Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε πολυκρίση και αυτό που χρειάζεται δεν είναι απλώς αλλαγή κυβέρνησης, αλλά αλλαγή πολιτικής, νοοτροπίας και κατεύθυνσης. Μια σύγχρονη επανάσταση.

Καθώς έχουμε μπει ουσιαστικά στην προεκλογική περίοδο, το μεγάλο ερώτημα αφορά το επίδικο των εκλογών. Για την κυβέρνηση, προφανώς, είναι να παραμείνει στην εξουσία συνεχίζοντας στην ίδια, τη σημερινή, πολιτική κατεύθυνση. Για την αντιπολίτευση, είναι να πέσει η κυβέρνηση ώστε να έρθει αυτή στην εξουσία. Για την κοινωνία, όμως, το επίδικο είναι εάν όντως θα αλλάξουν τα πράγματα.

Το γεγονός ότι η χώρα δεν κινείται στη σωστή κατεύθυνση αποτυπώνεται ως συντριπτικά πλειοψηφική τοποθέτηση σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Η χώρα αντιμετωπίζει ταυτόχρονα μια βαθιά κοινωνική κρίση, με έμφαση στην έκρηξη του κόστους ζωής και τη στεγαστική κρίση, αλλά και μια εξίσου βαθιά κρίση θεσμών, έκφραση της οποίας είναι η ομοβροντία σκανδάλων και ο κυνισμός της κυβερνητικής πλευράς που αρνείται να αναλάβει πραγματικά τις ευθύνες που της αναλογούν. Όλα αυτά παράγουν και μία κρίση νομιμοποίησης που σημαίνει, όπως παρατήρησε πριν από μερικούς μήνες ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ότι η χώρα έχει καταστεί «μη διακυβερνήσιμη».

Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται δεν είναι απλώς το ποια θα είναι η κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές, αλλά ποια πορεία θα ακολουθήσει η χώρα. Και αυτό γιατί το προς τα πού πηγαίνει η χώρα υπό τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας είναι δεδομένο.

Όλα αυτά συνδυάζονται με ένα «όραμα» όπου κυριαρχεί η αδιαφορία για τις συλλογικές διεκδικήσεις, η λογική «ο καθένας για την πάρτη του», και οι απαραίτητες «δόσεις» ρατσισμού και ξενοφοβίας, μαζί με μια λογική «νόμου και τάξη» που έγκειται στη λογική ότι για όλα τα προβλήματα αρκούν οι αυστηρότερες ποινές.

Όσο για την εξωτερική πολιτική αυτή περιορίζεται απλώς σε ένα είδος πανάκριβης εξοπλιστικής διπλωματίας, με τον τιμοκατάλογο να αυξάνεται πίσω από κάθε δήλωση στήριξης των ελληνικών συμφερόντων, απλή προσκόλληση σε συμμαχίες – ακόμη και όταν αυτές καθίστανται προβληματικές – και απουσία αυτοτελών πρωτοβουλιών.

Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια η χώρα βρίσκεται σε μια τέτοια θέση, δηλαδή να μην έχει ένα όραμα για το μέλλον με πρωταγωνιστικό ρόλο για την ίδια και το λαό της.

Όλα αυτά εξηγούν γιατί έχουμε ανάγκη κάτι πολύ παραπάνω από μια αλλαγή κυβέρνησης. Η χώρα χρειάζεται ιστορική αλλαγή πορείας. Και σε πείσμα των διαφόρων «σχολίων» που γράφτηκαν από εδώ και από εκεί, ναι, η χώρα χρειάζεται μια ηγεσία που να είναι ανάλογη με αυτή του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Ανδρέα Παπανδρέου, δηλαδή μια ηγεσία που προτείνει μια στρατηγική εθνικής και κοινωνικής ανάκαμψης, που προσφέρει έξοδο από τα σημερινά αδιέξοδα.

Για να το πω διαφορετικά: το ερώτημα δεν είναι εάν ο Αλέξης Τσίπρας ή η οποιαδήποτε και ο οποιοσδήποτε πιστεύει ότι σήμερα μπορεί να ηγηθεί της δημοκρατικής αντιπολίτευσης είναι ο νέος Ελευθέριος Βενιζέλος ή ο νέος Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά αυτός είναι ο πήχης με τον οποίο αναμετριέται, εάν πραγματικά θέλει να συμβάλει στο να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα.

Μόνο που αυτή η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει με τον τρόπο που σήμερα αντιμετωπίζουμε την πολιτική. Έναν τρόπο που στηρίζεται στην επικοινωνία, στα συνθήματα που υποκαθιστούν τα προγράμματα, στη λογική της «ηγεσίας» που απευθύνεται στην κοινωνία και την καλεί να «ακολουθήσει», δηλαδή πρωτίστως να πάει απλώς να ψηφίσει.

Η αλλαγή που έχει ανάγκη η χώρα απαιτεί και την κινητοποίηση δημιουργικών δυνάμεων πέρα από τα όρια της παραδοσιακής αντίληψης της πολιτικής. Και αυτό όντως σημαίνει μια νέα «Φιλική Εταιρεία», δηλαδή τη δικτύωση ανθρώπων που έχουν όρεξη να βάλουν πλάτη για την ιστορική αλλαγή που έχουμε ανάγκη. Με τη γνώση, την εμπειρία και τις ιδέες τους. Αλλά και τη στράτευσή τους σε ένα όραμα και όχι τη συμμετοχή τους σε μια πολιτική συναλλαγή, του τύπου «ψήφισε και θα πάρεις έξτρα επιδότηση ακόμη και εάν δεν τη δικαιούσαι», ή «στήριξε και όταν έρθει η ώρα κάποια απευθείας ανάθεση θα υπάρξει και για σένα». Για να μην αναφερθώ στη διαμόρφωση της δημόσιας σφαίρας με βάση την κρατική διαφήμιση.

Και εδώ ερχόμαστε στην είδηση που διάφοροι καλοθελητές προσπέρασαν με περισσή ευκολία. Αυτή τη στιγμή γύρω από αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «κόμμα Τσίπρα», μια ονομασία σχεδόν παραπλανητική ως προς την ουσία της διεργασίας, υπάρχουν 18 ομάδες εργασίες που δουλεύουν αυτοτελώς η κάθε μία, ασχολούνται με το πρόγραμμα και όχι την «επικοινωνία», μέσα σε μια συνθήκη που χαρακτηρίζεται από στοχοπροσήλωση και όπου οποιαδήποτε ένδειξη «παραγοντισμού» οδηγεί κάποιον στον πάγκο ή στην εξέδρα.

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με σχήματα λόγου, ούτε με παρομοιώσεις. Αλλά με μια πραγματική πληροφορία που δείχνει μια διεργασία, που ακόμη δεν έχει αποκτήσει δημοσιότητα, αλλά παρ’ όλα αυτά εγγυάται μια σοβαρή πολιτική προετοιμασία για την άσκηση εξουσίας που διαφέρει κατά πολύ από αυτό που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τα κόμματα. Και εκτιμώ ότι πολλές από τις «αντιδράσεις» αφορούσαν ακριβώς την ανησυχία απέναντι σε αυτό το γεγονός. Γιατί αυτό σημαίνει ότι όταν δημοσιοποιηθεί αυτή η προεργασία, τότε θα πρέπει να απαντήσουν σε μια προγραμματική πρόταση με βάθος και άρα όλες οι «ευκολίες» του τύπου «αυτός που έκλεισε τις τράπεζες» δεν θα έχουν πια κανένα απολύτως νόημα.

Γιατί πολύ απλά θα έχει επιστρέψει η πραγματική πολιτική. Κάτι που η χώρα το έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή περισσότερο παρά ποτέ.

Πηγή: in

Η εκπρόσωπος Μαρία Ζαχάροβα δηλώνει ξεχωριστά ότι η Μόσχα δεν έχει μεγάλες ελπίδες για διάλογο με τις ΗΠΑ.

ΜΟΣΧΑ, 29 Απριλίου. /TASS/. Η Ρωσία είναι έτοιμη για μια έγκαιρη διπλωματική επίλυση της ουκρανικής κρίσης, αλλά το Κίεβο και οι Δυτικοί χορηγοί του «απέχουν πολύ από το να είναι σε θέση να υπαγορεύσουν όρους», δήλωσε σε συνέντευξή της στο ινδικό Firstpost η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα .

Σύμφωνα με αυτήν, οι Δυτικοί χορηγοί του Βλαντιμίρ Ζελένσκι παρατείνουν τη σύγκρουση με κάθε τρόπο και το Κίεβο εξακολουθεί να τρέφει αυταπάτες ότι θα προκαλέσει μια «στρατηγική ήττα» στη Ρωσία. Η Ζαχάροβα σημείωσε ότι κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας του Πάσχα στη Ρωσία στις 11-12 Απριλίου, η Ουκρανία παραβίασε την εκεχειρία πάνω από 6.500 φορές.

Όσον αφορά τον διάλογο με τις ΗΠΑ, η Ζαχάροβα δήλωσε ότι η Μόσχα δεν τρέφει μεγάλες προσδοκίες, αλλά συνεχίζει τις συνομιλίες, αναγνωρίζοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι τουλάχιστον έτοιμη να ακούσει και να αναγνωρίσει τα ζωτικά συμφέροντα της Ρωσίας κοντά στα σύνορά της: μια προσέγγιση που οδήγησε στην αμοιβαία κατανόηση γνωστή ως «Πνεύμα του Άνκορατζ».

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έσπασε τη σιωπή του σχετικά με τις ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον πετρελαϊκών υποδομών στο Τουάπσε, αναφερόμενος στο θέμα κατά τη διάρκεια συνάντησης για την ασφάλεια των εκλογών. Ο Πάβελ Ζαρούμπιν, παρουσιαστής της εκπομπής Moskva. Kreml. Putin («Μόσχα. Κρεμλίνο. Πούτιν»), δημοσίευσε ένα απόσπασμα των σχολίων του στο κανάλι του στο Telegram.

«Οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε πολιτικές υποδομές γίνονται όλο και πιο συχνές. Το τελευταίο παράδειγμα είναι οι επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις στο Τουάπσε, οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν σοβαρές περιβαλλοντικές συνέπειες. Αν και ο κυβερνήτης μόλις ανέφερε ότι δεν φαίνεται να υπάρχουν σοβαρές απειλές και ότι οι άνθρωποι επί τόπου διαχειρίζονται τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν», δήλωσε ο Πούτιν.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, είχε αρνηθεί νωρίτερα να σχολιάσει την κατάσταση στο Τουάπσε, λέγοντας ότι «οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τοποθεσίες που επλήγησαν ως αποτέλεσμα των επιθέσεων του καθεστώτος του Κιέβου είναι απόρρητη». Πρόσθεσε μόνο ότι η προσπάθεια καθαρισμού προχωρά «στο σωστό επίπεδο».

Ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν υποδομές πετρελαίου στο Τουάπσε τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Απριλίου — η τρίτη τέτοια επίθεση μέσα σε ένα μήνα. Οι δύο πρώτες επιθέσεις, στις 16 και 20 Απριλίου, πυροδότησαν πυρκαγιές που σκότωσαν τρία άτομα, συμπεριλαμβανομένων δύο παιδιών.

Κάθε πυρκαγιά χρειάστηκε αρκετές ημέρες για να σβήσει. Μετά την πρώτη, μια πετρελαιοκηλίδα που κάλυπτε περίπου 10.000 τετραγωνικά μέτρα (107.639 τετραγωνικά πόδια) βρέθηκε στη Μαύρη Θάλασσα. Η δεύτερη άφησε την πόλη καλυμμένη με «βροχή πετρελαίου».

Η τρίτη επίθεση προκάλεσε πυκνό καπνό και  διαρροή πετρελαίου σε έναν από τους δρόμους της πόλης. Οι κάτοικοι κοντά στο διυλιστήριο πετρελαίου Τουάπσε, το οποίο ήταν ο στόχος της επίθεσης, έχουν αρχίσει να εκκενώνονται.

Πηγή: RT

Το φιλόδοξο σχέδιο φέρεται να θα μπορούσε να εγείρει ανησυχίες στους επενδυτές σχετικά με τους ανταγωνιστικούς ρόλους του δισεκατομμυριούχου στις επιχειρήσεις του.

Η SpaceX ενέκρινε ένα σχέδιο που συνδέει την αμοιβή μετοχών του ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου Έλον Μασκ με την κατασκευή μιας αποικίας στον Άρη και τη λειτουργία κέντρων δεδομένων μεγάλης κλίμακας στο διάστημα, ανέφερε το Reuters, επικαλούμενο εμπιστευτικά έγγραφα της εταιρείας.

Σύμφωνα με το φιλόδοξο σχέδιο, ο Μασκ θα μπορούσε να λάβει έως και 200 ​​εκατομμύρια μετοχές με δικαίωμα ψήφου εάν η εταιρεία φτάσει σε αποτίμηση 7,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και βοηθήσει στη δημιουργία ενός μόνιμου ανθρώπινου οικισμού στον Άρη με τουλάχιστον ένα εκατομμύριο κατοίκους, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Τρίτης.

Πρόσθετα κίνητρα συνδέονται με την ανάπτυξη διαστημικής υπολογιστικής υποδομής ικανής να παρέχει τουλάχιστον 100 τεραβάτ επεξεργαστικής ισχύος, περίπου συγκρίσιμη με 100.000 πυρηνικούς αντιδραστήρες ενός γιγαβάτ που λειτουργούν ταυτόχρονα.

Η δομή αυτή σημαίνει ότι ο Μασκ δεν θα λάβει μετοχές, εκτός εάν επιτευχθούν οι στόχοι. Οι στόχοι δεν συνδέονται με συγκεκριμένη προθεσμία, υπό την προϋπόθεση ότι θα παραμείνει στην εταιρεία. Ο Μασκ, ο οποίος ίδρυσε την SpaceX το 2002 και θεωρείται σήμερα ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο με εκτιμώμενη καθαρή περιουσία περίπου 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων, έχει ονομαστικό μισθό περίπου 54.000 δολαρίων ετησίως από το 2019, ενώ κατέχει δεκάδες εκατομμύρια δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών.

Το πακέτο αποζημιώσεων έρχεται καθώς η SpaceX φέρεται να προετοιμάζεται για μια τεράστια αρχική δημόσια προσφορά τον Ιούνιο, με πιθανές αποτιμήσεις που εκτιμώνται σε περίπου 1,75 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Ειδικοί σε θέματα εταιρικής διακυβέρνησης, τους οποίους επικαλέστηκε το Reuters, δήλωσαν ότι η συμφωνία θα μπορούσε να εγείρει ερωτήματα στους επενδυτές, ιδίως δεδομένης της ηγεσίας του Μασκ σε πολλές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευάστριας ηλεκτρικών οχημάτων Tesla, όπου η αμοιβή του έχει επίσης συνδεθεί με στόχους απόδοσης. Οι αναλυτές δήλωσαν ότι το σχέδιο μπορεί να εντείνει τον έλεγχο σχετικά με το πώς κατανέμει τον χρόνο και την προσοχή του μεταξύ ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.

Την περασμένη εβδομάδα, έρευνα των New York Times έδειξε ότι η SpaceX είχε παράσχει δάνεια στον Μασκ, συμπεριλαμβανομένων δανείων που υποστηρίζονταν από τις συμμετοχές του. Η εφημερίδα ανέφερε ότι δανείστηκε περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια από την SpaceX μεταξύ 2018 και 2020 με επιτόκια χαμηλότερα από αυτά της αγοράς, χρησιμοποιώντας την εταιρεία ως πηγή χρηματοδότησης για άλλες επιχειρήσεις όπως η Tesla και η SolarCity.

Οι New York Times περιέγραψαν τη συμφωνία ως μια ουσιαστικά μετατροπή της αεροδιαστημικής εταιρείας σε «κουμπαρά» για την ευρύτερη επιχειρηματική αυτοκρατορία του Μασκ και ανέφεραν ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσει αυξημένο έλεγχο από τη Wall Street καθώς η SpaceX ετοιμάζεται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο.

Πηγή: RT