Το βδέλυγμα

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κι όμως, ο Βαγ. Αυλίτης παραμένει αμετακίνητος, απρόσβλητος, ανέπαφος, απόλυτα ευθυγραμμισμένος με την γραμμή της παράταξης , αποδίδοντας ευθύνες στους «απέξω» – μπορεί να διανοηθεί κανείς ευτελέστερο επιχείρημα; – και αποφεύγοντας να κάνει την παραμικρή νύξη στον συνολικό όλεθρο που αποτελούν τα πεπραγμένα της παράταξής του.  

Φυσικά, είναι κατανοητό ότι αν ο Β. Αυλίτης αποτολμήσει, ακόμα κι από μέσα του, να σκεφτεί ευθέως και ειλικρινά περί τίνος ακριβώς πρόκειται, δεν θα το αντέξει, διότι εάν το κάνει θα γκρεμιστεί ολόκληρη η εφαρμοσμένη ιδεολογία του και μαζί της θα γκρεμιστεί κι αυτός.

Κρατάει στάση ασφαλείας που τον αποτρέπει από την πνευματική αυτοκτονία, και συγχρόνως, με όσα αναφέρει και τα οποία δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την λογοτεχνία αφού πρόκειται για ευκαιριακά ξεπετάγματα προορισμένα να τού αποφέρουν το επιδιωκόμενο, του επιτρέπει να έχει την δυνατότητα να αλωνίζει την Κηφισιά παριστάνοντας και τον Αντιδήμαρχο και τον προοδευτικό διανοούμενο, κάποιον δηλαδή τον οποίο, τα απληροφόρητα πλήθη των πολιτών και οι λιμασμένοι για κανένα «βρώμικο», δεν γνωρίζουν ποιος όντως είναι και τον οποίο υποστηρίζουν και αγοράζουν ελαφρά τη καρδία πιστεύοντας ότι συμβάλλουν έτσι στο «Κηφισιώτικο πρόβλημα» ενημερωμένοι εγκρίτως από ευυπόληπτα υποπροϊόντα.  

Δεν είναι όμως μόνο ο Β. Αυλίτης που εκπροσωπεί αυτήν την όχι δημοσίως ομολογημένη εξαπάτηση εκ μέρους τής δήθεν θρησκευτικής διοίκησης. Εκτός από τούς πολυπληθείς, παλαιάς και νεότερης γενιάς, χαμηλής υποστάθμης, οι οποίοι, πλην κάποιων φωνών που ακούγονται τελευταίως από ορισμένους «ανώνυμους» οι οποίοι λένε ότι έχουν καταλάβει και δεν το κρύβουν, υπάρχει μία πλευρά «επωνύμων» οι οποίοι σιωπούν ή εμφανίζονται να μιλούν αλλά με μασημένα ή ασαφή, ουδέτερα, ανούσια, λόγια, όταν απαντούν στην ερώτηση τι σκέφτονται για «την σημερινή κατάσταση στην Κηφισιά». 

Κι εφόσον μιλάνε για θεό τρομάρα τους «επώνυμους», θα ήταν αστοχία να μην αναφερθούν μερικά ονόματα πίσω από τα οποία υπάρχουν και πολλά άλλα, μεταξύ των οποίων και όσοι από τούς πρώην φανατικά υπέρμαχους του «θρησκευτικού καθεστώτος», κατάλαβαν πλέον αλλά μετά από σχεδόν έξι χρόνια ποια είναι η αλήθεια.   Μέρος της πόλης πιστεύει ακόμα ότι υπηρετεί μία θρησκευτική διοίκηση

Οι πολίτες, μεταξύ αυτών ορισμένοι πολύ αξιόλογοι, θεωρούν όντως ότι είναι με το μέρος ενός αληθινά προοδευτικής Διοίκησης; Δεν αναφέρω επι του παρόντος ονόματα, τα οποία συνέδεσαν άμεσα όλη την ζωή τους, με την πρόοδο.   Γιατί Πρόοδο στη Κηφισιά. Τι άλλο περιμένουν ακόμα;   Δεν αισθάνονται εξαπατημένοι από το σημερινό καθεστώς Θωμάκου-Αυλίτη; Πιστεύουν ακόμα ότι τους εκπροσωπεί; Αν ναι, ας μας πουν γιατί.

Αν όχι, ας μας το πουν. Δεν καταλαβαίνουν ότι με την σιωπή τους παραμένουν «κολλημένοι» σε μία Διοίκηση που έχει ευτελίσει τα πιστεύω τους; Δεν τολμούν; Φοβούνται ότι θα χαρακτηριστούν αντι-θρησκευτικοί; Μα με την σιωπή τους υποστηρίζουν αυτόν τον χαρακτηρισμό στο πρόσωπο των Διοικούντων.

Φοβούνται ότι θα προδώσουν την ιδεολογία τους; Μα η σιωπή τους την προδίδει ενώ έχει ήδη σχεδόν εκμηδενιστεί από τούς δήθεν ομοϊδεάτες τους. Δεν καταλαβαίνουν ότι αν μιλήσουν θα σώσουν, έστω για τούς τύπους μία ελάχιστη αξία σε μία πίστη που κάποτε εκπροσωπούσε τουλάχιστον μία ακεραιότητα.  

Γιατί λοιπόν σιωπούν; Τι περισσότερο περιμένουν;   Ο Αυλίτης πάντως μίλησε όπως μίλησε, ως ο εαυτός του, τίποτε άλλο δεν μπορεί άλλωστε ίσως όμως αυτά που είπε, να είναι εκείνα που θα έλεγαν κι αυτοί, «ανώνυμοι» και «επώνυμοι», εάν έλυναν την σιωπή τους.   Μόνο που στην τρέχουσα δεινή πραγματικότητα, η σιωπή δεν είναι χρυσός, είναι θάνατος. Η παρακμή, η αρπαχτή και υστεροβουλία Διοικούν σήμερα την Κηφισιά.-