υπάρχουν ακόμη άνθρωποι - υπάρχει ακόμη ελπίδα

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις ήταν η συνομιλία που είχα χτες με Κηφισιώτισα΄

Αφού μου περιέγραφε με γλαφυρό πλην όμως πραγματικό, αληθινό τρόπο της γενικότερη κατάσταση ένδειας που σχεδόν όλοι έχουμε περιέλθει και με ποιον τρόπο μας αντιμετώπιζαν οι κρατούντες την τύχη μας στα χέρια τους, η συζήτηση μας ήλθε και στο «δια ταύτα»

Δεν υπάρχει ελπίδα, όλο μας έχουν ξεχάσει και η πίκρα ξεχείλιζε απο την ψυχή της. Η κατάσταση είναι δράμα, δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε την πενιχρή σύνταξή μας που φθάνει δεν φθάνει για 20 ημέρες.

Δεν προκάνουμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς. Και να πεις ότι έχουμε τίποτα μεγαλεία. Ένα σπιτάκι 50, 60 τετραγωνικά και σύνταξη από τον ΟΓΑ

Αυτοί που φάγανε με χρυσά κουτάλια τόσα χρόνια και μας ξετινάξανε. Ντροπή τους, από το θεό να το βρουν.

Ευτυχώς που υπάρχει ο πατήρ Θεόδωρος, ο εφημέριος του Αγίου Γεωργίου που τρέχει και μας συμπονάει.

Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν τον πατέρα Θεόδωρο που μας προσέχουν, μας συμπαραστέκονται, πάντα είναι δίπλα μας.

Ο θεός να τον έχει καλά.

Μου τα έλεγε και ο πόνος, το δράμα που ζούσε ήταν σαν να έφευγε από πάνω της. Σαν ένα μαγικό σύννεφο που απάλαινε το πόνο της.

Να είναι καλά ο πατέρας Θεόδωρος, ένας πραγματικός, αληθινός εργάτης της πίστης της αγάπης της συμπόνιας.

Ευτυχώς που ακόμα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι υποδείγματα στη ψεύτικη κοινωνία που ζούμε.

Άνθρωποι που κάνουν τους φωτισμένους διάνους και δεν είναι τίποτε άλλο από τενεκέδες, αρπακτικά, αιμοσταγείς παλιοχαρακτήρες.

Καλή ανάσταση.-