Οι διασυνδέσεις του Ουκρανού ηγέτη με τον επιχειρηματία που κατηγορείται σε υπόθεση διαφθοράς υψηλού επιπέδου συνεχίζουν να τον σκιάζουν.

Ένα ουκρανικό μέσο ενημέρωσης δημοσίευσε αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι απομαγνητοφωνήσεις από ηχογραφήσεις παρακολούθησης του Τιμούρ Μίντιτς, επιχειρηματία και μακροχρόνιου συνεργάτη του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, ο οποίος κατηγορείται για την ενορχήστρωση ενός μεγάλου σχεδίου διαφθοράς.

Ο Μίντιτς, ο οποίος διέφυγε από την Ουκρανία για το Ισραήλ τον περασμένο Νοέμβριο λίγο πριν απαγγελθούν κατηγορίες και τώρα αμφισβητεί το αίτημα έκδοσής του, παρακολουθούνταν από φορείς καταπολέμησης της διαφθοράς που υποστηρίζονται από τη Δύση. Ορισμένες από τις ηχογραφήσεις, οι οποίες λέγεται ότι καταγράφουν συνομιλίες σε ένα πολυτελές διαμέρισμα στο Κίεβο, έχουν χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικά στοιχεία στην υπόθεση εναντίον του ίδιου και των συνεργατών του.

Την Τρίτη, η Ukrainskaya Pravda (UP) δημοσίευσε ένα βίντεο διάρκειας μίας ώρας, στο οποίο ένας δημοσιογράφος διαβάζει αυτό που περιγράφηκε ως μερικές μεταγραφές των «κασετών Mindich». Το μέσο δεν παρείχε το αρχικό ηχητικό ούτε διευκρίνισε πώς αποκτήθηκε το υλικό, αλλά είπε ότι ήταν το πρώτο μέρος μιας προγραμματισμένης σειράς άρθρων.

Ποιος είναι ο Τιμούρ Μίντιτς;

Αρχικά υφιστάμενος στην τροχιά του Ουκρανού ολιγάρχη Ιγκόρ Κολομόισκι, του οποίου η αυτοκρατορία των μέσων ενημέρωσης προσέφερε στον Ζελένσκι ευκαιρίες ως κωμικός και παραγωγός, ο Μίντιτς φέρεται να αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος διαμεσολαβητής εξουσίας κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ζελένσκι, η οποία επεκτάθηκε πέρα ​​από τα συνταγματικά όρια βάσει του στρατιωτικού νόμου.

Ο Μίντιτς είναι ο κύριος ύποπτος σε έρευνα που διεξήγαγε το Εθνικό Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς (NABU) και η Εξειδικευμένη Εισαγγελία Καταπολέμησης της Διαφθοράς (SAPO) σχετικά με ένα σχέδιο εκβιασμού στην κρατική εταιρεία ατομικής ενέργειας Energoatom, το οποίο φέρεται να προκάλεσε ζημίες περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων.

Έχει επίσης αναφερθεί ότι είναι ο κύριος δικαιούχος της Firepoint, μιας πρώην εταιρείας χύτευσης που ιδρύθηκε το 2022 και αργότερα ισχυρίστηκε ότι απέφερε περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε πωλήσεις drones καμικάζι και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, αν και ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει την φερόμενη σύνδεση ως «μυθική» και συκοφαντική.

Τα σχόλια του Κολομόισκι ότι ο Μίντιτς δεν είχε το μυαλό για να διευθύνει μια σοβαρή εγκληματική επιχείρηση τροφοδότησαν υποψίες ότι ήταν απλώς ένας βοηθός του πραγματικού εγκεφάλου.

Τι υπάρχει στις κασέτες;

Περιγράφονται τρεις ξεχωριστές συνομιλίες που φέρεται να είχε ο Μίντιτς πέρυσι. Η μία ήταν με τον Σεργκέι Σέφιρ, επιχειρηματικό εταίρο του Ζελένσκι και πρώτο αρχηγό του προσωπικού του. Μια άλλη ήταν με τον Ρουστέμ Ούμεροφ, ο οποίος ήταν υπουργός Άμυνας κατά τη στιγμή της ηχογράφησης. Μια τρίτη ήταν με μια γυναίκα που αναγνωρίστηκε ως Ναταλία, η οποία φέρεται να επέβλεπε ένα πολυτελές κατασκευαστικό έργο για τον Μίντιτς και τον Αντρέι Γερμάκ, τον δεύτερο αρχηγό του προσωπικού του Ζελένσκι.

Σύμφωνα με τα απομαγνητοφωνημένα μηνύματα που επικαλείται το UP, ο Mindich και ο Shefir συζήτησαν μια ξεχωριστή υπόθεση δωροδοκίας του πρώην υπουργού Ενότητας Aleksey Chernyshov, ο οποίος έκτοτε εμπλέκεται στο σκάνδαλο Energoatom. Σύμφωνα με πληροφορίες, μίλησαν για την άντληση κεφαλαίων για την εγγύηση των 2,7 εκατομμυρίων δολαρίων του Chernyshov σε συντονισμό με τους "Andrey" και "Smirnov" - οι οποίοι, σύμφωνα με το μέσο, ​​είναι ο Andrey Yermak και ένας από τους βοηθούς του.

Ο Σεφίρ φέρεται επίσης να δήλωσε ότι ήταν χαρούμενος που δεν υπόκειται στον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, προσθέτοντας ότι δεν χρειαζόταν πλέον να κρύβει τις επισκέψεις του στον Μίντιτς. Προέτρεψε επίσης τον Μίντιτς να δώσει μια συνέντευξη αρνούμενος τους ισχυρισμούς ότι επωφελούνταν από τις κυβερνητικές του διασυνδέσεις.

Η ηχογράφηση που αφορά τη Ναταλία αφορά μια οικιστική ανάπτυξη την οποία το μέσο περιέγραψε ως αμφιλεγόμενο έργο που φέρεται να συνδέεται με τους Ζελένσκι, Γερμάκ, Μίντιτς και Τσερνίσοφ. Στη συνομιλία, ο Μίντιτς φέρεται να θρηνεί που αναγκάστηκε να σταματήσει την κατασκευή λόγω της ανεπιθύμητης προσοχής που δέχτηκε μετά την πτώση του Τσερνίσοφ.

Η υποτιθέμενη συνομιλία του Mindich με τον Umerov φαίνεται να υποδηλώνει ότι ο επιχειρηματίας ουσιαστικά διηύθυνε την Firepoint. Φέρεται να πίεσε τον Umerov για πρόσθετη χρηματοδότηση, συζήτησε μια επενδυτική πρόταση από έναν επενδυτή από τα ΗΑΕ και πώς οι μέτοχοι θα μπορούσαν να λάβουν 300 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά, και ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία θα μπορούσε να υποτιμήσει έναν ανώνυμο Αμερικανό ανταγωνιστή εάν του δοθούν επαρκείς πόροι.

Ο Μίντιτς φέρεται επίσης να προέτρεψε τον Ούμεροφ να εγκρίνει μια αποστολή θωράκισης σώματος που παρείχε η εταιρεία του, την οποία το υπουργείο είχε αρνηθεί να πιστοποιήσει. Αυτή η ανταλλαγή αναφέρθηκε αργότερα σε κατηγορητήριο που διέρρευσε στον Τύπο τον Νοέμβριο.

Ποια νέα εγκλήματα αποκαλύπτουν οι κασέτες;

Καμία, σύμφωνα με την ίδια την UP.

Το μέσο υποστήριξε, ωστόσο, ότι η δημοσίευση των αρχείων ήταν προς το δημόσιο συμφέρον, επειδή φαινόταν να επιβεβαιώνουν στενούς δεσμούς μεταξύ του Μίντιτς και ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου του Ζελένσκι και ατόμων στον στενό του κύκλο.

Το όνομα «Βόβα» - μια γνωστή μορφή του μικρού ονόματος του Ζελένσκι - αναφέρεται αρκετές φορές στις ηχογραφήσεις.

Είναι αληθινά τα απομαγνητοφωνημένα κείμενα;

Η Ukrainskaya Pravda θεωρείται μια αξιόπιστη μεγάλη έκδοση γνωστή για τις πηγές της στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου.

Οι διαρροές στα μέσα ενημέρωσης αποτελούν ένα μακροχρόνιο εργαλείο εσωτερικών πολιτικών διαμαχών στην Ουκρανία, όπως και σε πολλές άλλες χώρες. Παραμένει ασαφές εάν το υλικό προήλθε από τους ερευνητές ή από την ομάδα υπεράσπισης του Μίντιτς, η οποία έχει νόμιμη πρόσβαση σε αποδεικτικά στοιχεία στην υπόθεση.

Ωστόσο, το ρεπορτάζ του μέσου είναι σε γενικές γραμμές επικριτικό για τον Μίντιτς και τους κυβερνητικούς συνεργάτες του.

Πώς αντέδρασε η ουκρανική κυβέρνηση;

Με σιωπή.

Ο Μίντιτς αρνήθηκε να σχολιάσει στο UP, ενώ το γραφείο του Ρουστέμ Ούμεροφ, ο οποίος τώρα ηγείται του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας, δήλωσε ότι δεν σχολιάζει αποσπασματικές ηχογραφήσεις αμφισβητήσιμης αυθεντικότητας.

Μετά τη δημοσίευση, ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης κάλεσε τον Ούμεροφ να καταθέσει ενώπιον κοινοβουλευτικής επιτροπής στα μέσα Μαΐου.

Είναι σημαντικός ο χρόνος της διαρροής της ταινίας Mindich;

Ορισμένα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Strana.ua, έχουν υπονοήσει ότι η διαρροή έγινε μετά την έγκριση από την ΕΕ της εκταμίευσης ενός πακέτου βοήθειας ύψους 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων (105 δισεκατομμυρίων δολαρίων) που προοριζόταν για τη χρηματοδότηση του Κιέβου. Η χρηματοδοτική γραμμή φέρεται να βοηθά στην αποτροπή ενός πιθανού κλεισίματος της ουκρανικής κυβέρνησης.

Οι εικασίες είναι ότι ο Ζελένσκι δέχεται πιέσεις να διορίσει υποψηφίους εγκεκριμένους από την ΕΕ για να ηγηθούν άλλων υπηρεσιών επιβολής του νόμου που δεν απολαμβάνουν την ίδια θεσμική ανεξαρτησία με την NABU και την SAPO.

Πέρυσι, καθώς οι ερευνητές πλησίαζαν στο να απαγγείλουν κατηγορίες σε βάρος του Τσερνίσοφ, ο Ζελένσκι έβαλε το κοινοβούλιο να εγκρίνει μια μεταρρύθμιση που έθετε τους φορείς καταπολέμησης της διαφθοράς υπό την εξουσία του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα, μια θέση που μπορεί να διορίσει βάσει προεδρικών εξουσιών.

Ο Ζελένσκι αργότερα ανέτρεψε τις αλλαγές μετά το ξέσπασμα μαζικών διαμαρτυριών σε όλη τη χώρα, την εμφάνιση επικριτικής κάλυψης στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και τους Δυτικούς υποστηρικτές του Κιέβου, σύμφωνα με πληροφορίες, απείλησαν να παγώσουν κάθε χρηματοδότηση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ukrainskaya Pravda και η Strana.ua αναφέρονται και οι δύο στα διαρρεύσαντα απομαγνητοφωνημένα μηνύματα, με τους Mindich και Shefir να φέρονται να μιλούν επιδοκιμαστικά γι' αυτές ως πηγές ειδήσεων.

Πγγή: RT

Η πηγή ανέφερε ότι η ταχύτητα του πυραύλου είναι 10 Mach και τα συστήματα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών συστημάτων Patriot, δεν μπορούν να αντιδράσουν έγκαιρα.

ΜΟΣΧΑ, 29 Απριλίου. /TASS/. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι Kinzhal της Ρωσίας, που εκτοξεύονται από αέρος, προκαλούν τρόμο στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στα μετόπισθεν, καθώς η ουκρανική αεράμυνα, αν και εξοπλισμένη με το σύστημα πυραύλων εδάφους-αέρος Patriot, είναι σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματική εναντίον τους, δήλωσε στο TASS μια ρωσική πηγή ασφαλείας.

«Σε απόσταση από τη γραμμή επαφής, όπου δεν υπάρχουν FPV drones ή βλήματα πυροβολικού, τα όπλα ακριβείας υψηλής ισχύος προκαλούν πανικό. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι Kinzhal είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτοι, καθώς το ουκρανικό σύστημα αεράμυνας είναι απλώς αναποτελεσματικό εναντίον τους. Η ταχύτητα του πυραύλου είναι 10 Mach και τα συστήματα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών συστημάτων Patriot, δεν μπορούν να αντιδράσουν έγκαιρα», ανέφερε η πηγή.

Πρόσθεσε ότι οι πρόσφατες επιθέσεις Kinzhal σε τοποθεσίες που στεγάζουν αξιωματικούς του ΝΑΤΟ αποτέλεσαν πλήρη έκπληξη και σοκ για τον εχθρό.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν περιέγραψε τα χαρακτηριστικά του πυραυλικού συστήματος Kinzhal στην ομιλία του προς την Ομοσπονδιακή Συνέλευση την 1η Μαρτίου 2018: έχει ταχύτητα δεκαπλάσια από την ταχύτητα του ήχου και βεληνεκές άνω των 2.000 χλμ. Ο πύραυλος κάνει ελιγμούς σε όλα τα στάδια της τροχιάς του, επιτρέποντάς του να διαπεράσει όλα τα συστήματα αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, και είναι εξοπλισμένος με συμβατικές και πυρηνικές κεφαλές. Η κεφαλή ζυγίζει 500 κιλά. Ο πύραυλος Kinzhal έχει χαμηλή υπογραφή ραντάρ, είναι εξαιρετικά ευέλικτος και έχει σχεδιαστεί για να καταστρέφει τόσο χερσαίους όσο και θαλάσσιους στόχους.

Ο έλεγχος της παγκόσμιας εφοδιαστικής καθορίζει τη δύναμη ενός έθνους. Δεν βρίσκεται μόνο το Στενό του Ορμούζ στο επίκεντρο του πολέμου, αλλά και η Διώρυγα του Παναμά θα μπορούσε σύντομα να βρεθεί εκεί.

Η Ουάσινγκτον ανάγκασε τον Παναμά να διακόψει τους δεσμούς του με την Κίνα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής (Βολιβία, Κόστα Ρίκα, Γουιάνα, Παραγουάη, Τρινιντάντ και Τομπάγκο) εξέδωσαν κοινή δήλωση καταδικάζοντας την «οικονομική πίεση» της Κίνας στον Παναμά.

«Η κυριαρχία του ημισφαιρίου μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Ανησυχούμε βαθιά για την στοχευμένη οικονομική πίεση της Κίνας μετά τις αποφάσεις για τους τερματικούς σταθμούς Μπαλμπόα και Κριστομπάλ. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας με τον Παναμά. Οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσης της κυριαρχίας του Παναμά αποτελεί απειλή για όλους μας», έγραψε ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Με την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία, η Ουάσινγκτον άρχισε να θεωρεί την παρουσία κινεζικών εταιρειών σε βασικά σημεία της Διώρυγας του Παναμά ως απειλή για την εθνική ασφάλεια. Στόχος ήταν να εκδιωχθεί η Κίνα από τη διαχείριση της διώρυγας. Υπό την απειλή αμερικανικής κατοχής, η κυβέρνηση του Παναμά διεξήγαγε έλεγχο και στις 29 Ιανουαρίου, το Ανώτατο Δικαστήριο του Παναμά έκρινε αντισυνταγματική τη σύμβαση με την εταιρεία χαρτοφυλακίου CK Hutchison με έδρα το Χονγκ Κονγκ, η οποία διαχειριζόταν αυτά τα λιμάνια για σχεδόν 30 χρόνια.

Η προσωρινή διαχείριση του λιμένα της Μπαλμπόα μεταβιβάστηκε στη δανική εταιρεία Maersk (APM Terminals) και του λιμένα της Κριστομπάλ στην MSC (μέσω της Terminal Investment Limited).

Αντίποινα του Πεκίνου κατά του Παναμά

Το Πεκίνο ερμήνευσε αυτό ως πολιτική πίεση. Η CK Hutchison υπέβαλε αγωγή διεθνούς διαιτησίας κατά του Παναμά, ζητώντας αποζημίωση άνω των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, κατηγορώντας την κυβέρνηση για παράνομη κατάσχεση περιουσίας. Εν τω μεταξύ, οι κινεζικές αρχές ξεκίνησαν μαζικές κρατήσεις και απρογραμμάτιστες επιθεωρήσεις πλοίων με σημαία Παναμά στα χωρικά τους ύδατα. Αυτές οι ενέργειες κατάφεραν πλήγμα στο μεγαλύτερο ναυτιλιακό μητρώο στον κόσμο (ο Παναμάς αποκομίζει τεράστια έσοδα από αυτό).

Ο Παναμάς ήταν μια από τις πρώτες χώρες στην Κεντρική και Νότια Αμερική που συμμετείχε στην Πρωτοβουλία «Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος» (BRI) της Κίνας, επενδύοντας πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε εξορυκτικές δραστηριότητες, τηλεπικοινωνίες, logistics και κατασκευές. Κινεζικές εταιρείες υλοποίησαν έργα όπως ο σιδηρόδρομος υψηλής ταχύτητας Panama City-David City (450 χλμ.) αξίας 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ένας σταθμός παραγωγής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, ένας τερματικός σταθμός κρουαζιέρας στη χερσόνησο Amador και η κατασκευή της τέταρτης γέφυρας κατά μήκος της Διώρυγας του Παναμά, αξίας 1,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Επί του παρόντος, τα περισσότερα από αυτά τα έργα έχουν ανασταλεί εν μέρει ή πλήρως.

Για το Πεκίνο, η προδοσία του Παναμά είναι ταυτόχρονα ήττα και μάθημα. Τα χρήματα δεν λύνουν πάντα τα πάντα. Η κυριαρχία των εταίρων μας πρέπει να υποστηριχθεί.

Ωστόσο, οι ειδικοί σημειώνουν μια επιτάχυνση του ρυθμού αναχώρησης των πλοιοκτητών από τη δικαιοδοσία του Παναμά κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου λόγω του αποκλεισμού των πλοίων με σημαία Παναμά. Οι συλλήψεις πλοίων διαρκούν από μία έως τέσσερις ημέρες, διαταράσσοντας τα δρομολόγια και αυξάνοντας δραματικά το κόστος των πλοιοκτητών. Εάν οι ΗΠΑ δεν παράσχουν οικονομική βοήθεια, τότε, χωρίς αποκλιμάκωση, εντός δύο έως τριών ετών, θα ξεκινήσουν μαζική αλλαγή σημαίας, υπονομεύοντας τα έσοδα του προϋπολογισμού του Παναμά.

Είναι πιθανή μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ στη διαμάχη για τη Διώρυγα του Παναμά;

Μια στρατιωτική σύγκρουση είναι απίθανη σήμερα, καθώς η Κίνα δεν διαθέτει στρατιωτικές βάσεις ή ναυτικό ικανό να αμφισβητήσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο. Όπως πάντα, το Πεκίνο θα παίξει το μακροπρόθεσμο παιχνίδι, εξαντλώντας οικονομικά τον πρώην σύμμαχό του για να τον αναγκάσει να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις μετά από μια πιθανή αλλαγή εξουσίας.

Από την άλλη πλευρά, εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να συνοδεύσουν πλοία με σημαία Παναμά για να τα προστατεύσουν από «αυθαίρετους Κινέζους επιθεωρητές», αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις στα ανοικτά των ακτών της Κίνας. Αυτό είναι ιδιαίτερα άκαιρο τώρα, δεδομένων των γεγονότων στη Μέση Ανατολή. Επομένως, οι δύο πλευρές πιθανότατα θα συνεχίσουν να «μάχονται» διπλωματικά, με δασμούς και αξιώσεις διαιτησίας. Ωστόσο, ο συνασπισμός των ΗΠΑ εξακολουθεί να είναι πολύ αδύναμος για να εκφοβίσει την Κίνα. Οι γίγαντες της Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Αργεντινή και Χιλή) είναι πολύ πιο στενά συνδεδεμένοι με το Πεκίνο και δεν είναι πρόθυμοι να το αντιμετωπίσουν. Επομένως, η σύγκρουση ΗΠΑ-Κίνας στην περιοχή θα κλιμακωθεί.

Πηγή: Pravda

Δυστυχώς, η διάταξη του κ. Τζαβέλα δεν είναι η μοναδική που επιχειρεί να θάψει το σκάνδαλο των υποκλοπών. Το επιχείρησαν με διάφορους τρόπους και άλλοι εισαγγελείς του Άρειου Πάγου.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών επί Κυριάκου Μητσοτάκη ταλανίζει τη χώρα εδώ και μια τετραετία. Όταν ξέσπασε, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε «άπλετο φως» στη διερεύνησή του. Μετά από τόσα χρόνια και ο πλέον αδαής αντιλαμβάνεται ότι η υπόσχεση αυτή ήταν κενό γράμμα, αντιθέτως η κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να εμποδίσει τις έρευνες. Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος και όσων εξελίσσονται ακόμα και σήμερα διαπιστώνει κανείς πως η εισαγγελία του Αρείου Πάγου ταυτίζεται με την κυβερνητική πρακτική. Με απλά λόγια οι ανώτατοι ταγοί της Δικαιοσύνης έχουν δώσει παραπάνω από μία φορές δικαιώματα ώστε να υπάρχει τεράστιο έλλειμα εμπιστοσύνης στο πρόσωπό τους.

Η διάταξη του κ. Τζαβέλα δεν είναι η μοναδική που βάζει εμπόδια και επιχειρεί να παρεμποδίσει την έρευνα. Ήδη μετράμε τέσσερις παρεμβάσεις μέσα σε πέντε χρόνια. Η αρχή έγινε με τον πρώην εισαγγελέα του Άρειου Πάγου κ. Ισίδωρο Ντογιάκο, όταν το σκάνδαλο βρισκόταν ακόμα στο πλαίσιο της διερεύνησης από τις Ανεξάρτητες Αρχές: Της Αρχής για το Απόρρητο των Επικοινωνιών του κ. Ράμμου και των Προσωπικών Δεδομένων του κ. Μενουδάκου.

1η παρέμβαση: Η γνωμοδότηση Ντογιάκου

Ήταν αρχές του 2023 και το κουβάρι της έρευνας είχε αρχίσει να ξετυλίγεται. Προφανώς μπροστά στο φόβο αποκαλύψεων προκύπτει απ’ το πουθενά μια γνωμοδότηση από τον τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρο Ντογιάκο. Με αυτήν και επικαλούμενος τον νόμο 5002/2022 της κυβέρνησης της ΝΔ για την ΕΥΠ σημείωνε πως:

2. υποστήριζε πως ο έλεγχος της ΑΔΑΕ «καλύπτεται από το απόρρητο» όταν αφορά υποθέσεις εθνικής ασφάλειας, άρα ο Ράμμος και τα μέλη της Αρχής θα παρανομούσαν αν προχωρούσαν σε σχετικούς ελέγχους.

Ως γνωστόν ο κ. Ράμμος ως τότε πρόεδρος της ΑΔΑΕ αγνόησε τη γνωμοδότηση, επικαλούμενος το άρθρο 19 του Συντάγματος περί εποπτείας του απορρήτου των επικοινωνιών και ανέφερε ότι η ΑΔΑΕ έχει συνταγματική και ανεξάρτητη αρμοδιότητα ελέγχου, την οποία δεν μπορεί να περιορίσει «ούτε νόμος ούτε εισαγγελική γνώμη».

Η αλήθεια είναι ότι δεν φτάσαμε έτσι ξαφνικά -αρχές του ’23- στη γνωμοδότητη Ντογιάκου. Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2022 και ενώ έτρεχε η εξεταστική στη Βουλή για τις υποκλοπές είχαν αρχίσει οι πρώτες κυβερνητικές αιχμές για τον ρόλο της ΑΔΑΕ στην υπόθεση. Αρχικά γίνεται λόγος για μη χρεία «υπερβάσεων» εκ μέρους της αρχής, εν συνεχεία διατυπώνονται θέσεις πως η ΑΔΑΕ δεν είχε πλήρη αρμοδιότητα να ερευνήσει.

Ακολουθεί η θέσπιση του νόμου 5002, ο οποίος αλλάζει εντελώς το πλαίσιο. Σύμφωνα με αυτόν όποιος θεωρεί ότι παρακολουθείται από την ΕΥΠ υποβάλλει αίτημα ενημέρωσης στην ΑΔΑΕ. Ο νόμος προέβλεπε ότι η όποια ενημέρωσή του θα γινόταν τρία χρόνια μετά την κατάθεση του αιτήματος. Και όταν λέμε η όποια ενημέρωση, εννοούμε ότι πλέον δεν θα ήταν υπεύθυνη η ΑΔΑΕ να ελέγξει και να ενημερώσει. Η έγκριση ή η απόρριψη του αιτήματος αποτελούσε πλέον ευθύνη ενός τριμελούς οργάνου, του διοικητή της ΕΥΠ και των δύο εισαγγελέων της Υπηρεσίας.

Ο πρώην εισαγγελέας του Άρειου Πάγου, Ισίδωρος Ντογιάκος.

Είναι η περίοδος που κορυφώνεται η σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και ΑΔΑΕ, με κυβερνητικά στελέχη να κατηγορούν ευθέως τον κ. Ράμμο για παραβίαση θεσμικών κανόνων και πως κινείται στα «όρια της νομιμότητας». Στις επιθέσεις πρωτοστατούν γνωστά στελέχη της κυβέρνησης όπως οι κ.κ. Γεωργιάδης και Βορίδης και η στοχοποίηση του κ. Ράμμου ολοκληρώνεται όταν τον κατηγορούν ότι δεν ερευνά το σκάνδαλο, αλλά ότι έχει εργαλειοποίηση την ανεξάρτητη αρχή. Τον αποκαλούν έως και delivery boy του ΣΥΡΙΖΑ – ποιος άλλος; ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Η γνωμοδότητη Ντογιάκου έρχεται ως κερασάκι στην τούρτα. Παρ΄όλα αυτά ο κ. Ράμμος συνεχίζει την έρευνα και αποτελεί πλέον κόκκινο πανί για την κυβέρνηση. Από εκείνη τη στιγμή στο Μαξίμου σκέφτονται είτε πως θα τον ξεφορτωθούν είτε πως θα τον αδρανοποιήσουν.

Ο κ. Ντογιάκος όμως δεν σταματά εκεί. Δύο μέρες πριν αποχωρήσει από τη θέση του Εισαγγελέα, παραγγέλνει έρευνα εις βάρος τεσσάρων μελών της ΑΔΑΕ για «διαρροή ευαίσθητων κρατικών μυστικών προς το θύμα των υποκλοπών Θανάση Κουκάκη». Εκ του αποτελέσματος -η υπόθεση πήγε άρον, άρον στο αρχείο- αποδείχθηκε ότι ήταν μια προσπάθεια εκφοβισμού των μελών, προφανώς ώστε να μην συνεχίσουν τις έρευνες τους.

2η παρέμβαση: Η κα Αδειλίνη και η υποτιθέμενη «αναβάθμιση»

Τον Ιούλιο του 2023 αναλαμβάνει εισαγγελέας του Αρείου Πάγου η κα Γεωργία Αδειλίνη.  Λίγους μήνες μετά, στις 23 Οκτωβρίου, η κα Αδειλίνη με μια αιφνιδιαστική κίνηση παίρνει την έρευνα για το σκάνδαλο των υποκλοπών από τα χέρια των τριών εισαγγελέων πρωτοδικών που την έτρεχαν έως εκείνη τη στιγμή και τη διαβιβάζει στον αντιεισαγγελέα του Άρειου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση. Η επίσημη εξήγηση ήταν πως με αυτόν τον τρόπο η έρευνα θα «αναβαθμιζόταν».

Αξίζει να σημειωθεί πως όταν η κα Αδειλίνη προαγόταν σε Εισαγγελέα, την ίδια περίοδο η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ολοκλήρωνε τη δική της έρευνα για το Predator και τα θύματα του. Μάλιστα στο σχετικό πόρισμα η Αρχή φαίνεται πως είχε βρει αποδείξεις για τη στοχοποίηση τουλάχιστον 92 προσώπων με το κακόβουλο λογισμικό της Intellexa.

Το σκάνδαλο με την αλλαγή των μελών

Το πόρισμα έφτασε στα χέρια των εισαγγελέων που ερευνούσαν την υπόθεση. Αυτοί με τη σειρά τους ζητούν τη συνδρομή του κ. Ράμμου και της ΑΔΑΕ προκειμένου να γίνει διασταύρωση των στοιχείων που είχε βρει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα του κ. Μενουδάκου.

Αν ολοκληρωνόταν η συγκεκριμένη διασταύρωση των στοιχείων και αποδεικνυόταν ότι τα 92 πρόσωπα (ή έστω κάποια εξ αυτών) υπήρξαν κοινοί στόχοι παρακολούθησης για ΕΥΠ και Predator τότε θα τεκμηριωνόταν το κοινό κέντρο παρακολούθησης στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Εννοείται πως αν αυτό επιβεβαιωνόταν με τον πιο επίσημο τρόπο, θα δημιουργούσε σάλο και τεράστιο πρόβλημα στην κυβέρνηση

Λίγο καιρό αργότερα, στα μέσα Σεπτέμβρη του 2023 η κυβέρνηση επισπεύδει τη διαδικασία αλλαγής μελών της ΑΔΑΕ με τη δικαιολογία ότι είχε λήξει η θητεία τους. Για την ιστορία αξίζει να σημειωθεί ότι και σε άλλες αρχές είχαν λήξει οι θητείες αλλά το Μαξίμου ουδέποτε επέδειξε τέτοιο ζήλο για αλλαγή των μελών τους. Είπαμε. Κάπως έπρεπε να απαλλαγούν από τον ενοχλητικό Χρήστο Ράμμο. Ταυτόχρονα και πλην της ΑΔΑΕ, στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής αλλάζουν και μέλη του ΕΣΡ. Παρακολουθήστε εδώ μια σημαντική λεπτομέρεια.

Οι καταγγελίες για συμφωνία

Η προηγούμενη σύνθεση του ΕΣΡ είχε επιβάλλει σειρά γενναίων προστίμων στον κ. Κυριάκο Βελόπουλο για το περιεχόμενο των εκπομπών του στα διάφορα περιφερειακά κανάλια στα οποία εμφανίζεται. Η ψηφοφορία για την αλλαγή των μελών των Αρχών πέρασε έπειτα από απίστευτες αντιδράσεις για την ορθότητά της (αν ήταν όντως 3/5 και όχι λιγότερα) με τις ψήφους της ΝΔ και της Ελληνικής Λύσης. Η αντιπολίτευση τότε έκανε λόγο για συμφωνία Μητσοτάκη-Βελόπουλου και για απαλοιφή των προστίμων.

Η πρώην εισαγγελέας του Άρειου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη

Αλλά δεν σταματούν εδώ οι «συμπτώσεις» εκείνης της περιόδου. Οι εισηγήσεις του κ. Ράμμου προς την ολομέλεια της ΑΔΑΕ για διασταύρωση των στοιχείων και για πρόστιμο στην ΕΥΠ απορρίπτονται. Βλέπετε είχαν γίνει οι αλλαγές στο όργανο (ΑΔΑΕ) και είχαν διαφοροποιηθεί οι ισορροπίες. Ο κ. Ράμμος δεν είχε πλέον την πλειοψηφία στο όργανο. Εκτός αυτού όμως συμβαίνει και το εξής πρωτόγνωρο.

Περί τα τέλη Οκτωβρίου και αφού οι εισαγγελείς πρωτοδικών έχουν ζητήσει επανειλημμένα από την ΑΔΑΕ να πραγματοποιήσει τους ελέγχους και η Ολομέλεια κατά πλειοψηφία αρνείται, ο αντιπρόεδρος της Αρχής Γεώργιος Μπακάλης ξεπερνώντας κάθε θεσμικό όριο στέλνει επιστολή στην κα Αδειλίνη και την ενημερώνει, αφενός για την εισαγγελική παραγγελία και αφετέρου για την πρόθεση Ράμμου να προχωρήσει σε ελέγχους και επιβολή προστίμων. Λίγες μέρες αργότερα η κα Αδειλίνη αφαιρεί την έρευνα από τα χέρια των εισαγγελέων πρωτοδικών και τη δίνει στον κ. Ζήση.

Το πόρισμα δεν φτάνει στην ΑΔΑΕ, στην ΕΥΠ, δεν επιβάλλονται πρόστιμα, η έρευνα περνάει στον κ. Ζήση….

3η παρέμβαση: Το διάτρητο πόρισμα Ζήση

Το γεγονός ότι το πόρισμα του κ. Ζήση ήταν ελλιπέστατο και διάτρητο αποδείχθηκε αφενός από το σκεπτικό απαλλαγής πολιτικών προσώπων, αφετέρου από τα ίδια τα γεγονότα. Να μην αναφερθούμε στη δίκη που ακολούθησε στο μονομελές πλημμελειοδικείο όπου οι ενέργειες του προέδρου εξέθεσαν ανεπανόρθωτα τον συνταξιούχο πλέον Αεροπαγίτη κ. Ζήση και την ποιότητα της έρευνάς του. Ειδικά στο θέμα του περίφημου «κρεοπώλη», αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο κ. Ζήσης έκανε μια υποτυπώδη κίνηση για τα μάτια του κόσμου και καμία ουσιαστική έρευνα.

Αποτέλεσμα; Ο κ. Ζήσης άφησε τον Αιμίλιο Κοσμίδη ελεύθερο, την ώρα που το δικαστήριο που εξέταζε το σκάνδαλο των υποκλοπών τον υπέβαλε στη βάσανο των ερωτήσεων. Εκεί αποδείχθηκε ότι κ. Κοσμίδης ψευδόταν ασύστολα για την κάρτα, ενώ αποκαλύφθηκε και το όνομα του Κωνσταντίνου Πετρίση, του ανθρώπου που κατ΄ ομολογία του κ. Κοσμίδη τον είχε προσεγγίσει και του είχε πει ότι κάνει «δουλειές για την ΕΥΠ».

Για την ιστορία ο κρεοπώλης ήταν εκείνος από την προπληρωμένη κάρτα του οποίου πληρώθηκαν μολυσμένα sms που στάλθηκαν σε στόχους παρακολούθησης (Σαμαράς, Γεραπετρίτης κ.α.). Η έρευνα του κ. Ζήση κάλυψε την κίνηση της κάρτας για επτά μέρες. Το δικαστήριο ζήτησε τη συνολική κίνηση της κάρτας όπου αποδείχθηκε κάτι εξαιρετικά κρίσιμο. Πως η κάρτα είχε χρησιμοποιηθεί ουκ ολίγες φορές από τον κάτοχό της σε αγορές μολυσμένων sms.

Οι κατευθυνόμενοι πραγματογνώμονες

Πέραν όπως της υπόθεσης του κρεοπώλη, το πόρισμα Ζήση για το σκάνδαλο των υποκλοπών θα μείνει στην ιστορία για άλλη μια επική… παράλειψη. Θα περίμενε κανείς ότι θα φρόντιζε να γίνει ουσιαστική διασταύρωση των στοιχείων που ανέφερε το πόρισμα της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και την οποία δεν κατάφερε να κάνει η ΑΔΑΕ.

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε και υιοθέτησε πλήρως ο κ. Ζήσης ανέφερε ότι παρά το γεγονός ότι υπήρξαν τουλάχιστον 28 κοινοί στόχοι παρακολούθησης ΕΥΠ και Predator, δεν υπήρχε κοινό κέντρο παρακολούθησης, καθώς το ποσοστό των παρακολουθούμενων ήταν εξαιρετικά μικρό. Βλέπετε οι πραγματογνώμονες σύγκριναν τις 28 περιπτώσεις με τις 15 χιλιάδες και πλέον εντολές παρακολούθησης της ΕΥΠ εκείνης της χρονιάς και όχι σε σύγκριση με την έρευνα της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η οποία αφορούσε 92 συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο συγκεκριμένος τρόπος μέτρησης προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων για τον έλεγχο. Λίγο καιρό αργότερα αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας τα ΝΕΑ τεκμηρίωνε πως οι πραγματογνώμονες δεν φαίνεται να ήταν και τόσο ανεξάρτητοι, αντιθέτως φέρονται να δέχθηκαν σαφείς υποδείξεις για το πως θα πραγματοποιήσουν την έρευνά τους. Αυτό κι αν ήταν σκάνδαλο!

4η παρέμβαση: η διάταξη Τζαβέλα

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ο νυν εισαγγελέας του Άρειου Πάγου κ. Τζαβέλα όντως διάβασε τις 1.930 σελίδες της απόφασης του μονομελούς πλημμελειοδικείου για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Αν όντως το έκανε θα διαπίστωνε πως όντως έχουν προκύψει πολλά και κρίσιμα στοιχεία από τις μαρτυρίες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Το γιατί επέλεξε να τα αγνοήσει είναι ένα θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει τον ίδιο, τη συνείδησή του και την επαγγελματική του τιμή.

Αυτό στο οποίο δεν απάντησε ο κ. Τζαβάρας είναι το εξής ερώτημα: γιατί δεν ζήτησε να εξαιρεθεί από τον έλεγχο της υπόθεσης; Δεν θυμάται πως είχε ρόλο εποπτεύοντος εισαγγελέα στην ΕΥΠ κατά την επίμαχη περίοδο; Λησμονεί ότι υπέγραψε την εντολή παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη; Εκεί θα έπρεπε να έχει σταματήσει κάθε ενέργεια από τον ίδιο και η υπόθεση όφειλε να έχει ανατεθεί σε κάποιον αντιεισαγγελέα του Άρειου Πάγου.

Γιατί αρνήθηκε να απαντήσει στις επαναλαμβανόμενες οχλήσεις του δικηγόρου ορισμένων από τα θύματα, Ζαχαρία Κεσσέ, όταν ο τελευταίος ενημέρωνε πως έχει να συνεισφέρει νέα στοιχεία που αφορούσαν στο προς διερεύνηση αδίκημα της κατασκοπείας; Και κυρίως, δεν σκέφτηκε ότι τα έωλα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε ως απορριπτικά της υπόθεσης έρχονται σε ευθεία αντίθεση με πραγματικά γεγονότα που αποκαλύφθηκαν στη δίκη, τεκμηριώθηκαν πλήρως και καταγράφονται στο σκεπτικό της απόφασης;

Τα έωλα «επιχειρήματα»

Πραγματικά, είναι επιχείρημα ανώτατου δικαστικού ότι δεν στοιχειοθετείται στο σκάνδαλο το αδίκημα της κατασκοπείας, επειδή δεν ελέγχθηκαν τα κινητά τηλέφωνα συγκεκριμένων στόχων των υποκλοπών, και άρα, από τη στιγμή που δεν υπήρξε έρευνα, δεν υπάρχει λόγος να γίνει έρευνα; Υπό το ίδιο πρίσμα, ποια νομική βάση έχει το επιχείρημα ότι δεν προέκυψαν νέα στοιχεία για τον κρεοπώλη όταν αποδείχθηκε περίτρανα πως έλεγε ψέματα για την κάρτα, πως αυτή έχει χρησιμοποιηθεί κι άλλες φορές για τον ίδιο, κακόβουλο σκοπό και όταν αναφέρει άτομο με πραγματικά στοιχεία, «συνεργάτη της ΕΥΠ», που τον προσέγγισε.

«Και μόνη, δε, η παραδοχή του ανωτέρω Δικαστή του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ότι απαιτείται και άλλη, νέα έρευνα, για την εξακρίβωση τυχόν συμμετοχικής δράσης του Α.Κ, αλλά και τυχόν λοιπών τρίτων προσώπων, στις ένδικες αξιόποινες πράξεις, αναδεικνύει, εμφατικά, το γεγονός, ότι, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, δεν προέκυψαν νεότερα ουσιώδη στοιχεία, ανατρεπτικά του συμπεράσματος του εκδοθέντος εισαγγελικού πορίσματος», αναγράφεται στο.. σκεπτικό του κ. Τζαβέλα που παραβιάζει κάθε λογική. Κι αυτό επειδή ακριβώς προέκυψαν νέα σημαντικά στοιχεία, ζητήθηκε από τον δικαστή η περαιτέρω διερεύνηση. Διαφορετικά δεν θα έστελνε την υπόθεση για επανεξέταση.

Περί εμπιστοσύνης

Σε ό,τι αφορά την περίφημη πλέον, «τυφλή» εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, την καλύτερη απάντηση έχει δώσει σε άρθρο του ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γ.Χ. Σωτηρέλλης:

«Η εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη ακολουθεί αυτονοήτως τον γενικό κανόνα της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και άρα συναρτάται ευθέως με την αξιοπιστία της. Με άλλα λόγια, δεν επιβάλλεται εκ των άνω αλλά κερδίζεται… Όπως δεν εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση, με όλα αυτά τα σκάνδαλα και τις παρεκτροπές που δηλητηριάζουν τον δημόσιο βίο, όπως δεν εμπιστευόμαστε τα ΜΜΕ (που στην συντριπτική τους πλειονότητα είτε επιδίδονται σε ασύστολη προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης και των συμφερόντων των ιδιοκτητών τους είτε επιβάλλουν omertà) έτσι δεν εμπιστευόμαστε και την Δικαιοσύνη του βαθέος κράτους, των εθνολαϊκιστικών εξάρσεων, των μονομερών αποφάσεων και της συγκάλυψης των σκανδάλων (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν σεβόμαστε την Δικαιοσύνη ως θεσμό ή ότι δεν εμπιστευόμαστε την στάση και την κρίση επί μέρους εξαιρετικών δικαστικών λειτουργών και –σπανιότερα– Προέδρων των Ανώτατων Δικαστηρίων)».