Θες jobs; Μάθε τα μυστικά του Steve Jobs
Παίδες, εγώ όλα τα κουσούρια τα έχω, αλλά μοναχοφάϊσα δεν είμαι. Μόλις μαθαίνω κάτι γαμάτο αμέσως τρέχω να το μοιραστώ μαζί σας. Τώρα που το σκέφτομαι, ζώντας σε μια εποχή όπου κανείς δεν δίνει του αγγέλου του νερό (πόσο μάλλον Perrier), δεν το βρίσκω καθόλου απίθανο να αγιάσω.
Ας πάρουμε όμως το πράμα απ’ την αρχή. Προχτές το απόγευμα, στο πλαίσιο της αναβάθμισής μου, είχα κανονίσει να την κοπανήσω νωρίς από το baby sitting για να κάνω ένα ίντερβιου με μια εταιρεία συμβούλων, της οποίας δεν θα αποκαλύψω το όνομα για να μη πλακώσουν στις μηνύσεις. Πάω λοιπόν έχοντας καμουφλάρει όλο μου το δεξί ημισφαίριο (αυτό που κάνει τα τρελά, ξέρετε, τα κόλπα τα ζόρικα που κάνουν στην Ινδία, με αποτέλεσμα να ψοφάω στην πείνα κοτζάμ διδάκτωρ-φιλόσοφερ, να πούμε). Το καμουφλάρισα που λέτε το πρόστυχο μέσα σε ένα φόρεμα ούλτρα office-chic γκρι ποντικί (επιλέγοντας το χρώμα αυτό είχα σκοπό να αφήσω να εννοηθεί πως η φάκα ήταν το γαμογραφείο τους. Είδατε εξέλιξη; Δίνω το στίγμα μου αλλά ανεπαισθήτως τώρα πια, να μην το πιάνει και ο κάθε στελεχόστουρνας)
Πάω λοιπόν ντυμένη ασορτί με τη μοκέτα και στήνομαι έξω από το γραφείο του HR που θα μου έκανε τη συνέντευξη. Περίμενα 30 λεπτά, 60 λεπτά, 90 λεπτά, έφαγα όλα μου τα νύχια, έφαγα τα πετσάκια, έφαγα την πρώτη φάλαγγα του δείκτη αλλά δεν ήταν νόστιμη και σταμάτησα. Πάνω που θα σηκωνόμουνα να την κάνω έξαλλη με το γαϊδούρι αυτό, άνοιξε η πόρτα και βγήκε η κοντή και όλο ύφος στελεχάρα αυτοπροσώπως (ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ, αυτοπροσώπως. Με το δικό της το στόμα μου είπε, "περάστε, δεσποινίς". Με το δικό μου το στόμα του είπα, "ευχαριστώ, μάλιστα". Με το δικό του το χέρι μου έδειξε μια μπασμένη πολυθρονίτσα, με τον δικό του κώλο έκατσε στη δικιά του γιγάντια πολυθρόνα, ας είμαστε ρεαλιστές, δεν ήταν πολυθρόνα, θρόνος ήταν, η κομπλεξάρα ο κοντός δεν φτάνει που σκαρφάλωνε σε θρόνο για να ανεβαίνει το ηθικό του, τοποθετούσε τα θύματά του σε καρέκλα για νάνους. Όλα αυτά τα σκεφτόμουνα από μέσα μου. Απ’ έξω χαμογελούσα γοητευτικά. Νομίζω. Πάντως γοητευτικά-ξεγοητευτικά, χαμογελούσα. Με δόντια. Σαν ήλιος.
Στην αρχή με κοιτούσε για κάνα πεντάλεπτο βουβός σαν τσιπούρα από πάνω μέχρι κάτω. Αφού τελείωσε η αξονική άνοιξε επιτέλους το στόμα του.
-Κυρία μου, έριξα μια ματιά στο CV σας.
-Μάλιστα. Ευχαριστώ. (παναγίτσα μου, τι μου συμβαίνει; Από τη νευρικότητα αρχίζω και γίνομαι δουλική)
-Ok… Εντάξει…
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΩΝΗ= Τι OK-εντάξει, ρε μαλάκα; Διάβασες το βιογραφικό μου και έβγαλες το συμπέρασμα "ΟΚ-Εντάξει";
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΦΩΝΗ= Μάλιστα, εντάξει (το χοντραίνω σε δουλικότητα αλλά άμα πάρεις την κατηφόρα, μετά γλιστράς. Ρωτήστε όποιον υπουργό θέλετε)
-Λοιπόοοοοοοον… το ζήτημα είναι πως από τα βιογραφικά λίγα πράματα καταλαβαίνεις…
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΩΝΗ= Εσύ ακόμα λιγότερα, βούρλο.
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΦΩΝΗ= Μάλιστα, λίγα… (Μα τι συμβαίνει; αρχίζω να με αηδιάζω κι εμένα, πια)
- Γι' αυτό έχω αναπτύξει μια δική μου μέθοδο evaluation, αξιολόγησης, you know, in order to capture your inner soul, your true core. You know what I mean?
-Το 'χω.
-Με συγχωρείτε;
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΦΩΝΗ= Τίποτα. Μάλιστα. Κατάλαβα. Ευχαριστώ. (Σκάσε πια, μαλάκω. Το κατάλαβε ότι κατάλαβες. Κατάλαβες;)
-Εντάξει λοιπόν. Πάρτε αυτό, καθίστε στο διπλανό γραφείο και γράψτε μου πώς το καταλαβαίνετε, how you get it. Είναι τα 7 μυστικά του Στηβ Τζομπς. Αυτά που τον έκαναν πλούσιο και διάσημο σε όλο τον κόσμο. Μεταφράστε τα στη δική σας γλώσσα. Έχετε πέντε λεπτά.
-Πέντε λεπτά για να μεταφράσω 7 μυστικά; Ούτε το google translation δεν κάνει τόσο γρήγορα (και τόσο λάθος) μετάφραση.
Τότε, που λέτε, έγινε το ακατονόμαστο. Ο κοντός φούντωσε, πήδηξε από τον θρόνο, μου άρπαξε σχεδόν το χαρτί και είπε (φτύνοντας ελαφρώς στα μούτρα μου)
-Πέντε λεπτά σας φαίνονται λίγα; Μάλλον δεν κάνετε γι' αυτή τη δουλειά. Χάνουμε την ώρα μας.
Εγώ, άψογη, του ξανατραβάω το χαρτί από το χέρι και του λέω:
-Τώρα που το σκέφτομαι είναι πολλά. Θα το κάνω σε 3.
Πηγαίνω στη διπλανή αίθουσα, αρπάζω το μολύβι και μεταφράζω τα μυστικά του Στηβ στη δική μου γλώσσα, αυτή που όλοι ξέρετε, αυτή που κάποια μέρα θα με κάνει διάσημη (στη φυλακή Κορυδαλλού όπου θα καταλήξω να κάνω μάσκες ομορφιάς μαζί με τη Βίκυ Σταμάτη)
ΜΥΣΤΙΚΟ νο 1: Μερικές φορές η ζωή θα σε χτυπήσει σαν τούβλο
Μετάφραση: Το ξέρω. Μόλις με χτύπησε ένα τούβλο.
ΜΥΣΤΙΚΟ νο 2: Κάνε ό,τι αγαπάς
Μετάφραση: Σου βρίσκεται κάνας μπάφος, φιλαράκι;
ΜΥΣΤΙΚΟ νο3: Κάνε κάθε μέρα κάτι καινούριο
Μετάφραση: Καινούριο, ε; Έχουμε τίποτα σε τριπάκι;
ΜΥΣΤΙΚΟ νο 4: Μην κάνεις 1.000 πράματα. Συγκεντρώσου σε ένα ερώτημα
Μετάφραση: βεβαίως: Πώς θα την κάνω από εδώ;
ΜΥΣΤΙΚΟ νο 5: Πούλα όνειρα, όχι προϊόντα
Μετάφραση: Ξέρω. Κοίτα το CV μου. Το μισό είναι μουσαντέ αλλά το ‘χαψες.
ΜΥΣΤΙΚΟ νο 6: Μάθε να παρουσιάζεις σωστά το προϊόν σου
Μετάφραση: Μπα, ευτυχώς είμαι ψηλή. Δε χρειάζομαι θρόνο
ΜΥΣΤΙΚΟ νο 7: Στείλε ένα σύντομο και σαφές μήνυμα στην ανθρωπότητα για να το καταλάβει.
Μετάφραση: Fuck you!
Το άφησα στη γραμματέα του και την κοπάνησα από τις σκάλες υπερήφανη. Ποιο σαφές μήνυμα δε νομίζω να έχει ξαναπάρει η ανθρωπότητα, Στηβ…
Πηγή:protagon
