ενημέρωση 6:59, 17 November, 2026

«Σκληραίνει» το παιχνίδι στο Ουκρανικό - Οι κινήσεις του Πούτιν και τα τελεσίγραφα στην Ευρώπη για τις συνομιλίες

Η Μόσχα φαίνεται να επιδιώκει να αναδιαμορφώσει το μέλλον της Ευρώπης με τους δικούς της όρους μετά τον πόλεμο.

Καθώς οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία σημειώνουν ελάχιστη πρόοδο, η Ρωσία πιέζει για μια ευρύτερη συμφωνία σχετικά με την ασφάλεια της Ευρώπης, προκαλώντας φόβους ότι το Κρεμλίνο επιδιώκει να αναδιαμορφώσει το μέλλον της ηπείρου με τους δικούς του όρους.

Η Ουκρανία είχε ζητήσει τη συμμετοχή της Ευρώπης στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι. Ωστόσο, το Κίεβο ενδεχομένως να μην είχε προβλέψει ότι οι προσπάθειές του θα μετέφεραν το διπλωματικό ενδιαφέρον σε ένα διαφορετικό ερώτημα: ποιος θα πρέπει να εκπροσωπεί την Ευρώπη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων;

Όπως αναφέρει το euronews.com, καθώς η διπλωματική διαδικασία εξελισσόταν αυτή την εβδομάδα, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ ταξίδεψαν από το Άμπου Ντάμπι στη Μόσχα για συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, προτού μεταβούν στο Δουβλίνο για να συναντήσουν τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Οι συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι κατέληξαν σε μια καταρχήν συμφωνία για μια μεγάλης κλίμακας ανταλλαγή αιχμαλώτων, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος όσον αφορά την κατάπαυση του πυρός ή τη διευθέτηση των εδαφικών διαφορών.

Αντίθετα, το διπλωματικό ενδιαφέρον μετατοπίστηκε ολοένα και περισσότερο προς τη συμμετοχή της Ευρώπης στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις και τις ρυθμίσεις ασφαλείας της ηπείρου.

Μιλώντας στη Σόνα Μάρεϊ του Euronews, μετά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς απεσταλμένους το βράδυ της Πέμπτης, ο Ζελένσκι προειδοποίησε κατά της συζήτησης για τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης πριν από τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία και την εξασφάλιση εγγυήσεων για το Κίεβο.

«Πολλά εξαρτώνται από το πότε και πώς θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και αυτό θα επηρεάσει όλα τα επόμενα βήματα», δήλωσε ο Ζελένσκι.

«Και όλα αυτά τα βήματα θα γίνουν μετά το τέλος του πολέμου, μετά τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία», πρόσθεσε.

Ο Ζελένσκι υποστήριξε ότι η Ουκρανία αποτελεί ήδη αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας και ότι η ενδεχόμενη ένταξή της στο ΝΑΤΟ θα καθορίσει τη μορφή που θα μπορούσαν να λάβουν οι μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας της ηπείρου.

«Είμαστε μέρος της Ευρώπης και αποτελούμε ήδη μέρος της αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Επομένως, εάν είμαστε στο ΝΑΤΟ –αυτό είπα στον Τζάρεντ και στον Στιβ– εάν ενταχθούμε στο ΝΑΤΟ, τότε πρόκειται για μια συγκεκριμένη αρχιτεκτονική», δήλωσε.

«Επιλέξτε έναν εκπρόσωπο»: Το Κρεμλίνο θέτει όρους για την ευρωπαϊκή συμμετοχή

Το ζήτημα της ευρωπαϊκής εκπροσώπησης εξελίσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της διπλωματικής αντιπαράθεσης.

Το Κρεμλίνο διαμηνύει ότι η Ευρώπη θα πρέπει πρώτα να αποφασίσει ποιος θα μιλά εκ μέρους της, εάν επιθυμεί να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για την Ουκρανία. Μάλιστα, η Μόσχα εμφανίζεται να διατηρεί για τον εαυτό της το δικαίωμα να αξιολογήσει εάν ο εκπρόσωπος που θα επιλεγεί είναι κατάλληλος συνομιλητής.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι ο Πούτιν επιθυμεί να διαπιστώσει τις «πραγματικές προθέσεις» των Ευρωπαίων και την προθυμία τους να συμβάλουν στην ειρηνευτική διαδικασία, πριν αποφασίσει εάν θα αποδεχθεί τη διεύρυνση των συνομιλιών υπό την αμερικανική ηγεσία.

«Εάν οι Ευρωπαίοι έχουν κάποιον εξουσιοδοτημένο να μιλήσει εκ μέρους τους και εάν επιθυμούν να μιλήσουν, τότε θα το κάνουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πεσκόφ, προσθέτοντας ότι η Ρωσία θα αποφασίσει για τη διεξαγωγή ενός ευρύτερου διαλόγου αφού πρώτα κατανοήσει τις προθέσεις της ευρωπαϊκής πλευράς.

Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύεται ως προσπάθεια της Μόσχας να επηρεάσει όχι μόνο τη σύνθεση, αλλά και τους όρους συμμετοχής της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις.

Στο μεταξύ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, που συνεδρίασαν στο Δουβλίνο, κατέληξαν σε μια πρόταση εκπροσώπησης με τη συμμετοχή πέντε ευρωπαϊκών χωρών: της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Πολωνίας και της Ιταλίας. Στην ομάδα θα συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Η επιλογή αυτή αποτυπώνει την προσπάθεια της Ευρώπης να διαμορφώσει κοινή φωνή, χωρίς να παραχωρήσει στη Μόσχα τη δυνατότητα να επιλέξει ποιος θα εκπροσωπεί τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας, η οποία υποστήριξε ότι τα κράτη-μέλη έχουν ήδη συμφωνήσει πως η ίδια εκπροσωπεί την Ευρώπη σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας.

«Όλα τα κράτη-μέλη συμφώνησαν στην πραγματικότητα ότι εγώ είμαι αυτή που εκπροσωπεί την Ευρώπη στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας», δήλωσε, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τη στάση της Μόσχας.

Η Κάλας υποστήριξε ότι η Ρωσία δεν επιθυμεί ισχυρούς συνομιλητές απέναντί της, καθώς επιδιώκει να επιβάλει τις μέγιστες δυνατές απαιτήσεις της. Από την πλευρά του, ο Πεσκόφ απέφυγε να σχολιάσει ευθέως το ενδεχόμενο εκπροσώπησης της Ευρώπης από την ίδια.

Η αντιπαράθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι Ευρωπαίοι καλούνται να αποφασίσουν όχι μόνο ποιος θα καθίσει στο τραπέζι των συνομιλιών, αλλά και ποια θα είναι η κοινή διαπραγματευτική τους γραμμή απέναντι στη Ρωσία.

Bild: Η Ρωσία ζητά αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ – Διαψεύδει ο Πεσκόφ

Ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις λαμβάνει το ζήτημα μετά τις αποκαλύψεις της γερμανικής εφημερίδας Bild σχετικά με τις ρωσικές προτάσεις που φέρεται να παρουσιάστηκαν στις συνομιλίες του Αμπού Ντάμπι.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι απαιτήσεις της Μόσχας υπερβαίνουν κατά πολύ το ζήτημα των ουκρανικών εδαφών και αποσκοπούν στη ριζική αναδιαμόρφωση του συστήματος ασφαλείας στην Ευρώπη.

Η Ρωσία φέρεται να ζητά:

  • Την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ και την επιστροφή της στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την ένταξή της στη Συμμαχία.
  • Την απαγόρευση εγκατάστασης ή λειτουργίας στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.
  • Τη διατήρηση όλων των ουκρανικών εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή.
  • Την παραχώρηση στη Ρωσία ολόκληρου του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ που εξακολουθούν να ελέγχονται από την Ουκρανία.
  • Την αποστρατιωτικοποίηση των λιμανιών της Οδησσού και του Μικολάιβ και την απαγόρευση χρησιμοποίησής τους ως ναυτικών βάσεων.
  • Τη διατήρηση μόνιμου καθεστώτος ουδετερότητας από την Ουκρανία και τον οριστικό αποκλεισμό της ένταξής της στο ΝΑΤΟ.

Η Μόσχα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν θα απέκλειε την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα εγκαταλειφθεί οριστικά η προοπτική συμμετοχής της στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Οι απαιτήσεις δεν περιορίζονται στην Ουκρανία και τη βορειοανατολική Ευρώπη. Επεκτείνονται και στη Μολδαβία, για την οποία φέρεται να προτείνεται η μετατροπή της σε ομοσπονδιακή δημοκρατία, με τη συμμετοχή της Υπερδνειστερίας και της αυτόνομης περιοχής της Γκαγκαουζίας.

Μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε περίπτωση ένταξης της Μολδαβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δύο αυτές περιοχές θα μπορούσαν να αποκτήσουν τη δυνατότητα να προκηρύξουν δημοψηφίσματα για την ανεξαρτησία τους.

Ως πιθανό αντάλλαγμα για τις παραπάνω παραχωρήσεις, η Ρωσία φέρεται να εμφανίζεται διατεθειμένη να αποσύρει τα πυρηνικά όπλα που έχει αναπτύξει στη Λευκορωσία και να εγκαταλείψει τα σχέδια εγκατάστασης πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς στη χώρα.

Οι πληροφορίες της Bild δεν αποτελούν επιβεβαιωμένη συμφωνία ούτε έχουν ανακοινωθεί επισήμως ως αποδεκτό πλαίσιο διαπραγμάτευσης. Ωστόσο, εφόσον αποτυπώνουν με ακρίβεια τις ρωσικές θέσεις, καταδεικνύουν το εύρος των επιδιώξεων της Μόσχας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η απαίτηση για τη Φινλανδία. Η χώρα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2023, ανατρέποντας δεκαετίες στρατιωτικής ουδετερότητας, ως άμεση συνέπεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ακολούθησε η ένταξη της Σουηδίας τον Μάρτιο του 2024.

Η απαίτηση να επιστρέψει η Φινλανδία στο προηγούμενο καθεστώς της ισοδυναμεί, ουσιαστικά, με προσπάθεια ανατροπής μιας από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις που προκάλεσε ο ίδιος ο πόλεμος. Η Ρωσία θέλει «νέα Γιάλτα»: Το τελεσίγραφο σε Ευρώπη που μετατοπίζει τη συζήτηση για το Ουκρανικό

Από την πλευρά της Μόσχας, πάντως, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, διέψευσε ότι η χώρα του απαίτησε την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ. «Δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό. Όχι, δεν τέθηκαν τέτοιοι όροι. Αυτό σίγουρα δεν συζητήθηκε», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η «νέα Γιάλτα» και οι επιδιώξεις της Μόσχας

Οι ρωσικές απαιτήσεις συνδέονται άμεσα με την ευρύτερη επιδίωξη του Κρεμλίνου για μια νέα ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας.

Ο επικεφαλής διαπραγματευτής της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, έκανε λόγο για την ανάγκη δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος ασφαλείας στην Ευρώπη, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει μια «νέα, σύγχρονη Γιάλτα και ένα νέο Πότσνταμ».

Η αναφορά δεν είναι τυχαία. Οι διασκέψεις της Γιάλτας και του Πότσνταμ, κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή τάξη και τις σφαίρες επιρροής των μεγάλων δυνάμεων.

Η χρήση αυτών των ιστορικών παραλληλισμών από τη ρωσική πλευρά παραπέμπει στην επιθυμία της Μόσχας να συμμετάσχει σε μια ευρύτερη διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ και άλλες μεγάλες δυνάμεις, με αντικείμενο όχι μόνο την Ουκρανία, αλλά και το συνολικό γεωπολιτικό καθεστώς της Ευρώπης.

Στο ίδιο πλαίσιο, η Μόσχα επιδιώκει να συζητήσει περιορισμούς στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και στην ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων ανατολικά των πρώην συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Πούτιν, Γιούρι Ουσάκοφ, υποστήριξε ότι η Ρωσία επιθυμεί να αξιοποιήσει τα διδάγματα της σημερινής κρίσης, κατηγορώντας τη Δύση ότι επιδιώκει τη στρατηγική ήττα της μέσω της υποστήριξης προς το Κίεβο.

Παράλληλα, ο Πούτιν έχει χαρακτηρίσει τον διάλογο με την Ευρώπη για την Ουκρανία «φαύλο κύκλο», κατηγορώντας τους συμμάχους του Κιέβου ότι επιδιώκουν την παράταση του πολέμου.

Στο πλαίσιο αυτό, η Μόσχα προωθεί και την ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης του Πούτιν με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στην Κίνα, επιδιώκοντας να αναβαθμίσει τη διαπραγματευτική διαδικασία σε επίπεδο μεγάλων δυνάμεων.

Το εδαφικό παραμένει ανοιχτό – Η Ρωσία δεν υποχωρεί

Παρά τη διεύρυνση της ατζέντας, το βασικό ζήτημα του πολέμου παραμένει άλυτο: τα εδάφη που έχει καταλάβει η Ρωσία και οι εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ουκρανίας.

Ο Μεντίνσκι ξεκαθάρισε μετά τις συνομιλίες στο Αμπού Ντάμπι ότι η Μόσχα δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τις εδαφικές της διεκδικήσεις.

«Μόνο όταν νικήσουμε και υπογράψουμε μια ειρηνευτική συμφωνία με τους δικούς μας όρους», δήλωσε, απαντώντας σε ερώτηση για το εάν η ρωσική πλευρά ήταν ικανοποιημένη από την έκβαση των διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, απέρριψε το ενδεχόμενο επιστροφής εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο, διαμηνύοντας: «Εκεί όπου έχει υψωθεί η ρωσική σημαία, δεν πρέπει να υποσταλεί».

Από την πλευρά της Ουκρανίας, ο Ζελένσκι επιδιώκει να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα περιλαμβάνει αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας και δεν θα αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε μια νέα ρωσική επίθεση.

Οι αρχικές προσδοκίες για κάποια ευελιξία στο εδαφικό δεν έχουν μέχρι στιγμής μετατραπεί σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Οι ΗΠΑ έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι υπήρξαν περιορισμένες ενδείξεις διάθεσης συμβιβασμού, ενώ ο Τραμπ έχει αναφερθεί σε μια Ουκρανία που ενδεχομένως θα προκύψει από τον πόλεμο με «κάπως διαφορετικό σχήμα».

Ωστόσο, οι δημόσιες τοποθετήσεις της ρωσικής αντιπροσωπείας δείχνουν ότι η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει μεγάλη.

Η Ευρώπη μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα

Η διεύρυνση της διαπραγματευτικής ατζέντας δημιουργεί ένα δύσκολο δίλημμα για την Ευρώπη.

Από τη μία πλευρά, οι ευρωπαϊκές χώρες δεν μπορούν να απουσιάζουν από τις συζητήσεις που θα καθορίσουν το μέλλον της Ουκρανίας και της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Από την άλλη, η συμμετοχή τους σε μια ευρύτερη διαπραγμάτευση για τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας εγκυμονεί τον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωπες με ρωσικές απαιτήσεις που αφορούν άμεσα την κυριαρχία, τις συμμαχίες και τις αμυντικές επιλογές τους.

Το ενδεχόμενο να τεθούν υπό διαπραγμάτευση ζητήματα όπως η ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η παρουσία συμμαχικών δυνάμεων στις χώρες της Βαλτικής και η μελλοντική διεύρυνση της Συμμαχίας συνιστά κόκκινη γραμμή για πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Η Ευρώπη καλείται, επομένως, να διαμορφώσει ενιαία θέση, να διασφαλίσει ουσιαστική συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις και να αποτρέψει την επανάληψη μιας λογικής συμφωνίας μεταξύ μεγάλων δυνάμεων για την τύχη μικρότερων κρατών χωρίς τη δική τους συμμετοχή.

Σοβιετικό υστερόγραφο

H συνάντηση των τριών, ΗΠΑ Ρωσίας και Ουκρανίας, στο Αμπου Ντάμπι πραγματοποιήθηκε έναν μήνα πριν από την 35η επέτειο διάλυσης της ΕΣΣΔ με πρωτοβουλία του Γέλτσιν και των προέδρων της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας.

Κύριο, αν όχι μοναδικό ζητούμενο του Γέλτσιν, δεν ήταν άλλο από την απομάκρυνση του Γκορμπατσόφ από το Κρεμλίνο.

Η αιφνιδιαστική διάλυση της ΕΣΣΔ ακύρωσε τη συμφωνία κυρίων την οποία είχαν διαμορφώσει οι τέσσερις νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τα δύο γερμανικά κράτη.

Η συμφωνία προέβλεπε ότι η ενιαία Γερμανία θα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ, στο στρατιωτικό σκέλος του οποίου δεν θα μετείχε η πρώην Ανατολική Γερμανία.

Η δέσμευση του Μπους και του Κολ ότι η Ανατολική Ευρώπη δεν θα φιλοξενούσε δυνάμεις του ΝΑΤΟ φαινόταν τότε επαρκής για να διασκεδαστούν οι ανησυχίες της Μόσχας.

Μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 η Μόσχα κατόρθωσε να γίνουν αποδεκτές οι εγγυήσεις για την ασφάλειά της στο νέο πλαίσιο σταθεροποίησης της Ευρώπης.

Με την αιφνίδια διάλυση της ΕΣΣΔ διαμορφώθηκαν νέοι συσχετισμοί, στο πλαίσιο των οποίων η μετασοβιετική Ρωσία αντιμετωπίστηκε ως ηττημένη σε πόλεμο χώρα.

Λίγους μήνες μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ ανέδειξε σε στόχο ύψιστης στρατηγικής προτεραιότητας την αποτροπή κάθε μορφής επανένωσης στην αχανή ευρασιατική επικράτεια.

Ετσι από τα μέσα του 1992 άρχισε η συζήτηση για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς.

Το 2008 είναι έτος-σταθμός καθώς η χρονιά αρχίζει με την απόφαση των ΗΠΑ να προωθήσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος την πλήρη ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας, της Γεωργίας και της Μολδαβίας, μια ατζέντα που μπλόκαραν με βέτο η Γαλλία και η Γερμανία.

Αν μη τι άλλο, ο Πούτιν με την ομιλία του τον Φεβρουάριο του 2008 στην ετήσια Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου ξεκαθάρισε στις ΗΠΑ και τις χώρες της Δύσης ότι περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ με την ένταξη της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και της Γεωργίας θέτει υπαρξιακή απειλή στην ασφάλεια της Ρωσίας.

Το 2021 έγινε η τελευταία προσπάθεια συμβιβαστικής διευθέτησης της σύγκρουσης ΗΠΑ – Ρωσίας για το καθεστώς της Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην ΕΣΣΔ.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 η Μόσχα ζήτησε την απόσυρση των νατοϊκών δυνάμεων, οι οποίες μετά το 1997 προωθήθηκαν προς Ανατολάς.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ουκρανικό - Η κωλοτούμπα του Μερτς για τον Πούτιν και η εκπροσώπηση της Ευρώπης

Ξαφνικά ο Γερμανός καγκελάριος, που δεν σήκωνε ούτε τηλέφωνο από τη Μόσχα, είναι έτοιμος να συναντήσει τον Πούτιν και οι Ευρωπαίοι «μαλώνουν» για το ποιος θα τους εκπροσωπήσει στις διαπραγματεύσεις

H μεγάλη είδηση δεν ήρθε ούτε από το Αμπου Ντάμπι ούτε από τη Μόσχα, όπου ταξίδεψαν το πρωί της περασμένης Πέμπτης οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Στίβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, για να συζητήσουν με τον Βλαντίμιρ Πούτιν τα επόμενα βήματα στις διαπραγματεύσεις για το Ουκρανικό και κυρίως αν και ποιον ρόλο θα έχουν οι Ευρωπαίοι, από τη στιγμή μάλιστα που ο ίδιος ο Ρώσος πρόεδρος έβαλε στο τραπέζι ζήτημα για μια συνολικά «νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης».

Τα νέα ήρθαν από το Δουβλίνο όπου συνεδρίαζαν εκπρόσωποι των 47 χωρών της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, μιας ουσιαστικά άτυπης ομάδας δίχως θεσμικό χαρακτήρα, από χώρες που «μοιράζονται κοινές αξίες». Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς με το πιο φυσιολογικό ύφος του κόσμου δήλωσε ότι «ένας καγκελάριος φυσικά και θα πρέπει να δει τον πρόεδρο της Ρωσίας». Μάλιστα του απεύθυνε σχεδόν και μια έμμεση πρόσκληση, λέγοντας ότι αν ο Πούτιν έρθει στην επόμενη σύνοδο του G20 θα μπορούσαν να συναντηθούν εκεί.

Ουκρανικό: Η κωλοτούμπα του Μερτς για τον Πούτιν και η εκπροσώπηση της Ευρώπης

Για όσους έχουν στοιχειώδη μνήμη η δήλωση αυτή αποτελεί μια στροφή 180 μοιρών ή απλώς ομολογία αποτυχίας της μέχρι τώρα πολιτικής του επικεφαλής της κυβέρνησης του Βερολίνου που μέχρι τώρα αρνιόταν πεισματικά ακόμα και να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τη Μόσχα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στο Βερολίνο προκάλεσε μειδιάματα όταν προσπάθησε να πείσει τους δημοσιογράφους ότι «η Γερμανία ήταν πάντα πρόθυμη για διάλογο, απλώς τώρα υπάρχουν οι συνθήκες που δεν υπήρχαν παλιότερα».

Τι έλεγε ο Μερτς

Μόλις πριν από μερικούς μήνες σε σχετική ερώτηση βουλευτών στην Μπούντεσταγκ ο Μερτς δήλωνε ότι δεν έβλεπε κανένα λόγο για ανάληψη κάποιας πρωτοβουλίας για επαφή με τη Μόσχα, απορρίπτοντας τον διάλογο. Νωρίτερα τον Σεπτέμβριο του 2025 ο Γερμανός Χριστιανοδημοκράτης περιέγραψε τον Ρώσο πρόεδρο ως «ίσως τον πιο σοβαρό εγκληματία πολέμου της εποχής μας» και υποστήριζε ότι ο κατευνασμός αποτελεί την πιο ακατάλληλη μέθοδο αντιμετώπισής του, αρνούμενος κάθε διάλογο. Κατά καιρούς μάλιστα είχε απαξιώσει σχετικές ιδέες που είχαν ακουστεί από το Παρίσι και τη Ρώμη. Ηδη από το καλοκαίρι του 2025 ο Μερτς απέκλειε ακόμα και την τηλεφωνική επικοινωνία, ειρωνευόμενος μάλιστα τον προκάτοχό του, Ολαφ Σολτς, που είχε επιτύχει κάτι τέτοιο.

Μια αδιέξοδη πολιτική

Ποιες είναι λοιπόν οι συνθήκες που άλλαξαν; Αυτή η απότομη αλλαγή στάσης έχει προφανώς να κάνει με το τελεσίγραφο από την αμερικανική πλευρά ότι, αν οι Ευρωπαίοι θέλουν να έχουν κάποιο λόγο στην επόμενη μέρα των συνομιλιών, δεν μπορεί να συνεχίζουν να αρνούνται οποιαδήποτε μορφή επαφής με τη Μόσχα και να θυμίζουν παρεξηγημένα παιδαρέλια που έχουν πεισμώσει και δεν μιλάνε.

Κυρίως όμως η κωλοτούμπα έχει να κάνει με τα ρήγματα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η προσπάθεια του Μερτς να εκβιάσει την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο, απειλώντας να τινάξει στον αέρα τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό επταετίας της Ε.Ε., θα περάσει ίσως στην Ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες διπλωματικές γκάφες, αλλά και ως υπόδειγμα γερμανικής αλαζονείας και πολιτική μυωπίας. Ο Μερτς κατάφερε να στρέψει εναντίον του ανοιχτά τέσσερις χώρες, που σχολίασαν ότι αυτό είναι ανοιχτός εκβιασμός: Βουλγαρία, Σλοβακία, Ουγγαρία και Τσεχία, ενώ και μια σειρά άλλοι ηγέτες μπορεί να μην εξέφρασαν δημόσια τη δυσφορία τους, αλλά βρήκαν τη γερμανική «πρωτοβουλία» απαράδεκτη.

Με άλλα λόγια ο καγκελάριος όχι μόνο δεν κατάφερε να διασφαλίσει τα 70 δισεκατομμύρια που λείπουν στην Ουκρανία για να μην κηρύξει πτώχευση, αλλά τοποθέτησε ακόμα έναν εκρηκτικό μηχανισμό στα θεμέλια της ευρωπαϊκής συνοχής. Βεβαίως η θέση του είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη, αφού κατανοεί ότι μπορεί το πνεύμα να είναι πρόθυμο να συνεχίσει να στέλνει δισεκατομμύρια στο Κίεβο, όμως το ταμείο ασθενεί. Την περασμένη Τετάρτη το Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, οι αποκαλούμενοι «5 Σοφοί» της γερμανικής οικονομίας, προειδοποίησε ήδη για μια άλλη τεράστια τρύπα που ανοίγει σταδιακά λόγω της «οικονομίας του πολέμου» και των μυθικών ποσών που η κυβέρνηση έχει προϋπολογίσει να δαπανήσει για την άμυνα, συνολικά 780 δισεκατομμύρια τα επόμενο πέντε χρόνια. Ηδη για το 2027 υπολογίζονται 140 δισεκατομμύρια. Τα ποσά αυτά, επισημαίνουν οι «5 Σοφοί», προέρχονται από πιστώσεις και κατά παρέκκλιση από το συνταγματικά κατοχυρωμένο φρένο χρέους. Αν αυτή η τακτική συνεχιστεί, τότε το 2040 το δημόσιο χρέος της Γερμανίας θα αγγίξει το 100% του ΑΕΠ από το 63% που είναι σήμερα.

Ο χάρτης της Ουκρανίας

Μέσα σε αυτό το τοπίο καθίσταται όλο και πιο αφόρητο το βάρος της «αμέριστης και ακλόνητης στήριξης» της Ουκρανίας την οποία διατυμπανίζει σε κάθε ευκαιρία ο καγκελάριος που κάποτε είχε υιοθετήσει τυφλά το «σχέδιο νίκης» του Ζελένσκι. Τα χρήματα λείπουν, η κοινωνία καλείται διαρκώς σε θυσίες, τώρα μάλιστα και με τη φρέσκια υπογραφή των «5 Σοφών», και γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι θα πρέπει ο πόλεμος να λάβει τέλος. Εστω και αν χρειαστεί να αλλάξει κάπως η εικόνα της Ουκρανίας στον χάρτη, όπως με αφοπλιστική ειλικρίνεια λέει ο Τραμπ.

Το Βερολίνο επιδιώκει την ύστατη στιγμή να σώσει τα προσχήματα και να δώσει μια εικόνα συμμετοχής στις αποφάσεις της επόμενης ημέρας. Η εικόνα του Αμπου Ντάμπι με τους Ευρωπαίους να παραμένουν μόνοι ως φτωχοί συγγενείς στο… διπλανό δωμάτιο ήταν μάλλον προσβλητική και δεν μπορεί να επαναληφθεί. Αυτό που ισχύει για τον Μερτς ισχύει φυσικά και για την Ευρωπαϊκή Ενωση, που θα επιδιώξει τώρα να εξασφαλίσει κάποια θέση στο τραπέζι.

Μια θέση στο τραπέζι

Εδώ ξεκινούν άλλα ζητήματα, αφού οι θέσεις δεν είναι πολλές και οι υποψήφιοι περισσότεροι. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα ήθελε, αλλά ήδη πολλοί τονίζουν ότι θεσμικά δεν είναι δική της υπόθεση αυτή η εκπροσώπηση. Και γενικά δεν έχει και τα καλύτερα πιστοποιητικά από προηγούμενες «εκπροσωπήσεις». Η Εσθονή Κάγια Κάλας, εκπρόσωπος για θέματα εξωτερικής πολιτικής με τη φήμη της «ρωσοφάγου», κρίνεται επίσης ακατάλληλη από πολλούς. Λογικά θα πρέπει ο κλήρος να πέσει στον πρόεδρο του Συμβουλίου, τον Πορτογάλο Αντόνιο Κόστα, κάτι που δεν φαίνεται να ενθουσιάζει πάντως και πολύ το Βερολίνο. Αυτή που δήλωσε πρώτη ότι δεν θα είχε πρόβλημα με κάτι τέτοιο ήταν η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, αλλά και εκπρόσωποι μικρότερων χωρών.

Οσο για τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν αυτός επιμένει να θυμίζει τον «ηγετικό» του ρόλο μέσα στην Ε.Ε. διακινώντας ένα κοινό ανακοινωθέν στο Δουβλίνο, που φέρονταν έτοιμες να υπογράψουν τουλάχιστον 40 χώρες της ΕΠΚ. Σε αυτό τονιζόταν με βαρύγδουπο ύφος το αυτονόητο και ελαχίστως πρωτότυπο πως «τα υπογράφοντα κράτη υπενθυμίζουν ότι η πορεία προς την ειρήνη στην Ουκρανία θα πρέπει να αποφασιστεί από κοινού με την Ουκρανία και ότι οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια μπορεί να επιλυθεί μόνο σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους». Αλλά από μια πρωτοβουλία όπως η ΕΠΚ που προέκυψε ως γαλλική ιδέα για έναν «όμιλο φιλολογικών αναστοχασμών» και παρηγοριάς για όσες χώρες περιμένουν μάταια να ενταχθούν στην Ε.Ε., χωρίς καμιά οντότητα σε επίπεδο διεθνούς δικαίου, δεν μπορεί να περιμένει κανείς κάτι παραπάνω από κοινοτοπίες. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Στιβ Γουίτκοφ προτιμά να συνομιλεί με τον «έναν» Πούτιν, παρά με μια ομάδα «αντιφρονούντων» μεταξύ τους Ευρωπαίων που προτάσσει ο καθένας «τι δεν θέλει», αλλά αδυνατούν να συμφωνήσουν όλοι μαζί στο τι ακριβώς θέλουν.

Διεθνής κατακραυγή για τον ισραηλινό βομβαρδισμό του νοσοκομείου Νάσερ

Ισραηλινοί βομβαρδισμοί έπληξαν τα ξημερώματα της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου 2026, το Νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιούνις στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους, ανάμεσά τους ένα δεκατριάχρονο παιδί και τον 52χρονο γενικό χειρουργό Ριζκ Αμπού Σαΐρα, ο οποίος σκοτώθηκε δίπλα σε έναν από τους ασθενείς του. Τουλάχιστον 28 άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του νοσοκομείου, δρα Άχμεντ αλ-Φάρα, δύο πύραυλοι έπληξαν την εγκατάσταση χωρίς καμία προειδοποίηση, θέτοντας εκτός λειτουργίας τα χειρουργεία, τις χειρουργικές κλινικές, το ακτινολογικό τμήμα και τα εργαστήρια. Το ένα από τα δύο βλήματα, τύπου GBU-39/B, κατασκευής Boeing, δεν εξερράγη.

Το Νάσερ, το τελευταίο νοσοκομείο στη Γάζα που παρείχε εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις, αδυνατεί πλέον να περιθάλψει ασθενείς. Η επίθεση έθεσε εκτός λειτουργίας τις χειρουργικές υπηρεσίες, τις χειρουργικές αίθουσες, το ακτινολογικό τμήμα και τα εργαστήρια ενός νοσοκομείου που εξυπηρετεί περισσότερους από ένα εκατομμύριο Παλαιστινίους, στην πλειονότητά τους εκτοπισμένους.

Στην κηδεία του Αμπού Σαΐρα, ο συνάδελφός του, δρ Μοχάμεντ Ζακούτ, τον αποχαιρέτησε ως έναν από τους «ευγενέστερους και ικανότερους γιατρούς», που δεν είχε απουσιάσει ούτε μία ημέρα στα τρία χρόνια του πολέμου και «έπεσε μάρτυρας στο πόστο του, ανάμεσα στους ασθενείς του». Ο Αμπού Σαΐρα συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ American Doctor, όπως και ο χειρουργός Μοχάμεντ Οντάινι, ο οποίος τραυματίστηκε κρίσιμα και δίνει μάχη για τη ζωή του.

Ο ισραηλινός στρατός ανέλαβε την ευθύνη για το πλήγμα, ισχυριζόμενος ότι στόχευε διοικητή της Χαμάς. Είναι η έβδομη φορά που το νοσοκομείο έγινε στόχος από την έναρξη του πολέμου.

Στο μεταξύ, ο απολογισμός των ισραηλινών επιθέσεων το τελευταίο 24ωρο ανήλθε σε οκτώ νεκρούς Παλαιστινίους και 29 τραυματίες. Από την έναρξη της λεγόμενης «εκεχειρίας», στις 11 Οκτωβρίου 2025, τουλάχιστον 1.622 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί και 5.878 έχουν τραυματιστεί, ενώ σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της Γάζας ο καταγεγραμμένος απολογισμός από τις 7 Οκτωβρίου 2023 έχει φτάσει τους 74.653 νεκρούς και 176.007 τραυματίες.

Τους βομβαρδισμούς έχουν καταδικάσει οι κυβερνήσεις της Ισπανίας, Αιγύπτου, Τουρκίας, Κατάρ, Ιορδανίας, ενώ ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας έκανε λόγο για έγκλημα πολέμου, ζητώντας διερεύνηση και λογοδοσία.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του BDS Greece:

Τα ξημερώματα της Πέμπτης, 12 Νοεμβρίου 2026, ο ισραηλινός στρατός διέπραξε ακόμη ένα αποτρόπαιο έγκλημα στη Γάζα. Βομβάρδισε το Ιατρικό Συγκρότημα Νάσερ στη Χαν Γιούνις, ένα από τα τελευταία λειτουργικά νοσοκομεία της νότιας Γάζας, πλήττοντας απευθείας τα χειρουργεία του.

Το ισραηλινό πλήγμα διαπέρασε, σύμφωνα με τις τοπικές αναφορές, την οροφή και τον τρίτο όροφο του κτιρίου Αλ-Γιασίν, για να εκραγεί στον δεύτερο όροφο, ακριβώς εκεί όπου βρίσκονται οι χειρουργικές αίθουσες. Συντρίμμια, κατεστραμμένες οροφές, καλώδια που κρέμονται, αίματα, διαλυμένος ιατρικός εξοπλισμός.Τουλάχιστον 6 νεκροί και 28 τραυματίες. Ανάμεσα στους δολοφονημένους ο 52χρονος χειρουργός Δρ. Ρεζίκ Αμπού Σαΐρα και ένα 13χρονο παιδί που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.

Ο γιατρός που επί χρόνια έδινε καθημερινά τη μάχη για να κρατήσει ζωντανούς τους συμπατριώτες του, που χειρουργούσε μέσα στην πολιορκία, τις ελλείψεις και τους βομβαρδισμούς, δολοφονήθηκε μέσα στον ίδιο τον χώρο όπου έσωζε ανθρώπινες ζωές.

Τα χειρουργεία, οι χειρουργικοί θάλαμοι, το ακτινολογικό και τα εργαστήρια τέθηκαν εκτός λειτουργίας.

Η αμερικανική υπογραφή του εγκλήματος: Boeing – GBU-39/B

Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε το Eye on Palestine αποκαλύπτουν συντρίμμια βόμβας ολίσθησης GBU-39/B, αμερικανικής κατασκευής, της Boeing. Πρόκειται για κατευθυνόμενο όπλο ακριβείας, σχεδιασμένο να πλήττει συγκεκριμένους στόχους.

Αυτή είναι η πραγματική σημασία των δυτικών «έξυπνων όπλων» στη Γάζα: μπορούν να στοχεύσουν ακόμη και τον συγκεκριμένο όροφο ενός νοσοκομείου!

Το Νάσερ έχει ξαναζήσει αυτή τη φρίκη.

Στις 25 Αυγούστου 2025, το ίδιο νοσοκομείο υπέστη τη δολοφονική διπλή επίθεση («double tap»). Αφού χτύπησαν το κτίριο, οι ισραηλινές δυνάμεις χτύπησαν ξανά, όταν διασώστες, υγειονομικοί και δημοσιογράφοι είχαν σπεύσει να βοηθήσουν. Τουλάχιστον 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν, μεταξύ τους πέντε δημοσιογράφοι.

Σήμερα, περισσότεροι από 1.600 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινές επιθέσεις μετά την έναρξη της υποτιθέμενης «εκεχειρίας» του Οκτωβρίου 2025.

Η γενοκτονία συνεχίζεται. Η συστηματική καταστροφή του συστήματος υγείας της Γάζας αποτελεί μέρος της. Η εξόντωση των γιατρών, η καταστροφή των χειρουργείων και η στέρηση της περίθαλψης καταδικάζουν σε θάνατο ακόμη και όσους επιβιώνουν από τις βόμβες.

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εξοπλίζουν το Ισραήλ. Η ΕΕ συνεχίζει να του προσφέρει πολιτική κάλυψη και προνομιακές σχέσεις. Η ελληνική κυβέρνηση βαθαίνει τη στρατιωτική συνεργασία με το κράτος του απαρτχάιντ, χρηματοδοτώντας την πολεμική του βιομηχανία με δισεκατομμύρια.

Το BDS Greece απαιτεί:

▪️ Πλήρες και άμεσο στρατιωτικό εμπάργκο στο Ισραήλ.

▪️ Διακοπή κάθε στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ και ακύρωση των εξοπλιστικών συμβάσεων.

▪️ Διεθνείς κυρώσεις, ανεξάρτητη διερεύνηση των εγκλημάτων και δίωξη των υπευθύνων.

▪️ Άμεση άρση του αποκλεισμού και προστασία των νοσοκομείων της Γάζας.

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΟΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ!

ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ – ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ – ΚΥΡΩΣΕΙΣ!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!».

Πηγή: infowar

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0