ενημέρωση 6:54, 1 August, 2026

Κερκυραϊκή κολοκυθόπιτα: εδώ την λέμε σπουρδόπιτα

Είναι της εποχής τώρα οι κολοκύθες και τις βλέπεις να κρέμονται από πολλές πέργολες σαν τεράστια κίτρινα αχλάδια. Αυτή την ποικιλία (Curcubita maxima) την ξεραίνουν και την κάνουν φαναράκια για τον Αϊ - Γιάννη τον Λαμπατάρη. Γίνεται και μαγειρευτή αλλά εγώ την πίτα μου την φτιάχνω από την άλλη ποικιλία, το «Τουρμπάνι του Τούρκου», πιο γνωστό από τις μάσκες του Halloween.

Την ετυμολογία της λέξης δεν την έχω διαπιστώσει: ιταλική δεν είναι, ούτε βενετσιάνικη (όπως είχα αρχικά υποθέσει). Ο Μπαμπινιώτης δεν την αναφέρει καν. Αν κανείς αναγνώστης ξέρει τίποτα, παρακαλώ να με φωτίσει. Η βασική μου συνταγή είναι της παραδοσιακής κερκυραϊκής ανοιχτής πίτας, με φύλλο μόνο από κάτω - πιο πολύ τάρτα ή quiche. Μερικά καινούργια στοιχεία τα εμπνεύστηκα από την ψητή κολοκύθα της φίλης μου της Μυρτώς. Το θυμάρι, ας πούμε, αντί για τον κλασικό μαϊντανό και μάραθο, καθώς και τα καβουρδιστά καρύδια και τη φέτα.

Την τελευταία φορά που την έκανα (βλ. φωτογραφία) είχα τη φαεινή ιδέα να αντικαταστήσω τα καρύδια με τους σπόρους της κολοκύθας και να τους αφήσω να ψηθούν μαζί με την πίτα. Έχετε δοκιμάσει να ξεφλουδίσετε ωμό πασατέμπο; Δουλειά δεν είχαμε, δουλειά βρήκαμε! Γευστικά είχε μεγάλη επιτυχία αλλά... η διαδικασία παραήταν μπελαλίδικη. Η ίδια συνταγή γίνεται και νηστίσιμη, χωρίς το γάλα, τ' αυγά και το τυρί, με λίγο έξτρα νερό στο διάλυμα του ζωμού. Είναι πιο απλή κι ελαφριά κι εγώ προσωπικά την προτιμώ.

Υλικά
Για το φύλλο («πέτουρο» στα κερκυραϊκά):

  • 1 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • ½  φλιτζάνι καλαμποκάλευρο
  • ½ φλιτζάνι λάδι
  • ½ κουταλάκι αλάτι
  • ¼ κουταλάκι ζάχαρη
  • 1-1 ½  φλιτζάνι νερό με 2-3 σταγόνες ξύδι
  • ¾ φλιτζανιού ρύζι

Για τη γέμιση:

  • ένα κιλό κολοκύθα καθαρισμένη
  • 2 κρεμμύδια τριμμένα
  • 1 φλιτζάνι λάδι
  • ½ φλιτζάνι ζεστό νερό με διαλυμένο ένα ζωμό λαχανικών Knorr (του ψυγείου)
  • 4 αυγά
  • 1 φλιτζάνι γάλα
  • 2 κουταλιές ψιλοκομμένος δυόσμος
  • 2 κουταλιές τριμμένο θυμάρι
  • αλατοπίπερο
  • 1 φλιτζάνι καβουρδισμένα καρύδια ή ½ φλιτζάνι καθαρισμένος κολοκυθόσπορος
  • 1 φλιτζάνι τριμμένη φέτα

Οδηγίες
Σε μια μεγάλη γαβάθα ανακατεύουμε τα στεγνά υλικά για το φύλλο και προσθέτουμε σιγά σιγά όσο νερό χρειάζεται για μια αρκετά σφιχτή ζύμη, που σκεπάζουμε και αφήνουμε να «ξεκουραστεί» για τουλάχιστον μισή ώρα.

Εν τω μεταξύ καθαρίζουμε και τρίβουμε ή κόβουμε σε μικρά κομμάτια (εγώ κάνω το δεύτερο) την κολοκύθα και ανακατεύουμε με το τριμμένο κρεμμύδι, το λάδι, το ζωμό, τα μυρωδικά και το αλατοπίπερο.

Ανοίγουμε το φύλλο αρκετά ώστε να περισσεύει σε στρογγυλό ταψί 36 πόντων και το στρώνουμε με 3 περίπου πόντους ύψος στα πλάγια για να συγκρατείται η γέμιση. Στην επιφάνεια του φύλλου απλώνουμε ομοιόμορφα το ρύζι για να απορροφήσει τα υγρά της κολοκύθας. Αφού στρώσουμε τη γέμιση, χτυπάμε ελαφρά τα αυγά με το γάλα και τα ρίχνουμε από πάνω. Τέλος προσθέτουμε τα καρύδια ή σπόρια.

Ψήνουμε για 1 με 1 ½ ώρα, ώσπου να ροδίσει, σε προθερμασμένο φούρνο 200 βαθμών, προσθέτοντας τη φέτα όταν έχει ψηθεί (μπορούμε αντί για φέτα να προσθέσουμε τριμμένο κεφαλοτύρι στα τελευταία 20 λεπτά).

Την αφήνουμε να κρυώσει λίγο για να κόβεται πιο εύκολα.

Υ.Γ.1: Σπουρδόπιτα: «Σπούρδα» ή «Σπούδρα» (Κερκ.): Κολοκύθα (Curcubita maxima)
Υ.Γ.2: Μια επίσης παραδοσιακή παραλλαγή, «κλειστή», με λεπτό φύλλο και σταφίδες, θα βρείτε στο εξαιρετικό βιβλίο Επτανησιακής μαγειρικής Prospero’s Kitchen των Diana Farr Louis και June Marinos που επανεκδόθηκε τελευταία.

Πηγή:bostanistas

Όταν η καρυδόπιτα έγινε μπισκότο

Τις τελευταίες νύχτες από την κουζίνα μας, όσο όλοι κοιμούνται ήσυχοι, ακούγονται κοφτά, μυστηριώδη «κρατς» και κατόπιν σιγανά μασουλήματα: έφτασαν πεσκέσι δύο σακούλες γεμάτες φουσκωμένα καρύδια και με τον πολύτιμο συνεργό μου, καρυοθραύστη, τα αφανίζω επιμελώς, με λαιμαργία σκίουρου. Προτού περιλάβω και τη δεύτερη τσάντα, τα μισά κατασχέθηκαν από τους πιο έμπειρους και υπομονετικούς για μερακλίδικη καρυδόπιτα και με τα υπόλοιπα αποφάσισα να δοκιμάσω εκείνα τα εύκολα μπισκότα που μοιάζουν με μινιατούρα καρυδόπιτας, σαν εκείνη της Γκέλης Βούρβουλη. Οι περισσότερες σχετικές συνταγές αξιοποιούν τα αμερικάνικα pecans, όμως και τα δικά μας ταίριαξαν φίνα.

Photo: christyrobbins.blogspot.gr

Για περίπου 20 μπισκότα:

  • 1 φλιτζ. βούτυρο μαλακό
  • 1 φλιτζ. ζάχαρη καστανή
  • 1 αυγό
  • 1 κ. γλ. βανίλια σε σκόνη
  • 2 φλιτζ. αλεύρι
  • 1 κ. γλ. μπέικιν πάουντερ

Για τη γέμιση:

  • 1 φλιτζ. καρύδια ή pecans ψιλοκομμένα
  • 3 κ.σ. μέλι ζεσταμένο (για να είναι πιο ρευστό)
  • 1 κ. γλ. κανέλα

Επιστρατεύουμε δύο μεσαία μπολ και ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς.

Στο πρώτο ρίχνουμε το βούτυρο μαζί με τη ζάχαρη και ανακατεύουμε με μίξερ χειρός ώσπου να αφρατέψουν (αν διαθέτουμε μεγάλο μίξερ, ασφαλώς το προτιμούμε). Προσθέτουμε το αυγό, τη βανίλια και συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να προκύψει μίγμα λείο. Κατόπιν αλεύρι και μπέικιν πάουντερ και συνεχίζουμε ανακατεύοντας. Η ζύμη θα πρέπει να πλάθεται εύκολα και να μη κολλάει πολύ στα χέρια μας.

Στο δεύτερο μπολ, η γέμιση: καρύδια, μέλι και κανέλα. Ανακατεύουμε καλά με ένα μεγάλο κουτάλι και στρώνουμε με λαδόκολλα ένα πλατύ, άνετο ταψί. Πλάθω μπισκοτάκια: Απλώνουμε τη ζύμη σε πάγκο καθαρό με τα χέρια μας, μέχρι να φτάσει σε πάχος τα δύο εκατοστά. Με ένα μικρό φλιτζάνι του εσπρέσο ή του ελληνικού καφέ κόβουμε μικρούς ζυμαρένιους κύκλους. Όση ζύμη περισσεύει από τα κοψίματα, ξαναπλάθεται και μπαίνει στο παιχνίδι εκ νέου.

Photo: christyrobbins.blogspot.gr

Τα μοιράζουμε στον πάγκο και πιέζοντάς τα στο κέντρο φτιάχνουμε μια μικρή λακκούβα που θα υποδεχτεί την καρυδένια γέμιση. Ένα κουταλάκι του γλυκού φτάνει για κάθε μπισκότο. Τα μεταφέρουμε στο ταψί - προσέχουμε για τις δέουσες αποστάσεις, έστω μισού εκατοστού μεταξύ τους -, ανασηκώνουμε ελαφρώς τη ζύμη περιμετρικά και φουρνίζουμε στην ίδια θερμοκρασία (170 °C) για περίπου 11 με 12 λεπτά. Μόλις τα μπισκότα ροδίσουν και δούμε πως έχουν ξεκολλήσει από τη λαδόκολλα, δεν περιμένουμε: ξεφούρνισμα και άπλωμα σε σχάρα για να κρυώσουν.

Photo: christyrobbins.blogspot.gr

Αν περισσέψει γέμιση, δεν πτοούμαστε: με σβηστό αλλά ζεστό ακόμα τον φούρνο, την απλώνουμε στη λαδόκολλα και την ψήνουμε για μερικά λεπτά. Μελωμένη και υγρή όπως είναι, την μοιράζουμε κουταλιά προς κουταλιά πάνω στα μπισκότα - ναι, ποτέ δεν έχουν αρκετή.

 

H Cat Power έρχεται στην Αθήνα τον Νοέμβριο

H Cat Power, κατά κόσμον Chan Marshall, μία από τις σημαντικότερες singer/songwriters της alternative rock σκηνής, έρχεται στην Αθήνα για μία μοναδική solo συναυλία την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου, στο Fuzz Live Music Club.  

Με συνοδεία ένα πιάνο και μία κιθάρα, η σπουδαία Αμερικανίδα τραγουδοποιός θα παρουσιάσει υλικό από ολόκληρη την καριέρα της – με επιλογές που κατά βάση προέρχονται από εμβληματικά albums όπως τα “Myra Lee”, “Moon Pix”, “You Are Free”, “The Greatest”, “Sun”, αλλα και με υπέροχες διασκευές, όπως τις παρουσίασε στα “The Cover Album” και “Jukebox” - στο πλαίσιο της πρώτης solo περιοδείας που πραγματοποιεί μετά από καιρό με λίγες επιλεγμένες ημερομηνίες σε ΗΠΑ και Ευρώπη.    

H Charlyn Marie Marshall, γνωστότερη ως Chan Marshall και, φυσικά, με το καλλιτεχνικό της όνομα, Cat Power, γεννήθηκε πριν από 42 χρόνια στην Atlanta της Georgia. Η μουσική μπήκε στη ζωή της από νωρίς, μέσω της επιρροής διαφόρων προσώπων της οικογένειάς της (ο πατέρας της είναι blues μουσικός και πιανίστας). Από τον Otis Redding, τους Rolling Stones και τους Creedence Clearwater Revival μέχρι τους Black Flag, και από τη folk μέχρι την εκκλησιαστική μουσική, η Chan βρισκόταν καθημερινά σε επαφή με μία ευρεία γκάμα επιρροών.  

Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα από μικρή ηλικία και σύντομα, μαζί με ορισμένους φίλους της, σχημάτισαν το group που πήρε το όνομα Cat Power, το οποίο διατήρησε μετά τη διάλυση της συγκεκριμένης παρέας και τη μετακόμισή της στη Νέα Υόρκη, το 1992. Εκεί, συστήθηκε στη free-jazz / experimental σκηνή της πόλης, απέκτησε αυτοπεποίθηση ως μουσικός και άρχισε να πραγματοποιεί μία σειρά solo εμφανίσεων. Το 1994, ηχογράφησε μέσα σε μία ημέρα, σε ένα μικρό υπόγειο studio, 20 τραγούδια που έμελλε να αποτελέσουν το υλικό για τα δύο πρώτα albums της, "Dear Sir" (1995) και "Myra Lee", με τη βοήθεια του drummer των Sonic Youth, Steve Shelley, και του κιθαρίστα Tim Foljahn.    

Το 1996, υπέγραψε στη Matador και κυκλοφόρησε το τρίτο της album, "What Would The Community Think", σε παραγωγή του Steve Shelley. Σε αυτό περιέχεται το περίφημο "Nude As The News", το κομμάτι που βγήκε σε single και video clip και την έκανε γνωστή στο ευρύτερο κοινό. Το "Moon Pix", ηχογραφημένο με τη συνδρομή των Jim White και Mick Turner από τους Dirty Three, ακολούθησε δύο χρόνια μετά και απέσπασε σπουδαίες κριτικές από τον μουσικό Τύπο. Η συνέχεια είναι γνωστή.  

Μέχρι σήμερα, η μοναδική της εμφάνιση στην Ελλάδα τοποθετείται κάπου στις αρχές της καριέρας της, μπροστά σε λίγους ανθρώπους στο Mo Better. Τώρα έρχεται επιτέλους η στιγμή να την δούμε ξανά από κοντά, σε μία σπάνια solo εμφάνιση στο πλαίσιο μιας, σχετικά μικρής σε διάρκεια, περιοδείας που θα πραγματοποιήσει σε λίγες εβδομάδες.    

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου, Fuzz Live Music Club [Πειραιώς 209 & Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος]  

Πηγή:lifo

Renault EOLAB: Με 1lt/100km!

To πρωτότυπο EOLAB παρουσιάζεται από τη Renault ως μια σπουδή στις εφαρμοσμένες τεχνολογίες εξοικονόμησης βάρους και καυσίμου.

Renault EOLAB: Με 1lt/100km!
 
 
To πρωτότυπο EOLAB παρουσιάζεται από τη Renault ως μια σπουδή στις εφαρμοσμένες τεχνολογίες εξοικονόμησης βάρους και καυσίμου.

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, το πρωτότυπο όχημα ενσωματώνει περίπου 100 τεχνολογικές εφαρμογές οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν από τη Γαλλική εταιρεία στα μοντέλα της, τα προσεχή χρόνια.

Στη Renault δίνουν μεγάλη σημασία στην μείωση της κατανάλωσης καυσίμου και της εκπομπής ρύπων και διοξειδίου του άνθρακα και το EOLAB είναι η έμπρακτη απόδειξη γι' αυτό, καθώς δεν είναι ένα «ονειρικό πρωτότυπο» αλλά μια κινητή «πλατφόρμα» εφαρμογής της σχετικής τεχνογνωσίας.

Όπως ανακοινώθηκε από τη Renault, το EOLAB [σύνθετη ονομασία από τον Αίολο (Éole) και τη γαλλική λέξη «laboraoire» (εργαστήριο)] καταναλώνει μόλις 1,0 lt/100 km. Διαθέτει υβριδικής διάταξης κινητήρα (έναν τρικύλινδρο βενζινοκινητήρα 1,0 lt που αποδίδει 75 PS και έναν ηλεκτροκινητήρα που αποδίδει 68 PS) και μπορεί να καλύψει μια απόσταση 60 km κινούμενο ως αμιγώς ηλεκτροκίνητο όχημα, αν η τελική ταχύτητά του δεν ξεπερνά τα 120 km/h.

Σημαντική είναι και η προσπάθεια που έχει γίνει για τη μείωση του βάρους του οχήματος. Σύμφωνα με τους ανθρώπους της Renault, έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά τα οποία έχουν μειώσει το συνολικό βάρους το κατά περίπου 400 kg, συγκριτικά με ό,τι θα ίσχυε αν για τη δημιουργία του χρησιμοποιούνταν συμβατικά υλικά.

 
  • Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!Renault EOLAB: Με 1lt/100km!
  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0