ενημέρωση 5:42, 12 May, 2026

Ο Αβραμόπουλος θα κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου

Σε πολύ καλό κλίμα έγινε η συνάντηση του νέου προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ με τον Αντώνη Σαμαρά. Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ τόνισε πως η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη και πως ο Πλάτωνας δεν μπορεί να παίζει στην Β΄ Εθνική αφού ο Πλάτωνας ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε το Τσάμπιονς Λιγκ.

Επίσης, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ τόνισε πως ο Πλάτωνας θα ήταν ενθουσιασμένος με το ευρώ -αφού σε όλους τους πλατωνικούς διαλόγους είναι ολοφάνερη η επιθυμία του Πλάτωνα να αποκτήσει η αρχαία Αθήνα κοινό νόμισμα με τους βαρβάρους-, ενώ θα λάτρευε τις ευρωπαϊκές τράπεζες και την Siemens.

Το μόνο πρόβλημα στις συζητήσεις του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ με τον Αντώνη Σαμαρά ήταν ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν θέλει δέκα γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και επιμένει πως η Ελλάδα πρέπει να προτείνει γυναίκα για την θέση του επιτρόπου και όχι τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Ο Αντώνης Σαμαράς κάλεσε αμέσως τον Δημήτρη Αβραμόπουλο στο Μέγαρο Μαξίμου, του ανακοίνωσε το αίτημα του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος του είπε πως θα κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου και θα γίνει γυναίκα, οπότε δεν θα υπάρχει πια πρόβλημα.

Όταν ο Αντώνης Σαμαράς ρώτησε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο αν είναι απόλυτα σίγουρος για την απόφασή του να αλλάξει φύλο και να γίνει γυναίκα, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος του απάντησε πως παρακολούθησε πριν από μερικές ημέρες στο θέατρο τιςΘεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη, και πείστηκε πως το μέλλον ανήκει στις γυναίκες.

Την επόμενη εβδομάδα, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος θα κάνει την εγχείρηση αλλαγής φύλου και θα γίνει γυναίκα -ώστε να γίνει η επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή-, ενώ, όταν θα προκηρυχτούν οι επόμενες εθνικές εκλογές, θα διαδεχτεί τον Αντώνη Σαμαρά στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, με την ελπίδα να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ελλάδας αλλά και η πρώτη τρανσέξουαλ πρωθυπουργός στον κόσμο.

Μια ακόμα πρωτιά για την χώρα μας.

Κρίμα που δεν ζει ο Πλάτωνας να δει τα μεγαλεία της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά σαλόνια.

pitsirikos

Τι θα μας κάνουν το Δεκαπενταύγουστο;

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Τελικώς είχαν δίκιο οι Σαμαροβενιζέλοι που έκλεισαν την Βουλή το καλοκαίρι: δεν υπήρχε σοβαρό νομοθετικό έργο, αν εξαιρέσει κανείς το νόμο για την εκποίηση της ΔΕΗ που δεσμεύει την ενεργειακή πολιτική της χώρας για τα επόμενα χρόνια, το νόμο για τα δάση, το πολυνομοσχέδιο και τις περικοπές στις συντάξεις, το νόμο για την χρηματοδότηση των κομμάτων, για τον αιγιαλό που πήραν πίσω μετά τις αντιδράσεις και προχθές την τροπολογία «ό,τι θέλουν οι εκδότες» σε άσχετο νομοσχέδιο.

Το ενδιαφέρον είναι η χρονική στιγμή που κατατέθηκε η τελευταία τροπολογία: Σάββατο πρωί. Παλιότερα κάνανε πραξικοπήματα Παρασκευή προς Σάββατο, αλλά τώρα με την «νέα μεταπολίτευση» του Σαμαρά τέτοιες βαρβαρότητες είναι περιττές: καταθέτεις μια τροπολογία με την οποία παρατείνεις επ' αόριστον την προσωρινή λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίοι το βράδυ θάβουν την είδηση της τροπολογίας. Ο λαός είναι στα μπάνια του, οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Η αλήθεια είναι ότι και εκτός Βουλής, το παραγόμενο έργο είναι επίσης σημαντικό. Με τίτλο «Καλοκαιρινά δωράκια στον Κόκκαλη» το νεοδημοκρατικό site antinews διαμαρτυρόταν δημοσιεύοντας δύο πληροφορίες:

«Πληροφορία 1η: Στο “μίνι εξοπλιστικό" (2 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα σε συνθήκες κρίσης των τελευταίων ετών - συνήθως τα προηγούμενα χρόνια, ετησίως ήταν 300- 400 εκατομμύρια) δίνεται με απευθείας ανάθεση στον Κόκκαλη (Ιντρακόμ) έργο 20 εκ ευρώ για το τηλεπικοινωνιακό σύστημα του Πολεμικού Ναυτικού "Αιγαίας".

Πληροφορία 2η: Ενώ τα μπάνια του λαού είναι σε φουλ εξέλιξη, το ΤΑΙΠΕΔ ανακοίνωσε ότι μόνο ένας επενδυτής εκδήλωσε ενδιαφέρον για το ιπποδρομιακό στοίχημα και αυτός είναι ο κ. Κόκκαλης με την Intralot».

Συμβαίνουν και άλλα πολύ ενδιαφέροντα αλλά, για να ξαναγυρίσουμε στο συνολικό κυβερνητικό έργο, το ερώτημα είναι άλλο: αν κατεβάζουν τέτοιες τροπολογίες αρχές Αυγούστου, τι πρόκειται να γίνει το τριήμερο που ξεκινά την Παρασκευή 15 Αυγούστου; Τι άλλο θα σκαρφιστούν όσο πλησιάζει το Δεκαπενταύγουστο;

Πηγή : tvxs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μέριλιν Μονρόε: Η άνοδος και η πτώση ενός λαμπερού αστεριού

Σαν σήμερα, στις 05 Αυγούστου του 1962, σε ηλικία μόλις τριανταέξι χρονών, έφυγε από τη ζωή η Μέριλιν Μονρόε. Η ηθοποιός, που ουσιαστικά όρισε αυτό που ονομάζουμε σήμερα "σταρ". 

Η Μέριλιν Μονρόε, υπήρξε ηθοποιός, τραγουδίστρια, αλλά και μοντέλο, ενώ από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως το απόλυτο σύμβολο του σεξ. Στο αφιέρωμα που ακολουθεί, θα θυμηθούμε την πορεία αυτής της χαμογελαστής κοπέλας που έφυγε τόσο νωρίς, δίνοντας όμως κυρίως βάση, σε όσα συνέβησαν μπροστά από τις κάμερες...

H Μέριλιν Μονρόε, γεννήθηκε την 1 Ιουνίου του 1926. Το πραγματικό της όνομα ήταν Νόρμα Τζην Μόρτενσεν. Ήταν το όνομα με το οποίο την δήλωσε η μητέρα της στο ληξιαρχείο, εμπνευσμένο από το όνομα ενός περιστασιακού συντρόφου της, ο οποίος είχε σκοτωθεί σε δυστύχημα.

Νόθο παιδί της Γκλάντις Περλ Μπέικερ και άγνωστου πατέρα, πέρασε άσχημη παιδική ηλικία. H μητέρα της νοσηλεύτηκε αρκετές φορές σε ψυχιατρικά ιδρύματα, ενώ η ίδια φιλοξενήθηκε σε διάφορες οικογένειες.



 

Εννέα ετών μπήκε σε ορφανοτροφείο, στα έντεκά της έμενε σε μια φίλη της μητέρας της και σε ηλικία δεκαέξι ετών θα εγκαταλείψει το σχολείο για να παντρευτεί έναν νεαρό εργάτη. Σε ηλικία είκοσι ετών ήταν ήδη παντρεμένη και διαζευγμένη.

Ξεκίνησε ως μοντέλο και μετά ασχολήθηκε ως κομπάρσος σε ταινίες. Οι πρώτες επιτυχίες, ως ηθοποιός, ήρθαν το 1950 με τις ταινίες «Η ζούγκλα της ασφάλτου» του Τζον Χιούστον και «Όλα για την Εύα» με τη Μπέτι Ντέιβις.

Στο φιλμ "Όλα Για Την Εύα" (All About Eve - 1950) του Τζόζεφ Λέο Μάνκιεβιτς, η Μάργκο Τσάνινγκ (Μπέτι Ντέιβις) είναι η μεγαλύτερη σταρ του Μπρόντγουεϊ, η οποία έχει κλείσει τα σαράντα κι η ηλικία της έχει αρχίσει να φαίνεται. Ένα βράδυ μετά από μια παράσταση, μια φίλη της Μάργκο, η Κάρεν Ρίτσαρντς (Σελέστ Χολμ) της συστήνει, στα καμαρίνια του θεάτρου, μια νεαρή θαυμάστρια, την Ιβ "Έυα" Χάρρινγτον (Αν Μπάξτερ). Η Εύα δηλώνει ότι έχει παρακολουθήσει όλες τις παραστάσεις της Μάργκο, ότι είναι κι εκείνη επίδοξη ηθοποιός κι ότι η Μάργκο με τις ερμηνείες της, δίνει λίγη χαρά κι ελπίδα στην ταλαιπωρημένη και μες τη φτώχεια ζωή της.



 

Η Μάργκο κολακεύεται και ενθουσιάζεται με το ήθος, τη σεμνότητα και την λατρεία που έχει η νεαρή κοπέλα για αυτήν τόσο ώστε να την κάνει προστατευόμενή της. Αυτές τις αρετές της Εύας δείχνουν να εκτιμούν κι οι υπόλοιποι φίλοι της Μάργκο, ο εραστής της και σκηνοθέτης Μπιλ Σάμσον (Γκάρι Μέριλ), ο θεατρικός συγγραφέας Λόιντ Ρίτσαρτς (Χιού Μάρλοου) κι η σύζυγός του Κάρεν, το μοναδικό άτομο που δεν πιστεύει την ιστορία της Εύας είναι η οικονόμος της Μάργκο, Μπέρντι (Θέλμα Ρίττερ), η οποία θεωρεί δικαιολογημένα ότι η Εύα υποκρίνεται κι ότι δεν είναι αυτό που θέλει να δείξει. Η Εύα έχοντας πλέον αποκτήσει την εμπιστοσύνη της Μάργκο θα προσπαθήσει με τη βοήθεια ενός κυνικού θεατρικού κριτικού του Άντισον ΝτεΓουίτ (Τζορτζ Σάντερς) να κλέψει από τη Μάργκο καριέρα, εραστή και φίλους. Η Μάργκο την καταλαβαίνει κι ακονίζει τα νύχια της προσπαθώντας να σώσει ότι είναι για αυτή πολυτιμότερο.

Η ταινία μετά την προβολή της απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και θεωρήθηκε φαβορί για τα Όσκαρ. Κέρδισε τα βραβεία των κριτικών και ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας. Υπήρξε πρόβλημα όμως όταν η Αν Μπάξτερ επέμεινε το στούντιο να την υποστηρίξει για να προταθεί για Όσκαρ Α γυναικείου ρόλου αντί για Β γυναικείο, κάτι που θα ελάττωνε τις πιθανότητες της Ντέιβις να κερδίσει το τρίτο της Όσκαρ.

Έτσι κι έγινε, το φιλμ έλαβε ρεκόρ υποψηφιοτήτων, δεκατέσσερις στο σύνολο, μεταξύ των οποίων και πέντε για Όσκαρ ερμηνείας: στον Α γυναικείο ρόλο η Ντέιβις με τη Μπάξτερ, στο Β ανδρικό ο Σάντερς και στο Β γυναικείο η Χολμ και η Ρίττερ. Το αποτέλεσμα ήταν η Ντέιβις με τη Μπάξτερ να ακυρώσουν η μια την άλλη και το Όσκαρ Α γυναικείου ρόλου να πάει στη Τζούντι Χόλιντεϊ για το "Γεννημένη Χθες". Ο μόνος που κατάφερε να αποσπάσει Όσκαρ ερμηνείας ήταν ο Τζόρτζ Σάντερς για τον κυνικό κριτικό Άντισον Ντε Γουίτ. Το φιλμ κέρδισε Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου για το Μάνκιεβιτς και καλύτερης ταινίας. Η Ντέιβις παρέλαβε μερικούς μήνες μετά το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία της στην ταινία.

Το "Όλα για την Εύα" (All About Eve - 1950) του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς είναι μία κλασσική ταινία της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ με ένα υπέροχο καστ: Μπέτι Ντέιβις, Αν Μπάξτερ, Τζορτζ Σάντερς, Σελέστ Χολμ και βέβαια η Μέριλιν Μονρόε, σε έναν από τους πρώτους της ρόλους...

Παράλληλα, εκείνη την εποχή, προκλήθηκε σκάνδαλο όταν γνωστοποιήθηκε ότι η νεαρή ηθοποιός είχε παλιότερα ποζάρει γυμνή στο περιοδικό Playboy. Ενώ δεύτερος σύζυγός της, ήταν ο παίκτης του μπέιζμπολ Τζο Ντι Μάτζιο με τον οποίο και χώρισε μετά από εννιάμηνη συμβίωση.

Η πιο σημαντική χρονιά, στη δυστυχώς σύντομη καριέρα, της Μέριλιν Μονρόε είναι σίγουρα το 1953, χρονιά που θα γυρίσει τρεις από τις πιο γνωστές τις ταινίες: "How to Marry a Millionaire" του Jean Negulesco, "Gentlemen Prefer Blondes" του  Howard Hawks και βέβαια, το φιλμ "Niagara" του Henry Hathaway.

Στην ταινία, "Οι Άντρες Προτιμούν Τις Ξανθιές" (Gentlemen Prefer Blondes - 1953) του Χάουαρντ Χοκς, δύο Αμερικανίδες τραγουδίστριες σαλπάρουν για τη Γαλλία. Στο ίδιο πλοίο βρίσκεται και ένας ντετέκτιβ, με αποστολή να παρακολουθεί τη μία από αυτές που είναι αρραβωνιασμένη με το γιο κάποιου εκατομμυριούχου. Οι προκλητικές Λόρελαϊ (Μέριλιν Μονρόε) και Ντόροθι (Τζέϊν Ράσελ), αναστατώνουν τον κόσμο των πλουσίων.



 

H φιλοχρήματη Λόρελαϊ, επειδή αναζητά άντρες με πλούτο και διαμάντια, και η Ντόροθι επειδή αναζητά τον μεγάλο έρωτα. H παρουσία τους αλλάζει ολοκληρωτικά τη ζωή των αντρών, που ταξιδεύουν μαζί τους στο πολυτελές υπερωκεάνιο. Oι εκατομμυριούχοι ταξιδιώτες συνωστίζονται γύρω τους, και οι αρρενωποί αθλητές της ολυμπιακής ομάδας των HΠA παραβιάζουν την αυστηρή πειθαρχία τους. Ωστόσο, δεν είναι μόνες. Της ακολουθεί κατά πόδας ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ, ο οποίος έχει ως αποστολή να παρακολουθεί την μία από αυτές...

Η κομεντί «Οι Άντρες Προτιμούν τις Ξανθιές» είναι ριμέικ του θεατρικού μιούζικαλ, που ανέβηκε το 1949 στο Broadway. Μιά αριστουργηματική κοινωνική σάτιρα ηθών της μεταπολεμικής Αμερικής , σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Χοκς κι ένα κλασσικό μιούζικαλ.

Η πρωτότυπη ιστορία γράφτηκε το 1925 από την Anita Loos στο ομότιτλο μυθιστόρημά της και συγκίνησε το Αμερικανικό κοινό. Το 1949 η Anita Loos, σε συνεργασία με τον Joseph Fields, διασκεύασαν το μυθιστόρημα σε θεατρικό κείμενο για μιούζικαλ και με τη μουσική του Jule Styne και τη σκηνοθετική μαεστρία του John C. Wilson ανέβηκε για πρώτη  στη σκηνή, στο Ziegfeld Theatre στο Broadway, στις 8 Δεκεμβρίου, δίνοντας συνολικά 740 παραστάσεις μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 1951.

Η θεατρική επιτυχία του έργου οδήγησε τον σκηνοθέτη Howard Hawks στην κινηματογραφική μεταφορά του με τις Τζέϊν Ράσελ και την Μέριλιν Μονρόε να ενσαρκώνουν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, σε μία ταινία που στην εποχή της, έσπασε τα ταμεία. Η ταινία βέβαια έμεινε στην ιστορία και για έναν ακόμη λόγο, καθώς εδώ είναι που ο Μέριλιν Μονρόε, ερμηνεύει το αξέχαστο τραγούδι: "Diamonds Are A Girl's Best Friend".
 

Την ίδια χρονιά η Μέριλιν Μονρόε, πρωταγωνίστησε και στο φιλμ "Νιαγάρας" (Niagara - 1953) του Χένρι Χάθαγουεϊ. Πρωταγωνιστές είναι η Ρόουζ και ο Τζορτζ Λούμις (Μέριλιν Μονρόε και Τζόζεφ Κότεν), ένα ζευγάρι που κάνει τις διακοπές του σ’ ένα γραφικό μπανγκαλόου στους ρομαντικούς καταρράχτες του Νιαγάρα. Πιάνουν δωμάτιο σ’ ένα μικρό μοτέλ με θέα στα νερά. Η σχέση τους, όμως, πάει από το κακό στο χειρότερο. Εκεί συναντούν τους Κάτλερ που βρίσκονται σε ταξίδι του μέλιτος. Η ανυποψίαστη Πόλι Κάτλερ, ανακαλύπτει μια μέρα, ότι η Ρόουζ έχει εραστή. Εκείνο όμως που δεν γνωρίζει ακόμα είναι το δολοφονικό σχέδιο που ετοιμάζει το παράνομο ζευγάρι εναντίον του ανυποψίαστου Τζορτζ...



 

Το φιλμ "Niagara", είναι μια ιστορία για την καταστροφική δύναμη των ανεξέλεγκτων σαρκικών και δολοφονικών εμμονών και ενστίκτων μας. Ένα αγωνιώδες φιλμ νουάρ του σκηνοθέτη Χένρι Χάθαγουεϊ, που έχει την τύχη να έχει για πρωταγωνιστή έναν κορυφαίο ηθοποιό, τον Τζόζεφ Κότεν. 

Η ταινία μας, είναι γυρισμένη το 1953. Βρισκόμαστε, στην χρυσή εποχή του κινηματογράφου, στο Χόλιγουντ. Είναι η εποχή με τους μεγάλους σταρ και τα είδωλα, την εικόνα των οποίων, δημιούργησαν με ζήλο και προσωπικό τους πάντα όφελος, τα μεγάλα στούντιο και οι εταιρείες παραγωγής της εποχής. Κλασσικό παράδειγμα, κι εν τέλει θύμα του συστήματος, η πιο λαμπρή παρουσία, η ζωή της οποίας, επαναπροσδιόρισε την έννοια του σταρ. Ο λόγος βέβαια, για την αξέχαστη Μέριλιν Μονρόε.

Ο σκηνοθέτης Χένρι Χαθαγουέι, ουσιαστικά, αποτίνει έναν φόρο τιμής στον Χίτσκοκ και κατά περίπτωση, «δανείζεται» μερικά από τα στοιχεία του. Σασπένς, αγωνία, γρήγοροι ρυθμοί και ένα αξιόλογο μοντάζ από την Barbara McLean, που δένει τις εικόνες, ιδανικά τη μία με την άλλη, δίχως να κουράζει τον θεατή. Ο σκηνοθέτης του φιλμ, εμπλουτίζει τα πλάνα του με σκηνές φυσικής δύναμης του ομώνυμου καταρράκτη, αλλά είναι μια άλλη φυσική ομορφιά, για την οποία η ταινία έμεινε στην ιστορία... η μοναδική Marilyn Monroe.

Το «Νιαγάρα», παραγωγής της 20th Century Fox, είναι μια ταινία που έχει φανερά στηριχθεί πάνω στην παρουσία της Μονρόε. Η ταινία «ανοίγει» με το ζεύγος Κάτλερ (Max Showalter & Jean Peters) που βρίσκεται στους καταρράκτες του Νιαγάρα για το μήνα του μέλιτος. Ο Ρέι Κάτλερ, γλυκός σύζυγος αλλά με συμπεριφορά νεόπλουτου, συναντά μαζί με τη γυναίκα του ένα άλλο ζευγάρι στο ξενοδοχείο, τον Τζόρτζ και την Ρόουζ Λούμις (Joseph Cotton & Marilyn Monroe), που κατά λάθος έχουν πάρει το δωμάτιό τους. Το ζευγάρι αυτό είναι κάπως αταίριαστο. Η νέα και σέξι Ρόουζ και ο αρκετά μεγαλύτερός της Τζόρτζ. Η παρεξήγηση με τα δωμάτια τελικά λύνεται και επιπλέον φέρνει πιο κοντά τα δύο ζευγάρια. Αλλά, σε κάποια περιήγηση του ζεύγους Κάτλερ στην πόλη, η Πόλι βλέπει τυχαία την Ρόουζ να φιλιέται μ’ έναν άλλο άνδρα, ενώ λίγο αργότερα, η Πόλι μαθαίνει ότι υπάρχει σχέδιο δολοφονίας του Τζορτζ.

Πριν από το «Νιαγάρα», η αλήθεια είναι, ότι στην Μονρόε δίδονταν μόνο κάποιοι μικροί ρόλοι χωρίς βάθος (“The Asphalt Jungle” του 1950, το “All About Eve” της ίδιας χρονιάς, αλλά και το “Monkey Business” του 1952). Στην ταινία αυτή παίρνει τον πρώτο της βασικό ρόλο, καθώς είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι το στούντιο έχτισε το «Νιαγάρα» πάνω της.

Η Μέριλιν Μονρόε έχει παίξει σε πολλά σπουδαία φιλμ, το «Νιαγάρα» όμως ήταν από τα πιο αναγνωρισμένα της καριέρας της. Έντονα έρχεται στη μνήμη από αυτήν την ταινία το υπέροχο φόρεμα που φορούσε η σταρ. Το 1953 ήταν μία καθοριστική, κι αν μη τι άλλο, «γεμάτη» χρονιά για την Μονρόε, η οποία είδε την καριέρα της να απογειώνεται, καθώς πρωταγωνίστησε, εκτός από το «Νιαγάρα» και σε άλλες δύο κλασσικές ταινίες: «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές» μαζί με την Τζέιν Ράσελ και «Πώς να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο» μαζί με την Λορίν Μπακόλ.

Το 1955 η Μέριλιν Μονρόε πρωταγωνίστησε στην ταινία «Επτά χρόνια φαγούρα». Το 1956, έπαιξε στην ταινία «Στάση του Λεωφορείου» για την οποία προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον θεατρικό συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ. Αξιοσημείωτη και η συνεργασία της, με τον Σερ Λόρενς Ολίβιε. Ενώ, το 1959 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζακ Λέμον και τον Τόνι Κέρτις στην ταινία «Μερικοί το προτιμούν καυτό».

Στο «Μερικοί το προτιμούν καυτό» (Some Like it Hot - 1959) του Μπίλι Γουάιλντερ, δύο μουσικοί από το Σικάγο, ο Joe (Τόνι Κέρτις) και ο Jerry (Τζακ Λέμον), γίνονται τυχαία μάρτυρες ενός ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ τοπικών γκάνγκστερ. Άμεσα επιβιβάζονται σε ένα τρένο με κατεύθυνση την Φλόριδα. Όταν όμως κατεβαίνουν από το τρένο, είναι πλέον η Josephine και η Daphne, τα δύο νέα μέλη ενός γυναικείου jazz συγκροτήματος. Η κάλυψη τους είναι τέλεια, μέχρι τη στιγμή που μια απογοητευμένη από την αγάπη τραγουδίστρια, πέφτει πάνω στη Josephine. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένας παλιός playboy ερωτεύεται τη Daphne, ενώ το αφεντικό του υποκόσμου αρνείται να πειστεί για την απάτη.



 

Μία κλασσική κωμωδία δια χειρός Μπίλι Γουάιλντερ. Υποψήφια για 6 βραβεία Oscar, κέρδισε όμως μόνο αυτό για την κατηγορία κοστουμιών, ενώ παράλληλα τιμήθηκε με τρεις Χρυσές Σφαίρες. Αν και από πολλούς θεωρείται υπερεκτιμημένη, είχε τεράστια απήχηση στο κοινό και είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι στο Internet Movie Data Base (imdb) βρίσκεται στη θέση 89, με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Το 1961 η Μονρόε χώρισε από τον τρίτο σύζυγό της, τον Άρθουρ Μίλλερ και εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική. Το 1962 απολύθηκε από την εταιρία Fox, εξαιτίας της ασυνέπειας που παρουσίαζε. Μετά από ένα μήνα βρέθηκε νεκρή από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών. Ο τοπικός ιατροδικαστής, που κλήθηκε για να γνωματεύσει επί των συνθηκών του θανάτου της, απεφάνθη ότι επρόκειτο πιθανότατα για αυτοκτονία. Πολλά γράφτηκαν για τη φημολογούμενη σχέση της με τον Τζον Κένεντι, καθώς και τον ρόλο που διαδραματίσε ο Φρανκ Σινάτρα. Όμως όλα αυτά είναι θέμα, ίσως ενός άλλου αφιερώματος.


 

Η Μέριλιν Μονρόε, έφυγε σε ηλικία μόλις 36 ετών, στις 05 Αυγούστου του 1962,  περνώντας οριστικά στη σφαίρα του μύθου και της αιωνιότητας. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, την έχει κατατάξει έκτη στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Πηγή : tvxs 

 

Μπράιαν Ινο: Είναι δυνατόν η Δύση να στηρίζει την εθνοκάθαρση στη Γάζα;

Σε ανοιχτή επιστολή του προς την ιστοσελίδα του αμερικανού μουσικού και φίλου του Ντέιβιντ Μπερν με τίτλο «Η Γάζα και η απώλεια του πολιτισμού» ο βρετανός μουσικός Μπράιαν Ινο περιγράφει τη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα ως εθνοκάθαρση και αναρωτιέται γιατί οι ΗΠΑ επιμένουν να στηρίζουν το Ισραήλ. Ο Ινο, που υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Roxy Music και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως οι Ντέιβιντ Μπάουι, Talking Heads και U2, υποστηρίζει πως η αφορμή για να συγγράψει αυτό το γράμμα διαμαρτυρίας υπήρξε η φωτογραφία ενός Παλαιστινίου που μετέφερε το νεκρό του παιδί.

Ακολουθεί η επιστολή:
«Εχω την αίσθηση ότι σπάω έναν ανείπωτο κανόνα με αυτή την επιστολή, αλλά δεν μπορώ να σιωπήσω άλλο. Σήμερα είδα έναν παλαιστίνιο άνδρα να κλαίει κρατώντας μια πλαστική τσάντα μεταφοράς κρέατος. Ηταν ο γιος του. Είχε "τεμαχιστεί" (όρος που χρησιμοποίησε το νοσοκομείο) από μια ισραηλινή πυραυλική επίθεση - προφανώς με το νέο τους όπλο, τις βόμβες flechette. Ισως γνωρίζετε τι είναι αυτό το όπλο - εκατοντάδες μικρά βελάκια από χάλυβα συσκευάζονται γύρω από εκρηκτικά και σκίζουν τη σάρκα. Το αγόρι ήταν οΜοχάμεντ Καλάφ αλ Ναουάσρα. Ηταν τεσσάρων ετών.

Ξαφνικά σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να ήταν ένα από τα παιδιά μου στην τσάντα και αυτή η σκέψη με αναστάτωσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τον τελευταίο καιρό.

Τότε διάβασα ότι ο ΟΗΕ είχε δηλώσει πως το Ισραήλ θα μπορούσε να είναι ένοχο για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα και θέλησε να ξεκινήσει μια επιτροπή γι' αυτό. Η Αμερική δεν θα συναινέσει για τη σύστασή της.

Τι συμβαίνει στην Αμερική; Ξέρω από την εμπειρία μου πόσο διαστρεβλωμένες παρουσιάζονται οι ειδήσεις σας και πόσο λίγα θα έχετε ακούσει για την άλλη πλευρά αυτής της ιστορίας. Αλλά, για όνομα του Θεού, δεν είναι δύσκολο να μάθετε. Γιατί η Αμερική συνεχίζει την τυφλή υποστήριξη της μονόπλευρης εθνοκάθαρσης; ΓΙΑΤΙ; Απλώς δεν το χωράει ο νους μου. Η Αμερική που ξέρω είναι συμπονετική, ανεκτική, δημιουργική, εκλεκτική και γενναιόδωρη. Οι αμερικανοί φίλοι μου συμβολίζουν αυτά τα πράγματα για μένα. Αλλά ποια Αμερική στηρίζει αυτόν τον φρικτό, μονόπλευρο, αποικιοκρατικό πόλεμο;

Επισκέφθηκα πέρυσι το Ισραήλ με τη Μαίρη, μια φίλη μου, η αδελφή της οποίας εργάζεται για τη UNRWA, την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους παλαιστίνιους πρόσφυγες. Ανέλαβαν να μας ξεναγήσουν ο Παλαιστίνιος Σαντί, ο οποίος είναι σύζυγος της αδελφής της και επαγγελματίας ξεναγός, και ο Ορεν Γιακόμποβιτς, ένας ισραηλινός Εβραίος που αποχώρησε από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις διότι αρνήθηκε να υπακούσει διαταγές και να βιαιοπραγήσει επάνω σε παλαιστίνιους αιχμαλώτους. Είδαμε τρομακτικές σκηνές: σπίτια Παλαιστινίων να περικλείονται από συρματόπλεγμα και μεγάλα καδρόνια προκειμένου να εμποδίζουν τους εποίκους από το να ρίχνουν περιττώματα, ούρα και χρησιμοποιημένες σερβιέτες στους κατοίκους. Παιδιά Παλαιστινίων στον δρόμο τους προς το σχολείο να ξυλοκοπούνται με ρόπαλα του μπέιζμπολ από ισραηλινά παιδιά υπό τις επιδοκιμασίες και το χειροκρότημα των γονιών τους. Ενα ολόκληρο χωριό υπό έξωση, με τους κατοίκους να διαμένουν σε σπηλιές και τρεις οικογένειες εποίκων να έχουν καταλάβει τη γη τους. Εναν εβραϊκό οικισμό στην κορυφή ενός λόφου που έστελνε τα λύματα της αποχέτευσής του απευθείας στα χωράφια των Παλαιστινίων παρακάτω. Τα σημεία ελέγχου και όλες τις ατελείωτες καθημερινές ταπεινώσεις.

Σκεφτόμουν από μέσα μου: "Οι Αμερικανοί το ανέχονται πραγματικά αυτό; Νομίζουν πως είναι εντάξει; Ή μήπως απλά δεν γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει;". Ωστόσο αυτό που πραγματικά με απασχολεί είναι το δάσος και όχι το δέντρο: είτε μας αρέσει είτε όχι, στα μάτια της πλειονότητας του κόσμου, η Αμερική αντιπροσωπεύει τη Δύση. Οπότε είναι η Δύση αυτή που στηρίζει αυτόν τον πόλεμο, παρά τις όποιες διακηρύξεις περί ηθικής και δημοκρατίας. Φοβούμαι λοιπόν ότι όλα τα πολιτισμικά επιτεύγματα του Διαφωτισμού και του δυτικού πολιτισμού έχουν απαξιωθεί από αυτή την κατάφωρη υποκρισία. Ο πόλεμος αυτός δεν έχει καμία ηθική δικαιολογία που να μπορώ να δω - ούτε καν μια πραγματιστική αξία με την έννοια της "ρεαλπολιτίκ" του Χένρι Κίσινγκερ. Απλώς κάνει όλους εμάς να φαινόμαστε κακοί.

Λυπάμαι που σας επιβαρύνω με όλο αυτό. Ξέρω ότι είστε απασχολημένοι, ίσως και αλλεργικοί στην πολιτική, αλλά αυτό είναι πέρα από την πολιτική. Είναι η σπατάλη του πολιτισμικού κεφαλαίου που έχουμε δημιουργήσει από γενιά σε γενιά. Σας διαβεβαιώνω ότι καμία από τις ερωτήσεις σε αυτό το e-mail δεν είναι ρητορική: όντως δεν καταλαβαίνω και εύχομαι να μπορούσα».