Την Τετάρτη ένα άγαλμα έκανε ξαφνικά την εμφάνισή του στην Waterloo Place του Λονδίνου, φέρει την υπογραφή του Banksy, αλλά κανείς δεν ξέρει αν είναι έργο του διάσημου street artist

Ο διάσημος street artist Banksy ξαναχτύπησε στο κέντρο του Λονδίνου; Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί τους καλλιτεχνικούς κύκλους και όχι μόνο το τελευταίο 24ωρο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το πρωί της Τετάρτης, στον δρόμο Waterloo Place στο κέντρο της αγγλικής πρωτεύουσας, ένα άγαλμα εμφανίστηκε από το πουθενά και έκανε τους πάντες να το χαζέυουν.

Το έργο απεικονίζει ένα άτομο με κοστούμι να βαδίζει (σαν να συμμετέχει σε μια πορεία) και να κρατάει μια σημαία, η οποία πέφτει πάνω στο πρόσωπό του και του το καλύπτει.  Το άγαλμα ύψους περίπου 7.5 μέτρων βρίσκεται απέναντι από εκείνο του Εδουάρδου Ζ’.

Βέβαια, τα τελευταία χρόνια, τα περισσότερα έργα του Banksy που έχουν κάνει την εμφάνισή τους σε διάφορους δρόμους, δεν φέρουν την υπογραφή του.

Άρα είναι λογικό πολλοί να αναρωτιούνται μήπως πρόκειται για έναν φανατικό θαυμαστή του γνωστού street artist ή ένας νέος… Banksy έκανε την εμφάνισή του στους δρόμους του Λονδίνου;

* Κεντρική φωτογραφία: Louise Androlia | Time Out London

«Όσο μεγαλώνεις, είναι δύσκολο να βλέπεις ταινίες από όταν ήσουν νεότερος, γιατί σκέφτεσαι ότι δεν μοιάζει καν [με αυτόν τον τύπο στην οθόνη]», δήλωσε ο Τζορτζ Κλούνεϊ.

Ο Τζορτζ Κλούνεϊ έχει διαγράψει μια σπουδαία πορεία στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες-διαμάντια όπως: «Η συμμορία των έντεκα», «Από το σούρουπο ως την αυγή» και «Καληνύχτα, και καλή τύχη».

Ωστόσο, ο πολυβραβευμένος ηθοποιός, φαίνεται να ακολουθεί κατά γράμμα την παροιμία «όποιος γυρνάει στα παλία είναι παλιάνθρωπος», καθώς όπως αποκάλυψε πρόσφατα, σπανιώς παρακολουθεί ταινίες που συμμετείχε, αλλά κυκλοφόρησαν κάποιες δεκαετίες νωρίτερα.

«Όσο μεγαλώνεις, είναι δύσκολο να βλέπεις ταινίες από όταν ήσουν νεότερος, γιατί σκέφτεσαι ότι δεν μοιάζει καν [με αυτόν τον τύπο στην οθόνη]».

Ο Κλούνεϊ εμφανίστηκε στο ετήσιο γκαλά της Νέας Υόρκης για να παραλάβει ένα βραβείο από το Film at Lincoln Center σε αναγνώριση της «σημαντικής του συνεισφοράς στην τέχνη του κινηματογράφου».

Ο Κλούνεϊ δήλωσε επίσης ότι πρόσφατα είδε με τα παιδιά του την ταινία κινουμένων σχεδίων «Ο Fantastic Mr. Fox» (2009) σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον.

«Είδαμε το Fantastic Mr. Fox, κάτι που είναι λίγο πιο εύκολο γιατί δεν είμαι πραγματικά εγώ, είναι απλώς η φωνή μου», είπε. «Είναι κάπως διασκεδαστικό γιατί τα παιδιά αρχίζουν σιγά-σιγά να καταλαβαίνουν τι δουλειά κάνω. Αλλά σε ότι αφορά τα υπόλοιπα [έργα μου] είναι δύσκολο [για εμένα να τα παρακολουθήσω ξανά] γιατί τείνω να μην θέλω να κοιτάζω πίσω».

«Είναι ένας πολύ ζεστός, γενναιόδωρος τύπος»

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Τζορτζ Κλούνεϊ και η σύζυγός του, Αμάλ Κλούνεϊ, φωτογραφήθηκαν μαζί στο κόκκινο χαλί πριν από τη δεξίωση, με φίλους και συνεργάτες, όπως οι Στίβεν Κόλμπερτ, Τζουλιάνα Μαργκούλις, Τζον Τουρτούρο και Σαμ Ρόκγουελ, να τον τιμούν με την παρουσία τους.

«Νομίζω ότι είναι ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος», είπε ο Τουρτούρο στο People.

«Είναι ένας πολύ ζεστός, γενναιόδωρος τύπος. Είναι καλός άνθρωπος, ξέρεις, που έχει κάνει πολλά πράγματα για τους άλλους. Ανθρωπιστική δράση, δημόσιες τοποθετήσεις, φιλανθρωπία», πρόσθεσε ο Τουρτούρο.

«Έχει επιλέξει [να συμμετάσχει] σε πραγματικά καλά έργα και είναι κάποιος που συνεχώς εξελίσσεται. Eίναι δύσκολο να έχεις μια μακροχρόνια καριέρα, και αυτός κατάφερε να το κάνει. Νομίζω ότι αυτό δεν πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο. Πάντα με εντυπωσιάζει. Δεν τα κατάφερε όταν ήταν νέος, αλλά [όταν του δόθηκε η ευκαιρία] την αξιοποίησε στο έπακρο».

Η πιο πρόσφατη εμφάνισή του Τζορτζ Κλούνεϊ στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία «Jay Kelly» (2025), όπου υποδύθηκε έναν σταρ του κινηματογράφου που, εδώ που τα λέμε, του μοιάζει.

Τους τελευταίους μήνες, ο Κλούνεϊ εργάζεται πάνω στο «Ocean’s 14» με τους Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον και Τζούλια Ρόμπερτς.

Σύμφωνα δε με το Deadline, ο Κλούνεϊ  αναμένεται να εμφανιστεί στην επερχόμενη γαλλική ταινία «Dix Pour Cent», ένα spin-off ης ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς με πρωταγωνίστρια την Καμίλ Κοτίν.

Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 23 Μαΐου.

*Με πληροφορίες από: Variety & People

Τα άρματα μάχης M1 Abrams των Ηνωμένων Πολιτειών κατατάσσονται δεύτερα στη λίστα και το Merkava V του Ισραήλ στην τρίτη θέση.

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 29 Απριλίου. /TASS/. Το περιοδικό National Interest κατέταξε το ρωσικό T-72 ως το νούμερο ένα άρμα μάχης στα δέκα κορυφαία άρματα μάχης που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο πεδίο της μάχης.

Το άρμα μάχης T-72 ηγείται της κατάταξης για την επιβιωσιμότητα και τα αμυντικά συστήματα, την ικανότητα να ταξιδεύει σε μεγάλες αποστάσεις και να παραμένει στη μάχη χωρίς συχνό ανεφοδιασμό, την προσαρμοστικότητα και τις δυνατότητες αναβάθμισης, την ευκολία κατασκευής, την ικανότητα πολλαπλών ρόλων, το στρατηγικό αντίκτυπο και την αποτρεπτική αξία.

Σύμφωνα με την κατάταξη, το T-72 «πληροί όλες τις προϋποθέσεις για ένα αποτελεσματικό άρμα μάχης». Επιπλέον, παρά τη χρήση νέων όπλων, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, το T-72 αναμένεται να συμβάλει στη νίκη της Ρωσίας στη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Τα άρματα μάχης M1 Abrams των Ηνωμένων Πολιτειών κατατάσσονται δεύτερα στη λίστα και το Merkava V του Ισραήλ στην τρίτη θέση.

Η στρατηγική της «ψηφιακής αποκάλυψης» και η περίπτωση του Claude Mythos της Anthropic υπό το πρίσμα των ειδικών

Το μοτίβο επαναλαμβάνεται με μια σχεδόν τελετουργική συνέπεια: μια εταιρεία τεχνολογίας ανακοινώνει τη δημιουργία μιας νέας τεχνητής νοημοσύνης, η οποία περιγράφεται ως τόσο ισχυρή που προκαλεί δέος, αν όχι καθαρό τρόμο. Σύμφωνα με μια ανάλυση του BBC, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παράδοξο φαινόμενο όπου οι δημιουργοί αυτών των εργαλείων εμφανίζονται ταυτόχρονα ως κήρυκες μιας επικείμενης καταστροφής. Υποστηρίζουν ότι τα δημιουργήματά τους είναι υπερβολικά επικίνδυνα για να αφεθούν ελεύθερα στον κόσμο, διατηρώντας τα προσώρας υπό περιορισμό, φροντίζοντας όμως να διασφαλίσουν ότι το κοινό γνωρίζει καλά την ύπαρξη αυτής της «κλειδωμένης» ισχύος.

Claude Mythos: Ένα εργαλείο κυβερνοπολέμου ή επικοινωνιακό τέχνασμα;

Η εταιρεία Anthropic αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της τακτικής με το μοντέλο της, Claude Mythos. Η εταιρεία διατείνεται ότι οι ικανότητες του συστήματος στον εντοπισμό κενών ασφαλείας ξεπερνούν κατά πολύ τους ανθρώπινους εμπειρογνώμονες, προειδοποιώντας ότι η διαρροή παρόμοιας τεχνολογίας σε λάθος χέρια θα μπορούσε να επιφέρει παγκόσμια αστάθεια. Σε επίσημη ανάρτηση ιστολογίου, η Anthropic τόνισε ότι οι επιπτώσεις για την οικονομία και την εθνική ασφάλεια ενδέχεται να είναι σοβαρές, προκαλώντας κύμα ανησυχίας σε ορισμένους παρατηρητές που οραματίζονται ήδη ένα ψηφιακό χάος.

Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί μια επιχείρηση να επιδιώκει τον εκφοβισμό του κοινού της. Η Shannon Vallor, επικεφαλής του τμήματος Ηθικής των Δεδομένων στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, υποστηρίζει ότι η εστίαση σε σενάρια αποκάλυψης λειτουργεί ως μια κομψή στρατηγική αντιπερισπασμού. Κατά την ίδια, η παρουσίαση αυτών των συστημάτων ως υπερφυσικών απειλών καθιστά τους πολίτες ανίσχυρους, οδηγώντας τους στην πεποίθηση ότι μόνο οι ίδιες οι εταιρείες που τα κατασκεύασαν μπορούν να μας προστατεύσουν από αυτά.

Η ιστορία της Silicon Valley βρίθει περιπτώσεων όπου ο φόβος χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο μάρκετινγκ. Το 2019, ο Dario Amodei, στέλεχος τότε της OpenAI, είχε αρνηθεί την κυκλοφορία του GPT-2 επικαλούμενος κινδύνους κακόβουλης χρήσης, για να το διαθέσει τελικά λίγους μήνες αργότερα. Ακόμη και ο Sam Altman, ο οποίος πρόσφατα επέκρινε το «μάρκετινγκ φόβου» της Anthropic, έχει οικοδομήσει το προφίλ του πάνω σε παρόμοιες αντιφάσεις, δηλώνοντας προ ετών ότι η τεχνητή νοημοσύνη πιθανότατα θα φέρει το τέλος του κόσμου, αλλά στο μεσοδιάστημα θα δημιουργήσει σπουδαίες επιχειρηματικές ευκαιρίες.

Αυτή η αμφισημία, όπου η τεχνολογία παρουσιάζεται ταυτόχρονα ως δαίμονας και ως μεσσίας, εξυπηρετεί απόλυτα την άνοδο των χρηματιστηριακών αξιών. Όπως σημειώνει η καθηγήτρια Emily M. Bender, πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που στόχο έχει να αποθεώσει την ισχύ των προϊόντων τους. Υποσχόμενοι ταυτόχρονα την επίλυση της κλιματικής κρίσης και την αποίκιση του διαστήματος, οι ηγέτες της τεχνολογίας μετατρέπουν τα προϊόντα τους σε μυθικές οντότητες, καθιστώντας έννοιες όπως η νομοθετική ρύθμιση και η δημοκρατική διακυβέρνηση να φαντάζουν ανίσχυρες μπροστά στο «μοιραίο».

Η ανάγκη για ανθρώπινο έλεγχο

Παρά τη δραματοποίηση, η πραγματικότητα παραμένει πιο προσγειωμένη. Η Shannon Vallor υπενθυμίζει ότι η ανθρωπότητα έχει ρυθμίσει με επιτυχία τεχνολογίες πολύ πιο απειλητικές, όπως τα πυρηνικά όπλα, χωρίς ποτέ να δεχθεί ότι αποτελούν δυνάμεις πέρα από τον ανθρώπινο έλεγχο. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι θεός, αλλά ένα προϊόν που κατασκευάζεται από εταιρείες με σαφή κίνητρα κέρδους.

Καθώς οι οργανισμοί αυτοί απομακρύνονται από τον αρχικό μη κερδοσκοπικό τους χαρακτήρα και επιδιώκουν την κυριαρχία στην αγορά, η επίκληση του «υπαρξιακού κινδύνου» ίσως αποδειχθεί μια ακόμη επικοινωνιακή φούσκα, παρόμοια με εκείνες του Metaverse ή των κρυπτονομισμάτων. Το αν η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει τον κόσμο μένει να φανεί, όμως η επιλογή του να μην την ρυθμίσουμε επειδή «τη φοβόμαστε» φαίνεται να είναι ακριβώς αυτό που επιδιώκουν οι δημιουργοί της.