ενημέρωση 1:00, 20 April, 2026

Ροκ σταρ υπέρ της Παλαιστίνης

Ο αστέρες της ροκ Πίτερ Γκάμπριελ και Μπόμπι Γκιλέσπι καθώς και ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτςείναι τρεις εκ των 21.000 ανθρώπων που έχουν υπογράψει μια ανοιχτή επιστολή προς τον Βρετανό πρωθυπουργό, Ντέιβιντ Κάμερον, ζητώντας να σταματήσει άμεσα η αγοραπωλησία όπλων μεταξύ Βρετανίας και Ισραήλ, εκφράζοντας παράλληλα την αντίθεσή τους στην αιματοχυσία στη Γάζα.

 Η επιστολή παραδόθηκε την Παρασκευή στην οικία του Κάμερον στο Λονδίνο από τον Κεν Λόουτς και τρεις βουλευτές, τον Τζέρεμι Κόρμπιν, την Νταϊάν Άμποτ και τον Τζιμ Φιτζπάτρικ.

Μεταξύ των υπογραφόντων είναι, μεταξύ άλλων, η δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Τζέμινα Καν, οι μουσικοί Μπράιαν Ίνο και Μπράιαν Άνταμς, ο Μπόμπι Γκιλέσπι από τους Primal Scream, ο Ντέιβιντ Μόρισεϊ, η συγγραφέας Έσθερ Φρόυντ, η σχεδιάστρια μόδας Μπέλα Φρόυντ και πολλοί άλλοι. Την επιστολή υπογράφουν και πολλοί ακαδημαϊκοί καθώς και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η ανοιχτή  επιστολή δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της Εκστρατείας Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, την προηγούμενη εβδομάδα και συγκέντρωσε μέσα σε δύο μόλις ημέρες 21.000 υπογραφές.

«Στόχος μας είναι να σταματήσουμε τη στρατιωτική βοήθεια και εξοπλισμό που λαμβάνει η ισραηλινή κυβέρνηση από τη βρετανική. Η δική μας βοήθεια και τα δικά μας χέρια βοήθησαν στο να σκοτωθούν αθώοι άμαχοι Παλαιστίνιοι. Πρέπει να απομονώσουμε το απαρτχάιντ του Ισραήλ τώρα και να επιβάλουμε άμεσα κυρώσεις», δήλωσε ο Χιου Λάνιγκ εκ μέρους της Εκστρατείας.

Η μηχανή πολέμου του Ισραήλ

Μέσα σε δύο εβδομάδες η επίθεση που εξαπέλυσε το Ισραήλ από αέρος και ξηράς κόστισε τη ζωή σε πάνω από 1.000 Παλαιστίνιους, με πάνω από 500 νεκρά παιδιά.

«Οι καρδιές μας και η αγάπη μας είναι κοντά στον παλαιστινιακό λαό. Στηρίζουμε τον συνεχή αγώνα τους για ανθρώπινα δικαιώματα και αξιοπρέπεια και τη δίκαιη αντίστασή τους στον ιμπεριαλισμό, την κατοχή και τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ», έγραψε σε μήνυμά του στην Εκστρατεία Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη ο Μπόμπι Γκιλέσπι του ροκ συγκροτήματος Primal Scream.

«Πού είναι η παγκόσμια κατακραυγή; Ντροπή στους ηγέτες μας, που αν επρόκειτο για οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο θα ύψωναν το ανάστημά τους», τόνισε η Τζέμινα Καν.

«Δεν θα σταματήσουμε να διαδηλώνουμε μέχρι να είναι ελεύθερη η Γάζα», σημείωσε η Μπέλλα Φρόυντ.

Όπως ανέφερε μιλώντας σε δημοσιογράφους ο Βρετανός βουλευτής Τζέρεμι Κόρμπιν, «η Βρετανία έχει πολύ στενές σχέσεις με το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της αγοραπωλησίας όπλων. Είναι ώρα αυτές οι σχέσεις να πάρουν τέλους, καθώς το Ισραήλ ελέγχεται για εγκλήματα πολέμου στους βομβαρδισμούς της Γάζας».

«Έλαβα ένα email από τον γιατρό Μαντς Γκίλμπερντ που δουλεύει στο νοσοκομειο της Σίφα στη Γάζα. Δάκρυσα όταν διάβασα τις περιγραφές του για τα ποτάμια αίματος, τις διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, την απουσία καθαρού νερού και τη συνεχή αύξηση των νεκρών και τραυματιών που γεμίζουν το νοσοκομείο. Είναι άνθρωποι σαν αυτόν που σώζουν ζωές και είναι το Ισραήλ που τις αφαιρεί», πρόσθεσε.

«Είναι ντροπιαστικό το γεγονός ότι η κυβέρνησή μας εξοπλίζει το κράτος του Ισραήλ ώστε να συνεχίσει τις σφαγές αμάχων, γυναικών και παιδιών. Όλοι πρέπει να είναι συντετριμμένοι μόνο στη θέα των ακρωτηριασμένων και νεκρών ανθρώπων στη Γάζα και όλοι πρέπει να κατευθύνουν την οργή τους προς την ισραηλινή μηχανή πολέμου», είπε στους δημοσιογράφους ο Κεν Λόουτς.

Το Σάββατο χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στον Λονδίνο σε ένδειξη αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους και  ζητώντας «να τερματιστεί η σφαγή στη Γάζα».

Πηγή : tvxs

Ο εξεγερμένος ερωτικός: «...και μετά βρήκα τον Καβάφη»

Ο Δημήτρης Παπανικολάου, αναπληρωτής καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συγγραφέας του «Σαν κ’ εμένα καμωμένοι. Ο ομοφυλόφιλος Καβάφης και η ποιητική της σεξουαλικότητας», μιλάει για μια διαφορετική καβαφική ερμηνεία
 
Ο εξεγερμένος ερωτικός: «...και μετά βρήκα  τον Καβάφη»
Αθήνα, 1964.
 

Ο μεγάλος αμερικανός ποιητής Τζέιμς Μέριλ, γόνος της οικογένειας τραπεζιτών Μέριλ (Λιντς) και ισόβιος λάτρης της Ελλάδας (θα ζήσει σε αυτή περίπου 30 χρόνια με μεσοδιαστήματα απουσίας), ταξιδεύει από την Πάτρα στην Αθήνα (εκείνη την εποχή συζεί με τον σύντροφό του, Ντέιβιντ Τζάκσον, σε ιδιόκτητο σπίτι επί της οδού Αθηναίων Εφήβων 44, στον Λυκαβηττό). Στον δρόμο τού κάνει οτοστόπ ένας βέλγος τουρίστας. Ο Μέριλ ακούει τον ενθουσιώδη επισκέπτη να του απαριθμεί τα πράγματα που σχεδιάζει να κάνει στην Αθήνα: τα μέρη που χρόνια τώρα ονειρεύεται να εξερευνήσει, τους γνωστούς που επιθυμεί να συναντήσει. Μεταξύ άλλων, μιλάει για την επικείμενη συνάντησή του με τον «ποιητή Κ. Π. Καβάφη»! Ο Μέριλ στο τιμόνι συνειδητοποιεί ότι ο βέλγος φίλος όχι μόνο έχει εντρυφήσει στην καβαφική ποίηση αλλά έχει πέσει θύμα τρομακτικής πλεκτάνης. Κάποιος από την Ελλάδα τού έστελνε επιστολές πείθοντάς τον ότι είναι ο (θανών από το 1933) αλεξανδρινός ποιητής και παροτρύνοντάς τον να έρθει να τον γνωρίσει.

«Είναι ένα από τα τόσο πολλά περιστατικά που καταδεικνύουν πως οι άνθρωποι αναζήτησαν κατά καιρούς, για τους σωστούς λόγους, για τους λάθος λόγους, πάντως ανθρώπινους λόγους, την ποίηση του Καβάφη και πως επηρεάστηκαν από αυτήν» εξηγεί στο ΒΗmagazino ο Δημήτρης Παπανικολάου, αναπληρωτής καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συγγραφέας του νεοαφιχθέντος βιβλίου «Σαν κ' εμένα καμωμένοι. Ο ομοφυλόφιλος Καβάφης και η ποιητική της σεξουαλικότητας» (εκδ. Πατάκη). «Δεν χρειάζεται να είσαι φιλόλογος για να αντιληφθείς ότι είναι ο έλληνας συγγραφέας με τη μεγαλύτερη, διαρκώς αυξανόμενη παραγωγική δημοφιλία. Το βλέπεις σήμερα παντού. Μπαίνεις σε διάφορα μπλογκ και ανακαλύπτεις ότι είναι ο ποιητής που περιέργως κάνει τους πάντες να τον μιμούνται, να τον ξαναγράφουν, να γράφουν για αυτόν προσωπικά κείμενα, π.χ. για το πότε τον πρωτοδιάβασαν, είναι ο ποιητής που μεταφράζεται ξανά και ξανά. Είναι σαν να έχει τελειώσει η εποχή των Καβαφιστών και να έχουμε πλέον μπει για τα καλά στην εποχή των... Cavafistas. Με άλλα λόγια, ο Καβάφης δημιουργεί γενιές αναγνωστών που χρησιμοποιούν την ποίησή του για έμπνευση καλλιτεχνική, λογοτεχνική αλλά και για έμπνευση ζωής, δηλαδή ως πλατφόρμα έκφρασης και διεκδίκησης. Στο βιβλίο μου αυτό εστιάζω σε μία από τις πτυχές της καβαφικής ποίησης, σίγουρα όχι τη μοναδική, όπου συμπλέκεται ακριβώς η λογοτεχνία με τη ζωή: τη σεξουαλικότητα. Είναι ο ποιητής που ενδιαφέρεται πρώτος τόσο ουσιαστικά και τόσο επιτυχημένα για αυτήν. Και ως σεξουαλικότητα εννοούμε τον τρόπο με τον οποίο η ερωτική επιθυμία συμπλέκεται με τους κοινωνικούς λόγους - αποκλεισμού της, υποστήριξής της, παθογένεσής της, κανονικοποίησής της».   

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ο συγγραφέας ετοιμάζεται να εγκαινιάσει προσεχώς, σε συνεργασία με το Ιδρυμα Ωνάση, ένα σάιτ-πλατφόρμα καβαφικού ενδιαφέροντος με τίτλο «...and then I found Cavafy» («...και μετά βρήκα τον Καβάφη»). Στόχος του είναι να προσελκύσει ιστορίες από όλον τον κόσμο, ιστορίες ανθρώπων που διάβασαν και αγάπησαν τον Καβάφη. «Η όλη ιδέα ξεκίνησε από μια συγκινητική ιστορία. Ενας τρανς φοιτητής μου (ήταν δηλαδή γυναίκα που υποβλήθηκε σε εγχείρηση αλλαγής φύλου) προσπαθούσε εναγωνίως να "πάρει" το μάθημά μου, καθότι φοιτούσε στο τμήμα κλασικών σπουδών. Οταν τον ρώτησα γιατί όλο αυτό το παθιασμένο ενδιαφέρον για τον Καβάφη, άρχισε να μου μιλάει για το καλοκαίρι εκείνο που είχε πάει διακοπές στη Μυτιλήνη, που βρήκε ένα βιβλίο με ποιήματα του Αλεξανδρινού και προσπάθησε να τον διαβάσει με τα λίγα αρχαία που ήξερε. Και ξαφνικά η αφήγησή του σαν να "ξέφυγε", δεν μου μιλούσε πια για ένα βιβλίο λογοτεχνίας, μιλούσε για τη ζωή του. Κάπου εκεί τον άκουσα να λέει: "...and then I found Cavafy"».  
 
Ανοίγοντας διάπλατα την καβαφική κάμαρη

«Η συζήτηση για τον Καβάφη της σεξουαλικότητας καθώς και για την επιρροή που το καβαφικό έργο ασκεί στη διαμόρφωση ομοφυλόφιλων ταυτοτήτων στον 20ό αιώνα εντός και εκτός Ελλάδας είναι παλιά» τονίζει ο κ. Παπανικολάου. «Και δεν είναι υποδεέστερη». Την εγκαινίασε ο ίδιος ο ποιητής, με την ποίησή του, με την αγωνία του να δώσει, όπως γράφει σε ένα προσωπικό σημείωμά του, «φως και συγκίνησιν εις όσους είναι σαν κ' εμένα καμωμένοι». «Η συζήτηση αυτή είναι παλιά όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να γίνεται, όσο και αν κάποιοι έχουν τη φοβία μην τύχει και τον πούμε γκέι». Σημειωτέον ότι ο βασικός μελετητής και εκδότης του καβαφικού έργου, Γ. Π. Σαββίδης, χαρακτηρίζει, σε μια διάλεξή του στο Κέιμπριτζ το 1984, ως «ανάρμοστη και καταχρηστική» την ετικέτα του ομοφυλόφιλου, ενώ μία εκ των τελευταίων απογόνων των Καβάφηδων, η ανιψιά του, Χαρίκλεια Βαλιέρι, θα πει έναν χρόνο νωρίτερα, σε συνέντευξή της στην «Ελευθεροτυπία»: «Ο θείος μου ο Κωστής ξέρετε το ελάττωμα που είχε, ε; Είναι θετικό, είχε αυτό το ελάττωμα. Αλλά δεν του φαινούντανε... Ηταν ντυμένος όπως ένας κύριος μιανής καλής οικογένειας, ως το τέλος της ζωής του».

Η φοβία αυτή και τα στερεότυπα που χρησιμοποιεί και αναπαράγει για να στηριχθεί (αυτά του μονήρους, ερωτοπαθούς ποιητή που αναπολεί το παρελθόν κ.ο.κ.) συνυπάρχουν ακόμη και σήμερα παρέα συχνά με τον υφέρποντα τρόμο ότι ο ομοφυλόφιλος Καβάφης αποστερεί από τον ποιητή Καβάφη την ελληνικότητά του, υπονομεύοντας τα «ιερά ποιήματα της εθνικής φιλολογίας». «Το ενδιαφέρον είναι ότι η σεξουαλικότητα δεν κάνει τον Καβάφη να κρυφτεί για να γλιτώσει τον καταπιεσμένο έρωτα, την κοινωνική κατακραυγή, το στίγμα της αντικανονικής σεξουαλικότητας» λέει ο κ. Παπανικολάου. «Το ακριβώς αντίθετο. Τον κάνει να συνειδητοποιεί και να ιστορικοποιεί. Δεν τον κάνει να αλληγορεί και να σιωπά. Τον κάνει να αντιδρά και να εξεγείρεται».
 
Η κατάκτηση της ομοφυλόφιλης συνειδητότητας

Ηταν σταδιακή η «απελευθέρωση» του ποιητή, όπως ισχυρίζονται πολλοί μελετητές, υπήρξαν δηλαδή κάποια γεγονότα (π.χ. ο θάνατος της μητέρας του) που την προκάλεσαν; «Η δική μου οπτική είναι διαφορετική, δεν ασχολούμαι με τις λεπτομέρειες της ζωής του Καβάφη, η υπάρχουσα βιβλιογραφία είναι ήδη γεμάτη από αυτές» υπογραμμίζει ο κ. Παπανικολάου. «Ο θάνατος της μητέρας του ή η πρώτη φορά που ζει μόνος του, όλα αυτά έχουν τη σημασία τους, αλλά είναι, νομίζω, ένας μικρόνοος τρόπος να αντιμετωπίζουμε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό, διότι υποτιμά ένα σύστημα ποιητικού σχεδίου, το οποίο εξελίσσεται. Θέλω δηλαδή, σου λέει, να βρω τις λέξεις να μιλήσω γι' αυτό. Ο Καβάφης έρχεται πολύ νωρίς να μιλήσει τόσο ρεαλιστικά και τόσο οργανωμένα για το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας. Για μένα το ζήτημα αυτό είναι πρωτεύον και αυτή είναι η αντίθεσή μου με πολλούς έλληνες συναδέλφους ή κριτικούς. Δεν το έκανε τυχαία, δεν το έκανε παρεμπιπτόντως. Είναι κάτι που τον αφορά, είναι κάτι που προσπαθεί να εξελίξει και να κατακτήσει. Δεν είναι τυχαίο, π.χ., ότι ο άγγλος μυθιστοριογράφος Ε. Μ. Φόρστερ (που ας μην ξεχνάμε είχε κλειδώσει το μυθιστόρημά του "Μωρίς" στο συρτάρι· παρέμεινε ανέκδοτο μέχρι τον θάνατό του) είδε στον Καβάφη τον άνθρωπο που είχε κατακτήσει να γράφει, και μάλιστα δημοσίως, για την ομοφυλόφιλη συνειδητότητα». Δεν έγινε ανώδυνα, ο μεγάλος Αλεξανδρινός πάλεψε να βρει τα εκφραστικά του μέσα. «Σίγουρα η λογοτεχνία είναι το εργαστήρι όπου το άρρητο μπορεί να γίνει το δημοσίως λεχθέν. Ομως δεν είναι κάτι το απλό, όσο και αν σήμερα πιστεύουμε ότι στον λογοτέχνη επιτρέπονται τα πάντα. Δεν ήταν προφανής ο τρόπος να το κάνει. Δεν έγραφε από την αρχή έτσι. Σε μια εποχή όπου απουσίαζε ο δημόσιος λόγος για μια τέτοια επιλογή ζωής, δεν είναι απλό πράγμα το να κατακτήσει τον τρόπο να μιλά και να δημοσιεύει για αυτήν».

Σύμφωνα με τον κ. Παπανικολάου, δεν πρέπει να υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στον υποτιμημένο «Καβάφη της σεξουαλικής ταυτότητας» με τον ευτελισμένο «ερωτικό» Καβάφη. «Εγώ δεν μιλώ για μια ιστορία κρυφών ερώτων, κλειδαρότρυπας, απωθημένων και καταπίεσης, δεν βγάζω κανένα κουτσομπολιό, αντιθέτως αντιστέκομαι σε αυτό, ας το κάνουν άλλοι. Μιλώ για τον Καβάφη της σεξουαλικής ταυτότητας. Μιλώ πρωτίστως για την πολύ δημόσια, πολύ στοχευμένη, πολύ ριζοσπαστική ανάληψη της δημόσιας ευθύνης για μια προσωπική πράξη, μια ερωτική επιλογή. Η καβαφική ποίηση θα μπορούσε ως εκ τούτου να διαβαστεί ως ένα χρονικό της πορείας με την οποία η ομοφυλοφιλία μεταμορφωνόταν, την εποχή που έζησε ο Καβάφης, σε συνειδητή επιλογή και σε αφήγηση ταυτότητας».

Τι κομίζει τελικά ένα βιβλίο για τον Καβάφη της θαρραλέα εκδηλωμένης σεξουαλικής ταυτότητας στην Ελλάδα της ομοφοβίας; «Η ομοφοβία υπάρχει στην Ελλάδα γιατί υπάρχει γενικότερη φοβία της διαφορετικότητας. Αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να θέσουμε σοβαρά το ζήτημα, να μην αρκεστούμε σε επιφανειακές αναγνωρίσεις. Δεν αντιμετωπίζεται, για παράδειγμα, τίποτα με το να βγαίνουν πέντε πολιτικοί από όλο το πολιτικό φάσμα και να λένε με έναν τρόπο που θα τον έλεγα ψεύτικο: "Τους αγαπάμε τους γκέι". Για μένα το ομοφυλόφιλο κίνημα, όπως και το φεμινιστικό κίνημα, όπως και ένα σωρό άλλα κινήματα, έχουν σήμερα μια τρομερή επικαιρότητα γιατί μας δείχνουν, π.χ., τη σύνδεση της ομοφοβίας με τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία, την παθογένεια του "κρυφού", του "κάτω από το τραπέζι". Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό ένα βιβλίο που σου λέει ότι υπάρχει ολόκληρη παράδοση στις πολιτισμικές σπουδές να μιλάμε για την επιθυμία και την κοινωνική της διάσταση, να υπενθυμίζουμε ότι ο διάλογος με τη διαφορά πρέπει σε μια κοινωνία να είναι συνεχής». Ο «γκέι» Καβάφης δεν απευθύνεται μόνο στους «γκέι» και αυτή είναι η μεγάλη κατάκτηση της ποιητικής του. «Γράφοντας, λοιπόν, για τον ομοφυλόφιλο Καβάφη, δεν μιλάω απλώς για ένα ζήτημα κατάκτησης δικαιωμάτων για μια συγκεκριμένη μειονότητα ανθρώπων» καταλήγει ο αναπληρωτής καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. «Ανακινώ μια γενικότερη συζήτηση για την ανάγκη αλλαγής του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζουμε αυτά τα ζητήματα στη δημόσια σφαίρα. Οπως επίσης μιλώ για τη βαθιά κατανόηση του πόσο πολιτική στιγμή είναι κάποιος να παίρνει την ηθική ευθύνη για τις ερωτικές επιλογές του». 

 

Πηγή: Το Βήμα

 

Η Microsoft Cortana ρίχνει το γάντι στην Apple Siri

Την ψηφιακή βοηθό του iPhone χλευάζει η Microsoft στο νέο διαφημιστικό μήνυμα προώθησης της δικής της ψηφιακής βοηθού, της Cortana στα νέα Windows Phone 8.1. Η Cortana μπορεί να σας θυμίσει την επέτειο του γάμου σας την επόμενη φορά που θα επικοινωνήσετε τηλεφωνικά με τον σύζυγό σας και να πάρετε τα απαραίτητα λουλούδια όταν βρεθείτε κοντά σε ένα ανθοπωλείο, ενώ θα φροντίσει να σας ειδοποιήσει για την αυξημένη κίνηση στον δρόμο για να φτάσετε εγκαίρως στο ξεχωριστό δείπνο.  «Αυτό... είναι smartphone!» διαπιστώνει η ανήμπορη Siri στο σχετικό βίντεο.

 Η πρόκληση αφορά στην προβολή υπενθυμίσεων με διάφορες παραμέτρους, όπως το «όταν μιλήσω με» ή «όταν βρεθώ κοντά σε...» καθώς και στις επιπλέον χρήσιμες πληροφορίες που αυτοβούλως φαίνεται να εμφανίζει η Cortana, όπως στην προκειμένη περίπτωση, στην έγκαιρη προβολή της πληροφορίας για την αυξημένη κίνηση στους δρόμους πριν από ένα προγραμματισμένο ραντεβού.

Προηγήθηκε  πριν από μια εβδομάδα, στο κανάλι των Windows Phone στο YouTube ένα βίντεο για την γνωριμία με την Cortana.

Σε παλαιότερη παρουσίαση της Cortana, εκπρόσωπος της εταιρείας έλεγε αναφερόμενος στις διαφορές ανάμεσα στη Siri και την Cortana ότι η Cortana δεν είναι η κοινή γραμματέας όλων αλλά η ψηφιακή προσωπική βοηθός του χρήστη, κι αυτό καθώς τηρεί «σημειωματάριο», όπως μια πραγματική βοηθός (Cortana Notebook).

Μερικές από τις εντολές που δέχεται η Cortana είναι:

  • Reminders υπό συνθήκη: όταν υπάρξει επικοινωνία με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή συναρτήσει της γεωγραφικής θέσης του χρήστη
  • Συζήτηση με την Cortana

Προς το παρόν η Cortana διατίθεται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.Αρχιτέκτοντας των υπηρεσιών πίσω από την Cortana είναι ο Δρ Σάββας Παραστατίδης.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την Cortana στο tech.in.gr:

Η Cortana θα απαντάει στις ερωτήσεις των χρηστών smartphone με Windows
ή να μάθετε λεπτομέρεις για την χρήση της από τον δικτυακό τόπο των Windows Phone (Nokia) στην διεύθυνση http://www.windowsphone.com/el-GR/how-to/wp8/apps/meet-cortana 

In.gr Τεχνολογία

  • Κατηγορία GADGETS
  • 0

Οι 100 καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας

Η ταινία «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος», παραγωγής 1968, σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ, από το μυθιστόρημα του Άρθουρ Κλαρκ, βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των 100 καλύτερων ταινιών επιστημονικής φαντασίας, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το γνωστό βρετανικό περιοδικό «Time Out». Για το γκάλοπ ρωτήθηκαν 150 ειδικοί επί της επιστημονικής φαντασίας, από τους οποίους ζητήθηκε να αναφέρουν τις 10 πιο αγαπημένες ταινίες τους στο είδος.

Στη 2η θέση της λίστας βρίσκεται η cult ταινία «Blade Runner» (1982) του Ρίντλεϊ Σκοτ, ενώ μια άλλη ταινία του Σκοτ, το «Αλιεν: Ο επιβάτης του Διαστήματος», παραγωγής 1979, βρίσκεται στην 3η θέση. Ο μύθος του «Αλιεν» φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα αγαπητός, γι' αυτό και στην 5η θέση της λίστας βρίσκεται η πρώτη συνέχεια της ταινίας του Σκοτ, το «Aliens», που γύρισε ο Τζέιμς Κάμερον το 1986. Ο Κάμερον είναι ο μοναδικός σκηνοθέτης του οποίου το όνομα εμφανίζεται τρεις φορές στην πρώτη 20άδα, με τον «Εξολοθρευτή»(1984) στην 9η θέση και την πρώτη συνέχειά του, «Εξολοθρευτής 2: Η μέρα της κρίσης» (1991) στη 16η. Και όσοι αναρωτηθούν για το «Avatar», μια πολύ πιο πρόσφατη ταινία του Κάμερον, αυτή κατέλαβε την 77η θέση.

Στην 4η θέση βρίσκεται η μία από τις δύο ταινίες της πρώτης εικοσάδας που φέρει την υπογραφή του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ενός σκηνοθέτη που έχει ασχοληθεί με πάθος με την επιστημονική φαντασία. Πρόκειται για το «Στενές επαφές 3ου τύπου» (1977). Ο πολύ πιο δημοφιλής «Ε.Τ. ο Εξωγήινος» (1982) βρίσκεται στην 11η θέση.

Ανάμεσα στους ερωτηθέντες του γκάλοπ είναι σκηνοθέτες, συγγραφείς, σεναριογράφοι αλλά και κάτοχοι Νόμπελ, όπως ο δρ Μάικλ Μαν και ο σερ Πολ Νερς. Αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός ότι ένας από τους ερωτηθέντες ήταν ο μεξικανός σκηνοθέτης Αλφόνσο Κουαρόν, του οποίου το βραβευμένο εφέτος με Όσκαρ καλύτερης ταινίας «Gravity» (2013) κατέλαβε την 59η θέση και το αριστούργημά του, «Τα παιδιά των ανθρώπων» (2006), τη 18η. 

Ο Βρετανός Εντγκαρ Ράιτ, ο Μεξικανός Γκιγέρμο Ντελ Τόρο και ο Γερμανός Ρόλαντ Εμεριχ ανήκουν επίσης στους σκηνοθέτες που κατέθεσαν τη γνώμη τους. Μάλιστα, η «Μέρα ανεξαρτησίας» (1994) του Ρόλαντ Εμεριχ κατέλαβε την τελευταία θέση στο νούμερο 100.

H αρχαιότερη ταινία της πρώτης 20άδας (και η μόνη βωβή) είναι η «Μητρόπολις»του Φριτς Λανγκ, παραγωγής 1927, που κατέλαβε την 8η θέση, κάτω από το«Μπραζίλ» (1985) του Τέρι Γκίλιαμ στην 7η. Πάντως οι δημοφιλέστερες δεκαετίες στις 100 ταινίες είναι του 1970 και του 1980, κατά τη διάρκεια των οποίων το είδος της επιστημονικής φαντασίας ωρίμασε και αγαπήθηκε. Από τις 100 ταινίες της λίστας οι 43 είναι της δεκαετίας του 1970 και του 1980, ενώ οι οκτώ στις 10 πρώτες ταινίες είναι επίσης αυτών των δεκαετιών. 

Σημαντικό ρόλο σε αυτή την ωρίμαση της δεκαετίας του 1970 έπαιξε ο «Πόλεμος των άστρων» (1977) του Τζορτζ Λούκας που κατέλαβε την 6η θέση. Η πρώτη συνέχειά του, «Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται» (1980), του Ερβιν Κέρσνερ (σε παραγωγή Λούκας) βρίσκεται στη 10η.

Ανάμεσα στις εκπλήξεις της λίστας είναι περιπτώσεις όπως αυτή του «Moon»(2009) του Ντάνκαν Τζόουνς που κατέλαβε τη 14η θέση. Ευχάριστο δε είναι το γεγονός ότι την ώρα που η αγγλοφωνία κυριαρχεί στις πρώτες 20 ταινίες, ο ρώσος σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι εμφανίζεται εις διπλούν με το «Σολάρις»(1972) και το «Στάλκερ» (1979).

Newsroom ΔΟΛ