ενημέρωση 12:47, 12 November, 2026
Η Αργεντινή βοήθησε τον Μπολσονάρο να "τη κοπανήσει" από τη Βραζιλία

Η Αργεντινή βοήθησε τον Μπολσονάρο να "τη κοπανήσει" από τη Βραζιλία

Ένας σύμμαχος του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίστηκε επίσης ότι η επιχείρηση συντονίστηκε στην Ουάσινγκτον.

Η δεξιά κυβέρνηση της Αργεντινής επιβεβαίωσε ότι βοήθησε τον Βραζιλιάνο γερουσιαστή Φλάβιο Μπολσονάρο να εγκαταλείψει τη χώρα μετά την ήττα του στις εκλογές από τον πρόεδρο Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο φέρεται να συμμετείχε στην επιχείρηση.

Ο Μπολσονάρο διατάχθηκε να παραδώσει τα διαβατήριά του τη Δευτέρα, λιγότερο από 24 ώρες μετά την οριακή ήττα του από τον Λούλα στον επαναληπτικό γύρο των εκλογών. Τα διαβατήρια ακυρώθηκαν την Τρίτη, αφού δεν τα παρέδωσε στις αρχές. Δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης ανέφεραν ότι είχε καταφύγει στις ΗΠΑ νωρίτερα την ίδια ημέρα, αλλά κανένα μέσο ενημέρωσης δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει ότι είχε εγκαταλείψει τη χώρα. 

«Δεν έχουμε ακόμη καμία είδηση ​​για το πού βρίσκεται», δήλωσε στο AFP την Τρίτη ο διευθυντής της προεκλογικής εκστρατείας του Μπολσονάρου.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, η Εθνική Διεύθυνση Μετανάστευσης (DNM) της Αργεντινής επιβεβαίωσε ότι ο Μπολσονάρου, η σύζυγός του και οι δύο κόρες του εισήλθαν στην Αργεντινή μέσω συνοριακού σημείου ελέγχου κοντά στην πόλη Πουέρτο Ιγκουασού, λίγο πριν τις 11 μ.μ. την Τρίτη. Ο Μπολσονάρου διέσχισε τα σύνορα «με έγκυρα ταξιδιωτικά έγγραφα και χωρίς κανένα νομικό κώλυμα εισόδου στη χώρα», δήλωσε η υπηρεσία.

Δεν είναι σαφές εάν ο Μπολσονάρο διέσχισε τα σύνορα χρησιμοποιώντας την εθνική του ταυτότητα ή με το ιταλικό του διαβατήριο, καθώς έχει ιταλική υπηκοότητα από το 2023.

Μόλις έφτασαν στην Αργεντινή, η οικογένεια Μπολσονάρου επιβιβάστηκε σε ιδιωτικό τζετ με προορισμό τον Ισημερινό, δήλωσε η DNM. Ο πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι και ο πρόεδρος του Ισημερινού Ντανιέλ Νομπόα είναι και οι δύο δεξιοί σύμμαχοι του Μπολσονάρου.

Ο Μπολσονάρου και η οικογένειά του εθεάθησαν να φτάνουν στη Φλόριντα την Τετάρτη, όπου το Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε στο AP ότι θα χορηγήσει βίζες σε αυτόν και την οικογένειά του. Ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει παραδεχτεί κανέναν ρόλο στη βοήθεια του Μπολσονάρου να φύγει από τη Βραζιλία, ο Μεξικανός επιχειρηματίας Σάιμον Λέβι, ο οποίος αυτοαποκαλείται «περήφανος που υπηρετεί τον Πρόεδρο Τραμπ και την MAGA», ισχυρίστηκε την Τρίτη ότι ολόκληρη η επιχείρηση «συντονίστηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο».

Ο Ρούμπιο δεν έχει σχολιάσει τους ισχυρισμούς του Λέβι. Ωστόσο, τόσο ο Ρούμπιο όσο και ο Τραμπ είναι και οι δύο πολιτικοί σύμμαχοι του Μπολσονάρου. Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ρούμπιο επέβαλε κυρώσεις στον δικαστή του Ανώτατου Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Βραζιλίας, Αλεξάντρ ντε Μοράες, πέρυσι για τον ρόλο του στη φυλάκιση του πατέρα του Μπολσονάρου, του πρώην προέδρου της Βραζιλίας Ζαΐχ Μπολσονάρου, το 2022, και για τη λογοκρισία των αμερικανικών πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης. Ο Μοράες είναι στενός πολιτικός σύμμαχος του Λούλα.

Τα διαβατήρια του Μπολσονάρου ακυρώθηκαν σε σχέση με μια συνεχιζόμενη έρευνα για διαφθορά και ξέπλυμα χρήματος. Παρά το γεγονός ότι ο Μοράες κατονομάζεται στην ίδια έρευνα, ο Λούλα προειδοποίησε τον Μπολσονάρου νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι θα «μπλέξει σε πολλά προβλήματα» αν χάσει τις εκλογές, απειλώντας τον με «πολλές έρευνες».

Δεν είναι σαφές πώς σκοπεύουν οι ΗΠΑ να αντιδράσουν στην εκλογική νίκη του Λούλα. Ο Τραμπ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι εκλογές «είχαν πολύ κακή εικόνα... από τον τρόπο που καταγράφηκαν». Αφού ισχυρίστηκε ότι ο Ρούμπιο βοήθησε στη φυγή του Μπολσονάρο, ο Λέβι έκανε μια αινιγματική ανάρτηση στο X, λέγοντας «ετοιμαστείτε για αύριο...»

Πηγή: RT

Κρεμλίνο - Δεν υπάρχει θέση για την Ευρώπη στις ειρηνευτικές συνομιλίες για την Ουκρανία

Κρεμλίνο - Δεν υπάρχει θέση για την Ευρώπη στις ειρηνευτικές συνομιλίες για την Ουκρανία

Η Μόσχα συμφώνησε κατ' αρχήν σε νέες συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και το Κίεβο, οι οποίες αναμένονται στα ΗΑΕ τον Νοέμβριο

Τα ευρωπαϊκά έθνη δεν θα προσκληθούν στις επόμενες ειρηνευτικές συνομιλίες Ρωσίας-ΗΠΑ-Ουκρανίας, δήλωσε την Τετάρτη ο βοηθός του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσακόφ, μια ημέρα αφότου οι ηγέτες της Φινλανδίας και της Νορβηγίας τηλεφώνησαν στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η Μόσχα συμφώνησε κατ' αρχήν να συμμετάσχει σε έναν τέταρτο γύρο τριμερών συνομιλιών μετά τη συνάντηση της περασμένης εβδομάδας μεταξύ του Πούτιν και του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ στην Αγία Πετρούπολη. Τα μέσα Νοεμβρίου έχουν προταθεί ως πιθανό χρονοδιάγραμμα, με το Άμπου Ντάμπι να έχει προταθεί ως ο τόπος διεξαγωγής.

«Συμφωνήσαμε ότι οι τριμερείς συνομιλίες θα συνεχιστούν, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ουσακόφ στο Vesti. Τόνισε, ωστόσο, ότι δεν θα προσκληθούν Ευρωπαίοι εκπρόσωποι.

«Μπορούν να φτάσουν εκεί αν αγοράσουν εισιτήρια. Αλλά κανείς δεν σκοπεύει να τους προσκαλέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Τα σχόλια του Ουσακόφ ήρθαν μια μέρα αφότου ο Φινλανδός πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ και ο Νορβηγός πρωθυπουργός Γιόνας Γκαρ Στόρε τηλεφώνησαν στον Πούτιν για μια συνομιλία που φέρεται να διήρκεσε πάνω από μία ώρα. Η τηλεφωνική επικοινωνία σόκαρε τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Κιέβου, ωθώντας την πρωθυπουργό της Δανίας Μέτε Φρέντερικσεν να καταδικάσει την πρωτοβουλία των σκανδιναβών ηγετών, επιμένοντας ότι δεν είχε συντονιστεί με «Ευρωπαίους εταίρους».

Ωστόσο, ούτε ο Σταμπ ούτε ο Στορ έφεραν νέες προτάσεις για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ σε δημοσιογράφους την Τρίτη όταν ρωτήθηκε για την τηλεφωνική επικοινωνία.

Οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές της Ουκρανίας έχουν αποκλειστεί και από τους τρεις γύρους των τριμερών διαπραγματεύσεων μέχρι στιγμής και έχουν επιδιώξει ολοένα και περισσότερο άμεση συμμετοχή στην ειρηνευτική διαδικασία. Ωστόσο, δεν έχουν μετριάσει τις απαιτήσεις τους, επιμένοντας σε μια άνευ όρων κατάπαυση του πυρός - κάτι που η Μόσχα έχει επανειλημμένα απορρίψει, υποστηρίζοντας ότι ένα προσωρινό πάγωμα των μαχών θα επέτρεπε στο Κίεβο μόνο να ξεκουραστεί και να επανεξοπλιστεί με δυτικά όπλα.

Η Ρωσία έχει επίσης κατηγορήσει την ΕΕ ότι ενεργεί ως η κύρια πλευρά που εξοπλίζει την Ουκρανία και παρατείνει τη σύγκρουση. Τον Απρίλιο, οι Βρυξέλλες ενέκριναν 90 δισεκατομμύρια ευρώ (100 δισεκατομμύρια δολάρια) στην Ουκρανία για την περίοδο 2026-2027, με χρηματοδότηση μέσω κεφαλαιαγορών. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι ζήτησε επιπλέον 70 δισεκατομμύρια ευρώ για να διατηρήσει τον προϋπολογισμό και τον στρατό της Ουκρανίας σε καλή κατάσταση μέχρι το επόμενο έτος.

Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη της Ευρώπης προς την Ουκρανία την καθιστά εμπλεκόμενο μέρος στη σύγκρουση, την οποία η Ρωσία εδώ και καιρό περιγράφει ως πόλεμο δι' αντιπροσώπων υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ.

Ο Πούτιν έχει επίσης χαρακτηρίσει τους ισχυρισμούς της Ευρώπης περί ρωσικής απειλής για να δικαιολογήσει τη στρατιωτική της ενίσχυση ως «πολιτική σχιζοφρένεια».

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0
ΕΛ.Α.Σ. για Κοβέσι - «Η απόφαση του Αρείου Πάγου υπονομεύει το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας»

ΕΛ.Α.Σ. για Κοβέσι - «Η απόφαση του Αρείου Πάγου υπονομεύει το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας»

Η Μαρία Λεπενιώτη συνδέει την απόρριψη της προσφυγής για την πενταετή ανανέωση της θητείας τριών Ευρωπαίων εισαγγελέων στην Ελλάδα με τις καταγγελίες της Λάουρα Κοβέσι περί απόπειρας εκφοβισμού

Την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για την ανανέωση της θητείας τριών Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων σχολιάζει η τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ., Μαρία Λεπενιώτη, με αφορμή τις δηλώσεις της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, περί απόπειρας εκφοβισμού εισαγγελέων στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τη δήλωση της Μαρίας Λεπενιώτη, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου είχε αποφασίσει την ανανέωση της θητείας των τριών εισαγγελέων για δύο χρόνια. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) προσέφυγε κατά της απόφασης, ζητώντας η ανανέωση να είναι πενταετής, όπως είχε αποφασιστεί από το Κολλέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Λουξεμβούργο για τους Ευρωπαίους εισαγγελείς.

Η Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απέρριψε την προσφυγή με ψήφους 72 υπέρ και 10 κατά, κρίνοντάς την απαράδεκτη. Όπως αναφέρει η τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ., το σκεπτικό της απόφασης βασίστηκε στην ελληνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία δικαίωμα προσφυγής στην Ολομέλεια για ζητήματα υπηρεσιακής κατάστασης δικαστικών λειτουργών έχουν μόνο οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι.

«Υπονομεύεται το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας»

Η Μαρία Λεπενιώτη υποστηρίζει ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη η υπεροχή του ενωσιακού δικαίου, καθώς και η απόφαση του Κολλεγίου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για πενταετή ανανέωση της θητείας.

Κατά την ίδια, η μη αποδοχή του αιτήματος για πενταετή ανανέωση δημιουργεί εμπόδια στο έργο της EPPO, η οποία έχει ως αποστολή τη διερεύνηση υποθέσεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, με στόχο την αναζήτηση της αλήθειας.

Η τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ. εκτιμά, μάλιστα, ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη υπονομεύει το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και συνδέει την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου με την αποφυγή διερεύνησης σκανδάλων που πλήττουν τη χώρα.

 Η αναφορά της Κοβέσι στην Ελλάδα

Αναφερόμενη στη δήλωση της Λάουρα Κοβέσι, η οποία χαρακτήρισε την υπόθεση στην Ελλάδα ως την «πιο κραυγαλέα» απόπειρα εκφοβισμού εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η Μαρία Λεπενιώτη υποστηρίζει ότι η τοποθέτηση αυτή επιβεβαιώνει τις ανησυχίες της για τις συνέπειες της απόφασης του Αρείου Πάγου.

Η δήλωση της τομεάρχη Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ. επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαφωνία γύρω από τη διάρκεια της θητείας των τριών Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων και τη σχέση της εθνικής νομοθεσίας με το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας της EPPO.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0
Απέναντι στον φασισμό – και τότε και τώρα και πάντα

Απέναντι στον φασισμό – και τότε και τώρα και πάντα

Η 28η Οκτωβρίου, ημέρα που ξεκίνησε το έπος του '40, και ο αντιφασιστικός αγώνας που ακολούθησε, αποδεικνύουν ότι όταν χρειαστεί, οι λαοί είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά

Από τις 28 Οκτωβρίου η χώρα μας επί της ουσίας δεν βρέθηκε απλώς να πολεμάει τους Ιταλούς εισβολείς. Βρέθηκε να πολεμάει τον φασισμό και τον ναζισμό, όπως τον εκπροσωπούσαν οι δυνάμεις του Άξονα. Η επίθεση της Ιταλίας δεν ήταν απλώς μια επιθετική ιμπεριαλιστική ενέργεια. Ήταν και τμήμα της προσπάθειας των φασιστικών δυνάμεων να φτιάξουν μια Ευρώπη και έναν κόσμο όπως τον ήθελαν: ολοκληρωτικό, αυταρχικό, ρατσιστικό, κατά των Εβραίων, των Ρομά, όλων των «κατώτερων λαών», αλλά και των κομμουνιστών και όσων ήθελαν δημοκρατία και ελευθερία. Αυτή η ιδεολογία οδηγούσε στην εδαφική επεκτατικότητα, αυτή οδήγησε τον Χίτλερ στο να επιτεθεί στην Πολωνία και να βάλει σε κίνηση τη μηχανή του πολέμου, αυτή έκανε τον Μουσολίνι να επιτεθεί στην Ελλάδα.

Δεν είναι μόνο ότι ο ελληνικός λαός έβαλε απέναντί του τον φασισμό. Ο ίδιος ο τρόπος που αγωνίστηκε, ο ενθουσιασμός που έδειξε, τα όνειρα που έκανε για το τι θα σήμαινε η νίκη, πήγαιναν πολύ πέρα από τα πεδία των μαχών και αφορούσαν το όραμα μιας χώρας με δημοκρατία και δικαιοσύνη. Γι’ αυτό αγωνίστηκαν και όχι γιατί τους ενέπνευσε η κυβέρνηση Μεταξά, μια στυγνή δικτατορία που στην πραγματικότητα οραματιζόταν μια ελληνική εκδοχή φασισμού.

Όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τον πόλεμο στο αλβανικό μέτωπο, αλλά και όλον τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνολικά. Έναν πόλεμο στο οποίο οι φιλελεύθερες δημοκρατίες συμμάχησαν με την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και τα κινήματα αντίστασης για να νικήσουν τον φασισμό και τον ναζισμό. Και μπορεί σήμερα, με όλο το κύμα ιστορικού αναθεωρητισμού, πρώτα και κύρια στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, και την εξίσωση ναζισμού και κομμουνισμού, όλα αυτά να γίνεται προσπάθεια να ξεχαστούν, όμως η ιστορία δεν διαγράφεται. Ο πόλεμος εκείνος είχε μια σαφή διαχωριστική γραμμή που από τη μια είχε τον φασισμό και τον ναζισμό και από την άλλη τις αντιφασιστικές δυνάμεις.

Στις μέρες μας ο φασισμός σηκώνει κεφάλι ξανά. Με διάφορες μορφές αλλά το ίδιο επικίνδυνος, αντιδραστικός και αποκρουστικός. Ακόμη χειρότερα: σε αρκετές περιπτώσεις τον δρόμο για την επιστροφή του τον στρώνουν «συστημικές» ακόμη και «κεντρώες» δυνάμεις. Και μπορεί οι σημερινοί φασίστες να φοράνε κουστούμι και να μην αρέσκονται να περπατάνε με «βήμα χήνας», όμως δεν είναι λιγότερο επικίνδυνοι.

Και όπως έδειξε το έπος του 1940, αλλά και η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης που ακολούθησε, η αποτελεσματικότερη απάντηση στον φασισμό είναι αυτή που έρχεται από τον ίδιο τον λαό, τη δική του κινητοποίηση. Αυτή ήταν που έκανε τη διαφορά στην Αλβανία, απέναντι σε έναν ισχυρό στρατό, αυτή ήταν που στη διάρκεια της Κατοχής έκανε τον λαό να αντέξει στην πείνα και να αντισταθεί πολύμορφα στις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Αυτό το πνεύμα της αντίστασης, της συλλογικότητας και της ελπίδας καταγράφηκε ξανά αρκετές φορές: στη «Χαμένη Άνοιξη» των αγώνων της δεκαετίας του 1960, στο Πολυτεχνείο του 1973, στους αγώνες της Μεταπολίτευσης, στην αλληλεγγύη και τη διαμαρτυρία ενάντια στα Μνημόνια. Αρκετές άλλες στιγμές φαινόταν να υποχωρεί, οι άνθρωποι να είναι κουρασμένοι, να κυριαρχεί ο ατομισμός. Όμως, την κρίσιμη στιγμή, εμφανιζόταν ξανά.

Αυτό ακριβώς το πνεύμα χρειαζόμαστε τώρα ξανά. Όχι μόνο γιατί σε όλη την Ευρώπη ο φασισμός σηκώνει κεφάλι, αλλά και γιατί η χώρα είναι σε μια καμπή. Τα χρόνια μετά το 2019 αποδείχτηκαν χαμένα χρόνια και αυτό εξηγεί τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια. Όμως, υπάρχει ο κίνδυνος αυτή να μετατραπεί σε κυνισμό και απάθεια. Χρειάζεται η δυσαρέσκεια και γίνει μαζική κινητοποίηση και μια νέα ελπίδα ότι η συλλογική προσπάθεια θα βγάλει τη χώρα από τη σημερινή κρίση.

Οι άνθρωποι τότε δεν ήταν υπεράνθρωποι. Την ησυχία τους ήθελαν, τις μικρές απολαύσεις της ζωής, την ασφάλεια και τη σιγουριά έψαχναν. Όμως, έτρεξαν στο μέτωπο όπως και μετά μπήκαν στην αντίσταση και βγήκαν στα βουνά παρά τους θανάσιμους κινδύνους.

Η πραγματική αντίσταση και οι βαθιές σημαντικές αλλαγές δεν ξεκινούν από «υπεράνθρωπους», αλλά από καθημερινούς  απλούς πολίτες όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες και τους μιλά αλλιώς η ιστορία. Γι’ αυτό και σήμερα όταν χρειαστεί, θα αποδείξουν ότι μπορούν να φέρουν την αλλαγή.