ενημέρωση 7:02, 10 August, 2026

Κρούγκμαν: Δεν φταίει η Ελλάδα, φταίει η Γερμανία

Λάθος Πολιτικές

 
  
Την προηγούμενη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «επέπληξε» τη Γαλλία, την Ιταλία και το Βέλγιο για τα στοιχεία των προϋπολογισμών τους ζητώντας αλλαγές στην πολιτική τους για να μειωθεί το έλλειμμα, αλλιώς προειδοποίησε με κυρώσεις. Ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πωλ Κρούγκμαν, με αφορμή την επίπληξη της Κομισιόν, επισημαίνει σε άρθρο του στους New York Times τον πραγματικό υπεύθυνο της κρίσης που βιώνει η Ευρώπη. «Το πρόβλημα δεν προέρχεται από την Ελλάδα, την Ιταλία ή την Γαλλία. Το πρόβλημα προέρχεται από τη Γερμανία και την εμμονή μιας ευρωπαϊκής ελίτ στις αποπληθωριστικές πολιτικές», υπογραμμίζει.
 

«Οι ΗΠΑ φαίνεται να βγαίνουν τελικά από την δύσκολη θέση που είχαν βρεθεί κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Δυστυχώς για την Ευρώπη, που επίσης βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της κρίσης, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο. Η ανεργία στην ευρωζώνη βρίσκεται στο διπλάσιο επίπεδο σε σχέση με τις ΗΠΑ, ενώ και το επίπεδο του πληθωρισμού αναδεικνύεται σε έναν διαφαινόμενο κίνδυνο», την παράλληλα «οι αγορές αναμένουν από την Ευρώπη τη δική της χαμένη δεκαετία» γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος και απαντώντας στο ερώτημα «Γιατί η Ευρώπη βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση» επισημαίνει:

Η κυρίαρχη άποψη των επικεφαλής των ευρωπαϊκών φορέων χάραξης πολιτικής είναι πως αναζητούν την απάντηση στο θέμα της «ανευθυνότητας». Σε ορισμένες κυβερνήσεις αποδίδεται πως απέτυχαν να λειτουργήσουν με τη σύνεση που απατεί το κοινό νόμισμα, επιλέγοντας αντ’ αυτού να προσελκύσουν ψηφοφόρους και παρέμειναν προσκολλημένες σε αποτυχημένες οικονομικές θεωρίες. «Αυτή δεν είναι παρά μια λάθος προσέγγιση», υπογραμμίζει.

Όπως επισημαίνει το πρόβλημα που καταστρέφει σταδιακά τον πυρήνα της Ευρώπης δεν προέρχεται από την Ελλάδα, την Ιταλία ή την Γαλλία.  Προέρχεται από τη Γερμανία. «Αν προσπαθήσετε να εντοπίσετε τις χώρες των οποίων οι πολιτικές ήταν εκτός γραμμής πριν από την κρίση, έπληξαν την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της κρίσης και αρνούνται να μάθουν από την εμπειρία, τότε  θα καταλήξετε πως η Γερμανία είναι ο χειρότερος παράγοντας», τονίζει, αποδεχόμενος πως τα προβλήματα σε Ελλάδα και Ιταλία είναι υπαρκτά αλλά όχι ικανά για να δημιουργήσουν το πρόβλημα στην Ευρώπη.

Ο Πωλ Κρούγκμαν παραθέτει ορισμένα συγκριτικά στοιχεία για τη Γαλλία και τη Γερμανία επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της Γερμανίας. Όπως αναφέρει στη Γαλλία στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Όμως μια τέτοια συζήτηση, σημειώνει, απέχει από την πραγματικότητα: «Η Γαλλία έχει ένα μικρό έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο. Στο βαθμό που υπάρχει θα πρέπει να δούμε από που προέρχεται. Έχει διαβρωθεί η γαλλική ανταγωνιστικότητα από την αύξηση του κόστους και των τιμών; Όχι καθόλου. Από το 1999, όταν και υιοθετήθηκε το ευρώ, η ετήσια αύξηση της μέσης τιμής προϊόντων και υπηρεσιών είναι 1,7%, ενώ το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος αυξάνεται κατά 1,9%. Και τα δύο μεγέθη είναι εντός στόχου της ΕΚΤ και αντίστοιχα με αυτά των ΗΠΑ. Από την άλλη η Γερμανία είναι εκτός γραμμής, με την αύξηση στην τιμή και στο κόστος εργασίας στο 1% και 0,5% αντίστοιχα.

Το ίδιο συνέβη και στην Ισπανία, όπου επίσης αυξήθηκε το κόστος και οι τιμές κατά τη διάρκεια της στεγαστικής φούσκας, αλλά σήμερα αυτό το φαινόμενο περιορίζεται λόγω της ανεργίας και της μείωσης των μισθών. Στην Ιταλία τα μεγέθη είναι σίγουρα υψηλότερα, αλλά όχι σε τόσο μεγάλη απόκλιση από τους στόχους, όπως είναι της Γερμανίας από την αντίπερα όχθη. Με άλλα λόγια αν κάποιος προκαλεί πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη είναι από τη Γερμανία, που έχει αποκτήσει εξαγωγική ισχύ σε σύγκριση με τους γείτονές της».

Σχετικά με το ζήτημα του χρέους που μετατρέπεται σε πρόβλημα δανεισμού, ο Πωλ Κρούγκμαν υπογραμμίζει πως αυτό είναι ένα θέμα που σχετίζεται μόνο με την Ελλάδα και με κανέναν άλλον.

«Οι ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής φαίνονται αποφασισμένοι να κατηγορήσουν τις λάθος και τις λανθασμένες πολιτικές για τα δεινά τους. Είναι αλήθεια πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει παρουσιάσει ένα σχέδιο για την τόνωση της οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις, ωστόσο το ποσό που έχει ανακοινωθεί πως θα χορηγηθεί είναι τόσο μικρό συγκριτικά με το πρόβλημα που το σχέδιο μοιάζει σχεδόν αστείο. Και εν τω μεταξύ η Επιτροπή προειδοποιεί τη Γαλλία, η οποία έχει το χαμηλότερο κόστος δανεισμού στην ιστορία της, με κυρώσεις σε περίπτωση που δεν περιορίσει περαιτέρω το έλλειμμα της. Τι γίνεται όμως με την επίλυση του χαμηλού πληθωρισμού στη Γερμανία; Μια επιθετική νομισματική πολιτική θα μπορούσε να λύσει το ζήτημα, ωστόσο οι Γερμανοί υπεύθυνοι για τις νομισματικές πολιτικές, προειδοποιούν για μια τέτοια κίνηση», αναφέρει και καταλήγει:

«Αυτό που βλέπουμ λοιπόν είναι εξαιρετικά καταστροφική δύναμη των λάθος ιδεών. Δεν είναι εξ ολοκλήρου σφάλμα της Γερμανίας, η Γερμανία είναι ένας μεγάλος παίκτης στην Ευρώπη, όμως είναι σε θέση να επιβάλλει τις αποπληθωριστικές πολιτικές επειδή ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ελίτ συνηγορεί στην ίδια ψευδή αφήγηση. Και θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Ποιο θα πρέπει να είναι το κόστος για την επιστροφή στην πραγματικότητα».

Πηγή:tvxs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0
Πάλι καλά, που δεν ζήτησαν γυναίκες και παιδιά.

Πάλι καλά, που δεν ζήτησαν γυναίκες και παιδιά.

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Ούτε το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι δεν μπορεί να περιγράψει την κατάσταση. Με μια σειρά παιδαριώδη, εγκληματικά λάθη από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση μετέτρεψε την τρόικα σε απόλυτη ρυθμιστή του ελληνικού πολιτικού παιχνιδιού. Στις συζητήσεις την προηγούμενη εβδομάδα στο Παρίσι, οι δανειστές προσήλθαν μετά από παρακάλια και γνώριζαν πολύ καλά ότι κρατούσαν την τύχη της κυβέρνησης στα χέρια τους. Οι αποικιοκρατικού τύπου παρατηρήσεις τους ήταν του τύπου «έτσι γουστάρουμε» ενώ δεν άργησαν να κάνουν την κίνηση ματ: «αν δεν κάνετε όλα όσα ζητάμε», είπαν στην ελληνική αντιπροσωπεία, «το υπάρχον μνημόνιο θα παραταθεί για 6 μήνες».

Το success story, η έξοδος από το μνημόνιο, η προληπτική γραμμή χρηματοδότησης και όλη η κυβερνητική αφήγηση θα κατέρρεαν αυτομάτως. Οι Χαρδούβελης και σία γύρισαν στην Αθήνα, όπου οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν χρειάστηκε να σκεφτούν πολύ: αφού πρόκειται για την παραμονή τους στην εξουσία, θα πάρουν και εκείνα τα μέτρα για τα οποία μέχρι τώρα δίσταζαν, μόνο και μόνο επειδή είναι τόσο επαχθή που θα μετατρέψουν την κυβέρνηση από αντιδημοφιλή σε μισητή.

 
Την άτακτη υποχώρηση ανέλαβε να ανακοινώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με ένα σουρεαλιστικό, ψυχολογικού τύπου άρθρο με τον τίτλο: «Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν χαράξει».Tα πιστεύει άραγε ο ίδιος; Του τα λένε οι σύμβουλοι στο Μαξίμου για να του δώσουν θάρρος μέσα στην μαύρη μαυρίλα; Θέλει ο ποιητής να αποφύγει να αναφερθεί στις νέες περικοπές μισθών και τις μειώσεις στις συντάξεις που αποδέχθηκε, στην αύξηση του ΦΠΑ ή στο ΔΝΤ που θα συμμετέχει περήφανο και στην νέα συμφωνία; To βέβαιο είναι ότι στα παγκόσμια χρονικά πρωθυπουργικής αρθρογραφίας δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο  στο οποίο πολιτικός να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο και με αυτό το περιεχόμενο: να παραδέχεται δηλαδή ότι, αντί να προοδεύει όπως μέχρι τώρα διαλαλούσε, η χώρα βρίσκεται σήμερα στο πιο πυκνό σκοτάδι!
 
Την συνέχεια την ξέρουμε, αφού πρόκειται για επανάληψη του έργου που επαναλαμβάνεται μονότονα από το 2010: για να... σωθεί η χώρα θα πρέπει οι βουλευτές των κυβερνώντων κομμάτων να ψηφίσουν και αυτά τα μέτρα, όπως ψήφισαν μέχρι τώρα τα διαδοχικά μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, πολυνομοσχέδια και άλλα νομοθετικά τερατουργήματα που έφεραν την χώρα «στο πιο πυκνό σκοτάδι».
 
Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι η τρόικα θα αρκεστεί στις νέες και πολύ γενναίες παραχωρήσεις της ελληνικής πλευράς και θα αποδεχθεί τις νέες προτάσεις που έστειλε χθες η κυβέρνηση. Αν δηλαδή οι δανειστές απλώς εκμεταλλεύτηκαν τα παιδαριώδη λάθη των αδίστακτων ερασιτεχνών που μας κυβερνούν για να αποσπάσουν περισσότερα νεοφιλελεύθερα μέτρα ή δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση συμφωνία, παρά μόνο αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα με την προεδρική εκλογή. Αν έχουν αποφασίσει δηλαδή να μην εκταμιεύσουν σε καμιά περίπτωση την δόση των 7 δις, ώστε τον Μάρτιο να μπορούν να εκβιάζουν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή, πριν ξεκινήσουν καν οι διαπραγματεύσεις που ζητάει ο Τσίπρας για το χρέος. Να του στήσουν δηλαδή αμέσως μια κρίση, όπως την ελληνοτουρκική με τα Ίμια το 1996, αλλά οικονομική αυτή τη φορά.
 
Ο κ. Σαμαράς έχει πάντως σίγουρη την συμφωνία γιατί στο άρθρο του ψέγει την αξιωματική αντιπολίτευση επειδή... είχε προβλέψει την αποτυχία των «διαπραγματεύσεων», τις οποίες περιέργως θεωρεί τελειωμένες: «πόνταραν – γράφει - στο «ναυάγιο» της προσπάθειας για ολοκλήρωση του προγράμματος και διαψεύστηκαν επίσης»! Αν πάντως δεν είναι το γνωστό θέατρο των πιέσεων και δήθεν διαπραγματεύσεων όπου στο τέλος υποχωρεί η ελληνική κυβέρνηση, η τρόικα θα δυσκολευθεί να αποφύγει την συμφωνία. Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν αποφασίσει να δώσουν τα πάντα. Ευτυχώς που οι δανειστές δεν ζήτησαν τις γυναίκες και τα παιδιά. Ακόμη.

Πηγή:tvxs

Μπορεί αυτό το αυτοκίνητο να τρέξει πιο γρήγορα από αεροπλάνο;

Γιατί μηχανικοί και οδηγοί ταχύτητας προσπαθούν να σπάσουν το φράγμα των 1.000 μιλίων την ώρα;
 
Μπορεί αυτό το αυτοκίνητο να τρέξει πιο γρήγορα από αεροπλάνο;
Το φουτουριστικό Βloodhound SSC επιζητεί να σπάσει το φράγμα των 1.609 χλμ./ώρα
 
Tην 25η Σεπτεμβρίου του 1997 στην έρημο Μπλακ Ροκ της Νεβάδας τα πράγματα δεν βαίνουν καλώς για τον Αντι Γκριν, έναν μάχιμο πιλότο της RAF. To υπερηχητικό αυτοκίνητο Thrust SSC που οδηγεί έχει φτάσει τα 950 χλμ./ώρα και δεν τον υπακούει - ξεφεύγει από την πορεία του και στρέφεται προς τα αριστερά. Εκείνος ενστικτωδώς στρίβει το τιμόνι 90 μοίρες προς τα δεξιά και το αυτοκίνητο πραγματοποιεί ένα τρελό drift εκτός προκαθορισμένης πορείας. Οι οδηγίες που έχει λάβει είναι σαφείς: αν φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο, πρέπει να εγκαταλείψει το εγχείρημά του, που δεν είναι άλλο από το να γίνει δηλαδή ο πρώτος άνθρωπος που θα σπάσει το φράγμα του ήχου.

Για περίπου ένα δευτερόλεπτο σκέφτεται να εγκαταλείψει τον αγώνα, όταν ξαφνικά το τιμόνι αρχίζει να ανταποκρίνεται. Ενας εκκωφαντικός ήχος - σαν μεγάλη έκρηξη - απλώνεται στην έρημο. Το Thrust SSC έχει φτάσει στα 1.228 χλμ./ώρα. Το φράγμα του ήχου - υπολογίζεται σε 1.225 χλμ./ώρα, ανάλογα με το υψόμετρο και τη θερμοκρασία - έχει σπάσει. Ο Αντι Γκριν και το Thrust SSC έχουν περάσει στην Ιστορία.

Ακολουθούν ανακοινώσεις, αφιερώματα, συνεντεύξεις και καθώς οι μήνες κυλούν οι πρωταγωνιστές του εγχειρήματος επιστρέφουν στην καθημερινότητα. Το ιστορικό υπερηχητικό όχημα Thrust SSC παίρνει τη θέση που του αρμόζει στο Μουσείο Συγκοινωνιών του Κόβεντρι, ο πιλότος Αντι Γκριν επιστρέφει στη RAF και ο διευθυντής του πρότζεκτ και πρώην ρέκορντμαν της ταχύτητας εδάφους Ρίτσαρντ Νομπλ αποφασίζει να ξεκινήσει μια επιχείρηση με μικρά αεροσκάφη. Μέσα του όμως ακόμη αναρωτιέται: «Θα μπορούσαμε άραγε να πάμε ένα βήμα πιο μακριά;».
 
Το ερώτημά του δεν έχει λάβει απάντηση ακόμη, 17 ολόκληρα χρόνια μετά. Είναι όμως πολύ πιθανόν ο γρίφος να λυθεί μέσα στο 2016. Γιατί ο Ρίτσαρντ Νομπλ, αυτός ο ασυνήθιστος άνθρωπος, ο οποίος δεν σπούδασε ποτέ μηχανικός αλλά αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση των ορίων της ταχύτητας εδάφους, συναντήθηκε ξανά το 2006 με τον πιλότο Αντι Γκριν και αποφάσισαν να φτάσουν ως το «τέρμα» της ταχύτητας. Η αφορμή της επανασύνδεσής τους; Η είδηση ότι ο Αμερικανός Στιβ Φόσετ - σκοτώθηκε τελικά σε αεροπορικό δυστύχημα το 2007 - ήθελε να ξεπεράσει το ρεκόρ τους. Σήκωσαν τα μανίκια τους και ένα νέο αυτοκίνητο ξεκίνησε να σχεδιάζεται. Το όνομα αυτού Βloodhound SSC και στόχος του να σπάσει το φράγμα των 1.000 μιλίων την ώρα (1.609 χλμ.).
 
Δύσκολο ναι, ακατόρθωτο όχι. Η απόφαση μπορεί βέβαια να είχε ληφθεί, τα πράγματα όμως μόνο εύκολα δεν ήταν, με τη χρηματοδότηση να παραμένει το βασικό αγκάθι. Αρχικά προέκυψε το πρόβλημα της αγοράς της μηχανής. Οι σχεδιαστές του αυτοκινήτου είχαν βάλει στο μάτι τη Rolls-Royce EJ 200, η οποία χρησιμοποιείται στην κατασκευή των Eurofighter Typhoon της RAF. Η αγορά όμως έμοιαζε μάλλον απίθανη, καθώς θα κόστιζε περίπου 5,69 εκατ. ευρώ.

Επρεπε να σκεφθούν κάτι άλλο. Πλησίασαν τον Λορντ Ντρέισον, τον τότε υπεύθυνο για τις προμήθειες του υπουργείου Αμυνας της Βρετανίας, και του μίλησαν για το σχέδιό τους. Ο Ντρέισον τους άκουσε αλλά ευγενικά απέκλεισε την περίπτωση να τους χορηγήσουν τη μηχανή. Λίγο προτού διαβούν όμως το κατώφλι του γραφείου του, ο ισχυρός άνδρας έκανε μια δεύτερη σκέψη βασιζόμενος στον εξής συλλογισμό: αν τους έδινε τη μηχανή και εκείνοι συμφωνούσαν να κοινοποιήσουν το εγχείρημά τους στα βρετανικά σχολεία, ίσως περισσότερα παιδιά θα στρέφονταν προς τη μηχανολογία και τις επιστήμες γενικότερα. Η συμφωνία έκλεισε και εκείνη τη στιγμή ο πολυμήχανος Ρίτσαρντ Νομπλ μάλλον θυμήθηκε τα δικά του παιδικά χρόνια, όταν σε ηλικία έξι ετών σε μια οικογενειακή εκδρομή στη λίμνη του Λοχ Νες είδε τον τότε κάτοχο του παγκόσμιου ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά, Τζον Κομπ, να τεστάρει τη βάρκα του στη λίμνη, μια βάρκα η οποία μπορούσε να πιάσει τα 322 χλμ./ώρα στο νερό.

Σήμερα 5.670 γυμνάσια της Βρετανίας συμμετέχουν στο εκπαιδευτικό πρότζεκτ που αφορά το εγχείρημα. Την ίδια στιγμή τα σχέδια του οχήματος είναι διαθέσιμα στο κοινό και ο καθένας μπορεί να τα «κατεβάσει» από το Διαδίκτυο και να τα κριτικάρει. Μάλιστα, μέσα στο 2015 και στο 2016, οπότε θα ξεκινήσουν οι προσπάθειες, 12 κάμερες αλλά και περισσότεροι από 300 αισθητήρες θα μεταδίδουν live τα δεδομένα της προσπάθειας.
 
Τελικώς η δύναμη του κινητήρα του Eurofighter δεν έφτανε για να πιαστεί το όριο των 1.609 χλμ./ώρα. Για την κίνηση  λοιπόν κατέληξαν σε ένα υβριδικό σύστημα που θα συνδυάζει τον κινητήρα jet με ένα σύστημα εκτόξευσης πυραύλου. Σημειωτέον, η συνδυαζόμενη ισχύς του κινητήρα του τζετ και του πυραύλου είναι ισοδύναμη με εκείνη 180 αυτοκινήτων της Formula 1. Φυσικά, το τιμόνι του από τιτάνιο, φτιαγμένο από τρισδιάστατο εκτυπωτή, έχει σχεδιαστεί ώστε να εφαρμόζει απόλυτα στα χέρια του Γκριν.

Ωστόσο το ερώτημα παρέμενε: Η ταχύτητα των 1.609 χλμ. την ώρα είναι εφικτή ακόμη και για ένα όχημα με τέτοιες δυνατότητες; Καθώς δεν ήταν δυνατόν να γίνει προσομοίωση σε αεροδυναμική σήραγγα σε συνεργασία με τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Swansea η ομάδα του Βloodhound SSC προχώρησε σε προσομοίωση μέσω λογισμικού. Ναι, ήταν δύσκολο, αλλά εφικτό, ήταν η τελική απάντηση.

Σήμερα λοιπόν έχει επιλεγεί και η τοποθεσία όπου θα λάβει χώρα το μεγαλεπήβολο εγχείρημα, μια ξεραμένη λίμνη στη Νότια Αφρική. Μάλιστα, η περιφερειακή κυβέρνηση έχει προσλάβει τους κατοίκους της περιοχής ώστε να βοηθήσουν να καθαριστεί η ζώνη από τις πέτρες. Υπολογίζεται ότι 6.000 τόνοι πετρών θα απομακρυνθούν με τα χέρια, γιατί αν το Bloodhound με τις ταχύτητες που αναπτύσσει προσκρούσει σε μία από αυτές θα είναι σαν να το πετυχαίνει σφαίρα. Οι πρώτες δοκιμές αναμένεται να ξεκινήσουν τους πρώτους μήνες του 2015 στη Βρετανία - προτού η ομάδα ταξιδέψει τον Αύγουστο στη Νότια Αφρική.

Φυσικά υπάρχει και ο ανταγωνισμός. Μια ομάδα Αμερικανών προσπαθεί επίσης να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ με το αυτοκίνητο Νorth American Eagle, αλλά και ένας Αυστραλός, ο οδηγός Ρόσκο Μακ Γκλάσαν. Στο παιχνίδι έχει μπει ξανά και ο Αμερικανός Κρεγκ Μπρίντλοβ, ένας παλιός γνώριμος του Αντι Γκριν και του Ρίτσαρντ Νομπλ. Ο Μπρίντλοβ έφτασε το 1996 - έναν χρόνο δηλαδή πριν από εκείνους - κοντά στο να σπάσει το φράγμα του ήχου. Ετσι, παρά τα 77 του χρόνια, ο Μπρίντλοβ παραμένει ως σήμερα ένας υπολογίσιμος αντίπαλος.

Το κόστος της δημιουργίας του Bloodhound SSC είναι σίγουρα δυσθεώρητο. Mόνο για το 2014 άγγιξε τα 7,58 εκατ. ευρώ, ενώ το συνολικό κόστος του πρότζεκτ αναμένεται να φτάσει τα 51,83 εκατ. ευρώ. Οι δημιουργοί ωστόσο του Bloodhood SSC επιμένουν ότι αυτά τα χρήματα δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτά που δαπανούνται για τη Formula 1 ή για την κατασκευή αεροσκαφών.

Θα καταφέρει λοιπόν το Bloodhound SSC να πετύχει τον στόχο του; Ο Ρίτσαρντ Νομπλ θέλει να είναι ειλικρινής. «Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν ξέρουμε. Η πραγματική διασκέδαση ξεκινά με τον νέο χρόνο, γιατί τότε θα ανακαλύψουμε τα προβλήματα που θα έχουμε σε πραγματικές συνθήκες. Και αυτό θα είναι το σημείο που η καινοτομία ξεκινά, γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα να μπορέσουμε να κατασκευάσουμε άλλο ένα τέτοιο αυτοκίνητο». 
  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0
Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Όλα πάνε καλά για την Κηφισιά το τελευταίο διάστημα. Σύμφωνα με την διοίκηση Θωμάκου, τα βάσανα τελειώνουν, ενώ σήμερα ανακοινώθηκε πως η πόλη έχει μπει σε μια νέα τροχιά. Τροχιά δημιουργικότητας, παραγωγικότητας. Η πόλη πετάει από επιτυχία σε επιτυχία.

Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Η συν-διοίκηση είναι στα τελευταία της, η πόλη έχει καταρρεύσει και το τι λένε όλοι αυτοί είναι για τα μπάζα.

Ουσιαστικά, τα 16 χρόνια μετά την ασύλληπτη και τερατώδη ιδιοτέλεια είναι χαμένος χρόνος για την πόλη μας.

Λογικό είναι, αφού ακόμα είναι στην διοίκηση οι παρατάξεις και τα πρόσωπα που οδήγησαν την πόλη στην παρακμή.

Χιωτάκης και Βάρσος έκαναν τα πάντα για να διατηρηθούν σαν στρείδι στην εξουσία αλλά αυτό δεν ήταν προς το όφελος της πόλης και της κοινωνίας ήταν προς όφελος των ιδίων και των πελατών των παρατάξεών τους.

Όποιος πιστεύει πως, αυτή την περίοδο που ο κόσμος μοιάζει έτοιμος να πάρει πάλι φωτιά, είναι προς το συμφέρον της Κηφισιάς να είναι αντιδήμαρχος ο Χρήστος Καλός, ένας πολιτικός που, αν υπήρχε έστω και μια υποψία Δικαιοσύνης στη χώρα μας, θα ήταν ήδη στην φυλακή -και ως εκ τούτου θα κάνει τα πάντα σε βάρος της πόλης για να σώσει τον εαυτό του-, να πάει να τον κοιτάξει ένας γιατρός.

Αν πιστεύει κανείς ότι η νέα διοίκηση Θωμάκου θα κάνει τις απαραίτητες ενέργειες να λογοδοτήσουν όλοι αυτοί που τόσα χρόνια λυμαίνονταν το δημοτικό χρήμα, να επιστραφούν τα χρήματα, είναι βαθειά νυχτωμένος.  

Ο χρόνος για την Κηφισιά και τους Κηφισιώτες έχει τελειώσει. Άνοιξε ήδη νέο κεφάλαιο.

Θα ήταν τίμιο να υπάρξει ένας πολιτικός της νέας διοίκησης Θωμάκου που θα βγει και θα το πει ξεκάθαρα.

Δεν υπάρχει τέτοιος πολιτικός.

Επίσης, δεν υπάρχουν και πολλοί πολίτες που θέλουν να ακούσουν την αλήθεια.

Μάλλον στους πολίτες αρέσουν οι εκπλήξεις.

Και τους αρέσει να πέφτουν από τα σύννεφα.

Αλλά αυτή τη φορά κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε.

Εκτός αν είναι gaga.-