ενημέρωση 6:03, 12 May, 2026

βύσσινο γλυκό του κουταλιού και καλοκαιρινή βυσσινάδα

Το βύσσινο γλυκό του κουταλιού όπως και όλα τα γλυκά του είδους ψάχνουν εσαεί το γυάλινο σκαλιστό πιατάκι τους.  Όμως, κι αν ακουμπήσουν στο τραπέζι χωρίς το πολύφερνο αξεσουάρ μιας εποχής κλεισμένης σε μαυρόασπρες φωτογραφίες, φέρνουν μαζί την ίδια εξωτική οικειότητα που οι δεύτερες κουβαλάνε στο παλιοκαιρνό τους δαντελωτό καλούπι. Βλέποντας τους μικρούς καρπούς αποχαυνωμένους και πνιγμένους στο σιρόπι, δεν φαντάζεσαι ποτέ να έχουν καθαριστεί από βιαστικά νεανικά χέρια. Ακόμη κι αν δεν είσαι μέγας φαν τέτοιων γλυκών, κι αν ουδέποτε έπεσες στην κατσαρόλα με το σύκο ή το τραγανόγλυκο ντοματάκι και επέπλευσες στη σιροπάτη κολυμπήθρα (όπως η αφεντιά μου άπειρες φορές μικρή), το ζαχαροπλαστικό τους κεφάλαιο αποζητάει σεβασμό κι εκτίμηση.

Τα φιλόπονα γλυκά του κουταλιού διαθέτουν τα στοιχεία της σπιτικής υπομονής που χαρακτηρίζουν πολλά φαγητά της απλής ελληνικής κουζίνας. Έχουν επίσης την παρασκευαστική ιδιαιτερότητα να συνδέονται αποκλειστικά με τη ζάχαρη. Σαν τις μαρμελάδες. Παραμένουν έτσι ατόφια, πιστά και καθαρά από λιπαρά συστατικά και άμυλο, κάτι που αντικειμενικά μπορεί να θεωρηθεί εκτός από προσόν και συγκριτικό πλεονέκτημα. Η αρχική γεύση κάθε καρπού και ο διαφορετικής έντασης χαρακτήρας μεταμορφώνεται μέσω της λιωμένης ζάχαρης. Στρογγυλεύει, μαλακώνει, ωριμάζει και σου προσφέρει τον καλύτερο εαυτό του. Το ποτισμένο γλύκα βύσσινο για παράδειγμα διατηρεί ελάχιστα κρόσσια απ” τον ξινή στρυφνάδα του. Στη σιροπιασμένη του μετάλλαξη απολαμβάνεις το γλυκό του ιδεώδες. Στα πλεονεκτήματα της κατηγορίας προσμετράται και η ποικιλία των γλυκών, ενισχυμένη από την διαφορετικότητά τους σε υφή, όγκους, σχήματα και χρώματα. Θαυμαστός πλούτος μαζεμένος στην πρώτη ύλη, τόσος που η μόνη ανάγκη του είναι να διατηρηθεί -εξ ου και προκύπτει ο εν λόγω μόνιμος παρτενέρ. Κατά τα λοιπά, όλη η κατηγορία δεν καλλωπίζεται ούτε μοστράρεται σαν κάτι περισσότερο κι έτσι ελάχιστα έχει μπει στο δημιουργικό παιχνίδι της σύγχρονης ζαχαροπλαστικής.

βύσσινο γλυκό του κουταλιούΤο βύσσινο μπήκε στην hot λίστα με τα δημοφιλή γλυκά του κουταλιού όταν ξέφυγε απ” το γιαούρτι, κυκλοφόρησε με τα παγωτά (βανίλια συνήθως άντε και καϊμάκι για τους “ψαγμένους’) και στρογγυλοκάθισε σε τσιζκέικ, πρόσφατα δε και στα μικρά αυτάρεσκα κεκάκια (cupcakes). Εύκολα ταιριάσματα και σίγουρα και επιτυχημένα αναμφισβήτητα. Συντηρητικά σαν βόλεμα. Η λαμπρή του σταδιοδρομία τερμάτισε περίπου εκεί τα γκάζια της πολλής έμπνευσης. Αλλά προφανώς και δεν χρειάζεται να το δείτε τόσο στενά, αν σας αρέσει. Χρησιμοποιήστε το σε τηγανίτες, βάλτε το σε Ίτον μες, σε κέικ, τάρτες ή ταρτάκια, σαρλότ, παγωτό γιαούρτι και πάβλοβες, συνοδέψτε τυριά, κάντε με το σιρόπι γρανίτα ή συνδυάστε το γλυκό με φρέσκα φρούτα σε φρουτοσαλάτες ή με σοκολάτα (π.χ. αντί για βατόμουρα στη συνταγή της τούρτας) – για να αναφέρω μερικές εύκολα προσαρμόσιμες ιδέες.

Σημαντικό επίσης ειδικά για το βύσσινο είναι το γεγονός ότι αξιοποιείται μέχρι και η τελευταία σταγόνα του σιροπιού λόγω της βυσσινάδας. Καλοκαιρινό δροσιστικό που αρέσει ιδιαίτερα σε μικρούς και μεγάλους, η βυσσινάδα είναι μεγάλη εφεύρεση. Το σιρόπι του γλυκού αραιωμένο με νερό (1:4 ή 1:3 ανάλογα με το πόσο δεμένο είναι και πόσο γλυκό σας αρέσει το αποτέλεσμα) σε μεγάλο ποτήρι με παγάκια είναι απ” τα πιο ωραίες (γευστικά και αισθητικά) μη αλκοολούχες long drink επιλογές για να ξεδιψάς. Μια κανάτα με παγωμένη βυσσινάδα είναι η χαρούμενη προσωποποίηση της δροσιάς και εννοείται πως είναι απείρως προτιμότερο ρόφημα από οποιοδήποτε ready made αναψυκτικό.

βυσσινάδαΕίναι φανερό πως είμαι καθόλα υπέρ ενός νέου λανσαρίσματος των γλυκών του κουταλιού, γι αυτό αν κάποια μαμά ή γιαγιά σας προμηθεύει με βάζα από σπιτικά φτιαγμένα φρούτα, λαχανικά ή άλλους καρπούς, μην τα υποτιμήσετε και μην τα καταχωνιάσει η ευγένειά σας πίσω-πίσω στο δυσπρόσιτο ράφι του τελευταίου ντουλαπιού. Βγάλτε τα φως και στον πάγκο της κουζίνας και αξιοποιήστε τα. Παίξτε μαζί τους δημιουργώντας γευστικά κολάζ όπως θα κάνατε με τις παλιές φωτογραφίες. Θα εκπλαγείτε νόστιμα κι ευχάριστα και φυσικά θα δικαιώσετε τον κόπο εκείνου που τα έφτιαξε.

Για τους λάτρεις του γλυκού που θάθελαν να καταπιαστούν ιδίοις χερσί με την παρασκευή του αλλά και για όσους έχουν την όρεξη να πειραματιστούν μαζί του, τώρα μόνον δίνεται η ετήσια ευκαιρία. Ιούνιο με Ιούλιο είναι η εποχή για να προμηθευτείτε βύσσινα. Φορέστε γάντια (τα μιας χρήσεως, λεπτά χειρουργικά), εφοδιαστείτε με έναν μεσαίο συνδετήρα (των χαρτιών) και ακολουθήστε τη συνταγή, που είναι πραγματικά εύκολη.
Είθισται από υπερβολικό φόβο για το “ξινό κεράσι” (αυτό είναι το βύσσινο), η αναλογία βύσσινων-ζάχαρης στην παρασκευή του γλυκού να κινείται στο 1:1 (1 κιλό ζάχαρη για 1 κιλό βύσσινα). Ξεπεράστε το αναχρονιστικό κόνσεπτ και βάλτε λιγότερη ζάχαρη, πράγμα που αφενός δεν καπελώνει το φρούτο διατηρώντας τα ίχνη του αυθεντικού του χαρακτήρα μέσα στη δεδομένη γλυκύτητα και αφετέρου αφαιρεί 25% των θερμίδων! Προς θεού δε, μην χρησιμοποιήσετε με τίποτα γλυκόζη ούτε 1-2 άσχετες κουταλιές που διάφοροι συστήνουν, καταστρέφοντας εντελώς τη γεύση και το έργο σας. Γιατί, ναι, η παρασκευή του βύσσινου είναι ένα μινιόν πρότζεκτ επειδή αυτό που κυρίως απαιτεί είναι κάποια υπομονή στο καθάρισμα. Αν το δείτε όμως, λίγο σαν …ψυχοθεραπεία, σαν το πλέξιμο λόγου χάριν ή σαν συνταγή τύπου ντολμαδάκια ή σαν ένα σχέδιο που αποτυπώνει λεπτομέρειες (το γράφω για τους έχοντες καλλιτεχνικές ανησυχίες), κι αν βάλετε μουσική και φορέσετε την καλή σας διάθεση, το εγχείρημα της αφαίρεσης των κουκουτσιών μπορεί μετά το 10ο κουκούτσι (που θα τους έχετε πάρει τον αέρα) να θεωρηθεί και ένα ζεν διάλειμμα. Τολμήστε το και θα απομυθοποιήσετε τη δυσκολία, trust me :D

 βύσσινο γλυκό του κουταλιούΠροετοιμασία: 1-1 1/2 ώρα το καθάρισμα, που γίνεται άνετα και την προηγουμένη. 1 ώρα περίπου για το συνολικό βράσιμο. Αν κάνετε το γλυκό σε 2 στάδια, μπορείτε να βάλετε τα καθαρισμένα βύσσινα σε μπολ με τη ζάχαρη και να παραμείνουν έτσι 12 ώρες ή όλο το βράδυ. Δεν είναι ωστόσο απαραίτητο. Παραλείψτε το αν θέλετε να τελειώσετε το γλυκό την ίδια μέρα. Βολεύει να πλύνετε τα βύσσινα και να απαλλαχτείτε εξαρχής απ” τα κοτσάνια, που αποχωρίζονται το φρούτο πανεύκολα. Εύκολη συνταγή.

Υλικά
2 κιλά βύσσινα (ζυγισμένα με τα κουκούτσια χωρίς τα κοτσάνια)
1.5 κιλό ζάχαρη
1/2 κ.γ. χυμό λεμόνι (προαιρετικά)
3-4 κ.σ. νερό

Ετοιμάζετε τα βύσσινα: Τα πλένετε και αφαιρείτε τα κοτσάνια. Τα ζυγίζετε και υπολογίζετε τη ζάχαρη με αναλογία 1:0.75. Παίρνετε ένα-ένα βύσσινο και με έναν μεσαίου μεγέθους συνδετήρα (χωρίς πλαστικό κατά προτίμηση) αφαιρείτε το κουκούτσι, μπήγοντάς το ακριβώς δίπλα του και τραβώντας το έξω, χωρίς να διαλύσετε το μικρό βύσσινο.
βύσσινο γλυκό του κουταλιού

Σημείωση: Ο μεσαίος συνδετήρας είναι προτιμότερος από τη φουρκέτα που χρησιμοποιούνταν παλιά γιατί είναι κλειστός και πιο σταθερός στο κράτημα, ταιριάζει δε καλύτερα στο μέγεθος των κουκουτσιών. Εναλλακτικά, αν σας δυσκολεύει μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ειδικό εργαλείο γι” αυτή τη δουλειά, πράγμα που γλυτώνει χρόνο αλλά δημιουργεί διαμπερές τρύπημα στον καρπό.
Βράζετε το βύσσινο: Μεταφέρετε τα καθαρισμένα βύσσινα σε άνετη κατσαρόλα (διπλάσια του όγκου τους), προσθέστε τη ζάχαρη και το νερό και βάλτε την σε μέτρια φωτιά. Στα 10 λεπτά περίπου η ζάχαρη λιώνει και το υγρό αρχίζει να βράζει και να δημιουργεί αφρούς. Ανακατέψτε με ξύλινη κουτάλα, ξαφρίστε και χαμηλώστε τη φωτιά, ώστε ο βρασμός να είναι ήπιος (αν είναι έντονος, το υγρό θα αρχίσει να φουσκώνει και οι αφροί θα γεμίσουν το σύμπαν -έχετε το νου σας).
Βράστε το γλυκό μ” αυτό τον τρόπο για 55 λεπτά ανακατεύοντας μερικές φορές κατά τη διάρκεια. Ελέγξτε το σιρόπι, που θα πρέπει να έχει δέσει σ” αυτόν το χρόνο και μια σταγόνα του σε κρύο πιάτο θα πρέπει να στέκεται κανονικά. Αν όχι συνεχίστε για λίγο ακόμη (5 λεπτά). Ρίξτε το λεμόνι, αν το χρησιμοποιήσετε, συνεχίστε το βράσιμο για άλλα 5 λεπτά και αποσύρετε. Ανακατέψτε πάλι και αφήστε να κρυώσει εντελώς.
Αποθήκευση-διατήρηση: Σε καθαρά αποστειρωμένα βάζα απαραιτήτως στεγνά. Πλύντε τα βάζα και βάλτε τα στους 100-120 βαθμούς C στο φούρνο της κουζίνας για 10-15 λεπτά. Γεμίστε τα έτσι που τα βύσσινα να σκεπάζονται απ” το σιρόπι και κλείστε τα. Κρατήστε το επιπλέον σιρόπι χωριστά και εγκαινιάστε την καλύτερη καλοκαιρινή βυσσινάδα. Αν κάνετε μεγάλη ποσότητα, τα προς αποθήκευση βάζα καλό είναι να μείνουν σε σκιερό μέρος. Το βύσσινο γλυκό του κουταλιού διατηρείται έτσι για πολύ καιρό.

Εφαρμογή που διαβάζει τη διάθεση του χρήστη ετοιμάζει η Dell

Όπως αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμά του το BBC, η γνωστή εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών Dell ετοιμάζει μια νέα εφαρμογή για χρήση στο σπίτι η στην εργασία η οποία θα είναι ικανή να 'διαβάζει' τη διάθεση του χρήστη μέσω φορετού ηλεκτρο-εγκεφαλογράφου που θα ανιχνεύει την εγκεφαλική δραστηριότητα του χρήστη. To σύστημα πιθανόν να τεθεί σε κυκλοφορία το 2017.  

Ο ιθύνων του τμήματος έρευνας και ανάπτυξης της Dell, Jai Menon, τόνισε στο BBC ότι ένα team της εταιρείας εργάζεται εντατικά για την τελειοποίηση του λογισμικού που θα συνεργάζεται με φορητές συσκευές ανίχνευσης εγκεφαλικών κυμάτων που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, όπως της εταιρείας Neurosky, ώστε να είναι σε θέση να ανιχνεύει την διάθεση όποιου το χρησιμοποιεί, με ακρίβεια 90%. Ο φορετός ηλεκτροεγκεφαλογράφος της Neurosky Σχετικά με τις προοπτικές χρήσης ενός τέτοιου λογισμικού, ο Menon δήλωσε ότι "Εάν καταφέρουμε να ανιχνεύσουμε επιτυχώς ότι ο χρήστης εργάζεται εντατικά, το σύστημα θα μπορεί να μειώνει στο ελάχιστο οποιαδήποτε δραστηριότητα του αποσπά την προσοχή, στέλνοντας, για παράδειγμα, κάθε εισερχόμενη κλήση στον τηλεφωνήτη. Παρομοίως, εάν το σύστημα διαισθανθεί ότι ο χρήστης εργάζεται για πολύ ώρα με εντατικούς ρυθμούς, θα του συνιστά να κάνει ένα διάλειμμα".  

Ο Jai Menon, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις πιθανές εφαρμογές του συστήματος ανάγνωσης της διάθεσης που ετοιμάζει η Dell, στα videogames: "Εάν το σύστημά μας καταλάβει ότι οι παίκτες βαριούνται θα μπορεί να ανεβάζει το επίπεδο δυσκολίας του εκάστοτε videogame για να τους κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον. Ενώ εάν διαισθανθεί ότι ο gamer αγνώνεται, θα δίνει στοιχεία για το πως να τελειώσει την πίστα".  

Παρόλες τις πολλαπλές εφαρμογές του συστήματος ανίχνευσης διάθεσης του χρήστη της Dell, πολλοί ειδικοί εκφράζουν τις ανησυχίες τους ότι μια τέτοια συσκευή θα προκαλέσει αντιδράσεις, εφόσον είναι επιτυχής, αφού η διάθεση ενός εργαζομένου θα μπορεί να βρίσκεται ανά πάσα στιγμή υπό τον έλεγχο του εκάστοτε εργοδότη.

Πηγή: lifo

To ελληνικό καλοκαίρι περιέχει τα πάντα

Γράφει ο Χρήστος Χωμενίδης

Ο μοναδικός ακατάλυτος νόμος μας

Διαβάζω ελληνική μυθολογία. Κανείς απ’τους θεούς ή από τις μοίρες δεν προαναγγέλλει πουθενά τη συντέλεια του κόσμου...

«Θα Ξαναγυρίσουμε και θα Τρέμει η Γης!» γράφει με αρχαιοελληνικά ψηφία η μπλούζα που αγόρασα από τουριστικό κατάστημα στο Γύθειο για να τη φοράω όταν κοιμάμαι.  

Βγαίνοντας, με το απόκτημά μου μέσα σε πλαστική σακούλα με μαιάνδρους, αντικρίζω τα τοπικά γραφεία της «Χρυσής Αυγής» να δεσπόζουν στην πλατεία. Το γιγαντοπανώ που κρέμεται από το μπαλκόνι τους ζητάει την άμεση απελευθέρωση των «εθνικιστών»-βουλευτών.  

Κοιτάζω γύρω μου. Το μανιάτικο τοπίο, άνυδρο μα κατάφωτο, τρυφερό κατά βάθος μέσα στην τόση αγριάδα του, κάθε άλλο παρά υποθάλπει την εκδικητικότητα. Στα πρόσωπα των ανθρώπων, ντόπιων και ξένων, δεν είναι χαραγμένο το μίσος αλλά η χαρά της ζωής. Τα πιτσιρίκια παίζουν στα παρτέρια ή ρίχνουν πετονιές στην αποβάθρα για να ψαρέψουν κανα σπάρο. Οι έφηβοι αράζουν στην πλατεία, ανακατεύουν με το καλαμάκι τον καφέ και καβλαντίζουν ράθυμα, κοιτώντας σπάνια το ρολόι τους. Μαμάδες με μωρά στα καρότσια βολτάρουνε δυό-δυό, τρεις-τρεις, κουτσομπολεύουν, αμπελοψυχολογούν, ίσως και να μπανίζουν κάποιον γκόμενο, έτσι για να περνάει η ώρα… Ανδροπαρέες σαραντάρηδων, πενηντάρηδων, εξηντάρηδων ψευτοτσακώνονται για το ποδόσφαιρο, για τις δουλειές, για φράγκα και για μπερδεμένους έρωτες. Ακόμα κι ένας γέρων ενενήντα ετών, μπαίνει υποβασταζόμενος στο καφενείο και παραγγέλνει με βραχνή φωνή μια ρακή, τη σφίγγει με ένα χέρι που παραδόξως πια δεν έχει Πάρκινσον και την κατεβάζει μονοκοπανιάς. Όλα εν ολίγοις είναι εδώ. Όλα και όλοι θάλλουν κάτω από τον ήλιο και κλείνουν μέσα τους τους πεθαμένους μα και τους αγέννητους. Ποιοι να ξαναγυρίσουν και γιατί να τρέμει η γης;  

Όλα και όλοι θάλλουν κάτω από τον ήλιο και κλείνουν μέσα τους τους πεθαμένους μα και τους αγέννητους. Ποιοι να ξαναγυρίσουν και γιατί να τρέμει η γης;    

Το ελληνικό καλοκαίρι μου φαινόταν ανέκαθεν ο μοναδικός ακατάλυτος νόμος μας. Η άσπρη μας πέτρα ξέξασπρη που φωτίζει τον κόσμο και καταργεί τους λεκέδες του. Η διαφανής σαυρούλα που σκαρφαλώνει στο περβάζι. Οι ρόδες των ποδηλάτων που μισοβυθίζονται στην άμμο. Οι αφίσες που προαναγγέλλουν το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονος και του Σωτήρα. Δημοτικολαϊκά συγκροτήματα πάνω σε πρόχειρα στημένα ικριώματα στην πλατεία, αρνιά και γουρουνοπούλες που σουβλίζονται απ’το πρωί, ο παπάς της ενορίας κερνάει το πιο καλό κοψίδι στον εξάδελφό του απ’την Αστόρια. Το ελληνικό καλοκαίρι είναι τα βογκητά των ζευγαριών που κάνουν έρωτα πίσω από τα μισόκλειστα παντζούρια. Είναι η οθόνη του υπαίθριου σινεμά που θροίζει σε ένα μελτεμάκι. Είναι τα θηριώδη σουτιέν και βρακιά της γιαγιάς που -κρεμασμένα από τα μανταλάκια- ρίχνουν σκιές προϊστορικών τεράτων στον απέναντι τοίχο. Στο ελληνικό καλοκαίρι, το μόνο που μπορείς να σφάξεις είναι ένα καρπούζι. Ποιοι να ξαναγυρίσουν και γιατί να τρέμει η γης;   Ξέρω, ξέρω… Η κοινωνία αντιμετωπίζει τρομερά προβλήματα. Ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι, άνθρωποι που έχουν καταρρεύσει οικονομικά, άρρωστοι που ξεροσταλιάζουν για μια χημειοθεραπεία. Οικογένειες που έχουν στερηθεί και το στοιχειώδες αίσθημα ασφάλειας κι έχουν οδηγηθεί στην απόγνωση, γονείς με άδειες, τριμμένες τσέπες που αδυνατούν να πληρώσουν τα φροντιστήρια των παιδιών τους, νέοι που διστάζουν να παντρευτούν – πώς να ανοίξεις σπίτι, αν δεν μπορείς καλά-καλά να συντηρήσεις τον εαυτό σου; Κι έτσι η οργή, μήνα τον μήνα, η οργή διογκώνεται, τυφλώνει, αποκτηνώνει, σε κάνει να επαφίεσαι σε κάποιους που θα ξαναγυρίσουν –δήθεν- και θα τρέμει η γης…  

Στο ελληνικό καλοκαίρι, το μόνο που μπορείς να σφάξεις είναι ένα καρπούζι. Ποιοι να ξαναγυρίσουν και γιατί να τρέμει η γης;

Και όμως, το ελληνικό καλοκαίρι είναι ακόμα εδώ. Οι δρόμοι στην Αθήνα έχουν και φέτος τον Αύγουστο ερημώσει σχεδόν. Οι πληθυσμοί των πολυκατοικιών έχουν και πάλι ξεχυθεί στις ακρογιαλιές, ίσως όχι σε πλαζ πολυτελείας και σε μπητς μπαρ με μοχίτο αλλά σε σπίτια συγγενών και φίλων και σε κάμπινγκ, που το νερό απ’το κοινόχρηστο ντουζ κυλάει με το σταγονόμετρο και σου κάνει τη χάρη να σε αφήνει με τα αλάτια. Και όμως, τα παιδάκια εξακολουθούν να πετάνε βότσαλα στη θάλασσα και να παραβγαίνουν ποιανού θα αναπηδήσει περισσότερες φορές. Και οι μεγάλοι (μεγάλος αυτοαποκαλείται όποιος έχει συμπληρώσει τα πέντε) επιμένουν να ερωτεύονται και να λένε φράσεις όπως «πρώτη φορά» ή «για πάντα». Και οι γέροι –και οι εσχατόγεροι- δεν παραιτούνται από το να κάνουν σχέδια για το μέλλον.  

Εάν έγραφα μια ελληνική κωμωδία, θα έβαζα κάποιον φανατικό ιδεολόγο –αδιάφορο ποιανής ιδεολογίας- να επιχειρεί να εκφωνήσει λόγο σε παραλία. Ένας αέρας κυκλαδίτικος να καλύπτει τη φωνή του και να του παίρνει τα χαρτιά, ένα κύμα να τον μουσκεύει, ένα μισόγυμνο κορμί να τον ανταγωνίζεται θρασύτατα. Θα τον έβαζα να μουλαρώνει και να τελειώνει τον λόγο του με τη φράση «Θα Ξαναγυρίσουμε και θα Τρέμει η Γης!» Κι έπειτα ένα σμήνος γλάρων –σαν χορωδία αγγέλων ή τραγοπόδαρων σατύρων- να τον ειρωνεύεται γαβγίζοντας.  

Διαβάζω ελληνική μυθολογία. Κανείς απ’τους θεούς ή από τις μοίρες δεν προαναγγέλλει πουθενά τη συντέλεια του κόσμου. Δεν απειλεί πως οι άνθρωποι θα κριθούν κατά τα έργα και τις αμαρτίες τους. Δεν προφητεύει μια Δευτέρα Παρουσία. Ποια Δευτέρα Παρουσία; Αφού όλα και όλοι είναι ήδη, νυν και αεί, εδώ. Και η γη δεν τρέμει παρά από τους οργασμούς μας. Κι απ’τις ωδίνες των τοκετών μας.  

Το ελληνικό καλοκαίρι περιέχει τα πάντα. Δίνει λογαριασμό μονάχα στον εαυτό του.  

Πηγή: lifo

Σσσσς… τα μωρά κοιμούνται!

Κι εμείς λιώνουμε

 
 
image
 
 

Η Βρετανίδα φωτογράφος Σάντι Φορντ έφτιαξε ένα υπέροχο heart melting άλμπουμ με κοιμισμένα νεογέννητα σε στάση «βατραχάκι». Ενώ κοιμούνταν τα τοποθέτησε μπρούμυτα, με τα χεράκια τους στο πρόσωπο και τους φόρεσε χνουδωτά σκουφάκια. Τα μωρά, που είναι έως και 2 εβδομάδων συνέχισαν να κοιμούνται κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, παίρνοντας διάφορες εκφράσεις. Χαμογελαστά, προβληματισμένα, έκπληκτα, αξιολάτρευτα.

image


image


image


image


image


image


image


image


image


image