ενημέρωση 3:11, 12 August, 2026

Η Σοφία Βούλτεψη κλέβει στον ΕΦΝΙΑ

Την κυβερνητικό εκπρόσωπο ξεσκεπάζει ο Νίκος Φωτόπουλος παρουσιάζοντας στοιχεία σύμφωνα με τα οποία πληρώνει σχεδόν το μισό ΕΝΦΙΑ και τους υπόλοιπους φόρους περιουσίας αποκρύπτοντας 140 τ.μ. από την κατοικία της. Ο κύριος Φωτόπουλος δικάζεται σε λίγες ημέρες για την προηγούμενη αποκάλυψη που είχε κάνει σχετικά με τις χαριστικές ρυθμίσεις Βενιζέλου στους ολιγάρχες και τα επιμέρους σκάνδαλα, όπως αυτό του ΣΚΑΪ που δεν κατέβαλε κανένα φόρο ακίνητης περιουσίας ή χαράτσι.
 
 
 
Γεναιόδωρη «έκπτωση» στα χαράτσι, για την κυβερνητική εκπρόσωπο Σοφία Βούλτεψη, καταγγέλει ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ Νίκος Φωτόπουλος και μέσω του ΤPP της απευθύνει το εξής ερώτημα:

«Κυρία Βούλτεψη, πως ως κυβερνητική εκπρόσωπος, κουνάτε το δάκτυλο και δίνετε μαθήματα ηθικής, σε μία εξοντωμένη από τα μνημόνια κοινωνία όταν εσείς η ίδια, δεν είστε συνεπής στις υποχρεώσεις σας απέναντι στο κράτος; Υποχρεώσεις, στις οποίες, καθημερινά και με υπερβάλλοντα ζήλο, ζητάτε να ανταπεξέλθει ένας  οικονομικά γονατισμένος λαός;».

Βάσει των περιουσιακών  στοιχείων τα οποία κατέθεσε η κυβερνητική εκπρόσωπος  με τη δήλωση του πόθεν έσχες στο ελληνικό κοινοβούλιο, κατέχει μεταξύ άλλων, ακίνητο στη Γλυφάδα 239 τετραγωνικών κύριων χώρων και 130 τετραγωνικών βοηθητικών χώρων, σύνολο δηλαδή 369 τ.μ. Στα αρχεία όμως των πληροφοριακών συστημάτων της ΔΕΗ είναι άλλη η εικόνα:


«Τα τετραγωνικά που έχουν δηλωθεί  για το συγκεκριμένο ακίνητο, εκ των οποίων υπολογίζονται τα χρηματικά ποσά που πρέπει να επιδοθούν για τα δημοτικά τέλη, δημοτικό φόρο και ΤΑΠ (Τέλος Ακίνητης Περιουσίας), είναι 230 και όχι 369», εξηγεί ο κ. Φωτόπουλος. Και προσθέτει: «Με δεδομένο ότι η ΔΕΗ υπολόγισε τα χαράτσια (ΕΕΤΗΔΕ και ΕΕΤΑ) από το 2011 έως και το 2013, τα οποία σήμερα αντικαταστάθηκαν από τον ΕΝΦΙΑ, με βάση τα τετραγωνικά του ΤΑΠ,  η κ. Βούλτεψη απαλλάχτηκε από το ποσό των 3.169,20 ευρώ. Κι αυτό γιατί το χαράτσι υπολογίστηκε με βάση τα 230 τμ στο ποσό των  5.244 ευρώ και όχι με βάση τα 369 τμ, που πραγματικά κατέχει, για τα οποία θα έπρεπε να πληρώσει 8.413,20»,  εξηγεί ο κ. Φωτόπουλος.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία στα τετραγωνικά του ΤΑΠ βάσει του άρθρου 24 του Ν. 2130/93 συμπεριλαμβάνονται τα «Πάσης φύσεως ακίνητα που βρίσκονται εντός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως».

Η εγκύκλιος 20 (Αθήνα 15 Φεβρουαρίου 2011, Α.Π.: 65282/10) του Υπουργείου Εσωτερικών, αναφέρει ακόμη: «β.1) Το εμβαδόν των ημιυπαίθριων χώρων, των πιλοτών και των παταριών λαμβάνεται υπόψη πρωτογενώς ως στεγασμένος χώρος του κτιρίου για τον υπολογισμό του ύψους του τέλους καθαριότητας και φωτισμού και του φόρου ηλεκτροδοτούμενων χώρων (886/1987 Γνωμ. ΝΣΚ, 73/1991 ΣτΕ), χωρίς να εξετάζεται η πραγματική χρήση των χώρων αυτών. Επίσης, τα εκ της νομοθεσίας προβλεπόμενα πρόστιμα επιβάλλονται, μεταξύ άλλων, στην περίπτωση μη δήλωσης των χώρων αυτών και εν γένει λόγω της ανακρίβειας της δήλωσης ως προς το συνολικό εμβαδόν των στεγασμένων χώρων του ακινήτου (τ.μ.)».

«Δηλαδή», εξηγεί ο κ. Φωτόπουλος, «Χιλιάδες ιδιοκτήτες πληρώνουν Δημοτικά Τέλη, Φόρο και ΤΑΠ και επί των βοηθητικών χώρων των ακινήτων τους. Επίσης πληρώνουν ΕΕΤΗΔΕ και ΕΕΤΑ για τους βοηθητικούς χώρους, είτε αυτά ήταν αποθήκες είτε γκαράζ». Και προσθέτει:

«Νομίζω από τα παραπάνω πηγάζουν κάποια εύλογα ερωτήματα :

  • Σε ποιο ειδικό καθεστώς ανήκει το ακίνητο της κυρίας Βούλτεψη ώστε να μη χρεώνονται οι βοηθητικοί του χώροι δημοτικά τέλη, δημοτικό φόρο και ΤΑΠ, αλλά και ΕΕΤΗΔΕ και ΕΕΤΑ;
  • Γιατί το ΕΕΤΗΔΕ και ΕΕΤΑ της κυρίας Βούλτεψη για τα έτη 2011-2013 υπολογίστηκε με 230 τετραγωνικά στο ποσό των 5.244 ευρώ και όχι με 369 τετραγωνικά στο ποσό των 8.413,20 απαλλάσσοντάς την από 3.169,20 ευρώ μόνο από ΕΕΤΗΔΕ και ΕΕΤΑ, χωρίς να υπολογίζουμε τη διαφορά από τον υπολογισμό των τελών και φόρων του Δήμου;
  • Αν για κάποιο λόγο απαλλάσσονται οι βοηθητικοί χώροι του συγκεκριμένου ακινήτου γιατί δεν χρεώνονται ούτε καν οι κύριοι 239 τ.μ. (σύμφωνα με το πόθεν έσχες της) αλλά 230 τ.μ.;
  • Τελικά τι λάθος έχουν κάνει όλοι οι ιδιοκτήτες που πληρώνουν τέλη, φόρους και χαράτσια και το σύνολο των κύριων και βοηθητικών χώρων των ακινήτων τους;
  • Μήπως μπορεί η κυρία Βούλτεψη να μας ενημερώσει σε ποιο νόμο, απόφαση ή εγκύκλιο βασίστηκε, ώστε να τον μάθουν και οι υπόλοιποι συμπολίτες μας που έχουν αντίστοιχες περιπτώσεις;
  • Επειδή η κυρία Βούλτεψη, κατά τα λεγόμενά της, είναι τυπική και πληρώνει τους φόρους της, μπορεί να μας ενημερώσει αν τις δόσεις του ΕΕΤΗΔΕ που ενσωματώθηκαν στους λογαριασμούς της ΔΕΗ τις εξόφλησε όλες ή μήπως κάποιες επέστρεψαν ως απλήρωτες στην εφορία;
  • Τέλος, η κυρία Βούλτεψη επειδή αρνήθηκε ότι οι Έλληνες πολίτες πληρώνουν περισσότερα με τον ΕΝΦΙΑ, μήπως μπορεί να μας αναφέρει ποιο ήταν το ποσό που χρεώθηκε η ίδια για την οικία της με τον ΕΝΦΙΑ και ποιο με τον ΕΕΤΑ»; 
 

Δίωξη για την αποκάλυψη των μεγαλόσχημων


Τη Δευτέρα 15 Δεκέμβρη μετά από συνεχόμενες αναβολές στο Β’ Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών θα διεξαχθεί η δίκη των 10 συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, αλλά και 5 πολιτών, οι οποίοι στις 24 Νοέμβρη του 2011 κατέλαβαν το κτίριο Πληροφοριακών Συστημάτων της ΔΕΗ. Στόχος, να παρεμποδίσουν την έκδοση εντολών διακοπής ρεύματος στα σπίτια των φτωχών και ανέργων πολιτών, που αδυνατούσαν να πληρώσουν το χαράτσι.

Οι ίδιοι συνδικαλιστές, στον ίδιο χώρο, ένα χρόνο μετά την πρώτη τους σύλληψή  και συγκεκριμένα στις 7 Οκτώβρη του 2012, συνελήφθησαν ξανά και διωκόνται για δεύτερη φορά. «Τη δεύτερη φορά που συλληφθήκαμε είχαμε εισέλθει ξανά στο κτίριο πληροφοριακών συστημάτων προκειμένου να βρούμε στοιχεία για να επιβεβαιώσουμε μια σειρά καταγγελίες που είχαν περιέλθει σε γνώση μας για φοροαποφυγή και χαριστικές ρυθμίσεις σχετικά με το χαράτσι. Θυμίζουμε ότι μεταξύ όσων αποκαλύψαμε τότε, αφού πρώτα προλάβαμε (πριν μας συλλάβουν) να τα επιβεβαιώσουμε, ήταν και το ότι ο ΣΚΑΙ δεν είχε πληρώσει ούτε ένα σεντς χαράτσι αλλά και ΤΑΠ !  Γεγονός αδιαμφισβήτητο παρ’ ότι επιχείρησε να μας βγάλει τρελούς και συκοφάντες», αναφέρει ο κ. Φωτόπουλος.

Και προσθέτει: «Εχει σημασία, ότι αυτή τη φορά  συλληφθήκαμε άμεσα. Το γεγονός αυτό, συνδεόταν με τον κίνδυνο που διέτρεχε η κυβέρνηση, αν παραμέναμε εκεί επί μακρόν, να βρούμε σωρεία συγκεκριμένων στοιχείων που θα αποκάλυπταν και θα επιβεβαίωναν τα στοιχεία που ήδη είχαμε στα χέρια μας: Για το πόσο ευνοήθηκαν τα πραγματικά αφεντικά της χώρας από τη χαριστική ρύθμιση Βενιζέλου σε σχέση με το χαράτσι όπου τους έδωσε έκπτωση 30% και 60% κάνοντάς τους δώρο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ παραβιάζοντας τη θεμελιώδη αρχή του Συντάγματος περί ισότητας όλων των πολιτών (άρθρο 4, παρ. 5). Διαπιστώσαμε και αποκαλύψαμε πολλά απαράδεκτα και ύποπτα, όπως για παράδειγμα το ότι σχεδόν όλα τα κτίρια συγκεκριμένου κύριου επί της οδού Κηφισίας εμφανίζονταν με δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα λιγότερο! γλυτώνοντας και ΤΑΠ και χαράτσι εκατοντάδες χιλιάδες €! Τα όσα προλάβαμε να δούμε τα καταγγείλαμε και με συνέντευξη τύπου αλλά και αυτοπροσώπως στην κυρία Εισαγγελέα που διεξάγει την έρευνα. Για το γεγονός αυτό, του ότι τους αποκαλύψαμε, όπως και το ότι εμποδίσαμε να σταλούν οι εντολές διακοπής ρεύματος στα σπίτια των φτωχών συνανθρώπων μας, τρία χρόνια τώρα συρόμαστε στα δικαστήρια».

Το μήνυμα που στέλνει ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Δ.Σ της ΔΕΗ, είναι ότι η διώξή τους που σέρνεται επί μακρόν, «δεν πρόκειται να κάμψει το φρόνημά μας ούτε μας στεναχωρεί. Εκείνο το οποίο μας στεναχωρεί ιδιαίτερα στη δεύτερη σύλληψή μας, είναι το ότι συλλαμβάνοντάς μας σχεδόν αμέσως αφότου εισήλθαμε στο κτίριο δεν μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε και να βρούμε μια σειρά άλλα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, για πολλούς ακόμη από αυτούς που σήμερα συνεχίζουν να κουνούν ανερυθρίαστα το δάκτυλο στους εξαθλιωμένους συνανθρώπους μας».

Πηγή:the press project

Tom Waits: Ένας άνθρωπος του τσίρκου στη μουσική

O Tom Waits είναι ένας άνθρωπος του τσίρκου στη μουσική. Μπορεί να εμφανισθεί με ένα καπέλο που καλύπτει τα βλέφαρά του και με ένα τσιγάρο που ταλαντεύεται από το ζωηρό του πρόσωπο, να τραγουδά μιλώντας ή και μουρμουρίζοντας με την ιδιαίτερη χροιά του που υποστηρίζεται από κάθε τύπο ήχου, από cool jazz, σπαραξικάρδιες μπαλάντες μέχρι τον ήχο από τον νεροχύτη. 

Ο έφηβος Tom Waits, ζούσε σε ένα αυτοκίνητο και δούλευε ως πορτιέρης σε νάιτκλαμπ του Λος Άντζελες, όταν αποφάσισε ότι πρέπει να αρχίσει να παίζει μουσική και να γράφει τραγούδια βασισμένα σε κλεμμένα αποσπάσματα συνομιλιών.

Πρώτα έπαιξε στο Troubador κλαμπ του Λ.Α το 1969. Ο Waits έχτισε μία ισχυρή τάση παίζοντας μόνος του και δημιουργώντας χιουμοριστικούς ελεύθερους στίχους επηρεασμένους από το Beat σε δικές του συνθέσεις. Το 1973, έκανε την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση με το άλμπουμ Closing Time που δεν ήταν εισπρακτική επιτυχία. Την ίδια χρονιά συμμετείχε σε περιοδείες, συχνά ανοίγοντας τις συναυλίες των Zappa and the Mothers. Ο δεύτερος δίσκος του, The Heart of Saturday Night, πήγε λίγο καλύτερα από τον πρώτο.

Έως το 1975, ο Waits έχει δημιουργήσει μία δική του τάση στην Αμερική. Το 1975, ο Waits και ο Howe, ηχογραφούν τον δίσκο Nighthawks at the Diner, με ένα μικρό κοινό έτσι ώστε να δίνεται η ατμόσφαιρα της ζωντανής παράστασης. Ο δίσκος αποτελεί δείγμα της περιόδου αυτής, περιλαμβάνοντας μακροσκελείς μονολόγους ανάμεσα στα τραγούδια που λειτουργούσαν σαν σημεία στίξης στην παράστασή του. Το 1976, πραγματοποιεί περιοδείες σε Αμερική και Ευρώπη και συνθέτει στο Λονδίνο για τον δίσκο του Small Change, έναν δίσκο με απαισιόδοξη και κυνική διάθεση, στους στίχους. Ο ίδιος έχει πει ότι με αυτά τα τραγούδια, προσπαθούσε να επιλύσει το πρόβλημα αλκοολισμού που είχε αναπτύξει θεωρώντας λανθασμένα ότι υπάρχει κάτι διασκεδαστικό και φοβερά αμερικάνικο στο να είσαι μεθυσμένος.

Το Small Change, ήταν μία καθοριστική εμπορική επιτυχία. Με αυτό το δίσκο, ο Waits, έσπασε το ‘’Billboard chart’’ με τα 100 καλύτερα άλμπουμ, για πρώτη φορά στην καριέρα του. Το 1977, στο Foreign Affairs, χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ηλεκτρική κιθάρα και πειραματίζεται με jazz και blues ήχους.

Ο δίσκος του Blue Valentine (1978), έχει έναν πιο σκοτεινό, μπλουζ ήχο. Επίσης, την ίδια χρονιά, ο Waits κάνει την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, στοParadise Alley του Sylvester Stallone, ως Mumbles ο πιανίστας. Εκείνη την περίοδο, γράφει το εισαγωγικό κομμάτι, On the Nickel, για μία ταινία του Ralph Waite και αργότερα δύο κομμάτια για το ντοκιμαντέρStreetwise, και το σάουντρακ της ταινίας του Jim Jarmusch.

Τη δεκαετία του ’80, παντρεύεται την Kathleen Brennan, σεναριογράφο που γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας του Francis Ford Coppola, One from the Heart. Αυτή η ταινία είναι μόνο η αρχή της συνεργασίας του με τον Coppola. Στη συνέχεια εμφανίζεται στις ταινίες του: The Outsiders (1983), Rumble Fish (1983), και The Cotton Club (1984).

Με τον δίσκο του Swordfishtrombones, o Waits, κάνει μία μεγάλη στροφή στην μουσική του κατεύθυνση. Τώρα, πειραματίζεται με λιγότερο κοινά όργανα, λέγοντας ‘’Τα χέρια σου είναι σαν σκυλιά, πηγαίνουν στα ίδια μέρη που έχουν ήδη πάει. Πρέπει να προσέχεις για να πηγαίνεις σε χαρούμενα μέρη, όταν το παιχνίδι δεν είναι πια στο μυαλό αλλά στα δάχτυλα. Πρέπει να τα αποσπάς από τις συνήθειές τους αλλιώς δεν εξερευνείς παρά παίζεις αυτό που είναι εύκολο. Μαθαίνω να σπάω αυτές τις συνήθειες παίζοντας όργανα που δεν γνωρίζω καθόλου’’. Επίσης, το στιλ του ξέφυγε από τις παραδοσιακές μπαλάντες πιάνου και χρησιμοποίησε μεγάλη ποικιλία ήχων όπως αυτών της blues, του cabaret, των rumbas, του tango, της country καθώς και θεατρικές προσεγγίσεις στο ύφος του Kurt Weill. Ο πειραματισμός συνεχίστηκε στο άλμπουμ Rain Dogs (1986) και στο Franks Wild Years (1987).

Η πορεία του στην υποκριτική διευρύνεται εκείνη την περίοδο, αφού συμμετέχει στο φιλμ Kraut in Ironweedδίπλα στον Jack Nicholson και την Meryl Streep. Ακόμη παίζει στο Big Time, μία υπερρεαλιστική μουσική ταινία που δημιούργησε με τη γυναίκα του. Συνεχίζει με τοMystery Train του Jarmusch και το Cold Feet του Robert Dornhelm.

Την δεκαετία του ’90, ανεβαίνει το The Black Rider: μία θεατρική συνεργασία των: Waits, του σκηνοθέτη Robert Wilson, και του συγγραφέα William S. Burroughs!

Το 1991 γράφει τη μουσική για το φιλμ του Jarmusch,Night on Earth. Το Bone Machine κερδίζει ένα βραβείο Grammy, το 1992. Το 1999, ο Waits επιστρέφει στο στούντιο και στην σκηνή μετά από μεγάλη απουσία με τοMule Variations, για το τραγούδι του οποίου "Eyeball Kid", ο ίδιος έχει πει: «Τους περισσότερους ενθουσιάζει αυτό που τους διαφοροποιεί. Το θέμα είναι να μην εκμεταλλεύεσαι φυσικές αδυναμίες για να βγάλεις χρήματα. Ελπίζω να μη στενοχωρώ κανένα, γιατί υπάρχουν άνθρωποι με φυσικές ανωμαλίες και δεν θέλω να διακωμωδήσω αυτούς. Απλά θέλω να δείξω πόσο άσχημη είναι η ιδέα της show business σε εξευτελιστικά, γελοία μέρη. Είναι περισσότερο αυτοβιογραφικό από οτιδήποτε άλλο».

Την επόμενη χρονιά, συνεργάζεται για μία δανέζικη παραγωγή του Woyzeck, από τον Georg Büchner. Το 2002, βγαίνουν οι δύο πιο πρόσφατες συνεργασίες του με τον Wilson- το Alice, και το Blood Money το οποίο είναι βασισμένο στο έργο Woyzeck. Και τα δύο αυτά άλμπουμ γυρίζουν πίσω στο πιο δραματικό ύφος τουSwordfishtrombones. Το 2004, βγάζει το Real Gone, στο οποίο χρησιμοποιεί τα φωνητικά ως κρουστά, χωρίς καθόλου πιάνο για πρώτη φορά. Ιδιαίτερο είναι το πολιτικό τραγούδι, "The Day After Tomorrow", τραγουδισμένο από την οπτική ενός στρατιώτη.

Στα τέλη του 2006, o Waits δημιουργεί ένα τριπλό δίσκο με αδημοσίευτα (ορφανά) παλιά τραγούδια αλλά και κάποια καινούρια. Το όνομα αυτού του εκπληκτικού δίσκου είναι Orphans. Χωρίζονται σε τρία μέρη που το καθένα σκιαγραφεί μία περίοδο του Waits. Επίσης, το Orphans συνεχίζει το νέο ενδιαφέρον του Waits για την πολιτική όπως αυτό εκφράζεται στο τραγούδι "Road to Peace", για την Παλαιστίνη. Το άλμπουμ χαρακτηρίζεται επίσης από την αξιοπρόσεχτη αναφορά του σε άλλους καλλιτέχνες όπως οι Ramones, ο Daniel Johnston ("King Kong"), ο Kurt Weill και ο Bertolt Brecht ("What Keeps Mankind Alive"), και από τις αποδόσεις έργων του Charles Bukowski και του Jack Kerouac. Ο τελευταίος δίσκος του, ο 16ος, είναι το Bad as Me. 
Πηγή:tvxs

Η τρόικα δίνει στην κυβέρνησή της μια τελευταία ευκαιρία.

 

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Πίσω από τις δήθεν διαπραγματεύσεις, την αδιαλλαξία των δανειστών, τις παλινωδίες μιας κυβέρνησης που το καλοκαίρι έδιωχνε την τρόικα και τώρα πετάει από την χαρά της που επιστρέφει, πίσω δηλαδή από όλα τα κωμικοτραγικά που ζήσαμε τους τελευταίες μήνες κρύβεται μια απλή φράση: στις συζητήσεις στο Παρίσι οι δανειστές έλεγαν στον κ. Χαρδούβελη ότι «δεν μας νοιάζει ποιος είναι κυβέρνηση στην Ελλάδα». H φράση που έλειπε ήταν: «αυτό που μας νοιάζει είναι να πάρουμε τα λεφτά μας».

Τόσο η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου όσο και οι δανειστές γνωρίζουν καλά ότι το πρόβλημα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα ούτε πιθανότητες επιτυχίας έχει, ούτε έχει σαν στόχο την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας: το ζητούμενο είναι να αποπληρωθεί το χρέος, ξεζουμίζοντας με κάθε είδους φόρους τον πληθυσμό. Είναι γνωστό πχ ότι, σύμφωνα με τα μνημόνια, το 70% από το -βγαλμένο με ιδρώτα και αίμα- πρωτογενές πλεόνασμα πηγαίνει κατευθείαν στο ταμείο των δανειστών και το ίδιο συμβαίνει με τις δόσεις των νέων δανείων.

Το ίδιο ίσχυε και για τον πλασματικό προϋπολογισμό του 2015, που μαγείρευαν δανειστές και κυβέρνηση από το καλοκαίρι του 2014. Η πρόβλεψη ότι το 2015 θα σημειωθεί 2,9% ανάπτυξη δεν είχε καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

Ελληνική κυβέρνηση και τρόικα είχαν συμφωνήσει ότι το καλοκαίρι του 2015 θα διαπιστωνόταν δημοσιονομικό κενό και θα λαμβάνονταν νέα, επαχθή και φορομπηχτικά μέτρα. 

Το πρόβλημα προέκυψε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε για τα καλά κεφάλι στις δημοσκοπήσεις από τα τέλη Αυγούστου. Η πρώτη δημοσίευση μετά τις διακοπές, της Palmos Analysis για το Tvxs, έδειχνε τον ΣΥΡΙΖΑ να προηγείται με 8 μονάδες και σε παραπλήσια αποτελέσματα κατέληγαν άλλες έρευνες που δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Με την αξιωματική αντιπολίτευση να δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει για πρόεδρο προκαλώντας πρόωρες βουλευτικές εκλογές, η λήψη νέων μέτρων το καλοκαίρι του 2015 δεν ήταν πλέον σίγουρη. Η τρόικα δεν ήταν βέβαιη ότι θα έπαιρνε τα λεφτά της και για αυτό σκλήρυνε την θέση της, ζητώντας από την κυβέρνηση να πάρει εδώ και τώρα νέα μέτρα. Η κυβέρνηση αντέτεινε ότι, αν τα έπαιρνε τώρα, δεν θα μπορούσε να συγκεντρώσει τους 180 βουλευτές. Αυτό ήταν και το περιεχόμενο των «σκληρών διαπραγματεύσεων» των τελευταίων εβδομάδων: όχι αν, αλλά πότε θα ληφθούν τα νέα μέτρα. 

Τοτε εμφανίστηκαν και οι διαφωνίες στο εσωτερικό της τρόικας. Η μεν Ευρωπαική Επιτροπή που επηρεάζεται περισσότερο από τους πολιτικούς φίλους της κυβέρνησης, τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και το Βερολίνο, προτιμούσε να βάλει πλάτη στην κυβέρνηση, ενώ οι τεχνοκράτες της ΕΚΤ και ιδίως του ΔΝΤ ήθελαν να εξασφαλίσουν τα λεφτά τους. Οι λεονταρισμοί του Α. Σαμαρά που θα έδιωχνε το ΔΝΤ και τα σχετικά, έριχναν λάδι στη φωτιά. Παρά τις συνεχείς υποχωρήσεις, τους εξευτελισμούς που η ελληνική κυβέρνηση υπέμενε με αξιοθαύμαστη... καρτερικότητα και τα mail αποδοχής των νέων μέτρων, η τρόικα δεν επέστρεφε στην Αθήνα. Απειλούσε αντίθετα ότι θα παρατείνει μονομερώς το μνημόνιο για 6 μήνες, δίνοντας στην ετοιμόρροπη ελληνική κυβέρνηση την χαριστική βολή.

Τότε ο Σαμαράς ζήτησε μια τελευταία ευκαιρία. Χωρίς νέα μέτρα τώρα, να επιχειρήσει να συγκεντρώσει 180 βουλευτές, παρατείνοντας έτσι την ζωή της κυβέρνησης. Μετά από δεκάδες τηλεφωνήματα και παρακάλια σε Βρυξέλλες και Βερολίνα, η τρόικα αποφάσισε να του την δώσει  και έτσι φτάσαμε στην δίμηνη παράταση του μνημονίου, που ανακοινώθηκε χθες. Για τους δανειστές είναι μια win win κίνηση, κερδίζουν δηλαδή σε κάθε περίπτωση.  Παρακρατώντας την δόση του δανείου, θα έχουν ένα ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο, αν τελικώς δεν μαζευτούν οι 180, γίνουν εκλογές και βγάλουν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ  περισσότερα για το αίμα που θα χυθεί. Αν πάλι τα καταφέρουν οι φίλοι Σαμαράς-Βενιζέλος, τόσο το καλύτερο. 

Για να πετύχουν το σκοπό τους, οι τελευταίοι θα χρησιμοποιήσουν κάθε δυνατό μέσο. Θα πρέπει να περιμένουμε πολλά ανάμεσα στην πρώτη και τις άλλες δύο ψηφοφορίες. Μπορεί η τρόικα  να έδωσε στην κυβέρνηση της μια τελευταία ευκαιρία, αλλά εμείς δεν έχουμε ακόμη δει τίποτα. 

* Η γελοιογραφία είναι του Soloup από το Ποντίκι

Πηγή:tvxs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Θέατρο: Βρέχει πρεμιέρες τον Δεκέμβριο στην Αθήνα

Μεγάλα έργα, σημαντικοί σκηνοθέτες και ενδιαφέρουσες συνεργασίες
 
Θέατρο: Βρέχει πρεμιέρες τον Δεκέμβριο στην Αθήνα
O Γιώργος Κιμούλης με Πίντερ στο Από Μηχανής Θέατρο
 
«Πνεύμα με γόβες» στο Γκλόρια «Παράνομα φιλιά - Κόκκινα φανάρια» στον Πειραιά «Ματωμένος γάμος» στην Αποθήκη «Under» στο Σημείο

Δεκάδες, κυριολεκτικά, είναι οι πρεμιέρες που θα δοθούν πριν από τις γιορτές: Μεγάλα έργα, σημαντικοί σκηνοθέτες, ενδιαφέρουσες συνεργασίες σηκώνουν την αυλαία τους τις επόμενες εβδομάδες, προσθέτοντας κι άλλες παραστάσεις στη θεατρική Αθήνα.
 
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου
 
Η μαύρη κωμωδία του Τζο Ορτον «Loot - Τα λάφυρα» ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (21.00). Με τουςΓιάννο Περλέγκα, Ομηρο Πουλάκη, Δημήτρη Πασσά, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιώργο Μακρή, Σπύρο Γραμμένο.  
 
Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου
 
Η σκηνική σύνθεση «Under - κρυμμένες φωνές» ξεκινά την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη (στις 21.30) να παρουσιάζεται στην κεντρική σκηνή του θεάτρου Σημείο. Παράλληλα οργανώνεται ένα street event με αποσπάσματα από το έργο σε περιοχές της Αθήνας, με στόχο να προκληθεί ένας δημόσιος διάλογος. Πρόκειται για μια παράσταση-σχόλιο πάνω στο θέμα της μετανάστευσης.  Σκηνοθεσία και σκηνική επιμέλεια: Νίκος Διαμαντής. Παίζουν: Ελενα Αρβανίτη, Σταύρος Γιαννακόπουλος, Χρήστος Σκούρτας, Μικές Γλύκας, Αράς Χαμεντιάν. Mε την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων και του Μορφωτικού Τμήματος της Πρεσβείας των ΗΠΑ.
 
Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου
 
Στο Από Μηχανής Θέατρο ξεκινά ο Γιώργος Κιμούλης τις παραστάσεις με το «Party Time» του Χάρολντ Πίντερ, σε δική του σκηνοθεσία και διαμόρφωση του χώρου. Περιλαμβάνει τα πολιτικά έργα του νομπελίστα συγγραφέα «Party Time», «Mountain language» «One for the road» και «The new world order». Από Δευτέρα ως και Τετάρτη βράδυ. Από τις 26 Δεκεμβρίου η παράσταση θα παίζεται κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στη Θεσσαλονίκη (Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς).
Παίζουν: Ελπίδα Μπραουδάκη, Στάθης Παναγιωτίδης, Βασίλης Πουλάκος, Γιώργος Στριφτάρης, Χρήστος Συριώτης κ.ά.
 
Βασισμένος στον «Ακατονόμαστο» του Σάμιουελ Μπέκετ, ο Αργύρης Πανταζάρας καταπιάνεται με το κείμενο αυτό που συνδυάζει αναμνήσεις και υπαρξιακούς συλλογισμούς, σε μια παράσταση-μανιφέστο με τον τίτλο «ΑΩ». Συνδυάζει αναμνήσεις και υπαρξιακούς συλλογισμούς. Σύλληψη, σκηνοθεσία και ερμηνεία από τον ίδιο. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής (21.00).
 
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου  
 
Ο Δημήτρης Λιγνάδης επιστρέφει στο θέατρο Χώρα του Εθνικού Θεάτρου και ανεβάζει το έργο του Τζον Φορντ «Κρίμα που είναι πόρνη». Τη μετάφραση υπογράφει ο φιλόλογοςΓιάννης Λιγνάδης και τη σκηνογραφία η Εύα Νάθενα. Παίζουν: Μαρία Κίτσου, Δημήτρης Πασσάς, Μηνάς Χατζησάββας, Θέμης Πάνου, Χάρης Τζωρτζάκης κ.ά. (21.00).  
 
Με τα «Κόκκινα Φιλιά» του Αλέκου Γαλανού στην αφετηρία, ο Νίκος Μαστοράκηςδιασκεύασε, σκηνοθετεί, σκηνογραφεί και έχει την ευθύνη της μουσικής στην παράσταση «Παράνομα φιλιά - Κόκκινα Φανάρια» που ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (21.00). Παίζουν: Διαμαντής Καραναστάσης, Αθηνά Μαξίμου, Ελισάβετ Μουτάφη, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Αιμίλιος Χειλάκης κ.ά. Κοστούμια Kωνσταντίνος Ζαμάνης. ΦωτισμοίΣάκης Μπιρμπίλης.
 
 
Νόελ Κάοπυαρντ και «Φάντασμα με γόβες» σκηνοθετεί (και μετέφρασε) ο Σταμάτης Φασουλής στο πλήρως ανακαινισμένο θέατρο Γκλόρια. Με τους Υρώ Μανέ,  Φάνη Μουρατίδη, Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο, Ντορέττα Παπαδημητρίου, Βάσω Γουλιελμάκη,  Ελευθερία Μπενοβία, Ιωάννα Τριανταφυλλίδου. Σκηνικά Μανόλης Παντελιδάκης, κοστούμια Ντέννη Βαχλιώτη, φωτισμοί Ελευθερία Ντεκώ (21.00)
 
Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου
 
«Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι» του Τενεσί Ουίλιαμς από τον Δημήτρη Μαυρίκιο που συναντά και πάλι, τον αμερικανό συγγραφέα του τόσο επιτυχημένου του «Γυάλινου Κόσμου». Αυτή τη φορά συνεργάζεται με το θέατρο της οδού Κεφαλληνίας και σκηνοθετεί την Μπέτυ Αρβανίτη. Σκηνικά Δημήτρης Πολυχρονιάδης, κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου, μουσική Στάθης Σκουρόπουλος, φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος. Τα κινηματογραφικά ένθετα σκηνοθετεί ο Χρήστος Δήμας. Παίζουν: Λουκία Μιχαλοπούλου, Αλέξανδρος Βάρθης, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Γιάννης Φλουράκης,Άννα Πατητή, και ο Νίκος Κουρής από την οθόνη (21.00).
 
Στην κλασική μετάφραση του Νίκου Γκάτσου βασίζεται η παράσταση του «Ματωμένου Γάμου» του Λόρκα που σκηνοθετεί ο Γιάννης Κακλέας, σε δική του δραματουργική επεξεργασία, στο θέατρο Αποθήκη. Με τους Εβελίνα Παπούλια, Λένα Παπαληγούρα, Δημήτρη Μοθωναίο κ.ά. (21.00).
 
Σάββατο 20/12
 
«Λίλιομ» στην Πόρτα προτείνει ο Θωμάς Μοσχόπουλος που το διασκεύασε και το σκηνοθετεί στο θέατρο Πόρτα. Στο επίκεντρο ένας ένας γοητευτικός αλήτης, ο Λίλιομ, τον οποίο ερμηνεύει ο Γιώργος Χρυσοστόμου. Παίζουν: Φιλαρέτη Κομνηνού, Λευτέρης Βασιλάκης, Άννα Καλαϊτζίδου, Γιάννης Κλίνης, Έμιλυ Κολιανδρή, Μουλάς, Κίττυ Παϊταζόγλου, Σωκράτης Πατσίκας. Σκηνογραφία Ελλη Παπαγεωργακοπούλου,μουσική Κορνήλιος Σελαμσής.