Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Μέρος 1^ον

Το 1972 παρουσιάστηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες, το αριστουργηματικό έργο του βραβευμένου Αμερικανού σκηνοθέτη Francis Ford Coppola , σε σενάριο του βραβευμένου έργου του MarioPuzo. Στο έργο αυτό, που έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ και, που όλοι γνωρίζουμε –υποθέτω- μας δείχνει και μας αφηγείται μέσα από τις σκηνές του έργου την ιστορία ενός μικρού μετανάστη από την Σικελία στην Αμερική και, την διαδρομή του μέσα από πάλες, δολοφονίες και διαπλοκές και την κυριαρχία του, στον χώρο του υποκόσμου, γενικότερα της Αμερικής του 1945. Στο έργο γίνετε αντιληπτό με ανάγλυφο τρόπο η κυριαρχία του αδίστακτου, οργανωμένου εγκλήματος. Είναι η ιστορία του Αρχιμαφιόζου, “capo di tutti cupi”, του νονού.

Κηφισιά, 16 χρόνια πριν.

Στην Κηφισιά, την πόλη μας αναδεικνύετε Δήμαρχος ο Β. Βάρσος. Ένας αυτοκινητιστής με πλούσιο αγωνιστικό παρελθόν, εργατικός μεν, αλλά υπερφίαλος, δίχως τις απαραίτητες γνώσεις, προσόντα, πολύ λίγος δε. Με την υποστήριξη της Ν.Δ. που τον ανταμείβει με τον τρόπο αυτό, για τον προσηλυτισμό του από τις τάξεις του Κ.Κ.Ε στις τάξεις της Ν.Δ.

Η πράξη αυτή –όπως περίτρανα αποδείχθηκε- ήταν καταστροφική για την παράταξη της Ν.Δ., την Κηφισιά. Καρατομείται αυτόματα, χωρίς να πάρει χαμπάρι, το γιατί. Ήταν μια αναμενόμενη κατάληξη.  Αλλά δεν υπάρχει γιατί, ο Β. Βάρσος δεν ξέρει, -και δεν έχει το έρμα, την παιδεία- να καταλάβει και, στην θέση του τον αντικαθιστά ο Ν. Χιωτάκης, «ο μαθητής του», το πουλέν του. Μαθημένος τόσα χρόνια να λειτουργεί έτσι δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς. Ο Β. Βάρσος δεν πτοείται, μετά το στραπάτσο, με τις θέσεις του, αυτές τις άκρως λαϊκιστικές παραμένει μέσα στην Κηφισιά ο σκιώδης Δήμαρχος, ο αντ’ αυτού. Ο Ψωμιάδης της Κηφισιάς.

Μαθημένος έτσι, κατά αυτόν τον τρόπο, εξακολουθεί να λειτουργεί, κατά τον ίδιο και απαράλλακτο τρόπο που τόσα χρόνια λειτουργούσε. Θα μεταφέρω χωρίς να χρησιμοποιήσω τα ονόματα από τους πρωταγωνιστές των παρακάτω σχολίων. Απαιτεί, ζητά –τα γεγονότα είναι αφηγήσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών-  χρήματα, που οι ίδιοι αυτοβούλως του τα δίνουν, για το προεκλογικό αγώνα, υποτίθεται. Για να πάρουμε τον δήμο, από τον Ν. Χιωτάκη. Επιπροσθέτως παίρνει και χρήματα από τον Δήμο, «την ιερή αγελάδα με τα πολλά μαστάρια», από τον δήμαρχο Χιωτάκη, αυτά είναι μια άλλη ιστορία. Πονεμένη. Είναι κάτι που έμενε κρυφό μεταξύ τους. Λειτουργεί και συμπεριφέρεται με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Όμως οι ίδιοι, αυτοί που τα αφηγούνται είναι και πάλι υποψήφιοι μαζί στις τελευταίες εκλογές. Δεν μας λένε όμως ότι, κρύβονται πίσω από μικρές, ιδιοτελείς αναφορές, ότι και αυτοί κρύβουν μυστικά συμφέροντα, άλλοι για την πρόσληψη των παιδιών τους στο Δήμο, άλλοι για τα εντελώς παράνομα καταστήματά τους. Λειτουργεί σαν ένας ιδιόμορφος «νονός» μέσα στην πόλη, της Κηφισιάς, προστατεύει.

Ο Νονός μέρος 2^ον

Ο πρωταγωνιστής –DonCorleone- έχει πεθάνει και τον έχει διαδεχθεί ο γιός του, MichaelCorleone. Ο νέος «Νονός» κρατά πιστά αυτά που του έχει εκμυστηρευτεί ο πατέρας του. Στο διάβα του όμως κάνει -εκτός από τις απαραίτητες στυγνές δολοφονίες- και κάποιες κινήσεις στην πλευρά της νομιμοποίησης των εντελώς παράνομων επιχειρήσεων του. Νομιμοποίηση τρόπος του λέγειν, ο παρονομαστής είναι ο ίδιος και απαράλλακτος, μια εντελώς ιδιοτελής, παράφορα παράνομη, αδίστακτη κατάσταση. Βαδίζει στα χνάρια του πατέρα του, με τον μανδύα της εποχής, σε μια πιο εκλεπτυσμένη κατάσταση. Οι δολοφονίες, οι διαπλοκές, το στήσιμο και μοίρασμα της τράπουλας  ξεπερνούν ίσως και την εποχή που ήταν ο πατέρας του στο τιμόνι.

Ο πολιτικός θάνατος μέσω της ξευτίλας.

Κηφισιά, 2 μήνες πριν.

Ο Ν. Χιωτάκης είναι Δήμαρχος στην πόλη τα τελευταία 12 χρόνια. Μαθημένος από τις αλλεπάλληλες νικηφόρες επικρατήσεις του έχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι της εξουσίας. Έχει στο μυαλό του όμως το πάθημα Βάρσου, δεν το ξεχνά. Έχοντας κυριαρχήσει έναντι των «αντιπάλων του», βγάζοντας από το κάδρο κινδύνου τον σημαντικότερο αντίπαλο του –τον Β. Βάρσο- έχοντας σύμμαχό του την γενικότερη ανέχεια, τον έχει κυριεύσει η έπαρση.

Λειτουργεί ως μέγας αλαζών.

Θεωρεί, ότι είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης στην πόλη. Ο «λαουτζίκος» -έτσι θεωρεί- οι πολίτες είναι στο καναβάτσο λόγω της γενικότερης κατάστασης που επικρατεί και ζει μια κατάσταση απέραντης εφορίας. Στα ενδοπαραταξιακά δεν υπάρχει κανένας αντίπαλος, τους έχει όλους –όσοι ήταν απ’ έξω- βάλει στο κόλπο, είναι πέρα για πέρα ήσυχος, «μα στο νόημα για νάρθεις θα σου εξηγήσει ο Μπάτης» λέει το τραγούδι. Τους διάφορους πραιτοριανούς-συνεργάτες τους έχει βάλει σε πόστα και δρουν ο καθένας για τον εαυτό του. Ο καθένας από αυτούς έχει στήσει το μαγαζάκι του. Η πόλη έχει γίνει έρμαιο στον κάθε είδους υποανάπτυκτο, το κάθε αρπαχτικό. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θα αναφέρω για να καταλάβουμε όλοι. Στις διάρκεια των πρόσφατων εκλογών, μετά από ομιλία του περιμένει την αποθέωση του. Οι παρευρισκόμενοι «υπήκοοι του» , υπάλληλοι οι περισσότεροι και οι οικογένειες τους τον χαιρετούν και εκείνος τους περιμένει σαν τον Καίσαρα να του φιλούν το χέρι, προσκυνώντας τον.

Πρόσφατα επιχειρηματίας με κατάστημα τροφίμων αναγκάστηκε να τα κλείσει λόγω των τρωκτικών που ζητούσαν 250.000 ευρώ για να εκδώσει την άδεια λειτουργίας. Ήδη αρμόδιος εισαγγελέας έχει επαλειφθεί του θέματος αφού έχει καταθέσει μήνυση, με όλα ονόματα με πρώτο και καλύτερο αυτό του Νίκου Χιωτάκη.

Συνηθισμένος από την μεγάλη εφορεία, η αλαζονεία της εξουσίας, προσπερνά ορισμένα γεγονότα κρίσιμα, αδιαφορεί-ξεχνά ότι πλέον υπάρχουν φωνές που δεν καλύπτονται από τον μηχανισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του μηχανισμού Χιωτάκη, της αλαζονείας, που από πότε είχε αρχίσει να παρεισφρήσει στον Δήμο Κηφισιάς είναι το παρακάτω.

Δημοτικός σύμβουλος ακόμη, πρόεδρος της Αναπτυξιακής, έχει προσλάβει τον «παπαγάλο» του, τον άνθρωπό του, -εφημερίδα Κηφισιά- ο οποίος τον εξυμνεί με σχόλια τύπου «ο Ν. Χιωτάκης είναι ο μόνος που προσφέρει έργο τεράστιο στον Δήμο». Ο δήμαρχος Β. Βάρσος δε –τότε ζούσε μια κατάσταση απέραντης άγνοιας- αγρόν ηγόραζε, το έρμα παιδείας που αναφέραμε, μηδενικό. Θεωρούσε ότι θα είναι για αρκετό καιρό αφέντης στην πόλη. Και εκεί διαπράττει τον ολέθριο σφάλμα, αυτό που η ιστορία έχει αποδείξει είναι το καταλυτικό. Αυτό που πρέπει να έχεις παιδεία και ήθος για να ανταπεξέλθεις από τις σειρήνες –που είναι τόσο πολλές- της εξουσίας. Αλλά δίχως παιδεία, δίχως ίχνος αυτογνωσίας, όταν με μόνα προσόντα τις γνωριμίες (το γλείψιμο), και με την πλείστη οίηση, την έπαρση, επόμενο είναι το αποτέλεσμα.

Και ξαφνικά, από το πουθενά, με λιγοστά αλλά καταλυτικά όπλα, εμφανίζονται κάτι μικροί αλλά γενναίοι «Γαλάτες» που δεν έχει ο μηχανισμός τίποτα να τους πολεμήσει και, αλλάζουν όλο το τόσο προσεκτικά καθορισμένο σκηνικό. Η έπαρση που τους διακατέχει όμως δεν βλέπουν το κίνδυνο, έρχεται και τους χτυπά την πόρτα, δίπλα τους, αυτοί από την αλαζονεία τους δεν καταλαβαίνουν.

«Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνετε» αναφέρει η λαϊκή σοφία, πολύ σωστά. 

Ολοκληρώνοντας αυτή την μικρή αλλά τόσο διδακτική πορεία της ιστορίας της σύγχρονης Κηφισιάς, θα αναφέρω ότι, η ιστορία επαναλαμβάνετε, μερικές φορές ως μια κακόγουστη φάρσα.-

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Πέφτουν οι καρπαζιές σαν το χαλάζι, η μία μετά την άλλη. Πρώτα ήταν το Παρίσι, όπου η κυβέρνηση εισέπραξε την αδιαλλαξία της τρόικας και δεν συγκινήθηκε από το επιχείρημα «βοηθήστε γιατί έρχεται ο Τσίπρας». Μετά οι δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου που παγιώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη θέση και με σημαντική διαφορά από την ΝΔ. Υστερα η Θεσσαλονική, όπου ο Σαμαράς διέψευσε όλες τις προσδοκίες την στιγμή που ο Τσίπρας τις ξεπέρασε.

Ο κ. Σαμαράς έχει τόσο πανικοβληθεί, ώστε έφτασε να παίρνει τηλέφωνο έναν έναν τους ιδιοκτήτες των καναλιών για να τους ζητήσει να μην μεταδώσουν την ομιλία Τσίπρα στην ΔΕΘ, πράγμα που προκάλεσε νέα κρίση στην ΝΕΡΙΤ, φθείροντας περισσότερο την κυβέρνηση. Λες και αν τα κανάλια δεν μετέδιδαν ολόκληρη την ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, θα σωζότανε η Νέα Δημοκρατία! «Αντωνάκη με αυτά που κάνεις θα έρθει πιο γρήγορα ο Τσίπρας. Δηλαδή θα μας πάρεις κι εμάς στον λαιμό σου», του απάντησε ένας από τους ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών.

Βλέποντας ένα πρωθυπουργό στα πρόθυρα νευρικής κρίσης τα ΜΜΕ αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις. Με τη σειρά του, το γεγονός ότι τα κανάλια δεν κατακεραύνωσαν τις εξαγγελίες Τσίπρα όπως θα έκαναν παλιότερα, εκλαμβάνεται από το Μέγαρο Μαξίμου ως ένδειξη μιας συνωμοσίας που ενδεχομένως να έχει και διεθνείς διαστάσεις. Ακόμη και την επίσκεψη Τσίπρα στον Πάπα προσπάθησε να ματαιώσει ο κ. Βενιζέλος, που τηλεφωνούσε στους καρδινάλιους του Βατικανού διαμαρτυρόμενος επειδή δέχονται κάποιον που δεν είναι αρχηγός κράτους ή πρωθυπουργός και απειλώντας εμμέσως με αντίποινα! Όπως συνόψιζε την κατάσταση το ακραιφνώς φιλοΣαμαρικό antinews: «Τα βρήκε η Μέρκελ με τον Τσίπρα; Αν ναι τότε ας το πει στον Σαμαρά να τελειώνει η υπόθεση».

Η κυρία Μέρκελ δεν έχει βέβαια παρατήσει το αγαπημένο της μαθητή, που προόριζε για πανευρωπαϊκό παράδειγμα. Απλώς δεν έχει κανένα λόγο να μπει στο κόπο του, γιατί τον έχει στο τσεπάκι. Η ιστορία του χρέους είναι εδώ χαρακτηριστική: υποτίθεται ότι Μέρκελ και λοιποί δανειστές είχαν υποσχεθεί στον κ. Σαμαρά ότι η συζήτηση για το χρέος θα ξεκινούσε την άνοιξη του 2014, ώστε να ευνοηθεί η ΝΔ στις ευρωεκλογές. Υστερα μετατέθηκε για μετά τις ευρωεκλογές, μετά για τον Σεπτέμβριο και κατόπιν για το Νοέμβριο, ώστε να βοηθηθεί και ο Σαμαράς να αλλάξει το πολιτικό κλίμα και να μαζέψει τους 180 βουλευτές για την εκλογή προέδρου. Τελικώς αναβλήθηκε και αυτή του Νοεμβρίου μετά από απαίτηση της Γερμ,ανίας και παραπέμφθηκε κάπου στις καλένδες.

Αυτή είναι η μοίρα που επιφυλάσσει η ιστορία και ζωή σε κάθε είδους καρπαζοεισπράκτορες. Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αν ο κ. Σαμαράς είχε τηρήσει τις εξαγγελίες με βάση της οποίες υπερίσχυσε στις εκλογές του 2012. Αν δηλαδή είχε επαναδιαπραγματευθεί με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες τα μνημόνια, αντί να να τα εφαρμόσει με κυνισμό και σκληρότητα που θα ζήλευαν στρατιωτικοί και μη επικεφαλής χωρών της Λατινικής Αμερικής τις προηγούμενες δεκαετίες.

Το πρόβλημα στην ελληνική περίπτωση είναι ότι ο καρπαζοεισπράκτορας έχει και μια ορισμένη ψυχολογία. Όπως μας πληροφορούσε πρόσφατα το "Βήμα" σε ένα άρθρο του για τον «πόλεμο μέχρι εσχάτων» που σχεδιάζει το Μέγαρο Μαξίμου, «οι τόνοι θα ανέβουν υπέρμετρα, καθώς ο Πρωθυπουργός δεν είναι διατεθειμένος, όπως λένε οι συνεργάτες του να βλέπει να προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις»!  Η πρώτη κίνηση ήταν η επαναφορά της κινδυνολογίας για τον πανικό στις τράπεζες σε περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, έστω και αν έτσι υπονομεύεται όλο το success story της Ελλάδας, που βγήκε από την κρίση, κέρδισε την εμπιστοσύνη των αγορών και άλλα παραμύθια.

Θα υπάρξουν και άλλες κινήσεις γιατί, για όσους δεν κατάλαβαν, ο κ. Σαμαράς «δεν είναι διατεθειμένος» ούτε να χάσει, ούτε να παραδώσει την εξουσία και θα κάνει τα πάντα για να την κρατήσει. Ο καρπαζοεισπράκτορας είναι και τυχοδιώκτης και αυτό κάνει τα πράγματα πιο επικίνδυνα.

Πηγή : tvxs

Μασαχουσέτη