Πορτραίτο μιας τοποθεσίας - Wimbledon

Μια νύχτα στα σκυλιά, καθώς το τελευταίο κομμάτι λαγωνικών του Λονδίνου κλείνει τις πόρτες του

Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Max Hemmings με έδρα το Λονδίνο, γνωστός για το έργο του για δημοσιεύσεις όπως το περιοδικό Interview και το The Guardian, μιλά για την ταινία του Wimbledon, ένα πορτρέτο μιας νύχτας στο τελευταίο λιμάνι του Λονδίνου που έμεινε πριν από το κλείσιμό του νωρίτερα φέτος:

«Μεγάλωσα τα σκυλιά με τους συμπατριώτες μου στο Σίδνεϊ, μέρες με κρεατικές πίτες και μπύρες μπύρας, και ήταν πάντα για την ατμόσφαιρα: οι τοπικοί χαρακτήρες, οι προβολείς, τα πτερύγια και τα όμορφα ζώα.

"Το ίδιο το άθλημα δεν είναι χωρίς τις αντιπαραθέσεις του, αλλά θέλαμε πραγματικά να μεταφέρουμε την ομορφιά σε αυτό"

"Αυτή η ταινία προοριζόταν πάντα να το τιμήσει αυτό, να κατακτήσει μια σπλαχνική αίσθηση τόπου και ευκαιρίας. Αφού πυροβολήσαμε, ανακαλύψαμε ότι έκλειναν το κομμάτι του Wimbledon. Ήταν το τελευταίο που έφυγε στο Λονδίνο. Στην κορυφή της στη δεκαετία του '50 υπήρχαν 77 κομμάτια. Αυτό το κάνατε - πήγατε στις εικόνες, σε ένα χορό ή στα σκυλιά. Οι άνθρωποι ντύθηκαν. Ήταν ένα κοινωνικό γεγονός. Με τα χρόνια έχει απλώς διαβρωθεί, μέσω ενός συνδυασμού παιχνιδιού στο διαδίκτυο, αλλαγής γεύσεων και πίεσης για το διάστημα στην πόλη.

"Φυσικά, το ίδιο το άθλημα δεν είναι χωρίς τις αντιπαραθέσεις του, αλλά θέλαμε πραγματικά να μεταφέρουμε την ομορφιά σε αυτό. Διαπιστώσαμε ότι το βίντεο είχε γίνει γρήγορα μια κάψουλα χρόνου. Σημαίνεται ότι είναι μια όντα σε μια χαμένη παράδοση.