Χρήσιμοι ηλίθιοι - η πολιτική απάτη της παράταξης Θωμάκου

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Aς μη μιλήσουμε άλλο για τη παράταξη Θωμάκου, έχουν ειπωθεί όλα. Η σταθερά αυτοκαταστροφική πορεία της την τελευταία τριετία προδιέγραφε ένα άδοξο τέλος για τη παράταξη που είχε γεννήσει ελπίδες σε αρκετούς. Ας μιλήσουμε για το κυριότερο, που θα τη βρούμε και μπροστά μας. Η παράταξη, που έδωσε ένα απογοητευτικό δείγμα τόσο της πολιτικής εντιμότητάς του όσο και της κουλτούρας που διαθέτει.

Θα ‘λεγε κανείς, παραφράζοντας παλαιότερη ατάκα, ότι αν δεν υπήρχε η παράταξη Θωμάκου οι επαΐοντες θα έπρεπε να την εφεύρει. Η συμβολή της στη δημόσια ζωή ήταν ασύμμετρη εξ αρχής. Μικρό μέγεθος, μικρότερο ειδικό βάρος αλλά απρόσμενα μεγάλο εκτόπισμα. Προκάλεσε με το ύφος και το ήθος, ακύρωσε μόνη της την προοπτική ενότητας της Κηφισιάς, προσέφερε και αφαίρεσε άλλοθι από μία διοίκηση, θα μπορούσε να προσφέρει ακόμα ισχυρότερα άλλοθι σε μια άλλη, που ψάχνει εταίρους, στελέχη με τα κιάλια. Και εκείνος, ενώ την είχε έτοιμη και διαθέσιμη, φρόντισε να την οδηγήσει στον αφανισμό διαπράττοντας ταυτοχρόνως και μια πολιτική ατιμία.

Δεν μου αρέσει να κάνω κατάχρηση χαρακτηρισμών για αυτό δεν θα μιλήσω για «σταλινική-τζιχαντιστική» νοοτροπία, αλλά αυτή η καλλιέργεια προσδοκιών για όσο χρόνο απαιτείτο μέχρι να καταψηφισθεί ο κ. Θωμάκος και η αποκάλυψη στη συνέχεια ενός αλαζονικού ηγεμονισμού με τον οποίο κονιορτοποίησε τον αφοπλισμένο συνομιλητή, αυτό θυμίζει. Μόλις έληξε η χρησιμότητά τους, τους ζήτησαν ταπεινωτική δήλωση μετανοίας και στη συνέχεια ολοκληρωτική αυτοακύρωση. Δεν ξέρω αν η συμπεριφορά αυτή απηχεί το προσωπικό αρχηγικό ταμπεραμέντο του Γιώργου Θωμάκου ή αποδεικνύει τη διαρκή παγίδευσή του από τους κωμικά αφελείς συνεργάτες του, πάντως το συμπέρασμα δεν αλλάζει.

Η πολιτική ανηθικότητα που επέδειξαν είναι δεδομένη.

Δεν είμαστε στα κλειστά δωμάτια να γνωρίζουμε τις ακριβείς συνομιλίες των ηγεσιών, οπωσδήποτε όμως οι δημόσιες δηλώσεις του κ. Θωμάκου, όταν και όποτε κάνει, και κορυφαίων στελεχών της παράταξής του για τις προοπτικές συνεργασίας με το τον κ. τίποτα, ή τον κ. μηδέν, δεν αφήνουν περιθώρια παρεξηγήσεων. Πρόκειται για ωμή εξαπάτηση από τον φθαρμένο αρχηγό που δείχνει να μαθαίνει γρήγορα τη βρώμικη πλευρά της πολιτικής. Η σημαντικότερη παρενέργεια του εμπαιγμού, όμως, είναι άλλη. Στο εγγύς μέλλον είναι πολύ πιθανό να προκύψει ανάγκη συνεργασιών για τη διοίκηση της έρμης πόλης, και είναι απορίας άξιο με τι απόθεμα αξιοπιστίας θα αναζητήσει εταίρους ο Γ. Θωμάκος. Πώς θα τον αντιμετωπίσουν οι άλλες παρατάξεις όταν έχει φερθεί με τόσο προσβλητικό, αναξιοπρεπή και ύπουλο τρόπο στον πιο κοντινό του ιδεολογικά, οιονεί σύμμαχο σε διοίκηση συνεργασίας; Αν έτσι φέρονται στους παλιούς συντρόφους πώς θα φερθούν στους ξένους;

Το μόνο πλέον αναμενόμενο είναι να τον στύψουν σαν μια άδεια λεμονόκουπα και να τον πετάξουν στο κάλαθο των αχρήστων.-

Καλά Χριστούγεννα.