ο τρόπος που ντυνόμαστε: όταν γυναίκες κοιτούν άλλες γυναίκες στο δρόμο

Η Τσέλσι McMullan θεωρεί ότι το θηλυκό βλέμμα για το πρώτο μέρος του τρόπου που ντύνονται

"Με συγχωρείτε, κάνετε σας πείραζε να μου λέει όταν έχεις αυτό;" Είναι μια ενδυματολογική ερώτηση που πολλοί από εμάς έχουν ζητηθεί από θαυμάζοντας τους ξένους, αλλά και αμέτρητα χωρίς χαρτιά ματιές της αμοιβαίας εκτίμησης συμβεί μεταξύ γυναικών καθημερινά. Είναι μέρος του μυστική γλώσσα του να είσαι γυναίκα: παρατηρούμε, συγκρίνουμε, εμείς βασανίζουμε εμείς οι ίδιοι κρίνουμε - και εμείς θα μιμηθούμε. Έχουμε την ευχαρίστηση για το μέλλον και, αρκετά συχνά, αντικείμενο εξέτασης, από άλλες γυναίκες. Αυτά τα έντονα ιδιωτικές σκέψεις λάβει τα φώτα της δημοσιότητας στην πρώτη δόση της τον τρόπο που ντύνονται, σε τέσσερα μέρη ματιά στο συναισθηματικό και αφήγησης δύναμη των ρούχων, χειρίστηκες από τέσσερις γυναίκες σκηνοθέτες.

"Αν το αρσενικό βλέμμα θέλει να κατέχουν ή να ξεπεράσει το φόβο του, οι γυναίκες, τότε τι θέλω;"

Σε μια προσπάθεια να αποδομήσουν »εκείνο το συναίσθημα της ατενίζοντας και να κοίταξε πάνω," με έδρα το Τορόντο η σκηνοθέτης Τσέλσι McMullan βγήκαν στους δρόμους της γενέτειρά της, με μια κλήση χύτευσης που φαινόταν για τις γυναίκες της "κάθε ηλικίας, κάθε τύπο σώματος, κάθε εθνικότητας." τα 16 χιλιοστά-shot Σημειώσεις για το βλέμμα, παρουσιάζοντας σήμερα, ανατρέπει το κυρίαρχο αρσενικό βλέμμα της δεκαετίας του '70 Ευρωπαϊκής δημιουργών όπως ο Γκοντάρ, Φελίνι και Αντονιόνι, και τελειώνει με ένα παιχνιδιάρικο φόρο τιμής στο θρυλικό ντοκιμαντέρ cinéma vérité οι αδελφοί Μέιζελς.

"Αν το αρσενικό βλέμμα θέλει να κατέχουν ή να ξεπεράσει το φόβο του, οι γυναίκες, τότε τι θέλω;» συλλογίζεται McMullan, ένας αυτοαποκαλούμενος ταινία nerd. "Νομίζω ότι θέλω να είμαι άλλες γυναίκες, να αισθανθεί ό, τι θα ήταν σαν να αλλάξει σώματα? να έχει μια διαφορετική υφή των μαλλιών, χρώμα ματιών, ή για το σχήμα του σώματος