Στη Κηφισιά δεν ισχύει το παλιό;

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ο τέως δήμαρχος Κηφισιάς, Νίκος Χιωτάκης, δήλωνε ότι θα διεκδικήσει την επανεκλογή του. Και θα είναι μια υποψηφιότητα, ανεξάρτητη, αυτοδιοικητική και, κυρίως φρέσκια, νέα. Το άκουσα και αλλού: οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης χορηγούν στήριξη σε υποψηφίους που υπογράφουν νέα πνοή, κατά δήλωση. Το βρίσκω λογικό και θεμιτό.

Στα '80s μετρούσε αν ο δήμαρχος ήταν «ειρηνιστής», λες και υπήρχε περίπτωση να είναι πολεμοχαρής. Αδυνατώ, όμως, να καταλάβω, τι παραπάνω κάνει ένας φρέσκος δήμαρχος. Μαζεύει καλύτερα τα σκουπίδια; Πιθανώς.

Θα  σκαρφαλώνει στο απορριμματοφόρο για να πει στους απλήρωτους συμβασιούχους ότι είναι η «χούντα του κάθε Θωμάκου» που καταστρέφει τις ζωές τους. Έτσι αλλάζει το πράγμα και τα σκουπίδια μαζεύονται με μαχητικό ηθικό. Εννοείται ότι θα αρνείται να στέλνει τους πολίτες στα δικαστήρια, ή να σταματήσει τις κατασχέσεις που πρώτος, -για όλα τα πράγματα υπάρχει και αυτός- πλειστηριασμούς και να εφαρμόζει παλιές πολιτικές.

Φυσικά δεν θα μπορεί να κάνει και αλλιώς, αλλά εδώ μετράμε τις προθέσεις. Α, θα διοργανώνει συσσίτια και υπηρεσίες προς τους αστέγους- οι «άλλοι» δεν έχουν τέτοιες ευαισθησίες, θα αφήνουν τους φτωχούς πεινασμένους και τους άστεγους στο δρόμο.

Παρακάτω; Μπορεί να στήνει και πολιτιστικές εκδηλώσεις με σαφή νέα χαρακτηριστικά, μήνυμα που θα διασπείρουν τη διάθεση ανατροπής σε κάθε γειτονιά του Δήμου. Η πόλη μας ήταν αποπυρηνικοποιημένη ζώνη. Τώρα θα γίνει νέα, ζωντανή, το παλιό δεν θα ισχύει εντός των ορίων του Δήμου. Θα καταργηθεί.

Με μία απόφαση και μία πινακίδα. Με διαταγή Χιωτάκη.

Είναι κενό περιεχομένου ως και γελοίο. Το δίλημμα περί του νέου ή παλιού δεν έχει ούτε σχέση, ούτε θέση στα δημοτικά πράγματα. Δηλαδή, ο Χιωτάκης τι είναι; Νέος, φρέσκος, ή ζωντανός;

Έχει καμία σημασία; Καμία.

Έτσι όπως λειτουργεί η αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα ο δήμαρχος είναι για να μαζεύει τα σκουπίδια και να αξιοποιεί έντιμα και αποδοτικά τα χρήματα των δημοτών του-μιλάμε για κανονικούς δημάρχους, όχι για Χιωτάκηδες και Θωμάκους.

Η προβολή του κεντρικού ζητήματος επάνω στα δημοτικά, προσβάλλει τις τοπικές κοινωνίες και τη βούλησή τους, ακυρώνει το πολιτικό περιεχόμενο της αυτοδιοίκησης. Είναι και χαμένη ευκαιρία. Αντί οι πολίτες να συζητήσουν μεταξύ τους, καλούνται να ακούσουν τι έχει να πει το κόμμα.

 Και τι έχει να πει το κόμμα;