ενημέρωση 11:55, 14 May, 2026

Το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ προσφέρει διδακτορικό στη σοκολάτα!

Οι λάτρεις της σοκολάτας βρήκαν το ιδανικό πεδίο σπουδών. Το φημισμένο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στη Βρετανία προσφέρει ένα διδακτορικό δίπλωμα πάνω στη σοκολάτα! 

Συγκεκριμένα, το τμήμα Χημικών Μηχανικών και Βιοτεχνολογίας αναζητά ένα άτομο για διδακτορική διατριβή στη σοκολάτα. 

Διαβάστε εδώ την αγγελία του Κέιμπριτζ για το διδακτορικό.

Στόχος της έρευνας είναι να βρεθεί πώς γίνεται να μη λιώσει η σοκολάτα σε θερμά κλίματα.

Οι υποψήφιοι διδάκτορες θα πρέπει να συμπληρώσουν την αίτησή τους μέχρι τις 29 Αυγούστου.

Η περιγραφή του διδακτορικού αναφέρει ότι στόχος της έρευνας είναι «η διερεύνηση των παραγόντων που επιτρέπουν τη σοκολάτα, η οποία έχει σημείο τήξεως κοντά σε εκείνη του ανθρώπινου σώματος, να παραμείνει σε στερεή κατάσταση, διατηρώντας τις ιδιότητες που ζητούν οι καταναλωτές όταν αποθηκεύεται και πωλείται σε θερμά κλίματα».

Το Πανεπιστήμιο τονίζει ότι η έρευνα βασίζεται κυρίως σε πειράματα, αλλά απαιτούνται καλές μαθηματικές γνώσεις.

Το MoMA της Νέας Υόρκης ψηφιοποεί τις ταινίες του Αντι Γουόρχολ

Πεντακόσιες ταινίες του Αντι Γουόρχολ, ανάμεσά τους πολλές σπάνιες και άγνωστες, θα είναι στη διάθεση του κοινού μετά την ψηφιοποίησή τους. Το έργο ανέλαβε το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MoMA) σε συνεργασία με το Μουσείο Αντι Γουόρχολ και θα χρειαστούν αρκετά χρόνια ώσπου να ολοκληρωθεί η μετατροπή τους από φιλμ 16mm σε φορμάτ υψηλής ανάλυσης.

Ο διάσημος καλλιτέχνης τις γύρισε από το 1963 ώς το 1972, κατά τη διάρκεια της πιο έντονης και δημιουργικής περιόδου του. Στον «Υπνο» παρακολουθεί τον καλλιτέχνη Τζον Τζιόρνο ενώ κοιμάται, στο «Τρώγοντας» τον Ρόμπερτ Ιντιάνα ενώ τρώει ένα μανιτάρι και στο «Φιλί» (φωτογραφία) ζευγάρια που φιλιούνται.

Η σειρά «Κούρεμα» διαθέτει εξαιρετικά στυλιζαρισμένα πλάνα με styling μαλλιών, το «Empire», διάρκειας εξήμισι ωρών, δείχνει το Empire State Building τη νύχτα ενώ στα «Blow Job» και «Hand Job» άνδρες επιδίδονται στις αντίστοιχες σεξουαλικές πράξεις. Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές των ταινιών του βρίσκονται οι Ντένις Χόπερ, Ντέιβιντ Μπόουι, Μικ Τζάγκερ, Ιβ Σεν Λοράν και πολλοί άλλοι διάσημοι της εποχής.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η απάτη της ανάπτυξης

Το Ολυμπιακό κίνημα σε όλο τον κόσμο φαίνεται πως βρίσκεται σε ύφεση. Όλο και λιγότερες πόλεις διεκδικούν σήμερα τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι πολίτες στην Κρακοβία, το Μόναχο, την Στοκχόλμη και την Ελβετία εμφανίζονται επιφυλακτικοί για τη διοργάνωση των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Το κλίμα δεν διαφέρει και για τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Όπως γράφουν σε άρθρο τους οι New York Times στις τέσσερις αμερικανικές πόλεις που προκρίθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 – Βοστόνη, Λος Άντζελες, Σαν Φρασίσκο και Ουάσινγκτον – το ενδιαφέρον κρίνεται μάλλον «χλιαρό». Πολλοί γνωρίζουν πλέον το πάθημα της Αθήνας, καλύτερα της Ελλάδας που βρέθηκε υπερχρεωμένη από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Πικρές όμως είναι και οι εμπειρίες του Λονδίνου που παρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς για μικρό κόστος, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2012 κόστισαν πάνω από 18 δις δολάρια. Οι Ολυμπιακοί στο Σότσι ξεπέρασαν τα 51 δις δολάρια.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, όπως και άλλες διοργανώτριες αρχές μεγάλων διεθνών αθλητικών διοργανώσεων (FIFA κ.α.), πετούν το «τυράκι» της ανάπτυξης, του τουρισμού, της αύξησης της απασχόλησης. Όμως τα τελευταία χρόνια η «φάκα» είναι περισσότερο εμφανής από το «τυρί». Όπως σημειώνεται στο άρθρο των New York Times οι υποσχέσεις αυτές αποδεικνύονται μια απάτη του μάρκετινγκ. Τα παραδείγματα πολλά...

Στην Ελλάδα, δέκα χρόνια μετά την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, η συζήτηση για το κόστος παραμένει. Ήταν τότε που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη ήθελε να προβάλλει την Ελλάδα σαν μια χώρα με τεράστιες οικονομικές δυνατότητες και προοπτικές ενόψει και της ένταξης στην ΟΝΕ. Με την ανάληψη της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων είχαν συναινέσει τότε όλα τα κόμματα πλην του Συνασπιμού. Μεγαλοϊδεατισμός, έπαρση και εθνική υπερηφάνεια συνθέτουν εκείνη την περιόδο το σκηνικό.

Η υπέρβαση των προϋπολογισμών στα δημόσια έργα είναι συνηθισμένο φαινόμενο στην Ελλάδα. Έτσι και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σύμφωνα με την Εφημερίδα των Συντακτών το κόστος ξεπέρασε κατά 600% τον προϋπολογισμό. Όσο για τα ολυμπιακά ακίνητα; Με εξαίρεση ορισμένα τα περισσότερα ρημάζουν καθώς παραμένουν αχρησιμοποίητα εδώ και μια δεκαετία. Το «τυράκι» της ανάπτυξης έπεσε και στην Ελλάδα. Η τότε πολιτική ηγεσία αναπαρήγαγε την «ανάπτυξη» που θα έρθει μέσα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τις «νέες επενδυτικές ευκαιρίες που δημιουργούνται». Αυτό επεσήμανε και ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτη με την ανάληψη της διοργάνωσης. Από κοντά και η ΝΔ που τόνιζε σε όλους τους τόνους πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν «εθνική υπόθεση».

Ο φιλοκυβερνητικός τύπος, όπως υπενθυμίζει η Εφημερίδα των Συντακτών, διαφήμιζε τα αναμενόμενα «θαύματα». «Η διαφορά θα προέλθει από το καθαρότερο περιβάλλον, από τα χιλιάδες στρέμματα πρασίνου, από την υποδομή σε αθλητικές, πολιτιστικές, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και γενικότερα από τη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχει το κράτος στους πολίτες, με κυριότερα τις συγκοινωνίες και τα… τηλέφωνα», έγραφε μεταξύ άλλων στις 7 Σεπτεμβρίου του 1997 το «Βήμα».

Το ΚΚΕ αρχικά, πριν την ανάληψη, είχε ταχθεί «θετικά» προς τους Ολυμπιακούς γεγονός που προκάλεσε και αντιπαράθεση στην Αριστερά. Στη συνέχεια το ΚΚΕ άλλαξε στάση αποδεχόμενο πως «η θέση του διαμορφώθηκε μέσα στην πορεία του χρόνου», όπως υπενθυμίζει η Εφημερίδα των Συντακτών σε δημοσίευμά της. Εξ αρχής κατηγορηματικά αντίθετος ήταν αντίθετα ο Συνασπισμός εκτιμώντας πως «ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων , θα προκαλέσει αρνητικές παρενέργειες και συνέπειες στην πορεία της ελληνικής οικονομίας και των δημόσιων οικονομικών, στο περιβάλλον και στην ποιότητα ζωής στο Λεκανοπέδιο της Αττικής και στην περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας».

Όπως σημειώνουν οι New York Times η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων συνοδεύεται συνήθως από πλήθος οικονομικών μελετών που δίνουν το έναυσμα για φαντασιώσεις σχετικά με επενδύσεις και ανάπτυξη. Καμία από αυτές δεν επιβεβαιώνεται. Το μόνο που επιβεβαιώνεται παραδοσιακά είναι η υπέρβαση των προϋπολογισμών και ενίσχυση της διαφθοράς. «Θα ακολουθήσουν μέρες λιτότητας, με τόσα χρήματα που ξοδεύτηκαν, ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να είχε οργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες [...] το γιγάντιο κόστος έχει σχέση με την εκτόξευση του δημοσίου χρέους και του ελλείμματος [...] τεράστια η ανισορροπία που έφερε στην περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας, γιατί η Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα», έγραφε  ο πολιτικός και διανοούμενος Μιχάλης Παπαγιαννάκης στις 5 Σεπτεμβρίου του 2004, όπως υπενθυμίζει η Εφημερίδα των Συντακτών.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πηγή  tvxs

«Μάγκας» οδηγός τζιπ μαθαίνει πως όλα τα οχήματα έχουν τα όριά τους

Μόσχα
Εκεί που όλα τα αυτοκίνητα σταματούν, τα τζιπ υποτίθεται ότι συνεχίζουν: Αυτό είναι σε γενικές γραμμές αλήθεια, αλλά εντός λογικών ορίων. Οδηγός τζιπ θεώρησε ότι θα μπορούσε να περάσει πλημμυρισμένη γέφυρα με το βαρέων καθηκόντων όχημα, αλλά τελικά τα πράγματα ήταν λίγο χειρότερα από όσο φαίνονταν.

Ο άγνωστος οδηγός βρέθηκε με το τζιπ του μπροστά σε πλημμυρισμένη γέφυρα κάπου στο ρωσικό οδικό δίκτυο. Το κακό είναι ότι, όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, δύσκολα μπορεί κανείς να καταλάβει με την πρώτη ματιά πόσο βαθύ είναι το νερό.

Ο οδηγός είχε δύο αντιφατικά στοιχεία: Αφ' ενός έβλεπε ότι το πεζοδρόμιο στην άκρη της γέφυρας ήταν πάνω από το νερό (ένας πεζός κρατιόταν από τα κάγκελα) και άρα θα μπορούσε να υποθέσει ότι τελικά το νερό στην άσφαλτο δεν ήταν τόσο βαθύ.

Αφ' ετέρου όμως, στη μέση της γέφυρας -σε σημείο μάλιστα που το πεζοδρόμιο ήταν ακόμη ορατό- φαινόταν μία νταλίκα που είχε κολλήσει στα νερά. Για την ακρίβεια, φαινόταν μόνο ο δεύτερος «όροφος»: Άρα, τα νερά πρέπει να ήταν τόσο βαθιά που σίγουρα θα κάλυπταν ένα όχημα κανονικού ύψους.

Αποδεικνύοντας πόσο λεπτή είναι η γραμμή μεταξύ θάρρους και άγνοιας κινδύνου, ο οδηγός του τζιπ επέλεξε να προσπαθήσει να περάσει τη γέφυρα με τους πλαϊνούς τροχούς στο πεζοδρόμιο. Η κατάληξη ήταν κάτι παραπάνω από ανεπιτυχής.