Βαρουφάκης: χρειαζόμαστε ένα νέο κίνημα για τη δημοκρατία στην Ευρώπη

Η απειλή για τη δημοκρατία υπήρξε πάντα η περιφρόνηση η εγκατάσταση διαθέτει γι 'αυτό. Η δημοκρατία από τη φύση του είναι πολύ εύθραυστη και η αντιπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή με τη θέσπιση πάντα εξαιρετικά έντονη, και η επιχείρηση έχει πάντα προσπάθησε να αναιρέσετε. Αυτή η ιστορία πηγαίνει προς τα πίσω αρχαία Αθήνα, όταν η πρόκληση για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας ήταν τεράστια. Η ιδέα ότι η ελεύθερη φτωχοί, οι οποίοι αποτελούσαν και την πλειοψηφία, θα μπορούσε να θέσει σε έλεγχο της κυβέρνησης ήταν πάντα αμφισβητούνται. 

Ο Πλάτωνας έγραψε η Δημοκρατία ως μια πραγματεία εναντίον της δημοκρατίας, υποστηρίζοντας για μια κυβέρνηση από τους εμπειρογνώμονες. Ομοίως και στην περίπτωση της αμερικανικής δημοκρατίας, αν κοιτάξετε τη Ομοσπονδιακά έγγραφα και Alexander Hamilton θα δείτε ότι ήταν μια προσπάθεια να περιέχει τη δημοκρατία, όχι για να ενισχύσει το. Η ιδέα πίσω από μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία ήταν να έχουν οι έμποροι αντιπροσωπεύουν το υπόλοιπο, επειδή οι ​​πληβείοι δεν θεωρήθηκαν μέχρι το καθήκον του να αποφασίσει σημαντικά θέματα του κράτους. 

Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Κοιτάξτε τι συνέβη στην κυβέρνηση Μοσαντέκ στο Ιράν τη δεκαετία του 1950 ή του Αλιέντε στη Χιλή. Κάθε φορά που η κάλπη παράγει αποτέλεσμα η εγκατάσταση δεν αρέσει, η δημοκρατική διαδικασία, είτε ανατρέπεται ή απειλούνται με ανατρέπεται. Έτσι, αν με ρωτάτε ποιος είναι και ήταν πάντα οι εχθροί της δημοκρατίας, η απάντηση είναι η οικονομικά ισχυρή. 

-Αυτό έτους φαίνεται ότι η δημοκρατία είναι υπό επίθεση από παγιωμένες εξουσία περισσότερο από ποτέ. Είναι ότι η αντίληψή σας; 

Φέτος είναι ειδική στο θέμα αυτό, όπως είχαμε την εμπειρία στην Ελλάδα, όπου στις εκλογές η πλειοψηφία των Ελλήνων αποφάσισε να στηρίξει ένα κόμμα ενάντια στο κατεστημένο, ο ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ήρθε στην εξουσία »μιλώντας την αλήθεια στην εξουσία» και προκλητική η καθεστηκυία τάξη στην Ευρώπη. Όταν η δημοκρατία παράγει ό, τι η δημιουργία αρέσει να ακούω συνέχεια, η δημοκρατία δεν είναι απειλή, αλλά όταν παράγει δυνάμεις κατά του κατεστημένου και τα αιτήματα, ότι όταν η δημοκρατία γίνεται μια απειλή. Εχουμε εκλεγεί για να αμφισβητήσει η τρόικα των πιστωτών και ήταν σε εκείνο το σημείο, η τρόικα υποστήριξε ξεκάθαρα ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να επιτρέπεται να αλλάξει τίποτα. 

-Από το χρόνο σας ως Έλληνας υπουργός Οικονομικών, αυτό που έκανε την εμπειρία σας αποκαλύψει σχετικά με τη φύση της δημοκρατίας και εξουσία? Ήταν τα πράγματα που σας εξέπληξε; 

Πήγα με τα μάτια μου ανοιχτά. Δεν είχα ψευδαισθήσεις. Πάντα ήξερα ότι τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και άλλοι, έχουν καθιερωθεί ως δημοκρατία-ελεύθερες ζώνες από το σχεδιασμό. Δεν ήταν ότι υπήρχε ένα έλλειμμα δημοκρατίας που παρεισφρήσει στην ΕΕ? από τη δεκαετία του 1950, η ΕΕ ήταν στην πραγματικότητα που έχει συσταθεί κατά κύριο λόγο ως καρτέλ της βαριάς βιομηχανίας, αργότερα στη συνεργασία που επιλέγουν οι αγρότες, κυρίως των Γάλλων γεωργών. 

Και τη διοίκησή της ήταν ότι μια σύμπραξη -. Ποτέ δεν ήταν γραφτό να γίνει η αρχή μιας δημοκρατίας ή μια δημοκρατία όπου «εμείς, οι πολίτες της Ευρώπης», αποκλείει τη φωλιά Όσον αφορά στο ερώτημά σας, μερικά πράγματα που μου έκανε εντύπωση. Η πρώτη ήταν το θράσος με το οποίο έγινε σαφές για μένα ότι η δημοκρατία θεωρήθηκε άσχετος. Στην πρώτη κιόλας συνεδρίαση του Eurogroup που έχω παρακολουθήσει, όταν προσπάθησα να κάνω μια παρατήρηση που δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να αμφισβητηθεί - ότι ήμουν αντιπροσωπεύουν πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση του οποίου η θητεία θα πρέπει να γίνεται σεβαστή, σε κάποιο βαθμό, ότι θα πρέπει να τροφοδοτήσουν μια συζήτηση σχετικά με τις οικονομικές πολιτικές πρέπει να εφαρμοστούν για την Ελλάδα

- Ήμουν έκπληκτος να ακούσει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών λένε για μένα, επί λέξει, ότι οι εκλογές δεν μπορεί να επιτραπεί να αλλάξουν τις καθιερωμένες οικονομικής πολιτικής. Με άλλα λόγια, ότι η δημοκρατία είναι μια χαρά για όσο διάστημα δεν απειλεί να αλλάξει τίποτα! Ενώ περίμενα ότι αυτή είναι η συνολική μοτίβο, δεν ήμουν διατεθειμένος να το διατυπώνονται τόσο ωμά. Το δεύτερο πράγμα που θα ήθελα να πω ότι ήταν λιγότερο προετοιμασμένη για ήταν, να αναδιατυπώσει περίφημη φράση Hannah Arendt για την κοινοτοπία του κακού , ήταν η κοινοτοπία της γραφειοκρατίας. 

Περίμενα ότι οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών θα είναι αρκετά περιφρονούν τη δημοκρατία, αλλά περίμενα να είναι γλυκύς και να είναι τεχνικά ολοκληρωθεί. Αντ 'αυτού Ήμουν έκπληκτος να δω πόσο μπανάλ ήταν, και από μια τεχνοκρατική άποψη πως το δεύτερο ποσοστό ήταν. 

-Και πώς ηλεκτροπαραγωγής λειτουργούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση; 

Το κύριο πράγμα που πρέπει να σημειωθεί για την ΕΕ είναι ότι η όλη επιχείρηση σε Βρυξέλλες βασίζεται σε μια διαδικασία αποπολιτικοποίηση της πολιτικής, της λήψης τι είναι κατ 'ουσίαν βαθιά, αμετάκλητα τις πολιτικές αποφάσεις και ωθώντας τους στη σφαίρα των κανόνων ενός δεσμευμένου τεχνοκρατία, μια αλγοριθμική προσέγγιση. Αυτό είναι το πρόσχημα ότι οι αποφάσεις για την οικονομία στην Ευρώπη είναι απλά τεχνικά προβλήματα που χρειάζονται τεχνικές λύσεις που πρέπει να αποφασίζονται από γραφειοκράτες που ακολουθούν προκαθορισμένους κανόνες, ακριβώς όπως ένα αλγόριθμο. 

Έτσι, όταν προσπαθείτε να πολιτικοποιήσει τη διαδικασία, τι μπορείτε να καταλήξετε με είναι ένα ιδιαίτερα τοξικό είδος πολιτικής. Για να σας δώσω ένα μόνο παράδειγμα. Στο Eurogroup, συζητούσαμε οικονομικής πολιτικής που αφορούν την Ελλάδα. Το πρόγραμμα που κληρονομείται ως υπουργός Οικονομικών έθεσε ως στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος του προϋπολογισμού ύψους 4,5% του ΑΕΠ, το οποίο θεώρησα εξωφρενικά υψηλή. Και ήμουν αμφισβήτηση ότι για καθαρά τεχνικούς, οι μακροοικονομικές θεωρητικούς λόγους. Γι 'αυτό και αμέσως ρώτησε τι θα ήθελα το πρωτογενές πλεόνασμα να είναι. 

Και προσπάθησα να δώσω μια ειλικρινή απάντηση, λέγοντας ότι έπρεπε να εξεταστεί υπό το πρίσμα των τριών βασικών παραγόντων και στοιχεία: επενδύσεις σε σχέση με την εξοικονόμηση πόρων, το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών του χρέους και το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών ή πλεόνασμα.Προσπάθησα να εξηγήσω ότι αν θέλαμε να κάνουμε το ελληνικό πρόγραμμα εργασίας μετά από πέντε χρόνια καταστροφικής αποτυχίας που είχε οδηγήσει στην απώλεια σχεδόν το ένα τρίτο του εθνικού εισοδήματος, θα πρέπει να εξετάσουμε αυτές τις μεταβλητές μαζί. 

Αλλά μου είπαν ότι το κανόνες λένε ότι πρέπει να κοιτάμε μόνο έναν αριθμό. Γι 'αυτό και απάντησε: «Και τι έγινε;" Εάν ένας κακός κανόνας είναι στη θέση του, θα πρέπει να το αλλάξουμε. Η απάντηση ήταν: «Ένας κανόνας είναι ένας κανόνας!»Και θα ήθελα να της απαντήσει λέγοντας «Ναι, αυτός είναι ένας κανόνας, αλλά γιατί θα πρέπει να είναι ο κανόνας; Σε εκείνο το σημείο, έλαβα μια ταυτολογική απάντηση: «Επειδή είναι ο κανόνας». 

Αυτό είναι τι συμβαίνει όταν απομακρύνεστε από μια πολιτική διαδικασία σε μια διαδικασία κανόνες δεσμεύεται: να καταλήξουμε σε μια διαδικασία αποπολιτικοποίησης που οδηγεί σε τοξικές πολιτική και κακή οικονομική διαχείριση. Ένα άλλο παράδειγμα θα μπορούσα να σας δώσω είναι ότι, κάποια στιγμή, ήμασταν τη συζήτηση του ελληνικού προγράμματος και τη συζήτηση η διατύπωση ενός ανακοινωθέντος για να βγει από την εν λόγω συνεδρίαση του Eurogroup. 

Είπα εντάξει, ας αναφέρουμε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, δημοσιονομική βιωσιμότητα - όλα τα πράγματα ότι η Τρόικα και άλλοι ήθελαν είπε - αλλά ας μιλήσουμε επίσης για την ανθρωπιστική κρίση και το γεγονός έχουμε να κάνουμε με θέματα όπως η γενικευμένη πείνα. Η απάντηση που έλαβα ήταν ότι αυτό θα ήταν «υπερβολικά πολιτικό». Αυτό δεν μπορούμε να έχουμε τέτοια «πολιτική έκφραση« στο ανακοινωθέν.Έτσι, τα στοιχεία σχετικά με τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και δημοσιονομικό πλεόνασμα ήταν εντάξει, αλλά τα δεδομένα σχετικά με την πείνα και τον αριθμό των νοικοκυριών χωρίς πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση το χειμώνα δεν ήταν εντάξει όπως ήταν «υπερβολικά πολιτικό».

-Αλλά δεν είναι όλη αυτή η προσπάθεια αποπολιτικοποίησης πραγματικότητα βαθιά πολιτικό γιατί ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια πολιτική διαδικασία; 

Αλλά δεν σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Έχουν πειστεί ότι υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που αφορούν το φυσικό μεταβλητές και εξισώσεις και ό, τι άλλο δεν είναι ούτε εδώ ούτε εκεί. Αυτό είναι το πώς σκέφτονται αυτό. 

-Ήταν πάντα καταδικασμένη να αποτύχει ή έχουν υπάρξει συγκεκριμένες διαδικασίες ή περιπτώσεις οι οποίες έχουν υπονομεύσει τη δημοκρατία στην Ευρώπη, όπως η συνθήκη του Μάαστριχτ; 

Τι είμαι έτοιμος να μοιραστώ είναι περισσότερο ή λιγότερο το θέμα του βιβλίου μου, το οποίο έρχεται από τον Απρίλιο και ονομάζεται Και ο ασθενής υποφέρει ό, τι πρέπει; Κρίση στην Ευρώπη, το οικονομικό μέλλον τηςΑμερικής. Ο τίτλος προέρχεται από την αρχαία ελληνική συγγραφέα Θουκυδίδη και τη συζήτηση αφηγείται μεταξύ τους Αθηναίους στρατηγούς και τους νίκησε Μήλιοι, τους οποίους οι στρατηγοί τελικά συνθλίβονται. 

Το σημείο που κάνω είναι αυτή. Σε αντίθεση με την αμερικανική, γερμανική ή βρετανικό κράτος που αναδύθηκε μέσα από αιώνες εξέλιξης, μέσω του οποίου η κατάσταση εξελίχθηκε ως λειτουργικό μέσο για την επίλυση διαφόρων ειδών κοινωνικές συγκρούσεις, αυτό δεν ήταν αλήθεια της ΕΕ. Για παράδειγμα, αν πάρετε το Βρετανικό κράτος, η ένδοξη επανάσταση του 1688 ήταν περίπου βάζοντας περιορισμούς στη δύναμη της μοναρχίας, ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων μεταξύ των βαρόνων και του βασιλιά, αργότερα οι μεταρρυθμίσεις ήταν το αποτέλεσμα των συγκρούσεων μεταξύ των αριστοκρατών και των εμπόρων , στη συνέχεια, μεταξύ των εμπόρων και την εργατική τάξη. Αυτό είναι το πώς μια φυσιολογική κατάσταση εξελίσσεται και είναι το πώς τέθηκε σε φιλελεύθερες δημοκρατίες. 

Πηγή:red pepper