ενημέρωση 6:58, 17 August, 2026

Renault: Σχεδιάζει πλειάδα crossovers μοντέλων με ποιοτικά χαρακτηριστικά

Η Renault ετοιμάζει αντεπίθεση στην κατηγορία των μικρών SUV .Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της γαλλικής φίρμας, τον κ. Στέφαν Μιούλερ, η Renault σχεδιάσει να ανανεώσει τα μοντέλα της και να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στα μοντέλα με SUV χαρακτηριστικά. Tα νέα μοντέλα θα διακρίνονται για τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά και φυσικά το πλούσιο εξοπλιστικό υπόβαθρο τους. 

Επίσης, η γαλλική φίρμα σχεδιάζει να ανανεώσει τα μοντέλα της, με το πρώτο να είναι η επόμενης γενιάς Laguna. Το νέο οικογενειακό μοντέλο αναμένεται να μπει δυναμικά στη κατηγορία των μεσαίων οικογενειακών αυτοκινήτων, με έμφαση στους οικονομικούς κινητήρες και τους χώρους. 

Ακόμη, ο αντιπρόεδρος της Renault απέκλεισε το ενδεχόμενο για plug-in hybrids, καθώς χαρακτήρισε την υβριδική τεχνολογία δύσκολη και ακριβή. 

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Τι θα γίνει στον κόσμο το 2015;

Παρουσιάζουμε τους ανθρώπους, τις επετείους, τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, τις διοργανώσεις και τα γεγονότα που θα μας απασχολήσουν μέσα στη χρονιά
 
Τι θα γίνει στον κόσμο το 2015;
Ο γύρος του κόσμου με ηλιακό αεροπλάνο
 
Ο γύρος του κόσμου με ηλιακό αεροπλάνο

Δεν έχει γίνει ακόμη σαφές αν τα ηλιακά αεροπλάνα, τα οποία κατασκευάζει η εταιρεία Solar Impulse, είναι ένα πελώριο media event ή εάν κάποια στιγμή πρόκειται να χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά μας. Είναι πιθανό ότι το 2015 ίσως είναι η χρονιά κατά την οποία θα έχουμε μια πιο σαφή εικόνα. Και αυτό επειδή οι δύο πιλότοι του Solar Impulse, ο Μπερτράν Πικάρ και ο Αντρέ Μπόρσμπεργκ, μετά την πρώτη επιτυχημένη νυχτερινή πτήση τους, θα επιχειρήσουν να κάνουν τον γύρο του κόσμου με αεροσκάφος που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια. Ξεκινώντας από το Αμπου Ντάμπι, θα περάσουν πάνω από την έρημο του Αραβικού Κόλπου, προχωρώντας προς την Ινδία, την Κίνα, και περνώντας τελικά πάνω από δύο ωκεανούς θα επιστρέψουν στον Αραβικό Κόλπο. Το ταξίδι τους θα αρχίσει την 5η Μαρτίου και αναμένεται να τελειώσει προς το τέλος Ιουλίου. Παράλληλα, αναμένεται να στηθεί ένας γιγάντιος ηλιακός πύργος (ο μεγαλύτερος όλων των εποχών, με ύψος διπλάσιο εκείνου του Empire State Building) στην έρημο της Αριζόνας. - 

Η χρονιά του Ορσον Γουέλς

Ορισμός του auteur σκηνοθέτη και ταυτόχρονα ιδανικός αουτσάιντερ του χολιγουντιανού συστήματος των στούντιο, ο Ορσον Γουέλς (1915-1985) διέγραψε μια λαμπρή τροχιά στο στερέωμα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ο δημιουργός του «Πολίτη Κέιν» και των «Υπέροχων Αμπερσονς» ωρίμασε καλλιτεχνικά σε νεαρή ηλικία και μάλιστα σε ποικίλα πεδία – διακρίθηκε παράλληλα ως ικανός ηθοποιός του θεάτρου και ραδιοφωνικός παραγωγός που έσπειρε τον πανικό με την αληθοφάνεια του «Πολέμου των Κόσμων» το 1938. Για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του (στις 6 Μαΐου 1915) μια πλειάδα εκδηλώσεων έχει προγραμματιστεί από διάφορους φορείς: μεταξύ άλλων, προβολές των ταινιών του σε ένα μηνιαίο αφιέρωμα στον γνωστό κινηματογράφο τέχνης της Νέας Υόρκης «Film Forum» από την 1η Ιανουαρίου ως τις 3 Φεβρουαρίου, ένα συνέδριο για το έργο του στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα (29 Απριλίου-2 Μαΐου), παρουσίαση δύο νέων βιογραφιών του στο Γούντστοκ του Ιλινόι, την πόλη όπου πέρασε τα σχολικά του χρόνια και ο ίδιος θεωρούσε σπίτι του. Μαζί με τις επανεκδόσεις φιλμ, τα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του και αναρίθμητα άλλα events, ο φόρος τιμής προβλέπεται ταιριαστός στα μέτρα του δημιουργού. – 

200 χρονια Βατερλώ

Είναι ένα από εκείνα τα κύρια ονόματα που η σημασία των ιστορικών περιστάσεων ανάγει σε κοινά. Η νίκη του Δούκα του Ουέλινγκτον στη Μάχη του Βατερλώ στις 18 Ιουνίου 1815 σηματοδότησε το τέλος μιας
εικοσαετίας πολέμων που προκάλεσε η Γαλλική Επανάσταση, της σταδιοδρομίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και της προβιομηχανικής εικόνας του ευρωπαϊκού χάρτη. Συνώνυμη από τότε της συντριπτικής ήττας, η βελγική κωμόπολη των 30.000 κατοίκων θα βρεθεί με τη νέα χρονιά στο επίκεντρο του εορτασμού των 200 ετών από το γεγονός. Ενας ευρύς κατάλογος στον ιστότοπο www.waterloo200.org περιλαμβάνει πλήθος εκδηλώσεων, όπως η έκθεση του Βρετανικού Μουσείου «Ο Βοναπάρτης και οι Βρετανοί» τον Φεβρουάριο, τα εγκαίνια του ανακαινισμένου αγροκτήματος του Ουγκομόν, κομβικού σημείου της σύγκρουσης, και, τέλος, την αναπαράσταση της ίδιας της μάχης στο πεδίο του Βατερλώ. Το επετειακό μεταίχμιο μιας μεταβατικής εποχής για την Ευρώπη συμπίπτει με μια εξίσου μεταβατική στιγμή σήμερα– τροφή για πολιτική σκέψη, αν μη τι άλλο. – 


Το Poster Girl της Βασιλείας

Εκτός απροόπτου, στις 9 Σεπτεμβρίου του 2015 θα ασχολούμαστε και πάλι με την Ελισάβετ Β' του Ηνωμένου Βασιλείου. Τότε, η 88χρονη βασίλισσα πρόκειται να ξεπεράσει το «ρεκόρ» της βασίλισσας Βικτωρίας και να γίνει η βασίλισσα με το μεγαλύτερο διάστημα στον θρόνο στην ιστορία της Βρετανίας. Η Ελισάβετ, ειδικά τα τελευταία χρόνια, ύστερα από μια σειρά πανέξυπνων επικοινωνιακών κινήσεων, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή ειδήσεων για κάθε λογής διεθνές μέσο. Η συμμετοχή της στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, αγκαζέ με τον «Τζέιμς Μποντ» Ντάνιελ Κρεγκ, συζητήθηκε έντονα. Οι εκδηλώσεις για το Αδαμάντινο Ιωβηλαίο πέρυσι στέφθηκαν από απόλυτη επιτυχία, ενώ μοιραία αναφέρεται στο περιθώριο των ειδήσεων περί πρίγκιπα Γουίλιαμ και Κέιτ Μίντλετον. Σύμφωνα με το «Forbes», η περιουσία της αγγλικής βασιλικής οικογένειας υπολογίζεται – με μια μάλλον μετριοπαθή προσέγγιση – στα 600 εκατομμύρια δολάρια. – 

Η πρώτη διαφήμιση στη Σελήνη

Είναι το πεπρωμένο της Σελήνης να γίνει κάτι σαν τους ΧΥΤΑ της Αττικής για διαφημιστικούς λόγους; Η πρωτοβουλία της ιαπωνικής εταιρείας Otsuka Pharmaceutical να εκτοξεύσει μια κάψουλα βάρους ενός κιλού με το δημοφιλές αναψυκτικό Pocari Sweat προκειμένου αυτό να προσσεληνωθεί εντός του 2015 ακούγεται επικίνδυνα κοντά σε κάποιες από τις πιο ευφάνταστες (και αμφιλεγόμενες) πρακτικές του Σκρουτζ Μακ Ντακ σε περίοδο κρίσης των επιχειρήσεών του. Μέτρο τόσο της ανάπτυξης της τεχνολογίας όσο και της αρχόμενης ιδιωτικοποίησης του Διαστήματος (η εταιρεία Astrobotic, που έχει την ευθύνη της μεταφοράς, φιλοδοξεί να φέρει το πρώτο ιδιωτικό ρόβερ στο φεγγάρι), η κίνηση θα έχει και το απαραίτητο ιδεαλιστικό περίβλημα – θα συνοδεύεται από γραπτά μηνύματα παιδιών από την Ασία. Μια μικρή κάψουλα για τον άνθρωπο, μια μεγάλη γουλιά για την ανθρωπότητα. – 

Η Ευρώπη παει στο Αζερμπαϊτζάν

Η μασκότ δεν πολυαρέσει. Το κόστος της διοργάνωσης έχει φτάσει ήδη το 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Η χώρα που θα τη φιλοξενήσει κατηγορείται από τη Διεθνή Αμνηστία ως όχι και πολύ φιλική με τους επικριτές των κυβερνώντων. Οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες που θα πραγματοποιηθούν για πρώτη φορά από τις 12 έως τις 28 Ιουνίου 2015 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν ήδη έχουν συγκεντρώσει πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας για μια σειρά από λόγους, άσχετους με το αθλητικό τους μέρος. Σε αυτό, περίπου 6.200 αθλητές πρόκειται να διαγωνιστούν με δέλεαρ ορισμένων την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Χρειαζόταν όμως άλλη μια μεγάλη διοργάνωση στο διεθνές καλαντάρι; Για την Ευρωπαϊκή Ολυμπιακή Επιτροπή, ναι. Για να μην υστερεί η Ευρώπη από τους Παναμερικανικούς ή τους Πανασιατικούς Αγώνες που τελούνται από το 1951; Οχι. «Brand», «συμβόλαια», «μεταδόσεις» επικαλείται ο επικεφαλής της οργανωτικής τους επιτροπής, Σάιμον Κλεγκ, στις συνεντεύξεις του. Η ουσία είναι στο περιτύλιγμα. – 

Μποντ εναντίον Spectre, ξανά!

Οταν μια ταινία Τζέιμς Μποντ έχει τίτλο «Spectre», αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι. Η νέα περιπέτεια του 007, με τον Ντάνιελ Κρεγκ να υποδύεται τον πολυπράκτορα, σκηνοθετημένη από τον Σαμ Μέντες, ο οποίος επίσης σκηνοθέτησε το αμέσως προηγούμενο «Skyfall», αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στις ΗΠΑ στις 6 Νοεμβρίου. Προφανώς, η ταινία σηματοδοτεί την επιστροφή της θρυλικής – στο σύμπαν των ταινιών Μποντ – τρομοκρατικής οργάνωσης «Spectre», όπως τη γνωρίσαμε στον «δρα Νο», στην «Επιχείρηση Κεραυνός» και σε άλλες ταινίες της σειράς. Στο απολαυστικό «Skyfall», ο Μποντ επιχείρησε να επιστρέψει στις ρίζες του, σε ένα περιβάλλον υπηρεσιών πληροφοριών που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στους χάκερ παρά στους πράκτορές τους. Αυτή τη φορά, ως Bond girl έχει επιλεγεί η εντυπωσιακή Γαλλίδα Λία Σεϊντού, η οποία έγινε γνωστή από τη «Ζωή της Αντέλ». Μόνη ένσταση στα όσα έχουν διαρρεύσει ως τώρα, η συμμετοχή της Μόνικα Μπελούτσι, η οποία φέρει τη (γνωστή στους παροικούντες το Χόλιγουντ) «κατάρα» να μην έχει καταφέρει να πρωταγωνιστήσει σε μια καλή ταινία μέσα σε δύο δεκαετίες καριέρας. – 

Οι συσκευές γίνονται όλο και πιο έξυπνες

Πρόκειται για μια τάση η οποία ενσαρκώνεται από την κυκλοφορία του «έξυπνου» ρολογιού της Apple στις αρχές του 2015. Μέχρι πρόσφατα, ακόμη και η έκρηξη των smartphones και των tablets ήταν απόρροια των δυνατοτήτων διασύνδεσής τους: τα πολλά κοινωνικά δίκτυα, τα εκατομμύρια άυλα applications και το αβέβαιο «νέφος», όπου ανεβαίνουν τα πάντα (ρωτήστε τις σταρ του Χόλιγουντ, που είδαν τις γυμνές φωτογραφίες τους να διαρρέουν από τα iPhone τους). Οι πιο «καυτές» εταιρείες της Σίλικον Βάλεϊ ήταν τα ανερχόμενα κοινωνικά δίκτυα που δεν κατασκεύαζαν τίποτε απτό. Σύμφωνα με την πρόβλεψη του περιοδικού «The Economist», «το 2015 το buzz (και τα χρήματα) θα μεταφερθεί στις έξυπνες συσκευές». Η Google ήδη σχεδιάζει αυτοκίνητα χωρίς οδηγούς, εξελίσσει τα έξυπνα γυαλιά Google Glass και διάφορα είδη ρομπότ, ενώ εξαγόρασε τη Nest η οποία κατασκευάζει «έξυπνους» θερμοστάτες. Οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν. – 


Ο Τσόρτσιλ στον 21ο αιώνα

Το Βασιλικό Νομισματοκοπείο διαφημίζει ένα αναμνηστικό νόμισμα με την εικόνα του. Το Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου ανακοινώνει μια έκθεση για τη συμβολή του στην επιστήμη σε καιρούς πολέμου και ειρήνης. Το Μουσείο Μιλένιουμ Γκέιτ της Ατλάντα προετοιμάζει μια έκθεση ζωγραφικής με 30 δικούς του πίνακες, άγνωστους εν πολλοίς στο ευρύ κοινό ως σήμερα. Στα 50 χρόνια από τον θάνατό του, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ (1874-1965) δεν είναι μόνο ο «πατέρας της νίκης» του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο κήρυκας του Ψυχρού Πολέμου, ο τελευταίος των ιμπεριαλιστών, ο χαρισματικός ρήτορας ή ο δεξιοτέχνης αφηγητής ιστορικών γεγονότων. Η ποικιλία των εκδηλώσεων που καταγράφονται στον δικτυακό τόπο www.churchillcentral.com υποδεικνύουν ότι ένα από τα συνεπέστερα πολιτικά όντα του 20ού αιώνα έχει αποβεί πλέον μια συμβολική μορφή της βρετανικής και, ως έναν βαθμό της δυτικής, γενικότερα, κουλτούρας. – 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

"Η «ύπουλος θωπεία»: Ελλάδα και ξένοι, 1821-1940"

"Η «ύπουλος θωπεία»: Ελλάδα και ξένοι, 1821-1940", της Λένα Διβάνη (Καστανιώτη)

 
Επίλογος: 

Το 1940, όταν η Ελλάδα της 4ης Αυγούστου έμπαινε στον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η ληξιαρχική πράξη θανάτου της ΚτΕ είχε ήδη από καιρό σφραγιστεί και καταχωρηθεί. Οι ελπίδες που γεννήθηκαν κατά την ένδοξη δεκαετία 1919-1929 από τη λειτουργία του πρώτου διεθνούς διακρατικού οργανισμού –αλλά και από την παγκόσμια έμφαση που δόθηκε τότε στη διεθνή συνεργασία σε όλες τις πολυποίκιλες εκφάνσεις της– είχαν καταρρεύσει μαζί με την ψευδαίσθηση της συλλογικής εξασφάλισης της ειρήνης. Μια μεγάλη ευκαιρία για πολλές από τις μικρές χώρες σαν την Ελλάδα είχε επίσης εκπνεύσει. Διά της ΚτΕ είχε δημιουργηθεί μεταξύ των δύο πολέμων ένα εντελώς καινούργιο δυναμικό περιβάλλον, εντός του οποίου μια ανίσχυρη χώρα που μέχρι τότε ζούσε αποκλειστικά στη σκιά των Μεγάλων Δυνάμεων μπορούσε για πρώτη φορά να διευρύνει τους ορίζοντές της. Το διεθνές φόρουμ της ανεκτικής Γενεύης επέτρεψε στα μικρά κράτη να διεκδικήσουν ισότητα δικαιωμάτων, να ανταλλάξουν απόψεις, να τις δημοσιοποιήσουν, να συμπήξουν συμμαχίες, να ζητήσουν βοήθεια για εξωτερικό δανεισμό, να επωφεληθούν από την τεχνογνωσία των πιο προηγμένων κρατών-μελών, και κυρίως να απαλλαγούν από τον βραχνά της μονομερούς εξάρτησης. Η ΚτΕ προσπάθησε εν ολίγοις να τα εντάξει –εκόντα αλλά και άκοντα όπως είδαμε– μέσα στο διεθνές σύστημα με οργανικό τρόπο, υιοθετώντας την αρχή της ισότητας των κρατών, που αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ρητά. Φυσικά δεν ήταν εύκολο εγχείρημα. Η κουλτούρα της διεθνούς συνεργασίας ήταν ακόμα στα σπάργανα.

Αντιθέτως, υπήρχαν παλαιόθεν εμπεδωμένες πρακτικές μονομερούς εξάρτησης. Προβληματική αποδείχθηκε επίσης η διαχείριση της κρατικής κυριαρχίας. Να εναποθέσει ένα κράτος ρητά στην αρμοδιότητα ενός υπερεθνικού οργανισμού την επίλυση των διαφορών του με άλλα κράτη, ή την απόφαση κήρυξης πολέμου ή τη διαχείριση ομάδας υπηκόων του (μειονότητες), το 1919 ήταν πρωτόγνωρη σύλληψη και τροποποιούσε δραστικά την παραδοσιακή της έννοια. Τα μικρά και αδύναμα κράτη, όπως και η Ελλάδα, ήταν επιπλέον ήδη σημαδεμένα από την αλληλουχία παραβιάσεων, εισβολών, προσβολών, εκβιασμών που είχαν υποστεί διαχρονικά από τις μεγαλύτερες «συμμάχους» ή αντιπάλους τους. Το παρελθόν αυτό έκανε την πάντα συναισθηματικά αγόμενη και φερόμενη κοινή γνώμη, αλλά και τις εκάστοτε κυβερνήσεις που τη χειρίζονταν, δυσανεκτικές, καχύποπτες και εύθικτες σε κάθε πρωτοβουλία του νέου διεθνούς οργανισμού, παρά το γεγονός ότι την είχαν ανάγκη. Τη λαϊκή δυσανεξία καλλιέργησαν και εκμεταλλεύτηκαν οι ντόπιες ελίτ, τα ποικίλα συμφέροντα των οποίων απειλούνταν από τις καινοτομίες που συνεπαγόταν η διάδραση με το διεθνές περιβάλλον.

Η Ελλάδα των αρχών του 20ού αιώνα παρέμενε μια ξενοφοβική και εσωστρεφής χώρα. Η δύσκολη εξαρτησιακή σχέση της με τη Μεγάλη Βρετανία, που άρχισε με τα δάνεια της επανάστασης και τελείωσε δραματικά στη μικρασιατική εκστρατεία, έκανε σχεδόν κάθε συναλλαγή με τους «ξένους» και την ΚτΕ να μοιάζει επίφοβη ή δόλια, και γι’ αυτό ανεπιθύμητη. Παράλληλα δυσκολευόταν να εναντιωθεί στη Μεγάλη Δύναμη που μέχρι πρότινος ήταν η κύρια πηγή εξάρτησης αλλά και προστασίας της. Όταν η Μεγάλη Βρετανία και η ΚτΕ είχαν διάσταση απόψεων, λόγου χάρη, η Ελλάδα δίσταζε να πάρει ανοιχτά θέση υπέρ της δεύτερης όσο και να την συνέφερε. Το ενδιαφέρον είναι πως η Ελλάδα είχε βρεθεί για πρώτη ίσως φορά την εποχή εκείνη σε κενό προστασίας/εξάρτησης, γεγονός που σηματοδοτούσε μια δυνατότητα ανεξαρτησίας. Η παραδοσιακή προστάτιδα Αγγλία από το 1923 και μετά αδιαφορούσε, γιατί η Ελλάδα δεν είχε πια τόση σημασία γι’ αυτήν. Από την άλλη μεριά η Γαλλία, που ενδιαφερόταν για τα Βαλκάνια, ποντάριζε κυρίως στη Γιουγκοσλαβία. Η Ελλάδα έμεινε λοιπόν μόνη της, με όλους σχεδόν τους γείτονες απέναντί της – συν την αποχαλινωμένη Ιταλία του Mussolini. Ήταν μοναδική ευκαιρία να απαλλαγεί από τον μονομερή έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων και δη της Αγγλίας, να αναζητήσει νέες λύσεις στα καυτά οικονομικά, κοινωνικά και εξωτερικά της προβλήματα και να χαράξει έναν καινούργιο δρόμο προς τον εκσυγχρονισμό της. Όπως είδαμε όμως, η χώρα δυσκολεύτηκε να αντιμετωπίσει δημιουργικά εξαρχής τους νέους όρους και τις προϋποθέσεις της συνεργασίας της με τη διεθνή κοινότητα, εμμένοντας στα κλειστοφοβικά αντιξενικά αντανακλαστικά του 19ου αιώνα.

Παρ’ όλα αυτά ο ελληνικός –όπως και ο διεθνής– Μεσοπόλεμος σφραγίστηκε από το νέο διεθνές περιβάλλον και δη την ΚτΕ. Με την παρέμβασή της, που έγινε χάρη στα δύο προσφυγικά δάνεια που ενέκρινε (και εν πολλοίς διαχειρίστηκε), μεταμορφώθηκαν κυριολεκτικά οι λεγόμενες «νέες χώρες», και δη η Μακεδονία και η Θράκη με την εγκατάσταση των προσφύγων. Επέδρασε επίσης στο συνολικό κοινωνικοοικονομικό προφίλ της χώρας, δεδομένου ότι διά των ίδιων αυτών δανείων η ΚτΕ επιχείρησε να εκσυγχρονίσει εκ των άνω την οικονομία, να βελτιώσει τους όρους της εργασίας, να ορίσει τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, να προωθήσει μια νέα αντίληψη περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μειονοτικής προστασίας, να βελτιώσει τη δημόσια υγεία και να ενθαρρύνει τη διεύρυνση της λεγόμενης κοινωνίας των πολιτών. Το εθνικό σύστημα υγείας, το ΙΚΑ, το εργατικό δίκαιο, ακόμα και το κτηματολόγιο ήταν καινοτομίες που εισήχθησαν σε πρώιμη (ή πολύ πρώιμη) φάση κατά τον Μεσοπόλεμο, παρά την (σφοδρή μερικές φορές) αντίδραση των ντόπιων ελίτ που υπεράσπισαν τα κεκτημένα τους. Η κοινή γνώμη, παραπληροφορημένη στην πλειονότητά της από πολιτικούς και Τύπο, δεν αντελήφθη τις δυνατότητες που πρόσφεραν στη χώρα τα νέα διεθνή φόρα. Εξαιτίας αυτού αντιδρούσε αρνητικά σε όλες ανεξαιρέτως τις «ξενόφερτες» αλλαγές, ταυτίζοντας την ΚτΕ με τις Μεγάλες Δυνάμεις και την εμπειρία του 19ου αιώνα. Έτσι η ελληνική κοινωνία βίωσε τη διαπλοκή της με τη διεθνή κοινότητα μονοδιάστατα ως έναν επιβεβλημένο –για να μην πούμε εκβιασμένο– εκσυγχρονισμό/εκδυτικισμό, χωρίς να επιχειρήσει να συνδιαλλαγεί μαζί της γόνιμα.

Οι εξαιρέσεις που καλωσόρισαν θερμά την ενεργό συμμετοχή στη διεθνή κοινότητα και τις πρωτοβουλίες της ήταν ελάχιστες κοινωνικές νησίδες, όπως, λόγου χάρη, οι φεμινίστριες της ομάδας της Αύρας Θεοδωροπούλου και οι εκσυγχρονιστές της αριστερής πτέρυγας των φιλελευθέρων, δηλαδή της ομάδας Παπαναστασίου, που ως φιλοευρωπαϊστές πίστεψαν με θέρμη στην ένταξη της Ελλάδας στον δυτικό κόσμο, με πολυμερή ανάπτυξη των πολιτικών, πολιτισμικών, οικονομικών και κοινωνικών διεθνών σχέσεων .

Με την κήρυξη του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου η ευκαιρία είχε χαθεί. Η Μεγάλη Βρετανία από το 1940 ως το 1946 απαιτούσε πια τον έλεγχο της Ελλάδας α) για να νικήσει στον πόλεμο και β) για να μην υπερισχύσει η Αριστερά στην περιοχή. Για τους Αμερικανούς, που βγήκαν στη συνέχεια δυναμικά στο προσκήνιο διεκδικώντας την ηγεσία του ελεύθερου λεγόμενου κόσμου απέναντι στο σιδηρούν παραπέτασμα, η Ελλάδα ήταν επίσης αναγκαία, πράγμα που σήμαινε ότι η πολιτική, στρατιωτική και οικονομική εξάρτησή της ήταν αναπόφευκτη, εξ ου και χρηματοδοτήθηκε αδρά με 706.700.000 δολάρια από το Σχέδιο Μάρσαλ. Η ελληνική πολιτική ηγεσία χρησιμοποίησε από τη μεριά της τον κίνδυνο από Βορρά για να επικρατήσει ολοκληρωτικά των αντιπάλων της. Η χώρα βρέθηκε για μια ακόμα φορά «μεταξύ των οδόντων της άρκτου και της υπούλου θωπείας της Δύσεως».

Μπορεί η μόνιμη επιδίωξη της Δύσης να ήταν πάντα να μας χωρέσει στα δικά της παπούτσια, όπως είπε κάποτε ο Οδυσσέας Ελύτης, αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι αν επιχειρήσαμε ποτέ πραγματικά να βαδίσουμε με τα δικά μας.

Η Ρωσία σχεδιάζει μια γενετική Κιβωτό του Νώε

Μόσχα
Χάρη στο μεγαλύτερο κονδύλι που έχει εγκριθεί ποτέ για επιστημονικό πρόγραμμα στη Ρωσία, το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας σκοπεύει να δημιουργήσει μια γενετική «Κιβωτό του Νώε», στην οποία θα αποθηκευτεί γενετικό υλικό από όλους τους οργανισμούς στη Γη.

«Αποκαλώ το πρόγραμμα Κιβωτό του Νώε. Αφορά τη δημιουργία ενός αποθετηρίου, μιας βάσης δεδομένων για την αποθήκευση όλων των ζωντανών οργανισμών στη Γη, η οποία θα συμπεριλάβει όχι μόνο σύγχρονους οργανισμούς αλλά και είδη που εξαφανίζονται ή έχουν ήδη εξαφανιστεί» δήλωσε ο πρύτανης Βίκτορ Σαντίβνιτσι σύμφωνα με το Russia Today.

«Εφόσον υλοποιηθεί, θα είναι ένα άλμα στην ιστορία της Ρωσίας ως της πρώτης χώρας που δημιουργεί κάτι σαν την πραγματική Κιβωτό του Νώε» είπε.

Αυτό, όμως, δεν είναι αληθές. Το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Smithsonian στην Ουάσινγκτον διατηρεί τράπεζα με 4,2 εκατομμύρια βιολογικά δείγματα, ενώ στη Βρετανία λειτουργεί από το 2004 η λεγόμενη Κατεψυγμένη Κιβωτόςγια απειλούμενα είδη. Μια διαφορετική τράπεζα, αποκλειστικά για σπόρους φυτών, εγκαινιάστηκε το 2008 στο απομονωμένο νησί Σβάλμπαρντ της Αρκτικής.

Το ρωσικό σχέδιο είναι βέβαια πιο φιλόδοξο, αφού προορίζεται να φιλοξενήσει όλα ανεξαιρέτως τα είδη του πλανήτη.

Η εγκατάσταση προγραμματίζεται να ολοκληρωθεί το 2018. Η χρηματοδότηση ανέρχεται στο ένα δισεκατομμύριο ρούβλια ή 14,6 εκατομμύρια ευρώ.