ενημέρωση 12:47, 12 November, 2026

Η ΕΕ θάβει την ίδια της την οικονομία – Πούτιν (ΒΙΝΤΕΟ)

Το μπλοκ έχει αυξήσει το κόστος ενέργειας και έχει ζημιές στις βιομηχανίες του εγκαταλείποντας το ρωσικό φυσικό αέριο, δήλωσε ο πρόεδρος


Η ΕΕ θάβει την ίδια της την οικονομία απορρίπτοντας τις ρωσικές ενεργειακές προμήθειες, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.

Τα ευρωπαϊκά έθνη αντιμετωπίζουν αυξανόμενο ενεργειακό κόστος από τότε που επιβλήθηκαν σαρωτικές κυρώσεις στη Ρωσία και στις εξαγωγές υδρογονανθράκων της μετά την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης το 2022. Οι Βρυξέλλες έχουν δεσμευτεί να εξαλείψουν εντελώς τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου έως το 2027, παρά την αντίθεση αρκετών κρατών μελών.

Μιλώντας στην όγδοη σύνοδο κορυφής του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου στη Μόσχα την Τρίτη, ο Πούτιν προειδοποίησε ότι οι προσπάθειες για την απομάκρυνση της Ρωσίας από την παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου βλάπτουν τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες και τα νοικοκυριά.

«[Η Ευρώπη] καταφέρνει πλήγμα στη δική της βιομηχανία και τον κοινωνικό τομέα εγκαταλείποντας τον ρωσικό ενεργειακό εφοδιασμό και καταργώντας μακροπρόθεσμες συμβάσεις», είπε.

Υπάρχει ένα ρητό στη Ρωσία: «Μην σκάβεις λάκκο για κάποιον άλλον, αλλιώς μπορεί να καταλήξεις εκεί και εσύ». Κατά την άποψή μου, αυτό ακριβώς συνέβη σήμερα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Πούτιν κατηγόρησε επίσης τα ευρωπαϊκά έθνη για υποκρισία όσον αφορά την προσέγγισή τους στα ορυκτά καύσιμα, υποστηρίζοντας ότι έχουν χτίσει τη δική τους ευημερία σε πόρους που τώρα αποθαρρύνουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να χρησιμοποιήσουν.

«Η οικονομία της σύγχρονης Ευρώπης χτίστηκε ακριβώς πάνω στον άνθρακα και τους υδρογονάνθρακες», είπε.

Ωστόσο, οι ίδιες αυτές χώρες άνοιξαν ξανά σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα «όταν δυσκολεύτηκαν περισσότερο να αντιμετωπίσουν τις δικές τους ενεργειακές προκλήσεις», πρόσθεσε ο Πούτιν.
Οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη εκτοξεύτηκαν στο υψηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο του 2022 τη Δευτέρα, ξεπερνώντας για λίγο τα 97 ευρώ ανά μεγαβατώρα, καθώς οι διαταραχές εφοδιασμού που συνδέονται με τον πόλεμο στο Ιράν και οι προβλέψεις για ψυχρότερο καιρό συγκλόνισαν τις αγορές, σύμφωνα με την Trading Economics.

Η Γερμανία, η μεγαλύτερη βιομηχανική οικονομία της Ευρώπης, έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από την απώλεια ρωσικού φυσικού αερίου. Η χώρα υπέστη δύο συνεχόμενα έτη οικονομικής συρρίκνωσης το 2023 και το 2024, ενώ οι ενεργοβόρες βιομηχανίες της, ιδίως οι χημικές και οι μεταλλουργικές, αντιμετώπισαν δυσκολίες με το υψηλότερο κόστος παραγωγής.

Η γερμανική βιομηχανία χάνει περίπου 15.000 θέσεις εργασίας το μήνα, προειδοποίησε τον Ιούλιο η Τάνια Γκένερ, επικεφαλής της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών, επικαλούμενη διαρθρωτικές αδυναμίες, δασμούς των ΗΠΑ και αυξανόμενο ανταγωνισμό από την Κίνα.

Οι οικονομικές πιέσεις έχουν επίσης τροφοδοτήσει την οργή του κοινού σε όλη την Ευρώπη. Η αύξηση του κόστους διαβίωσης, οι στάσιμοι μισθοί και οι κυβερνητικές πολιτικές έχουν πυροδοτήσει διαμαρτυρίες στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ιταλία και άλλες χώρες αυτόν τον μήνα, με διαδηλωτές να απαιτούν ανακούφιση για τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Πηγή: RT
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Άρση των κυρώσεων για τη σταθεροποίηση της αγοράς φυσικού αερίου - Πούτιν

Σύμφωνα με τον Ρώσο ηγέτη, οι χώρες εξαγωγής φυσικού αερίου δεν δημιουργούν κανένα «καρτέλ» και δεν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο με τη συνεργασία τους

ΜΟΣΧΑ, 27 Οκτωβρίου. /TASS/. Η Ευρώπη πλήττει τη δική της βιομηχανία και κοινωνική σφαίρα απορρίπτοντας τους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, δήλωσε ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν σε σύνοδο κορυφής του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου (GECF).

«Είναι απαραίτητο να σκεφτούμε τον τερματισμό των συγκρούσεων και την άρση των κυρώσεων για τη σταθεροποίηση της διεθνούς αγοράς φυσικού αερίου», δήλωσε ο αρχηγός του κράτους.

Το TASS συγκέντρωσε τις βασικές δηλώσεις του Ρώσου ηγέτη.

GECF

Ο διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων στο GECF εξελίσσεται «χωρίς παρασκηνιακούς ελιγμούς και προσπάθειες χειραγώγησης της αγοράς».

Οι χώρες-μέλη του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου (GECF) αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% των παγκόσμιων εξαγωγών φυσικού αερίου.

Οι συμμετέχοντες και οι παρατηρητές του Φόρουμ των Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου διαθέτουν τους πόρους για να αντιμετωπίσουν τα πιο δύσκολα καθήκοντα στη βιομηχανία φυσικού αερίου.

Οι χώρες εξαγωγής φυσικού αερίου δεν δημιουργούν κανένα «καρτέλ» και δεν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο με τη συνεργασία τους.

Ζήτηση φυσικού αερίου

Το φυσικό αέριο αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο του ενεργειακού ισοζυγίου του πλανήτη.

Ο ρόλος του φυσικού αερίου ως πυλώνα του παγκόσμιου ενεργειακού τομέα, της βιομηχανίας και του γεωργικού τομέα θα συνεχίσει να ενισχύεται.

Το LNG, το οποίο αντιπροσωπεύει σήμερα το ήμισυ του παγκόσμιου εμπορίου, θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση του ζητήματος των διαταραχών στον παγκόσμιο εφοδιασμό με φυσικό αέριο. «Μεγάλοι όγκοι εφοδιασμού έχουν αποσυρθεί από την αγορά σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ η ζήτηση παραμένει», δήλωσε ο Ρώσος ηγέτης.

Η ζήτηση φυσικού αερίου θα συνεχίσει να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Συνεπώς, υπάρχει ανάγκη «να αναπτυχθούν νέα κοιτάσματα, να αναβαθμιστούν οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας και να εππενδυθούν σε έργα μεταφορών, συμπεριλαμβανομένου του θαλάσσιου στόλου και των υποδομών για αποστολές και εισροές υγροποιημένου φυσικού αερίου. Προφανώς, αυτό σημαίνει μεγάλης κλίμακας, μακροπρόθεσμες επενδύσεις».

Η παγκόσμια ζήτηση φυσικού αερίου θα αυξηθεί σε 5,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως έως το 2050 και οι διεθνείς παραδόσεις θα αυξηθούν κατά περίπου 1,5 φορές.

Οι διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου αυξήθηκαν δραματικά και ο τομέας βρέθηκε σε κατάσταση αβεβαιότητας. Παρ' όλα αυτά, «μπορούν επίσης να υποχωρήσουν απότομα, να επιστρέψουν στο προηγούμενο επίπεδο».

Υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της βιομηχανίας φυσικού αερίου και της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας. «Ένα άλλο σημαντικό πράγμα που σημειώσαμε και που θα ήθελα να σημειώσω κι εγώ είναι το πώς η παραγωγή και η ανάπτυξη φυσικού αερίου συνδέονται με την επισιτιστική ασφάλεια. Γνωρίζουμε ότι τα λιπάσματα στα οποία βασίζονται άμεσα πολλές χώρες για την επισιτιστική ασφάλεια παράγονται από φυσικό αέριο».

Ανάπτυξη συνεργασίας

Θα πρέπει να δημιουργηθούν αποτελεσματικοί μηχανισμοί αλληλεπίδρασης στη σφαίρα του φυσικού αερίου.

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες διερευνούν την πιθανότητα κοινής εργασίας στην Αρκτική.

Η Μόσχα «είναι ανοιχτή σε συνεργασία, για ανταλλαγές τεχνολογικών εξελίξεων στον τομέα του φυσικού αερίου».

Προτάσεις για χώρες εξαγωγής φυσικού αερίου

Απαιτείται μια επαγγελματική και υπεύθυνη προσέγγιση στον τομέα της πράσινης ατζέντας. «Το μόνο ζήτημα είναι να μην καταχραστούμε αυτήν την πράσινη ατζέντα για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους. Πρέπει να ενεργήσουμε υπεύθυνα και επαγγελματικά και να λάβουμε υπόψη τις δυνατότητες της βιομηχανίας φυσικού αερίου κατά τη μεταβατική περίοδο και στο μέλλον». Τα έθνη που εξάγουν φυσικό αέριο πρέπει να εργαστούν για τη βελτιστοποίηση των οδών εφοδιασμού καυσίμων προς τις αγορές.

Τα έθνη εξαγωγής φυσικού αερίου πρέπει να επεκτείνουν τις διαβουλεύσεις σχετικά με καταστάσεις κρίσης στην αγορά και τις απειλές για τις υποδομές, «για την έγκαιρη αξιολόγηση των κινδύνων - συμπεριλαμβανομένων των φυσικών απειλών για τις υποδομές φυσικού αερίου - και για τον συντονισμό των προσεγγίσεων για την πραγματοποίηση του εφοδιασμού».

Ο ρόλος της Ρωσίας ως προμηθευτή φυσικού αερίου

Η Ρωσία κατατάσσεται πρώτη παγκοσμίως σε αποθέματα φυσικού αερίου και δεύτερη σε παραγωγή.

Η Ρωσία είναι ένας υπεύθυνος προμηθευτής φυσικού αερίου στο εξωτερικό, ένας αξιόπιστος και προβλέψιμος εταίρος.

Η χώρα ενισχύει συστηματικά την κυριαρχία της στις διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένου του τομέα του φυσικού αερίου.

Οποιαδήποτε προσπάθεια αποκλεισμού της Ρωσίας από τους παράγοντες της παγκόσμιας αγοράς φυσικού αερίου έχει σοβαρές συνέπειες. «Οποιαδήποτε προσπάθεια αποκλεισμού της Ρωσίας από τους συμμετέχοντες στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου και περιορισμού της ανάπτυξης αυτού του τομέα στη χώρα μας έχει σοβαρές συνέπειες. Πάνω απ 'όλα, πρόκειται για αυξανόμενο υπέρογκο κόστος για τους ξένους τελικούς καταναλωτές φυσικού αερίου, εταιρείες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά», δήλωσε ο Πούτιν.

Σημασία της σταθερότητας

Η αύξηση των τιμών spot φυσικού αερίου δεν είναι ευπρόσδεκτα νέα για τους παραγωγούς, καθώς η σταθερότητα στην παγκόσμια αγορά είναι πιο σημαντική,

Οι κυρώσεις χρησιμοποιούνται ως εργαλείο αθέμιτου ανταγωνισμού, ο οποίος οδηγεί σε σοβαρές συνέπειες για όλους, κυρίως για όσους ξεκινούν τέτοια μέτρα.

Θα πρέπει να εξεταστεί ο τερματισμός των συγκρούσεων και η άρση των κυρώσεων, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου.

Η κυριαρχία ενός έθνους δεν μπορεί να διασφαλιστεί εις βάρος άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένου του ενεργειακού τομέα. «Όλη η ενεργειακή κυριαρχία, και η κυριαρχία γενικά με την ευρεία έννοια της λέξης, με την κυριολεκτική έννοια της λέξης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να παρέχεται από μία χώρα εις βάρος άλλων χωρών», δήλωσε ο Ρώσος ηγέτης.

Ευρωπαϊκά προβλήματα

Η ίδια η Ευρώπη υπονομεύει τις βιομηχανίες και την κοινωνική της σφαίρα απορρίπτοντας τη ρωσική ενέργεια. «Αυτό βλέπουμε αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, η οποία βλάπτει τις βιομηχανίες και την κοινωνική της σφαίρα με τις δικές της ενέργειες, αρνούμενη τη ρωσική ενέργεια και τερματίζοντας μακροπρόθεσμες συμβάσεις», δήλωσε ο Πούτιν, επικαλούμενος την παροιμία «μην σκάβεις λάκκο για τους άλλους και πέφτεις ο ίδιος μέσα».

Δημιουργημένη ως ένωση άνθρακα και χάλυβα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμποδίζει πλέον τις αναπτυσσόμενες οικονομίες να χρησιμοποιούν υδρογονάνθρακες.

Οι ευρωπαϊκές χώρες άνοιξαν ξανά τα ανθρακωρυχεία εν μέσω ενεργειακών προκλήσεων, παρά τη δέσμευσή τους στην «πράσινη ατζέντα».

Η κατάσταση γύρω από τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream

Ο βομβαρδισμός των ρωσικών αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream αποτελεί άμεση τρομοκρατική ενέργεια. «Διεξήχθησαν άμεσες τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον των ρωσικών αγωγών φυσικού αερίου που κατευθύνονται προς την Ευρώπη. Ανατινάχθηκαν».

Κλιματική αλλαγή

Η Ρωσία έχει άμεση εμπειρία των κλιματικών αλλαγών, καθώς αυτές συμβαίνουν σε μεγάλο βαθμό στο Βορρά, το οποίο αντιπροσωπεύει το 70% της επικράτειας της χώρας.

Στη Ρωσία παρατηρούνται διεργασίες μόνιμου πάγου και έχουν σοβαρές συνέπειες για μια σειρά από περιοχές.

Η νομιμοποίηση της διάσπασης

Η αστάθεια που κυριαρχεί σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη δεν είναι μεταβατική περίοδος αλλά μονιμότητα αορίστου χρόνου

Το Ιράκ, η Συρία και η Λιβύη δεν πρόκειται να ξαναβρούν την ενότητα που επέβαλαν μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1918 η Βρετανία, η Γαλλία και η Ιταλία.

Μια ενότητα που κατέρρευσε μαζί με τα αυταρχικά προσωποπαγή καθεστώτα των Σαντάμ, Ασαντ και Καντάφι.

Οι ΗΠΑ αναζητούν μια μέση γραμμή πλεύσης ανάμεσα στο συγκεντρωτικό – αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης του παρελθόντος και την ντε φάκτο τριχοτόμηση που διαμορφώθηκε μετά τις καθεστωτικές ανατροπές.

H ανάμιξη των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική ξεκίνησε με τον πόλεμο Ιταλίας – Τουρκίας το 1911-12, που κατέληξε στην κατάκτηση της Λιβύης και των Δωδεκανήσων από τη Ρώμη.

Η γειτονική Αίγυπτος είχε ήδη καταληφθεί από βρετανικά στρατεύματα από το 1882.

Λίγους μήνες μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η Οθωμανική Αυτοκρατορία στοιχήθηκε στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας.

Στις αρχές του 1916 ξέσπασε στην Αραβική Χερσόνησο η εξέγερση του εμίρη Χουσεΐν της Μέκκας, στον οποίο οι απεσταλμένοι του Λονδίνου, Λόρενς της Αραβίας και Σιν Τζον Φίλμπι, υποσχέθηκαν ένα Ηνωμένο Αραβικό Βασίλειο.

Το 1916 η Βρετανία υπέκυψε στην πίεση της Γαλλίας και δέχτηκε τη διανομή του Ηνωμένου Αραβικού Βασιλείου, με το Παρίσι να καταλαμβάνει τη Συρία και τον Λίβανο και το Λονδίνο να κρατά την Παλαιστίνη, την Ιορδανία και το Ιράκ.

Οι παραπάνω συμφωνίες έμειναν γνωστές ως συμφωνίες Σαΐκς – Πικό από τα ονόματα των δύο επικεφαλής των διαπραγματευτικών ομάδων.

Ιράκ, Συρία και Λιβύη διαδραμάτιζαν κατά το παρελθόν ηγετικό ρόλο στις περιφερειακές ισορροπίες.

Χαρακτηριστική είναι η προσέγγιση των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τους Κούρδους της Συρίας, η ένοπλη πολιτοφυλακή των οποίων υποτίθεται ότι έχει συγχωνευτεί με τον στρατό του νέου καθεστώτος της Δαμασκού, στην πραγματικότητα όμως διατηρεί άθικτη την ικανότητά της για αυτόνομη δράση.

Η λέξη τριχοτόμηση σε ό,τι αφορά τη Λιβύη, το Ιράκ και τη Συρία περισσότερο ωραιοποιεί τη σκληρή πραγματικότητα επί του πεδίου παρά την αποδίδει.

Η αστάθεια που κυριαρχεί στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη δεν είναι μεταβατική περίοδος, αλλά μονιμότητα αόριστου χρόνου.

Για να υπάρξει ουσιαστική σταθεροποίηση θα πρέπει οι χώρες που μετά τις επεμβάσεις των ΗΠΑ και της Δύσης μεταλλάχθηκαν σε ακυβέρνητες πολιτείες να αναζητήσουν τις προϋποθέσεις μιας μόνιμης και σταθερής δημοκρατικής νομιμοποίησης των πολιτικών επιλογών τους.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μεταγραφές και «πρωτάρηδες» στον κομματικό ανταγωνισμό

Παρατάσσει ο αρμόδιος συντάκτης, σε πρόσφατο δημοσίευμα της «Εφ.Συν.», τα ονόματα και τις ιδιότητες δεκάδων στελεχών και πολιτευτών που μετακινήθηκαν στο ΠΑΣΟΚ από άλλες πολιτείες

Παρατάσσει ο αρμόδιος συντάκτης, σε πρόσφατο δημοσίευμα της «Εφ.Συν.», τα ονόματα και τις ιδιότητες δεκάδων στελεχών και πολιτευτών που μετακινήθηκαν στο ΠΑΣΟΚ από άλλες πολιτείες. Ενας μακρύς κατάλογος προσώπων του νοσταλγικού σημιτικού παρελθόντος, μέχρι Βερελή και Πάχτα. Αρκετά πρόσωπα που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσά τους ο Πέτρος Παππάς, η Ράνια Θρασκιά, ο Ευάγγελος Αποστολάκης, ο Νίκος Φαραντούρης και η πιο πρόσφατη μεταγραφή, η Μυρτώ Κοροβέση. Και κάτι λίγοι από το Ποτάμι και διάσπαρτοι. Μια πλούσια από πρώτη ματιά, σε ποσότητα τουλάχιστον, σοδειά προσώπων, που βρήκαν στο σημερινό ΠΑΣΟΚ τον δρόμο της αρετής, πειθόμενοι από την ανάγκη διεύρυνσης που έχει κηρύξει ο Ανδρουλάκης και έχει εκφωνήσει πανηγυρικά ο Σκανδαλίδης.

Πρόκειται για μια στρατηγική που βαφτίστηκε επισήμως στρατηγική συστράτευσης. Και που τα αποτελέσματά της θα φανούν στις εκλογές που έρχονται. Κατά πόσο δηλαδή αυτή η στρατιά μεταγραφών, που ορισμένοι κακεντρεχείς χαρακτηρίζουν αναπαλαίωση, θα αποδώσει ψήφους και στήριξη, ή θα προδώσει προθέσεις και σχεδιασμούς. Θα φέρει κάτι νέο και ελπιδοφόρο στο ΠΑΣΟΚ η ομάδα στελεχών που έπλευσε, κάποτε και με όρους ναυάρχου, με τον Κασσελάκη; Και η άλλη ομάδα, που από μετακίνηση σε μετακίνηση ξεχάσαμε την αφετηρία της; Ή θα κουβαλήσει μαζί της όσα έχει σιχαθεί ένα μεγάλο εκλογικό κοινό, πολιορκημένο από τις πολιτικές του Μητσοτάκη και κουρασμένο από διευρύνσεις και μεταγραφές; Ετοιμο να πιστέψει ότι όλα γίνονται για τον λουφέ και την καρέκλα, αγνοώντας τις ανάγκες των πολλών;

Θα δούμε. Από την άλλη, η ΕΛΑΣ και ο Τσίπρας έχουν επιλέξει μια εντελώς διαφορετική στρατηγική. Δεν κλείνουν την πόρτα σε «παλιούς», αλλά βασική επιδίωξη είναι η προσέλκυση και δραστηριοποίηση στην πρώτη γραμμή μιας ομάδας νέων προσώπων, απαλλαγμένων από τα βάρη του παρελθόντος. Και στον βαθμό που τα πρόσωπα παίζουν σημαντικό ρόλο στις πολιτικές αναμετρήσεις, μένει να φανεί πώς θα τοποθετηθεί ο προοδευτικός ψηφοφόρος απέναντι στις δύο στρατηγικές. Αν δηλαδή θα συγκινηθεί περισσότερο από τους νέους, με τις αναπόφευκτες αδυναμίες τους, ή από τους «σίγουρους» παλιούς, που κάποτε στελέχωσαν κόμματα και παρατάξεις. Αν οι μεταγραφές διαθέτουν την προστιθέμενη αξία που υποτίθεται ότι διαθέτουν. Και οι νέοι είναι σε θέση -καθόλου δεδομένο- να πείσουν. Εχει ενδιαφέρον η αναμέτρηση και στο πεδίο αυτό, χωρίς αμφιβολία. Ο Τσίπρας έχει κάνει την πιο παρακινδυνευμένη επιλογή και έχει επικριθεί γι’ αυτό. Ο Ανδρουλάκης διάλεξε τον πιο σίγουρο δρόμο, αλλά δεν αποφεύγει τη μουρμούρα. Ο πρώτος βασίζεται στις διαθέσεις ενός κόσμου που έχει αντιληφθεί τη φθορά του πολιτικού συστήματος και αναζητά κάτι νέο. Ο άλλος βασίζεται σε μια παραλλαγή σταθερότητας – μας ξέρετε και δεν κινδυνεύετε από μας.

Δεν ψηφίζουν βέβαια όλοι με βάση τα πρόσωπα. Από την άλλη όμως, η εικόνα της κατά ΠΑΣΟΚ συστράτευσης -Αποστολάκης, Θρασκιά, Βερελής, για παράδειγμα- ισούται με χίλιες λέξεις. Και αν προσθέσουμε στην εξίσωση και τα μεγέθη Ανδρουλάκη και Τσίπρα, το τελικό αποτέλεσμα -επί προσώπων- γίνεται ακόμα πιο προκλητικό και ενδιαφέρον…

{Πηγή: efsyn