Μόνο με γκολ από τα αποδυτήρια
Γράφει ο Χρήστος Χωμενίδης
Εμπεδώνεται η εκτίμηση ότι ο Σύριζα –οψόποτε στηθούν οι κάλπες– θα ηττηθεί.
Οι συμπολίτες μας που τον εναγκαλίσθηκαν κατά την τελευταία τετραετία και τον εκτίναξαν από το 4% στο 36% δηλώνουν ήδη οικτρά απογοητευμένοι.
Οι λιγότεροι επειδή δεν βρήκε το θάρρος να προχωρήσει στη ρήξη και στην επανάσταση. Να υλοποιήσει το "Όχι" του δημοψηφίσματος. Να θέσει τα θεμέλια μιας σοσιαλιστικής Ελλάδας, έξω από το ΝΑΤΟ κι από την Ευρωπαϊκή Ένωση και γενικώς εκτός του κόσμου τούτου, να μας στριμώξει όλους στη χρονομηχανή και να μας ταξιδέψει πίσω στο 1945, "να γίνεις εσύ η κόρη του πεταλωτή με τα μουσκεμένα πόδια κι εγώ να γυρίζω τη σούβλα μου και να ευωδάει ο γαλαξίας καμένο ξύγκι, σκόρδο και πιπέρι", για να παραφράσω λίγους στίχους του Γιάννη Ρίτσου, οι οποίοι θα συγκινούν –φαντάζομαι– και τον σημερινό υπουργό Παιδείας...
Οι πιο πολλοί επειδή απλώς ο Αλέξης Τσίπρας αθέτησε όλες τις υποσχέσεις που με εφηβική ελαφρότητα τούς είχε δώσει για να τούς κερδίσει. Κακά τα ψέμματα. Δεν έστριψε το εκλογικό σώμα επ’ αριστερά. Από τον ΕΝΦΙΑ ήλπισε ότι θα απαλλασσόταν. Οι μισθοί του πως θα εκτινάσσονταν και οι μνημονιακές του υποχρεώσεις πως θα αίρονταν με ένα νόμο του ενός άρθρου. Πείτε το αφέλεια, πείτε το "ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται"...
Αφού εν πάση περιπτώσει οι Συριζανέλ απέτυχαν οικτρά να τους βελτιώσουν τη ζωή, οι ψηφοφόροι θα τους μαυρίσουν. Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί μετά.
Εκτίμησή μου είναι πως όσο αργούν οι εκλογές, μειώνονται οι πιθανότητες της Κεντροαριστεράς να επιβιώσει. Εάν ο Αλέξης Τσίπρας επιλέξει μέσα στους επόμενους μήνες να αποδράσει από τις κυβερνητικές ευθύνες, τότε ένα ποσοστό των κοψοχέρηδων θα επαναπατρισθεί στο ΠΑΣΟΚ. Ίσως και το Ποτάμι ακόμη να διασωθεί οριακά. Εάν αντιθέτως ο γελαστός πρωθυπουργός μας γραπωθεί από την εξουσία προσβλέποντας στην εξάντληση της τετραετίας, τόσο θα έχει γιγαντωθεί την ημέρα της κρίσεως το κύμα της απαλλαγής που ο ενδιάμεσος χώρος θα εξαφανιστεί.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπει στο Μέγαρο Μαξίμου είτε με περίπατο θριάμβου είτε στηριζόμενος στα μικρά φιλοευρωπαϊκά κόμματα. Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί μετά.
Εάν η χώρα βρισκόταν σε κανονικές συνθήκες, το πράγμα θα ήταν σχετικά απλό. Επαναφέροντας μια στοιχειώδη σοβαρότητα στην άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας, δίνοντας πίσω στους θεσμούς το κύρος τους, γλιτώνοντάς μας από γελοία πρόσωπα και συμπεριφορές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έβλεπε τη δημοτικότητα του να εκτινάσσεται. Θα αναπνέαμε όπως αναπνεύσαμε όταν διαδέχθηκε ο Κώστας Σημίτης τον Ανδρέα Παπανδρέου και ακαριαία ξεκαθάρισε το τοπίο από τους μάγους, τις αεροσυνοδούς και τους δημοσιογράφους -καλλιτέχνες - αυλοκόλακες που σίτιζε γύρω της η Δήμητρα Λιάνη. (Άλλο εάν για να πετύχει τους στρατηγικούς του στόχους, ο Κώστας Σημίτης παρέδωσε το κόμμα στον Άκη Τσοχατζόπουλο...).
Σήμερα όμως η Ελλάδα βρίσκεται σε οριακή κατάσταση. Για να ανακοπεί η επιταχυνόμενη σε όλους τους τομείς παρακμή -ο οικονομικός, κοινωνικός, εθνικός εν τέλει κατήφορος-, οφείλει ο επόμενος πρωθυπουργός, με το που θα ορκιστεί, να πραγματοποιήσει ταχύτατα σαρωτικές αλλαγές και επαναστατικές ανατροπές. Πρέπει να περικόψει εν ριπή οφθαλμού τις κρατικές δαπάνες. Να διαλύσει τη γραφειοκρατία που –σαν αθηρωματική πλάκα– φράζει τις αρτηρίες της κοινωνίας και ουσιαστικά στραγγαλίζει κάθε υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα. Να νομοθετήσει ένα πάγιο φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα που να μην εξοντώνει τη μεσαία τάξη, που να μην εξωθεί τους Έλληνες στις γειτονικές χώρες είτε για να ιδρύουν εκεί εταιρείες είτε απλώς για να προμηθεύονται τα αναγκαία. (Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στις Σέρρες, πληροφορήθηκα ότι πλείστοι των ακριτών μας διασχίζουν καθημερινά τα σύνορα με τη Βουλγαρία προκειμένου να ψωνίσουν στο σούπερ μάρκετ, να επισκεφθούν τον οδοντίατρο ή και να διασκεδάσουν στα ελληνοπρεπέστατα μπουζούκια, τα οποία λειτουργούν διακόσια μέτρα μετά τη μεθοριακή γραμμή). Πρέπει να διαχειριστεί με ρεαλισμό και αποτελεσματικότητα το προσφυγικό.
Θα τα καταφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Θα μπορέσει να βάλει γκολ από τα αποδυτήρια, ώστε να αλλάξει το κλίμα του παιχνιδιού και να αποφευχθεί -την ύστατη έστω ώρα- η διαφαινόμενη, ιστορικών διαστάσεων, πανωλεθρία; Εάν πάντως χάσει το momentum ευθύς μετά την εκλογή του, θα καταλήξει πριν το καταλάβει αναλώσιμος.
Λέγεται πως ο Κώστας Καραμανλής -αφότου είχε αποφύγει δια της προαναγγελθείσης ήττας το όνειδος εκείνου που στα χέρια του χρεοκόπησε η χώρα- "πέντε!" είχε προφητεύσει, "πέντε πρωθυπουργούς θα φάνε τα μνημόνια!" Εάν μετρήσουμε και τους υπηρεσιακούς της τελευταίας εξαετίας, βρισκόμαστε ήδη στον έκτο. Ας μην γίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο έβδομος.