ενημέρωση 3:30, 4 August, 2026

Μεταμόσχευση «νεκρής» καρδιάς

Γιατροί στο Σίδνεϊ μεταμόσχευσαν για πρώτη φορά καρδιά που είχε σταματήσει να πάλλεται επί 20 λεπτά
 
Μεταμόσχευση «νεκρής» καρδιάς
Για πρώτη φορά γιατροί στο Σίδνεϊ μεταμόσχευσαν καρδιά που είχε σταματήσει να πάλλεται
 

Σίδνεϊ, Αυστραλία 

Χειρουργοί στην Αυστραλία πραγματοποίησαν την πρώτη μεταμόσχευση «νεκρής» καρδιάς.

Οι καρδιές που μεταμοσχεύονται σήμερα προέρχονται από δότες που έχουν χαρακτηριστεί εγκεφαλικά νεκροί αλλά η καρδιά τους συνεχίζει να χτυπά.

Ανάσταση… καρδιών

Τώρα ομάδα γιατρών από το Νοσοκομείο St Vincent στο Σίδνεϊ «ανέστησε» και στη συνέχεια μεταμόσχευσε καρδιές οι οποίες είχαν σταματήσει να πάλλονται ως και επί 20 λεπτά.

Η πρώτη ασθενής που έλαβε τέτοια «νεκρή» καρδιά δήλωσε ότι νιώθει πλέον δεκαετίες νεώτερη και «ένας καινούργιος, διαφορετικός άνθρωπος».

Η καρδιά είναι το μόνο όργανο που δεν χρησιμοποιείται σε μεταμοσχεύσεις αφότου σταματήσει να πάλλεται. Οι πάλλουσες καρδιές λαμβάνονται συνήθως από άτομα των οποίων έχει επιβεβαιωθεί ο εγκεφαλικός θάνατος (η μη αναστρέψιμη δηλαδή βλάβη του εγκεφάλου με μόνιμη απώλεια όλων των λειτουργιών του εγκεφαλικού στελέχους). Μετά τη λήψη τους οι καρδιές συντηρούνται στον πάγο για περίπου τέσσερις ώρες πριν τη μεταμόσχευσή τους στους λήπτες.

Το ειδικό μηχάνημα διατηρεί την καρδιά ζεστή, αποκαθιστά τον καρδιακό παλμό και συγχρόνως την τρέφει ώστε να μειώνονται οι βλάβες στον καρδιακό μυ

Το σωτήριο «heart-in-a-box»

Η καινοτόμος τεχνική που εφαρμόστηκε στο Σίδνεϊ αφορούσε την «ανάσταση» καρδιάς που είχε σταματήσει να πάλλεται σε ένα μηχάνημα που ονομάζεται «heart-in-a-box» («καρδιά-σε-κουτί»).

Μέσα στο ειδικό μηχάνημα η καρδιά διατηρείται ζεστή, ο καρδιακός παλμός αποκαθίσταται ενώ ένα υγρό που τρέφει το μόσχευμα βοηθά στο να μειώνονται οι βλάβες στον καρδιακό μυ.

Η πρώτη ασθενής που έλαβε ένα τέτοιο «νεκραναστημένο» μόσχευμα ήταν η 57χρονη Μισέλ Γκρίμπιλας η οποία έπασχε από συγγενή καρδιακή ανεπάρκεια. Υπεβλήθη στη μεταμόσχευση πριν από περισσότερο από δύο μήνες και, όπως η ίδια δήλωσε, νιώθει τυχερή και ευγνώμων. Εκτοτε έχουν διεξαχθεί άλλες δύο επιτυχείς μεταμοσχεύσεις του είδους.

Ο καθηγητής Πίτερ ΜακΝτόναλντ, επικεφαλής της Μονάδας Μεταμοσχεύσεων Καρδιάς του νοσοκομείου St Vincent σημείωσε: «Το επίτευγμα αυτό αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς τη μείωση των ελλείψεων οργάνων για μεταμόσχευση».

Σωτηρία για πολύ περισσότερους ασθενείς

Εκτιμάται ότι το «heart-in-a-box» το οποίο δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή σε νοσοκομεία ανά τον κόσμο, μπορεί να σώσει 30% περισσότερες ζωές αυξάνοντας τον αριθμό των διαθέσιμων μοσχευμάτων.

Tο επίτευγμα χαιρετίστηκε από ειδικούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Το Βρετανικό Ιδρυμα Καρδιάς το περιέγραψε ως «σημαντική εξέλιξη». Η Μορίν Τάλμποτ, ειδική νοσηλεύτρια στις μεταμοσχεύσεις καρδιάς του Ιδρύματος ανέφερε ότι «είναι θαυμάσιο το να βλέπουμε ανθρώπους να αναρρώνουν τόσο καλά μετά από μεταμόσχευση καρδιάς ενώ χωρίς αυτή τη μέθοδο, θα βρίσκονταν πιθανότατα ακόμη στη λίστα αναμονής για μόσχευμα».

Σημειώνεται ότι παρόμοιες μέθοδοι για τη «θρέψη» οργάνων πριν τη μεταμόσχευσή τους έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της ποιότητας των πνευμόνων και του ήπατος.

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0

Κηφισιά, Φθινόπωρο 2014

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Χθες μια βροχερή μέρα. Οκτώβριος και εμείς περιμένουμε υπομονετικά τους διάφορους υπεύθυνους να βάλουν –για αυτό το λόγο εκλέχτηκαν- σε μια τάξη τα πράγματα.

Ακόμη μια φορά αποκαλύφτηκε η γύμνια της Δημοτικής Αρχής. Όχι δεν μιλώ, δεν κάνω επισημάνσεις για την νέα Δημοτική Αρχή. Θα ήταν άδικο, παράλογο.

Μιλώ, για την παλιά αρχή. Αυτή που μόνο λόγια ήξερε να λέει. Αυτή που έκανε ασκήσεις επί χάρτου, εξαγγελίες και υποσχέσεις.

Με τα λόγια όμως δεν λύνονται τα προβλήματα. Υπάρχουν, είναι μπροστά μας. Κάνουν την ζωή μας αφόρητη, κόλαση. Τις περιουσίες μας, που ο καθένας από εμάς ξέρει καλά στο πετσί του πως, και τι, έχει υποφέρει να τις δημιουργήσει.       

Και μια βροχή έρχεται και καταστρέφει κάτι που έχεις φτύσει αίμα για να φτιάξεις.

Όμως η Δημοτική αρχή δεν ήλθε ουρανοκατέβατη, ή διορισμένη. Εμείς την είχαμε εκλέξει. Εμείς τους είχαμε τοποθετήσει να βάλουν κάποια τάξη. Να πράξουν κάποιο έργο.

Έχουμε εμείς λοιπόν, την μεγαλύτερη ευθύνη για αυτή την τραγική κατάσταση.-   

* οι φωτογραφίες είναι απο δημοσιεύσεις στο facebook της Λυδίας Δυοβουνιώτη

Αλεύρια ξεχωριστά: τα μυστικά τους

Όπως μας θύμισε πρόσφατα η Αλέκα Κυφιώτη «όλοι έχουμε δικαίωμα στη λιχουδιά». Ακόμα και εκείνοι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και προβλήματα με τη διατροφή τους, όπως η δυσανεξία στη γλουτένη, δύσκολα θα στερηθούν τελείως το ψωμί, τις νόστιμες πίτες και τα ζυμωτά γλυκά. Ποια είναι όμως η λύση; Πώς μπορούν να απολαύσουν τις λιχουδιές που λαχταρούν χωρίς να επιβαρύνουν τον οργανισμό τους; Σήμερα σας παρουσιάζουμε αλεύρια δοκιμασμένα σε συνταγές που μας αρέσουν και τους τρόπους που μπορείτε, κατά τη γνώμη μας, να τα χρησιμοποιήσετε. 

Ψωμί με αλεύρι ζέας, nourishingmeals.com

Ψωμί με αλεύρι ζέας, nourishingmeals.com

Αλεύρι ζέας
Η ζέα θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα είδη σιταριού και το ομώνυμο αλεύρι της, με χαμηλή γλουτένη, είναι μια πολύ καλή επιλογή και για όσους ακολουθούν συγκεκριμένη δίαιτα λόγω διαβητικών προβλημάτων. Το μαύρο (ολικής άλεσης) ψωμί για παράδειγμα, μπορεί να δώσει τη θέση του στο ψωμί από αλεύρι ζέας. Ιδανικό λοιπόν για αλμυρές παρασκευές, όπως το ιδιαίτερο ψωμί που φτιάξαμε, οι πίτες, τα φύλλα καθώς και για πιο απλές ζυμωτές νοστιμιές, όπως τα κριτσίνια μας. Αρκετά ελαφρύ, αντικαθιστά επάξια το καθιερωμένο αλεύρι και μπορεί να αναμιχθεί με αυτό χωρίς κανένα πρόβλημα - αντιθέτως το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο γευστικό και σίγουρα πιο υγιεινό.

Ψωμί με αλεύρι dinkel, Katrin <a href=

Ψωμί με αλεύρι dinkel, Katrin Hagel@Flickr>

Αλεύρι ντίνκελ
Το αλεύρι αυτό, γερμανικής καταγωγής, έχει επίσης χαμηλή περιεκτικότητα σε γλουτένη και διατίθεται τόσο λευκό όσο και σκούρο, ολικής άλεσης. Σε αντίθεση με το ζέας ταιριάζει περισσότερο σε γλυκιές λιχουδιές, όπως η αλλιώτικη, υγιεινή μας 
πάστα φλώρα. Το λευκό ντίνκελ μας αρέσει περισσότερο σε κουλουράκια ενώ το σκούρο δείχνει να ταιριάζει καλύτερα με ψωμί, κριτσίνια, κέικ - ειδικά ταφτιαγμένα με ελαιόλαδο - και άλλα νηστίσιμα μαγειρέματα.

Αλεύρι ρυζιού, xgfx.org

Αλεύρι ρυζιού, xgfx.org

Αλεύρι ρυζιού
Έχουμε πει και παλιότερα πως το ρύζι είναι γιατρικό «για πάσα νόσο». Αντίστοιχα και το αλεύρι ρυζιού, ολόλευκο, ελαφρώς κοκκώδες, με μηδενική γλουτένη, είναι το πλέον ιδανικό για υγιεινές κρέμες και γλυκά. Μπορεί να αντικαταστήσει το σιμιγδάλι σε αρκετές συνταγές, όπως η εύκολη, γρήγορη και λαχταριστή γαλατόπιτα που ετοιμάσαμε πριν λίγους μήνες. Χαμηλό το κόστος του, εύχρηστο και θα ικανοποιήσει σίγουρα όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη αλλά δυσκολεύονται να αποχωριστούν τις παραπάνω λιχουδιές.

Ψωμί από αλεύρι kamut, theordinarycook.co.uk

Ψωμί από αλεύρι kamut, theordinarycook.co.uk

Ακόμα δύο αλεύρια με χαμηλή περιεκτικότητα σε γλουτένη, που μπορεί κανείς να δοκιμάσει, είναι το ιταλικόfaro και το αιγυπτιακής προέλευσης καμούτ (kamut), που έχει ιδιαίτερη γεύση και είναι μια καλή λύση για ψωμί και ζυμαρικά.

Οφείλουμε να επισημάνουμε πως όλα τα παραπάνω είναι αλεύρια με “καλή γλουτένη”, που σημαίνει χαμηλή περιεκτικότητα σε γλουτένη - όχι μηδενική! Μοναδική εξαίρεση είναι το αλεύρι ρυζιού. Τι σημαίνει αυτό; Πως όλα τους είναι πολύ καλές λύσεις για όσους θέλουν να ακολουθήσουν ένα μοντέλο υγιεινής διατροφής. Όσοι όμως πάσχουν από ασθένειες που σχετίζονται με τη γλουτένη θα πρέπει να ερευνήσουν το ζήτημα λίγο παραπάνω, να απευθυνθούν δηλαδή αρχικά σε κάποιον ειδικό και στη συνέχεια να επιλέξουν αν και ποιο αλεύρι θα χρησιμοποιούν. 

Εμείς τα δοκιμάσαμε στις παραπάνω συνταγές, μας άρεσαν και, επειδή ό,τι μας αρέσει το μοιραζόμαστε, σας τα προτείνουμε. Καλά μαγειρέματα!

Πηγή:bostanistas

μοσχαράκι με κυδώνια

Κάθε φθινόπωρο τρώγαμε το παραδοσιακό φαγητό της οικογενειακής πατρίδας, της Ανατολικής Ρωμυλίας, τώρα μέρος της Βουλγαρίας. Ήταν το χοιρινό με κυδώνια, που μαγειρευόταν υπό την επιτήρηση της θείας Πέπως (μάλλον «Λυκογιαγιάς», όπως μου είπε ο αδελφός μου ότι λέγεται το great aunt στα ελληνικά, παρόλο που δεν μπόρεσα να το διασταυρώσω). Η θεία αυτή δεν μαγείρευε η ίδια αλλά είχε κληρονομήσει την γαστρονομική σοφία της μητέρας της, γιαγιάς Φροσούλας, θείας του πατέρα μου, που μεγάλωσε εκείνον και τον μικρό του αδελφό Σπύρο, όταν ορφάνεψαν πολύ μικροί.

Δεν πρόλαβα να κληρονομήσω τη συνταγή, έτσι για πολλά χρόνια η παράδοση αυτή είχε χαθεί. Μόνο τελευταία από γευστικές αναμνήσεις, κιτάπια, διηγήσεις (και, φυσικά, το google) έχω αναπτύξει μια δικιά μου παραλλαγή, που την κάνω με μοσχάρι γιατί είναι πιο ελαφριά. Προχτές το μεσημέρι, λοιπόν, που γιορτάζαμε επέτειο, είπα να την φτιάξω για τους καλούς φίλους καλεσμένους, ίσως αρχίζοντας καινούργια παράδοση.

Η μέρα ήταν κάθε άλλο από φθινοπωρινή, έτσι στρώσαμε τα δυo τραπέζια στη βεράντα, με φθινοπωρινά λουλούδια, άγρια και ήμερα να δίνουν την ατμόσφαιρα. Ιδού το πλήρες μενού:

Για ορεκτικά μίνι μπρουσκέτες με καπονάτα, κράκερς με κοπανιστή Τήνου (συσκευασμένη), ελιές τσακιστές με λεμόνι και σιρόπι ροδιού και ντοματάκια του κήπου με ελληνικό αφρό αλατιού.

Πρώτο πιάτο: Ράζα σαλάτα του Μπέλλου.

Κύριο: Μοσχαράκι με κυδώνια, πατάτες του φούρνου με ελαιόλαδο και χυμό πορτοκαλιού και πράσινη σαλάτα από τον κήπο με βινεγρέτ ροδιού.

Γλυκό: Η τάρτα του τρύγου με γκοργκονζόλα και βινσάντο.

Για να τονίσω αυτό που λέω στα σχετικά κομμάτια, και η καπονάτα του ορεκτικού και η τάρτα του τρύγου (άψητη βέβαια) βγήκαν από την κατάψυξη.

Μοσχαράκι με κυδώνια - Υλικά (για 6 μερίδες)

  • 1 ¾  κιλό κρέας μοσχαρίσιο από ποντίκι (εγώ το προτιμώ) ή σπάλα, κομμένο σε μεγάλα κομμάτια
  • 4-5 κυδώνια (2 κιλά περίπου) κομμένα σε 8 φέτες (αφαιρέστε τους σπόρους αλλά όχι τη φλούδα, αλλιώς μπορεί να διαλυθούν στο μαγείρεμα)
  • 1 κρεμμύδι μεγάλο ψιλοκομμένο
  • 1 φλιτζάνι άσπρο κρασί
  • 1 φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού
  • 2 ντομάτες ξεφλουδισμένες και ξεσποριασμένες κομμένες σε μικρά κομμάτια
  • 4 κουταλιές σούπας ζάχαρη καστανή
  • 1 ξυλάκι κανέλας
  • ¾ του φλιτζανιού λάδι καλό
  • 1 ½ φλιτζάνι ζεστό ζωμό κρέατος
  • αλατοπίπερο

Οδηγίες
Φέρνουμε τα κομμάτια κρέατος σε θερμοκρασία δωματίου, τα ξεπλένουμε καλά, αφού τα καθαρίσουμε από λίπη και πέτσες, και τα στεγνώνουμε σχολαστικά. 

Πασπαλίζουμε τις φέτες κυδωνιού με τη ζάχαρη και τις τσιγαρίζουμε στο λάδι σε ρηχή κατσαρόλα γυρίζοντάς τις με τσιμπίδα ώσπου να ροδίσουν και να καραμελώσουν απ όλες τις μεριές (7-8 λεπτά). Τις βγάζουμε και αφήνουμε να στραγγίσουν σε χαρτί κουζίνας.

Τσιγαρίζουμε το κρέας απ' όλες τις μεριές. Το βγάζουμε απ την κατσαρόλα και, στο ίδιο λάδι, τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι σε χαμηλή φωτιά. Βάζουμε πάλι το κρέας μαζί με τα ζουμιά του στην κατσαρόλα, ανεβάζουμε τη φωτιά και όταν αρχίσει να τσιτσιρίζει το σβήνουμε με το κρασί, ξεκολλώντας με ξύλινη κουτάλα τα καραμελωμένα κομματάκια απ το πάτο. Όταν το περισσότερο κρασί έχει εξατμιστεί, προσθέτουμε τον χυμό πορτοκαλιού, τον ζωμό και την κανέλα και φέρνουμε σε πλήρη βράση.

Προσθέτουμε αλάτι και μερικές αλεσιές πιπέρι, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το κρέας να ψηθεί σε πολύ χαμηλή φωτιά για μία ώρα, γυρίζοντας δύο φορές. Προσθέτουμε τη ντομάτα και τοποθετούμε τις φέτες κυδώνι ανάμεσα στα κομμάτια από κρέας. Φέρνουμε πάλι σε βράση και μετά χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοψήνουμε για άλλη μια ώρα, πάλι γυρίζοντας (μόνο το κρέας) δύο φορές.

Αν τα υγρά είναι πολλά και αραιά στο τέλος (δεν πρέπει κανονικά αλλά τυχαίνει), βγάζουμε το κρέας και το κυδώνι και ανεβάζουμε τη φωτιά ώσπου να χυλώσουν. Σερβίρουμε με πατάτες (και τηγανητές ταιριάζουν πολύ) και πράσινη σαλάτα.