Το υπουργείο τόνισε ότι η γερμανική πλευρά είχε προειδοποιηθεί εκ των προτέρων για την «επιζήμια φύση» της συνάντησης ενός μέλους του γερμανικού κοινοβουλίου με τον επικεφαλής μιας τρομοκρατικής οργάνωσης που έχει απαγορευτεί στη Ρωσία.

ΜΟΣΧΑ, 27 Απριλίου. /TASS/. Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία του στον Γερμανό πρέσβη στη Ρωσία, Αλεξάντερ Γκραφ Λάμπσντορφ, για τη συνάντηση μεταξύ του βουλευτή της Μπούντεσταγκ, Ρόντεριχ Κίζεβτερ (CDU), και του Αχμέντ Ζακάγιεφ, επικεφαλής της τρομοκρατικής οργάνωσης Τσετσενική Δημοκρατία της Ιτσκερίας, η οποία είναι απαγορευμένη στη Ρωσία, η οποία πραγματοποιήθηκε στην ουκρανική πρωτεύουσα Κίεβο, ανέφερε το υπουργείο σε ανακοίνωσή του τη Δευτέρα.

«Μια έντονη διαμαρτυρία διαβιβάστηκε στον [Γερμανό] Πρέσβη [Αλεξάντερ Λάμπσντορφ] σε σχέση με μια πρόσφατη συνάντηση στο Κίεβο, με τη μεσολάβηση του καθεστώτος Ζελένσκι, μεταξύ του βουλευτή της Μπούντεσταγκ Ρόντεριχ Κίζεβτερ – μέλους της κοινοβουλευτικής επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων από την κυβερνώσα Χριστιανοδημοκρατική Ένωση [CDU] – και του Αχμέντ Ζακάγιεφ, επικεφαλής της τρομοκρατικής οργάνωσης Τσετσενική Δημοκρατία της Ιτσκερίας, η οποία έχει απαγορευτεί στη Ρωσία και ο οποίος περιλαμβάνεται στον διεθνή κατάλογο καταζητούμενων», αναφέρει η δήλωση.

«Ο Γερμανός νομοθέτης εξέφρασε την υποστήριξή του στις αντιρωσικές δραστηριότητες μελών αυτής της οργάνωσης, τα οποία έχουν εμπλακεί έντονα σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς στις περιοχές Μπέλγκοροντ και Κουρσκ», συνεχίζει η δήλωση.

«Κάλεσε επίσης την ανάγκη για στενότερη συνεργασία με τη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών για την στρατολόγηση Ρώσων υπηκόων που διαμένουν εκεί, για την εκτέλεση δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης στη Ρωσική Ομοσπονδία», σύμφωνα με το υπουργείο.

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών επεσήμανε ότι: «Η γερμανική πλευρά έχει προειδοποιηθεί για τις αρνητικές συνέπειες τέτοιων ενεργειών».

«Εχθρικά βήματα που γίνονται έναντι της Ρωσίας θα αντιμετωπιστούν αναπόφευκτα με τον δέοντα τρόπο», συνεχίζει η ανακοίνωση του υπουργείου, προσθέτοντας ότι «οποιαδήποτε εχθρικά βήματα έναντι της Ρωσίας θα αντιμετωπιστούν με την αντίστοιχη απάντηση».

Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Γκρούσκο, η Δύση πιστεύει ότι θα είναι ευκολότερο να αναλάβει τον 100% έλεγχο των Βαλκανίων εάν η περιοχή διαλυθεί.

ΜΟΣΧΑ, 27 Απριλίου. /TASS/. Οι δυτικές χώρες διεξάγουν πολιτικό, διπλωματικό και ψυχολογικό πόλεμο κατά της Ρωσίας στα Βαλκάνια, δήλωσε σε συνέντευξή του ο υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάντερ Γκρούσκο στο Vesti.

«Φυσικά, μπορούμε να δούμε τις προσπάθειές τους να προκαλέσουν διχόνοια στις σχέσεις της Σερβίας και της Δημοκρατίας Σέρπσκα και να διχάσουν τον σερβικό λαό. Συνεχίζουν με αυτήν την πολιτική γραμμή, καθώς πιστεύουν ότι θα είναι ευκολότερο για αυτούς να αναλάβουν τον 100% έλεγχο των Βαλκανίων εάν διαλυθούν», δήλωσε ο ανώτερος Ρώσος διπλωμάτης.

«Φυσικά, αυτό μας προκαλεί ανησυχία, καθώς η Δύση διεξάγει έναν υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας με ένα «θερμό» θέατρο στην Ουκρανία. Μάλιστα, έχει ανακηρύξει και πολλές άλλες περιοχές ως περιοχές περιορισμού της Ρωσίας. Και τα Βαλκάνια είναι ένα από τα θέατρα όπου πραγματικά διεξάγουν έναν πολιτικό, διπλωματικό και ψυχολογικό πόλεμο εναντίον μας», πρόσθεσε.

Τον Ιούνιο του 1959, λίγους μήνες μετά τον θρίαμβο της κουβανικής επανάστασης, ο Τσε, με τη σύμφωνη γνώμη του Φιντέλ, έκανε περιοδεία σε χώρες της Ασίας για να στηρίξει τα αντιαποικιοκρατικά κινήματα. Μετά από τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Νάσερ της Αιγύπτου, επισκέφτηκε και την Γάζα, που τότε ήταν υπό αιγυπτιακή διακυβέρνηση.

Η επίσκεψη του Τσε ήταν ιδιαίτερα σημαντική, αφού για πρώτη φορά μετά την Νάκμπα ένας διάσημος επαναστάτης έφτανε στην ιστορική Παλαιστίνη. Οι ηγέτες της παλαιστινιακής αντίστασης, των φενταγίν (στα αραβικά σημαίνει μαχητές της ελευθερίας), τον υποδέχθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό.

Ο Τσε είπε στους Παλαιστίνιους ότι πρέπει να αγωνιστούν για να απελευθερώσουν τη γη τους από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, να μην σταματήσουν τον αγώνα μέχρι τη λευτεριά. Αναγνώρισε ότι η περίπτωση ήταν δύσκολη, επεσήμανε όμως ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο η αδιάκοπη ένοπλη αντίσταση στη σιωνιστική κατοχή, και επέμενε ότι το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων θα πρέπει διατηρηθεί όσα χρόνια και αν περάσουν.

«Πού είναι τα στρατόπεδα εκπαίδευσης μαχητών; Πού είναι τα εργοστάσια κατασκευής όπλων; Πού είναι τα κέντρα κινητοποίησης του λαού;» ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που απεύθυνε ο Τσε στους Παλαιστίνιους ηγέτες. Προσφέρθηκε να τους παρέχει όπλα και εκπαίδευση, αλλά ο Φιντέλ προτίμησε αυτού του είδους η κουβανική διεθνιστική βοήθεια να συντονιστεί μέσω του Νάσερ.

Αυτή ήταν η αρχή της πολύ στενής σχέσης της Κούβας με την Παλαιστίνη, σχέση η οποία διατηρείται ιδιαίτερα αδελφική μέχρι και σήμερα. Μετά την επίσκεψη του Τσε, η Κούβα χορήγησε υποτροφίες σε Παλαιστίνιους φοιτητές, απένειμε υπηκοότητα σε Παλαιστίνιους που είχαν εγκλωβιστεί στη χώρα, πήρε σημαντικές διεθνείς πρωτοβουλίες και διοργάνωσε πολλές διασκέψεις για την υποστήριξη της παλαιστινιακής υπόθεσης.

Η επίσκεψη του Τσε στη Γάζα το 1959 συνδέει με ένα ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο την Κούβα με την Παλαιστίνη, την Παλαιστίνη που αναμφίβολα συνιστά παγκόσμιο σύμβολο αγώνα για την απελευθέρωση του τελευταίου απεχθέστερου μακροχρόνιου εγχειρήματος εποικιστικής αποικιοκρατίας.

Σήμερα που η αμερικανική επιθετικότητα απέναντι στο νησί της επανάστασης έχει ενταθεί όσο ποτέ άλλοτε, σήμερα η Κούβα, πολύ περισσότερο από άλλες φορές, χρειάζεται την αλληλεγγύη μας.

Η ίδια όμως η Κούβα, με τα πεπραγμένα της, μας υπενθυμίζει ότι ο αγώνας για την προάσπισή της συνδέεται απόλυτα με τον αγώνα για το τσάκισμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, της αποικιοκρατίας, του σιωνισμού.

Με την Κούβα, λοιπόν! Αλλά και με τις παλαιστινιακές οργανώσεις της αντίστασης με πρώτη τη Χαμάς, με τη Χεζμπολάχ, με τους Χούθι, με το Ιράν! Όχι κατ’ ανάγκη για αυτό που είναι, αλλά οπωσδήποτε -και χωρίς καμιά υποσημείωση, χωρίς κανέναν ενδοιασμό- για αυτό που κάνουν.

Κι αυτό που κάνουν με το όπλο -και όχι με το πληκτρολόγιο- στο χέρι, είναι εξαιρετικά σημαντικό για ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο σήμερα, είναι εξαιρετικά σημαντικό για όλους μας. Μάχονται ό,τι χειρότερο, δολοφονικότερο, ανηθικότερο, και τελικά απάνθρωπο, υπάρχει στον πλανήτη Γη την σημερινή εποχή που ζούμε: τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό.

Πηγή: infowar

του Άρη Χατζηστεφάνου

Η πεποίθηση ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα μπορούσε να εκδικάσει την υπόθεση των υποκλοπών και να καταδικάσει τους υπευθύνους λαμβάνει ως δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι ανεξάρτητο κράτος. Αυτό είναι τρομακτικό λάθος. Η συγκεκριμένη αντίληψη αγνοεί την επιρροή που ασκεί το Τελ Αβίβ στο σύνολο των πρωθυπουργών που κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 2010 (με την έναρξη της στρατηγικής συμμαχίας από τον ΓΑΠ).

Αγνοεί επίσης και σημαντικά τεχνικά θέματα, όπως ότι οι εφαρμογές παρακολουθήσεων των ισραηλινών εταιρειών διαθέτουν κερκόπορτες που επιτρέπουν σε ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες να συλλέγουν πληροφορίες και για αυτούς που παρακολουθούν και για αυτούς που παρακολουθούνται. Οι ισραηλινές υπηρεσίες, όπως η ομάδα 8200 του IDF, που ανέπτυξαν τη σχετική τεχνολογία ιδρύθηκαν για να λειτουργούν σαν εργαλεία εκβιασμού και αυτό κάνουν και οι εταιρείες που προέκυψαν από τα πρώην στελέχη τους.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τις υποκλοπές αποκλειστικά σαν εσωτερική, εθνική υπόθεση μιας αυταρχικής κυβέρνησης που παρακολουθεί τους πολίτες της και τα ίδια τα στελέχη της και όχι σαν μια υπόθεση διεθνούς κατασκοπείας με όλα τα χαρακτηριστικά εθνικής προδοσίας, στην οποία εμπλέκονται διαδοχικές κυβερνήσεις.

Όπως επισημαίνει ο δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης «ο δημόσιος εκβιασμός του έφεδρου ισραηλινού αξιωματικού του IDF πέτυχε το σκοπό του». Πιο απλά ο Ταλ Ντίλιαν, σάρκα από τη σάρκα των υπηρεσιών πληροφοριών του IDF, ξεκαθάρισε ότι αν καταδικαστεί θα πάρει μαζί του μεγάλο τμήμα του πολιτικού κατεστημένου με πρώτο τον Μητσοτάκη (γι’ αυτό μίλησε για Watergate παραπέμποντας στην παραίτηση του Νίξον) και η υπόθεση έκλεισε.

Είναι δεδομένο ότι η αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ θα σηκώσουν προσωρινά τους τόνους, αλλά δεν θα τολμήσουν να μπουν στην ουσία του προβλήματος, δηλαδή το ρόλο που παίζει το ισραηλινό κράτος στον έλεγχο του πολιτικού, μιντιακού και δικαστικού κατεστημένου της Ελλάδας. Και δεν θα το κάνουν γιατί έχουν υπάρξει συνυπεύθυνοι στη μετατροπή της χώρας σε ισραηλινό προτεκτοράτο. Οι συμφωνίες για τη συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των δυο χωρών έχουν πλέον βάθος 15ετίας και δημιούργησαν δεσμούς εξάρτησης της Ελλάδας από το Ισραήλ.

Με αυτό τον τρόπο όμως, δημιουργείται μια πανίσχυρη συμμαχία που καλύπτει ένα χώρο από την άκρα δεξιά μέχρι το ακραίο κέντρο του ΠΑΣΟΚ και την αυτοαποκαλούμενη κεντροαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Οι εθνικιστικοί, ακροδεξιοί κύκλοι όχι μόνο δεν ασκούν κριτική στη προδοτική συμμαχία με το Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι υποσκάπτει την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία, αλλά ζητούν την περαιτέρω ενίσχυσή της με πρόσχημα την αντιμετώπιση της Τουρκίας. Την ίδια στιγμή, το πολιτικό κέντρο αποκρύπτει τις διεθνείς προεκτάσεις της υπόθεσης για να μην θίξει τις σχέσεις με το Τελ Αβίβ. Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο λοιπόν, αυτοί που μπορούν να ζητήσουν πραγματική διαλεύκανση της υπόθεσης αποτελούν τραγική μειοψηφία.

Η πίεση μπορεί να έρθει μόνο από τη βάση της ελληνικής κοινωνίας.