ενημέρωση 3:17, 7 August, 2026

Αυτό-συνέντευξη

Γράφει ο Νίκος Δήμου

Μα εσύ δεν είχες γράψει ότι αποχωρείς;

Ναι, αλλά είχα ταυτόχρονα γράψει πως θα κάνω guest εμφανίσεις. Εννοούσα ότι αποχωρώ από την τακτική σχολιογραφία, τα δύο (καμιά φορά και τρία) κείμενα την εβδομάδα. Θα γράφω πια όποτε α) μπορώ και β) νιώθω την ανάγκη.

Και τώρα γιατί επανήλθες;

Διότι έχω τρομάξει. Νομίζω ότι βρισκόμαστε  σε ένα οριακό σημείο – πιο οριακό, πέφτεις. Το πρόβλημα υγείας της χώρας, ξεπέρασε το προσωπικό μου.

Δηλαδή δεν σου δίνει ελπίδα ούτε το «success story», ούτε η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ. Οι μεν ποντάρουν στο ένα, οι δε στο άλλο.

Αυτό που με τρομάζει είναι το «ανάμεσα». Ανάμεσα, υπάρχει μίσος, πάθος, χολή. Η μισή Ελλάδα χάρηκε που κάηκαν τα γραφεία της Athens Voice.

Ε όχι και η μισή!

Εντάξει, υπερβάλλω κι εγώ. Αλλά νιώθω την ανάγκη να εκφράσω την αηδία μου για τις αντιδράσεις στο κάψιμο της. Ξαφνικά χωρίσαμε πάλι στα δύο σε αυτή την ανόητη διάσταση που δεν σημαίνει τίποτα: «μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί». Και οι μεν αγανάκτησαν,  οι δε χάρηκαν – κι αν δεν χάρηκαν, αντιμετώπισαν το θέμα επιπόλαια. Τι κι αν το κάψιμο μίας Εφημερίδας – ό,τι κι αν γράφει – είναι  η αρχή του φασισμού.

Και γιατί η διάσπαση «μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί» είναι ανόητη;

Διότι είναι τεχνητή. «Μνημονιακοί» δεν υπάρχουν. Δεν ξέρω ούτε έναν Έλληνα που να χειροκροτάει το μνημόνιο. Κανένας δεν το θέλει, κανένας δεν το ζήτησε. Όλοι θέλουμε να τελειώσει.

Ναι αλλά υπάρχει η διάσταση!

Ανάμεσα σε αυτούς που απλώς το ανέχονται, το θεωρούν αναγκαίο κακό (αλλά πάντα κακό) και σε αυτούς που δεν το θεωρούν αναγκαίο και θέλουν να το σκίσουν, να το διώξουν… κλπ. Αλλά ήμαστε όλοι Έλληνες, όλοι θέλουμε να βγούμε από την κρίση. Διαφέρουμε στον τρόπο, στη μέθοδο. Προς τι το μίσος, το πάθος η μανία της αλληλοεξόντωσης; Με το μίσος δεν πας πουθενά. Κι αν ακόμα στήσουμε τις κρεμάλες στο Σύνταγμα, δεν θα λυθεί κανένα από τα προβλήματά μας.

Δεν διαφωνώ.

Κάθε πρωί ένας αξιωματούχος του ΣΥΡΙΖΑ, που με έχει βάλει στον κατάλογο παραληπτών, μου στέλνει ένα μάτσο δελτία τύπου. Έ, όλα είναι εκρήξεις μίσους. Εναντίον ατόμων, θεσμών, κινήσεων. Ούτε μία εποικοδομητική πρόταση. Ούτε ένα θετικό πράγμα. Ε, εμένα κι αυτό με τρομάζει…
 

Πηγή:protagon

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Στα παρασκήνια με τον Σκορσέζε

Στα παρασκήνια των διασημότερων ταινιών του Μάρτιν Σκορσέζε, μέσα από ανέκδοτες ιστορίες και σπάνιες φωτογραφίες από τη 45χρονη καριέρα του, «τρυπώνει» το «Martin Scorsese: A Retrospective» που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες στην Αμερική.

Με τον Τζακ Νίκολσον στο «The Departed»
Με τον Τζακ Νίκολσον στο «The Departed»

Το βιβλίο-λεύκωμα του Τομ Σόουν εστιάζει στο έργο του μεγάλου Αμερικανού σκηνοθέτη κάνοντας ένα «κοντινό» στο «μπακστέιτζ» ταινιών που σημάδεψαν τον παγκόσμιο κινηματογράφο, όπως «ο Ταξιτζής», «Το οργισμένο είδωλο» και «Τα καλά παιδιά» αλλά και των πιο πρόσφατων επιτυχιών του, όπως «Ο λύκος της Γουόλ Στριτ».

Το ταξίδι ξεκινά από το ντοκιμαντέρ του 1970 «Woodstock», όπου ο Σκορσέζε εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη, ενώ τρία χρόνια μετά ο φακός τον συλλαμβάνει ανάμεσα στους Χάρβεϊ Καϊτέλ και Ρόμπερτ ντε Νίρο στο σκηνικό των «Κακόφημων δρόμων».

Ασπρόμαυρα στιγμιότυπα από το «Η Αλίκη δεν μένει πια εδώ», το οποίο ήταν υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα και χάρισε στην Ελεν Μπέρνστιν το πρώτο Οσκαρ στην καριέρα της αλλά και το «Μετά τα μεσάνυχτα» του 1973, βρίσκονται ανάμεσα στις σπάνιες φωτογραφίες του βιβλίου.

Εξομολογήσεις

Ο «Λύκος της Γουόλ Στριτ» Λεονάρντο Ντι Κάπριο και η εκθαμβωτική Μάργκο Ρόμπιν ακούνε προσεκτικά τις οδηγίες του σκηνοθέτη τους
Ο «Λύκος της Γουόλ Στριτ» Λεονάρντο Ντι Κάπριο και η εκθαμβωτική Μάργκο Ρόμπιν ακούνε προσεκτικά τις οδηγίες του σκηνοθέτη τους

Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του, οι σινεφίλ έχουν την ευκαιρία να δουν το ιερό τέρας του παγκόσμιου κινηματογράφου τη στιγμή που δίνει τις σκηνοθετικές του οδηγίες στον Ρόμπερτ ντε Νίρο, τον Τζακ Νίκολσον ή τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο σε ταινίες-σταθμούς της καριέρας του, ενώ παράλληλα εξομολογείται τα συναισθήματά του για κάθε μία από αυτές.

Αγνώριστος ο Σκορσέζε (στο κέντρο), το 1974, στα γυρίσματα της ταινίας «Η Αλίκη δε μένει πια εδώ» με την Eλεν Μπέρστιν.
Αγνώριστος ο Σκορσέζε (στο κέντρο), το 1974, στα γυρίσματα της ταινίας «Η Αλίκη δε μένει πια εδώ» με την Eλεν Μπέρστιν.

«Το ''Aviator'' είναι ίσως η τελευταία μεγάλη ταινία που πραγματευόταν θέματα με τα οποία ένιωθα καλά και μπορούσα να σχετιστώ, που με έκαναν να θέλω να πάω στο πλατό και να κάνω ένα γύρισμα με τόσους πολλούς ηθοποιούς με σε ένα τρελό χρονικό πλάνο. Το γυρίσαμε σε 91 μέρες και ήμασταν μέσα στην προθεσμία», εξομολογείται ο σκηνοθέτης για το παρασκήνιο της υπερπαραγωγής που συγκέντρωσε 11 υποψηφιότητες για το χρυσό αγαλματίδιο.

Στα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «Γούντστοκ», όπου ο Μάρτιν Σκορσέζε (στη μέση) εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη
Στα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «Γούντστοκ», όπου ο Μάρτιν Σκορσέζε (στη μέση) εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη

«Πάντοτε με τραβούσαν τέτοιες ιστορίες. Αυτό που με ενδιέφερε είναι το πώς η ιστορία εξακολουθεί να αλλάζει και η πραγματικότητα εξακολουθεί να αλλάζει και πώς μέχρι την τελευταία σκηνή όλα σχετίζονται με το πώς τελικά η αλήθεια γίνεται αντιληπτή από τον καθέναν», θα πει για το «Νησί των καταραμένων».

Ο σκηνοθέτης καθοδηγεί τους πρωταγωνιστές του σε μια από τις πιο δυνατές σκηνές από το «Νησί των καταραμένων»
Ο σκηνοθέτης καθοδηγεί τους πρωταγωνιστές του σε μια από τις πιο δυνατές σκηνές από το «Νησί των καταραμένων»

Το εξώφυλλο του βιβλίου, που αποτελεί γεγονός για τους φαν του Μάρτιν Σκορσέζε και τους απανταχού σινεφίλ, απεικονίζει τον σκηνοθέτη να κάθεται σε μια βαριά πράσινη πολυθρόνα όπως αυτές που θα χρησιμοποιούσε ως σκηνικό των ατμοσφαιρικών ταινιών του. «Το σινεμά είναι μια ασθένεια... Οπως ακριβώς οι ηρωινομανείς χρειάζονται συνεχώς τη δόση τους, έτσι και οι άνθρωποι που κάνουν κινηματογράφο έχουν ανάγκη να κάνουν συνεχώς ταινίες», έχει δηλώσει στο παρελθόν ο μεγάλος σκηνοθέτης που εξακολουθεί να μας χαρίζει μεγάλες κινηματογραφικές στιγμές.

#LuxLeaks μέρα 3η: Κόκκινα δάνεια και Δασκαλόπουλος στις αποκαλύψεις

Το τρίτο (και μάλλον τελευταίο) μέρος των αποκαλύψεων του ICIJ αφορά δύο εταιρείες με ελληνικό ενδιαφέρον: την BAWAG PSK (που σχετίζεται με κόκκινα δάνεια Ελλήνων) και τη Damma Holdings, το επενδυτικό fund του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, πρώην προέδρου του ΣΕΒ.

Αυτό αλλάζει λίγο τον προγραμματισμό των αποκαλύψεων του LuxLeaks+ (το οποίο θα προχωρήσει πέραν των αποκαλύψεων του Luxemburg Leaks). Σήμερα ήταν προγραμματισμένη η δημοσίευση του πρώτου ρεπορτάζ για ένα πρόσωπο κλειδί του σκανδάλου της φοροαποφυγής. Αποφασίσαμε όμως να σας παρουσιάσουμε πρώτα συνοπτικά ποιες είναι οι δύο εταιρίες που έρχονται σήμερα στο φως της δημοσιότητας και να επιστρέψουμε αργότερα με αναλυτικό ρεπορτάζ.

Η Damma Holdings

Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας πίσω από τη Damma Holdings. Ο Δασκαλόπουλος ήταν επί χρόνια πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, αυτός δηλαδή που συνομιλούσε με τις εκάστοτε κυβερνήσεις και συζητούσε για τον τρόπο με τον οποίο θα φορολογούνται οι βιομήχανοι.

H Damma Holdings είναι το προσωπικό επενδυτικό fund του Δασκαλόπουλου με έδρα το Λουξεμβούργο και το όχημα του καθώς ο επιχειρηματίας επιστρέφει στην οικονομική ζωή της χώρας μας με επενδύσεις. 

Στα τέλη του 2007, ο Δασκαλόπουλος, σε ένα από τα πιο πετυχημένα επιχειρηματικά deal που έγιναν ποτέ στην Ελλάδα, πούλησε τη βιομηχανία τροφίμων Vivartia (την οποία η οικογένεια του έλεγχε επί δεκαετίες, όταν ακόμα λεγόταν Δέλτα), στη MIG του Ανδρέα Βγενόπουλου, εισπράττοντας ο ίδιος 400 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που έδωσε φυσικά τρομερή ρευστότητα στο νεοσύστατο Damma Holdings και του επέτρεψε κυρίως από το 2013 και μετά να κάνει επενδυτικές κινήσεις στην Ελλάδα. 

Τα έγγραφα του ICIJ περιλαμβάνουν συμφωνία της Damma Holdings με τις αρχές του Λουξεμβούργου προκειμένου να «εξαφανιστούν» 13 εκατομμύρια ευρώ από το εισόδημα και άρα από τη φορολογική βάση της εταιρίας για τουλάχιστον 5 χρόνια.


Η BAWAG PSK

Η εταιρία αυτή έχει αγοράσει κόκκινα δάνεια ονομαστικής αξίας 700 εκατομμυρίων ευρώ στο 3,5% έως 5,5% της αξίας τους. Τα δάνεια αυτά προσπαθεί να τα εισπράξει είτε πιέζοντας τους ανθρώπους που τα έχουν συνάψει είτε προτείνοντας τους γενναίια «κουρέματα». Το περιθώριο κέρδους της εταιρίας είναι μέχρι και 1.600%.

Τα έγγραφα του ICIJ αποδεικνύουν ότι η εταιρεία χρησιμοποιούσε τα ειδικά προνόμια των tax rulings του Λουξεμβούργου προκειμένου να μεγιστοποιήσει ακόμα περισσότερο τα κέρδη της.
Πηγή:thw press project
  
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0