Στο μυαλό του Σίλα, 9.11.14
Στο μυαλό του Σίλα.
Για να μπορούμε να συγκρίνουμε...
Στο μυαλό του Σίλα.
Για να μπορούμε να συγκρίνουμε...
Γράφει ο Νίκος Δήμου
Μα εσύ δεν είχες γράψει ότι αποχωρείς;
Ναι, αλλά είχα ταυτόχρονα γράψει πως θα κάνω guest εμφανίσεις. Εννοούσα ότι αποχωρώ από την τακτική σχολιογραφία, τα δύο (καμιά φορά και τρία) κείμενα την εβδομάδα. Θα γράφω πια όποτε α) μπορώ και β) νιώθω την ανάγκη.
Και τώρα γιατί επανήλθες;
Διότι έχω τρομάξει. Νομίζω ότι βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο – πιο οριακό, πέφτεις. Το πρόβλημα υγείας της χώρας, ξεπέρασε το προσωπικό μου.
Δηλαδή δεν σου δίνει ελπίδα ούτε το «success story», ούτε η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ. Οι μεν ποντάρουν στο ένα, οι δε στο άλλο.
Αυτό που με τρομάζει είναι το «ανάμεσα». Ανάμεσα, υπάρχει μίσος, πάθος, χολή. Η μισή Ελλάδα χάρηκε που κάηκαν τα γραφεία της Athens Voice.
Ε όχι και η μισή!
Εντάξει, υπερβάλλω κι εγώ. Αλλά νιώθω την ανάγκη να εκφράσω την αηδία μου για τις αντιδράσεις στο κάψιμο της. Ξαφνικά χωρίσαμε πάλι στα δύο σε αυτή την ανόητη διάσταση που δεν σημαίνει τίποτα: «μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί». Και οι μεν αγανάκτησαν, οι δε χάρηκαν – κι αν δεν χάρηκαν, αντιμετώπισαν το θέμα επιπόλαια. Τι κι αν το κάψιμο μίας Εφημερίδας – ό,τι κι αν γράφει – είναι η αρχή του φασισμού.
Και γιατί η διάσπαση «μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί» είναι ανόητη;
Διότι είναι τεχνητή. «Μνημονιακοί» δεν υπάρχουν. Δεν ξέρω ούτε έναν Έλληνα που να χειροκροτάει το μνημόνιο. Κανένας δεν το θέλει, κανένας δεν το ζήτησε. Όλοι θέλουμε να τελειώσει.
Ναι αλλά υπάρχει η διάσταση!
Ανάμεσα σε αυτούς που απλώς το ανέχονται, το θεωρούν αναγκαίο κακό (αλλά πάντα κακό) και σε αυτούς που δεν το θεωρούν αναγκαίο και θέλουν να το σκίσουν, να το διώξουν… κλπ. Αλλά ήμαστε όλοι Έλληνες, όλοι θέλουμε να βγούμε από την κρίση. Διαφέρουμε στον τρόπο, στη μέθοδο. Προς τι το μίσος, το πάθος η μανία της αλληλοεξόντωσης; Με το μίσος δεν πας πουθενά. Κι αν ακόμα στήσουμε τις κρεμάλες στο Σύνταγμα, δεν θα λυθεί κανένα από τα προβλήματά μας.
Δεν διαφωνώ.
Κάθε πρωί ένας αξιωματούχος του ΣΥΡΙΖΑ, που με έχει βάλει στον κατάλογο παραληπτών, μου στέλνει ένα μάτσο δελτία τύπου. Έ, όλα είναι εκρήξεις μίσους. Εναντίον ατόμων, θεσμών, κινήσεων. Ούτε μία εποικοδομητική πρόταση. Ούτε ένα θετικό πράγμα. Ε, εμένα κι αυτό με τρομάζει…
Πηγή:protagon
Στα παρασκήνια των διασημότερων ταινιών του Μάρτιν Σκορσέζε, μέσα από ανέκδοτες ιστορίες και σπάνιες φωτογραφίες από τη 45χρονη καριέρα του, «τρυπώνει» το «Martin Scorsese: A Retrospective» που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες στην Αμερική.
Το βιβλίο-λεύκωμα του Τομ Σόουν εστιάζει στο έργο του μεγάλου Αμερικανού σκηνοθέτη κάνοντας ένα «κοντινό» στο «μπακστέιτζ» ταινιών που σημάδεψαν τον παγκόσμιο κινηματογράφο, όπως «ο Ταξιτζής», «Το οργισμένο είδωλο» και «Τα καλά παιδιά» αλλά και των πιο πρόσφατων επιτυχιών του, όπως «Ο λύκος της Γουόλ Στριτ».
Το ταξίδι ξεκινά από το ντοκιμαντέρ του 1970 «Woodstock», όπου ο Σκορσέζε εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη, ενώ τρία χρόνια μετά ο φακός τον συλλαμβάνει ανάμεσα στους Χάρβεϊ Καϊτέλ και Ρόμπερτ ντε Νίρο στο σκηνικό των «Κακόφημων δρόμων».
Ασπρόμαυρα στιγμιότυπα από το «Η Αλίκη δεν μένει πια εδώ», το οποίο ήταν υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα και χάρισε στην Ελεν Μπέρνστιν το πρώτο Οσκαρ στην καριέρα της αλλά και το «Μετά τα μεσάνυχτα» του 1973, βρίσκονται ανάμεσα στις σπάνιες φωτογραφίες του βιβλίου.
Εξομολογήσεις
Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του, οι σινεφίλ έχουν την ευκαιρία να δουν το ιερό τέρας του παγκόσμιου κινηματογράφου τη στιγμή που δίνει τις σκηνοθετικές του οδηγίες στον Ρόμπερτ ντε Νίρο, τον Τζακ Νίκολσον ή τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο σε ταινίες-σταθμούς της καριέρας του, ενώ παράλληλα εξομολογείται τα συναισθήματά του για κάθε μία από αυτές.
«Το ''Aviator'' είναι ίσως η τελευταία μεγάλη ταινία που πραγματευόταν θέματα με τα οποία ένιωθα καλά και μπορούσα να σχετιστώ, που με έκαναν να θέλω να πάω στο πλατό και να κάνω ένα γύρισμα με τόσους πολλούς ηθοποιούς με σε ένα τρελό χρονικό πλάνο. Το γυρίσαμε σε 91 μέρες και ήμασταν μέσα στην προθεσμία», εξομολογείται ο σκηνοθέτης για το παρασκήνιο της υπερπαραγωγής που συγκέντρωσε 11 υποψηφιότητες για το χρυσό αγαλματίδιο.
«Πάντοτε με τραβούσαν τέτοιες ιστορίες. Αυτό που με ενδιέφερε είναι το πώς η ιστορία εξακολουθεί να αλλάζει και η πραγματικότητα εξακολουθεί να αλλάζει και πώς μέχρι την τελευταία σκηνή όλα σχετίζονται με το πώς τελικά η αλήθεια γίνεται αντιληπτή από τον καθέναν», θα πει για το «Νησί των καταραμένων».
Το εξώφυλλο του βιβλίου, που αποτελεί γεγονός για τους φαν του Μάρτιν Σκορσέζε και τους απανταχού σινεφίλ, απεικονίζει τον σκηνοθέτη να κάθεται σε μια βαριά πράσινη πολυθρόνα όπως αυτές που θα χρησιμοποιούσε ως σκηνικό των ατμοσφαιρικών ταινιών του. «Το σινεμά είναι μια ασθένεια... Οπως ακριβώς οι ηρωινομανείς χρειάζονται συνεχώς τη δόση τους, έτσι και οι άνθρωποι που κάνουν κινηματογράφο έχουν ανάγκη να κάνουν συνεχώς ταινίες», έχει δηλώσει στο παρελθόν ο μεγάλος σκηνοθέτης που εξακολουθεί να μας χαρίζει μεγάλες κινηματογραφικές στιγμές.

Αυτό αλλάζει λίγο τον προγραμματισμό των αποκαλύψεων του LuxLeaks+ (το οποίο θα προχωρήσει πέραν των αποκαλύψεων του Luxemburg Leaks). Σήμερα ήταν προγραμματισμένη η δημοσίευση του πρώτου ρεπορτάζ για ένα πρόσωπο κλειδί του σκανδάλου της φοροαποφυγής. Αποφασίσαμε όμως να σας παρουσιάσουμε πρώτα συνοπτικά ποιες είναι οι δύο εταιρίες που έρχονται σήμερα στο φως της δημοσιότητας και να επιστρέψουμε αργότερα με αναλυτικό ρεπορτάζ.