"ο ύπνος" - σύνθεση του Max Richter

Μια οικεία στιγμή με τον νεοκλασικό συνθέτη, όπως αντικατοπτρίζει στο οριστικό άλμπουμ του Sleep

Για το εννοιολογικό άλμπουμ Sleep του 2015, ο συνθέτης Max Richter πρόσφερε στους ακροατές ένα οκτάωρο ηρεμιστικό. Τώρα για το τελευταίο επεισόδιο του συνθέτη, ο βασισμένος στο Λονδίνο σκηνοθέτης Edward Paginton συλλαμβάνει τον Richter σε μια άνευ προηγουμένου σκέψη για το έργο και το έργο του. Εδώ, ο Paginton μιλάει για την ταινία:

«Ήθελα να απαντήσω στον ύπνο του Max Richter. Εντυπωσιάστηκα από την εύθραυστη φυσικότητα που έχει η μουσική στον εαυτό της και την ικανότητά της να σας μεταφέρει σε ασυνείδητα περιβάλλοντα.

"Ο ύπνος ως μέσο έχει τη δυνατότητα να διασχίσει το χρόνο - για μένα, αυτό είναι ελπιδοφόρο"

"Ο Ρίχτερ δημιούργησε μια σύνθεση που δεν είναι κομμάτι συναυλιακής αίθουσας, αλλά μια μουσική πρόταση: πώς μπορείτε να αναδημιουργήσετε τις άυλες επιδράσεις του ύπνου μέσω του ήχου; Για μένα, η μουσική μπορεί να είναι μια πολύ βίαιη χειραγώγηση στην οπτική σας φαντασία - σφυρηλάτηση τοπίων, επηρεάζοντας την αίσθηση της τοποθέτησής σας, επηρεάζοντας τον τρόπο που θα μπορούσατε να αντιληφθείτε τον κόσμο μόνο μέσω της αίσθησης και του συναισθήματος.

«Στην ταινία, ήθελα να συλλάβω αυτή την ουσιαστική« άγνωστη »γνώση των παγκόσμιων παρελθόντων, εκπλήξεις του παρόντος, αναποφάσιστου μέλλοντος. Ο ύπνος ως μέσο έχει τη δυνατότητα να διασχίσει το χρόνο. Για μένα, αυτό είναι ελπιδοφόρο. Σε αβέβαιους καιρούς, τι είναι πιο απροσδιόριστο από την ίδια την ελπίδα; Ύπνος, ίσως. "