Δείτε το μαγευτικό τοπίο της ερήμου και της όασής της με τις πανοραμικές φωτογραφίες της Google

O tracker της Google περιπλανάται στην έρημο της Liwa στο Abu Dhabi Αφού κατέγραψε τη Βενετία, τους αρχαίους ναούς των Χμέρ στην Καμπότζη, ένα ναυάγιο και πολλά ακόμη συναρπαστικά μέρη ανά τον πλανήτη, η ομάδα του Google Street View, αυτή τη φορά προσάρμοσε την πανοραμική κάμερά της επάνω σε μια καμήλα φωτογραφίζοντας πανοραμικά μια μεγάλη έκταση της ερήμου Liwa στο Αμπου Ντάμπι.  

Εκτός από το εξωτικό τοπίο, οι treckers του Google Street View κατέγραψαν και τη μαγευτική όαση της ερήμου Liwa την οποία μπορείτε να επισκεφθείτε από την οθόνη του υπολογιστή σας, με ένα κλικ εδώ.  

Όπως αναφέρει η ομάδα του Street View "Στο εικονικό σας ταξίδι στην έρημο, θα βρείτε αμμόλοφους που φτάνουν το εξωπραγματικό ύψος των 25-40 μέτρων πάνω στους οποίους έζησαν οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής κατά την Παλαιολιθική περίοδο".  

Παρακολουθήστε το βίντεο παρουσίασης της αποστολής του Google Street View στην έρημο Liwa: 

Μια νέα, υπόγεια μορφή ψηφιακού marketing

Οι φωτογραφίες και τα selfies που μόλις πόσταρες στο λογαριασμό σου στο instagram μπορεί να περιέχουν πολύ περισσότερα και αξιοποιήσημα στοιχεία για κάποιους, από ένα χαμόγελο την αποτύπωση μιας στιγμής ή ένα τοπίο.  

Όπως αναφέρει εκτενές άρθρο της Wall Street Journal, στοιχεία όπως το τι φοράμε, αν είμαστε χαρούμενοι ή λυπημένοι, τι κρατάμε στα χέρια μας κλπ είναι μερικά από τα στοιχεία που μπορούν να φανούν πολύτιμα στους διαφημιστές και τους σύγχρονους marketers που τους βοηθούν να δημιουργούν ακόμα πιο στοχευμένες καμπάνιες, στηριζόμενες σε γούστα και trends.  

Για το λόγο αυτό εμφανίστηκε μια νέα σοδειά εταιρειών μάρκετινγκ που έχουν ξεκινήσει να «χτενίζουν» και να αναλύουν φωτογραφίες που εμφανίζονται σε site όπως το Instagram, το Flickr, και άλλες σελίδες διαμοιρασμού φωτογραφιών προκειμένου να 'αλιεύσουν' τα παραπάνω, πολύτιμα γι' αυτούς data.  

Μια από αυτές, η Ditto Labs Inc. χρησιμοποιεί ένα εξελιγμένο software που σαρώνει τις φωτό μας για να εντοπίσει λογότυπα και να χαρτογραφήσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο εμφανίζονται (φοράει κάποιος North Face στη φωτό; Κρατάει Κόκα-Κόλα; κοκ)  

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα mega-brands όπως η Kraft Food, πληρώνουν εταιρείες όπως η Ditto Labs να εντοπίσουν λογότυπα των προϊόντων τους στο Instagram και στο Tumblr, που συγκεντρώνουν νεότερες ηλικίες και στη συνέχεια αναλύουν μαζί με ποιές ανταγωνιστικές μάρκες τα καταναλώνουν, και πόσο δείχνουν να τα απολαμβάνουν. Κατόπιν η εταιρεία κατατάσσει τους εικονιζόμενους ανυποψίαστους χρήστες σε κατηγορίες όπως «γευσιγνώστης», «φίλαθλος» ανάλογα με το πώς και το πού, καταναλώνουν τα προϊόντα.  

Άλλες εταιρείες πάλι, όπως η Piquora Inc., αναφέρει το TIME, μπορεί να αποθηκεύουν για αρκετούς μήνες τεράστιες ποσότητες προσωπικών φωτογραφιών, προκειμένου να αναλύσουν σε βάθος χρόνου την εξέλιξη των trends και του μαζικού γούστου.  

Αυτού του τύπου η νέα σοδειά ψηφιακού marketing, και οι μέθοδοι έξόρυξης data που χρησιμοποιούν, έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι άπαξ και πατήσουμε το 'post' για να μοιραστούμε τις φωτό μας με φίλους και followers, η δημοσίευσή τους μας στερεί τον έλεγχο του ποιός και πως τις χρησιμοποιεί. «Πρόκειται για ένα τομέα όπου η εμπορική εκμετάλλευση και το επιθετικό μάρκετινγκ, ευδοκιμούν και ανθούν», παραδέχεται ο Joni Lupovitz, αντιπρόεδρος της εταιρείας υπεράσπισης της ιδιωτικής ζωής των παιδιών Common Sense Media. Και τονίζει: «Είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι επειδή βρεθήκαμε σε ένα συγκεκριμένο τόπο και τραβήξαμε μια φωτογραφία αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την διαμόρφωση του online προφίλ μας."

Πηγή:lifo

Τα παρασκήνια του Facebook και ο κανιβαλισμός του online περιεχόμενου

Τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το κομμάτι, στο Menlo Park, της Καλιφόρνια, όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία του Facebook, μια ομάδα προγραμματιστών υπό την καθοδήγηση του 26χρονου Greg Marra, θεωρούνται ίσως οι πιο επιδραστικοί άνθρωποι στο χώρο της δημοσιογραφίας. Είναι η ομάδα που βελτιώνει καθημερινά τον αλγόριθμο που χτίζει το χρονολόγιό σας με βάση τα ενδιαφέροντά σας, και αποφασίζει λίγο ως πολύ τι θα δείτε, τι θα διαβάσετε και τι θα σας κάνει να γελάσετε από τα εκατομμύρια links που μοιράζονται την ώρα.  

Το Facebook διαχειρίζεται περίπου το 20% του internet traffic προς τα ειδησεογραφικά site. Οι New York Times, μάλιστα, παραλληλίζουν την σχέση δημοσιογραφίας και Facebook, με τη σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ εκδοτικών οίκων και Amazon. Όλοι τη βρίζουν αλλά όλοι θέλουν τα βιβλία τους να βρίσκονται προς πώληση εκεί.  

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που προέκυψαν από την ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων του Facebook, το 1/5 του πλανήτη, ήτοι 1,35 δισεκατομμύρια κόσμου, είναι πλέον χρήστες του Facebook, ενώ 1,10 δισεκατομμύρια κόσμου σκρολλάρει το timeline του από την οθόνη του smartphone. Το Facebook διαχειρίζεται περίπου το 20% του internet traffic προς τα ειδησεογραφικά site. Οι New York Times, μάλιστα, παραλληλίζουν την σχέση δημοσιογραφίας και Facebook, με τη σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ εκδοτικών οίκων και Amazon. Όλοι τη βρίζουν αλλά όλοι θέλουν τα βιβλία τους να βρίσκονται προς πώληση εκεί.  

Με άλλα λόγια οι τύχες πολλών site παραγωγής ειδήσεων κρίνονται ολοένα και περισσότερο από τις ‘διαθέσεις’ και τα φίλτρα που έχει θέσει ο Greg και η ομάδα του ώστε να προσδιορίζεται αυτόματα από το Facebook τι είναι ποιοτικό και ‘σχετικό’ περιεχόμενο, με βάση τα γούστα, τα like και τα share του καθενός. Πράγμα που σημαίνει ότι το Facebook εξελίσσεται σε έναν θεμελιώδη παράγοντα που καθορίζει το πως ο κόσμος καταναλώνει τις ειδήσεις και κατ’ επέκταση το online περιεχόμενο, με βάση μια μαθηματική φόρμουλα που προβλέπει και πιθανολογεί τι θα θέλαμε να διαβάσουμε.   Στην πρόσφατη ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων για το Γ’ τρίμηνο, ερωτηθείς σχετικά με το μέλλον της πλατφόρμας και του περιεχομένου, δηλαδή links προς άρθρα, βίντεο, blogs και οτιδήποτε άλλο ορίζεται ως online περιεχόμενο, o Mark Zuckerberg απάντησε ότι το Facebook δίνει προτεραιότητα σε τρεις τομείς: την ειδησεογραφία, το βίντεο και η χρήση του Facebook ως δημόσιο βήμα από προσωπικότητες (celebrities, αθλητές, πολιτικοί) που επιθυμούν να ανακοινώσουν κάτι.  

Με βάση αυτό, το Wired, σε πρόσφατο άρθρο του πηγαίνει τη συζήτηση ένα βήμα παρακάτω βλέποντας ένα μέλλον όπου το ειδησεογραφικό και μη περιεχόμενο δεν διαμοιράζεται με links αλλά ποστάρεται απευθείας στην πλατφόρμα. Κάτι που κάνει το Facebook όχι διαμεσολαβητή μεταξύ πομπού και δέκτη, αλλά απευθείας πάροχο του περιεχομένου, υποκαθιστώντας στην ουσία το ίδιο το web και τις ιστοσελίδες. Και εξηγεί αυτή τη λογική με το ίδιο το επιχειρηματικό μοντέλο του Facebook, που μεταφράζει τον χρόνο που ξοδεύει ο καθένας μας εκεί σε χρήμα.  

Όσο το Facebook τείνει να ισοφαρίζει την απήχηση του ίδιου του web και να διερευνά νέους τρόπους σερβιρίσματος του περιεχομένου (βλέπε virtual reality και εξαγορά του Oculus Rift για έναν πακτωλό χρημάτων), αλλά και τον ίδιο τον Zuckerberg να δηλώνει ότι «το Facebook θα παραμείνει ακμαίο για πολλές δεκαετίες», το ερώτημα είναι πόσοι από εμάς θα το χρησιμοποιούμε ως μοναδική πηγή για να καταναλώνουμε περιεχόμενο, εκτός από το να ποστάρουμε φωτογραφίες και να συζητάμε για τον καιρό;   

Πηγή: lifo

Με το "Καναρίνι μου γλυκό" ενός ισραηλινού σκηνοθέτη, φτάνει στην Αγγλία και συγκλονίζει με το πρώτο της αμάν!

Ο Roy Sher στην πρεμιέρα του Μy sweet canary στην Θεσσαλονίκη

Όλα ξεκίνησαν σε ένα μικρό νυχτερινό κέντρο της Ιερουσαλήμ. Ο Roy Sher ακούει την τραγουδίστρια Hadas Pal Yarden να ερμηνεύει σε ακαταλαβίστικη για αυτόν γλώσσα, μερικά συγκλονιστικά τραγούδια. Η τραγουδίστρια μοιράζεται με το κοινό τη ζωή της Ρόζας και συνεχίζει με το "Σμυρνέικο Μινόρε". Ο Roy εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει τους στίχους, αλλά στο πρώτο " Αμάν - Αμάν" αισθάνεται ένα ρίγος να τον διαπερνά. Όταν αναζήτησε πληροφορίες για την ιστορία της τραγουδίστριας, βρήκε ελάχιστες. Αποφασίζει να καταγράψει τη ζωή της. Η αποστολή του δεν ήταν εύκολη. Υπήρχαν ελάχιστες αξιόπιστες πηγές για την Ρόζα που τραγoύδια της ακούγονται ακόμη ως σήμερα.   

Ο Roy αποφασίζει να κάνει ένα ντοκιμαντέρ για την Ρόζα και τότε συνειδητοποιεί πως στην περίπτωσή της, η μουσική ήταν επιβλητικότερη από την εικόνα. Η ιστορία της έπρεπε να ειπωθεί μέσα από τα τραγούδια της και η ταινία θα διαμορφώνονταν απ΄αυτά. Ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Τουρκία, έψαξε να βρει τους συγγενείς της, επισκέφτηκε τα μέρη που μεγάλωσε και έλαμψε η Ρόζα και έγινε δέσμιος της διαχρονικής γοητείας της ρεμπέτισσας.     

Ξεκίνησε σαν χορεύτρια και κατέληξε η πρώτη και σημαντικότερη τραγουδίστρια της Ελληνικής ρεμπέτικης μουσικής. Η Ρόζα που μάγευε και σαγήνευε με τη φωνή της, που είχε όλους τους άντρες στα πόδια της και έδινε ένα κομμάτι της ψυχής της σε κάθε τραγούδι.  

H σεφαραδίτισσα θρύλος του ρεμπέτικου, γεννήθηκε ως Σάρα Σκιναζί. Παιδί μιας φτωχής εβραϊκής οικογένειας της Κωνσταντινούπολης βρέθηκε στις αρχές του αιώνα στην Θεσσαλονίκη η οποία τότε βρισκόταν ακόμη υπό Οθωμανική κυριαρχία. Λίγα χρόνια αργότερα μετακομίζουν στην Κομοτηνή, αλλά όταν η Ρόζα επιστρέφει στην Θεσσαλονίκη αρχίζει να φλερτάρει με το πάλκο που ήταν και το όνειρό της. Ξεκίνησε σαν χορεύτρια και κατέληξε η πρώτη και σημαντικότερη τραγουδίστρια της Ελληνικής ρεμπέτικης μουσικής. Η Ρόζα που μάγευε και σαγήνευε με τη φωνή της, που είχε όλους τους άντρες στα πόδια της και έδινε ένα κομμάτι της ψυχής της σε κάθε τραγούδι. Η Ρόζα που ερμήνευσε πάνω από 500 τραγούδια σε περισσότερες από πέντε γλώσσες και έγινε η πρώτη τραγουδίστρια που πέταξε για ηχογράφηση στην Columbia. Μια γυναίκα που έγινε θρύλος και κληροδότησε ένα ολόκληρο έθνος με τη λαϊκή φωνή και τα τραγούδια της. Πέθανε στην Κηπούπολη Περιστερίου, στις 2 Δεκεμβρίου του 1980. Την έθαψαν σε έναν πρόχειρο τάφο στο Στόμιο της Κορινθίας. Το 2008 τα μέλη του πολιτιστικού σωματείου του χωριού συγκέντρωσαν χρήματα και πρόσθεσαν έναν μαρμάρινο σταυρό, που έγραφε «Ρόζα Εσκενάζυ, Καλλιτέχνις»  

Ο μεχρι πρότινος ανώνυμος τάφος της Ρόζας Εσκενάζυ, στο Στόμιο της Κορινθίας  

Μετά από 18 μήνες έρευνας, η ταινία «Καναρίνι μου γλυκό» - Η ιστορία της Ρόζας Εσκενάζυ, έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της ανοίγοντας το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, στις 11 Μαρτίου 2011 προς τιμήν της Ρόζας, που μεγάλωσε και έζησε στη Θεσσαλονίκη, αλλά και προς τιμήν της πόλης αυτής, που διαχρονικά αποτελεί το σταυροδρόμι της Ανατολής με τη Δύση.  

O Roy Sher συστήνει την Ρόζα Εσκενάζυ και τη μουσική της τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό μέσα από το μουσικό ταξίδι που καταγράφεται στην ταινία. Μια ταινία που με εικόνες, γεγονότα, συγκίνηση και πολύ μουσική ξεδιπλώνει μπροστά μας την ιστορία της προκατοχικής περιόδου της Ελλάδας μέσα από τη ζωή της. Η πολυεθνική καταγωγή της, η μουσική της διαδρομή, η καριέρα της και το ταλέντο της, της έδωσαν τη δυνατότητα να κάνει γνωστό το τεράστιο ρεπερτόριό της σε ένα κοινό μεγάλης κλίμακας από την Ελλάδα, την Τουρκία, αλλά και παγκοσμίως όπου υπάρχουν Έλληνες και Τούρκοι αλλά και λάτρεις του μουσικού αυτού είδους.    

Η μουσική παράσταση είναι μια αναφορά στη μουσική και τη ζωή της Ρόζας Εσκενάζυ. Δίνει τη δυνατότητα στο θεατή να γίνει μέρος της ταινίας και της μουσικής ιστορίας της Μεσογείου. Περιλαμβάνει μέρη μουσικά, κινηματογραφικά και αφηγηματικά και στόχος της είναι να μεταφέρει συγκινησιακά το κοινό στην Ελλάδα, την εποχή του ρεμπέτικου του '30.  Το μουσικό πολυεθνικό γκρουπ «Καναρίνι μου Γλυκό», αποτελείται από 12 μουσικούς και δημιουργήθηκε το 2009 – 2010 κατά τη διάρκεια της παραγωγής του ομότιτλου ντοκιμαντέρ. Οι μουσικοί που αποτελούν το γκρουπ προέρχονται από την Ελλάδα, την Τουρκία και το Ισραήλ και την Αγγλία συναντήθηκαν και ταξίδεψαν στη Μεσόγειο, ακολουθώντας τα ίχνη της σύγχρονης ρεμπέτικης σκηνής της Τουρκίας και της Ελλάδας παίζοντας σε ζωντανές εμφανίσεις στην Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Οι νέες ερμηνείες που προέκυψαν στα διαχρονικά τραγούδια της Ρόζας Εσκενάζυ από τις συναντήσεις αυτές, επιβεβαιώνουν για ακόμη μια φορά ότι η μουσική και ο πολιτισμός μπορεί να γεφυρώσει το χώρο, το χρόνο αλλά και την ιστορία.  

Προχθές, Πέμπτη 6 Νοεμβρίου, η Ρόζα έκανε την πρεμιέρα της στη Βρετανία στο Cineworld του Λονδίνου. Στις 23 Νοεμβρίου η Martha D Lewis που συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Roy, γιορτάζει την κυκλοφορία του δίσκου που αφιέρωσε στην Εσκενάζυ με μια μεγάλη συναυλία στο φεστιβάλ τζαζ του Λονδίνου. Η Ρόζα όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του My Secret Canary ήταν η κυρία των ελληνικών μπλουζ, μια Μπίλι Χολιντέι της Ελλάδας.   Ψάχνω να βρω τον Roy για να μάθω πώς αισθάνεται που τρία χρόνια μετά την πρεμιέρα στην Θεσσαλονίκη, ο φόρος τιμής που απέτισε  στην ελληνίδα ρεμπέτισσα, συνεχίζει το ταξίδι του. Η Ρόζα κάνει τους ανθρώπους στην άλλη άκρη της Ευρώπης να χορεύουν τους αμανέδες που τον συγκίνησαν στην Ιερουσαλήμ και αυτός έχει βγάλει τον σκύλο του βόλτα στο πάρκο της Ιερουσαλήμ. Στο τηλέφωνο ακούω ένα ενθουσιασμένο παιδί να μου μιλά λαχανιασμένο:  

"Mετά την πρεμιέρα της Ρόζας στην Αγγλία, με κάλεσαν στο εδώ στούντιο του BBC για να μιλήσω για το πρότζεκτ. Ο δημοσιογράφος είχε δει το ντοκιμαντέρ με προσοχή και είχε ετοιμάσει τις ερωτήσεις του. Άρχισα να φοβάμαι πως θα ήταν δύσκολο να θυμηθώ την ιστορία της, τα τραγούδια της, την ψυχή της και όσα έζησα όσο δούλευα το " Καναρίνι μου γλυκό". Αυτή την περίοδο δουλεύω ένα έργο που αναφέρεται στην όπερα και τώρα έπρεπε να επιστρέψω στον κόσμο της Ρόζας. Με το που ξεκίνησα να μιλώ για αυτήν όλα επέστρεψαν στο μυαλό μου. Θυμήθηκα τα πάντα, σαν να συνέβαιναν εκείνη τη στιγμή. Όλη η διαδρομή μου και τα ταξίδια μου στην Ελλάδα, όλοι οι μουσικοί από την Τουρκία, το Ισραήλ και τη χώρα σας, όλοι οι άνθρωποι που συνάντησα και μου μίλησαν για εκείνη, όσοι μοιράστηκαν την αγάπη τους για τη Ρόζα, ήταν εκεί. Προσπάθησα να σκεφτώ τι μου είχε αφήσει όλο αυτό το ταξίδι. Όταν όλα έχουν τελειώσει και η γιορτή φτάνει στο φινάλε της αυτό που τελικά μένει είναι το ίδιο το ταξίδι. Αυτό ήταν και το δώρο της σε εμένα. Για αυτό και μόνο Ρόζα σ' ευχαριστώ."   www.mysweetcanary.com  

Πηγή: lifo