9 συνοικιακά σουβλατζίδικα που αξίζει κανείς να δοκιμάσει έστω μια φορά

Κυρ Αντρέας: το συνοικιακό διαμαντάκι του Κορυδαλλού

Ο Κυρ Αντρέας είναι ο ορισμός του συνοικιακού σουβλατζίδικου με χαρακτήρα. Το σουβλάκι της κυρίας Αγγελικής φτιάχνεται με φροντίδα και μαστοριά, κληροδοτημένη από τον πατέρα της – η ίδια μεγάλωσε σχεδόν μέσα στο μαγαζί. Τα μπιφτέκια πλάθονται απαλά, ξαναζυμώνονται για έξτρα ζωντάνια και ψήνονται στα κάρβουνα που σιγοκαίνε, αποκτώντας μοναδική νοστιμιά. Οι πίτες έρχονται από μικρό εργαστήριο στο Περιστέρι. Η κόκκινη σάλτσα, που βασίζεται σε πελτέ «Κύκνος», σιγοβράζει όλο το βράδυ, και έχει τη γλυκιά και πλούσια γεύση της παράδοσης, τα λαχανικά κόβονται πάνω στο σουβλάκι την τελευταία στιγμή για να διατηρούν τη φρεσκάδα τους και το τζατζίκι μοσχοβολάει. Οι χρυσαφένιες πατάτες, κομμένες στο χέρι, σερβίρονται ξεχωριστά με ρίγανη από τον Πύργο. Σε αυτό το λιτό μαγαζί με τις inox επιφάνειες και τα γλαστράκια από άδειες κονσέρβες αναδύεται μια αίσθηση οικειότητας και αυθεντικότητας που δύσκολα βρίσκεις στην πόλη. Μ.Π.

Αχιλλέας: ο μάστερ του γύρου

Δεν είναι τυχαία σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα σουβλάκια της πόλης. Χωμένος σε ένα δρομάκι του Νέου Κόσμου, ο Αχιλλέας μαζεύει όχι μόνο κόσμο της γειτονιάς αλλά και κονοσέρ σουβλακοφάγους από όλη την Αθήνα επειδή φτιάχνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, τον καλύτερο γύρο της πόλης: ζουμερό, πιπεράτο, χειροποίητο, ένα θαύμα. Σερβίρεται σε μερίδα με ντομάτα και κρεμμύδι ή τυλιχτός σε αλάδωτη πίτα με κρεμμύδι-μαϊντανό, ντομάτα και σπιτικό τζατζίκι. Η μία σούβλα που βάζει την ημέρα τελειώνει νωρίς και όποιος προλάβει πρόλαβε. Γ.Π.

Ροδόπολις: στα σύνορα Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Το αγαπημένο συνοικιακό σουβλατζίδικο που λειτουργεί από το 1945 συνεχίζει σήμερα ο γιος της οικογένειας, ο οποίος είναι και ζωγράφος. Εκείνος έχει διακοσμήσει τον χώρο, που θυμίζει ορεινό καταφύγιο και είναι γεμάτος αντικείμενα, καθένα με τη δικιά του ιστορία. Το μενού είναι λιτό, με σουτζούκι, μοσχαρίσιο μπιφτέκι και χοιρινό καλαμάκι, όλα ψημένα στα κάρβουνα κατά την παραγγελία. Εδώ φημίζονται για τις μεγάλες μερίδες τους, με ζουμερό κρέας, γλυκιά ντομάτα, φρέσκο κρεμμύδι και τη μυστική κόκκινη σάλτσα που τους δίνει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. Γλυκιά και πικάντικη, αφήνει μια ευχάριστη κάψα στο στόμα. Μ.Π.

Μπίλης: για χειροποίητο γύρο στην πλατεία

Η σάλτσα σιγοβράζει και μοσχομυρίζει, ο χειροποίητος γύρος παίρνει στροφές και τα τραπεζάκια απλώνονται το βραδάκι στην πλατεία. Στο συνοικιακό σουβλατζίδικο σε μια γωνία της πλατείας Αγίου Γεωργίου στη Νίκαια, το σκηνικό θυμίζει άλλες δεκαετίες. Σχεδόν πενήντα χρόνια βρίσκεται άλλωστε εκεί ο Μπίλης. Μπίλη έλεγαν τον παππού, Βασίλη και τον εγγονό που συνεχίζει πλέον το νόστιμο έργο του, με τη βοήθεια όλης της υπόλοιπης φαμίλιας. Μην φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε τον πικάντικο και ζουμερό γύρο, με ωραία αναλογία λίπους-κρέατος και καραμελωμένες, κριτσανιστές ακρούλες. Τον τυλίγουν σε ελαφρώς τραγανή, λαδωμένη πιίτα και προσθέτουν σάλτσα ντομάτας, χοντροκομμένο κρεμμύδι μπλεγμένο με μαϊντανό και χειροποίητο, δυνατό τζατζίκι. Έχουν και νόστιμο μπιφτέκι (ένα μείγμα με μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά μαζί με λίγη προβατίνα), αλλά και μπιφτέκι αποκλειστικά από προβατίνα, πανσέτες, μπριζολάκια και, επίσης χειροποίητα, χοιρινά καλαμάκια. Γ.Π.

Καυτερός: οι Χαλανδριώτες εδώ κάνουν ουρές

Βρίσκεται σε έναν κάθετο δρόμο στη λεωφόρο Κηφισίας, χωμένος σε μια γειτονιά στο Κάτω Χαλάνδρι, ανάμεσα σε γραφεία και πρεσβείες, κάτω από μια παλιά πολυκατοικία, και έχει γίνει διάσημος σε όλη την Αθήνα για τη μυστική και άκρως εθιστική σάλτσα που βάζει σε όλα τα σουβλάκια του. Στον «Καυτερό» χρειάζεται να είσαι οπλισμένος με υπομονή, γιατί όλα φτιάχνονται τη στιγμή που τα παραγγέλνεις. Το μαγαζί το άνοιξε το 1968 ο Ιορδάνης. Η γυναίκα του ήταν Κωνσταντινουπολίτισσα, και η σάλτσα ήταν δική της πατέντα, εμπνευσμένη από την πολίτικη κουζίνα. Είναι η ίδια σάλτσα που σερβίρεται και σήμερα, παρότι το μαγαζί άλλαξε χέρια εδώ και χρόνια. Ο Βασίλης,  ο σημερινός ιδιοκτήτης, αγόρασε τη μυστική συνταγή μαζί με το μαγαζί το 1986. Παραμένει επτασφράγιστο μυστικό και την ξέρουν μόνο εκείνος και η μητέρα του, που την ετοιμάζει κάθε μέρα σε μια μεγάλη κατσαρόλα. Με την πρώτη μπουκιά προκαλεί ένα έντονο αλλά γλυκό κάψιμο που ύστερα από λίγο περνάει και θέλεις κι άλλο. Μ.Π.

Κοχύλι: συνοικιακό και νοσταλγικό

Βρίσκεται στον Κορυδαλλό κι έχει μεγάλη ιστορία, που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960. Το κεμπάπ του «Κοχυλιού» είναι ένας από τους βασικούς λόγους για να το επισκεφθεί κανείς. Ζυμώνεται με απλά υλικά –κιμά, κρεμμύδι και αλατοπίπερο– και ψήνεται στα κάρβουνα, που του δίνουν τη χαρακτηριστική του καπνιστή γεύση. Οι πίτες που συνοδεύουν τις μερίδες ή τα τυλιχτά ετοιμάζονται τη στιγμή της παραγγελίας. Το μενού είναι λιτό και επικεντρώνεται στις κλασικές γεύσεις, όπως σουβλάκι χοιρινό, κεμπάπ και λουκάνικο. Όλα σερβίρονται χωρίς περιττές σάλτσες ή πρόσθετα, με φρέσκια ντομάτα, κρεμμύδι και μαϊντανό, αφήνοντας τη φυσική γεύση του κρέατος να πρωταγωνιστεί. Οι τολμηροί μπορούν να προσθέσουν μια γενναία δόση καυτερού πιπεριού για επιπλέον ένταση. Μ.Π.

Λευτέρης: στη Νέα Σμύρνη από το 1953

Ο Λευτέρης Τσαϊρίδης ξεκίνησε πουλώντας τα σουβλάκια του στη Νέα Σμύρνη, κατεξοχήν προσφυγική συνοικία, σε καροτσάκι ως πλανόδιος. Το εγχείρημα πήγε τόσο καλά, που τρία χρόνια αργότερα, το 1956, άνοιξε το δικό του μαγαζί στην οδό Ομήρου. Το σουβλάκι του, μάλιστα, έγινε τόσο αγαπητό, που άρχισαν όλοι να τον αποκαλούν «πρύτανη» του σουβλακίου. Στον «Λευτέρη» φτιάχνουν το φτιάχνουν με καλαμάκι χοιρινό, μπιφτέκι ζυμωμένο από τους ίδιους, ντομάτα, κρεμμύδι και πάντα αλάδωτη πίτα. Κάποια στιγμή το σουβλατζίδικο πέρασε στους γιους, που πρόσφατα μετέφεραν το κατάστημα στην πλατεία Νέας Σμύρνης. Διατηρούν τη φήμη του πατέρα τους και τον τιμούν με τις φωτογραφίες του στους τοίχους να ψήνει και να σερβίρει τους πιστούς του πελάτες. Μ.Π.

Στο Νέο Ψυχικό έχουν τη Λίλα

Το σουβλάκι της Λίλας φτιάχνεται με μαλακή, καλοψημένη αλάδωτη πίτα, ποιοτικό κρέας, κόκκινη ζουμερή και γλυκιά χοντροκομμένη ντομάτα από το Λεωνίδιο, ροδέλες από άσπρο κρεμμύδι από τα Ψαχνά Χαλκίδας, μουστάρδα (ιδέα του παππού) και τη μυστική κόκκινη σάλτσα της γιαγιάς Λίλας. Η μουστάρδα, αν και ασυνήθιστη προσθήκη σε τυλιχτό, δένει πολύ ωραία με την κόκκινη σάλτσα. Οι συνταγές για το κρέας είναι κληρονομιά του παππού Γιώργου. Το μπιφτέκι και το κεμπάπ το ζυμώνουν οι ίδιοι και το κοντοσούβλι που ήταν και παραμένει η πιο δημοφιλής επιλογή των πελατών είναι αυτό που ξεχωρίζει. Το μυστικό είναι το καλό κρέας και το σωστό ψήσιμο. Έχουν μια ειδική κοντοσουβλιέρα που το ψήνει αργά και σταθερά, ώστε να γίνει ζουμερό από μέσα και ξεροψημένο απ’ έξω. Μ.Π.

Ο Δραμινός της Νέας Ιωνίας

Ένα συνοικιακό σουβλατζίδικο στη Νέα Ιωνία, με οικογενειακό χαρακτήρα. Οι άντρες ψήνουν και οι γυναίκες ετοιμάζουν τα υλικά και τυλίγουν τα σουβλάκια με φροντίδα. Ο γύρος είναι χειροποίητος, φτιαγμένος με μεράκι, και το σουβλάκι μπαμπάτσικο και χορταστικό. Η πίτα, ελαφρώς λαδωμένη και ζεστή, συμπληρώνει την εμπειρία, προσφέροντας τέλεια ισορροπία γεύσης και υφής. Αν και ο Δραμινός ξεκίνησε ως στέκι για τους ντόπιους, η φήμη του έχει εξαπλωθεί και πλέον έρχονται πελάτες από όλη την Αθήνα για να τον δοκιμάσουν. Το μαγαζί διατηρεί τη ζεστή ατμόσφαιρα της γειτονιάς, ενώ η ποιότητα και η συνέπεια το έχουν κάνει γνωστό πέρα από τα όρια της περιοχής. Μ.Π.