ενημέρωση 6:59, 17 November, 2026

Οι στρατιωτικές δαπάνες του Βερολίνου κινδυνεύουν με εκρηκτική αύξηση του χρέους, σύμφωνα με ειδικούς

Το δημόσιο χρέος του Βερολίνου αναμένεται να φτάσει σχεδόν το 100% του ΑΕΠ έως το 2040, προειδοποίησαν οικονομικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης.

Η συνεχιζόμενη στρατιωτική ενίσχυση της Γερμανίας, η οποία χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό μέσω κρατικού δανεισμού, θα μπορούσε να ωθήσει το δημόσιο χρέος σχεδόν στο 100% του ΑΕΠ έως το 2040, προειδοποίησε ανεξάρτητος κυβερνητικός συμβουλευτικός φορέας, προτρέποντας το Βερολίνο να περιορίσει άμεσα τις δαπάνες.

Η βαθιά ριζωμένη πολιτισμική και πολιτική αποστροφή της χώρας προς το χρέος έχει γλιστρήσει κάτω από το βάρος μιας διαβρωμένης οικονομίας και ενός προγράμματος επανεξοπλισμού που στοχεύει στην αντιμετώπιση της υποτιθέμενης απειλής από τη Ρωσία.

Η Γερμανία ξεκίνησε ένα πρόγραμμα στρατιωτικής ενίσχυσης και αναδιάρθρωσης ύψους 100 δισεκατομμυρίων ευρώ (122 δισεκατομμύρια δολάρια) μετά την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης το 2022 υπό τον τότε καγκελάριο Όλαφ Σολτς. Ο διάδοχός του, Φρίντριχ Μερτς, έχει εντείνει αυτή την πολιτική, δεσμευόμενος να μετατρέψει τον γερμανικό στρατό στην ισχυρότερη συμβατική δύναμη της Ευρώπης, διατηρώντας παράλληλα τη στρατιωτική υποστήριξη προς το Κίεβο.

«Τα δημόσια οικονομικά στη Γερμανία δέχονται αυξανόμενες πιέσεις. Στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, τα προβλεπόμενα έσοδα δεν θα επαρκούν για να καλύψουν τις προγραμματισμένες δαπάνες μακροπρόθεσμα», προειδοποίησε το Γερμανικό Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (GCEE) στην ετήσια έκθεσή του που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Φορολογουμένων της Γερμανίας, το χρέος της χώρας αυξάνεται αυτή τη στιγμή κατά 7.052 ευρώ ανά δευτερόλεπτο, με κάθε πολίτη να χρωστάει ουσιαστικά 34.046 ευρώ εκ μέρους του κράτους.

Αν και ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ της τάξης του 100% δεν είναι από μόνος του μοιραίος - οι ΗΠΑ βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε λίγο πάνω από 125%, ενώ η Ιαπωνία είναι εδώ και καιρό πάνω από 200% - αποτελεί πολύ πιο ανησυχητική υπόθεση για μια χώρα της Ευρωζώνης. Επειδή τα μέλη του ενιαίου νομίσματος μοιράζονται το ευρώ, έχουν περιορισμούς στα εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να διαχειριστούν τη νομισματική πολιτική ή να δημιουργήσουν κέρδος από το δικό τους χρέος ανεξάρτητα από την ευρύτερη νομισματική ένωση.

Για την ίδια την Ευρωζώνη, μια πιο χρεωμένη Γερμανία αφαιρεί ένα σημαντικό περιθώριο ασφαλείας. Η Γερμανία ιστορικά διατηρεί τον οικονομικό χώρο για να λειτουργεί ως δημοσιονομική άγκυρα κατά τη διάρκεια των επαναλαμβανόμενων κρίσεων χρέους της Ευρώπης.

Τα γερμανικά ομολογιακά δάνεια (Bunds) χρησιμεύουν επίσης ως το κύριο σημείο αναφοράς χωρίς κίνδυνο και ως ασφαλές περιουσιακό στοιχείο για ολόκληρη την Ευρωζώνη. Επειδή άλλα μέλη τιμολογούν το χρέος τους έναντι των ομολόγων Bund, οποιαδήποτε σημαντική απώλεια δημοσιονομικής πειθαρχίας στη Γερμανία, με αποτέλεσμα την αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων Bund, θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια σε ολόκληρο το μπλοκ. Τουλάχιστον, το βασικό κόστος δανεισμού για κάθε χώρα της Ευρωζώνης θα δεχόταν ανοδικές πιέσεις.

Το Βερολίνο φαίνεται να αποφεύγει τον παραδοσιακό του ρόλο ως δημοσιονομική άγκυρα. Η κυβέρνηση αγνόησε τις προειδοποιήσεις στα τέλη του 2025 από την Bundesbank ότι η Γερμανία βρισκόταν σε καλό δρόμο για να καταγράψει το μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα από την επανένωση έως το 2028. Η κυβέρνηση του Merz τροποποίησε το συνταγματικό φρένο χρέους για να χρηματοδοτήσει την ενίσχυση του στρατού και ψήφισε έναν προϋπολογισμό του 2026 που διέθετε ένα ποσό ρεκόρ 108,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για την άμυνα και 11,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια για την Ουκρανία.

Το GCEE συμβουλεύει την κυβέρνηση να καταργήσει σταδιακά τις εξαιρέσεις από το φρένο χρέους που έχουν επιτρέψει την προσπάθεια επανεξοπλισμού που τροφοδοτείται από το χρέος.

«Πάνω απ' όλα, οι αμυντικές δαπάνες αυξάνονται απότομα και χρηματοδοτούνται μέσω δανεισμού», δήλωσε στο AFP ένα μέλος του συμβουλίου, ο Achim Truger. «Από οικονομική άποψη, απλώς δεν είναι λογικό να χρηματοδοτούνται αμυντικές δαπάνες αυτής της κλίμακας μόνιμα μέσω χρέους».

Ο Μερτς μέχρι στιγμής αρνείται να αλλάξει πορεία και έχει επανειλημμένα επιβεβαιώσει την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει την στρατιωτική ενίσχυση και να παράσχει χρηματοδότηση στην Ουκρανία, παρά αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «διαρθρωτική κρίση» στη γερμανική οικονομία.

«Δεν θα παρεκκλίνω ούτε χιλιοστό από τη θεμελιώδη πεποίθησή μου ότι, ειδικά τώρα, πρέπει να υπερασπιστούμε την ελευθερία μας έναντι της Ρωσίας», δήλωσε τον Σεπτέμβριο, υποστηρίζοντας την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και τη συνέχιση της βοήθειας προς το Κίεβο.

Η Μόσχα έχει απορρίψει επανειλημμένα την ιδέα ότι αποτελεί απειλή για την Ευρώπη ως «ανοησία» και πιστεύει ότι η εχθρική ρητορική που προέρχεται από τις πρωτεύουσες της ΕΕ έχει ως στόχο να αποσπάσει την προσοχή των λαών από τα αυξανόμενα εσωτερικά προβλήματα.

Πηγή: RT

 

Τι θέλει η Μόσχα πέρα ​​από την Ουκρανία; Οι συνομιλίες προσφέρουν μια πιο ξεκάθαρη απάντηση

Η Ρωσία και οι ΗΠΑ συζητούν μια ευρύτερη συμφωνία για την ασφάλεια, ενώ οι διχασμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες αγωνίζονται να μετατρέψουν την οικονομική ισχύ σε διπλωματική επιρροή.

Στις 15 Δεκεμβρίου 2021, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν παρέδωσε έναν κατάλογο συγκεκριμένων προτάσεων για μια νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας στην τότε Βοηθό Υπουργό Εξωτερικών Κάρεν Ντόνφριντ. Αυτό το πλαίσιο είχε ως στόχο να λάβει υπόψη τα συμφέροντα της Ρωσίας. Ουσιαστικά, αυτή η ανοιχτή επιστολή προς το ΝΑΤΟ ήταν η τελευταία προσπάθεια ειρηνικής επίλυσης ζητημάτων χωρίς την προσφυγή στη βία. Εκείνη την εποχή, η Ουάσιγκτον αγνόησε τις προτάσεις της Ρωσίας. Μόλις δύο μήνες αργότερα, η Ρωσία ξεκίνησε τη στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία.

Τώρα, σχεδόν πέντε χρόνια αργότερα, οι αρχές της ευρωπαϊκής ασφάλειας έχουν γίνει απροσδόκητα το κεντρικό θέμα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ.

Γιατί συνέβη αυτό; Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρώπης σε αυτό; Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στο Άμπου Ντάμπι, τις οποίες πολλοί είχαν αντιμετωπίσει με σκεπτικισμό; 

Ρωσία και ΗΠΑ στο τραπέζι

Ας ξεκινήσουμε με την τελευταία ερώτηση. Πράγματι, οι συνομιλίες δεν οδήγησαν σε καμία σημαντική πρόοδο. Τα μέρη συμφώνησαν μόνο σε μια ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου. Αυτή η ανταλλαγή ήταν προγραμματισμένη και, αν δεν είχε πραγματοποιηθεί, θα είχε πυροδοτήσει συζητήσεις. 

Ωστόσο, για πρώτη φορά, οι συνομιλίες σχετικά με την Ουκρανία επεκτάθηκαν πέρα ​​από την ίδια την Ουκρανία και άγγιξαν τα υποκείμενα ζητήματα που πυροδότησαν τη σύγκρουση εξαρχής. Με άλλα λόγια, για να δανειστούμε τη φράση του Κρεμλίνου, τα μέρη έφτασαν τελικά στο σημείο να συζητήσουν τις «βασικές αιτίες της σύγκρουσης».

 Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, το ζήτημα της Ουκρανίας μπορεί να επιλυθεί μόνο στο πλαίσιο ευρύτερων συμφωνιών σχετικά με τις αρχές της μελλοντικής συνύπαρξης στην Ευρώπη - δηλαδή, της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της. Για να επιλύσει αυτό το ζήτημα, η Μόσχα ξεκίνησε την στρατιωτική επιχείρηση και σκοπεύει να τη συνεχίσει για όσο χρειαστεί, καθώς δεν βλέπει άλλα μέσα για την επίτευξη των στόχων της.

Τον Οκτώβριο, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι το μόνο ανεπίλυτο ζήτημα που εμποδίζει το τέλος του πολέμου είναι το εδαφικό καθεστώς του Ντονμπάς. Τώρα, βλέπουμε μια μετατόπιση.

Προφανώς, ο Πούτιν κατάφερε επιτέλους να μεταφέρει τη θέση του στις ΗΠΑ και ο Λευκός Οίκος την αποδέχτηκε. Το κατά πόσον το έκανε ειλικρινά είναι ένα άλλο ερώτημα. Παρ' όλα αυτά, για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια, έχει αναδυθεί ένα κατάλληλο πλαίσιο για διαπραγματεύσεις.

Επιπλέον, σύμφωνα με αρκετές διαρροές, οι ΗΠΑ ζήτησαν από τη Ρωσία να παρουσιάσει τις προτάσεις της για μια μελλοντική συμφωνία ασφαλείας με την Ευρώπη. Αυτό είναι παρόμοιο με την περσινή κατάσταση, όταν η στάση της Μόσχας αποτέλεσε τη βάση του ειρηνευτικού σχεδίου 28 σημείων του Τραμπ.

Η Ευρώπη θέλει μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Πριν από τις διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι, οι Ευρωπαίοι εκπρόσωποι αρνήθηκαν κατηγορηματικά να συζητήσουν το θέμα της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Στις 9 Νοεμβρίου, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι οποιεσδήποτε συζητήσεις θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν μόνο μετά από εκεχειρία στην Ουκρανία, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά μια θέση που κατείχε τα τελευταία πέντε χρόνια.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της συνάντησης στο Άμπου Ντάμπι (από την οποία αποκλείστηκαν αξιοσημείωτα οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι), εμφανίστηκε στην ιστοσελίδα της ΕΕ μια κοινή δήλωση, στην οποία ανακοινωνόταν ότι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ανοιχτά στο να συζητήσουν ένα νέο πλαίσιο ασφαλείας ακόμη και πριν από την επίλυση της σύγκρουσης.

 Τι συνέβη; Λοιπόν, οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει ότι αν συνέχιζαν να επιμένουν, το ζήτημα του πολέμου και της ειρήνης θα κρινόταν χωρίς αυτούς. Μπορεί να είναι ταπεινωτικό για την Ευρώπη να μένει στην αίθουσα αναμονής, αλλά αυτό που είναι ακόμη πιο σημαντικό είναι η αυξανόμενη αταξία εντός της ίδιας της Ευρώπης.

Η σκληρή στάση των Βρυξελλών και του Βερολίνου δεν υποστηρίζεται πάντα ούτε καν από το ευρωπαϊκό mainstream. Για παράδειγμα, ίσως θυμόμαστε πώς οι ηγέτες της Νορβηγίας και της Φινλανδίας κάλεσαν πρόσφατα τον Πούτιν.

Εάν αυτή η αντίσταση συνεχιστεί, οι χώρες της περιφέρειας της ΕΕ μπορεί να είναι οι πρώτες που θα αλλάξουν συμμαχία. Τελικά, οι μεγάλες δυνάμεις θα ευθυγραμμιστούν επίσης με τη θέση ισχύος - συγκεκριμένα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ - για να εξασφαλίσουν όποια οφέλη μπορούν.

Το Κρεμλίνο γνωρίζει πολύ καλά αυτή τη δυναμική. Κατά τη χθεσινή συνάντηση με τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, ο Πούτιν δήλωσε ότι η συνεργασία με την Ευρώπη έχει νόημα μόνο εάν η Ευρώπη επιθυμεί πραγματικά την ειρήνη. Με άλλα λόγια, η Ευρώπη μπορεί να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις με τους όρους της Ρωσίας και να αντιμετωπίσει τα θεμελιώδη ζητήματα της ευρωπαϊκής ασφάλειας μαζί με τη Ρωσία - ή μπορεί να παραμείνει στην «αίθουσα αναμονής». 

Η Γερμανία αναζητά χρηματοδότηση

Αυτή τη στιγμή, η Γερμανία - ή μάλλον, η άρχουσα ελίτ της με επικεφαλής τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς - αποτελεί το κύριο γεράκι στην Ευρώπη. Ο Μερτς παραμένει ακλόνητος στη θέση του: Η Γερμανία δεν θα δεχτεί τίποτα άλλο παρά μια άμεση κατάπαυση του πυρός και η Γερμανία θα υποστηρίξει την Ουκρανία για όσο χρειαστεί.

Κάποιος θα μπορούσε να το αποδώσει αυτό στο παραδοσιακό γερμανικό πείσμα, αλλά πιθανότατα πηγαίνει πιο βαθιά. Ο Μερτς αναζητά απεγνωσμένα κεφάλαια για να υποστηρίξει την Ουκρανία το επόμενο έτος. Έχει μάλιστα απειλήσει να μπλοκάρει τον προϋπολογισμό της ΕΕ, εκτός εάν όλες οι χώρες της ΕΕ συμφωνήσουν να χρηματοδοτήσουν ένα νέο δάνειο αλληλεγγύης για το Κίεβο. 

Ας εξετάσουμε τι σημαίνει αυτό. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι ένας από τους κύριους ακρογωνιαίους λίθους της Ευρώπης - χωρίς διασταυρούμενη χρηματοδότηση, η ΕΕ δεν θα υπήρχε. Η ίδια η Γερμανία θα έχανε το κύριο εργαλείο της για να επιβάλλει τη θέλησή της τόσο στα μικρότερα ευρωπαϊκά έθνη όσο και στα μεγαλύτερα που αγωνίζονται υπό το βάρος του χρέους.

Επομένως, η θέση των «γερακιών» εξαρτάται από το αν η Ουκρανία θα λάβει χρηματοδότηση για το επόμενο έτος. Εάν δεν μπορέσουν να προωθήσουν ένα νέο δάνειο αλληλεγγύης για το Κίεβο, η Γερμανία ίσως χρειαστεί να αλλάξει τη στάση της.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα τέτοιο σενάριο αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, ακόμη και από τη Μόσχα, μπορεί κανείς να δει ότι οι διαπραγματεύσεις προχωρούν με δυσκολία. Για χάρη της επιτυχίας τους, τα τελευταία ουκρανικά σκάνδαλα κρύβονται κάτω από το χαλί - ζητήματα όπως οι φυλακές βασανιστηρίων και το πρόσφατο σκάνδαλο διαφθοράς που αποκάλυψε ένα τεράστιο δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών που φέρεται να προστατεύεται από την κορυφαία ηγεσία της Ουκρανίας.

Εν τω μεταξύ, ακόμη και μια απλή αναφορά σε αυτά τα θέματα σε ανεξάρτητα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης θα μπορούσε να παράσχει πρόσθετα, αν όχι αποφασιστικά, επιχειρήματα για την αυξανόμενη ευρωπαϊκή παράταξη υπέρ της ειρήνης.

Η Ουκρανία στο τραπέζι

Πέρα από τα συνεχιζόμενα σκάνδαλα διαφθοράς, η Ευρώπη έχει σαφή κατανόηση της στρατιωτικής κατάστασης στην Ουκρανία. Κατανοεί ότι το μέτωπο συγκρατείται με δυσκολία και ότι δεν υπάρχουν πραγματικές προοπτικές επιτυχίας επί τόπου. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιχείρηση Βιβάλντι, η οποία ουσιαστικά απέτυχε και έκτοτε έχει ξεχαστεί.

Τα μεσοβραχίονα της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της βιομηχανικής της βάσης, διαλύονται συστηματικά από τις ρωσικές δυνάμεις. Οι ουκρανικές εξαγωγές έχουν μειωθεί κατακόρυφα, οδηγώντας σε παύση σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως η μεταλλουργία, η εφοδιαστική, το λιανικό εμπόριο και η γεωργία.

 Η Ευρώπη καταλαβαίνει πολύ καλά ότι θα πρέπει να αντισταθμίσει τα χαμένα έσοδα, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να δώσει στην Ουκρανία όλο και περισσότερα χρήματα χωρίς να έχει τέλος.

Τα αποτελέσματα της εκστρατείας βαθέων επιθέσεων κατά της Ρωσίας κατάφεραν ένα σημαντικό πλήγμα στην πολεμική παράταξη στην Ευρώπη. Νωρίτερα αυτή την άνοιξη, αυτές οι επιθέσεις διαφημίστηκαν ως μια ακόμη «αλλαγή των όρων» -  η ιδέα ήταν ότι με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της, η Ουκρανία θα γονάτιζε τον Πούτιν και θα τον ανάγκαζε να αποδεχτεί τους ειρηνευτικούς της όρους. Αυτή η αφήγηση βοήθησε στην εξασφάλιση του δανείου των 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ουκρανία. 

Η στρατηγική του βαθέος χτυπήματος απέτυχε, ωστόσο, και τώρα, κανείς στην ΕΕ δεν είναι πρόθυμος να δώσει στην Ουκρανία περισσότερα χρήματα.

Όταν οι ΗΠΑ πρότειναν να διεξαχθούν συζητήσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, η Ουκρανία βρέθηκε στο περιθώριο. Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, δεν έχει καθόλου φωνή. Το ζήτημα θα επιλυθεί χωρίς την Ουκρανία.

Είναι σαφές γιατί ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι αισθάνεται άγχος: κατανοεί πλήρως ότι το αποτέλεσμα πέντε ετών πολέμου - με αποτέλεσμα την απώλεια του ενός τετάρτου του εδάφους της χώρας, του μισού πληθυσμού, του 80% των ενεργειακών πόρων, του 90% της μεταλλουργίας και του 60% των εξαγωγών - πιθανότατα θα είναι ότι οι «μεγάλοι παίκτες» θα καταλήξουν σε συμφωνίες χωρίς αυτόν στο τραπέζι. Όπως λέει και η παροιμία, δεν υπάρχει τίποτα φθηνότερο από μια παρεχόμενη υπηρεσία.

Τι ακολουθεί;

Καταρχάς, θα πρέπει να δούμε αν ο Merz μπορεί να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση. Πιθανότατα, θα τα καταφέρει, αλλά δεν θα είναι εύκολο.

Όσον αφορά την αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας, είναι σαφές ότι η Ευρώπη πρέπει να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις· χωρίς τη συμμετοχή της, το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να επιλυθεί.

Πρόσφατα, υπήρξε μια πρόταση από τη ρωσική πλευρά για τη σύναψη συμφώνων μη επίθεσης με μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμεύσει ως ένας σταθερός λειτουργικός συμβιβασμός.

Όσον αφορά την Ουκρανία, ωστόσο, δεν μπορούν να υπάρξουν συμβιβασμοί. Κατά τη διάρκεια συνάντησης με τους απεσταλμένους των ΗΠΑ στο Κρεμλίνο, ο Πούτιν δήλωσε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια εγκατάστασης ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία θα οδηγούσε σε επανάληψη του πολέμου.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Πρόκληση με ψευδή σημαία στην Μπούτσα που οργανώθηκε από την Ουκρανία, την MI6 — Ο απεσταλμένος της Ρωσίας στον ΟΑΣΕ

Αυτό το επεισόδιο αργότερα έγινε το σημείο εκκίνησης για τις προσπάθειες της συλλογικής Δύσης να θεωρήσει υπεύθυνη τη Ρωσία, πρόσθεσε ο Ντμίτρι Πολιάνσκι.

ΒΙΕΝΝΗ, 13 Νοεμβρίου. /TASS/. Οι ουκρανικές ειδικές υπηρεσίες πραγματοποίησαν την πρόκληση με ψευδή σημαία στην Μπούτσα τον Απρίλιο του 2022 από κοινού με την βρετανική MI6 για να διαταράξουν την ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ Μόσχας και Κιέβου και να δημιουργήσουν πρόσχημα για συνεχιζόμενες εχθροπραξίες, δήλωσε ο Ντμίτρι Πολιάνσκι, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).

Σύμφωνα με τον ίδιο, μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2022, οι ρωσικές και ουκρανικές αντιπροσωπείες σημείωσαν πρόοδο στις ειρηνευτικές συνομιλίες, μια διαδικασία που ξεκίνησε στο Μινσκ και στη συνέχεια συνεχίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Μέχρι τότε, τα μέρη είχαν συντονίσει εκ των προτέρων ένα σχέδιο συμφωνίας που περιελάμβανε αμοιβαία αποδεκτές αρχές διευθέτησης. Ο Ρώσος διπλωμάτης υπενθύμισε ότι, ως χειρονομία καλής θέλησης, η Ρωσία έλαβε την απόφαση να αποσύρει τα στρατεύματά της από τις βόρειες περιοχές της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής του Κιέβου όπου βρίσκεται η Μπούτσα.

«Η Δύση δεν επιδίωκε την ειρήνη», δήλωσε ο Πολιάνσκι σε μια στρογγυλή τράπεζα με θέμα το Μπούτσα που διοργάνωσε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ρωσίας στον ΟΑΣΕ. «Αναζητούσε ένα συναισθηματικό πρόσχημα που θα έπειθε τη διεθνή κοινότητα για την ανάγκη συνέχισης των εχθροπραξιών. Τότε ήταν που ξεκίνησε η ιδέα μιας αποτρόπαιας πρόκλησης με ψευδή σημαία στο Μπούτσα, η οποία διεξήχθη από τις ουκρανικές ειδικές υπηρεσίες από κοινού με την MI6 στις 2-3 Απριλίου», υποστήριξε.

Αυτό το επεισόδιο αργότερα έγινε το σημείο εκκίνησης για τις προσπάθειες της συλλογικής Δύσης να θεωρήσει υπεύθυνη τη Ρωσία, πρόσθεσε ο Πολιάνσκι.

Στις 30 Μαρτίου 2022, η Ρωσία αποσύρθηκε από την πόλη Μπούχα και από την περιοχή του Κιέβου ως χειρονομία καλής θέλησης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία στην Κωνσταντινούπολη. Στις 31 Μαρτίου, ο επικεφαλής της τοπικής διοίκησης το επιβεβαίωσε αυτό ενώπιον των καμερών. Λίγες μέρες αργότερα, δυτικά τηλεοπτικά κανάλια μετέδωσαν πλάνα που έδειχναν πτώματα να βρίσκονται στους δρόμους, σε αντίθεση με προηγούμενες ηχογραφήσεις. Στη Ρωσία, κινήθηκε ποινική υπόθεση για τη διάδοση ψευδών πληροφοριών σχετικά με τον ρωσικό στρατό.

Λέκκας - «Θα γίνει ένας μεγάλος σεισμός στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικά σεισμογενής χώρα»

Τι είπε ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ για τους σεισμούς στην Ελλάδα με αφορμή το σχόλιό του για τη δόνηση των 4,8 Ρίχτερ στην Κρήτη

Στην πιθανότητα εκδήλωσης μεγάλου σεισμού στην Ελλάδα αναφέρθηκε ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμιος Λέκκας, με αφορμή τη σεισμική δόνηση των 4,8 Ρίχτερ που σημειώθηκε το βράδυ της Πέμπτης νότια των Καλών Λιμένων Ηρακλείου, στην Κρήτη.

Ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών υπογράμμισε ότι η Ελλάδα είναι μια εξαιρετικά σεισμογενής χώρα και πως οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή ετοιμότητα για την αντιμετώπιση ενός μεγάλου σεισμού.

Αναφερόμενος στη σεισμική δραστηριότητα στον ελλαδικό χώρο, ο Ευθύμιος Λέκκας χαρακτήρισε ικανοποιητικό το επίπεδό της, σημειώνοντας: «Υπάρχουν σεισμοί, βεβαίως, και θέλουμε να υπάρχουν σεισμοί και γίνονται κάθε ημέρα σε διάφορα σημεία του ελληνικού τόξου και της ευρύτερης περιοχής».

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι «ένας σεισμός σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προβλεφθεί», όπως άλλα φυσικά φαινόμενα.

«Εκδηλώνεται από τη μια στιγμή στην άλλη και βεβαίως γι' αυτό πρέπει να έχουμε τη μέγιστη ετοιμότητα και έχουμε τη μέγιστη ετοιμότητα, ούτως ώστε αν κάποια στιγμή γίνει μεγάλος σεισμός, που θα γίνει μεγάλος σεισμός –η Ελλάδα είναι μια εξαιρετικά σεισμογενής χώρα, η πρώτη στην Ευρώπη- να είμαστε σε ετοιμότητα ώστε να αντιδράσουμε άμεσα και σε επιστημονικό αλλά και σε επιχειρησιακό επίπεδο», τόνισε.

Ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ υπογράμμισε επίσης ότι οι αρμόδιοι φορείς, μεταξύ των οποίων ο ΟΑΣΠ και τα πανεπιστήμια της χώρας, βρίσκονται σε «πολύ καλή συνεργασία», παρακολουθώντας αδιάλειπτα τη σεισμική δραστηριότητα και καταγράφοντας όλες τις σχετικές παραμέτρους.

Λέκκας για τον σεισμό στην Κρήτη: «Δεν μας ανησυχεί καθόλου»

Σχετικά με τον σεισμό των 4,8 Ρίχτερ στην Κρήτη, ο Ευθύμιος Λέκκας εξήγησε ότι «είχε σημαντικό βάθος, της τάξης των 32 χιλιομέτρων».

Όπως ανέφερε, «αυτό αυτόματα ορίζει σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό τις επιπτώσεις που πιθανώς να έχουμε στην επιφάνεια. Οι σεισμοί βάθους δεν έχουν άμεσες επιπτώσεις στην επιφάνεια. Πρέπει να είναι πολύ μεγάλο το μέγεθος για να παρατηρήσουμε κάποια φαινόμενα».

Παράλληλα, διευκρίνισε: «Η πλάκα της Αφρικής που μπαίνει κάτω από την Ευρώπη οδηγεί στη διάχυση των κυμάτων προς το εσωτερικό της Γης παρά στην επιφάνεια και η μετασεισμική ακολουθία εξελίσσεται κανονικά».

«Δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν μας ανησυχεί καθόλου», κατέληξε ο Ευθύμιος Λέκκας, αναφερόμενος στη συγκεκριμένη σεισμική δόνηση στην Κρήτη.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0