Το Ιράν βγαίνει από τη σύγκρουση τραυματισμένο αλλά οικονομικά και πολιτικά ικανό να ανασυνταχθεί, ενώ οι ΗΠΑ καλούνται να διαχειριστούν το κόστος ενός πολέμου που αποδυνάμωσε τα αποθέματα οπλικών συστημάτων τους και επιβάρυνε τους αμερικανούς καταναλωτές μέσω των αυξημένων ενεργειακών τιμών 

Ανακοινώνοντας τη συμφωνία ανάμεσα σε Ουάσινγκτον και Τεχεράνη, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ έσπευσε να συγχαρεί «όλους», προβάλλοντας την εξέλιξη ως προσωπική και εθνική επιτυχία. Λίγο αργότερα, κατευθύνθηκε προς τη γιορτή που είχε οργανώσει στον Νότιο Κήπο του Λευκού Οίκου για τα γενέθλιά του. Ωστόσο, γράφει ο Τομ Νίκολς στο Atlantic, πίσω από τους πανηγυρισμούς, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι πολύ πιο σύνθετη και, για πολλούς αναλυτές, ιδιαίτερα δυσμενής για τις ΗΠΑ. Παρότι οι λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί πλήρως, ο Τραμπ επιδιώκει να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως νίκη.

Οι Ιρανοί, ωστόσο, εμφανίζονται να κινούνται με τους δικούς τους ρυθμούς, ανακοινώνοντας ότι οι τελικές διαβουλεύσεις θα πραγματοποιηθούν στη Γενεύη. Πριν ακόμη γίνουν γνωστοί οι όροι, οι επικριτές του αμερικανού προέδρου υποστηρίζουν ότι κανένας από τους βασικούς στόχους που είχε θέσει κατά την έναρξη της σύγκρουσης δεν επιτεύχθηκε. Το Ιράν υπέστη σημαντικά πλήγματα από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιχειρήσεις. Ωστόσο, επισημαίνει το Atlantic, η καταστροφή υποδομών και η εξόντωση στελεχών δεν οδήγησαν στην επιθυμητή πολιτική έκβαση. Το καθεστώς της Τεχεράνης παραμένει στην εξουσία, εξακολουθεί να ελέγχεται από τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης και διατηρεί σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες, όπως αποθέματα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, τα Στενά του Ορμούζ εξακολουθούν να βρίσκονται στη σκιά της ιρανικής επιρροής. Αν και η συμφωνία προβλέπει την ομαλή λειτουργία τους, το Atlantic γράφει ότι η δυνατότητα της Τεχεράνης να επηρεάζει τη διέλευση πλοίων παραμένει. Επιπλέον, μέρος των κυρώσεων αναμένεται να αρθεί, ενώ σημαντικά παγωμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία πρόκειται να αποδεσμευθούν. Κατά συνέπεια, οι επικριτές της συμφωνίας θεωρούν ότι το Ιράν πέτυχε τον σημαντικότερο στρατηγικό του στόχο: τη διατήρηση του καθεστώτος του. Αρκετοί εκτιμούν ότι η Τεχεράνη εξέρχεται πολιτικά ενισχυμένη. Παρά τη στρατιωτική πίεση που δέχθηκε, επέζησε της αμερικανικής επίθεσης και κατόρθωσε να επιβάλει κόστος σε κράτη του Κόλπου που είχαν ταχθεί υπέρ της αμερικανικής στρατηγικής.

Δύσκολη είναι και η θέση του Ισραήλ, σημειώνει ο αρθρογράφος του Atlantic. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπένιαμιν Νετανιάχου είχε ενθαρρύνει τον Τραμπ να ακολουθήσει σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν. Τελικά, φαίνεται ότι βρέθηκε στο περιθώριο των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Τεχεράνη συνέδεσε τη διευθέτηση της κρίσης στον Περσικό Κόλπο με τον τερματισμό των ισραηλινών επιχειρήσεων εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, περιορίζοντας έτσι τα περιθώρια κινήσεων της ισραηλινής ηγεσίας. Κάτι που, σύμφωνα με το Atlantic, επιβεβαιώθηκε και στην πράξη: Μετά τις νέες επιθέσεις από τη Χεζμπολάχ προς το Ισραήλ, ο αμερικανός πρόεδρος επέλεξε να καλέσει δημόσια το Ισραήλ σε αυτοσυγκράτηση, υποβαθμίζοντας τη σημασία των επεισοδίων και τονίζοντας ότι δεν πρέπει να διαταραχθεί η ειρηνευτική διαδικασία.

Η αμερικανική κυβέρνηση αναμένεται να υποστηρίξει ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα της συμφωνίας είναι η αποτροπή της ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στο Ιράν. Ωστόσο, οι επικριτές υπενθυμίζουν ότι ήδη από τη συμφωνία του 2015, το λεγόμενο Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης, η Τεχεράνη είχε δεσμευθεί να μην αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο. Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι, κατά τον χρόνο έναρξης του πολέμου, το Ιράν δεν βρισκόταν κοντά στην κατασκευή πυρηνικής βόμβας, παρά τους ισχυρισμούς περί άμεσης απειλής. Αντίθετα, εκτιμάται ότι η επιδίωξη αλλαγής καθεστώτος αποτέλεσε τον πραγματικό στόχο της αμερικανικής στρατηγικής.

Από τη στιγμή που αυτός δεν επιτεύχθηκε, η επίκληση της πυρηνικής απειλής λειτουργεί ως μέσο πολιτικής δικαιολόγησης. Η συμφωνία, σημειώνει το Atlantic, προβλέπει επίσης μια μεταβατική περίοδο δύο μηνών, κατά τη διάρκεια της οποίας θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, παραμένουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή των όρων. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην απομάκρυνση του εμπλουτισμένου ουρανίου το οποίο βρίσκεται κάτω από τα ερείπια που άφησαν πίσω τους οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν πληροφορίες ότι οι ιρανικές αρχές έχουν λάβει μέτρα ώστε να αποτρέψουν οποιαδήποτε ξένη πρόσβαση στο υλικό αυτό χωρίς τη συγκατάθεσή τους.

Η άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών σημαίνει ουσιαστικά την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από μια πολιτική πίεσης που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Σύμφωνα με το Atlantic, το Ιράν αναμένεται να αποκτήσει σημαντικούς οικονομικούς πόρους μέσω αποδεσμευμένων κεφαλαίων και μελλοντικών προγραμμάτων ανασυγκρότησης. Ετσι, ενώ το Ιράν βγαίνει από τη σύγκρουση τραυματισμένο αλλά οικονομικά και πολιτικά ικανό να ανασυνταχθεί, οι ΗΠΑ καλούνται να διαχειριστούν το κόστος ενός πολέμου που αποδυνάμωσε τα αποθέματα οπλικών συστημάτων τους και επιβάρυνε τους αμερικανούς καταναλωτές μέσω των αυξημένων ενεργειακών τιμών.

Ο Τραμπ εξακολουθεί να δηλώνει ότι είναι έτοιμος να επαναφέρει τη στρατιωτική πίεση εάν το Ιράν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του. Αρκετοί, όμως, αμφισβητούν κατά πόσο μια αμερικανική κοινή γνώμη κουρασμένη από τη σύγκρουση και οι ανήσυχες διεθνείς αγορές θα αποδέχονταν μια νέα πολεμική αναμέτρηση. Οταν ξεκινούσε αυτή η εκστρατεία, καταλήγει το Atlantic, ο αμερικανός πρόεδρος υποσχόταν στους ιρανούς πολίτες ότι θα τους δοθεί η ευκαιρία να απαλλαγούν από το θεοκρατικό καθεστώς και διακήρυσσε ότι θα αποδεχόταν μόνο την «άνευ όρων παράδοση». Σήμερα, όμως, το καθεστώς της Τεχεράνης παραμένει όρθιο. Και ενώ η Μέση Ανατολή προσπαθεί να προσαρμοστεί σε μια νέα, αβέβαιη πραγματικότητα, ο Ντόναλντ Τραμπ βρέθηκε να περιμένει να σταματήσει η βροχή, ώστε να ξεκινήσει η γιορτή του στον Λευκό Οίκο. 

Ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι διάβασαν την Τετάρτη το μνημόνιο συνεννόησης με το Ιράν στους δημοσιογράφους μετά από ημέρες μυστικότητας σχετικά με το τι περιέχεται στο έγγραφο.

Οι αξιωματούχοι μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας για να διαβάσουν τη συμφωνία πριν από την επίσημη τελετή υπογραφής που έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή. Η ιρανική κρατική τηλεόραση δημοσίευσε αργότερα κείμενο που παρακολουθούσε σε μεγάλο βαθμό τις δηλώσεις των ΗΠΑ.

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, η χώρα του οποίου μεσολαβεί μεταξύ των πλευρών, δήλωσε αργότερα ότι οι ηγέτες των ΗΠΑ και του Ιράν υπέγραψαν τη συμφωνία και ότι «θα τεθεί σε ισχύ άμεσα».

Να τι περιλαμβάνει η συμφωνία:

1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι σύμμαχοί τους στον τρέχοντα πόλεμο, υπογράφοντας το παρόν Μνημόνιο Κατανόησης, δηλώνουν τον άμεσο και οριστικό τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, και αναλαμβάνουν την υποχρέωση από τώρα και στο εξής να μην ξεκινήσουν κανέναν πόλεμο ή οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των άλλων και να απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας εναντίον των άλλων, διασφαλίζοντας την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία του Λιβάνου. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώνει τον οριστικό τερματισμό του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, και άλλες διατάξεις της παρούσας παραγράφου.

2. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αναλαμβάνουν την υποχρέωση να σέβονται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα η μία της άλλης και να απέχουν από κάθε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης.

3. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεσμεύονται να διαπραγματευτούν και να επιτύχουν την τελική συμφωνία εντός μέγιστης προθεσμίας 60 ημερών, η οποία μπορεί να παραταθεί με αμοιβαία συναίνεση.

4. Αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής θα ξεκινήσουν την άρση του ναυτικού αποκλεισμού τους και οποιωνδήποτε διαταραχών ή εμποδίων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και θα τερματίσουν πλήρως τον ναυτικό αποκλεισμό εντός 30 ημερών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η κυκλοφορία των πλοίων θα είναι ανάλογη με τον αριθμό της προπολεμικής κυκλοφορίας που αποκαθίσταται από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναλαμβάνουν περαιτέρω την υποχρέωση να απομακρύνουν τις δυνάμεις τους από την περιοχή γύρω από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εντός 30 ημερών από την τελική συμφωνία.

5. Με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Συνεργασίας, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα προβεί σε διευθετήσεις, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια, για την ασφαλή διέλευση εμπορικών πλοίων χωρίς χρέωση για 60 ημέρες μόνο από τον Περσικό Κόλπο στη Θάλασσα του Ομάν και αντίστροφα. Η κυκλοφορία των εμπορικών πλοίων θα ξεκινήσει αμέσως και, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες για την άρση των τεχνικών και στρατιωτικών εμποδίων και την αποναρκοθέτηση από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, θα αποκατασταθεί εντός 30 ημερών. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα διεξάγει διάλογο με το Σουλτανάτο του Ομάν για να καθορίσει τη μελλοντική διοίκηση και τις ναυτιλιακές υπηρεσίες στο Στενό του Ορμούζ, σε συζήτηση με άλλα παράκτια κράτη του Περσικού Κόλπου, σύμφωνα με το ισχύον διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων κρατών του Στενού του Ορμούζ.

6. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση, με τους περιφερειακούς εταίρους τους, να αναπτύξουν ένα οριστικό, αμοιβαία αποδεκτό σχέδιο, με τουλάχιστον 300 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την ανοικοδόμηση και την οικονομική ανάπτυξη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Ο μηχανισμός για την εφαρμογή αυτού του σχεδίου θα οριστικοποιηθεί στο πλαίσιο μιας τελικής συμφωνίας εντός 60 ημερών. Όλες οι απαιτούμενες άδειες, απαλλαγές και άδειες που απαιτούνται για τις σχετικές χρηματοοικονομικές συναλλαγές θα χορηγηθούν από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

7. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση να τερματίσουν κάθε είδους κυρώσεις κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Διοικητών του ΔΟΑΕ και όλων των μονομερών κυρώσεων των ΗΠΑ, πρωτογενών και δευτερογενών, σε συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα ως μέρος της τελικής συμφωνίας. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναγνωρίζουν την κρίσιμη σημασία του προαναφερθέντος ζητήματος της λήξης των κυρώσεων και εκφράζουν τις προθέσεις τους να αντιμετωπίσουν άμεσα αυτά τα ζητήματα στις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να επιτευχθεί αμοιβαία συμφωνία επ' αυτών.

8. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν επιβεβαιώνει εκ νέου ότι δεν θα προμηθευτεί ούτε θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφώνησαν να επιλύσουν τη διάθεση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου υλικού σύμφωνα με έναν μηχανισμό που θα συμφωνηθεί αμοιβαία σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που αναφέρεται στην Παράγραφο 7, με την ελάχιστη μεθοδολογία να είναι η επιτόπια ανάμειξη υπό την επίβλεψη του ΔΟΑΕ. Τα δύο μέρη συμφώνησαν επίσης να συζητήσουν το ζήτημα του εμπλουτισμού και άλλα αμοιβαία συμφωνημένα ζητήματα που σχετίζονται με τις πυρηνικές ανάγκες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, βάσει ενός ικανοποιητικού πλαισίου που θα συμφωνηθεί στην τελική συμφωνία. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώσει τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αναγνωρίζουν την κρίσιμη σημασία των προαναφερθέντων πυρηνικών ζητημάτων και εκφράζουν την πρόθεσή τους να αντιμετωπίσουν άμεσα αυτά τα ζητήματα στις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να επιτευχθεί αμοιβαία συμφωνία επ' αυτών.

9. Εν αναμονή της τελικής συμφωνίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφωνούν να διατηρήσουν το status quo. Η Ισλαμική Δημοκρατία θα διατηρήσει το τρέχον status quo του πυρηνικού της προγράμματος και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις και δεν θα αναπτύξουν πρόσθετες δυνάμεις στην περιοχή.

10. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση ότι αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Συνεργασίας και μέχρι τη λήξη των κυρώσεων, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ θα εκδίδει εξαιρέσεις για την εξαγωγή ιρανικού αργού πετρελαίου, προϊόντων πετρελαίου και παραγώγων του και όλων των συναφών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών συναλλαγών, των ασφαλειών, των μεταφορών κ.λπ.

11. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση να διαθέσουν πλήρως προς χρήση τα δεσμευμένα ή περιορισμένα κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν κατά την εφαρμογή του παρόντος Μνημονίου Συνεργασίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα συμφωνήσουν αμοιβαία τις διαδικασίες που σχετίζονται με την αποδέσμευση αυτών των κεφαλαίων κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Τα εν λόγω κεφάλαια, είτε διατηρούνται στον αρχικό λογαριασμό είτε μεταφέρονται, θα είναι πλήρως χρησιμοποιήσιμα για πληρωμή σε οποιονδήποτε τελικό δικαιούχο που ορίζεται από την Κεντρική Τράπεζα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εκδίδουν όλες τις απαραίτητες άδειες και εξουσιοδοτήσεις αναλόγως.

12. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφωνούν ότι θα συσταθεί εκτελεστικός μηχανισμός για την παρακολούθηση της επιτυχούς εφαρμογής του παρόντος Μνημονίου Συνεργασίας και της μελλοντικής συμμόρφωσης με την τελική συμφωνία.

14. Η τελική συμφωνία θα επικυρωθεί με δεσμευτική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Πηγή: AP

Ηχηρό μήνυμα έστειλε ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ, ξεκαθαρίζοντας ότι το κόμμα του κατεβαίνει στις εκλογές για να φέρει «την αλλαγή της πολιτικής, προφανώς και την πολιτική αλλαγή»

Tο momentum έχει δημιουργηθεί, η αναμέτρηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα είναι ντέρμπι και όχι περίπατος όπως θα νόμιζε ο πρωθυπουργός. Το μήνυμα αυτό έστειλε χθες το απόγευμα από τη Λευκωσία ο Αλέξης Τσίπρας. (Μπορεί η 3η Διεθνής Διάσκεψη του ομώνυμου Ινστιτούτου να ήταν προσανατολισμένη σε άλλα, διεθνή ζητήματα, αλλά όταν ρωτήθηκε από την Κύπρια δημοσιογράφο Μαρίνα Οικονομίδου για το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα, προφανώς ο πρώην πρωθυπουργός δεν αρνήθηκε να απαντήσει.)

Στη συζήτηση λοιπόν με την οποία έκλεισε η Διάσκεψη, μαζί με τον γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ, Στέφανο Στεφάνου, ο Αλέξης Τσίπρας παίρνοντας αφορμή από φημολογία αλλά και το ρεπορτάζ του Politico ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επισπεύσει τις εκλογές για να μη δημιουργηθεί momentum εις βάρος του (του πρωθυπουργού δηλαδή), ο πολιτικός αντίπαλός του σήκωσε το γάντι και υποστήριξε ότι το momentum υπάρχει ήδη. Κατά συνέπεια, συνέχισε, η εκλογική μάχη «δεν θα είναι ένας περίπατος για τον κύριο Μητσοτάκη, όπως υπολόγιζε πριν από τις 26 Μαΐου. Θα είναι μια αναμέτρηση η οποία θα είναι ντέρμπι».

Με τον Αλ. Τσίπρα να ξεκαθαρίζει πως «εμείς πάμε (στις εκλογές) όχι για να καταγράψουμε δυνάμεις και να διαμαρτυρηθούμε. Πάμε για να διεκδικήσουμε την ψήφο των πολιτών, να καταφέρουμε τη συσπείρωση και τη συμπαράταξη προοδευτικών δημοκρατικών πολιτών στα ψηφοδέλτιά μας. Για να νικήσουμε στις εκλογές και να φέρουμε την αλλαγή της πολιτικής, προφανώς και την πολιτική αλλαγή».

Ενώ εξήγησε παράλληλα ότι τα τελευταία τρία χρόνια ο πρωθυπουργός έπαιζε άνευ αντιπάλου, γεγονός που ήταν καθοριστικό για τη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, όπως αναγνώρισε και επέκρινε τις αντιπολιτευτικές εκείνες δυνάμεις οι οποίες αφενός λειτουργούν ως συμπληρωματικός πόλος στη Δεξιά, αφετέρου δεν ενδιαφέρονται για τη διακυβέρνηση.

Εχοντας όμως και την εμπειρία του 2012, αποφάνθηκε πως «δεν μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα για τις κοινωνικές ομάδες που θες να εκπροσωπήσεις, αν δεν έχει και τη βούληση να λερώσεις τα χέρια σου για να κυβερνήσεις. Θα κάνεις και λάθη. Θα έχεις και συγκρούσεις όμως. Μπορεί να έχεις και ήττες. Θα έχει και νίκες για τα λαϊκά στρώματα».

Η χρήσιμη Αριστερά

Αλλωστε, συνέχισε, «πιο χρήσιμη ήταν η Αριστερά στις συνθήκες μνημονίων παρά σε ομαλές συνθήκες. Διότι καταφέραμε να βγάλουμε από τη φτώχεια εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους».

Για τούτο και ο στόχος είναι η επανίδρυση μιας ισχυρής προοδευτικής παράταξης, που θα έχει προοπτική, θα θέλει την εξουσία και δεν θα τη φοβάται – «προς όφελος των πολλών» ανέφερε και υπογράμμισε το «σημαντικό», όπως είπε, «για να τα πετύχεις όλα αυτά, πρέπει να είσαι έτοιμος να γίνεις εσύ ο ίδιος η αλλαγή που επιθυμείς».

Το μείζον βέβαια είναι να ξέρει κανείς ποιους θέλει να εκπροσωπεί – και ο επικεφαλής της Συμπαράταξης ήταν ξεκάθαρος: «Θέλουμε να εκπροσωπήσουμε τις δυνάμεις της μισθωτής εργασίας –παλαιότερα στην Ελλάδα λέγαμε, ανδρεοπαπανδρεϊκό ήταν αυτό, τους μη προνομιούχους, εγώ θα πω τους μη βολεμένους– και την εργασία και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Αυτή είναι η βάση μας και πρέπει να αποδείξουμε ότι μπορούμε προστατεύοντας αυτά τα συμφέροντα να λειτουργήσουμε προς όφελος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας».

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει «rebranding στις αξίες μας, που είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η ειρήνη. Το θέμα είναι στο πώς θα επικοινωνήσουμε στον κόσμο να τον πείσουμε ότι προστατεύοντας τους πιο αδύναμους, παλεύοντας ενάντια στις ανισότητες, παλεύοντας για την ειρήνη, δημιουργώντας ένα πλαίσιο προστασίας των πιο αδύναμων μπορούμε να έχουμε όφελος για όλη την κοινωνία» εξήγησε επίσης.

Ποιος είναι λαϊκιστής;

Το δικό της ενδιαφέρον είχε όμως και η κατάρριψη του πολιτικού μύθου σχετικά με το πόθεν προέρχεται ο λαϊκισμός: «Δεν είναι λαϊκισμός η λαϊκότητα. Να ενδιαφέρεσαι για τα λαϊκά προβλήματα, να προσπαθείς να βρεις λύσεις για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα, αυτό δεν είναι αυτό λαϊκισμός».

Παρατήρηση που έγινε με αφορμή τη διατύπωση της πρότασης της ΕΛΑΣ για δωρεάν συγκοινωνίες για όλους τους Αθηναίους και τους Θεσσαλονικείς, πρόταση που κατηγορήθηκε ως λαϊκιστική από την κυβέρνηση. Πέραν του ότι «το κόστος είναι πάρα πολύ μικρό, 250-300 εκατομμύρια, μας είπαν λαϊκιστές, αλλά την ίδια στιγμή όταν παίρνουν αποφάσεις για να μειώσουν τη φορολογία των μερισμάτων, για να μοιράσουν φοροαπαλλαγές στον μεγάλο πλούτο, για να μην υπάρχει όριο στη μεταβίβαση κληρονομιάς, όταν αυξάνουν τους μετακλητούς κατά 50% και τους μισθούς τους κατά 70% ή όταν αυξάνουν τον μισθό τον μητροπολιτών, αλλά όχι τον γιατρών και των καθηγητών και των δασκάλων, αυτό λέγεται υπεύθυνη πολιτική και όταν μιλάς για τα λαϊκά προβλήματα είναι λαϊκισμός» ανέφερε εμφατικά ο Αλέξης Τσίπρας, προσθέτοντας ότι η δική του κυβέρνηση έπεσε θύμα ακραίου λαϊκισμού και ακραίας τοξικότητας.

Ο ορισμός του πατριώτη

Για το Κυπριακό διαβεβαίωσε ότι «όταν η Κύπρος ζητάει βοήθεια, η Ελλάδα θα στέκεται δίπλα της». Εξαπέλυσε ταυτόχρονα όμως επίθεση και κατά των πατριδοκάπηλων, λέγοντας πως πατριώτης είναι εκείνος που δεν αφήνει τα προβλήματα για τις νέες γενιές». Κάτι που ο ίδιος έκανε επί πρωθυπουργίας του τόσο σε σχέση με τη διένεξη της χώρας μας με τη Βόρεια Μακεδονία όσο και στο Κυπριακό.

Από την πλευρά του ο γ.γ. του ΑΚΕΛ υπογράμμισε την αναγκαιότητα της Αριστεράς στις μέρες μας και έφερε το παράδειγμα της ευρωπαϊκής κούρσας εξοπλισμών και πώς αυτή λειτουργεί εις βάρος των κοινωνικών δαπανών και των λαών της Ευρώπης.

Πρόταση Πικέτι

Το τραπέζι που προσείλκυσε το ενδιαφέρον πολλών ήταν αυτό για την οικονομική πολιτική με τη συμμετοχή του Τομά Πικετί, που έθεσε ζήτημα φορολόγησης του μεγάλου πλούτου, αλλά και των Γιώργου Χουλιαράκη και Ευγενίας Φωτονιάτα. Στη Διάσκεψη συναντήθηκαν σημαντικές προοδευτικές φωνές από τη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ, από την Ευρώπη και την Ασία, ενώ εξαιρετικά ενδιαφέρον ήταν το τραπέζι που συζήτησε τις τελευταίες εξελίξεις του Κυπριακού.

Τη Διεθνή Διάσκεψη του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας χαιρέτισαν με γραπτά μηνύματά τους ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος και ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Χριστοδουλίδης.

Πηγή: efsyn