμά της Ευρώπης

Τα διπλά μέτρα και σταθμά και η υποκρισία που χαρακτηρίζουν εδώ και καιρό τη Δύση παραμένουν αμετάβλητα. Ο Λαβρόφ τα συνόψισε ως εξής: «Διπλά μέτρα και σταθμά· όχι διεθνές δίκαιο αλλά τάξη βασισμένη σε κανόνες· όλα επιτρέπονται για μένα, ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να ζητήσουν την άδειά μου».

Η άρνηση των ευρωπαϊκών χωρών να σχολιάσουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Κιέβου εναντίον Ρώσων πολιτών ισοδυναμεί με αυτό που ο Λαβρόφ χαρακτήρισε «ομολογία και αυτοέκθεση».

Το μέλλον της ΕΕ

Η ένταξη της Ουκρανίας θα μπορούσε να προκαλέσει την «απλή διάλυση» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τον Λαβρόφ. «Από την άποψη των εσωτερικών προβλημάτων της ΕΕ, ίσως η ένταξη της Ουκρανίας δεν θα ήταν κάτι κακό, επειδή θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση του μπλοκ. Υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες τάσεις».

Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι αν η ΕΕ θέλει να διαλύσει το οικονομικό της πλαίσιο και να μετατραπεί σε στρατιωτικό μπλοκ, προκαλεί σοβαρά προβλήματα για τον εαυτό της. «Αν θέλουν να εγκαταλείψουν εντελώς την οικονομία, τότε θα πρέπει να καλέσουν τον Ζελένσκι».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να γίνει ένα ανεξάρτητο στρατιωτικό μπλοκ και χτίζει ολόκληρο το πλαίσιο ασφαλείας της γύρω από την αντιμετώπιση της Ρωσίας. Ο Λαβρόφ σημείωσε ότι η ψυχρή στάση της κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη όσον αφορά τις δεσμεύσεις της Ουάσινγκτον για την ασφάλεια έχει τροφοδοτήσει αρκετές τάσεις εντός της ΕΕ.

Μια τάση στοχεύει στη μετατροπή της ΕΕ σε αυτόνομο στρατιωτικό μπλοκ. Μια άλλη τάση αντανακλά την πεποίθηση ότι τα μέλη της ΕΕ δεν μπορούν να διαχειριστούν τις προκλήσεις ασφαλείας μόνα τους.

Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, η Βρετανία προωθεί την ιδέα μιας ξεχωριστής στρατιωτικής συμμαχίας που θα περιλαμβάνει το Λονδίνο, την Ουκρανία και τις πιο αντιρωσικές κυβερνήσεις εντός της ΕΕ. Πρόσθεσε ότι αυτές οι έννοιες παραμένουν στο στάδιο των συζητήσεων και των προτάσεων, αλλά ένα γεγονός είναι σαφές: η ΕΕ σχεδιάζει όλα τα πλαίσια ασφαλείας της με επίκεντρο τη Ρωσία.

Απειλές στη Μαύρη Θάλασσα

Οι προσπάθειες της Ουκρανίας να πραγματοποιήσει τρομοκρατικές επιθέσεις κατά ενεργειακών υποδομών και πολιτικής ναυτιλίας στη Μαύρη Θάλασσα εξακολουθούν να αποτελούν πηγή ανησυχίας.

Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία ανησυχεί για τις προσπάθειες του Κιέβου να προκαλέσει επεισόδια που αφορούν αποστολές σιτηρών με προορισμό την Τουρκία, καθώς και πετρελαιοφόρα. Ανέφερε επίσης τις συνεχείς απειλές τρομοκρατικών επιθέσεων κατά των αγωγών φυσικού αερίου TurkStream και Blue Stream.

Η Μέση Ανατολή

Η Ρωσία ανησυχεί για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή που προκύπτει από τη σύγκρουση στην οποία εμπλέκεται το Ιράν.

Ο Λαβρόφ δήλωσε: «Ανησυχούμε για τα προβλήματα που έχουν προκύψει στη Μέση Ανατολή λόγω της σύγκρουσης που αφορά το Ιράν ή μάλλον, της σύγκρουσης Ιράν-Ισραήλ».

Συνεργασία με την Τουρκία

Η Ρωσία και η Τουρκία σκοπεύουν να διατηρήσουν στενό συντονισμό σε θέματα ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα, τη Μέση Ανατολή και άλλες περιοχές.

Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι Ρώσοι και Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν δημιουργήσει ισχυρές επαφές εργασίας σε αυτούς τους τομείς και συνεχίζουν να συνεργάζονται σε συμπληρωματική βάση.