Γ. Θωμάκος - ΣΚ-άβε, Καίσαρ!

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Δήμαρχο αγκαζέ με την συγγενολόι σε επίσημη επίσκεψη στη πόλη δεν είχαμε ξαναδεί. Δήμαρχο να έχει μετατρέψει το Δήμο σε οίκο ακολασίας και βαρβαρισμού του Αυλίτη. Ασε που για πρώτη φορά βλέπουμε όχι μόνο συγγενείς, σύζυγο και τέκνα να εισβάλλουν στην εικόνα της εξουσίας. Η γάτα λείπει για να αποδειχτεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι γινόμαστε, αν δεν έχουμε ήδη γίνει, Θωμακιστάν και σια ή τέλος πάντων ιδιόκτητη δημοκρατία. Δημοκρατία-ατομική ιδιοκτησία. Αντε οικογενειακή ιδιοκτησία, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε την οικογένεια, ακόμη και, ως πατροπαράδοτο θεμέλιο του έθνους. Και τα πατροπαράδοτα ο Θωμάκος εικόνισμα τα έχουν από την εποχή του γενάρχη τους.

Πρέπει να ομολογήσουμε πάντως ότι ο Γ. Θωμάκος ως Καίσαρ δεν τα πάει κι άσχημα. Πρώτον, έχει κερδίσει το «άβε» από ένα καθόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της καλής κοινωνίας που περίμενε χρόνια και χρόνια να τελειώσουμε με εμπόδια όπως τη κοινωνική πόλη, η κοινωνική δικαιοσύνη, τα κοινωνικά δικαιώματα, καθετί κοινωνικό εν γένει. Και να επανέλθουν οι δουλειές με το Δήμο, οι απευθείας αναθέσεις, η επιλογή των «αρίστων» από τους «αρίστους» των επιλογών – καταλάβατε, έτσι; Οπως και η αξιολόγηση όλων των άλλων εκτός από τους ίδιους. Δεύτερον, έχει συμπήξει συμμαχία συμπαγούς συνεννόησης και συνενοχής με τους πατρικίους, ιδιαίτερα εκείνους που ελέγχουν τις εφημερίδς. Και, τρίτον, σκάβει ολημερίς κι ολονυχτίς για τα θεμέλια που θα στερεώσουν την εξουσία του – και εξουσία τους.

Συνεπώς μια σύσταση. Τον Γ. Θωμάκο πρέπει να τον πάρουμε σοβαρά όσο χαζός κι αν φαίνεται ή είναι. Κι άλλοι στην Ιστορία έλεγαν χαζομάρες κι έκαναν παλαβομάρες, αλλά την έκαψαν τη Ρώμη. Ο Γιώργος λοιπόν ήρθε για να μείνει, -βοήθα Παναγιά μας- σκάβοντας τον λάκκο για όσα θετικά η μεταπολίτευση και οι αγώνες έδωσαν στη πόλη. Δικαιώματα, ελευθερίες, μια κάποια διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, έναν κάποιο σεβασμό στις μειοψηφίες, έναν κάποιο πλουραλισμό στην ενημέρωση, ακόμη και μια στοιχειώδη κοινωνική μέριμνα που ήταν μέχρι τώρα αυτονόητη. Να είναι η διαφάνεια υποχρέωση του Δήμαρχου, ας πούμε. Κάτι τέτοια απλά πράγματα, που κρατούσαν όμως την κοινωνία όρθια.

Στα παλιά του σανδάλια τού Καίσαρα όλα αυτά. Και λεγεωνάριους διαθέτει και πατρικίους και Κολοσσαίο. Και αντίχειρα στραμμένο προς τα κάτω. Θα τα ρημάξει όλα, γιατί το σινάφι που τον στηρίζει και η εμμονή που τον ορίζει απαιτούν μια Κηφισιά-οικόπεδο. Καθαρό από «συντεχνιακές» αντιστάσεις. Σκάβε, Καίσαρ, για να χτίσουμε επιτέλους την Κηφισιά των οραμάτων μας! Ο εστί μεθερμηνευόμενον για μας, παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους. Γιατί αν δεν βγούμε στους δρόμους τώρα, θα βρεθούμε στους πέντε δρόμους σε λίγο…