Dr. Jekyll and Mr. Hyde

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ακούω με προσοχή τις ομιλίες του Δημάρχου Γ. Θωμάκου όσο και τις παραφιλολογίες που βρίθουν στο χώρο της Κηφισιάς. Και ομολογώ ότι η απόσταση μεταξύ των δύο ήταν τόσο μεγάλη, που δύσκολα μπορούσε να πιστέψει κανείς ότι οι δύο ομιλίες προέρχονταν από το ίδιο άτομο.

Στις κυρίως ομιλίες του ο κ. Θωμάκος φόρεσε τον σκούφο του πούρου Γιακωβίνου. Η Κηφισιά βρέθηκε στο στόχαστρο των αντιδραστικών δυνάμεων που θέλησαν να τιμωρήσουν τη «μικρή ηρωική πόλη». Αλλά οι εχθροί του λαού δεν βρίσκονται μόνο εκτός των συνόρων αλλά και εντός: όλοι όσοι αντιμάχονται τη παράταξη-Δημαρχία Θωμάκου αντιπροσωπεύουν «κατεστημένα», που ως μοναδικό στόχο έχουν να υπονομεύσουν την διοίκηση (πώς αλήθεια ξέχασε να αναφερθεί στους «κουλάκους»;). Η όλη συμπεριφορά ήταν το προϊόν «καθαρού εκβιασμού»

Το συμπέρασμα που αποκόμισε από τις συζητήσεις και επαφές του δεν είναι ότι είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια, αλλά ότι στη Δημοτική σκηνή επικρατεί «η ισχύς» και όχι «το δίκαιο» (που αναμφίβολα ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε υπέρ της Κηφισιάς).

Όσο δε, για τη δική του στάση, αυτή ακολουθεί πιστά το πνεύμα της μαρξιστικής-θρησκευτικής διαλεκτικής: επειδή είμαι εναντίον των μέτρων, θα κάνω τα πάντα για να τα εφαρμόσω!

Και μετά ήρθε η ώρα της παραφιλολογίας. Τώρα ο κ. Θωμάκος έβγαλε τον σκούφο του Γιακωβίνου και έβαλε τον σκούφο του Ορθολογισμού-θρησκευτισμού. Ανέλυσε και προσπάθησε να αντικρούσει ορθολογικά τα δύο επιχειρήματα του κ. Χιωτάκη. Πρώτον, ότι δεν κατάφερε τίποτα παραπάνω στο θέμα των παράνομων χρήσεων γης, -είναι πολλά τα λεφτά Γιώργο-, αρκεί μόνο προς το παρόν να αναφέρω σε δικαστική αντιμαχία στο παρελθόν με αντικείμενο οικόπεδο ιδιοκτησίας του Δήμου στη Ν. Κηφισιά ο Γ. Θωμάκος ήταν προσκολλημένος στα συμφέροντα ιδιώτη, εργολάβου, που ήθελε να αρπάξει τζάμπα την περιουσία του Δήμου. Των δεκάδων παράνομων καταστημάτων, που ως εκ θαύματος αόρατα -της παράταξης του- πρόσωπα, δημοτικοί σύμβουλοι, τα υποστηρίζουν και της κατάστασης όπως διαμορφώθηκε μετά την τρίχρονη παραμονή του στο τιμόνι της πόλης. Μας περιγράφει μια μαγική εικόνα της πόλης από απέχει από την πραγματικότητα, όσο η ημέρα από τη νύκτα. Δεν ενδιαφέρει εδώ αν ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος πέτυχε τον στόχο του, το θέμα είναι ότι η απάντηση ήταν καθ' όλα ενδιαφέρουσα και ορθολογική.   

Προσωπικά ανησυχώ πολύ για αυτόν τον διχασμό στη σκέψη του κ. Θωμάκου. Μου δίνει την εντύπωση ότι κάπου προσπαθεί να κρατήσει τη φωτιά αναμμένη έτσι ώστε αν δεν του βγει η παιδαριώδης, φτωχή, ελλιπής διοίκησή του και δεν υλοποιηθούν οι αλλαγές, αλήθεια ποιες αλλαγές ευαγγελίζεται ακόμη και σήμερα, να μπορέσει να επανακάμψει δριμύτερος στο αφήγημα της «Αντίστασης» και του «Ηρωικού Λαού». Ή να καταντήσει, το πλέον πιθανό, να μην πω σίγουρο, ως ο «νέος Βάρσος».

Το ρολόι πλέον χτυπά ήχους τέλους μιας διοίκησης αφανούς, δήθεν, που είχε και εξακολουθεί να έχει μια προτεραιότητα, ένα στόχο, «ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο ..... μας».

Ίδωμεν...