Σοκολατένια τρουφάκια μικρά, χαριτωμένα, εθιστικά και πεντανόστιμα. Η σοκολάτα σε όλο της το μεγαλείο και η δημιουργικότητα επίσης. Από εκείνες τις συνταγές που ούτε κόπο φέρουν ούτε άγχος -απλά λίγο(!) πασαλειμματάκι… Η βάση διαχρονική και σταθερής αξίας -από εκεί και πέρα αφήστε την φαντασία σας να οργιάσει για το στόλισμα  ή/και την γέμιση. Κακάο, καρύδα, τρούφα μαύρη ή πολύχρωμη, καρύδι, φιστίκι Αιγίνης ή όποιο άλλο ξηροκάρπι σας αρέσει (σε τριμμένη μορφή για να σταθεί απ” έξω ή ολόκληρο μέσα για να ξαφνιάσετε το δόντι των καλεσμένων. Τα μικρά αυτά σοκομπαλάκια δεν σνομπάρονται από κανέναν και να είστε σίγουροι ότι θα εξαφανιστούν προτού το καταλάβετε -γι’αυτό αφήνουμε πάνω σας τον διπλασιασμό ή όχι της ποσότητας των υλικών.

Η συνταγή αυτή είναι υπερβολικά εύκολη κι ανήκει στις συνταγές-παιχνίδι αλλά πρέπει να είσαι και λίγο «καλλιτέχνης» για να την βγάλεις εις πέρας. Σαν ένας αγγειοπλάστης, ανασκουμπώνεσαι, δε φοβάσαι να λερώσεις τα χέρια σου με τον πηλό κι απλά ξεκινάς να δίνεις το επιθυμητό σχήμα. Είναι επίσης κι από τις πιο κατάλληλες για να την κάνετε με τους μικρούς της παρέας. Με δική σας ευθύνη και προσοχή φυσικά για να μην καταναλωθεί ύπουλα το μείγμα προτού ξεκινήσετε να φτιάχνετε τα τρουφάκια. Αν δε σας αρέσει το πασάλειμμα αναθέστε τους το τελικό στάδιο του πλασίματος -όχι μόνο δεν θα τους πειράξει που θα λερωθούν αλλά θα το ευχαριστηθούν στο έπακρον.

Προετοιμασία: 45 λεπτά περίπου συν 30 λεπτά περίπου στο ψυγείο για να παστώσει η σοκολάτα και 1-1 ½ ώρα στο ψυγείο για να σφίξουν τα τρουφάκια. Εξαιρετικά εύκολη και δημιουργική συνταγή.

Υλικά (για 30-40 σοκολατάκια)
200 γραμ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
300 γραμ. μαύρη σοκολάτα/κουβερτούρα, σοκολάτα με 60+% περιεκτικότητα σε κακάο
2 κ.σ. βούτυρο
2-3 κ.σ. brandy ή κονιάκ

Ετοιμάζετε το μείγμα σοκολάτας: Βάζετε σε ένα μεγάλο μπολ την κουβερτούρα σπασμένη σε κομμάτια. Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνετε πολύ καλά σε μέτρια φωτιά την κρέμα γάλακτος – σχεδόννα αρχίσει να βράζει. Αποσύρετε από τη φωτιά και ρίχνετε την κρέμα γάλακτος στο μπολ με την κουβερτούρα και ανακατεύετε καλά μέχρι να λιώσει τελείως η σοκολάτα και τα δύο υλικά ενσωματωθούν πλήρως.
Προσθέτετε το βούτυρο και το μπράντι και ανακατεύετε ώστε να έχετε μια λεία κρέμα  (και κάπως συμπαγή).
Αφήνετε να κρυώσει και την βάζετε για κάποια λεπτά (30 περίπου) στο ψυγείο.

Κάνετε τα τρουφάκια: Βγάζετε το μείγμα απ’ το ψυγείο -πλέον θα πρέπει να έχει την μορφή πάστας και ανακατεύετε ξανά (αυτό θα την κάνει πιο αφράτη). Με τη βοήθεια ενός κουταλιού (κ.γ.) παίρνετε μια ποσότητα και με τα δάχτυλα κάνετε μπαλίτσες διαμέτρου 2 εκ.
Σημείωση: Εάν τα θέλετε μεγαλύτερα μπορείτε να πάρετε περισσότερη ποσότητα, αν και τα μικρούτσικα έχουν άλλη χάρη.

Το μείγμα κολλάει και πασαλείφει αρκετά(!) γιατί η σοκολάτα ζεσταίνεται όσο τη δουλεύετε. Βοηθάει αν βρέχετε τα χέρια με λίγο μπράντυ -με αυτόν τον τρόπο το πλάσιμο θα γίνει πιο εύκολα και τα σοκολατάκια θα πάρουν ένα έξτρα άρωμα. Γενικά αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει σε γρήγορους ρυθμούς.

Αφού περάσετε πρώτα τα μικρά ταρτουφίνι από το υλικό που έχετε επιλέξει για επικάλυψη (εμείς διαλέξαμε κακάο και καρύδι), τα τοποθετείτε  σε ένα δίσκο/ταψί πάνω σε λαδόκολλα και τα βάζετε στο ψυγείο για 1-1 ½ ώρα. Τα κρατάτε σκεπασμένα σε δροσερό μέρος ή στο ψυγείο (τους ζεστούς μήνες).

Σημείωση: Μπάρα σοκολάτας- Αντί για πολλά μικρά ταρτούφι μπορείτε να βάλετε το μείγμα σε λαδόκολλα και να το τυλίξετε σε μορφή μπάρας/κορμού. Έπειτα ξαναβάζετε και διατηρείτε στο ψυγείο.
Σερβίρισμα: Τοποθετείτε τα σοκολατένια τρουφάκια σε δίσκο ή πιατέλα και τα πασπαλίζετε με το υλικό που τα έχετε επικαλύψει. Εναλλακτικά, τα βάζετε στα κλασσικά χαρτάκια τύπου μάφιν και μέσα σε ένα κουτί.

Το αγριογούρουνο στη γάστρα με κάστανα προέκυψε αρχικά ως ιδέα από μια συνταγή που έστειλα στον φίλο-αναγνώστη μας Γιώργο τον Δεκέμβριο, ο οποίος ήθελε να κάνει με τον συγκεκριμένο συνδυασμό, γουρουνόπουλο. Στη συνέχεια ήρθε πεσκέσι το θαυμάσιο κυνήγι, δια χειρός του φίλου μας Θανάση και δη σε ικανή ποσότητα. Έτσι, η μαγειρική διαδικασία που αρχικά προέβλεπε ολοκλήρωση του εγχειρήματος στην κατσαρόλα, μπήκε λόγω όγκου στον φούρνο και βεβαίως σιγοψήθηκε αυτό καλά και εμείς το απολαύσαμε καλύτερα διπλά.

Το αγριογούρουνο είναι η εξωτική βερσιόν του οικόσιτου -τρόπος του λέγειν- γουρουνιού και το κρέας του όντας κυνήγι είναι -ή πρέπει να είναι- κατά κανόνα πιο άπαχο και πιο νόστιμο από το ανάλογο του εκτρεφόμενου χοίρου, με μεγαλύτερο βάθος γεύσης και μια κάποια ιδιαίτερη μυρωδιά, όχι φυσικά δυσάρεστη. Ο δασόβιος αγριόχοιρος και το κανονικό γουρούνι παραμένουν παμφάγα, οπότε η γεύση και η υφή του κρέατος του πρώτου εξαρτάται από το τι τρώει (ρίζες, καρποί, βελανίδια, κάστανα, βολβοί, μύκητες όπως τα μανιτάρια αλλά και έντομα, ερπετά κλπ.), που βρίσκει το φαγητό του, πόσα χιλιόμετρα κάνει για να βρει την τροφή και άλλα τέτοια δεδομένα, στα οποία τα συμπεράσματα οδηγεί η λογική.  Ένα ζώο που κινείται για να τραφεί, δεν παίρνει αντιβιοτικά και ενισχυτικά αύξησης των μυών του είναι σαφώς πιο εύγευστο ακόμη κι αν -για τους ίδιους λόγους- είναι πιο σκληρό. Σημαντικό ζήτημα αποτελεί και ο τρόπος που θα πιαστεί/σκοτωθεί, ο οποίος θα πρέπει να είναι ακαριαίος και χωρίς ταλαιπωρία για το ζώο, το οποίο σε διαφορετική περίπτωση κατατρέχεται από άγχος επιβίωσης/θανάτου και οι τοξίνες χτυπάνε κόκκινο. Το μέγεθος του αγριόχοιρου επηρεάζει την ποιότητα της γεύσης του και την τρυφεράδα, κατ” αναλογία με τον χοίρο: γουρουνόπουλο και αγριογουρουνόπουλο διατηρούν τα πρωτεία. Ο μεγάλος αγριόχοιρος είναι πιο σκληρός και το κρέας του λιγότερο γευστικό. Τελευταίο: το λίπος του αγριογούρουνου θεωρείται πιο ενδιαφέρον από αυτό του χοιρινού.

Προετοιμασία: 45 λεπτά – 1 ώρα (συν το μαρινάρισμα) και 4 ώρες το ψήσιμο στη γάστρα ή 2 ώρες και 15 λεπτά το μαγείρεμα στην κατσαρόλα. 1 ώρα επίσης για τα κάστανα, τα οποία μπορείτε να ετοιμάσετε νωρίτερα ή όσο ψήνεται/μαγειρεύεται το κρέας. Αν αγοράσετε τα  έτοιμα γαλλικά, ήδη βρασμένα-καθαρισμένα κάστανα, θα μειώσετε την ενασχόλησή σας μαζί τους. Βγάλτε το κρέας απ” το ψυγείο 1 ώρα πριν το μαγείρεμα και αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου. Όλο το πιάτο μπορεί να είναι ετοιμαστεί από την προηγουμένη και να ζεσταθεί σε πολύ χαμηλή φωτιά καλά (ελέγξτε και το εσωτερικό του κρέατος) πριν το σερβίρισμα.

Υλικά (για 6-8 άτομα)
1.3-1.5 κιλό αγριογούρουνο ή χοιρινό (πχ. σπάλα) σε κομμάτια (των 50-70 γρ. περίπου)
700 ml (ένα μπουκάλι) – 1 λίτρο κόκκινο κρασί με σώμα (π.χ. Αγιωργήτικο)
1 κρεμμύδι κομμένο σε μικρά κομμάτια
2 μεσαία καρότα σε κύβους
2 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες ψιλοκομμένες
1 ματσάκι φρέσκα μυρωδικά (θυμάρι, δάφνη, μαϊντανό) δεμένα
60 ml κονιάκ ή μπράντι
1 κ.γ. χοντροσπασμένο πιπέρι
———————-
100 ml ελαιόλαδο και 100 γραμ. βούτυρο
50-60 γραμ. αλεύρι
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

για τα κάστανα
½-1 κιλό κάστανα – ανάλογα με το πόσα θέλουμε να υπάρχουν σε κάθε πιάτο και αν θα υπάρχει άλλο συνοδευτικό
1/2 κ.σ. αλάτι
1 κλαρί μάραθο ή σέλινο

Μαρινάρετε το αγριογούρουνο: Μια ημέρα πριν βάζετε σε γυάλινο ή ανοξείδωτο μπολ το κρέας με το κρασί, το κονιάκ/μπράντι, τα καρότα, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τα αρωματικά και το πιπέρι. Το κρασί θα πρέπει να σκεπάζει το κρέας και τα λαχανικά. Καλύπτετε με μεμβράνη και το αφήνετε να μαριναριστεί για 24 ώρες στο ψυγείο ή σε κρύο μέρος.
Την επομένη, βγάζετε το κρέας από τη μαρινάδα, το στραγγίζετε και το στεγνώνετε καλά με χαρτί. Κρατάτε χωριστά τα λαχανικά και το ματσάκι με τα αρωματικά.

Τσιγαρίζετε το κρέας: Σε κατσαρόλα ζεσταίνετε αρχικά το μισό λάδι με το μισό βούτυρο (το υπόλοιπο θα χρειαστεί να το προσθέσετε στη συνέχεια) ωσότου κάψουν και τσιγαρίζετε λίγα-λίγα τα κομμάτια του αγριογούρουνου απ’ όλες τις πλευρές μέχρι να ροδίσουν καλά (8-10 λεπτά). Όσο κάνετε αυτή τη δουλειά, κρατάτε τα έτοιμα κομμάτια σε πιάτο δίπλα σας. Συμπληρώνετε με το υπόλοιπο βούτυρο και ελαιόλαδο στην 3η φορά. Η κατσαρόλα πρέπει να έχει πάντα μια στρώση κρέατος και να διατηρεί την υψηλή θερμοκρασία της.
Ετοιμάζετε τα λαχανικά: Αφού τελειώσετε με όλα τα κομμάτια κρέατος, αδειάζετε και πετάτε το συγκεντρωμένο λίπος. Βάζετε στην κατσαρόλα το καρότο και το κρεμμύδι, στραγγισμένα από την μαρινάδα. Σοτάρετε για 2-3 λεπτά, ανακατεύοντας. Προσθέτετε το κρέας χωρίς τα υγρά που θα έχει το πιάτο και πασπαλίζετε με το αλεύρι. Ανακατεύετε όλα τα υλικά.

Α. ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ: Όσο τσιγαρίζετε το κρέας προθερμαίνετε τον φούρνο στους 220 βαθμούς C.
Μεταφέρετε το κρέας και τα λαχανικά στη γάστρα και την βάζετε χωρίς καπάκι στον καυτό φούρνο για 4 λεπτά. Την βγάζετε και χαμηλώνετε τη θερμοκρασία στους 150 βαθμούς C. Ρίχνετε τα υγρά του πιάτου (από το τσιγάρισμα του χοιρινού), προσθέτετε το ματσάκι με τα αρωματικά και τόση μαρινάδα που να τα σκεπάζει, αλάτι και πιπέρι. Σκεπάζετε και μαγειρεύετε έτσι για 3 1/2 ώρες.
Ετοιμάζετε τα κάστανα: Τα χαράζετε και τα βράζετε (μέτρια φωτιά) μαζί με το μάραθο και λίγο αλάτι, σε νερό να τα σκεπάζει, για 20 λεπτά. Τα βγάζετε και όσο είναι καυτά, τα καθαρίζετε.
Ολοκλήρωση: 30 λεπτά πριν την ολοκλήρωση του ψησίματος, προσθέτετε τα κάστανα στην γάστρα με το αγριογούρουνο. Δοκιμάζετε και διορθώνετε σε αλάτι-πιπέρι, αν χρειάζεται, και συνεχίζετε το ψήσιμο για άλλη μισή ώρα.
Σημείωση: Μπορείτε μαζί με τα κάστανα να προσθέσετε άγρια μανιτάρια  -αν είναι αποξηραμένα, τα μουλιάζετε προηγουμένως  σε καυτό νερό για 20-30 λεπτά.

β. ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ: Έχοντας στην κατσαρόλα το κρέας με τα λαχανικά πασπαλισμένα με το αλεύρι, προσθέτετε τα υγρά του πιάτου και την μαρινάδα, τα αρωματικά, αλάτι και πιπέρι. Φέρνετε σε βρασμό και μετά χαμηλώνετε τη φωτιά, σκεπάζετε και σιγομαγειρεύετε για 2 ώρες. Ελέγχετε τη σάλτσα κι αν είναι πολύ πηχτή ρίχνετε λίγο νερό (50-70 ml).
Προσθέτετε τα βρασμένα κάστανα, δοκιμάζετε και διορθώνετε σε αλάτι και πιπέρι και μαγειρεύετε για άλλα 15-20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά.
Σερβίρισμα: Μπορείτε να φέρετε απευθείας στο τραπέζι το έτοιμο αγριογούρουνο στη γάστρα του, καυτό και να σερβίρετε σε ζεστά πιάτα ή εφόσον ειδικά έχει ολοκληρωθεί το μαγείρεμα στην κατσαρόλα, να το μεταφέρετε σε βαθιά ζεστή πιατέλα. Έξτρα συνοδευτικό μπορεί να είναι ρύζι-πιλάφι (δείτε τη συνταγή με τα αμύγδαλα στο λινκ) ή πουρές πατάτας ή γλυκοπατάτας (Νάξου ή Σπάρτης) που ενισχύουν την γεύση του κάστανου.

από τα περήφανα γηρατειά,

στο σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν,

η πραγματική όψη της φρίκης,  

από την πολύ εύστοχη οπτική,

του Τάσου Χαλά

Μπορεί ο χρόνος για κάποια γεγονότα να είναι ο καλύτερος γιατρός, ωστόσο για κάποια άλλα απλά είναι σαν μην έχει περάσει ούτε στιγμή. Ο στιχουργός, δημοσιογράφος και συγγραφέας Φώντας Λάδης μαζί με τον εκδότη Θανάση Συλιβό των εκδόσεων «Μετρονόμος» αποφάσισαν τα ποιήματα του πρώτου για το φασισμό να κυκλοφορήσουν για πρώτη φόρα σε βιβλίο. Ο «Καθημερινός Φασισμός» που συμπεριλαμβάνει γνωστούς και λιγότερο γνωστούς στίχους του Λάδη, φαντάζει τραγικά επίκαιρο βιβλίο κι όμως τα γεγονός μας φαίνεται σχεδόν φυσικό. Το γιατί μας το εξηγεί καλύτερα ο ίδια ο δημιουργός, Φώντας Λάδης.

 
«Μπορεί να γράφω πως «Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον» αλλά στην  περίπτωση του συγκεκριμένου κύκλου τραγουδιών, ο φασισμός με επισκέφθηκε κυριολεκτικά από το μέλλον. Προσωπικά, το περίμενα πως θα ήταν και σήμερα επίκαιροι. Από την άλλη, το αν υπάρχει αναγκαιότητα γι’ αυτούς, θα φανεί και από το αποτέλεσμα.  Το σίγουρο είναι πως ο δρόμος της τέχνης, είναι ο δρόμος των δοκιμών, της αφαίρεσης, των παραλλαγών, της διόρθωσης.  Μέσα από τα στενά δρομάκια βγαίνει κανείς στην  λεωφόρο… Όσο για καινούργιες μελοποιήσεις, ένας νεότερος συνθέτης, ο Γιώργος Κομπογιάννης, έχει μελοποιήσει κάποια από αυτά τα ποιήματα και ανιχνεύουμε τους τρόπους να τα παρουσιάσουμε σύντομα στο κοινό».

Ποια πιστεύετε ότι είναι η απήχηση αυτών των  τραγουδιών στη σημερινή νεολαία; Μπορούν να προβληματίσουν, να εμπνεύσουν, να συνεγείρουν;
 
«Γιατί όχι; Η νεολαία μας εμπνέει, μας προβληματίζει και μας παραδειγματίζει. Και το αντίστροφο είναι εφικτό. Γίνεται, άλλωστε, σε μεγάλο βαθμό. Αλλά και οι νέοι δημιουργοί με τη σειρά τους, πρέπει να αρχίσουν να γνωρίζουν ο ένας τον άλλον και να γίνονται συνεχώς καλύτεροι. Αυτό είναι το κύριο που οι συνειδητοποιημένοι συνθέτες και στιχουργοί καλούνται να κάνουν στην σημερινή  πολιτική συγκυρία».
 
Αν η ιστορία επαναλαμβάνεται, αν «πού θα πάει θα μας ψηφίσουν κι όλα πάλι απ’  την αρχή» (όπως γράφετε στο ποίημα «Ο δημοσιογράφος»), προς τι η όποια προσπάθεια;
 
«Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Κάνει σπειροειδείς διαδρομές. Συχνά μας φαίνεται πως περνάμε από τις ίδιες - ή ανάλογες - τοποθεσίες. Και έτσι όμως να ήταν, οι προειδοποιήσεις δεν κάνουν κακό. Κάποιοι θα φιλοτιμηθούν - θα αφυπνισθούν - να μην κάνουν τα ίδια λάθη. Θα μου πείτε, θα τα κάνουν άλλοι στην θέση τους. Αυτή είναι η ζωή. Ένα ταξίδι, που ο καθένας μας το κάνει πολλές φορές. Κάθε φορά λίγο ή πολύ διαφορετικό. Προσοχή στους ενδιάμεσους σταθμούς. Αν κατεβείς για να χαλαρώσεις και τυχόν αφαιρεθείς, μπορεί να χάσεις το τρένο. Τότε – πράγματι - πρέπει να κάνεις το ταξίδι πάλι από την αρχή.
 
Ο Χίτλερ κατάφερε να καταλάβει όλη την Ευρώπη (πλην της Αγγλίας). Οι Χρυσαυγίτες κατάφεραν να είναι στη Βουλή και να ψηφίζουν και για Πρόεδρο της… Δημοκρατίας! Αρκεί το να αντιπαραβάλουμε την Τέχνη απέναντι σε όλα αυτά; 
 
«Δεν συμφωνούσα ποτέ με όσους, καλοπροαίρετα ίσως,  υποστηρίζουν πως η τέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Μπορεί. Όπως άλλωστε και η παιδεία και η επιστήμη και κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Μια κοινωνία που ψυχαγωγείται σωστά προχωράει και σωστά. Σκεφθείτε μόνο την κλασική Αθήνα και την τέχνη στην Ρωσία λίγο πριν και λίγο μετά την επανάσταση του 1917. Γι αυτό άλλωστε ερίζουν όλοι γύρω από  την τέχνη. Μαζί, λοιπόν, με όλα τα άλλα και η τέχνη του απλού τραγουδιού -όχι μόνη της βέβαια, αλλά μαζί με όλες τις σύστοιχες δραστηριότητες-  μπορεί ν’ αλλάξει τις συνειδήσεις και  τον κόσμο, ακριβώς γιατί, όση λογική κι αν εμπεριέχει, εκφράζεται με το συναίσθημα. Αυτό, το συναίσθημα, είναι που τελικά κάνει τη διαφορά, που κινεί τον κόσμο.
 
Αν όμως η τέχνη, που επηρεάζεται από τα εμφανή, συλλογικά κίνητρα δεν μπορεί να επηρεάσει η ίδια με τη σειρά της την Ιστορία, τότε γιατί η Ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη από απαγορεύσεις, φιμωμένους καλλιτέχνες και στάχτες από καμένα βιβλία; 
 
«Αλίμονο αν κάποιος δεν πιστεύει ότι τα επιτεύγματα του καλλιτεχνικού και πολιτιστικού κινήματος της δεκαετίας του ‘ 60, για παράδειγμα, δεν συνέβαλαν άμεσα στην ενίσχυση ενός γενικότερου πολιτικού και κοινωνικού αγώνα έως τουλάχιστον την μεταπολίτευση. Βέβαια η τέχνη δεν μπορεί να επηρεάσει άμεσα τα πολιτικά πράγματα σε όλο της το εύρος. Η πολιτική τέχνη όμως μπορεί. Παράλληλα υπάρχουν άριστα καλλιτεχνήματα που επηρεάζουν πιο μακροπρόθεσμα, έμμεσα και με αργούς ρυθμούς αλλά το ίδιο ουσιαστικά τη ζωή μας».
 
Εσείς πού εντοπίζετε την πηγή του νεοφασισμού και πού την καταστροφή της;  
 
«Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο νεοφασισμός. Αυτός και ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός είναι σίγουρα δυο εντελώς αντίθετοι κόσμοι, αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς - αλλά και για μας - έχουν κοινή πηγή και διεκδικούν με διαφορετικούς τρόπους τις ίδιες σάρκες, τις δικές μας. Βέβαια, δεν εξομοιώνονται σε καμιά περίπτωση. Και το πρόβλημα μιας κοινής, μετωπικής βάσης ενάντια στο φασισμό, εκεί που σηκώνει κεφάλι, τίθεται πάλι και πάλι και συχνά με ορισμένους παλιούς - και σωστούς - όρους. Στην κοινή δράση κατά του νεοφασιστικού φαινομένου δεν μπορούμε να εκβιάσουμε τη συναίνεση των άλλων αντιφασιστών στις δικές μας αναλύσεις. Μπορούμε όμως να τους πείσουμε με τη δράση μας, τη στάση μας  και τη δύναμη των ιδεών μας».
 
Είστε και δημοσιογράφος. Οι δικές αναλύσεις τι λένε; 
 
«Λένε ότι εκεί που τα πράγματα και οι αντιπαλότητες των επιμέρους πολιτικών μορφών αυτού του άναρχου και άδικου κοινωνικού συστήματος σίγουρα μπερδεύονται, είναι οι ενδιάμεσοι χώροι. Εννοούμε νοοτροπίες και ιδεολογικούς μηχανισμούς που γίνονται συχνά θύλακες, προθάλαμοι μιας νέας αντιδημοκρατικής επιβολής πραγμάτων με άλλα μέσα – όχι στρατιωτικά. Παράδειγμα ο ευτελισμός, ο με κάθε τρόπο παραμερισμός του κοινοβουλίου, η ουσιαστική παραβίαση του συντάγματος, η σύμφυση οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, όπου τα ίδια πρόσωπα παίζουν πότε τον έναν και πότε τον άλλο ρόλο, η εξασθένιση και η εξουδετέρωση της πολιτικής, η αλλοίωση των συνειδήσεων μέσα από τα ΜΜΕ,  η αδρανοποίηση και αποπολιτικοποίηση του καταναλωτικού ανθρώπου και τόσα άλλα.
 
Ολ’ αυτά πριονίζουν σιγά - σιγά όλη, την λίγη ή πολλή δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες που οι εργαζόμενοι μπορεί ακόμα να έχουν σε ορισμένες χώρες και οδηγούν ολοφάνερα σε μια κοινωνία ευνουχισμένων, λοβοτομημένων ατόμων, που όλο και περισσότερο τυπικά θα ασκούν κάποια δικαιώματά τους, που την ίδια στιγμή θα παραβιάζονται σε χίλιους άλλους, πολύ σημαντικούς επίσης τομείς».