Τι είχες «Γιώργο» τι είχα πάντα

Άλλαξε η διοίκηση Χιωτάκη, έφυγε επιτέλους αυτή η συσσωρευμένη τόσα χρόνια βρώμα, η αλητεία, η αλαζονεία.

Ήλθε η νέα άφθαρτη, καινοτόμα, να βλέπει, να αφουγκράζεται τα γεγονότα με μια σύγχρονη ματιά, να ακολουθεί τους σύγχρονους οδούς της ζωής. Έτσι υποσχέθηκε.

Αυτά και δέκα φορές περισσότερα θα μπορούσα να αναφέρω.

Η νέα διοίκηση Θωμάκου δεν υποσχέθηκε πολλά, αλλά τόνισε ότι θα αλλάξει το σαπισμένο, αίολο τοπίο από τις Διοικήσεις Βάρσου-Χιωτάκη.

Τι όμως αντικρίζουμε σήμερα, την άλλη πραγματικότητα, την σκληρή, την αληθινή.

Η νέα «άφθαρτη Διοίκηση» Θωμάκου, στο πρώτο χρόνο κιόλας έχει δείξει τον πραγματικό της εαυτό, το αληθινό της προσωπείο. Είναι βγαλμένη και αυτή από το ίδιο ωάριο, αυτό που «μεγάλοι άνδρες» εξέθρεψαν, αυτό που έφερε αυτή την πόλη σε σημείο κατάφορης κατάπτωσης.

Ζώντας, αναπνέοντας σε αυτή την υπέροχη πόλη αντικρούουμε καθημερινά αυτή την επιβράβευση του κάτω του μετρίου, του φθονερού, του απαίσιου προσώπου, των ιδιοτελών κατηγοριών ανθρώπων, της μεγάλης φθοράς.

Εν κατακλείδι αντικρίζουμε μια από τα ίδια, το επίπεδο των υπευθύνων για την πολιτισμική προσφορά στη πόλη βασίζετε σε ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κ@λ@ς μας.    

Και η αρχόντισσα Κηφισιά έρμαιο στις ορέξεις του κάθε υπανάπτυκτου πολιτικάντη που μονάχα ένα πράγμα έχει στο μυαλό του.