Με την ταινία «Η Σκύλα» (La Chienne) του 1931, εγκαινιάζεται η λεγόμενη γαλλική περίοδος δημιουργίας του Ζαν Ρενουάρ. Αν και οι παραγωγοί της ταινίας προσπάθησαν να αλλάξουν το τελικό μοντάζ του φιλμ, ο Ρενουάρ κατάφερε εν τέλει να διατηρήσει τον καλλιτεχνικό έλεγχο και να μας προσφέρει ένα κλασσικό πλέον φιλμ νουάρ. Ένα υπέροχο δείγμα γραφής του μεγάλου Ρενουάρ, μία από τις πρώτες του δημιουργίες την οποία δεκατέσσερα χρόνια μετά ο σπουδαίος Γερμανός σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ θα τη γύριζε ριμέικ στο «Scarlet Street» του 1945...

Όταν γνωρίσει όμως μια νεαρή κοπέλα ελαφρών ηθών, τη Λουλού (Ζανί Μαρές), θα ερωτευθεί για πρώτη φορά στη ζωή του και μάλιστα κεραυνοβόλα. Μόνο που η Λουλού μαζί με τον σκληρό προστάτη της και εραστή της Ντεντέ (Ζορζ Φλαμάντ) τον εμπαίζει με απώτερο σκοπό να του αποσπάσουν χρήματα.

Φτάνουν λοιπόν σε σημείο η Λουλού και ο Ντεντέ, να πουλήσουν τους πίνακές του Λεγκράντ, αλλά με την υπογραφή της κοπελιάς, έτσι ώστε να καρπωθούν εκείνοι τα χρήματα. Όταν όμως θα εμφανιστεί ο υποτιθέμενος νεκρός σύζυγος της συζύγου του, ο Μορίς Λεγκράντ θα μείνει ξαφνικά και πάλι ελεύθερος.

Ο συνδυασμός αυτός των εξελίξεων, θα οδηγήσει τον Μορίς στην απόφαση να ζητήσει από τη νεαρή κοπέλα που αγαπά να ζήσουν μαζί οι δυο τους. Τότε όμως είναι που θα πιάσει στο κρεβάτι τη Λουλού με τον Ντεντέ και θα καταλάβει επιτέλους την πλεκτάνη που του είχαν στήσει.

Αυτή η τραγική επίγνωση θα οδηγήσει τον Μορίς Λεγκράντ σταδιακά στο έγκλημα. Ένα έγκλημα όμως που θα σημάνει παράλληλα και την αρχή του τέλους και του ίδιου του ήρωα μας καθώς πλέον η ζωή του οδηγείται στην κατάπτωση...

Η ταινία «Η Σκύλα» (La Chienne) του Ζαν Ρενουάρ, βασίζεται στο μυθιστόρημα (και στη συνέχεια θεατρικό έργο) των Georges de La Fouchardière και André Mouézy-Éon. Ο Ρενουάρ μας παρουσιάζει μία απλή μεν, ρεαλιστική δε ιστορία, γύρω από τα ανθρώπινα πάθη. Μία ταινία που παράλληλα χαρακτηρίστηκε ως πολύ τολμηρή, για την εποχή της. Η ταινία κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες σε διανομή της New Star.

Για τον γεννημένο το 1894 Ζαν Ρενουάρ, γιο του διάσημου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ, καθοριστικό ρόλο στα πρώτα του βήματα, διαδραμάτισε η πανέμορφη Αντρέ Χόεσλινγκ, νεαρή πρόσφυγας από την Αλσατία, η οποία πόζαρε ως μοντέλο για τον πατέρα του, προτού καταλήξει σύζυγος του Ζαν και λίγο αργότερα, μητέρα του γιου τους.

Ως σκηνοθέτης ο Ζαν Ρενουάρ αποφάσισε λοιπόν στις πρώτες δημιουργίες του, να χρησιμοποιήσει τη σύζυγό του ως πρωταγωνίστρια των ταινιών του, αλλάζοντας όμως το όνομά της στο πιο εύηχο Catherine Hessling και γράφοντας ειδικά γι’ αυτήν το ντεμπούτο του “Une Vie Sans Joie” (Backbiters) το 1924, όπως και το “La Fille De L’ Eau” (Whirlpool of Fate) του 1925.

Ακολούθησε το 1926 η ταινία του “Nana”, ακριβή διασκευή στο μυθιστόρημα του Émile Zola, η οποία και θεωρείται ως η πιο σημαντική δημιουργία, της βωβής περιόδου του. Στη συνέχεια ο σκηνοθέτης πειραματίζεται με δουλειές μικρού μήκους, όπως το ονειρικό “Κοριτσάκι Με Τα Σπίρτα” του 1928. Με το σταδιακό πέρας της εποχής του βωβού, ο Ρενουάρ βρίσκει οικονομική στήριξη και γίνεται εφικτή η πρώτη ομιλούσα ταινία του στα 1931, το “On Purge Bebe”, εξερευνώντας παράλληλα την άγνωστη ακόμη τεχνολογία του ήχου.

Με την ταινία “Η Σκύλα” του 1931, εγκαινιάζεται η λεγόμενη γαλλική περίοδος, η οποία όμως ξεκινά με δύο πολύ σημαντικά προβλήματα. Από τη μια, η υποχρεωτική αντικατάσταση της συζύγου του με μια άλλη ηθοποιό - γεγονός που επιφέρει ανεπανόρθωτο πλήγμα στην ήδη προβληματική σχέση του ζευγαριού - και παράλληλα η απόφαση των παραγωγών να αλλάξουν το τελικό μοντάζ, προκειμένου να απαλύνουν σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, τις πιο τολμηρές πτυχές του φιλμ.Ευτυχώς ο Ζαν Ρενουάρ, καταφέρνει να διατηρήσει τον καλλιτεχνικό έλεγχο, σε μια ταινία την οποία θα ξαναγύριζε ο Φριτς Λανγκ μια δεκαετία αργότερα.

Μακριά από δόγματα και στρατεύσεις, πίσω από μεταμφιεσμένες αλληγορίες ηθικής, οι ταινίες του αγαπημένου Ζαν Ρενουάρ πρεσβεύουν τη μία και ακλόνητη πίστη στον άνθρωπο. Μ' ένα ασταμάτητο δέος απέναντι στα μυστήρια της ύπαρξης και της θνητής φύσης, ο Ρενουάρ συνέταξε ένα ευαίσθητο σινεμά, το οποίο αγγίζει τα ύψη της ποίησης. Η “Μεγάλη Χίμαιρα - La grande illusion” και ο “Κανόνας του Παιχνιδιού - The Rules of the Game”, τοποθετήθηκαν ανάμεσα στις σημαντικότερες ταινίες του αιώνα, ενώ φιλμ όπως το “The River” και το “Boudu Saune Des Eaux”, αναγορεύτηκαν σε μοντέλα φιλμικού μοντερνισμού.

Ο σκηνοθέτης παραμένει ενεργός σ’ όλη τη διάρκεια του ’60, επιστρέφοντας στο ανθρωποκεντρικό και αντιπολεμικό πνεύμα, με το “Le Caporal Epingle”. Ενώ τελευταία του ταινία, φτιαγμένη για την τηλεόραση, είναι ένα σπονδυλωτό κουαρτέτο παραβολών που ακούει στο όνομα “Le Petit Theare De Jean Renoir” του 1969.

Με την υγεία του να φθίνει σταδιακά, ο Ζαν Ρενουάρ ολοκλήρωσε τα απομνημονεύματά του, έλαβε ένα τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της καριέρας του, στέφθηκε Ιππότης στη Λεγεώνα της Τιμής από τη γαλλική κυβέρνηση και έφυγε ήσυχα στις 12 Φεβρουαρίου του 1979. Λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του, ένας τρυφερός επικήδειος έκανε την εμφάνιση του, στους Los Angeles Times της εποχής. Τον υπέγραφε ο μεγάλος Όρσον Γουέλς και έφερε τον τίτλο: «Ο Σημαντικότερος Όλων Των Σκηνοθετών»!

Οδηγούμε τη ρηξικέλευθη τρίτη γενιά του γαλλικού mini στις όχθες του Λίγηρα.

Είτε ήταν χωροταξικός, όπως στην πρώτη γενιά του Renault Twingo πριν από 21 χρόνια, είτε τώρα στην τρίτη γενιά του μηχανικός, ο πειραματισμός φαίνεται να συνοδεύει ολόκληρο τον βίο του γαλλικού mini. Στη γαλλική Ναντ και στις όχθες του Λίγηρα θα επιχειρούσαμε να διαπιστώσουμε πόσο αλλιώτικο είναι στο δρόμο και στην αίσθηση ένα μικρό τετραθέσιο αυτοκίνητο πόλης με τον κινητήρα και την κίνηση πίσω.

Η Renault ερεύνησε και διαπίστωσε ότι στις τωρινές μέρες της αυτοκίνησης και των αναγκών η τοποθέτηση του κινητήρα κάτω από το πορτ-μπαγκάζ και η μετάδοση της κίνησης στους πίσω τροχούς προσέφερε τέτοια οφέλη που δικαιολογούσαν την επένδυση 450 εκατομμυρίων Ευρώ. Το ίδιο έκρινε και η Daimler, και η μηχανική σπουδή εξελίχθηκε από κοινού από τη γαλλική και τη γερμανική εταιρεία - καθώς η τελευταία θα την εφαρμόσει στο νέο smart forfour.

Ένα εντυπωσιακό όφελος από τη μεταφορά του κινητήρα πίσω είναι η ευελιξία του Twingo στην πόλη, καθώς τώρα ελλείψει κινητήρα οι τροχοί μπορούν να στρίβουν σε γωνία 45 μοιρών - επιτυγχάνοντας έναν πρωτόγνωρα μικρής ακτίνας κύκλο στροφής. Σε αυτό βοηθούν και οι μικροί πρόβολοι και το σχεδόν κάθετο ρύγχος του Twingo.

Το τελευταίο δεν βοηθά, πάντως, την αεροδυναμική. Η τοποθέτηση του κινητήρα πίσω και η αύξηση του ύψους από το έδαφος είναι αλήθεια ότι έκαναν το Twingo λίγο ασταθές στους πλευρικούς ανέμους, ειδικά στον αυτοκίνητο και ειδικά σε μια μέρα που φυσάει - αλλά η Renault υποστηρίζει ότι έχει προβλέψει το πρόβλημα, με ειδική παράμετρο του ESP.

Κατά τα άλλα, όμως, η οδηγική του αίσθηση είναι τυπική της γαλλικής επιτυχίας στον τομέα της οδηγικής συμπεριφοράς. Ένας χρυσός συμβιβασμός άνεσης και στιβαρού πατήματος, χωρίς αυτό που θα περίμενε κανείς από ένα μικρό αυτοκίνητο με τον κινητήρα πίσω: την ελάφρυνση του εμπρός μέρους και την υποστροφή. Οι Γάλλοι μας εξήγησαν ότι πέτυχαν, εκτός των άλλων π.χ. με την προέκταση προς τα μπροστά του ταμπλό, την κατανομή βάρους 55 πίσω - 45 εμπρός. Και με τους δύο εμπρός επιβάτες, η κατανομή αυτή αγγίζει το 50-50.

Το καπό δεν προσφέρει αποθηκευτικό χώρο και ανοίγει κατά το ήμισυ, με διακόπτες που βρίσκονται πίσω από τη γρίλια. Κάτω από αυτό βρίσκονται τα δοχεία των υγρών του αυτοκινήτου και τίποτα περισσότερο. Συνεπώς, ο χώρος που απομένει για τις αποσκευές βρίσκεται μόνο πίσω, θερμομονωμένος από τον κινητήρα. Ο χώρος είναι 188 λίτρα όταν οι πλάτες των πίσω καθισμάτων βρίσκονται σε κανονική θέση και 219 λίτρα όταν βρίσκονται σε όρθια θέση.

Στην τελευταία περίπτωση ο χώρος για τους πίσω επιβάτες γίνεται λίγο πιο στενό. Γενικώς ο χώρος για τους πίσω επιβάτες δεν είναι άπλετος για τα πόδια τους, αλλά είναι εντάξει για τους ώμους και τα κεφάλια τους. Με την πτώση των πίσω καθισμάτων ο χώρος αποσκευών αυξάνει στα 980 λίτρα και με την πτώση και του καθίσματος του συνοδηγού, χωρά αντικείμενα μήκους σχεδόν 2,30 μέτρων. Το Twingo έχει μήκος 3,595 μέτρα, πλάτος 1,646 μ., ύψος 1,554 μ. και μεταξόνιο 2,492 μέτρα.

Κάτω από το πορτ-μπαγκάζ, υπάρχει η δυνατότητα επιλογής δύο κινητήρων βενζίνης. Του γνωστού, αλλά κατά 50% τροποποιημένου υπετροφοδοτούμενου TCe 898 κ.εκ. και 90 ίππων και του ολοκαίνουριου ατμοσφαιρικού SCe 1.000 κυβικών και 70 ίππων. Και οι δύο συνοδεύονται, προς το παρόν, με το ίδιο μηχανικό κιβώτιο 5 ταχυτήτων.

Ο πρώτος έχει μέση (εργοστασιακή) κατανάλωση 4,3 λίτρων / 100 χλμ. και ο δεύτερος 4,5 λίτρων. Με το προαιρετικό σύστημα Start/Stop, ο χιλιάρης πέφτει σε εκπομπή CO2 κάτω από τα εκατό γραμμάρια (95 γραμ./χιλιόμετρο), όπως συμβαίνει και με τον Turbo (99 γραμ.), που σημαίνει ότι και οι δύο εξαιρούνται των τελών κυκλοφορίας.

Με βάση τα μόλις 864 κιλά του Twingo με τον κινητήρα SCe και τα μόλις 943 κιλά με τον TCe, και οι δύο κινητήρες καλύπτουν αρκετά καλά τις ανάγκες της κίνησης στην πόλη - δίνουν σχεδόν πάντα την αίσθηση της ζωντάνιας. Φυσικά, με τον Turbo οι επιδόσεις είναι καλύτερες και το ταξίδι μπορεί να γίνει πιο ξεκούραστο, καθώς είναι αισθητό (και φυσιολογικό) πόσο υπερισχύει σε ροπή στις μέσες στροφές.

Το νέο Renault Twingo θα ξεκινήσει να διατίθεται στην ελληνική αγορά στις αρχές του Οκτωβρίου. Οι τιμές του δεν είναι ακόμα γνωστές, όμως φαίνεται αρκετά πιθανό η βασική έκδοση με τον κινητήρα SCe 70 να κοστίσει κάτω από δέκα χιλιάδες Ευρώ.

Την πλήρη ανάλυση για το νέο γαλλικό mini, καθώς και για τις ρηξικέλευθες μηχανικές του επιλογές, μπορείτε να διαβάσετε στο «Car and Driver» Οκτωβρίου (4/10, μαζί με το «Έθνος).

Δεν πρέπει όλα να είναι δύσκολα και περίτεχνα - έχουν και τα εύκολα τη γοητεία τους και, ιδίως στη μαγειρική, γλύκα πολλαπλή: γρήγορη ετοιμασία, λιγοστά υλικά, μετρημένα σκεύη. Μήλα, ζάχαρη, λίγο αλεύρι και μερικές νιφάδες βρώμης φτάνουν για την καστανή Μπέτυ (γνωστότερη ως Brown Betty), το αμερικανικό επιδόρπιο - παιχνιδάκι. Στις καστανές και εύκολες λέμε, και ξαναλέμε, ναι:

Για ένα μεσαίο ταψί

Ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς, διαλέγουμε ένα μεσαίο ταψί, περίπου 20 εκατοστά σε διάμετρο, και το αλείφουμε με λίγο βούτυρο. Στρώνουμε τα μήλα σε σειρά, απλωμένα γρήγορα αλλά σε τάξη για να καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας, ανακατεύουμε τα υπόλοιπα υλικά σε ένα ρηχό μπολ, τα μοιράζουμε από πάνω και φουρνίζουμε.

Ψήσιμο στην ίδια θερμοκρασία, μέχρι το πάνω μέρος να ροδίσει και τα μήλα να μαλακώσουν. Μετά το ξεφούρνισμα, μοίρασμα στα πιάτα όσο ακομα αχνίζει, σκέτη η με κάμποσο παγωτό.